మహాభారతం · అధ్యాయం 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
शरसङ्कृत्तवर्माणं रुधिरोक्षितवक्षसम् ।
गतासुमपि राधेयं नैव लक्ष्मीर्विमुञ्चति ॥ ८.१००.१ ॥
బాణాలతో కవచం తెగిపోయి, రక్తంతో వక్షస్థలం తడిసిన, ప్రాణం పోయినప్పటికీ రాధాపుత్రుడిని లక్ష్మి విడిచిపెట్టలేదు.
8.100.2
तप्तजाम्बूनदनिभं बालार्कसदृशद्युतिम् ।
जीवन्तमिव तं शूरं सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ८.१००.२ ॥
కరిగించిన బంగారంలా, ఉదయ సూర్యుని కాంతిలా ఉన్న ఆ వీరుడిని సర్వ ప్రాణులూ జీవించి ఉన్నాడని భావించాయి.
8.100.3
हतस्यापि महाराज सूतपुत्रस्य संयुगे ।
वित्रेसुः सर्वतो योधाः सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥ ८.१००.३ ॥
మహారాజా, యుద్ధంలో చంపబడిన సూతపుత్రుడిని చూసి కూడా అన్ని వైపుల యోధులు సింహాన్ని చూసిన ఇతర జింకల్లా భయపడ్డారు.
8.100.4
हतोऽपि पुरुषव्याघ्रो व्याहरन्निव लक्ष्यते ।
नाभवद्विकृतिः काचिन्मृतस्यापि महात्मनः ॥ ८.१००.४ ॥
చంపబడినప్పటికీ ఆ పురుషవ్యాఘ్రుడు మాట్లాడుతున్నట్టే కనిపించాడు; ఆ మహాత్ముడు మరణించినా ఏ వికారమూ కలగలేదు.
8.100.5
चारुवेषधरं राजंश्चारुमौलिशिरोधरम् ।
तन्मुखं सूतपुत्रस्य पूर्णचन्द्रसमद्युति ॥ ८.१००.५ ॥
రాజా, అందమైన వేషం ధరించి, అందమైన కిరీటం తలపై ఉన్న సూతపుత్రుని ముఖం పూర్ణచంద్రుని కాంతితో ప్రకాశించింది.
8.100.6
कनकोत्तमसह्काशो ज्वलन्निव विभावसुः ।
स शान्तः पुरुषव्याघ्रः पार्थसायकवारिणा ॥ ८.१००.६ ॥
ఉత్తమ బంగారంలా, మండుతున్న అగ్నిలా ప్రకాశించిన ఆ పురుషవ్యాఘ్రుడు పార్థుని బాణాలనే జలంతో శాంతిని పొందాడు.
8.100.7
यथाऽग्निर्ज्वलनो दीप्तो जलमासाद्य शाम्यति ।
कर्णाग्निः समरे तद्वत्पार्थमेघेन शामितः ॥ ८.१००.७ ॥
మండుతున్న అగ్ని నీటిని పొందగానే శాంతించినట్లు, యుద్ధంలో కర్ణుడనే అగ్ని పార్థుడనే మేఘంచే శాంతింపజేయబడింది.
8.100.8
आहृत्य स यशो दीप्तं सुयुद्धेनात्मनो भुवि ।
सपुत्रः समरे कर्णः प्रशान्तः पार्थतेजसा ॥ ८.१००.८ ॥
తన మంచి యుద్ధంతో భూమిపై ప్రకాశించే కీర్తిని పొందిన కర్ణుడు, కుమారులతో కూడి యుద్ధంలో పార్థుని తేజస్సుచే శాంతింపజేయబడ్డాడు.
8.100.9
प्रताप्य पाण्डवान्सर्वान्पाञ्चालानस्त्रतेजसा ।
नानाभरणवान्रजंस्तप्तजाम्बूनदप्रभः ॥ ८.१००.९ ॥
అస్త్రాల తేజస్సుతో పాండవులందరినీ, పాంచాలులను వేడిమి చేసి, అనేక ఆభరణాలు ధరించి, ఓ రాజా, కరిగిన జాంబూనద బంగారంలా ప్రకాశించినవాడు.
8.100.10
वर्षित्वा शरवर्षाणि प्रताप्य रिपुवाहिनीम् ।
श्रीमानिव सहस्रांशुर्ज्वलन्सर्वान्प्रताप्य च।
हतो वैकर्तनः कर्णः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ८.१००.१० ॥
బాణవర్షం కురిపించి, శత్రుసేనను వేడిమి చేసి, శ్రీమంతుడైన సహస్రాంశువు (సూర్యుడు) వలె అందరినీ తపింపజేసి ప్రకాశించిన వైకర్తనుడు కర్ణుడు హతుడయ్యాడు—మొలకలు గల చెట్టువలె.
8.100.11
ददानीत्येव यः प्रादान्न नास्तीत्यर्थितोऽवदत् ।
सद्ध्यः सदा सत्पुरुषः स हतो द्वैरथे वृषा ॥ ८.१००.११ ॥
"ఇస్తాను" అని మాత్రమే ఇచ్చినవాడు, అడిగినప్పుడు "లేదు" అనని వాడు; ఎల్లప్పుడూ దానానికి సిద్ధమైన సత్పురుషుడు, ఆ వృషభుడు ద్వంద్వయుద్ధంలో హతుడయ్యాడు.
8.100.12
यस्य ब्राह्मणसात्सर्वं वित्तमासीन्महात्मनः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीद्यस्य स्वमपि जीवितम् ॥ ८.१००.१२ ॥
ఏ మహాత్ముని సమస్త ధనం బ్రాహ్మణులకు చెందినదో, బ్రాహ్మణుల నుండి ఏమీ తీసుకోదగినది కాదో, ఎవరి స్వంత ప్రాణం కూడా (దానం చేయదగినదో).
8.100.13
स दातॄणां प्रियो राजन्दाता चैव मनोरथान् ।
स पार्थास्त्रविनिर्दग्धो गतः परमिकां गतिम् ॥ ८.१००.१३ ॥
ఓ రాజా, అతడు దాతలకు ప్రియుడు, దాత, ఇతరుల కోరికలను తీర్చువాడు. పార్థుని అస్త్రాలచే దగ్ధుడై అతడు పరమ గతిని పొందాడు.
8.100.14
यमाश्रित्याकरोद्वैरं सुतस्ते स गतो दिवम् ।
आदाय तव पुत्राणां जयाशां सर्म वर्म च ॥ ८.१००.१४ ॥
ఎవరిని ఆశ్రయించి మీ కుమారుడు వైరం చేశాడో, అతడు స్వర్గానికి వెళ్లిపోయాడు. మీ కుమారుల విజయ ఆశను, వారి రక్షణను, కవచాన్ని తీసుకువెళ్లి.
8.100.15
हते च कर्णे सरितो न सस्रु… ।
र्जगाम चास्तं कलुषो दिवाकरः।
श्वेतो ग्रहश्च ज्वलितार्कवर्णो ।
यमस्य पुत्रोऽभ्युदितः स तिर्यक् ॥ ८.१००.१५ ॥
కర్ణుడు చంపబడినప్పుడు నదులు ప్రవహించలేదు… సూర్యుడు మసకబారి అస్తమించాడు. తెల్లని గ్రహం, మండే సూర్యుని వర్ణం గల యముని కుమారుడు వక్రంగా ఉదయించాడు.
8.100.16
नभश्चचालाथ ननाद चोर्वी ।
ववुश्च वाताः परुषाश्च घोराः।
दिशो बभूवुर्ज्वलिताः सधूमा ।
महार्णवाः सस्वनुश्चुक्षुभुश्च ॥ ८.१००.१६ ॥
అప్పుడు ఆకాశం కంపించింది, భూమి గర్జించింది. కఠినమైన భయంకర గాలులు వీచాయి. దిక్కులు పొగతో మండుతున్నట్లు అయ్యాయి; మహాసముద్రాలు ధ్వనించి కలత చెందాయి.
8.100.17
सकाननाश्चाद्रिवराश्चकम्पिरे ।
प्रविव्यथुर्भूतगणाश्च मारिष।
बृहस्पतिः सम्परिवार्य रोहिणीं ।
बभूव चन्द्रार्कसमो विशाम्पते ॥ ८.१००.१७ ॥
అడవులతో సహా శ్రేష్ఠ పర్వతాలు కంపించాయి; ఓ మారిష, ప్రాణికోటులు బాధపడ్డాయి. ఓ విశాంపతి, బృహస్పతి రోహిణిని చుట్టుముట్టి చంద్రసూర్యులతో సమానంగా అయ్యాడు.
8.100.18
हते कर्णे न दिशो विप्रचाराः ।
सचन्द्रार्का द्यौर्विचचाल भूमिः।
पपात चोल्का ज्वलनप्रभा च ।
निशाचरा हृष्टतरा बभूवुः ॥ ८.१००.१८ ॥
కర్ణుడు చంపబడగానే దిక్కులు తికమకపడ్డాయి; చంద్రసూర్యులతో కూడిన ఆకాశం కంపించింది; భూమి కదిలింది; అగ్నికాంతితో మెరిసే ఉల్కలు పడ్డాయి; రాత్రిచరులు మరింత ఆనందించారు.
8.100.19
शशिप्रकाशाननमर्जुनो यदा ।
जहार कर्णस्य शिरः शरेण।
ततोऽन्तरिक्षे सहसैव शब्दो ।
बभूव हाहेति सुरैर्विमुक्तः ॥ ८.१००.१९ ॥
చంద్రుని వంటి ముఖం గల కర్ణుని తలను అర్జునుడు బాణంతో నరికినప్పుడు, ఆకాశంలో దేవతలు విడిచిన 'హాహా' అనే ధ్వని అకస్మాత్తుగా పుట్టింది.
8.100.20
सदेवगन्धर्वमनुष्यपूजितं ।
निहत्य कर्णं रिपुमाहवेऽर्जुनः।
रराज राजन्परमेण तेजसा ।
यथा पुरा वृत्रवधे शतक्रतुः ॥ ८.१००.२० ॥
దేవతలు, గంధర్వులు, మానవులు పూజించిన శత్రువైన కర్ణుని యుద్ధంలో చంపి, ఓ రాజా, అర్జునుడు తన పరమ తేజస్సుతో పూర్వం వృత్రవధ సమయంలో శతక్రతువు (ఇంద్రుడు) ప్రకాశించినట్లు ప్రకాశించాడు.
8.100.21
पताकिना भीमनिनादकेतुना ।
रथेन शङ्खस्फटिकावभासिना।
महेन्द्रवाहप्रतिमेन तावुभौ ।
महेन्द्रवीर्यप्रतिमानपौरुषौ ॥ ८.१००.२१ ॥
జెండాతో కూడిన, జెండా భయంకరంగా గర్జించే, శంఖం మరియు స్ఫటికంలా మెరిసే, మహేంద్రుని గుర్రాలను పోలిన రథంతో ఆ ఇద్దరూ; వారి పరాక్రమం మరియు పౌరుషం మహేంద్రునితో సమానమైనవి.
8.100.22
समानयोगाविव विष्णुवासवैः ॥ ८.१००.२२ ॥
ఆ ఇద్దరూ విష్ణువు మరియు వాసవుడు (ఇంద్రుడు)తో సమానమైన యోగం కలవారిలా ఉన్నారు.
8.100.23
मनांस्यरीणामुपतापयन्तौ ॥ ८.१००.२३ ॥
శత్రువుల మనస్సులను బాధిస్తూ.
8.100.24
सुवर्णजालावततौ महास्वनौ ।
हिमावदातौ परिगृह्य पाणिमिः।
चुचुम्बतुः शङ्खवरौ नृणां वरौ ।
विघोषयन्तौ विजयं जगत्त्रये ॥ ८.१००.२४ ॥
బంగారు జాలములతో అలంకరించబడిన, మహాధ్వనిని చేసే, మంచువలె తెల్లని, మానవులలో శ్రేష్ఠులైన వారిద్దరూ చేతులలోకి తీసుకున్న శ్రేష్ఠ శంఖాలను ముద్దాడి, మూడు లోకాలలో విజయాన్ని ప్రకటించారు.
8.100.25
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो देवदत्तस्य चोभयोः ।
पृथिवीमन्तरिक्षं च दिशश्च समपूरयत् ॥ ८.१००.२५ ॥
పాంచజన్యం, దేవదత్తం అనే ఇద్దరి శంఖాల ధ్వని భూమిని, ఆకాశాన్ని, దిక్కులన్నిటిని నింపివేసింది.
8.100.26
वित्रस्ताश्चाभवन्सर्वे कुरवो राजसत्तम ।
शूरयोः शङ्खशब्देन माधवस्यार्जुनस्य च ॥ ८.१००.२६ ॥
ఓ రాజశ్రేష్ఠా! మాధవుడు, అర్జునుడు అనే ఆ ఇద్దరు వీరుల శంఖధ్వనికి కౌరవులందరూ భయభ్రాంతులయ్యారు.
8.100.27
तौ शङ्खशब्देन निनादयन्तौ ।
वनानि शैलान्सरितो गुहाश्च।
वित्रासयन्तौ तव पुत्रसेनां ।
युधिष्ठिरं नन्दयितुं प्रयातौ ॥ ८.१००.२७ ॥
శంఖధ్వనితో అడవులను, పర్వతాలను, నదులను, గుహలను మారుమోగిస్తూ, మీ కుమారుల సేనను భయపెడుతూ, యుధిష్ఠిరుని సంతోషపెట్టడానికి వారిద్దరూ ముందుకు సాగారు.
8.100.28
ततः प्रजग्मुः कुरवो जवेन ।
श्रुत्वैव शङ्खस्वनमीर्यमाणम्।
विहाय मद्राधिपतिं पतिं च ।
दुर्योधनं भारत भारतानाम् ॥ ८.१००.२८ ॥
అప్పుడు శంఖధ్వని వినగానే కౌరవులు వేగంగా వెళ్లిపోయారు. ఓ భారతా! మద్రరాజు శల్యుని, తమ ప్రభువైన దుర్యోధనుని విడిచిపెట్టి, ఓ భారతులలో శ్రేష్ఠుడా!
8.100.29
ततो रथेनाम्बुदबृन्दनादिना ।
शरद्वहर्मध्यदिवाकरत्विषा।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च विस्मिताः ।
प्रशंसमानाः प्रययुस्तदाऽर्जुनम् ॥ ८.१००.२९ ॥
అప్పుడు మేఘగర్జన వంటి ధ్వని చేసే రథంతో, శరదృతువు మధ్యాహ్న సూర్యుని తేజస్సుతో వెలిగే ధనంజయుని, అధిరథుని కుమారుడైన కర్ణుని చూసి విస్మయం చెంది, అర్జునుని ప్రశంసిస్తూ వారు వెళ్లారు.
8.100.30
महाहवे तं बहुशोभमानं ।
धनञ्जयं योधगणैः समेताः।
तावन्वमोदंश्च जनाः प्रकामं ।
प्रभाकरावभ्युदितौ यथैव ॥ ८.१००.३० ॥
మహాయుద్ధంలో ఎంతో ప్రకాశిస్తున్న ఆ ధనంజయుణ్ణి (అర్జునుణ్ణి) యోధుల సమూహాలతో కలిసి ఉన్న ప్రజలు ఎంతో ఆనందంతో అభినందించారు, ఉదయించిన రెండు సూర్యుల వలె.