Mahābhārata · Adhyāya 8.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.15.1
नकुलं रभसं युद्धे द्रावयन्तं वरूथिनीम् ।
कर्णो वैकर्तनो राजन्वारयामास वै रुषा ॥ ८.१५.१ ॥
Oh rey, Karṇa, hijo de Vikartana, con ira detuvo a Nakula, que en la batalla ponía en fuga rápidamente al ejército.
8.15.2
नकुलस्तु ततः कर्णं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
चिरस्य बत दृष्टोऽहं दैवतैः सौम्यचक्षुषा। ॥ ८.१५.२ ॥
Entonces Nakula, riendo, dijo a Karṇa estas palabras: "Después de mucho tiempo, por gracia de los dioses, te he visto con mirada amable."
8.15.3
यस्य मे त्वं रणे पाप चक्षुर्विषयमागतः ।
त्वं हि मूलमनर्थानां वैरस्य कलहस्य च। ॥ ८.१५.३ ॥
"¡Oh malvado! Has llegado a mi vista en la batalla. Tú eres en verdad la raíz de las desgracias, la enemistad y la discordia."
8.15.4
त्वद्दोषात्कुरवः क्षीणाः समासाद्य परस्परम् ।
त्वामद्य समरे हत्वा कृतकृत्योऽस्मि विज्वरः ॥ ८.१५.४ ॥
"Por tu culpa los kurus, enfrentándose unos a otros, han quedado debilitados. Hoy, habiéndote dado muerte en la batalla, estoy realizado y libre de inquietud."
8.15.5
एवमुक्तः प्रत्युवाच नकुलं सूतनन्दनः ।
सदृशं राजपुत्रस्य धन्विनश्च विशेषतः ॥ ८.१५.५ ॥
Así interpelado, Karṇa, el hijo del auriga, respondió a Nakula; era apropiado para un hijo de rey y, sobre todo, para un arquero.
8.15.6
प्रहरस्व च मे वीर पश्यामस्तव पौरुषम् ।
कर्म कृत्वा रमे शूर ततः कत्थितुमर्हसि ॥ ८.१५.६ ॥
"Golpéame, oh héroe; veremos tu valentía. Oh valiente, sólo después de hacer la hazaña debes jactarte."
8.15.7
अनुक्त्वा समरे तात शूरा युध्यन्ति शक्तितः ।
प्रयुध्यस्व मया शक्त्या हनिष्ये दर्पमेव ते ॥ ८.१५.७ ॥
Querido, los héroes luchan en la batalla según sus fuerzas, sin jactarse. Lucha conmigo; con mi lanza destruiré tu mismo orgullo.
8.15.8
इत्युक्त्वा प्राहरत्तूर्णं पाण्डुपुत्राय सूतजः ।
विव्याध चैनं समरे त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ॥ ८.१५.८ ॥
Tras decir esto, el hijo del auriga atacó de inmediato al hijo de Pāṇḍu y lo hirió en la batalla con setenta y tres flechas.
8.15.9
नकुलस्तु ततो विद्वः सूतपुत्रेण भारत ।
अशीत्याऽऽशीविषप्रख्यैः सूतपुत्रमविध्यत ॥ ८.१५.९ ॥
Entonces Nakula, herido por el hijo del auriga, oh Bhārata, hirió al hijo del auriga con ochenta flechas semejantes a serpientes venenosas.
8.15.10
तस्य कर्णो धनुश्छित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
त्रिंशता परमेष्वासः शरैः पाण्डवमर्दयत् ॥ ८.१५.१० ॥
Tras cortar su arco, Karṇa, el supremo arquero, atormentó al Pāṇḍava con treinta flechas de plumas doradas afiladas en piedra.
8.15.11
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ।
आशीविषा यथा नागा भित्त्वा गां सलिलं पपुः ॥ ८.१५.११ ॥
Aquellas flechas, perforando su coraza, bebieron sangre en la batalla, como serpientes venenosas que, al perforar la tierra, beben agua.
