മഹാഭാരതം · അധ്യായം 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
शरसङ्कृत्तवर्माणं रुधिरोक्षितवक्षसम् ।
गतासुमपि राधेयं नैव लक्ष्मीर्विमुञ्चति ॥ ८.१००.१ ॥
അമ്പുകളേറ്റ് കവചം പിളർന്ന്, രക്തത്തിൽ മാർവ് നനഞ്ഞ്, പ്രാണൻ പോയിട്ടും രാധേയനെ ലക്ഷ്മി കൈവിട്ടില്ല.
8.100.2
तप्तजाम्बूनदनिभं बालार्कसदृशद्युतिम् ।
जीवन्तमिव तं शूरं सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ८.१००.२ ॥
ഉരുക്കിയ പൊന്നുപോലെയും ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രഭപോലെയും ഉള്ള ആ വീരനെ എല്ലാ ജീവികളും ജീവനുള്ളവനെന്ന് കരുതി.
8.100.3
हतस्यापि महाराज सूतपुत्रस्य संयुगे ।
वित्रेसुः सर्वतो योधाः सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥ ८.१००.३ ॥
മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ വീണ സൂതപുത്രനെ കണ്ടിട്ടും എല്ലായിടത്തുമുള്ള യോദ്ധാക്കൾ സിംഹത്തെ കണ്ട മറ്റു മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ വിറച്ചു.
8.100.4
हतोऽपि पुरुषव्याघ्रो व्याहरन्निव लक्ष्यते ।
नाभवद्विकृतिः काचिन्मृतस्यापि महात्मनः ॥ ८.१००.४ ॥
വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും ആ പുരുഷവ്യാഘ്രൻ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെട്ടു; ആ മഹാത്മാവ് മരിച്ചിട്ടും ഒരു വികൃതിയും ഉണ്ടായില്ല.
8.100.5
चारुवेषधरं राजंश्चारुमौलिशिरोधरम् ।
तन्मुखं सूतपुत्रस्य पूर्णचन्द्रसमद्युति ॥ ८.१००.५ ॥
രാജാവേ, മനോഹരമായ വേഷവും മനോഹരമായ കിരീടവും ശിരസ്സിൽ ധരിച്ച സൂതപുത്രന്റെ മുഖം പൂർണചന്ദ്രന്റെ പ്രഭയോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
8.100.6
कनकोत्तमसह्काशो ज्वलन्निव विभावसुः ।
स शान्तः पुरुषव्याघ्रः पार्थसायकवारिणा ॥ ८.१००.६ ॥
ശ്രേഷ്ഠമായ പൊന്നുപോലെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിച്ച ആ പുരുഷവ്യാഘ്രൻ പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളാകുന്ന ജലത്താൽ ശാന്തനായി.
8.100.7
यथाऽग्निर्ज्वलनो दीप्तो जलमासाद्य शाम्यति ।
कर्णाग्निः समरे तद्वत्पार्थमेघेन शामितः ॥ ८.१००.७ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന തീ വെള്ളത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ ശമിക്കുന്നതുപോലെ, യുദ്ധത്തിൽ കർണാഗ്നി പാർത്ഥമേഘത്താൽ ശമിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
8.100.8
आहृत्य स यशो दीप्तं सुयुद्धेनात्मनो भुवि ।
सपुत्रः समरे कर्णः प्रशान्तः पार्थतेजसा ॥ ८.१००.८ ॥
നല്ല യുദ്ധത്താൽ ഭൂമിയിൽ ജ്വലിക്കുന്ന യശസ്സ് നേടിയ കർണൻ, പുത്രന്മാരോടുകൂടി യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥതേജസ്സാൽ ശാന്തനാക്കപ്പെട്ടു.
8.100.9
प्रताप्य पाण्डवान्सर्वान्पाञ्चालानस्त्रतेजसा ।
नानाभरणवान्रजंस्तप्तजाम्बूनदप्रभः ॥ ८.१००.९ ॥
അസ്ത്രതേജസ്സാൽ എല്ലാ പാണ്ഡവരെയും പാഞ്ചാലരെയും താപിപ്പിച്ച്, നാനാവിധ ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ്, രാജാവേ, ഉരുകിയ ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണംപോലെ പ്രകാശിച്ചവൻ.
