مهابهاراتا · أدهيايا 8.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.15.1
नकुलं रभसं युद्धे द्रावयन्तं वरूथिनीम् ।
कर्णो वैकर्तनो राजन्वारयामास वै रुषा ॥ ८.१५.१ ॥
أيها الملك، إن كارنا ابن فيكارتانا، بغضب، صدّ ناكولا الذي كان يفرّق الجيش بسرعة في المعركة.
8.15.2
नकुलस्तु ततः कर्णं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
चिरस्य बत दृष्टोऽहं दैवतैः सौम्यचक्षुषा। ॥ ८.१५.२ ॥
فقال ناكولا ضاحكًا لكارنا هذه الكلمات: "بعد زمن طويل، بفضل الآلهة، رأيتك بنظرة لطيفة."
8.15.3
यस्य मे त्वं रणे पाप चक्षुर्विषयमागतः ।
त्वं हि मूलमनर्थानां वैरस्य कलहस्य च। ॥ ८.१५.३ ॥
"أيها الشرير! لقد جئت في المعركة إلى مرأى عيني. أنت حقًا أصل الشرور والعداوة والنزاع."
8.15.4
त्वद्दोषात्कुरवः क्षीणाः समासाद्य परस्परम् ।
त्वामद्य समरे हत्वा कृतकृत्योऽस्मि विज्वरः ॥ ८.१५.४ ॥
"بسببك وهن الكورو إذ تصادموا فيما بينهم. واليوم، إذ قتلتك في المعركة، صرت قد أنجزت مهمتي وتخلصت من القلق."
8.15.5
एवमुक्तः प्रत्युवाच नकुलं सूतनन्दनः ।
सदृशं राजपुत्रस्य धन्विनश्च विशेषतः ॥ ८.१५.५ ॥
فلما خوطب بذلك، ردّ سوتا نندانا كارنا على ناكولا؛ وكان هذا لائقًا بابن الملك، وخاصة بالرامي.
8.15.6
प्रहरस्व च मे वीर पश्यामस्तव पौरुषम् ।
कर्म कृत्वा रमे शूर ततः कत्थितुमर्हसि ॥ ८.१५.६ ॥
"اضربني أيها البطل؛ فلنرَ بأسك. أيها الشجاع، إنما ينبغي لك أن تفتخر بعد أن تنجز الفعل."
8.15.7
अनुक्त्वा समरे तात शूरा युध्यन्ति शक्तितः ।
प्रयुध्यस्व मया शक्त्या हनिष्ये दर्पमेव ते ॥ ८.१५.७ ॥
يا عزيزي، يقاتل الأبطال في المعركة بقدر قوتهم دون تفاخر. قاتلني؛ وبرمحي سأمحو غرورك نفسه.
8.15.8
इत्युक्त्वा प्राहरत्तूर्णं पाण्डुपुत्राय सूतजः ।
विव्याध चैनं समरे त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ॥ ८.१५.८ ॥
وبعد أن قال ذلك، هاجم ابن السائس ابن باندو على الفور، وطعنه في المعركة بثلاثة وسبعين سهماً.
8.15.9
नकुलस्तु ततो विद्वः सूतपुत्रेण भारत ।
अशीत्याऽऽशीविषप्रख्यैः सूतपुत्रमविध्यत ॥ ८.१५.९ ॥
ثم أصاب نakula، وقد جُرح من ابن السائس يا بهاراتا، ابن السائس بثمانين سهماً تشبه الأفاعي السامة.
8.15.10
तस्य कर्णो धनुश्छित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
त्रिंशता परमेष्वासः शरैः पाण्डवमर्दयत् ॥ ८.१५.१० ॥
وبعد أن قطع قوسه، أنهك كارنا، الرامي الأعظم، البانداڤا بثلاثين سهماً ذات ريش ذهبي مشحوذة على الحجر.
8.15.11
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ।
आशीविषा यथा नागा भित्त्वा गां सलिलं पपुः ॥ ८.१५.११ ॥
اخترقت تلك السهام درعه وشربت الدم في المعركة، كما تشرب الأفاعي السامة الماء بعد أن تخترق الأرض.
8.15.12
अथान्यद्वनुरादाय हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
कर्णं विव्याध सप्तत्या सारथिञ्च त्रिभिः शरैः ॥ ८.१५.१२ ॥
ثم أخذ قوساً آخر، ظهره من الذهب وغير قابل للقهر، فأصاب كارنا بسبعين سهماً والسائق بثلاثة.
8.15.13
ततः क्रुद्धो महाराज नकुलः परवीहा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन कर्णस्य धनुराच्छिनत् ॥ ८.१५.१३ ॥
فعند ذلك، أيها الملك العظيم، غضب ناكولا قاهر الأعداء، فقطع بسهم حاد كالموسى قوس كارنا.
8.15.14
अथैनं छिन्नधन्वानं सायकानां शतैस्त्रिभिः ।
आजघ्ने प्रहसन्वीरः सर्वलोकमहारथम् ॥ ८.१५.१४ ॥
ثم ضرب ذلك البطل، ضاحكًا، كارنا العظيم الشهير في العوالم كلها، وقد انكسرت قوسه، بثلاثمائة سهم.
8.15.15
कर्णमभ्यर्दितं दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रेण मारिष ।
विस्मयं परमं जग्मुर्ऋषयः सह दैवतैः ॥ ८.१५.१५ ॥
أيها السيد، لما رأى الحكماء وكذلك الآلهة كارنا مُلحًّا عليه من ابن بانду، امتلأوا دهشة عظيمة.
8.15.16
अथान्यद्वनुरादाय कर्णो वैकर्तनस्तदा ।
नकुलं पञ्छभिर्बाणैर्जत्रुदेशे समार्पयत् ॥ ८.१५.१६ ॥
ثم أخذ كارنا، ابن فيكارتانا، قوسًا أخرى، وأصاب ناكولا عند الترقوة بخمسة سهام.
8.15.17
उरस्थैरथ तैर्बाणैर्माद्रीपुत्रो व्यरोचत ।
स्वरश्मिभिरिवादित्यो भुवने विसृजन्प्रभाम् ॥ ८.१५.१७ ॥
وبتلك السهام المغروسة في صدره، أشرق ناكولا ابن مادري كالشمس تبعث أشعتها في العالم.
8.15.18
नकुलस्तु ततः कर्णं विद्व्वा सप्तभिराशुगैः ।
अथास्य धनुषः कोटिं पुनश्चिच्छेद मारिष ॥ ८.१५.१८ ॥
ثم أصاب ناكولا كارنا بسبعة سهام سريعة، ثم قطع مرة أخرى، أيها السيد، طرف قوسه.
8.15.19
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे वेगवत्तरम् ।
नकुलस्य ततो बैणैः समन्ताच्छादयद्दिशः ॥ ८.१५.१९ ॥
فأخذ في المعركة قوسًا أخرى أسرع بعد، ثم غطّى بسهام ناكولا الجهات من كل جانب.
8.15.20
सञ्छाद्यमानः सहसा कर्णचाप्युतैः सरैः ।
चिच्छेद स शरांस्तूर्णं शरैरेव महारथः ॥ ८.१५.२० ॥
وإذ غُطِّي فجأة بسهام كارنا الحادة، قطع ذلك المحارب العظيم سهامه بسرعة بسهام أخرى.
8.15.21
ततो बाणमयं जालं विततं व्योम्न्यदृश्यत ।
खद्योतानामिव व्रातैः सम्पतद्भिर्यथा नभः ॥ ८.१५.२१ ॥
ثم رُئيت في السماء شبكة من السهام ممتدة، كما تمتلئ السماء بأسراب اليراعات الطائرة.
8.15.22
तैर्विमुक्तैः शरशतैश्छादितं गगनं तदा ।
शलभानां यथा व्रातैस्तद्वदासीद्विशाम्पते ॥ ८.१५.२२ ॥
فغُطّيت السماء حينها بمئات السهام التي أطلقوها، يا سيد الناس، كما تغطّيها أسراب الجراد.
8.15.23
ते शरा हेमविकृताः सम्पन्तौ मुहुर्मुहुः ।
श्रेणीकृता व्यकाशान्त क्रौञ्चाः श्रेणीकृता इव ॥ ८.१५.२३ ॥
تلك السهام المذهّبة، تطير مرارًا وتكرارًا، مصطفّةً في صفوف، تلمع كطيور الكراون المصفوفة في خطوط.
8.15.24
बाणजालवृते व्योम्नि च्छादिते च दिवाकरे ।
न स्म सम्पतते भूतं किञ्चिदप्यन्तरिक्षगम् ॥ ८.१५.२४ ॥
لما اكتنفت السماء شبكة من السهام وغُطّيت الشمس، لم يستطع أي كائن يسير في الجو أن يطير.
8.15.25
निरुद्वे तत्र मार्गे च शरसङ्घैः समन्ततः ।
व्यरोचेतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ८.१५.२५ ॥
ولما انسدّ الطريق هناك من كل جانب بأسراب السهام، أشرق الرجلان العظيمان كشمسي الفناء وهما تطلعان.
8.15.26
कर्णचापच्युतैर्बाणैर्वध्यमानास्तु सोमकाः ।
अवालीयन्त राजेन्द्र वेदनार्ता भूशार्दिताः ॥ ८.१५.२६ ॥
انسحب السوماكيون، وقد أصابتهم السهام المنطلقة من قوس كارنا، يا سيد الملوك، إذ أثقلهم الألم وأثخنتهم الجراح.
8.15.27
नकुलस्य तथा बाणैर्हन्यमाना चमूस्तव ।
व्यशीर्यत दिशो राजन्वातनुन्ना इवाम्बुदाः ॥ ८.१५.२७ ॥
وجيشك، يا ملك، لما ضربته سهام ناكula تبعثر وتفرّق في كل الاتجاهات كالغيوم تسوقها الريح.
8.15.28
ते सेने हन्यमाने तु ताभ्यां दिव्यैर्महाशरैः ।
शरपातमपाक्रम्य तस्थतुः प्रेक्षिके तदा ॥ ८.१५.२८ ॥
وقد أصابت الجيشين المنهزمين السهام العظيمة الإلهية لذينك الرجلين، فانسحبا خارج مدى السهام ووقفا كالمتفرجين.
8.15.29
प्रोत्सारितजने तस्मिन्कर्णपाण्डवयोः शरैः ।
अविध्येतां महात्मानावन्योन्यं शरवृष्टिभिः ॥ ८.१५.२९ ॥
ولما أُبعد الناس عن ذلك المكان، أخذ الرجلان العظيمان، كارنا والباندافا، يخترقان بعضهما بمطر من السهام.
8.15.30
विदर्शयन्तौ दिव्यानि शस्त्राणि रणमूर्धनि ।
छादयन्तौ च सहसा परस्परवधैषिणौ ॥ ८.१५.३० ॥
كان الرجلان يستعرضان الأسلحة الإلهية في مقدمة المعركة، ويغطي أحدهما الآخر فجأة، وكلاهما يتمنى موت صاحبه.
8.15.31
नकुलेन शरा मुक्ता कङ्कबर्हिणवाससः ।
सूतपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्त यथाऽम्बरे ॥ ८.१५.३१ ॥
سهام أطلقها ناكula، ريشها من طيور الكَنك والطاووس، غطت ابن السائق وبقيت معلقة في السماء.
8.15.32
तथैव सूतपुत्रेण प्रेषिताः परमाहवे ।
पाण्डुपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्ताम्बरे शराः ॥ ८.१५.३२ ॥
وكذلك السهام التي أرسلها ابن السائق في المعركة العظيمة غطت ابن باندو وبقيت معلقة في السماء.
8.15.33
शरवेश्मप्रविष्टौ तौ ददृशाते न कैश्चन ।
सूर्याचन्द्रमसौ राजञ्छाद्यमानौ घनैरिव ॥ ८.१५.३३ ॥
ذانك الاثنان، وقد دخلا بيت السهام، لم يرهما أحد، أيها الملك، كالشمس والقمر مغطَّيَين بالسحب.
8.15.34
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः कृत्वा घोरतरं वपुः ।
पाण्डवं छादयामास समन्ताच्छरवृष्टिभिः ॥ ८.१५.३४ ॥
ثم إن كارنا، وقد اشتد غضبه في المعركة وجعل هيئته أشد رعبًا، غطّى الباندافا من كل جانب بوابل من السهام.
8.15.35
सोऽतिच्छन्नो महाराज सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न चकार व्यथां राजन्भास्करो जलदैर्यथा ॥ ८.१५.३५ ॥
ومع أنه قد غُطِّي تمامًا بابن السائق، أيها الملك العظيم، فإن ابن باندو لم يضطرب، أيها الملك، كما لا تضطرب الشمس وإن غطتها السحب.
8.15.36
ततः प्रहस्याधिरथिः शरजालानि मारिष ।
प्रेषयामास समरे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ८.१५.३६ ॥
ثم ضحك ابن أدهيراثا، أيها السيد، فأطلق في المعركة شِبَاكًا من السهام بالمئات وبالآلاف.
8.15.37
एकच्छायमभूत्सर्वं तस्य बाणैर्महात्मनः ।
अभ्रच्छायेव सञ्जज्ञे सम्पतद्भिः शरोत्तमैः ॥ ८.१५.३७ ॥
بسهام ذلك العظيم النفس صار كل شيء مغطى بظل واحد؛ ومع السهام الممتازة المتساقطة بدا كظل سحابة.
8.15.38
ततः कर्णो महाराज धनुश्छित्त्वा महात्मनः ।
सारथिं पातयामास रथनीडाद्वसन्निव ॥ ८.१५.३८ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، قطع كارنا قوس ذلك العظيم النفس وأسقط سائقه من مقعد العربة كأنه كان جالسًا فيها فحسب.
8.15.39
ततोऽश्वांश्छतुरश्चास्य चतुर्भिर्निशितैः शरैः ।
यमस्य भवनं तूर्णं प्रेषयामास भारत ॥ ८.१५.३९ ॥
ثم، يا بهارتا، بأربعة سهام حادة أرسل خيوله الأربعة سريعًا إلى مسكن يما.
8.15.40
अथास्य तं रथं दिव्यं तिलशो व्यधमच्छरैः ।
पताकां चक्ररक्षांश्च गदां खङ्गं च मारिष ॥ ८.१५.४० ॥
ثم بالسهام حطم عربته الإلهية إلى قطع بحجم حبات السمسم، وكذلك رايته وحراس العجلات والمقمعة والسيف، أيها النبيل.
8.15.41
शतचन्द्रं च तच्चर्म सर्वापकरणानि च ।
सुवर्णविकृतं तच्च धनुः शरमाहवे ॥ ८.१५.४१ ॥
درعه ذو المائة قمر، وجميع عدته، والقوس المزين بالذهب، وكذلك السهم في المعركة.
8.15.42
हताश्वो विरथश्चैव विवर्मा च विशाम्पते ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं परिघं गृह्य धिष्ठितः ॥ ८.१५.४२ ॥
يا سيد البشر، لما قُتلت خيوله وفقد عربته ودرعه، نزل مسرعًا عن العربة وأخذ مقمعة حديدية ووقف ثابتًا.
8.15.43
तमुद्यतं महारघोरं परिघं तस्य सूतजः ।
व्यहनत्सायकै राजन्सुतीक्ष्णैर्भारसाधनैः ॥ ८.१५.४३ ॥
أيها الملك، فحطّم ابن السائق تلك العصا الحديدية الرهيبة المرفوعة نحوه بسهام حادة جدًا قادرة على تحمّل ثقل المعركة.
8.15.44
व्यायुधं चैनमालक्ष्य शरैः सन्नतपर्वभिः ।
आर्पयद्बहुभिः कर्णो न चैनं समपीडयत् ॥ ८.१५.४४ ॥
ولما رآه أعزل، ضربه كارنا بسهام كثيرة ذات عقد منحنية، لكنه لم ينهكه تمامًا.
8.15.45
स हन्यमानः समरे कृतास्त्रेण बलीयसा ।
प्राद्रवत्सहसा राजन्नकुलो व्याकुलेन्द्रियः ॥ ८.१५.४५ ॥
أيها الملك، لما ضربه ذلك القوي الماهر في السلاح في المعركة، فرّ نكولا فجأة وحواسه مضطربة.
8.15.46
तमभिद्रुत्य राधेयः प्रहसन्वै पुनःपुनः ।
सज्यमस्य धनुः कण्ठे व्यवासृजत भारत ॥ ८.१५.४६ ॥
وتعقّبه راديّا كارنا، ضاحكًا مرارًا وتكرارًا، يا بهارتا، فعلّق قوسه المشدودة حول عنقه.
8.15.47
ततः स शुशुभे राजन्कण्ठासक्तमहाधनुः ।
परिवेषमनुप्राप्तो यथा स्याद्व्योम्नि चन्द्रमाः ॥ ८.१५.४७ ॥
ثم أيها الملك، مع القوس العظيمة المتدلية من عنقه، أشرق كالقمر في السماء حين يكتسب هالة.
8.15.48
यथैव चासितो मेघः शक्रचापेन शोभितः ।
अशोभत महाराज पाण्डुपुत्रस्तथा रणे ॥ ८.१५.४८ ॥
كما يتزيّن الغيم الداكن بقوس إندرا، هكذا، أيها الملك العظيم، أشرق ابن بانڈو في المعركة.
8.15.49
तमब्रवीत्ततः कर्णो व्यर्थं व्याहृतवानसि ।
वदेदानीं पुनर्हृष्टो वध्यमानः पुनःपुनः ॥ ८.१५.४९ ॥
فقال له كارنا: لقد تكلمت عبثا. فتكلم الآن من جديد بفرح، وأنت تُضرب مرة بعد مرة.
8.15.50
मा योत्सीः कुरुभिः सार्धं बलवद्भिश्च पाण्डव ।
सदृशैस्तात युध्यस्व व्रीडां मा कुरु पाण्डव ॥ ८.१५.५० ॥
لا تقاتل مع الكورو ولا مع الأقوياء، يا ابن بانду. يا عزيزي، قاتل أكفاءك؛ لا تخجل، يا ابن بانду.
8.15.51
गृहं वा गच्छ माद्रेय यत्र वा कृष्णफल्गुनौ ।
एवमुक्त्वा महाराज विससर्ज स तं तदा ॥ ८.१५.५१ ॥
اذهب إلى بيتك يا ابن مادري، أو اذهب إلى حيث كريشنا وفالغونا. هكذا قال أيها الملك العظيم، ثم أطلقه حينئذ.
8.15.52
वधप्राप्तं तु तं शूरो नाहनद्वर्मवित्तदा ।
स्मृत्वा कुन्त्या वचो राजंस्तत एनं व्यसर्जयत् ॥ ८.१५.५२ ॥
أيها الملك، لم يضربه ذلك البطل العارف بالدروع حينئذ، مع أنه يستحق الموت. وتذكر كلام كونتي فأطلقه.
8.15.53
विसृष्टः पाण्डवो राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
व्रीडन्निव जगामाथ युधिष्ठिररथं प्रति ॥ ८.१५.५३ ॥
أيها الملك، لما أطلقه ابن السائس الرامي، مضى البانداوي كأنه خجلان نحو عربة يودهيشتيرا.
8.15.54
आरुरोह रथं चापि सूतपुत्रप्रतापितः ।
निःश्वसन्दुःखसन्तप्तः कुम्भक्षिप्त इवोरगः ॥ ८.१५.५४ ॥
وقد أنهكه ابن السائس، فصعد أيضا إلى عربته، يتنفس الصعداء، متألما من الحزن، كالحية المقذوفة في الجرة.
8.15.55
तं विजित्याथ कर्णोऽपि पाञ्चालांस्त्वरितो ययौ ।
रथेनातिपताकेन चन्द्रवर्णहयेन च ॥ ८.१५.५५ ॥
ثم بعد أن هزمه، انطلق كارنا أيضاً مسرعاً نحو البانشالا، على عربة ذات أعلام كثيرة وخيول بلون القمر.
8.15.56
तत्राक्रन्दो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ।
दृष्ट्वा सेनापतिं यान्तं पाञ्चालानां रथव्रजान् ॥ ८.१५.५६ ॥
عندئذ علا صراخ عظيم بين البانداڤا يا سيد البشر، لما رأوا القائد يتقدم نحو صفوف عربات البانشالا.
8.15.57
तत्राकरोन्महाराज कदनं सूतनन्दनः ।
मध्यं प्राप्ते दिनकरे चक्रवद्विचरन्प्रभुः ॥ ८.१५.५७ ॥
هناك، يا ملكاً عظيماً، أحدث ابن السائس مذبحة، يدور كالعجلة، ذلك القدير، حين بلغت الشمس منتصف السماء.
8.15.58
भग्नचक्रै रथैः कैश्चिच्छिन्नध्यवजपताकिभिः ।
हताश्वैर्हतसूतैश्च भग्नाक्षैश्चैव मारिष।
हियमाणानपश्याम पाञ्चालानां रथव्रजान् ॥ ८.१५.५८ ॥
يا جليل، رأينا قطعان عربات البانشالا، عجلاتها مكسورة، والأعلام والرايات مقطوعة، والخيول والسائقون قتلى، والمحاور محطمة، تُحمل بعيداً.
8.15.59
तत्रतत्र च सम्भ्रान्ता विचेरुरथ कुञ्जराः ।
दावाग्न्यभिपरीताङ्गा यथैव स्युर्महावने ॥ ८.१५.५९ ॥
مذعورة هنا وهناك، جالت الأفيال الحربية كأن أجسادها محاطة بحريق غابة في غابة كبيرة.
8.15.60
भिन्नकुम्भाः सरुधिराश्छिन्नहस्ताश्च वारणाः ।
छिन्नगात्रावराश्चैव च्छिन्नवालधयोऽपरे।
छिन्नाभ्राणीव सम्पेतुर्हन्यमाना महात्मना ॥ ८.१५.६० ॥
أفيال ذات جباه منشقة، ملطخة بالدم، وخراطيمها مقطوعة؛ وأخرى قطعت أطرافها ومؤخراتها وأذنابها؛ ضربها العظيم النفس فسقطت كالسحب الممزقة.
8.15.61
अपरे त्रासिता नागा नाराचशरतोमरैः ।
तमेवाभिमुखं जग्मुः शलभा इव पावकम् ॥ ८.१५.६१ ॥
وفزعت فيلة أخرى من السهام الحديدية والنبال والرماح التوماري، فاندفعت نحوه مباشرة كما تندفع الفراش نحو النار.
8.15.62
अपरे निष्टनन्तश्च व्यदृश्यन्त महाद्विपाः ।
क्षरन्तः शोणितं गात्रैर्नगा इव जलस्रवाः ॥ ८.१५.६२ ॥
وظهرت فيلة عظيمة أخرى تئن، والدم يسيل من أطرافها كما تسيل الجبال شلالات المياه.
8.15.63
उरश्छदैर्वियुक्तांश्च वालबन्धैश्च वाजिनः ।
राजतैश्च तथा कांस्यैः सौवर्णैश्चैव भूषणैः ॥ ८.१५.६३ ॥
انتزعت دروع صدورها وانفكت زينة أذنابها؛ وكانت هناك حلي من الفضة والنحاس والذهب.
8.15.64
हीनांश्चाभरणैश्चैव खलीनैश्च विवर्जितान् ।
चामरैश्च कुथाभिश्च तूणीरैः पतितैरपि ॥ ८.१५.६४ ॥
مجردة من زينتها وبلا لجم، مع مراوح من ذيول الياك وأغطية السروج والكنانات الساقطة.
8.15.65
निहतैः सादिभिश्चैव शूरैराहवशोभितैः ।
अपश्याम रणे तत्र भ्राम्यमाणान्हयोत्तमान् ॥ ८.१५.६५ ॥
هناك في ساحة المعركة رأينا خيولا نبيلة تتجول، قتلت مع فرسانها وأبطالها، مزينة بالحرب.
8.15.66
प्रासैः खङ्गैश्च रहितानृष्टिभिश्चापि भारत ।
हयसादीनपश्याम कञ्चुकोष्णीषधारिणः ॥ ८.१५.६६ ॥
يا بهارata، رأينا فرسانا بلا رماح ولا سيوف ولا حراب، يرتدون الأقمصة والعمائم.
8.15.67
निहतान्वध्यमानांश्च वेपमानांश्च भारत ।
नागाङ्गावयवैर्हीनांस्तत्रतत्रैव भारत ॥ ८.१५.६७ ॥
يا سليل بهارata، رأيتُ هنا وهناك القتلى والذين يُقتلون والمرتجفين، مجرّدين من أعضاء الفيلة.
8.15.68
रथान्हेमपरिष्कारान्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
भ्राम्यमाणानपश्याम हतेषु रथिषु द्रुतम् ॥ ८.१५.६८ ॥
رأينا عرباتٍ مزينةً بالذهب، مربوطةً بخيولٍ سريعة، تدور مسرعةً بعد أن قُتل فرسانها.
8.15.69
भग्नाक्षकूबरान्कांश्चिद्भग्नचक्रांश्च भारत ।
विपताकध्वजांश्चान्याञ्छिन्नेषादण्डबन्धुरान् ॥ ८.१५.६९ ॥
يا سليل بهارata، بعض العربات كانت أعمدتها ونيرها مكسورة، وبعضها عجلاتها مكسورة، وأخرى أعلامها وراياتها مُزَّقت، وأخرى قضبانها ومقاودها مقطوعة.
8.15.70
विहीनान्रथिनस्तत्र धावमानांस्ततस्ततः ।
सूतपुत्रशरैस्तीक्ष्णैर्हन्यमानान्विशाम्पते ॥ ८.१५.७० ॥
هناك، محرومين من فرسانهم، يركضون هنا وهناك، يُضربون بسهام كارنا الحادة ابن السائس، يا سيد الشعب.
8.15.71
विशस्त्रांश्च तथैवान्यान्सशस्त्रांश्च हतान्बहून् ।
तारकाजालसञ्छन्नान्वरघण्टाविशोभितान् ॥ ८.१५.७१ ॥
وكثيرون غيرهم، عزلٌ ومسلّحون على السواء، قتلى، مغطّون بشبكة من النجوم، مزيّنون بأجراس فاخرة.
8.15.72
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतान् ।
वारमआननुपश्याम धावमानान्समन्ततः ॥ ८.१५.७२ ॥
رأينا الفيلة، مزيّنةً براياتٍ متنوعةِ الألوان، تجري في كل الاتجاهات.
8.15.73
शिरांसि बाहूनूरूंश्च च्छिन्नानन्यांस्तथैव च ।
कर्णचापच्युतैर्बाणैरपश्याम समन्ततः ॥ ८.१५.७३ ॥
رأينا من كل جانب رؤوساً وأذرعاً وأفخاذاً وأعضاء أخرى مقطوعة بسهام انطلقت من قوس كارنا.
8.15.74
महान्व्यतिकरो रौद्रो योधानामन्वपद्यत ।
कर्णसायकनुन्नानां युध्यतां च शितैः शरैः ॥ ८.१५.७४ ॥
نشأ اضطراب عظيم ومروّع بين المحاربين المتقاتلين، الذين أرهقتهم سهام كارنا الحادة.
8.15.75
ते वध्यमानाः समरे सूतपुत्रेण सृञ्जयाः ।
तमेवाभिमुखं यान्ति पतङ्गा इव पावकम् ॥ ८.१५.७५ ॥
وقد كان السرنجيون يُقتلون في المعركة على يد ابن السائق، فاندفعوا نحوه مباشرة كالفراش نحو النار.
8.15.76
तं दहन्तमनीकानि तत्रतत्र महारथम् ।
क्षत्रिया वर्जयामासुर्युगान्ताग्निमिवोल्बणम् ॥ ८.१५.७६ ॥
كان المحاربون الكشاتريا يبتعدون عن ذلك المحارب العظيم الذي كان يحرق الجيوش هنا وهناك، كما يُتجنب لهيب آخر الزمان الشديد.
8.15.77
हतशेषास्तु ये वीराः पाञ्चालानां महारथाः ।
तान्प्रभग्रान्दुतान्वीरः पृष्ठो विकिऱञ्छरैः।
अभ्यधावत तेजस्वी विशीर्णवचनध्वजान् ॥ ८.१५.७७ ॥
كان مَن بقي من عظماء المحاربين البانجالا يفرّون مهزومين، فطاردهم ذلك البطل المتألق من الخلف، ينثر السهام، وقد سقطت أعلام كلامهم.
8.15.78
तापयामास तान्बाणैः सूतपुत्रो महाबलः ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो भूतानीव तमोनुदः ॥ ८.१५.७८ ॥
أحرقهم ابن السائق القوي بسهامه، كما تحرق الشمس، طاردة الظلام، عند بلوغها الظهيرة، جميع الكائنات.