8.15.12
अथान्यद्वनुरादाय हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
कर्णं विव्याध सप्तत्या सारथिञ्च त्रिभिः शरैः ॥ ८.१५.१२ ॥
Entonces, tomando otro arco, de dorso dorado e invencible, hirió a Karṇa con setenta flechas y al auriga con tres.
8.15.13
ततः क्रुद्धो महाराज नकुलः परवीहा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन कर्णस्य धनुराच्छिनत् ॥ ८.१५.१३ ॥
Entonces, gran rey, Nakula, enfurecido y destructor de enemigos, con una flecha de punta de navaja muy afilada cortó el arco de Karṇa.
8.15.14
अथैनं छिन्नधन्वानं सायकानां शतैस्त्रिभिः ।
आजघ्ने प्रहसन्वीरः सर्वलोकमहारथम् ॥ ८.१५.१४ ॥
Entonces aquel héroe, riendo, golpeó a Karṇa, el gran auriga renombrado en todos los mundos, cuyo arco estaba roto, con trescientas flechas.
8.15.15
कर्णमभ्यर्दितं दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रेण मारिष ।
विस्मयं परमं जग्मुर्ऋषयः सह दैवतैः ॥ ८.१५.१५ ॥
Al ver a Karṇa acosado por el hijo de Pāṇḍu, señor, los sabios junto con los dioses quedaron sumamente asombrados.
8.15.16
अथान्यद्वनुरादाय कर्णो वैकर्तनस्तदा ।
नकुलं पञ्छभिर्बाणैर्जत्रुदेशे समार्पयत् ॥ ८.१५.१६ ॥
Entonces Karṇa, hijo de Vikartana, tomando otro arco, hirió a Nakula en la clavícula con cinco flechas.
8.15.17
उरस्थैरथ तैर्बाणैर्माद्रीपुत्रो व्यरोचत ।
स्वरश्मिभिरिवादित्यो भुवने विसृजन्प्रभाम् ॥ ८.१५.१७ ॥
Con aquellas flechas clavadas en su pecho, Nakula, hijo de Mādrī, resplandecía como el sol que derrama sus propios rayos por el mundo.
8.15.18
नकुलस्तु ततः कर्णं विद्व्वा सप्तभिराशुगैः ।
अथास्य धनुषः कोटिं पुनश्चिच्छेद मारिष ॥ ८.१५.१८ ॥
Entonces Nakula, habiendo atravesado a Karṇa con siete flechas veloces, volvió a cortar, señor, la punta de su arco.
8.15.19
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे वेगवत्तरम् ।
नकुलस्य ततो बैणैः समन्ताच्छादयद्दिशः ॥ ८.१५.१९ ॥
Tomó en la batalla otro arco, aún más veloz; luego, con las flechas de Nakula, cubrió las direcciones por todos lados.
8.15.20
सञ्छाद्यमानः सहसा कर्णचाप्युतैः सरैः ।
चिच्छेद स शरांस्तूर्णं शरैरेव महारथः ॥ ८.१५.२० ॥
Cubierto de repente por las agudas flechas de Karṇa, aquel gran auriga también cortó sus flechas de inmediato con flechas propias.
8.15.21
ततो बाणमयं जालं विततं व्योम्न्यदृश्यत ।
खद्योतानामिव व्रातैः सम्पतद्भिर्यथा नभः ॥ ८.१५.२१ ॥
Entonces una red de flechas se vio extendida por el cielo, como el cielo se llena de enjambres de luciérnagas que revolotean.
8.15.22
तैर्विमुक्तैः शरशतैश्छादितं गगनं तदा ।
शलभानां यथा व्रातैस्तद्वदासीद्विशाम्पते ॥ ८.१५.२२ ॥
Entonces el cielo quedó cubierto por los cientos de flechas que ellos habían disparado, oh señor de los hombres, como se cubre con enjambres de langostas.
8.15.23
ते शरा हेमविकृताः सम्पन्तौ मुहुर्मुहुः ।
श्रेणीकृता व्यकाशान्त क्रौञ्चाः श्रेणीकृता इव ॥ ८.१५.२३ ॥
Aquellas flechas, labradas en oro, volando una y otra vez, dispuestas en hileras, brillaban como grullas dispuestas en filas.
8.15.24
बाणजालवृते व्योम्नि च्छादिते च दिवाकरे ।
न स्म सम्पतते भूतं किञ्चिदप्यन्तरिक्षगम् ॥ ८.१५.२४ ॥
Cuando el cielo quedó envuelto en una red de flechas y el sol fue cubierto, ni siquiera ningún ser que se moviera por el aire podía volar.
8.15.25
निरुद्वे तत्र मार्गे च शरसङ्घैः समन्ततः ।
व्यरोचेतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ८.१५.२५ ॥
Cuando el camino quedó bloqueado por todas partes por masas de flechas, los dos magnánimos resplandecieron como los soles de la destrucción al alzarse.
8.15.26
कर्णचापच्युतैर्बाणैर्वध्यमानास्तु सोमकाः ।
अवालीयन्त राजेन्द्र वेदनार्ता भूशार्दिताः ॥ ८.१५.२६ ॥
Los somakas, golpeados por flechas disparadas desde el arco de Karṇa, oh señor de reyes, torturados por el dolor y gravemente heridos, retrocedieron.
8.15.27
नकुलस्य तथा बाणैर्हन्यमाना चमूस्तव ।
व्यशीर्यत दिशो राजन्वातनुन्ना इवाम्बुदाः ॥ ८.१५.२७ ॥
Y vuestro ejército, herido por las flechas de Nakula, oh rey, se dispersó y se desbandó en todas direcciones, como nubes empujadas por el viento.
8.15.28
ते सेने हन्यमाने तु ताभ्यां दिव्यैर्महाशरैः ।
शरपातमपाक्रम्य तस्थतुः प्रेक्षिके तदा ॥ ८.१५.२८ ॥
Aquellos dos ejércitos, heridos por los grandes dardos divinos de aquellos dos, se apartaron del alcance de las flechas y se quedaron como espectadores.
8.15.29
प्रोत्सारितजने तस्मिन्कर्णपाण्डवयोः शरैः ।
अविध्येतां महात्मानावन्योन्यं शरवृष्टिभिः ॥ ८.१५.२९ ॥
Apartada la gente de aquel lugar, los dos magnánimos, Karṇa y el Pāṇḍava, comenzaron a herirse mutuamente con lluvias de flechas.
8.15.30
विदर्शयन्तौ दिव्यानि शस्त्राणि रणमूर्धनि ।
छादयन्तौ च सहसा परस्परवधैषिणौ ॥ ८.१५.३० ॥
Aquellos dos, mostrando armas divinas en la cabeza de la batalla, cubriéndose de repente el uno al otro, ambos deseosos de la muerte del otro.
8.15.31
नकुलेन शरा मुक्ता कङ्कबर्हिणवाससः ।
सूतपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्त यथाऽम्बरे ॥ ८.१५.३१ ॥
Las flechas lanzadas por Nakula, con plumas de garza y pavo real, cubrieron al hijo del auriga y se detuvieron en el cielo.
8.15.32
तथैव सूतपुत्रेण प्रेषिताः परमाहवे ।
पाण्डुपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्ताम्बरे शराः ॥ ८.१५.३२ ॥
Asimismo, las flechas enviadas por el hijo del auriga en la gran batalla cubrieron al hijo de Pāṇḍu y se detuvieron en el cielo.
8.15.33
शरवेश्मप्रविष्टौ तौ ददृशाते न कैश्चन ।
सूर्याचन्द्रमसौ राजञ्छाद्यमानौ घनैरिव ॥ ८.१५.३३ ॥
Aquellos dos, sumergidos en una casa de flechas, no fueron vistos por nadie, oh rey, como el sol y la luna cubiertos por nubes.
8.15.34
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः कृत्वा घोरतरं वपुः ।
पाण्डवं छादयामास समन्ताच्छरवृष्टिभिः ॥ ८.१५.३४ ॥
Entonces Karṇa, enfurecido en la batalla y haciendo su figura aún más terrible, cubrió al Pāṇḍava por todos lados con lluvias de flechas.
8.15.35
सोऽतिच्छन्नो महाराज सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न चकार व्यथां राजन्भास्करो जलदैर्यथा ॥ ८.१५.३५ ॥
Aunque completamente cubierto por el hijo del auriga, oh gran rey, el hijo de Pāṇḍu no se afligió, oh rey, como el sol no se turba aunque cubierto de nubes.
8.15.36
ततः प्रहस्याधिरथिः शरजालानि मारिष ।
प्रेषयामास समरे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ८.१५.३६ ॥
Entonces el hijo de Adhiratha, riendo, oh señor, lanzó en la batalla redes de flechas por centenares y por miles.
8.15.37
एकच्छायमभूत्सर्वं तस्य बाणैर्महात्मनः ।
अभ्रच्छायेव सञ्जज्ञे सम्पतद्भिः शरोत्तमैः ॥ ८.१५.३७ ॥
Con las flechas de aquel magnánimo todo quedó cubierto por una sola sombra; con las excelentes flechas que caían, parecía la sombra de una nube.
8.15.38
ततः कर्णो महाराज धनुश्छित्त्वा महात्मनः ।
सारथिं पातयामास रथनीडाद्वसन्निव ॥ ८.१५.३८ ॥
Entonces, oh gran rey, Karṇa cortó el arco de aquel magnánimo e hizo caer a su auriga del asiento del carro, como si simplemente estuviera sentado allí.
8.15.39
ततोऽश्वांश्छतुरश्चास्य चतुर्भिर्निशितैः शरैः ।
यमस्य भवनं तूर्णं प्रेषयामास भारत ॥ ८.१५.३९ ॥
Entonces, oh Bhārata, con cuatro flechas afiladas envió rápidamente sus cuatro caballos a la morada de Yama.
8.15.40
अथास्य तं रथं दिव्यं तिलशो व्यधमच्छरैः ।
पताकां चक्ररक्षांश्च गदां खङ्गं च मारिष ॥ ८.१५.४० ॥
Luego, con flechas, hizo añicos su carro divino en pedazos del tamaño de granos de sésamo, y también su estandarte, los guardianes de las ruedas, la maza y la espada, oh noble.
8.15.41
शतचन्द्रं च तच्चर्म सर्वापकरणानि च ।
सुवर्णविकृतं तच्च धनुः शरमाहवे ॥ ८.१५.४१ ॥
Su escudo de cien lunas, todo su equipo, aquel arco adornado con oro, y también la flecha en la batalla.
8.15.42
हताश्वो विरथश्चैव विवर्मा च विशाम्पते ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं परिघं गृह्य धिष्ठितः ॥ ८.१५.४२ ॥
Oh señor de los hombres, con sus caballos muertos, sin carro y sin armadura, descendió rápidamente del carro, tomó una maza de hierro y se mantuvo firme.
8.15.43
तमुद्यतं महारघोरं परिघं तस्य सूतजः ।
व्यहनत्सायकै राजन्सुतीक्ष्णैर्भारसाधनैः ॥ ८.१५.४३ ॥
Oh rey, el hijo del auriga destrozó aquella terrible maza de hierro que se alzaba contra él con flechas muy afiladas, capaces de soportar la carga de la batalla.
8.15.44
व्यायुधं चैनमालक्ष्य शरैः सन्नतपर्वभिः ।
आर्पयद्बहुभिः कर्णो न चैनं समपीडयत् ॥ ८.१५.४४ ॥
Al verlo desarmado, Karṇa lo golpeó con muchas flechas de nudos doblados, pero no lo hirió por completo.
8.15.45
स हन्यमानः समरे कृतास्त्रेण बलीयसा ।
प्राद्रवत्सहसा राजन्नकुलो व्याकुलेन्द्रियः ॥ ८.१५.४५ ॥
Golpeado en la batalla por aquel poderoso, diestro en las armas, Nakula, con los sentidos confundidos, huyó de repente, oh rey.
8.15.46
तमभिद्रुत्य राधेयः प्रहसन्वै पुनःपुनः ।
सज्यमस्य धनुः कण्ठे व्यवासृजत भारत ॥ ८.१५.४६ ॥
Persiguiéndolo, Karṇa, hijo de Rādhā, riendo una y otra vez, oh Bhārata, colgó su arco tensado alrededor de su cuello.
8.15.47
ततः स शुशुभे राजन्कण्ठासक्तमहाधनुः ।
परिवेषमनुप्राप्तो यथा स्याद्व्योम्नि चन्द्रमाः ॥ ८.१५.४७ ॥
Entonces, oh rey, con el gran arco colgando de su cuello, brilló como la luna en el cielo cuando adquiere un halo.
8.15.48
यथैव चासितो मेघः शक्रचापेन शोभितः ।
अशोभत महाराज पाण्डुपुत्रस्तथा रणे ॥ ८.१५.४८ ॥
Así como una nube oscura se adorna con el arco de Indra, así, oh gran rey, resplandeció el hijo de Pāṇḍu en la batalla.
8.15.49
तमब्रवीत्ततः कर्णो व्यर्थं व्याहृतवानसि ।
वदेदानीं पुनर्हृष्टो वध्यमानः पुनःपुनः ॥ ८.१५.४९ ॥
Entonces Karṇa le dijo: Has hablado en vano. Ahora habla de nuevo con alegría, mientras eres golpeado una y otra vez.
8.15.50
मा योत्सीः कुरुभिः सार्धं बलवद्भिश्च पाण्डव ।
सदृशैस्तात युध्यस्व व्रीडां मा कुरु पाण्डव ॥ ८.१५.५० ॥
No luches junto a los Kurus ni con los poderosos, hijo de Pāṇḍu. Querido, lucha con tus iguales; no sientas vergüenza, hijo de Pāṇḍu.
8.15.51
गृहं वा गच्छ माद्रेय यत्र वा कृष्णफल्गुनौ ।
एवमुक्त्वा महाराज विससर्ज स तं तदा ॥ ८.१५.५१ ॥
Vete a casa, hijo de Mādrī, o ve donde estén Kṛṣṇa y Phalguna. Habiendo dicho esto, gran rey, entonces lo dejó ir.
8.15.52
वधप्राप्तं तु तं शूरो नाहनद्वर्मवित्तदा ।
स्मृत्वा कुन्त्या वचो राजंस्तत एनं व्यसर्जयत् ॥ ८.१५.५२ ॥
Aunque merecía la muerte, el héroe, conocedor de armaduras, no le golpeó entonces. Recordando las palabras de Kuntī, oh rey, lo soltó.
8.15.53
विसृष्टः पाण्डवो राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
व्रीडन्निव जगामाथ युधिष्ठिररथं प्रति ॥ ८.१५.५३ ॥
Liberado por el hijo del cochero, el arquero, oh rey, el Pāṇḍava se marchó como avergonzado hacia el carro de Yudhiṣṭhira.
8.15.54
आरुरोह रथं चापि सूतपुत्रप्रतापितः ।
निःश्वसन्दुःखसन्तप्तः कुम्भक्षिप्त इवोरगः ॥ ८.१५.५४ ॥
Atormentado por el hijo del cochero, también subió a su carro, suspirando, abrasado por el dolor, como una serpiente arrojada a una vasija.
8.15.55
तं विजित्याथ कर्णोऽपि पाञ्चालांस्त्वरितो ययौ ।
रथेनातिपताकेन चन्द्रवर्णहयेन च ॥ ८.१५.५५ ॥
Habiéndolo vencido, Karṇa también se dirigió rápidamente contra los Pāñcālas, con un carro de muchos estandartes y caballos del color de la luna.
8.15.56
तत्राक्रन्दो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ।
दृष्ट्वा सेनापतिं यान्तं पाञ्चालानां रथव्रजान् ॥ ८.१५.५६ ॥
Allí surgió un gran clamor entre los Pāṇḍavas, oh señor de los hombres, al ver al comandante avanzar contra las filas de carros de los Pāñcālas.
8.15.57
तत्राकरोन्महाराज कदनं सूतनन्दनः ।
मध्यं प्राप्ते दिनकरे चक्रवद्विचरन्प्रभुः ॥ ८.१५.५७ ॥
Allí, oh gran rey, el hijo del auriga causó una carnicería, moviéndose como una rueda, el poderoso, cuando el sol llegó al cenit.
8.15.58
भग्नचक्रै रथैः कैश्चिच्छिन्नध्यवजपताकिभिः ।
हताश्वैर्हतसूतैश्च भग्नाक्षैश्चैव मारिष।
हियमाणानपश्याम पाञ्चालानां रथव्रजान् ॥ ८.१५.५८ ॥
Oh noble, vimos las manadas de carros de los Pāñcālas, con ruedas rotas, estandartes y gallardetes cortados, caballos y aurigas muertos, ejes destrozados, siendo arrastradas.
8.15.59
तत्रतत्र च सम्भ्रान्ता विचेरुरथ कुञ्जराः ।
दावाग्न्यभिपरीताङ्गा यथैव स्युर्महावने ॥ ८.१५.५९ ॥
Aturdidos aquí y allá, los elefantes de batalla deambulaban, como si sus cuerpos estuvieran rodeados por un incendio en un gran bosque.
8.15.60
भिन्नकुम्भाः सरुधिराश्छिन्नहस्ताश्च वारणाः ।
छिन्नगात्रावराश्चैव च्छिन्नवालधयोऽपरे।
छिन्नाभ्राणीव सम्पेतुर्हन्यमाना महात्मना ॥ ८.१५.६० ॥
Elefantes de frentes partidas, ensangrentados, con trompas cortadas; otros con miembros, cuartos traseros y colas cortados; abatidos por el magnánimo, cayeron como nubes desgarradas.
8.15.61
अपरे त्रासिता नागा नाराचशरतोमरैः ।
तमेवाभिमुखं जग्मुः शलभा इव पावकम् ॥ ८.१५.६१ ॥
Otros elefantes, aterrorizados por las flechas nārāca, saetas y lanzas tomara, corrieron directamente hacia él, como polillas hacia el fuego.
8.15.62
अपरे निष्टनन्तश्च व्यदृश्यन्त महाद्विपाः ।
क्षरन्तः शोणितं गात्रैर्नगा इव जलस्रवाः ॥ ८.१५.६२ ॥
Otros grandes elefantes se veían gimiendo, con sangre manando de sus miembros, como montañas que derraman cascadas.
8.15.63
उरश्छदैर्वियुक्तांश्च वालबन्धैश्च वाजिनः ।
राजतैश्च तथा कांस्यैः सौवर्णैश्चैव भूषणैः ॥ ८.१५.६३ ॥
Sus corazas pectorales estaban arrancadas y los adornos de sus colas desatados; había adornos de plata, bronce y oro.
8.15.64
हीनांश्चाभरणैश्चैव खलीनैश्च विवर्जितान् ।
चामरैश्च कुथाभिश्च तूणीरैः पतितैरपि ॥ ८.१५.६४ ॥
Privados de sus adornos y sin riendas, con abanicos de cola de yak, mantas de silla y aljabas caídas.
8.15.65
निहतैः सादिभिश्चैव शूरैराहवशोभितैः ।
अपश्याम रणे तत्र भ्राम्यमाणान्हयोत्तमान् ॥ ८.१५.६५ ॥
Allí, en el campo de batalla, vimos caballos nobles vagando, abatidos junto con sus jinetes y héroes, adornados por la batalla.
8.15.66
प्रासैः खङ्गैश्च रहितानृष्टिभिश्चापि भारत ।
हयसादीनपश्याम कञ्चुकोष्णीषधारिणः ॥ ८.१५.६६ ॥
Oh Bhārata, vimos jinetes sin jabalinas, espadas ni lanzas, vistiendo túnicas y turbantes.
8.15.67
निहतान्वध्यमानांश्च वेपमानांश्च भारत ।
नागाङ्गावयवैर्हीनांस्तत्रतत्रैव भारत ॥ ८.१५.६७ ॥
Oh descendiente de Bharata, vi aquí y allá a los muertos, a los que estaban siendo matados y a los que temblaban, privados de los miembros de los elefantes.
8.15.68
रथान्हेमपरिष्कारान्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
भ्राम्यमाणानपश्याम हतेषु रथिषु द्रुतम् ॥ ८.१५.६८ ॥
Vimos carros adornados con oro, uncidos a caballos veloces, que daban vueltas rápidamente tras haber caído sus guerreros.
8.15.69
भग्नाक्षकूबरान्कांश्चिद्भग्नचक्रांश्च भारत ।
विपताकध्वजांश्चान्याञ्छिन्नेषादण्डबन्धुरान् ॥ ८.१५.६९ ॥
Oh descendiente de Bharata, algunos carros tenían ejes y yugos rotos, otros ruedas rotas, otros estandartes y banderas caídos, y otros las lanzas y varales quebrados.
8.15.70
विहीनान्रथिनस्तत्र धावमानांस्ततस्ततः ।
सूतपुत्रशरैस्तीक्ष्णैर्हन्यमानान्विशाम्पते ॥ ८.१५.७० ॥
Allí, privados de sus aurigas, corriendo de aquí para allá, abatidos por las agudas flechas de Karṇa, hijo del auriga, oh señor del pueblo.
8.15.71
विशस्त्रांश्च तथैवान्यान्सशस्त्रांश्च हतान्बहून् ।
तारकाजालसञ्छन्नान्वरघण्टाविशोभितान् ॥ ८.१५.७१ ॥
Muchos otros, desarmados y armados por igual, muertos, cubiertos con una red de estrellas, adornados con excelentes campanas.
8.15.72
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतान् ।
वारमआननुपश्याम धावमानान्समन्ततः ॥ ८.१५.७२ ॥
Vimos a los elefantes, adornados con banderas multicolores de muchos colores, corriendo por todas partes.
8.15.73
शिरांसि बाहूनूरूंश्च च्छिन्नानन्यांस्तथैव च ।
कर्णचापच्युतैर्बाणैरपश्याम समन्ततः ॥ ८.१५.७३ ॥
Vimos por todas partes cabezas, brazos, muslos y otros miembros cortados por las flechas disparadas del arco de Karṇa.
8.15.74
महान्व्यतिकरो रौद्रो योधानामन्वपद्यत ।
कर्णसायकनुन्नानां युध्यतां च शितैः शरैः ॥ ८.१५.७४ ॥
Surgió una gran y terrible confusión entre los guerreros que luchaban, acosados por las afiladas flechas de Karṇa.
8.15.75
ते वध्यमानाः समरे सूतपुत्रेण सृञ्जयाः ।
तमेवाभिमुखं यान्ति पतङ्गा इव पावकम् ॥ ८.१५.७५ ॥
Siendo abatidos en la batalla por el hijo del auriga, los Sṛñjayas se lanzaron directamente hacia él, como polillas hacia el fuego.
8.15.76
तं दहन्तमनीकानि तत्रतत्र महारथम् ।
क्षत्रिया वर्जयामासुर्युगान्ताग्निमिवोल्बणम् ॥ ८.१५.७६ ॥
Los guerreros kṣatriya se apartaban de aquel gran auriga que quemaba los ejércitos aquí y allá, como se evita el feroz fuego del fin de una era.
8.15.77
हतशेषास्तु ये वीराः पाञ्चालानां महारथाः ।
तान्प्रभग्रान्दुतान्वीरः पृष्ठो विकिऱञ्छरैः।
अभ्यधावत तेजस्वी विशीर्णवचनध्वजान् ॥ ८.१५.७७ ॥
Los grandes aurigas supervivientes de los Pāñcāla, derrotados y en fuga, fueron perseguidos por detrás por aquel héroe radiante, que esparcía flechas a su paso, con sus estandartes de palabra caídos.
8.15.78
तापयामास तान्बाणैः सूतपुत्रो महाबलः ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो भूतानीव तमोनुदः ॥ ८.१५.७८ ॥
El poderoso hijo del auriga los abrasó con sus flechas, como el sol, disipador de la oscuridad, al llegar al mediodía abrasa a todos los seres.