8.100.10
वर्षित्वा शरवर्षाणि प्रताप्य रिपुवाहिनीम् ।
श्रीमानिव सहस्रांशुर्ज्वलन्सर्वान्प्रताप्य च।
हतो वैकर्तनः कर्णः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ८.१००.१० ॥
ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞ്, ശത്രുസൈന്യത്തെ താപിപ്പിച്ച്, ശ്രീമാനായ സഹസ്രാംശുവെപ്പോലെ എല്ലാവരെയും ചുട്ടെരിച്ച് ജ്വലിച്ച വൈകർത്തനനായ കർണൻ വധിക്കപ്പെട്ടു—തളിരുകളുള്ള വൃക്ഷംപോലെ.
8.100.11
ददानीत्येव यः प्रादान्न नास्तीत्यर्थितोऽवदत् ।
सद्ध्यः सदा सत्पुरुषः स हतो द्वैरथे वृषा ॥ ८.१००.११ ॥
"തരാം" എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞ് കൊടുത്തവൻ, ചോദിച്ചപ്പോൾ "ഇല്ല" എന്നു പറയാത്തവൻ; എപ്പോഴും ദാനസന്നദ്ധനായ സത്പുരുഷൻ, ആ വൃഷഭൻ ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
8.100.12
यस्य ब्राह्मणसात्सर्वं वित्तमासीन्महात्मनः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीद्यस्य स्वमपि जीवितम् ॥ ८.१००.१२ ॥
ഏതു മഹാത്മാവിന്റെ സമ്പത്തെല്ലാം ബ്രാഹ്മണർക്കുള്ളതായിരുന്നുവോ, ബ്രാഹ്മണരിൽനിന്ന് ഒന്നും സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നുവോ, ആരുടെ സ്വന്തം ജീവൻപോലും (ദാനയോഗ്യമായിരുന്നുവോ).
8.100.13
स दातॄणां प्रियो राजन्दाता चैव मनोरथान् ।
स पार्थास्त्रविनिर्दग्धो गतः परमिकां गतिम् ॥ ८.१००.१३ ॥
ഹേ രാജാവേ, അദ്ദേഹം ദാതാക്കൾക്ക് പ്രിയനും ദാതാവും മറ്റുള്ളവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനും ആയിരുന്നു. പാർത്ഥന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം പരമമായ ഗതി പ്രാപിച്ചു.
8.100.14
यमाश्रित्याकरोद्वैरं सुतस्ते स गतो दिवम् ।
आदाय तव पुत्राणां जयाशां सर्म वर्म च ॥ ८.१००.१४ ॥
ആരെ ആശ്രയിച്ചാണോ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ശത്രുത ഉണ്ടാക്കിയത്, ആ അദ്ദേഹം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി. നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ ജയപ്രതീക്ഷയും അവരുടെ രക്ഷയും കവചവും കൊണ്ടുപോയി.
8.100.15
हते च कर्णे सरितो न सस्रु… ।
र्जगाम चास्तं कलुषो दिवाकरः।
श्वेतो ग्रहश्च ज्वलितार्कवर्णो ।
यमस्य पुत्रोऽभ्युदितः स तिर्यक् ॥ ८.१००.१५ ॥
കർണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ നദികൾ ഒഴുകിയില്ല… സൂര്യൻ മങ്ങി അസ്തമിച്ചു. വെളുത്ത ഗ്രഹവും, ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ വർണമുള്ള യമപുത്രനും കുറുകെ ഉദിച്ചു.
8.100.16
नभश्चचालाथ ननाद चोर्वी ।
ववुश्च वाताः परुषाश्च घोराः।
दिशो बभूवुर्ज्वलिताः सधूमा ।
महार्णवाः सस्वनुश्चुक्षुभुश्च ॥ ८.१००.१६ ॥
അപ്പോൾ ആകാശം വിറച്ചു, ഭൂമി ഗർജ്ജിച്ചു. കഠിനവും ഭയങ്കരവുമായ കാറ്റുകൾ വീശി. ദിശകൾ പുകയോടെ ജ്വലിക്കുന്നവയായി; മഹാസമുദ്രങ്ങൾ മുഴങ്ങി ക്ഷോഭിച്ചു.
8.100.17
सकाननाश्चाद्रिवराश्चकम्पिरे ।
प्रविव्यथुर्भूतगणाश्च मारिष।
बृहस्पतिः सम्परिवार्य रोहिणीं ।
बभूव चन्द्रार्कसमो विशाम्पते ॥ ८.१००.१७ ॥
വനങ്ങളോടൊപ്പം ശ്രേഷ്ഠ പർവ്വതങ്ങൾ വിറച്ചു; ഹേ മാരിഷ, ജീവജാലങ്ങൾ വ്യസനിച്ചു. ഹേ വിശാംപതേ, ബൃഹസ്പതി രോഹിണിയെ വലയം ചെയ്ത് ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തുല്യനായി.
8.100.18
हते कर्णे न दिशो विप्रचाराः ।
सचन्द्रार्का द्यौर्विचचाल भूमिः।
पपात चोल्का ज्वलनप्रभा च ।
निशाचरा हृष्टतरा बभूवुः ॥ ८.१००.१८ ॥
കർണൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദിക്കുകൾ പരിഭ്രമിച്ചു; ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരോടുകൂടിയ ആകാശം വിറച്ചു; ഭൂമി കുലുങ്ങി; അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഉൽക്കകൾ വീണു; രാത്രിസഞ്ചാരികൾ അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു.
8.100.19
शशिप्रकाशाननमर्जुनो यदा ।
जहार कर्णस्य शिरः शरेण।
ततोऽन्तरिक्षे सहसैव शब्दो ।
बभूव हाहेति सुरैर्विमुक्तः ॥ ८.१००.१९ ॥
ചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ള കർണന്റെ ശിരസ്സ് അർജുനൻ അമ്പുകൊണ്ട് അറുത്തപ്പോൾ, ആകാശത്ത് ദേവന്മാർ ഉതിർത്ത 'ഹാ ഹാ' എന്ന ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നു.
8.100.20
सदेवगन्धर्वमनुष्यपूजितं ।
निहत्य कर्णं रिपुमाहवेऽर्जुनः।
रराज राजन्परमेण तेजसा ।
यथा पुरा वृत्रवधे शतक्रतुः ॥ ८.१००.२० ॥
ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മനുഷ്യരും പൂജിച്ച ശത്രുവായ കർണനെ യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ച്, രാജാവേ, അർജുനൻ തന്റെ പരമതേജസ്സോടെ പണ്ട് വൃത്രവധത്തിൽ ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) തിളങ്ങിയതുപോലെ തിളങ്ങി.
8.100.21
पताकिना भीमनिनादकेतुना ।
रथेन शङ्खस्फटिकावभासिना।
महेन्द्रवाहप्रतिमेन तावुभौ ।
महेन्द्रवीर्यप्रतिमानपौरुषौ ॥ ८.१००.२१ ॥
കൊടിയോടുകൂടിയതും, കൊടി ഭയങ്കരമായി മുഴങ്ങുന്നതും, ശംഖും സ്ഫടികവും പോലെ തിളങ്ങുന്നതും, മഹേന്ദ്രന്റെ കുതിരകൾക്ക് തുല്യമായതുമായ രഥത്തിൽ ആ ഇരുവരും; അവരുടെ വീര്യവും പൗരുഷവും മഹേന്ദ്രനു തുല്യം.
8.100.22
समानयोगाविव विष्णुवासवैः ॥ ८.१००.२२ ॥
ആ ഇരുവരും വിഷ്ണുവിനോടും വാസവനോടും (ഇന്ദ്രനോടും) തുല്യമായ യോഗമുള്ളവരെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
8.100.23
मनांस्यरीणामुपतापयन्तौ ॥ ८.१००.२३ ॥
ശത്രുക്കളുടെ മനസ്സുകളെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
8.100.24
सुवर्णजालावततौ महास्वनौ ।
हिमावदातौ परिगृह्य पाणिमिः।
चुचुम्बतुः शङ्खवरौ नृणां वरौ ।
विघोषयन्तौ विजयं जगत्त्रये ॥ ८.१००.२४ ॥
സ്വർണ്ണ വലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, മഹാനാദമുള്ള, മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്ത, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ അവർ ഇരുവരും കൈകളിലെടുത്ത ശ്രേഷ്ഠ ശംഖുകളെ ചുംബിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
8.100.25
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो देवदत्तस्य चोभयोः ।
पृथिवीमन्तरिक्षं च दिशश्च समपूरयत् ॥ ८.१००.२५ ॥
പാഞ്ചജന്യത്തിന്റെയും ദേവദത്തത്തിന്റെയും ഇരുവരുടെയും ശംഖനാദം ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും ദിശകളെയും നിറച്ചു.
8.100.26
वित्रस्ताश्चाभवन्सर्वे कुरवो राजसत्तम ।
शूरयोः शङ्खशब्देन माधवस्यार्जुनस्य च ॥ ८.१००.२६ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ! മാധവന്റെയും അർജ്ജുനന്റെയും ആ രണ്ടു വീരന്മാരുടെ ശംഖനാദത്താൽ കൗരവരെല്ലാം ഭയന്നുപോയി.
8.100.27
तौ शङ्खशब्देन निनादयन्तौ ।
वनानि शैलान्सरितो गुहाश्च।
वित्रासयन्तौ तव पुत्रसेनां ।
युधिष्ठिरं नन्दयितुं प्रयातौ ॥ ८.१००.२७ ॥
ശംഖനാദത്താൽ വനങ്ങളെയും പർവതങ്ങളെയും നദികളെയും ഗുഹകളെയും മുഴക്കി, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ സേനയെ ഭയപ്പെടുത്തി, യുധിഷ്ഠിരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആ ഇരുവരും മുന്നോട്ടുപോയി.
8.100.28
ततः प्रजग्मुः कुरवो जवेन ।
श्रुत्वैव शङ्खस्वनमीर्यमाणम्।
विहाय मद्राधिपतिं पतिं च ।
दुर्योधनं भारत भारतानाम् ॥ ८.१००.२८ ॥
അപ്പോൾ ശംഖനാദം കേട്ടമാത്രയിൽ കൗരവർ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു. ഭാരതാ! മദ്രാധിപതിയെയും തങ്ങളുടെ നാഥനായ ദുര്യോധനനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭാരതരിൽ ശ്രേഷ്ഠാ!
8.100.29
ततो रथेनाम्बुदबृन्दनादिना ।
शरद्वहर्मध्यदिवाकरत्विषा।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च विस्मिताः ।
प्रशंसमानाः प्रययुस्तदाऽर्जुनम् ॥ ८.१००.२९ ॥
അപ്പോൾ മേഘസമൂഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന രഥത്തോടെ, ശരത്കാലത്തിലെ മധ്യാഹ്ന സൂര്യന്റെ തേജസ്സുള്ള ധനഞ്ജയനെയും അധിരഥപുത്രനായ കർണ്ണനെയും കണ്ട് വിസ്മയിച്ച്, അർജ്ജുനനെ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മുന്നോട്ടുപോയി.
8.100.30
महाहवे तं बहुशोभमानं ।
धनञ्जयं योधगणैः समेताः।
तावन्वमोदंश्च जनाः प्रकामं ।
प्रभाकरावभ्युदितौ यथैव ॥ ८.१००.३० ॥
മഹായുദ്ധത്തിൽ അത്യധികം തിളങ്ങിനിന്ന ആ ധനഞ്ജയനെ (അർജുനനെ) യോദ്ധാക്കളുടെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം കൂടിയ ജനങ്ങൾ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ അനുമോദിച്ചു, ഉദിച്ചുയർന്ന രണ്ടു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ.