Mahābhārata · Adhyāya 8.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.15.1
नकुलं रभसं युद्धे द्रावयन्तं वरूथिनीम् ।
कर्णो वैकर्तनो राजन्वारयामास वै रुषा ॥ ८.१५.१ ॥
O König, Karṇa, Sohn des Vikartana, hielt Nakula, der im Kampf das Heer rasch in die Flucht schlug, im Zorn auf.
8.15.2
नकुलस्तु ततः कर्णं प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
चिरस्य बत दृष्टोऽहं दैवतैः सौम्यचक्षुषा। ॥ ८.१५.२ ॥
Da sprach Nakula lachend zu Karṇa diese Worte: "Nach langer Zeit habe ich dich durch die Gnade der Götter mit freundlichem Blick gesehen."
8.15.3
यस्य मे त्वं रणे पाप चक्षुर्विषयमागतः ।
त्वं हि मूलमनर्थानां वैरस्य कलहस्य च। ॥ ८.१५.३ ॥
"O Frevler! Im Kampf bist du in meinen Blickkreis getreten. Du bist wahrlich die Wurzel des Unheils, der Feindschaft und des Streites."
8.15.4
त्वद्दोषात्कुरवः क्षीणाः समासाद्य परस्परम् ।
त्वामद्य समरे हत्वा कृतकृत्योऽस्मि विज्वरः ॥ ८.१५.४ ॥
"Durch deine Schuld sind die Kuru, einander begegnend, geschwächt worden. Heute, nachdem ich dich im Kampf erschlagen habe, bin ich vollendet und frei von Sorge."
8.15.5
एवमुक्तः प्रत्युवाच नकुलं सूतनन्दनः ।
सदृशं राजपुत्रस्य धन्विनश्च विशेषतः ॥ ८.१५.५ ॥
So angesprochen antwortete Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers, Nakula; es war dem Sohn eines Königs und besonders einem Bogenschützen angemessen.
8.15.6
प्रहरस्व च मे वीर पश्यामस्तव पौरुषम् ।
कर्म कृत्वा रमे शूर ततः कत्थितुमर्हसि ॥ ८.१५.६ ॥
"Schlag zu, o Held; wir werden deine Tapferkeit sehen. O Tapferer, erst nach vollbrachter Tat darfst du dich rühmen."
8.15.7
अनुक्त्वा समरे तात शूरा युध्यन्ति शक्तितः ।
प्रयुध्यस्व मया शक्त्या हनिष्ये दर्पमेव ते ॥ ८.१५.७ ॥
Lieber Sohn, Helden kämpfen im Krieg nach ihrer Kraft, ohne zu prahlen. Kämpfe gegen mich; mit meinem Speer werde ich eben deinen Stolz vernichten.
8.15.8
इत्युक्त्वा प्राहरत्तूर्णं पाण्डुपुत्राय सूतजः ।
विव्याध चैनं समरे त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ॥ ८.१५.८ ॥
So sprach er, und sogleich schlug der Wagenlenkersohn auf den Sohn Pāṇḍus ein und durchbohrte ihn im Kampf mit dreiundsiebzig Pfeilen.
8.15.9
नकुलस्तु ततो विद्वः सूतपुत्रेण भारत ।
अशीत्याऽऽशीविषप्रख्यैः सूतपुत्रमविध्यत ॥ ८.१५.९ ॥
Da durchbohrte Nakula, von dem Wagenlenkersohn getroffen, o Bhārata, den Wagenlenkersohn mit achtzig Pfeilen, gleich giftigen Schlangen.
8.15.10
तस्य कर्णो धनुश्छित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
त्रिंशता परमेष्वासः शरैः पाण्डवमर्दयत् ॥ ८.१५.१० ॥
Nachdem er seinen Bogen zerschnitten hatte, quälte Karṇa, der größte Bogenschütze, den Pāṇḍava mit dreißig goldgefiederten, auf Stein geschliffenen Pfeilen.
8.15.11
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ।
आशीविषा यथा नागा भित्त्वा गां सलिलं पपुः ॥ ८.१५.११ ॥
Jene Pfeile durchbohrten seinen Panzer und tranken im Kampf sein Blut, wie giftige Schlangen, die die Erde durchbohren, Wasser trinken.
8.15.12
अथान्यद्वनुरादाय हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
कर्णं विव्याध सप्तत्या सारथिञ्च त्रिभिः शरैः ॥ ८.१५.१२ ॥
Dann nahm er einen anderen Bogen, golden am Rücken und unbezwinglich, und durchbohrte Karṇa mit siebzig Pfeilen und den Wagenlenker mit dreien.
8.15.13
ततः क्रुद्धो महाराज नकुलः परवीहा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन कर्णस्य धनुराच्छिनत् ॥ ८.१५.१३ ॥
Da, großer König, zerschnitt Nakula, zornentbrannt und Vernichter der Feinde, mit einem sehr scharfen Pfeil mit Messerspitze Karṇas Bogen.
8.15.14
अथैनं छिन्नधन्वानं सायकानां शतैस्त्रिभिः ।
आजघ्ने प्रहसन्वीरः सर्वलोकमहारथम् ॥ ८.१५.१४ ॥
Dann schlug der Held lachend Karṇa, den großen Wagenkämpfer, berühmt in allen Welten, dessen Bogen zerbrochen war, mit dreihundert Pfeilen.
8.15.15
कर्णमभ्यर्दितं दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रेण मारिष ।
विस्मयं परमं जग्मुर्ऋषयः सह दैवतैः ॥ ८.१५.१५ ॥
Als sie sahen, wie Karṇa vom Sohn Pāṇḍus bedrängt wurde, o Herr, gerieten die Weisen zusammen mit den Göttern in höchstes Erstaunen.
8.15.16
अथान्यद्वनुरादाय कर्णो वैकर्तनस्तदा ।
नकुलं पञ्छभिर्बाणैर्जत्रुदेशे समार्पयत् ॥ ८.१५.१६ ॥
Da nahm Karṇa, der Sohn des Vikartana, einen anderen Bogen und traf Nakula mit fünf Pfeilen an das Schlüsselbein.
8.15.17
उरस्थैरथ तैर्बाणैर्माद्रीपुत्रो व्यरोचत ।
स्वरश्मिभिरिवादित्यो भुवने विसृजन्प्रभाम् ॥ ८.१५.१७ ॥
Mit jenen Pfeilen in seiner Brust strahlte Nakula, der Sohn Mādrīs, wie die Sonne, die ihre eigenen Strahlen über die Welt ergießt.
8.15.18
नकुलस्तु ततः कर्णं विद्व्वा सप्तभिराशुगैः ।
अथास्य धनुषः कोटिं पुनश्चिच्छेद मारिष ॥ ८.१५.१८ ॥
Da durchbohrte Nakula Karṇa mit sieben schnellen Pfeilen und zerschnitt, o Herr, erneut die Spitze seines Bogens.
8.15.19
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे वेगवत्तरम् ।
नकुलस्य ततो बैणैः समन्ताच्छादयद्दिशः ॥ ८.१५.१९ ॥
Er ergriff im Kampf einen anderen, noch schnelleren Bogen; dann bedeckte er mit Nakulas Pfeilen die Richtungen nach allen Seiten.
8.15.20
सञ्छाद्यमानः सहसा कर्णचाप्युतैः सरैः ।
चिच्छेद स शरांस्तूर्णं शरैरेव महारथः ॥ ८.१५.२० ॥
Plötzlich von Karṇas scharfen Pfeilen bedeckt, zerschnitt auch jener große Wagenkämpfer sogleich dessen Pfeile mit eigenen Pfeilen.
8.15.21
ततो बाणमयं जालं विततं व्योम्न्यदृश्यत ।
खद्योतानामिव व्रातैः सम्पतद्भिर्यथा नभः ॥ ८.१५.२१ ॥
Da zeigte sich am Himmel ein aus Pfeilen gewebtes Netz ausgebreitet, wie der Himmel von schwirrenden Schwärmen von Glühwürmchen erfüllt wird.
8.15.22
तैर्विमुक्तैः शरशतैश्छादितं गगनं तदा ।
शलभानां यथा व्रातैस्तद्वदासीद्विशाम्पते ॥ ८.१५.२२ ॥
Da wurde der Himmel von den Hunderten Pfeilen bedeckt, die sie abgeschossen hatten, o Herr der Menschen, so wie er von Heuschreckenschwärmen verdunkelt wird.
8.15.23
ते शरा हेमविकृताः सम्पन्तौ मुहुर्मुहुः ।
श्रेणीकृता व्यकाशान्त क्रौञ्चाः श्रेणीकृता इव ॥ ८.१५.२३ ॥
Jene goldverzierten Pfeile, immer wieder fliegend, in Reihen geordnet, leuchteten wie in Reihen gestellte Kraniche.
8.15.24
बाणजालवृते व्योम्नि च्छादिते च दिवाकरे ।
न स्म सम्पतते भूतं किञ्चिदप्यन्तरिक्षगम् ॥ ८.१५.२४ ॥
Als der Himmel von einem Netz aus Pfeilen umhüllt und die Sonne verdeckt war, konnte nicht einmal ein Wesen, das sich in der Luft bewegt, fliegen.
8.15.25
निरुद्वे तत्र मार्गे च शरसङ्घैः समन्ततः ।
व्यरोचेतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ ॥ ८.१५.२५ ॥
Als der Weg dort von allen Seiten durch Pfeilschwärme versperrt war, leuchteten die beiden Großmütigen auf wie die aufgehenden Sonnen des Weltuntergangs.
8.15.26
कर्णचापच्युतैर्बाणैर्वध्यमानास्तु सोमकाः ।
अवालीयन्त राजेन्द्र वेदनार्ता भूशार्दिताः ॥ ८.१५.२६ ॥
Die Somakas, von den Pfeilen aus Karṇas Bogen getroffen, o Herr der Könige, von Schmerz gequält und schwer verwundet, wichen zurück.
8.15.27
नकुलस्य तथा बाणैर्हन्यमाना चमूस्तव ।
व्यशीर्यत दिशो राजन्वातनुन्ना इवाम्बुदाः ॥ ८.१५.२७ ॥
Auch Euer Heer, von Nakulas Pfeilen getroffen, o König, zerstreute sich und zerstob nach allen Richtungen, wie vom Wind getriebene Wolken.
8.15.28
ते सेने हन्यमाने तु ताभ्यां दिव्यैर्महाशरैः ।
शरपातमपाक्रम्य तस्थतुः प्रेक्षिके तदा ॥ ८.१५.२८ ॥
Jene beiden Heere, von den göttlichen großen Pfeilen jener beiden getroffen, wichen aus der Schussweite zurück und standen da als Zuschauer.
8.15.29
प्रोत्सारितजने तस्मिन्कर्णपाण्डवयोः शरैः ।
अविध्येतां महात्मानावन्योन्यं शरवृष्टिभिः ॥ ८.१५.२९ ॥
Als das Volk von jenem Ort vertrieben war, begannen die beiden Großmütigen, Karṇa und der Pāṇḍava, einander mit Pfeilregen zu durchbohren.
8.15.30
विदर्शयन्तौ दिव्यानि शस्त्राणि रणमूर्धनि ।
छादयन्तौ च सहसा परस्परवधैषिणौ ॥ ८.१५.३० ॥
Jene beiden, die im vordersten Teil der Schlacht göttliche Waffen zeigten, einander plötzlich überschütteten und beide den Tod des anderen begehrten.
8.15.31
नकुलेन शरा मुक्ता कङ्कबर्हिणवाससः ।
सूतपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्त यथाऽम्बरे ॥ ८.१५.३१ ॥
Die von Nakula abgeschossenen Pfeile, mit Federn von Reiher und Pfau, bedeckten den Sohn des Wagenlenkers und verharrten am Himmel.
