Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.12

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

8.12.1

भीमसेनं ततो द्रौणी राजन्विव्याध पत्रिणा ।
परया त्वरया युक्तो दर्शयन्नस्त्रलाघवम् ॥ ८.१२.१ ॥

பின்னர், அரசே, துரோணரின் மகன் மிக்க விரைவுடன், அஸ்திரத் திறமையைக் காட்டியவாறு, பீமசேனனை அம்பால் துளைத்தான்.

8.12.2

अथैनं पुनराजघ्ने नवत्या निशितैः शरैः ।
सर्वमर्माणि सम्प्रेक्ष्य मर्मज्ञो लघुहस्तवत् ॥ ८.१२.२ ॥

பின்னர் அவன் மீண்டும் கூரிய தொண்ணூறு அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்; எல்லா மர்மஸ்தானங்களையும் நன்கு கண்டு, மர்மமறிந்தவனாக, லாகவமான கையுடன்.

8.12.3

भीमसेनः समाकीर्णो द्रौणिना निशितैः शरैः ।
रराज समरे राजन्रश्मिवानिव भास्करः ॥ ८.१२.३ ॥

துரோணரின் மகனின் கூரிய அம்புகளால் மூடப்பட்ட பீமசேனன் போரில், அரசே, கதிர்களுடன் கூடிய சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.

8.12.4

ततः शरसहस्रेण सुप्रयुक्तेन पाण्डवः ।
द्रोणपुत्रमवच्छाद्य सिंहनादममुञ्चत ॥ ८.१२.४ ॥

பின்னர் பாண்டவன் நன்கு பிரயோகிக்கப்பட்ட ஆயிரம் அம்புகளால் துரோணர் மகனை மறைத்து, சிங்கநாதம் செய்தான்.

8.12.5

शरैः सरांस्ततो द्रौणिः संवार्य युधि पाण्डवम् ।
ललाटेऽभ्याहनद्राजन्नाराचेन स्मयन्निव ॥ ८.१२.५ ॥

பின்னர் துரோணர் மகன் அம்புகளால் அம்புகளைத் தடுத்து, போரில் பாண்டவனை, அரசே, நகைப்பவன் போல, நாராசத்தால் நெற்றியில் தாக்கினான்.

8.12.6

ललाटस्थं ततो बाणं धारयामास पाण्डवः ।
यथा शृङ्गं वने दृप्तः खङ्गो धारयते नृप ॥ ८.१२.६ ॥

பின்னர் பாண்டவன் நெற்றியில் பதிந்த அம்பைப் பற்றிக்கொண்டான்; அரசே, காட்டில் செருக்குடைய காண்டாமிருகம் தன் கொம்பைத் தாங்குவது போல.

8.12.7

ततो द्रौणिं रणे भीमो यतमानं पराक्रमी ।
त्रिभिर्विव्याध नाराचैर्ललाटे विस्मयन्निव ॥ ८.१२.७ ॥

அப்போது போரில் முயன்று கொண்டிருந்த த்ரௌணியை வலிமையான பீமன் மூன்று நாராசங்களால் நெற்றியில் தாக்கினான், வியப்புற்றவன் போல.

8.12.8

ललाटस्थैस्ततो बाणैर्ब्राह्मणोऽसौ व्यशोभत ।
प्रावृषीव यथा सिक्तस्त्रिशृङ्गः पर्वतोत्तमः ॥ ८.१२.८ ॥

அப்போது நெற்றியில் பதிந்த அம்புகளால் அந்தப் பிராமணன் (த்ரௌணி) மழைக்காலத்தில் நனைந்த சிறந்த மூன்று சிகரங்கள் கொண்ட மலை போல விளங்கினான்.

8.12.9

ततः शरशतैर्द्रौणिरर्दयामास पाण्डवम् ।
न चैनं कम्पयामास मातरिश्वेव पर्वतम् ॥ ८.१२.९ ॥

அப்போது த்ரௌணி நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் பாண்டவனை வருத்தினான்; ஆனால் காற்று மலையை அசைக்க முடியாதது போல் அவனை அசைக்கவில்லை.

8.12.10

तथैव पांण्डवो युद्धे द्रौणिं शरशतैः शितैः ।
नाकम्पयत संहृष्टो वार्योध इव पर्वतम् ॥ ८.१२.१० ॥

அதுபோலவே பாண்டவனும் போரில் கூர்மையான நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் த்ரௌணியை வருத்தினான்; மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அசைக்கவில்லை, வெள்ளப் பெருக்கு மலையை அசைக்காதது போல.

8.12.11

तावन्योन्यं शरैर्घोरैश्छादयानौ महारथौ ।
रथवर्यगतौ वीरौ शुशुभाते बलोत्कटौ ॥ ८.१२.११ ॥

அந்த இரண்டு மகாரதர்களும், ஒருவரை ஒருவர் கொடிய அம்புகளால் மறைத்தபடி, சிறந்த தேர்களில் நின்று, வலிமையில் உக்கிரமான வீரர்களாக விளங்கினர்.

8.12.12

आदित्याविव सन्दीप्तौ लोकक्षयकरावुभौ ।
स्वरश्मिभिरिवान्योन्यं तापयन्तौ शरोत्तमैः ॥ ८.१२.१२ ॥

இரு ஆதித்தியர்களைப் போல ஒளிர்ந்து, உலகை அழிக்கும் இருவரும், தங்கள் கதிர்கள் போன்ற சிறந்த அம்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் சுட்டெரித்தனர்.

8.12.13

ततः प्रविकृते यत्नं कुर्वाणौ तौ महारणे ।
कृतप्रतिकृते यत्तौ शरसङ्घैरभीतवत् ॥ ८.१२.१३ ॥

பின்னர் அந்த மாபெரும் போரில் அவ்விருவரும் சீற்றமுற்று முயற்சி செய்து, எதிர்த்தாக்குதலுக்கு மேல் எதிர்த்தாக்குதல் செய்து, அஞ்சாதவர்கள் போல் அம்பு வெள்ளங்களால் போரிட்டனர்.

8.12.14

व्याघ्राविव च सङ्ग्रामे चेरतुस्तौ नरोत्तमौ ।
शरदंष्ट्रौ दुराधर्षौ चापवक्रौ भयङ्करौ ॥ ८.१२.१४ ॥

போரில் அந்த இரு நரசிறந்தவர்களும் புலிகள் போல் உலவினர்; அம்புகளே அவர்களின் கோரைப்பற்கள், வெல்ல முடியாதவர்கள், வளைந்த வில்லுடன் அச்சம் தருபவர்களாய் இருந்தனர்.

8.12.15

अभूतां तावदृश्यौ च शरजालैः समन्ततः ।
मेघजालैरिव च्छनौ गगने चन्द्रभास्करौ ॥ ८.१२.१५ ॥

அம்புக் கூட்டங்களால் எல்லாப் பக்கமும் அவ்விருவரும் மறைந்துவிட்டனர்; வானில் மேகக் கூட்டங்களால் மூடப்பட்ட சந்திரனும் சூரியனும் போல.

8.12.16

चकाशेते मुहूर्तेन ततस्तावप्यरिन्दमौ ।
विमुक्तावभ्रजालेन अङ्गारकबुधाविव ॥ ८.१२.१६ ॥

பின்னர் ஒரு கணத்தில் எதிரிகளை அடக்கும் அவ்விருவரும் மேக வலையிலிருந்து விடுபட்ட செவ்வாய், புதன் போல் ஒளிர்ந்தனர்.

8.12.17

अथ तत्रैव सङ्ग्रमे वर्तमाने सुदारुणे ।
अपसव्यं ततश्चक्रे द्रौणिस्तत्र वृकोदरम् ॥ ८.१२.१७ ॥

அங்கேயே அந்த மிகக் கொடிய போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், துரோணரின் மகன் அங்கே வ்ருகோதரனை (பீமனை) அபசவ்யமாகச் சுற்றி வளைத்தான்.

8.12.18

किरञ्छरशतैरुग्रैर्धाराभिरिव पर्वतम् ।
न तु तन्ममृषे भीमः शत्रोर्विजलक्षणम् ॥ ८.१२.१८ ॥

கொடிய நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்து, மலை மீது மழைத்தாரைகள் போல; ஆனால் பீமன் பகைவனின் அந்த வெற்றிக் குறியைப் பொறுக்கவில்லை.

8.12.19

प्रतिचक्रे ततो राजन्पाण्डवोऽप्यपसव्यतः ।
मण्डलानां विभागेन गतप्रत्यागतेन च ॥ ८.१२.१९ ॥

அரசனே, அப்போது பாண்டவனும் இடப்புறமாகச் சுற்றி எதிர்த்தாக்கினான்; வட்டமான சுழற்சிகளின் பிரிவுகளாலும் செல்லுதலும் திரும்புதலுமாலும்.

8.12.20

बभूव तुमुलं युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
चरित्वा विविधान्मार्गान्मण्डलस्थानमेव च ॥ ८.१२.२० ॥

அந்த இரு நரசிம்மர்களுக்கும் இடையே பெரும் போர் மூண்டது; பல்வேறு வழிகளில் சென்று வட்ட நிலைகளிலும் நின்றனர்.

8.12.21

शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
अन्योन्यस्य वधे चैव चक्रतुर्यत्नमुत्तमम् ॥ ८.१२.२१ ॥

முழுவதும் இழுத்து எய்யப்பட்ட அம்புகளால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; ஒருவரையொருவர் கொல்லவும் மிகச் சிறந்த முயற்சி செய்தனர்.

8.12.22

ईषतुर्विरथं चैव कर्तुमन्योन्यमाहवे ।
ततो द्रौणिर्महास्त्राणि प्रादुश्चक्रे महारथः ॥ ८.१२.२२ ॥

போரில் ஒருவரையொருவர் தேர் இல்லாமல் ஆக்க முயன்றனர்; அப்போது மகாரதனான துரோணன் மகன் பெரும் அஸ்திரங்களை வெளிப்படுத்தினான்.

8.12.23

तान्यस्त्रैरेव समरे प्रतिजघ्नेऽथ पाण्डवः ।
ततो घोरं महाराज अस्त्रयुद्धमवर्तत ॥ ८.१२.२३ ॥

அப்போது பாண்டவன் அந்த அஸ்திரங்களையே கொண்டு போரில் அவற்றை எதிர்த்தான்; பின்னர், பெரும் அரசே, பயங்கரமான அஸ்திர யுத்தம் மூண்டது.

8.12.24

ग्रहयुद्वं यथा घोरं प्रजासंहरणे ह्यभूत् ।
ते वाणाः समसज्जन्त मुक्तास्ताभ्यां तु भारत ॥ ८.१२.२४ ॥

உயிரினங்களின் அழிவின் போது கோள்களின் பயங்கரமான போர் நிகழ்வது போல, பாரதனே, அவ்விருவரும் எய்த அந்த அம்புகள் ஒன்றோடொன்று மோதின.

8.12.25

द्योतग्रन्तो दिशः सर्वास्तव सैन्यं समन्ततः ।
बाणसङ्घैर्वृतं घोरमाकाशं समपद्यत ॥ ८.१२.२५ ॥

உமது படை அனைத்துத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்து, எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புக் கூட்டங்களால் மூடப்பட்ட பயங்கரமான ஆகாயமாக ஆனது.

8.12.26

उल्कापातावृतं युद्धं प्रजानां संक्षये नृप ।
बाणाभिघातात्सञ्जज्ञे तत्र भारत पावकः ॥ ८.१२.२६ ॥

அரசே, மக்கள் அழியும் அந்தப் போர் எரிகற்கள் வீழ்ச்சியால் சூழப்பட்டிருந்தது; பாரதரே, அங்கே அம்புகளின் மோதலால் நெருப்பு தோன்றியது.

8.12.27

सविस्फुलिङ्गो दीप्तार्चिर्योऽदहद्वाहिनीद्वयम् ।
तत्र सिद्धा महाराज सम्पतन्तोऽब्रुवन्वचः ॥ ८.१२.२७ ॥

தீப்பொறிகளுடனும் ஒளிரும் சுடர்களுடனும் அந்த நெருப்பு இரு படைகளையும் எரித்தது; மகாராஜரே, அங்கே இறங்கி வந்த சித்தர்கள் இந்தச் சொற்களைக் கூறினர்.

8.12.28

युद्धानामति सर्वेषां युद्धमेतदिति प्रभो ।
सर्वयुद्धानि चैतस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ८.१२.२८ ॥

பிரபுவே, எல்லாப் போர்களையும் கடந்தது இந்தப் போர்; மற்ற எல்லாப் போர்களும் இதன் பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் ஈடாகா.

8.12.29

नेदृशं च पुनर्युद्धं भविष्यति कदाचन ।
अहो ज्ञानेन सम्पन्नावुभ ब्राह्मणक्षत्रियौ ॥ ८.१२.२९ ॥

இதுபோன்ற போர் இனி ஒருபோதும் நடக்காது. ஆ! ஞானம் நிறைந்த இருவரும், பிராமணனும் க்ஷத்திரியனும்!

8.12.30

अहो शौर्येण सम्पन्नावुभौ चोग्रपराक्रमौ ।
अहो भीमबलो भीम एतस्य च कृतास्त्रता ॥ ८.१२.३० ॥

ஆ! வீரத்தில் நிறைந்த, உக்கிரப் பராக்கிரமம் கொண்ட அவர்கள் இருவரும்! ஆ! பயங்கர பலம் கொண்ட பீமன், அவனது அஸ்திர விற்திறமையும்!

8.12.31

अहो वीर्यस्य सारत्वमहो सौष्ठवमेतयोः ।
स्थितावेतौ हि समरे कालान्तकयमोपमौ ॥ ८.१२.३१ ॥

ஆ! இவ்விருவரின் வீரியத்தின் சிறப்பும் திறமையும் எவ்வளவு அற்புதம்! போர்க்களத்தில் நிற்கும் இவ்விருவரும் காலன், அந்தகன், யமன் போன்றவர்கள்.

8.12.32

रुद्रौ द्वावि सम्भूतौ यथा द्वाविव भास्करौ ।
यमौ वा पुरुषव्याघ्रौ घोररूपावुभौ रणे ॥ ८.१२.३२ ॥

இரு ருத்திரர்கள் தோன்றியது போல, அல்லது இரு சூரியர்கள் போல, அல்லது இரட்டை யமர்கள் போல—போரில் பயங்கர உருவம் கொண்ட இவ்விருவரும் நரவேங்கைகள்.

8.12.33

इति वाचः स्म श्रूयन्ते सिद्धानां वै मुहुर्मुहुः ।
सिंहनादश्च सञ्जज्ञे समेतानां दिवौकसाम् ॥ ८.१२.३३ ॥

இவ்வாறு சித்தர்களின் சொற்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கப்பட்டன; கூடியிருந்த தேவர்களிடமிருந்து சிங்க முழக்கமும் எழுந்தது.

8.12.34

अद्भुतं चाप्यचिन्त्यं च दृष्ट्वा कर्म तयो रणे ।
सिद्वचारणसङ्घानां विस्मयः समपद्यत ॥ ८.१२.३४ ॥

போரில் அவ்விருவரின் அற்புதமும் சிந்திக்க இயலாததுமான செயல்களைக் கண்டு சித்தர்களும் சாரணர்களும் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர்.

8.12.35

प्रशंसन्ति तदा देवाः सिद्वाश्च परमर्षयः ।
साधु द्रौणे महाबाहो साधु भीमेति चाब्रुवन् ॥ ८.१२.३५ ॥

அப்போது தேவர்களும் சித்தர்களும் பரம ரிஷிகளும் புகழ்ந்தனர்; "சாது, துரோணரின் மகனே, மஹாபாகுவே! சாது, பீமனே!" என்றனர்.

8.12.36

तौ शूरौ समरे राजन्परस्परकृतागसौ ।
परस्परमुदीक्षेतां क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ८.१२.३६ ॥

அரசே! போரில் ஒருவருக்கொருவர் தவறிழைத்த அவ்விரு வீரர்களும் கோபத்தால் கண்களை உருட்டி ஒருவரையொருவர் நோக்கினர்.

8.12.37

क्रोधरक्तेक्षणौ तौ तु क्रोधात्प्रस्फुरिताधरौ ।
क्रोधात्संदष्टदशनौ तथैव दशनच्छदौ ॥ ८.१२.३७ ॥

கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் அவ்விருவரும் கோபத்தால் உதடுகள் துடிக்க, கோபத்தால் பற்களைக் கடித்தபடி, அதுபோலவே உதடுகளை அழுத்திக்கொண்டிருந்தனர்.

8.12.38

अन्योन्यं छादयन्तौ स्म शरवृष्ट्या महारथौ ।
शराम्बुधारो समरे शस्त्रविद्युत्प्रकाशिनौ ॥ ८.१२.३८ ॥

பெரும் தேர்வீரர்களான அவ்விருவரும் போரில் அம்பு மழையால் ஒருவரையொருவர் மறைத்துக்கொண்டிருந்தனர்; அம்புகள் நீர்த்தாரைகள் போலவும், படைக்கலங்கள் மின்னல் போலவும் ஒளிர்ந்தன.

8.12.39

तावन्यन्यं ध्वजं विद्व्वा सारथिं च महारणे ।
अन्योन्यस्य हयान्विद्वा बिभिदाते परस्परम् ॥ ८.१२.३९ ॥

அவ்விருவரும் பெரும்போரில் ஒருவருடைய கொடியையும் தேரோட்டியையும் துளைத்து, ஒருவருடைய குதிரைகளையும் துளைத்து, ஒருவரையொருவர் பிளக்கலானார்கள்.

8.12.40

ततः क्रुद्धौ महाराज बाणौ गृह्य महाहवे ।
उभौ चिक्षिपतुस्तूर्ममन्योन्यस्य वधैषिणौ ॥ ८.१२.४० ॥

பின்னர், மன்னா, சினம்கொண்ட அவ்விருவரும் பெரும்போரில் அம்புகளை எடுத்து, ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பி, விரைவாக ஒருவர்மீது ஒருவர் எய்தனர்.

8.12.41

तौ सायकौ महाराज द्योतमानौ चमूमुखे ।
आजघ्नतुः समासाद्य वज्रवेगौ दुरासदौ ॥ ८.१२.४१ ॥

பெரும் அரசே, படையின் முன்னணியில் ஒளிர்ந்த அவ்விரு அம்புகளும் வச்சிரத்தின் வேகம் கொண்டவையாய், எதிர்க்க முடியாதவையாய், சென்றடைந்து தாக்கின.

8.12.42

तौ परस्परवेगाच्च शराभ्यां च भृशाहतौ ।
निपेततुर्महावीर्यौ रथोपस्थे तयोस्तदा ॥ ८.१२.४२ ॥

ஒருவரையொருவர் வேகத்தாலும் அம்புகளாலும் மிகவும் தாக்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் வீரர்கள் அப்போது அவர்களுடைய தேர்த்தட்டில் வீழ்ந்தனர்.

8.12.43

ततस्तु सारथिर्ज्ञात्वा द्रोणपुत्रमचेतनम् ।
अपोवाह रणाद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ८.१२.४३ ॥

பின்னர் சாரதி துரோணரின் மகனைச் சுயநினைவற்றவனாக அறிந்து, ஓ அரசே, முழுப் படையும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அவனைப் போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு சென்றான்.

8.12.44

तथैव पाण्डवं राजन्विह्वलन्तं मुहुर्मुहुः ।
अपोवाह रथेनाजौ विशोकः शत्रुतापनम् ॥ ८.१२.४४ ॥

அதேபோல், ஓ அரசே, மீண்டும் மீண்டும் தடுமாறிக்கொண்டிருந்த பாண்டவனை, எதிரிகளைத் துன்புறுத்தும் விசோகன் போரில் தன் தேரில் ஏற்றிக் கொண்டு சென்றான்.