ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
शरसङ्कृत्तवर्माणं रुधिरोक्षितवक्षसम् ।
गतासुमपि राधेयं नैव लक्ष्मीर्विमुञ्चति ॥ ८.१००.१ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕವಚ ಹರಿದು, ರಕ್ತದಿಂದ ಎದೆ ತೋಯ್ದ, ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೂ ರಾಧೇಯನನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
8.100.2
तप्तजाम्बूनदनिभं बालार्कसदृशद्युतिम् ।
जीवन्तमिव तं शूरं सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ८.१००.२ ॥
ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಉದಯದ ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯಂತಿದ್ದ ಆ ಶೂರನನ್ನು ಸರ್ವಭೂತಗಳೂ ಜೀವಂತನೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದವು.
8.100.3
हतस्यापि महाराज सूतपुत्रस्य संयुगे ।
वित्रेसुः सर्वतो योधाः सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥ ८.१००.३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನೂ ಕಂಡು ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಯೋಧರು ಸಿಂಹವನ್ನು ಕಂಡ ಇತರ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ ನಡುಗಿದರು.
8.100.4
हतोऽपि पुरुषव्याघ्रो व्याहरन्निव लक्ष्यते ।
नाभवद्विकृतिः काचिन्मृतस्यापि महात्मनः ॥ ८.१००.४ ॥
ಹತನಾದರೂ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸತ್ತರೂ ಯಾವ ವಿಕಾರವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
8.100.5
चारुवेषधरं राजंश्चारुमौलिशिरोधरम् ।
तन्मुखं सूतपुत्रस्य पूर्णचन्द्रसमद्युति ॥ ८.१००.५ ॥
ಅರಸನೇ, ಸುಂದರ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಸುಂದರ ಕಿರೀಟ ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೂತಪುತ್ರನ ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಕಾಂತಿಯಂತಿತ್ತು.
8.100.6
कनकोत्तमसह्काशो ज्वलन्निव विभावसुः ।
स शान्तः पुरुषव्याघ्रः पार्थसायकवारिणा ॥ ८.१००.६ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣರೂಪದ ನೀರಿನಿಂದ ಶಾಂತನಾದನು.
8.100.7
यथाऽग्निर्ज्वलनो दीप्तो जलमासाद्य शाम्यति ।
कर्णाग्निः समरे तद्वत्पार्थमेघेन शामितः ॥ ८.१००.७ ॥
ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ನೀರನ್ನು ಸೇರಿದಾಗ ಶಾಂತವಾಗುವಂತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯು ಪಾರ್ಥನೆಂಬ ಮೇಘದಿಂದ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
8.100.8
आहृत्य स यशो दीप्तं सुयुद्धेनात्मनो भुवि ।
सपुत्रः समरे कर्णः प्रशान्तः पार्थतेजसा ॥ ८.१००.८ ॥
ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಕರ್ಣನು, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
8.100.9
प्रताप्य पाण्डवान्सर्वान्पाञ्चालानस्त्रतेजसा ।
नानाभरणवान्रजंस्तप्तजाम्बूनदप्रभः ॥ ८.१००.९ ॥
ಅಸ್ತ್ರಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರನ್ನೂ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನೂ ಬಾಧಿಸಿ, ನಾನಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕರಗಿದ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವನು.
8.100.10
वर्षित्वा शरवर्षाणि प्रताप्य रिपुवाहिनीम् ।
श्रीमानिव सहस्रांशुर्ज्वलन्सर्वान्प्रताप्य च।
हतो वैकर्तनः कर्णः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ८.१००.१० ॥
ಬಾಣವರ್ಷ ಸುರಿಸಿ, ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಬಾಧಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತ ಸಹಸ್ರಾಂಶುವಿನಂತೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತಾ ಹೊಳೆದ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಹತನಾದನು—ಚಿಗುರುಗಳಿದ್ದ ಮರದಂತೆ.
8.100.11
ददानीत्येव यः प्रादान्न नास्तीत्यर्थितोऽवदत् ।
सद्ध्यः सदा सत्पुरुषः स हतो द्वैरथे वृषा ॥ ८.१००.११ ॥
"ಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದೇ ಕೊಟ್ಟವನು, ಕೇಳಿದಾಗ "ಇಲ್ಲ" ಎನ್ನದವನು; ಸದಾ ದಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದ ಸತ್ಪುರುಷ, ಆ ವೃಷಭನು ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು.
8.100.12
यस्य ब्राह्मणसात्सर्वं वित्तमासीन्महात्मनः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीद्यस्य स्वमपि जीवितम् ॥ ८.१००.१२ ॥
ಯಾವ ಮಹಾತ್ಮನ ಸಮಸ್ತ ಧನವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ಯೋಗ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾಣವೂ ದಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿತ್ತೋ.
8.100.13
स दातॄणां प्रियो राजन्दाता चैव मनोरथान् ।
स पार्थास्त्रविनिर्दग्धो गतः परमिकां गतिम् ॥ ८.१००.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ದಾನಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು, ದಾತನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಇತರರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪಾರ್ಥನ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
8.100.14
यमाश्रित्याकरोद्वैरं सुतस्ते स गतो दिवम् ।
आदाय तव पुत्राणां जयाशां सर्म वर्म च ॥ ८.१००.१४ ॥
ಯಾರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ವೈರ ಮಾಡಿದನೋ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಜಯದ ಆಶೆಯನ್ನು, ಅವರ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು.
8.100.15
हते च कर्णे सरितो न सस्रु… ।
र्जगाम चास्तं कलुषो दिवाकरः।
श्वेतो ग्रहश्च ज्वलितार्कवर्णो ।
यमस्य पुत्रोऽभ्युदितः स तिर्यक् ॥ ८.१००.१५ ॥
ಕರ್ಣ ಹತನಾದಾಗ ನದಿಗಳು ಹರಿಯಲಿಲ್ಲ… ಸೂರ್ಯನು ಮಂಕಾಗಿ ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು. ಬಿಳಿಯ ಗ್ರಹವೂ, ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದ ಯಮಪುತ್ರನೂ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದರು.
8.100.16
नभश्चचालाथ ननाद चोर्वी ।
ववुश्च वाताः परुषाश्च घोराः।
दिशो बभूवुर्ज्वलिताः सधूमा ।
महार्णवाः सस्वनुश्चुक्षुभुश्च ॥ ८.१००.१६ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶ ನಡುಗಿತು, ಭೂಮಿ ಗರ್ಜಿಸಿತು. ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು. ದಿಕ್ಕುಗಳು ಹೊಗೆಯೊಡನೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತಾದವು; ಮಹಾಸಾಗರಗಳು ಶಬ್ದಮಾಡಿ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡವು.
8.100.17
सकाननाश्चाद्रिवराश्चकम्पिरे ।
प्रविव्यथुर्भूतगणाश्च मारिष।
बृहस्पतिः सम्परिवार्य रोहिणीं ।
बभूव चन्द्रार्कसमो विशाम्पते ॥ ८.१००.१७ ॥
ಕಾಡುಗಳೊಡನೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳು ನಡುಗಿದವು; ಓ ಮಾರಿಷ, ಜೀವಿಗಳ ಗಣಗಳು ವ್ಯಥೆಪಟ್ಟವು. ಓ ವಿಶಾಂಪತಿ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮನಾದನು.
8.100.18
हते कर्णे न दिशो विप्रचाराः ।
सचन्द्रार्का द्यौर्विचचाल भूमिः।
पपात चोल्का ज्वलनप्रभा च ।
निशाचरा हृष्टतरा बभूवुः ॥ ८.१००.१८ ॥
ಕರ್ಣನು ಹತನಾದಾಗ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗೊಂದಲಗೊಂಡವು; ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರೊಡನೆ ಆಕಾಶ ನಡುಗಿತು; ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿತು; ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಬಿದ್ದವು; ರಾತ್ರಿಚರರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
8.100.19
शशिप्रकाशाननमर्जुनो यदा ।
जहार कर्णस्य शिरः शरेण।
ततोऽन्तरिक्षे सहसैव शब्दो ।
बभूव हाहेति सुरैर्विमुक्तः ॥ ८.१००.१९ ॥
ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮುಖವುಳ್ಳ ಕರ್ಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣದಿಂದ ಕಡಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹೊರಟ 'ಹಾಹಾ' ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಏಳಿತು.
8.100.20
सदेवगन्धर्वमनुष्यपूजितं ।
निहत्य कर्णं रिपुमाहवेऽर्जुनः।
रराज राजन्परमेण तेजसा ।
यथा पुरा वृत्रवधे शतक्रतुः ॥ ८.१००.२० ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಶತ್ರು ಕರ್ಣನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರವಧೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ಹೊಳೆದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
8.100.21
पताकिना भीमनिनादकेतुना ।
रथेन शङ्खस्फटिकावभासिना।
महेन्द्रवाहप्रतिमेन तावुभौ ।
महेन्द्रवीर्यप्रतिमानपौरुषौ ॥ ८.१००.२१ ॥
ಧ್ವಜದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧ್ವಜವು ಭೀಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುವ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಮಹೇಂದ್ರನ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ; ಅವರ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಪೌರುಷ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮವಾಗಿತ್ತು.
8.100.22
समानयोगाविव विष्णुवासवैः ॥ ८.१००.२२ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಅವರೊಡನೆ ಸಮಾನ ಸಂಯೋಗವುಳ್ಳವರಂತಿದ್ದರು.
8.100.23
मनांस्यरीणामुपतापयन्तौ ॥ ८.१००.२३ ॥
ಶತ್ರುಗಳ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸಂಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾ.
8.100.24
सुवर्णजालावततौ महास्वनौ ।
हिमावदातौ परिगृह्य पाणिमिः।
चुचुम्बतुः शङ्खवरौ नृणां वरौ ।
विघोषयन्तौ विजयं जगत्त्रये ॥ ८.१००.२४ ॥
ಚಿನ್ನದ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಮಹಾಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ, ಹಿಮದಂತೆ ಬಿಳಿಯ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಚುಂಬಿಸಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು.
8.100.25
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो देवदत्तस्य चोभयोः ।
पृथिवीमन्तरिक्षं च दिशश्च समपूरयत् ॥ ८.१००.२५ ॥
ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವದತ್ತ ಇಬ್ಬರ ಶಂಖಗಳ ನಿನಾದವು ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತು.
8.100.26
वित्रस्ताश्चाभवन्सर्वे कुरवो राजसत्तम ।
शूरयोः शङ्खशब्देन माधवस्यार्जुनस्य च ॥ ८.१००.२६ ॥
ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶೂರರ ಶಂಖಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೌರವರೆಲ್ಲರೂ ಭಯಭೀತರಾದರು.
8.100.27
तौ शङ्खशब्देन निनादयन्तौ ।
वनानि शैलान्सरितो गुहाश्च।
वित्रासयन्तौ तव पुत्रसेनां ।
युधिष्ठिरं नन्दयितुं प्रयातौ ॥ ८.१००.२७ ॥
ಶಂಖನಾದದಿಂದ ಕಾಡುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಗುಹೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.
8.100.28
ततः प्रजग्मुः कुरवो जवेन ।
श्रुत्वैव शङ्खस्वनमीर्यमाणम्।
विहाय मद्राधिपतिं पतिं च ।
दुर्योधनं भारत भारतानाम् ॥ ८.१००.२८ ॥
ಆಗ ಶಂಖಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೊಡನೆಯೇ ಕೌರವರು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಓ ಭಾರತ! ಮದ್ರರ ಅಧಿಪತಿ ಶಲ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಒಡೆಯ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಓ ಭಾರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ!
8.100.29
ततो रथेनाम्बुदबृन्दनादिना ।
शरद्वहर्मध्यदिवाकरत्विषा।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च विस्मिताः ।
प्रशंसमानाः प्रययुस्तदाऽर्जुनम् ॥ ८.१००.२९ ॥
ಆಗ ಮೋಡಗಳ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡುವ ರಥದೊಂದಿಗೆ, ಶರತ್ಕಾಲದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಅಧಿರಥನ ಮಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಅವರು ಸಾಗಿದರು.
8.100.30
महाहवे तं बहुशोभमानं ।
धनञ्जयं योधगणैः समेताः।
तावन्वमोदंश्च जनाः प्रकामं ।
प्रभाकरावभ्युदितौ यथैव ॥ ८.१००.३० ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಧನಂಜಯನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಯೋಧರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಜನರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಿದರು, ಉದಯಿಸಿದ ಎರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ.