ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.12.1
भीमसेनं ततो द्रौणी राजन्विव्याध पत्रिणा ।
परया त्वरया युक्तो दर्शयन्नस्त्रलाघवम् ॥ ८.१२.१ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପରମ ବେଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଅସ୍ତ୍ରଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
8.12.2
अथैनं पुनराजघ्ने नवत्या निशितैः शरैः ।
सर्वमर्माणि सम्प्रेक्ष्य मर्मज्ञो लघुहस्तवत् ॥ ८.१२.२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପୁଣି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନବେ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ; ସମସ୍ତ ମର୍ମସ୍ଥାନ ଭଲ ଭାବେ ଦେଖି, ମର୍ମଜ୍ଞ ହୋଇ, ଚଞ୍ଚଳ ହାତରେ।
8.12.3
भीमसेनः समाकीर्णो द्रौणिना निशितैः शरैः ।
रराज समरे राजन्रश्मिवानिव भास्करः ॥ ८.१२.३ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆବୃତ ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ, ହେ ରାଜନ୍, କିରଣଯୁକ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
8.12.4
ततः शरसहस्रेण सुप्रयुक्तेन पाण्डवः ।
द्रोणपुत्रमवच्छाद्य सिंहनादममुञ्चत ॥ ८.१२.४ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ଭଲଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିବା ହଜାର ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି ସିଂହନାଦ କଲେ।
8.12.5
शरैः सरांस्ततो द्रौणिः संवार्य युधि पाण्डवम् ।
ललाटेऽभ्याहनद्राजन्नाराचेन स्मयन्निव ॥ ८.१२.५ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ବାଣରେ ବାଣ ନିବାରଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ, ହେ ରାଜନ୍, ହସିବା ଭଳି ନାରାଚରେ ଲଲାଟରେ ଆଘାତ କଲେ।
8.12.6
ललाटस्थं ततो बाणं धारयामास पाण्डवः ।
यथा शृङ्गं वने दृप्तः खङ्गो धारयते नृप ॥ ८.१२.६ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ଲଲାଟରେ ବିଦ୍ଧ ବାଣକୁ ଧରି ରଖିଲେ; ହେ ନୃପ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଗର୍ବିତ ଗଣ୍ଡା ଯେପରି ନିଜ ଶିଙ୍ଗ ଧରେ।
8.12.7
ततो द्रौणिं रणे भीमो यतमानं पराक्रमी ।
त्रिभिर्विव्याध नाराचैर्ललाटे विस्मयन्निव ॥ ८.१२.७ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚେଷ୍ଟାରତ ଦ୍ରୌଣିକୁ ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ ତିନି ନାରାଚ ବାଣରେ ତା'ର ଲଲାଟରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ଯେପରି ବିସ୍ମିତ ହୋଇ।
8.12.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैर्ब्राह्मणोऽसौ व्यशोभत ।
प्रावृषीव यथा सिक्तस्त्रिशृङ्गः पर्वतोत्तमः ॥ ८.१२.८ ॥
ତା'ପରେ ଲଲାଟରେ ବିଦ୍ଧ ବାଣରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ (ଦ୍ରୌଣି) ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଭିଜିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରିଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
8.12.9
ततः शरशतैर्द्रौणिरर्दयामास पाण्डवम् ।
न चैनं कम्पयामास मातरिश्वेव पर्वतम् ॥ ८.१२.९ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୌଣି ଶହ ଶହ ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ; କିନ୍ତୁ ପବନ ଯେପରି ପର୍ବତକୁ କମ୍ପାଇ ପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ କମ୍ପାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।
8.12.10
तथैव पांण्डवो युद्धे द्रौणिं शरशतैः शितैः ।
नाकम्पयत संहृष्टो वार्योध इव पर्वतम् ॥ ८.१२.१० ॥
ସେହିପରି ପାଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶହ ଶହ ବାଣରେ ଦ୍ରୌଣିଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ; ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କମ୍ପାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଳ ପ୍ରବାହ ପର୍ବତକୁ ହଲାଇ ପାରେ ନାହିଁ।
8.12.11
तावन्योन्यं शरैर्घोरैश्छादयानौ महारथौ ।
रथवर्यगतौ वीरौ शुशुभाते बलोत्कटौ ॥ ८.१२.११ ॥
ସେ ଦୁଇ ମହାରଥୀ ପରସ୍ପରକୁ ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ, ବଳରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବୀରରୂପେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
8.12.12
आदित्याविव सन्दीप्तौ लोकक्षयकरावुभौ ।
स्वरश्मिभिरिवान्योन्यं तापयन्तौ शरोत्तमैः ॥ ८.१२.१२ ॥
ଦୁଇ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତ, ଲୋକକ୍ଷୟ କରୁଥିବା ସେମାନେ, ନିଜ ରଶ୍ମି ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ତପାଉଥିଲେ।
8.12.13
ततः प्रविकृते यत्नं कुर्वाणौ तौ महारणे ।
कृतप्रतिकृते यत्तौ शरसङ्घैरभीतवत् ॥ ८.१२.१३ ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଦୁଇଜଣ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଚେଷ୍ଟା କରି, ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ ଉପରେ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରି, ନିର୍ଭୟ ଭଳି ଶରସମୂହ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
8.12.14
व्याघ्राविव च सङ्ग्रामे चेरतुस्तौ नरोत्तमौ ।
शरदंष्ट्रौ दुराधर्षौ चापवक्रौ भयङ्करौ ॥ ८.१२.१४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଦୁଇ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଘ ପରି ବିଚରଣ କରୁଥିଲେ; ଶରସବୁ ସେମାନଙ୍କ ଦାଢ଼ ଥିଲା, ସେମାନେ ଅପରାଜେୟ, ବଙ୍କା ଧନୁ ନେଇ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
8.12.15
अभूतां तावदृश्यौ च शरजालैः समन्ततः ।
मेघजालैरिव च्छनौ गगने चन्द्रभास्करौ ॥ ८.१२.१५ ॥
ଶରଜାଳରେ ସବୁଦିଗରୁ ସେ ଦୁଇଜଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ; ଆକାଶରେ ମେଘଜାଳରେ ଢାକି ହୋଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
8.12.16
चकाशेते मुहूर्तेन ततस्तावप्यरिन्दमौ ।
विमुक्तावभ्रजालेन अङ्गारकबुधाविव ॥ ८.१२.१६ ॥
ତା'ପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଶତ୍ରୁଦମନ ଦୁଇଜଣ ମେଘଜାଳରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ମଙ୍ଗଳ ଓ ବୁଧ ପରି ଚମକି ଉଠିଲେ।
8.12.17
अथ तत्रैव सङ्ग्रमे वर्तमाने सुदारुणे ।
अपसव्यं ततश्चक्रे द्रौणिस्तत्र वृकोदरम् ॥ ८.१२.१७ ॥
ସେଠାରେ ସେହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲୁଥିବାବେଳେ ଦ୍ରୌଣି ସେଠାରେ ବୃକୋଦର (ଭୀମ)କୁ ଅପସବ୍ୟ କରି ଘେରିଗଲେ।
8.12.18
किरञ्छरशतैरुग्रैर्धाराभिरिव पर्वतम् ।
न तु तन्ममृषे भीमः शत्रोर्विजलक्षणम् ॥ ८.१२.१८ ॥
ଉଗ୍ର ଶହ ଶହ ଶରବର୍ଷଣ କରି, ପର୍ବତ ଉପରେ ଧାରା ପରି; କିନ୍ତୁ ଭୀମ ଶତ୍ରୁର ସେହି ବିଜୟ-ଚିହ୍ନ ସହିଲେ ନାହିଁ।
8.12.19
प्रतिचक्रे ततो राजन्पाण्डवोऽप्यपसव्यतः ।
मण्डलानां विभागेन गतप्रत्यागतेन च ॥ ८.१२.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ମଧ୍ୟ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଘୁରି ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କଲେ; ମଣ୍ଡଳର ବିଭାଗ ଓ ଯିବା-ଆସିବାର ଗତିରେ।
8.12.20
बभूव तुमुलं युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
चरित्वा विविधान्मार्गान्मण्डलस्थानमेव च ॥ ८.१२.२० ॥
ସେହି ଦୁଇ ପୁରୁଷସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ନାନା ପଥରେ ବିଚରଣ କରି ମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଘୁରିଲେ।
8.12.21
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
अन्योन्यस्य वधे चैव चक्रतुर्यत्नमुत्तमम् ॥ ८.१२.२१ ॥
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ; ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
8.12.22
ईषतुर्विरथं चैव कर्तुमन्योन्यमाहवे ।
ततो द्रौणिर्महास्त्राणि प्रादुश्चक्रे महारथः ॥ ८.१२.२२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ରଥହୀନ କରିବାକୁ ସେମାନେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ସେତେବେଳେ ମହାରଥୀ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ମହାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶ କଲେ।
8.12.23
तान्यस्त्रैरेव समरे प्रतिजघ्नेऽथ पाण्डवः ।
ततो घोरं महाराज अस्त्रयुद्धमवर्तत ॥ ८.१२.२३ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ସେହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ହିଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ଭୀଷଣ ଅସ୍ତ୍ରଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
8.12.24
ग्रहयुद्वं यथा घोरं प्रजासंहरणे ह्यभूत् ।
ते वाणाः समसज्जन्त मुक्तास्ताभ्यां तु भारत ॥ ८.१२.२४ ॥
ପ୍ରଜାସଂହାର ସମୟରେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ପରି, ହେ ଭାରତ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ସେହି ବାଣ ପରସ୍ପର ସହିତ ସଂଘର୍ଷ କଲେ।
8.12.25
द्योतग्रन्तो दिशः सर्वास्तव सैन्यं समन्ततः ।
बाणसङ्घैर्वृतं घोरमाकाशं समपद्यत ॥ ८.१२.२५ ॥
ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ଚାରିପାଖରେ ବାଣ ସମୂହରେ ଆବୃତ ଭୟଙ୍କର ଆକାଶ ପାଲଟିଗଲା।
8.12.26
उल्कापातावृतं युद्धं प्रजानां संक्षये नृप ।
बाणाभिघातात्सञ्जज्ञे तत्र भारत पावकः ॥ ८.१२.२६ ॥
ହେ ରାଜନ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ସଂହାରରେ ଉଲ୍କାପାତରେ ଆବୃତ ସେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ବାଣ ଆଘାତରୁ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମିଲା।
8.12.27
सविस्फुलिङ्गो दीप्तार्चिर्योऽदहद्वाहिनीद्वयम् ।
तत्र सिद्धा महाराज सम्पतन्तोऽब्रुवन्वचः ॥ ८.१२.२७ ॥
ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ ଓ ଦୀପ୍ତ ଶିଖା ସହିତ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଉଭୟ ସେନାକୁ ଦହନ କଲା; ହେ ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
8.12.28
युद्धानामति सर्वेषां युद्धमेतदिति प्रभो ।
सर्वयुद्धानि चैतस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ८.१२.२८ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଅଛି; ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଏହାର ଷୋଳ ଭାଗର ଏକ ଭାଗ ପାଇଁ ବି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
8.12.29
नेदृशं च पुनर्युद्धं भविष्यति कदाचन ।
अहो ज्ञानेन सम्पन्नावुभ ब्राह्मणक्षत्रियौ ॥ ८.१२.२९ ॥
ଏପରି ଯୁଦ୍ଧ ଆଉ କେବେ ହେବ ନାହିଁ। ଅହୋ! ଜ୍ଞାନରେ ସମ୍ପନ୍ନ ସେହି ଦୁଇଜଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ!
8.12.30
अहो शौर्येण सम्पन्नावुभौ चोग्रपराक्रमौ ।
अहो भीमबलो भीम एतस्य च कृतास्त्रता ॥ ८.१२.३० ॥
ଅହୋ! ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଉଗ୍ର ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ଦୁଇଜଣ! ଅହୋ! ଭୟଙ୍କର ବଳଶାଳୀ ଭୀମ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ନୈପୁଣ୍ୟ ବି!
8.12.31
अहो वीर्यस्य सारत्वमहो सौष्ठवमेतयोः ।
स्थितावेतौ हि समरे कालान्तकयमोपमौ ॥ ८.१२.३१ ॥
ଅହୋ! ଏମାନଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ କୌଶଳ କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ! ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଏ ଦୁଇଜଣ କାଳ, ଅନ୍ତକ ଓ ଯମ ପରି।
8.12.32
रुद्रौ द्वावि सम्भूतौ यथा द्वाविव भास्करौ ।
यमौ वा पुरुषव्याघ्रौ घोररूपावुभौ रणे ॥ ८.१२.३२ ॥
ଯେପରି ଦୁଇ ରୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଦୁଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମିଥିବା ପରି, କିମ୍ବା ଯାମଳ ଯମ ପରି—ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଏ ଦୁଇ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର।
8.12.33
इति वाचः स्म श्रूयन्ते सिद्धानां वै मुहुर्मुहुः ।
सिंहनादश्च सञ्जज्ञे समेतानां दिवौकसाम् ॥ ८.१२.३३ ॥
ଏପରି ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ବାଣୀ ବାରମ୍ବାର ଶୁଣାଗଲା; ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ଦେବତାଙ୍କ ସିଂହନାଦ ମଧ୍ୟ ଉଠିଲା।
8.12.34
अद्भुतं चाप्यचिन्त्यं च दृष्ट्वा कर्म तयो रणे ।
सिद्वचारणसङ्घानां विस्मयः समपद्यत ॥ ८.१२.३४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ କର୍ମ ଦେଖି ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣ ସମୂହ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
8.12.35
प्रशंसन्ति तदा देवाः सिद्वाश्च परमर्षयः ।
साधु द्रौणे महाबाहो साधु भीमेति चाब्रुवन् ॥ ८.१२.३५ ॥
ତେବେ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ପରମ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; କହିଲେ—'ସାଧୁ, ହେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ହେ ମହାବାହୁ! ସାଧୁ, ହେ ଭୀମ!'
8.12.36
तौ शूरौ समरे राजन्परस्परकृतागसौ ।
परस्परमुदीक्षेतां क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ८.१२.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଅପରାଧୀ ସେ ଦୁଇ ବୀର କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ଘୂରାଇ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିଲେ।
8.12.37
क्रोधरक्तेक्षणौ तौ तु क्रोधात्प्रस्फुरिताधरौ ।
क्रोधात्संदष्टदशनौ तथैव दशनच्छदौ ॥ ८.१२.३७ ॥
କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ ସେହି ଦୁଇଜଣ କ୍ରୋଧରେ ଓଷ୍ଠ କମ୍ପାଇ, କ୍ରୋଧରେ ଦାନ୍ତ ଚାପି, ସେହିପରି ଓଷ୍ଠ ଦବାଇ ଥିଲେ।
8.12.38
अन्योन्यं छादयन्तौ स्म शरवृष्ट्या महारथौ ।
शराम्बुधारो समरे शस्त्रविद्युत्प्रकाशिनौ ॥ ८.१२.३८ ॥
ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶରବୃଷ୍ଟିରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁଥିଲେ; ଶରଧାରା ଜଳ ପରି ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ଆଲୋକ ବିଜୁଳି ପରି ଝଲସୁଥିଲା।
8.12.39
तावन्यन्यं ध्वजं विद्व्वा सारथिं च महारणे ।
अन्योन्यस्य हयान्विद्वा बिभिदाते परस्परम् ॥ ८.१२.३९ ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରର ଧ୍ୱଜା ଓ ସାରଥିକୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ପରସ୍ପରର ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କରି, ପରସ୍ପରକୁ ବିଦାରଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
8.12.40
ततः क्रुद्धौ महाराज बाणौ गृह्य महाहवे ।
उभौ चिक्षिपतुस्तूर्ममन्योन्यस्य वधैषिणौ ॥ ८.१२.४० ॥
ତାପରେ, ହେ ମହାରାଜ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେହି ଦୁଇଜଣ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବାଣ ଧରି, ପରସ୍ପର ବଧ ଇଚ୍ଛାରେ ଶୀଘ୍ର ପରସ୍ପର ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
8.12.41
तौ सायकौ महाराज द्योतमानौ चमूमुखे ।
आजघ्नतुः समासाद्य वज्रवेगौ दुरासदौ ॥ ८.१२.४१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେନାମୁଖରେ ଝଲସୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ବାଣ ବଜ୍ର ପରି ବେଗରେ, ଦୁର୍ଧର୍ଷ ହୋଇ, ପହଞ୍ଚି ଆଘାତ କଲେ।
8.12.42
तौ परस्परवेगाच्च शराभ्यां च भृशाहतौ ।
निपेततुर्महावीर्यौ रथोपस्थे तयोस्तदा ॥ ८.१२.४२ ॥
ପରସ୍ପର ବେଗ ଓ ସେହି ବାଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ହୋଇ ସେହି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ସେତେବେଳେ ନିଜ ନିଜ ରଥର ତଳେ ପଡ଼ିଗଲେ।
8.12.43
ततस्तु सारथिर्ज्ञात्वा द्रोणपुत्रमचेतनम् ।
अपोवाह रणाद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ८.१२.४३ ॥
ତା'ପରେ ସାରଥି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଚେତନ ଜାଣି, ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ସେନାର ଦେଖିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରୁ ନେଇ ଗଲା।
8.12.44
तथैव पाण्डवं राजन्विह्वलन्तं मुहुर्मुहुः ।
अपोवाह रथेनाजौ विशोकः शत्रुतापनम् ॥ ८.१२.४४ ॥
ସେହିପରି, ହେ ରାଜନ୍, ବାରମ୍ବାର ବିହ୍ୱଳ ହେଉଥିବା ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁତାପନ ବିଶୋକ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ରଥରେ ନେଇ ଗଲା।