مهابهاراتا · أدهيايا 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
शरसङ्कृत्तवर्माणं रुधिरोक्षितवक्षसम् ।
गतासुमपि राधेयं नैव लक्ष्मीर्विमुञ्चति ॥ ८.१००.१ ॥
ومع أنه صار بلا حياة، وقد قُطع درعه بالسهام وغُمر صدره بالدم، لم تتركه لاكشمي، ابن رادا.
8.100.2
तप्तजाम्बूनदनिभं बालार्कसदृशद्युतिम् ।
जीवन्तमिव तं शूरं सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ८.१००.२ ॥
ذلك البطل، المشابه للذهب المصهور والمتألق كشمس الصباح، ظنته جميع الكائنات حيًّا.
8.100.3
हतस्यापि महाराज सूतपुत्रस्य संयुगे ।
वित्रेसुः सर्वतो योधाः सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥ ८.१००.३ ॥
أيها الملك العظيم، حتى بعد أن قُتل ابن السائس في المعركة، ارتجف المحاربون من كل جانب كما ترتجف الغزلان الأخرى أمام الأسد.
8.100.4
हतोऽपि पुरुषव्याघ्रो व्याहरन्निव लक्ष्यते ।
नाभवद्विकृतिः काचिन्मृतस्यापि महात्मनः ॥ ८.१००.४ ॥
ومع أنه قُتل، بدا ذلك النمر بين الرجال كأنه ما يزال يتكلم؛ ولم يحدث في ذلك العظيم أي تغيير حتى بعد موته.
8.100.5
चारुवेषधरं राजंश्चारुमौलिशिरोधरम् ।
तन्मुखं सूतपुत्रस्य पूर्णचन्द्रसमद्युति ॥ ८.१००.५ ॥
أيها الملك، كان وجه ابن السائس، الذي كان يرتدي لباسًا حسنًا وعلى رأسه تاج جميل، يتلألأ كضياء البدر التام.
8.100.6
कनकोत्तमसह्काशो ज्वलन्निव विभावसुः ।
स शान्तः पुरुषव्याघ्रः पार्थसायकवारिणा ॥ ८.१००.६ ॥
ذلك النمر بين الرجال، المشابه لأجود الذهب والمتوهج كالنار، أُطفئ بماء سهام بارتا.
8.100.7
यथाऽग्निर्ज्वलनो दीप्तो जलमासाद्य शाम्यति ।
कर्णाग्निः समरे तद्वत्पार्थमेघेन शामितः ॥ ८.१००.७ ॥
كما تنطفئ النار المتأججة عندما تلتقي بالماء، كذلك في المعركة أُخمدت نار كارنا بسحابة بارثا.
8.100.8
आहृत्य स यशो दीप्तं सुयुद्धेनात्मनो भुवि ।
सपुत्रः समरे कर्णः प्रशान्तः पार्थतेजसा ॥ ८.१००.८ ॥
بعد أن نال على الأرض مجدًا متلألئًا بقتاله الحسن، أُخمد كارنا مع أبنائه في المعركة بتألق بارثا.
8.100.9
प्रताप्य पाण्डवान्सर्वान्पाञ्चालानस्त्रतेजसा ।
नानाभरणवान्रजंस्तप्तजाम्बूनदप्रभः ॥ ८.१००.९ ॥
بعد أن أحرق بقوة أسلحته جميع البانداڤا والبانتشالا، متزينًا بحلي كثيرة، أيها الملك، متلألئًا كذهب جامبونادا المذاب.
8.100.10
वर्षित्वा शरवर्षाणि प्रताप्य रिपुवाहिनीम् ।
श्रीमानिव सहस्रांशुर्ज्वलन्सर्वान्प्रताप्य च।
हतो वैकर्तनः कर्णः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ८.१००.१० ॥
بعد أن أمطر وابلًا من السهام وأحرق الجيش المعادي، متوهجًا كالشمس المجيدة ذات الألف شعاع محرقًا الجميع، قُتل كارنا ابن ڤيكارتانا، كشجرة ذات براعم.
8.100.11
ददानीत्येव यः प्रादान्न नास्तीत्यर्थितोऽवदत् ।
सद्ध्यः सदा सत्पुरुषः स हतो द्वैरथे वृषा ॥ ८.१००.११ ॥
من كان إذا سُئل يقول "سأعطي" فقط، ولا يقول أبدًا "ليس عندي"؛ الرجل الصالح الدائم الاستعداد للعطاء — ذلك الثور قُتل في المبارزة.
8.100.12
यस्य ब्राह्मणसात्सर्वं वित्तमासीन्महात्मनः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीद्यस्य स्वमपि जीवितम् ॥ ८.१००.१२ ॥
ذلك العظيم الذي كانت كل ثروته للبراهمة، ولم يكن هناك ما يُؤخذ من البراهمة، وحتى حياته كانت (جديرة بالعطاء).
8.100.13
स दातॄणां प्रियो राजन्दाता चैव मनोरथान् ।
स पार्थास्त्रविनिर्दग्धो गतः परमिकां गतिम् ॥ ८.१००.१३ ॥
كان محبوبًا لدى المعطين، أيها الملك، وكان هو نفسه معطيًا يحقق رغبات الآخرين. وقد احترق بأسلحة البارتا، فبلغ الغاية العليا.
8.100.14
यमाश्रित्याकरोद्वैरं सुतस्ते स गतो दिवम् ।
आदाय तव पुत्राणां जयाशां सर्म वर्म च ॥ ८.१००.१४ ॥
الذي اعتمد عليه ابنك فأثار العداوة قد مضى إلى السماء، آخذًا معه رجاء النصر لأبنائك، ومأواهم ودرعهم.
8.100.15
हते च कर्णे सरितो न सस्रु… ।
र्जगाम चास्तं कलुषो दिवाकरः।
श्वेतो ग्रहश्च ज्वलितार्कवर्णो ।
यमस्य पुत्रोऽभ्युदितः स तिर्यक् ॥ ८.१००.१५ ॥
لما قُتل كرنا لم تجرِ الأنهار… وغرب الشمس كدرًا مظلمًا. وطلع الكوكب الأبيض وابن يَمَ، المتوهج كلون الشمس، مائلًا.
8.100.16
नभश्चचालाथ ननाद चोर्वी ।
ववुश्च वाताः परुषाश्च घोराः।
दिशो बभूवुर्ज्वलिताः सधूमा ।
महार्णवाः सस्वनुश्चुक्षुभुश्च ॥ ८.१००.१६ ॥
فارتعدت السماء وزأرت الأرض. وهبّت رياح عاتية مرعبة. واشتعلت الجهات بالدخان، وتلاطمت البحار العظيمة وهاجت.
8.100.17
सकाननाश्चाद्रिवराश्चकम्पिरे ।
प्रविव्यथुर्भूतगणाश्च मारिष।
बृहस्पतिः सम्परिवार्य रोहिणीं ।
बभूव चन्द्रार्कसमो विशाम्पते ॥ ८.१००.१७ ॥
ارتجفت الجبال العظيمة مع غاباتها، وتألمت جموع الكائنات، أيها الكريم. وأحاط بريهاسباتي بروهيني، فصار مثل القمر والشمس، يا سيد البشر.
8.100.18
हते कर्णे न दिशो विप्रचाराः ।
सचन्द्रार्का द्यौर्विचचाल भूमिः।
पपात चोल्का ज्वलनप्रभा च ।
निशाचरा हृष्टतरा बभूवुः ॥ ८.१००.१८ ॥
ولما قُتل كارنا تاهت الجهات، واهتزّت السماء مع القمر والشمس، ورجفت الأرض، وسقطت شهب متقدة كالنار، وفرح السَّيَّارون في الليل فرحاً أشد.
8.100.19
शशिप्रकाशाननमर्जुनो यदा ।
जहार कर्णस्य शिरः शरेण।
ततोऽन्तरिक्षे सहसैव शब्दो ।
बभूव हाहेति सुरैर्विमुक्तः ॥ ८.१००.१९ ॥
ولما قطع أرجونا برأس كارنا، الذي كان وجهه كالقمر، بسهم، عندئذٍ ارتفع فجأةً في السماء صوتٌ «آه آه» أطلقته الآلهة.
8.100.20
सदेवगन्धर्वमनुष्यपूजितं ।
निहत्य कर्णं रिपुमाहवेऽर्जुनः।
रराज राजन्परमेण तेजसा ।
यथा पुरा वृत्रवधे शतक्रतुः ॥ ८.१००.२० ॥
بعد أن قتل في المعركة العدوّ كارنا، المكرَّم من الآلهة والغاندهارفا والبشر، أشرق أرجونا، يا ملك، بنورٍ أعظم، كما أشرق إندرا ذو المائة قربان قديماً عند قتل فريترا.
8.100.21
पताकिना भीमनिनादकेतुना ।
रथेन शङ्खस्फटिकावभासिना।
महेन्द्रवाहप्रतिमेन तावुभौ ।
महेन्द्रवीर्यप्रतिमानपौरुषौ ॥ ८.१००.२१ ॥
على عربةٍ ذات راية يزأر لواؤها هولاً، تتلألأ كالصدفة والبلّور، تضاهي خيول إندرا العظيم، ذَينك الاثنين اللذين يضاهي بأسهما وبطولتهما بأس إندرا العظيم.
8.100.22
समानयोगाविव विष्णुवासवैः ॥ ८.१००.२२ ॥
كان ذانك الاثنان كأنهما في اتصالٍ متساوٍ مع فيشنو وفاساڤا (إندرا).
8.100.23
मनांस्यरीणामुपतापयन्तौ ॥ ८.१००.२३ ॥
مُعذِّبَين عقول الأعداء.
8.100.24
सुवर्णजालावततौ महास्वनौ ।
हिमावदातौ परिगृह्य पाणिमिः।
चुचुम्बतुः शङ्खवरौ नृणां वरौ ।
विघोषयन्तौ विजयं जगत्त्रये ॥ ८.१००.२४ ॥
قبّل الاثنان، أفضل الرجال، صدفتين عظيمتين مزيّنتين بشبكات من الذهب، كانتا تصدران صوتًا عاليًا وبيضاوين كالثلج، ثم أعلنا النصر في العوالم الثلاثة.
8.100.25
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो देवदत्तस्य चोभयोः ।
पृथिवीमन्तरिक्षं च दिशश्च समपूरयत् ॥ ८.१००.२५ ॥
ملأ هدير البانشاجانيا والديفاداتا، كلاهما، الأرض والسماء والجهات.
8.100.26
वित्रस्ताश्चाभवन्सर्वे कुरवो राजसत्तम ।
शूरयोः शङ्खशब्देन माधवस्यार्जुनस्य च ॥ ८.१००.२६ ॥
يا أفضل الملوك، ارتعد جميع الكورو من صوت صدفتي البطلين مادهافا وأرجونا.
8.100.27
तौ शङ्खशब्देन निनादयन्तौ ।
वनानि शैलान्सरितो गुहाश्च।
वित्रासयन्तौ तव पुत्रसेनां ।
युधिष्ठिरं नन्दयितुं प्रयातौ ॥ ८.१००.२७ ॥
جعلا الغابات والجبال والأنهار والكهوف تتردد بصوت صدفتيهما، مرعبين جيش أبنائك، وانطلقا لإسعاد يودهيشتهيرا.
8.100.28
ततः प्रजग्मुः कुरवो जवेन ।
श्रुत्वैव शङ्खस्वनमीर्यमाणम्।
विहाय मद्राधिपतिं पतिं च ।
दुर्योधनं भारत भारतानाम् ॥ ८.१००.२८ ॥
ثم انطلق الكورو بسرعة عند سماعهم صوت الصدفة، تاركين ملك المادراس شاليا ومولاهم دوريودهانا، يا بهاراتا، يا أفضل البهاراتا.
8.100.29
ततो रथेनाम्बुदबृन्दनादिना ।
शरद्वहर्मध्यदिवाकरत्विषा।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च विस्मिताः ।
प्रशंसमानाः प्रययुस्तदाऽर्जुनम् ॥ ८.१००.२९ ॥
ثم انطلقوا وهم مذهولون من العربة التي تدوي كأنها كتلة من السحب، ومن بهاء دهنانجايا وكارنا، المتألقين كشمس الظهيرة في الخريف، يمدحون أرجونا.
8.100.30
महाहवे तं बहुशोभमानं ।
धनञ्जयं योधगणैः समेताः।
तावन्वमोदंश्च जनाः प्रकामं ।
प्रभाकरावभ्युदितौ यथैव ॥ ८.१००.३० ॥
في المعركة العظيمة، أثنى الناس المجتمعون مع جموع المحاربين ثناءً عظيمًا على دهنجَيا (أرجونا) المتألق، كأنهما شمسان طالعتان.