ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
शरसङ्कृत्तवर्माणं रुधिरोक्षितवक्षसम् ।
गतासुमपि राधेयं नैव लक्ष्मीर्विमुञ्चति ॥ ८.१००.१ ॥
ବାଣରେ କବଚ କଟା, ରକ୍ତରେ ବକ୍ଷ ଭିଜା, ପ୍ରାଣ ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାଧେୟଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଛାଡ଼ିନଥିଲେ।
8.100.2
तप्तजाम्बूनदनिभं बालार्कसदृशद्युतिम् ।
जीवन्तमिव तं शूरं सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ८.१००.२ ॥
ତପ୍ତ ସୁନା ପରି, ବାଳସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିଥିବା ସେହି ବୀରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜୀବିତ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ।
8.100.3
हतस्यापि महाराज सूतपुत्रस्य संयुगे ।
वित्रेसुः सर्वतो योधाः सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥ ८.१००.३ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ସବୁ ଆଡ଼ର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସିଂହ ଦେଖି ଅନ୍ୟ ହରିଣମାନଙ୍କ ପରି ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
8.100.4
हतोऽपि पुरुषव्याघ्रो व्याहरन्निव लक्ष्यते ।
नाभवद्विकृतिः काचिन्मृतस्यापि महात्मनः ॥ ८.१००.४ ॥
ହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ଯେପରି କଥା କହୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିକୃତି ହୋଇନଥିଲା।
8.100.5
चारुवेषधरं राजंश्चारुमौलिशिरोधरम् ।
तन्मुखं सूतपुत्रस्य पूर्णचन्द्रसमद्युति ॥ ८.१००.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସୁନ୍ଦର ବେଶ ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ମସ୍ତକରେ ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଟଥିବା ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ମୁଖ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଦୀପ୍ତି ସଦୃଶ ଥିଲା।
8.100.6
कनकोत्तमसह्काशो ज्वलन्निव विभावसुः ।
स शान्तः पुरुषव्याघ्रः पार्थसायकवारिणा ॥ ८.१००.६ ॥
ଉତ୍ତମ ସୁନା ସଦୃଶ, ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳୁଥିବା ସେହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ପାର୍ଥଙ୍କ ବାଣରୂପ ଜଳରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
8.100.7
यथाऽग्निर्ज्वलनो दीप्तो जलमासाद्य शाम्यति ।
कर्णाग्निः समरे तद्वत्पार्थमेघेन शामितः ॥ ८.१००.७ ॥
ଜଳନ୍ତି ଅଗ୍ନି ଜଳ ପାଇଲେ ଯେପରି ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ସେହିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣାଗ୍ନି ପାର୍ଥମେଘଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରାଗଲା ।
8.100.8
आहृत्य स यशो दीप्तं सुयुद्धेनात्मनो भुवि ।
सपुत्रः समरे कर्णः प्रशान्तः पार्थतेजसा ॥ ८.१००.८ ॥
ନିଜ ସୁଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ଦୀପ୍ତ ଯଶ ଅର୍ଜନ କରି କର୍ଣ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ତେଜରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ।
8.100.9
प्रताप्य पाण्डवान्सर्वान्पाञ्चालानस्त्रतेजसा ।
नानाभरणवान्रजंस्तप्तजाम्बूनदप्रभः ॥ ८.१००.९ ॥
ଅସ୍ତ୍ରତେଜରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ତାପିତ କରି, ନାନା ଅଳଙ୍କାରଧାରୀ, ହେ ରାଜନ୍, ତପ୍ତ ଜାମ୍ବୂନଦ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ।
8.100.10
वर्षित्वा शरवर्षाणि प्रताप्य रिपुवाहिनीम् ।
श्रीमानिव सहस्रांशुर्ज्वलन्सर्वान्प्रताप्य च।
हतो वैकर्तनः कर्णः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ ८.१००.१० ॥
ଶରବର୍ଷ ବର୍ଷଣ କରି, ରିପୁସେନାକୁ ତାପିତ କରି, ଶ୍ରୀମାନ ସହସ୍ରାଂଶୁ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ପରି ଜଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାପିତ କରି ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ ହତ ହେଲେ—ଅଙ୍କୁରଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷ ପରି ।
8.100.11
ददानीत्येव यः प्रादान्न नास्तीत्यर्थितोऽवदत् ।
सद्ध्यः सदा सत्पुरुषः स हतो द्वैरथे वृषा ॥ ८.१००.११ ॥
"ଦେବି" ବୋଲି କେବଳ ଦାନ କରୁଥିଲେ, ମାଗିବାରେ "ନାହିଁ" କହୁ ନ ଥିଲେ; ସର୍ବଦା ଦାନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସତ୍ପୁରୁଷ, ସେହି ବୃଷ କର୍ଣ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହେଲେ ।
8.100.12
यस्य ब्राह्मणसात्सर्वं वित्तमासीन्महात्मनः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीद्यस्य स्वमपि जीवितम् ॥ ८.१००.१२ ॥
ଯେଉଁ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଥିଲା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ କିଛି ନେବାର ନ ଥିଲା, ଯାହାର ନିଜ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ (ଦାନଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା) ।
8.100.13
स दातॄणां प्रियो राजन्दाता चैव मनोरथान् ।
स पार्थास्त्रविनिर्दग्धो गतः परमिकां गतिम् ॥ ८.१००.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଦାତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ, ଦାତା ଥିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିଲେ। ପାର୍ଥଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ସେ ପରମ ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
8.100.14
यमाश्रित्याकरोद्वैरं सुतस्ते स गतो दिवम् ।
आदाय तव पुत्राणां जयाशां सर्म वर्म च ॥ ८.१००.१४ ॥
ଯାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତୁମ ପୁତ୍ର ବୈର କଲା, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଜୟଆଶା, ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ଓ କବଚ ସବୁ ନେଇ।
8.100.15
हते च कर्णे सरितो न सस्रु… ।
र्जगाम चास्तं कलुषो दिवाकरः।
श्वेतो ग्रहश्च ज्वलितार्कवर्णो ।
यमस्य पुत्रोऽभ्युदितः स तिर्यक् ॥ ८.१००.१५ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ନିହତ ହେଲେ ନଦୀମାନେ ବହିଲେ ନାହିଁ… ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଳିନ ହୋଇ ଅସ୍ତ ଗଲେ। ଧଳା ଗ୍ରହ ଓ ଜଳନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ବର୍ଣ୍ଣ ଯମପୁତ୍ର ବଙ୍କା ଭାବରେ ଉଦିତ ହେଲେ।
8.100.16
नभश्चचालाथ ननाद चोर्वी ।
ववुश्च वाताः परुषाश्च घोराः।
दिशो बभूवुर्ज्वलिताः सधूमा ।
महार्णवाः सस्वनुश्चुक्षुभुश्च ॥ ८.१००.१६ ॥
ତା'ପରେ ଆକାଶ କମ୍ପିଲା, ପୃଥିବୀ ଗର୍ଜନ କଲା। କଠୋର ଓ ଭୟଙ୍କର ପବନ ବହିଲା। ଦିଗସବୁ ଧୂଆଁ ସହିତ ଜଳୁଥିବା ପରି ହେଲା; ମହାସମୁଦ୍ର ଗର୍ଜନ କରି ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ।
8.100.17
सकाननाश्चाद्रिवराश्चकम्पिरे ।
प्रविव्यथुर्भूतगणाश्च मारिष।
बृहस्पतिः सम्परिवार्य रोहिणीं ।
बभूव चन्द्रार्कसमो विशाम्पते ॥ ८.१००.१७ ॥
ବନ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତମାନେ କମ୍ପିଲେ; ହେ ମାରିଷ, ପ୍ରାଣୀଗଣ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ହେ ବିଶାମ୍ପତେ, ବୃହସ୍ପତି ରୋହିଣୀକୁ ଘେରି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ହେଲେ।
8.100.18
हते कर्णे न दिशो विप्रचाराः ।
सचन्द्रार्का द्यौर्विचचाल भूमिः।
पपात चोल्का ज्वलनप्रभा च ।
निशाचरा हृष्टतरा बभूवुः ॥ ८.१००.१८ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ନିହତ ହେବାରୁ ଦିଗସମୂହ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ; ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଆକାଶ କମ୍ପିଲା; ପୃଥିବୀ ଦୋହଲିଲା; ଅଗ୍ନିପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଲ୍କା ଖସିଲା; ନିଶାଚରମାନେ ଅଧିକ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
8.100.19
शशिप्रकाशाननमर्जुनो यदा ।
जहार कर्णस्य शिरः शरेण।
ततोऽन्तरिक्षे सहसैव शब्दो ।
बभूव हाहेति सुरैर्विमुक्तः ॥ ८.१००.१९ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରସମ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ମସ୍ତକ ଅର୍ଜୁନ ବାଣରେ କାଟିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆକାଶରେ ଅକସ୍ମାତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ 'ହାହା' ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
8.100.20
सदेवगन्धर्वमनुष्यपूजितं ।
निहत्य कर्णं रिपुमाहवेऽर्जुनः।
रराज राजन्परमेण तेजसा ।
यथा पुरा वृत्रवधे शतक्रतुः ॥ ८.१००.२० ॥
ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଶତ୍ରୁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରି, ହେ ରାଜନ୍, ଅର୍ଜୁନ ପରମ ତେଜରେ ସେପରି ଶୋଭିଲେ ଯେପରି ପୂର୍ବେ ବୃତ୍ର ବଧ ସମୟରେ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଶୋଭିଥିଲେ।
8.100.21
पताकिना भीमनिनादकेतुना ।
रथेन शङ्खस्फटिकावभासिना।
महेन्द्रवाहप्रतिमेन तावुभौ ।
महेन्द्रवीर्यप्रतिमानपौरुषौ ॥ ८.१००.२१ ॥
ପତାକାଯୁକ୍ତ, ଯାହାର ଧ୍ୱଜା ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରେ, ଶଙ୍ଖ ଓ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ସମାନ ରଥରେ ସେ ଦୁଇଜଣ; ସେମାନଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୌରୁଷ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ।
8.100.22
समानयोगाविव विष्णुवासवैः ॥ ८.१००.२२ ॥
ସେ ଦୁହେଁ ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ସହିତ ସମାନ ଯୋଗଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
8.100.23
मनांस्यरीणामुपतापयन्तौ ॥ ८.१००.२३ ॥
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମନକୁ ସନ୍ତାପ ଦେଉଥିବା।
8.100.24
सुवर्णजालावततौ महास्वनौ ।
हिमावदातौ परिगृह्य पाणिमिः।
चुचुम्बतुः शङ्खवरौ नृणां वरौ ।
विघोषयन्तौ विजयं जगत्त्रये ॥ ८.१००.२४ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜାଲରେ ସଜ୍ଜିତ, ମହାଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ତୁଷାର ପରି ଶୁଭ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ଦୁଇଜଣ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଙ୍ଖଗୁଡ଼ିକୁ ଚୁମ୍ବନ କରି ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଜୟ ଘୋଷଣା କଲେ।
8.100.25
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो देवदत्तस्य चोभयोः ।
पृथिवीमन्तरिक्षं च दिशश्च समपूरयत् ॥ ८.१००.२५ ॥
ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଓ ଦେବଦତ୍ତ ଦୁଇ ଶଙ୍ଖର ନିର୍ଘୋଷ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା।
8.100.26
वित्रस्ताश्चाभवन्सर्वे कुरवो राजसत्तम ।
शूरयोः शङ्खशब्देन माधवस्यार्जुनस्य च ॥ ८.१००.२६ ॥
ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ! ମାଧବ ଓ ଅର୍ଜୁନ, ସେହି ଦୁଇ ବୀରଙ୍କ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନିରେ ସମସ୍ତ କୌରବ ଭୀତ ହେଲେ।
8.100.27
तौ शङ्खशब्देन निनादयन्तौ ।
वनानि शैलान्सरितो गुहाश्च।
वित्रासयन्तौ तव पुत्रसेनां ।
युधिष्ठिरं नन्दयितुं प्रयातौ ॥ ८.१००.२७ ॥
ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନିରେ ବନ, ପର୍ବତ, ନଦୀ ଓ ଗୁମ୍ଫାସବୁକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବାକୁ ସେ ଦୁହେଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
8.100.28
ततः प्रजग्मुः कुरवो जवेन ।
श्रुत्वैव शङ्खस्वनमीर्यमाणम्।
विहाय मद्राधिपतिं पतिं च ।
दुर्योधनं भारत भारतानाम् ॥ ८.१००.२८ ॥
ତା'ପରେ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ କୌରବମାନେ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ହେ ଭରତ! ମଦ୍ରାଧିପତି ଶଲ୍ୟ ଓ ନିଜ ପ୍ରଭୁ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ!
8.100.29
ततो रथेनाम्बुदबृन्दनादिना ।
शरद्वहर्मध्यदिवाकरत्विषा।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च विस्मिताः ।
प्रशंसमानाः प्रययुस्तदाऽर्जुनम् ॥ ८.१००.२९ ॥
ତା'ପରେ ମେଘସମୂହର ଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦକାରୀ ରଥରେ, ଶରତ୍କାଳର ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ଅଧିରଥପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ବିସ୍ମିତ ହୋଇ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
8.100.30
महाहवे तं बहुशोभमानं ।
धनञ्जयं योधगणैः समेताः।
तावन्वमोदंश्च जनाः प्रकामं ।
प्रभाकरावभ्युदितौ यथैव ॥ ८.१००.३० ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାଯମାନ ସେହି ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଯୋଦ୍ଧାଗଣଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ଲୋକମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁମୋଦନ କଲେ, ଯେମିତି ଦୁଇଟି ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ।