Mahābhārata · Adhyāya 8.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.12.1
भीमसेनं ततो द्रौणी राजन्विव्याध पत्रिणा ।
परया त्वरया युक्तो दर्शयन्नस्त्रलाघवम् ॥ ८.१२.१ ॥
Da durchbohrte, o König, der Sohn Droṇas, von höchster Eile erfüllt und seine Waffenfertigkeit zeigend, Bhīmasena mit einem Pfeil.
8.12.2
अथैनं पुनराजघ्ने नवत्या निशितैः शरैः ।
सर्वमर्माणि सम्प्रेक्ष्य मर्मज्ञो लघुहस्तवत् ॥ ८.१२.२ ॥
Dann traf er ihn erneut mit neunzig scharfen Pfeilen, nachdem er alle Lebenspunkte genau betrachtet hatte, als Kenner der Todespunkte, mit leichter Hand.
8.12.3
भीमसेनः समाकीर्णो द्रौणिना निशितैः शरैः ।
रराज समरे राजन्रश्मिवानिव भास्करः ॥ ८.१२.३ ॥
Von den scharfen Pfeilen des Sohnes Droṇas bedeckt, erstrahlte Bhīmasena im Kampf, o König, wie die Sonne mit ihren Strahlen.
8.12.4
ततः शरसहस्रेण सुप्रयुक्तेन पाण्डवः ।
द्रोणपुत्रमवच्छाद्य सिंहनादममुञ्चत ॥ ८.१२.४ ॥
Da bedeckte der Pāṇḍava den Sohn Droṇas mit tausend gut gezielten Pfeilen und ließ ein Löwengebrüll erschallen.
8.12.5
शरैः सरांस्ततो द्रौणिः संवार्य युधि पाण्डवम् ।
ललाटेऽभ्याहनद्राजन्नाराचेन स्मयन्निव ॥ ८.१२.५ ॥
Da wehrte der Sohn Droṇas die Pfeile mit Pfeilen ab und traf den Pāṇḍava im Kampf an der Stirn mit einem eisernen Pfeil, o König, wie lächelnd.
8.12.6
ललाटस्थं ततो बाणं धारयामास पाण्डवः ।
यथा शृङ्गं वने दृप्तः खङ्गो धारयते नृप ॥ ८.१२.६ ॥
Da hielt der Pāṇḍava den Pfeil, der in seiner Stirn steckte, o König, so wie das stolze Nashorn im Wald sein Horn trägt.
8.12.7
ततो द्रौणिं रणे भीमो यतमानं पराक्रमी ।
त्रिभिर्विव्याध नाराचैर्ललाटे विस्मयन्निव ॥ ८.१२.७ ॥
Dann durchbohrte der tapfere Bhīma den im Kampf sich mühenden Drauṇi mit drei eisernen Pfeilen an der Stirn, gleichsam verwundert.
8.12.8
ललाटस्थैस्ततो बाणैर्ब्राह्मणोऽसौ व्यशोभत ।
प्रावृषीव यथा सिक्तस्त्रिशृङ्गः पर्वतोत्तमः ॥ ८.१२.८ ॥
Da leuchtete jener Brahmane (Drauṇi) mit den in seiner Stirn steckenden Pfeilen wie der beste dreigipflige Berg, durchnässt in der Regenzeit.
8.12.9
ततः शरशतैर्द्रौणिरर्दयामास पाण्डवम् ।
न चैनं कम्पयामास मातरिश्वेव पर्वतम् ॥ ८.१२.९ ॥
Dann bedrängte Drauṇi den Pāṇḍava mit hunderten Pfeilen, doch vermochte er ihn nicht zu erschüttern, wie der Wind keinen Berg bewegt.
8.12.10
तथैव पांण्डवो युद्धे द्रौणिं शरशतैः शितैः ।
नाकम्पयत संहृष्टो वार्योध इव पर्वतम् ॥ ८.१२.१० ॥
Ebenso bedrängte der Pāṇḍava, hocherfreut, Drauṇi im Kampf mit hunderten scharfen Pfeilen, doch vermochte er ihn nicht zu erschüttern, wie eine Wasserflut keinen Berg bewegt.
8.12.11
तावन्योन्यं शरैर्घोरैश्छादयानौ महारथौ ।
रथवर्यगतौ वीरौ शुशुभाते बलोत्कटौ ॥ ८.१२.११ ॥
Jene beiden großen Wagenkämpfer, einander mit schrecklichen Pfeilen überdeckend, auf vortrefflichen Streitwagen stehend, leuchteten als gewaltige Helden von Kraft.
8.12.12
आदित्याविव सन्दीप्तौ लोकक्षयकरावुभौ ।
स्वरश्मिभिरिवान्योन्यं तापयन्तौ शरोत्तमैः ॥ ८.१२.१२ ॥
Wie zwei strahlende Sonnen, beide Verderber der Welten, einander versengend mit den besten Pfeilen gleich ihren eigenen Strahlen.
8.12.13
ततः प्रविकृते यत्नं कुर्वाणौ तौ महारणे ।
कृतप्रतिकृते यत्तौ शरसङ्घैरभीतवत् ॥ ८.१२.१३ ॥
Dann kämpften beide in jener großen Schlacht, erregt und sich mühend, Gegenschlag um Gegenschlag führend, mit Pfeilschwärmen wie Furchtlose.
8.12.14
व्याघ्राविव च सङ्ग्रामे चेरतुस्तौ नरोत्तमौ ।
शरदंष्ट्रौ दुराधर्षौ चापवक्रौ भयङ्करौ ॥ ८.१२.१४ ॥
Im Kampf streiften die beiden besten der Männer wie Tiger umher, die Pfeile ihre Fänge, unbezwingbar, furchtbar mit gebogenen Bogen.
8.12.15
अभूतां तावदृश्यौ च शरजालैः समन्ततः ।
मेघजालैरिव च्छनौ गगने चन्द्रभास्करौ ॥ ८.१२.१५ ॥
Von allen Seiten durch Pfeilnetze verborgen, wurden die beiden unsichtbar, wie Sonne und Mond, verhüllt von Wolkennetzen am Himmel.
8.12.16
चकाशेते मुहूर्तेन ततस्तावप्यरिन्दमौ ।
विमुक्तावभ्रजालेन अङ्गारकबुधाविव ॥ ८.१२.१६ ॥
Dann strahlten jene beiden Feindbezwinger im Nu auf, befreit vom Wolkennetz, wie Mars und Merkur.
8.12.17
अथ तत्रैव सङ्ग्रमे वर्तमाने सुदारुणे ।
अपसव्यं ततश्चक्रे द्रौणिस्तत्र वृकोदरम् ॥ ८.१२.१७ ॥
Dann, während dort jene äußerst schreckliche Schlacht tobte, umkreiste der Sohn Droṇas Vṛkodara (Bhīma) und hielt ihn zu seiner Rechten.
8.12.18
किरञ्छरशतैरुग्रैर्धाराभिरिव पर्वतम् ।
न तु तन्ममृषे भीमः शत्रोर्विजलक्षणम् ॥ ८.१२.१८ ॥
Hunderte grimmiger Pfeile schüttend wie Bäche auf einen Berg; doch Bhīma ertrug jenes Siegeszeichen des Feindes nicht.
8.12.19
प्रतिचक्रे ततो राजन्पाण्डवोऽप्यपसव्यतः ।
मण्डलानां विभागेन गतप्रत्यागतेन च ॥ ८.१२.१९ ॥
Dann, o König, erwiderte auch der Pāṇḍava den Angriff, indem er linksherum kreiste, durch die Einteilung der kreisförmigen Bewegungen und durch Vor- und Zurückgehen.
8.12.20
बभूव तुमुलं युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
चरित्वा विविधान्मार्गान्मण्डलस्थानमेव च ॥ ८.१२.२० ॥
Ein tosender Kampf entbrannte zwischen diesen beiden Löwen unter den Menschen, als sie auf verschiedenen Wegen und auch in kreisförmigen Stellungen umherzogen.
8.12.21
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
अन्योन्यस्य वधे चैव चक्रतुर्यत्नमुत्तमम् ॥ ८.१२.२१ ॥
Mit Pfeilen, von voll gespannten Bögen abgeschossen, trafen sie einander, und sie bemühten sich aufs Äußerste, einander zu erschlagen.
8.12.22
ईषतुर्विरथं चैव कर्तुमन्योन्यमाहवे ।
ततो द्रौणिर्महास्त्राणि प्रादुश्चक्रे महारथः ॥ ८.१२.२२ ॥
Sie bemühten sich im Kampf, einander die Wagen zu nehmen; da ließ der große Wagenkämpfer, Droṇas Sohn, mächtige Waffen hervortreten.
8.12.23
तान्यस्त्रैरेव समरे प्रतिजघ्नेऽथ पाण्डवः ।
ततो घोरं महाराज अस्त्रयुद्धमवर्तत ॥ ८.१२.२३ ॥
Da begegnete der Pāṇḍava jenen Waffen im Kampf mit eben solchen Waffen; dann, o großer König, entbrannte ein furchtbarer Waffenkampf.
8.12.24
ग्रहयुद्वं यथा घोरं प्रजासंहरणे ह्यभूत् ।
ते वाणाः समसज्जन्त मुक्तास्ताभ्यां तु भारत ॥ ८.१२.२४ ॥
Wie im furchtbaren Kampf der Planeten zur Zeit der Vernichtung der Geschöpfe, so, o Bhārata, prallten jene Pfeile, die die beiden abgeschossen hatten, aufeinander.
8.12.25
द्योतग्रन्तो दिशः सर्वास्तव सैन्यं समन्ततः ।
बाणसङ्घैर्वृतं घोरमाकाशं समपद्यत ॥ ८.१२.२५ ॥
Euer ganzes Heer, das alle Himmelsrichtungen ringsum erhellte, wurde zu einem schrecklichen Himmel, bedeckt von Pfeilschwärmen.
8.12.26
उल्कापातावृतं युद्धं प्रजानां संक्षये नृप ।
बाणाभिघातात्सञ्जज्ञे तत्र भारत पावकः ॥ ८.१२.२६ ॥
O König, in der Vernichtung der Menschen war jene Schlacht von fallenden Meteoren umhüllt; o Bhārata, dort entstand Feuer durch den Aufprall der Pfeile.
8.12.27
सविस्फुलिङ्गो दीप्तार्चिर्योऽदहद्वाहिनीद्वयम् ।
तत्र सिद्धा महाराज सम्पतन्तोऽब्रुवन्वचः ॥ ८.१२.२७ ॥
Jenes Feuer mit seinen Funken und lodernden Flammen verbrannte beide Heere; o großer König, dort sprachen die herabsteigenden Siddhas diese Worte.
8.12.28
युद्धानामति सर्वेषां युद्धमेतदिति प्रभो ।
सर्वयुद्धानि चैतस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ८.१२.२८ ॥
O Herr, diese Schlacht übertrifft alle Schlachten; alle anderen verdienen nicht einmal den sechzehnten Teil davon.
8.12.29
नेदृशं च पुनर्युद्धं भविष्यति कदाचन ।
अहो ज्ञानेन सम्पन्नावुभ ब्राह्मणक्षत्रियौ ॥ ८.१२.२९ ॥
Eine solche Schlacht wird nie wieder geschehen. Ah! Beide, mit Wissen begabt, Brahmane und Kṣatriya!
8.12.30
अहो शौर्येण सम्पन्नावुभौ चोग्रपराक्रमौ ।
अहो भीमबलो भीम एतस्य च कृतास्त्रता ॥ ८.१२.३० ॥
Ah! Beide, mit Tapferkeit und wildem Heldenmut begabt! Ah! Bhīma von schrecklicher Kraft, und seine Meisterschaft in den Waffen!
8.12.31
अहो वीर्यस्य सारत्वमहो सौष्ठवमेतयोः ।
स्थितावेतौ हि समरे कालान्तकयमोपमौ ॥ ८.१२.३१ ॥
Ach, welche Vortrefflichkeit ihrer Tapferkeit und welche Geschicklichkeit! Im Kampf stehend sind diese beiden wie Kāla, Antaka und Yama.
8.12.32
रुद्रौ द्वावि सम्भूतौ यथा द्वाविव भास्करौ ।
यमौ वा पुरुषव्याघ्रौ घोररूपावुभौ रणे ॥ ८.१२.३२ ॥
Als wären zwei Rudras oder zwei Sonnen geboren worden, oder Zwillings-Yamas – diese beiden Menschentiger, beide von schrecklicher Gestalt im Kampf.
8.12.33
इति वाचः स्म श्रूयन्ते सिद्धानां वै मुहुर्मुहुः ।
सिंहनादश्च सञ्जज्ञे समेतानां दिवौकसाम् ॥ ८.१२.३३ ॥
So hörte man immer wieder die Worte der Siddhas, und von den versammelten Himmelsbewohnern erhob sich ein Löwengebrüll.
8.12.34
अद्भुतं चाप्यचिन्त्यं च दृष्ट्वा कर्म तयो रणे ।
सिद्वचारणसङ्घानां विस्मयः समपद्यत ॥ ८.१२.३४ ॥
Als sie die wunderbaren und unbegreiflichen Taten der beiden im Kampf sahen, gerieten die Scharen der Siddhas und Cāraṇas in Erstaunen.
8.12.35
प्रशंसन्ति तदा देवाः सिद्वाश्च परमर्षयः ।
साधु द्रौणे महाबाहो साधु भीमेति चाब्रुवन् ॥ ८.१२.३५ ॥
Da lobten die Götter, die Siddhas und die großen Weisen sie und sprachen: 'Gut gemacht, Sohn Droṇas, Starkarmiger! Gut gemacht, Bhīma!'
8.12.36
तौ शूरौ समरे राजन्परस्परकृतागसौ ।
परस्परमुदीक्षेतां क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ८.१२.३६ ॥
O König, jene beiden Helden, die sich im Kampf gegenseitig Unrecht getan hatten, blickten einander an, die Augen vor Zorn verdrehend.
8.12.37
क्रोधरक्तेक्षणौ तौ तु क्रोधात्प्रस्फुरिताधरौ ।
क्रोधात्संदष्टदशनौ तथैव दशनच्छदौ ॥ ८.१२.३७ ॥
Die beiden, die Augen rot vor Zorn, die Lippen vor Wut bebend, die Zähne vor Ingrimm zusammengebissen, und ebenso die Lippen aufeinandergepresst.
8.12.38
अन्योन्यं छादयन्तौ स्म शरवृष्ट्या महारथौ ।
शराम्बुधारो समरे शस्त्रविद्युत्प्रकाशिनौ ॥ ८.१२.३८ ॥
Die beiden großen Wagenkämpfer, einander mit einem Pfeilregen im Kampf bedeckend, Pfeilströme wie Wasser, im Glanz der Waffen wie Blitze leuchtend.
8.12.39
तावन्यन्यं ध्वजं विद्व्वा सारथिं च महारणे ।
अन्योन्यस्य हयान्विद्वा बिभिदाते परस्परम् ॥ ८.१२.३९ ॥
In der großen Schlacht durchbohrten beide das Banner und den Wagenlenker des anderen, auch die Pferde des anderen, und begannen einander zu zerreißen.
8.12.40
ततः क्रुद्धौ महाराज बाणौ गृह्य महाहवे ।
उभौ चिक्षिपतुस्तूर्ममन्योन्यस्य वधैषिणौ ॥ ८.१२.४० ॥
Dann, o großer König, nahmen die beiden zornentbrannten Krieger in der großen Schlacht Pfeile, begehrten den Tod des anderen und schleuderten sie rasch aufeinander.
8.12.41
तौ सायकौ महाराज द्योतमानौ चमूमुखे ।
आजघ्नतुः समासाद्य वज्रवेगौ दुरासदौ ॥ ८.१२.४१ ॥
O großer König, jene zwei Pfeile, an der Spitze des Heeres glänzend, schnell wie der Donnerkeil und schwer aufzuhalten, erreichten ihr Ziel und trafen.
8.12.42
तौ परस्परवेगाच्च शराभ्यां च भृशाहतौ ।
निपेततुर्महावीर्यौ रथोपस्थे तयोस्तदा ॥ ८.१२.४२ ॥
Von der Wucht des anderen und den Pfeilen schwer getroffen, fielen die beiden Helden von großer Tapferkeit damals auf den Boden ihrer Wagen.
8.12.43
ततस्तु सारथिर्ज्ञात्वा द्रोणपुत्रमचेतनम् ।
अपोवाह रणाद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ८.१२.४३ ॥
Da brachte der Wagenlenker, als er erkannte, dass der Sohn Droṇas bewusstlos war, ihn, o König, vor den Augen des gesamten Heeres aus der Schlacht.
8.12.44
तथैव पाण्डवं राजन्विह्वलन्तं मुहुर्मुहुः ।
अपोवाह रथेनाजौ विशोकः शत्रुतापनम् ॥ ८.१२.४४ ॥
Ebenso, o König, brachte Viśoka, der Peiniger der Feinde, den Pāṇḍava, der immer wieder taumelte, auf seinem Wagen aus der Schlacht.