8.15.32
तथैव सूतपुत्रेण प्रेषिताः परमाहवे ।
पाण्डुपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्ताम्बरे शराः ॥ ८.१५.३२ ॥
Ebenso bedeckten die vom Sohn des Wagenlenkers im großen Kampf abgeschossenen Pfeile den Sohn Pāṇḍus und verharrten am Himmel.
8.15.33
शरवेश्मप्रविष्टौ तौ ददृशाते न कैश्चन ।
सूर्याचन्द्रमसौ राजञ्छाद्यमानौ घनैरिव ॥ ८.१५.३३ ॥
Diese beiden, in ein Haus aus Pfeilen eingehüllt, wurden von niemandem gesehen, o König, wie Sonne und Mond, von Wolken verdeckt.
8.15.34
ततः क्रुद्धो रणे कर्णः कृत्वा घोरतरं वपुः ।
पाण्डवं छादयामास समन्ताच्छरवृष्टिभिः ॥ ८.१५.३४ ॥
Da bedeckte Karṇa, im Kampf zornentbrannt und seine Gestalt noch schrecklicher machend, den Pāṇḍava von allen Seiten mit Pfeilregen.
8.15.35
सोऽतिच्छन्नो महाराज सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
न चकार व्यथां राजन्भास्करो जलदैर्यथा ॥ ८.१५.३५ ॥
Obwohl vollständig vom Sohn des Wagenlenkers bedeckt, o großer König, wurde der Sohn Pāṇḍus nicht bekümmert, o König, wie die Sonne nicht beunruhigt wird, auch wenn Wolken sie verdecken.
8.15.36
ततः प्रहस्याधिरथिः शरजालानि मारिष ।
प्रेषयामास समरे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ८.१५.३६ ॥
Da sandte der Sohn des Adhiratha lachend, o Herr, im Kampf Netze aus Pfeilen, hundertfach und tausendfach.
8.15.37
एकच्छायमभूत्सर्वं तस्य बाणैर्महात्मनः ।
अभ्रच्छायेव सञ्जज्ञे सम्पतद्भिः शरोत्तमैः ॥ ८.१५.३७ ॥
Durch die Pfeile jenes Großmütigen wurde alles von einem einzigen Schatten bedeckt; mit den herabfallenden vortrefflichen Pfeilen glich es dem Schatten einer Wolke.
8.15.38
ततः कर्णो महाराज धनुश्छित्त्वा महात्मनः ।
सारथिं पातयामास रथनीडाद्वसन्निव ॥ ८.१५.३८ ॥
Dann, o großer König, zerschnitt Karṇa den Bogen jenes Großmütigen und ließ seinen Wagenlenker vom Wagensitz fallen, als hätte er nur dort gesessen.
8.15.39
ततोऽश्वांश्छतुरश्चास्य चतुर्भिर्निशितैः शरैः ।
यमस्य भवनं तूर्णं प्रेषयामास भारत ॥ ८.१५.३९ ॥
Dann, o Bhārata, sandte er mit vier scharfen Pfeilen seine vier Pferde rasch in die Wohnstätte Yamas.
8.15.40
अथास्य तं रथं दिव्यं तिलशो व्यधमच्छरैः ।
पताकां चक्ररक्षांश्च गदां खङ्गं च मारिष ॥ ८.१५.४० ॥
Dann zerschmetterte er mit Pfeilen seinen göttlichen Wagen zu Stücken von der Größe von Sesamkörnern, ebenso sein Banner, die Radwächter, die Keule und das Schwert, o Edler.
8.15.41
शतचन्द्रं च तच्चर्म सर्वापकरणानि च ।
सुवर्णविकृतं तच्च धनुः शरमाहवे ॥ ८.१५.४१ ॥
Sein Schild mit den hundert Monden, seine gesamte Ausrüstung, jener mit Gold verzierte Bogen und der Pfeil im Kampf ebenso.
8.15.42
हताश्वो विरथश्चैव विवर्मा च विशाम्पते ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं परिघं गृह्य धिष्ठितः ॥ ८.१५.४२ ॥
O Herr der Menschen, seine Pferde erschlagen, des Wagens und der Rüstung beraubt, stieg er rasch vom Wagen herab, ergriff eine eiserne Keule und stand fest.
8.15.43
तमुद्यतं महारघोरं परिघं तस्य सूतजः ।
व्यहनत्सायकै राजन्सुतीक्ष्णैर्भारसाधनैः ॥ ८.१५.४३ ॥
O König, der Sohn des Wagenlenkers zerschlug jene schreckliche eiserne Keule, die gegen ihn erhoben war, mit sehr scharfen Pfeilen, die die Last des Kampfes tragen konnten.
8.15.44
व्यायुधं चैनमालक्ष्य शरैः सन्नतपर्वभिः ।
आर्पयद्बहुभिः कर्णो न चैनं समपीडयत् ॥ ८.१५.४४ ॥
Als er ihn unbewaffnet sah, traf Karṇa ihn mit vielen Pfeilen mit gebogenen Gelenken, verwundete ihn jedoch nicht vollständig.
8.15.45
स हन्यमानः समरे कृतास्त्रेण बलीयसा ।
प्राद्रवत्सहसा राजन्नकुलो व्याकुलेन्द्रियः ॥ ८.१५.४५ ॥
Im Kampf von jenem mächtigen, waffenkundigen Helden getroffen, floh Nakula mit verwirrten Sinnen plötzlich, o König.
8.15.46
तमभिद्रुत्य राधेयः प्रहसन्वै पुनःपुनः ।
सज्यमस्य धनुः कण्ठे व्यवासृजत भारत ॥ ८.१५.४६ ॥
Ihn verfolgend, hängte Karṇa, der Sohn Rādhās, immer wieder lachend, o Bhārata, ihm seinen gespannten Bogen um den Hals.
8.15.47
ततः स शुशुभे राजन्कण्ठासक्तमहाधनुः ।
परिवेषमनुप्राप्तो यथा स्याद्व्योम्नि चन्द्रमाः ॥ ८.१५.४७ ॥
Da strahlte er, o König, mit dem großen Bogen am Hals, wie der Mond am Himmel, wenn er einen Hof erhält.
8.15.48
यथैव चासितो मेघः शक्रचापेन शोभितः ।
अशोभत महाराज पाण्डुपुत्रस्तथा रणे ॥ ८.१५.४८ ॥
So wie eine dunkle Wolke vom Bogen Indras geschmückt wird, so, o großer König, strahlte der Sohn Pāṇḍus im Kampf.
8.15.49
तमब्रवीत्ततः कर्णो व्यर्थं व्याहृतवानसि ।
वदेदानीं पुनर्हृष्टो वध्यमानः पुनःपुनः ॥ ८.१५.४९ ॥
Da sprach Karṇa zu ihm: Du hast vergeblich gesprochen. Sprich nun wieder froh, da du immer wieder geschlagen wirst.
8.15.50
मा योत्सीः कुरुभिः सार्धं बलवद्भिश्च पाण्डव ।
सदृशैस्तात युध्यस्व व्रीडां मा कुरु पाण्डव ॥ ८.१५.५० ॥
Kämpfe nicht mit den Kurus und den Mächtigen, Sohn Pāṇḍus. Lieber, kämpfe mit deinesgleichen; empfinde keine Scham, Sohn Pāṇḍus.
8.15.51
गृहं वा गच्छ माद्रेय यत्र वा कृष्णफल्गुनौ ।
एवमुक्त्वा महाराज विससर्ज स तं तदा ॥ ८.१५.५१ ॥
Geh nach Hause, Sohn Mādrīs, oder geh dorthin, wo Kṛṣṇa und Phalguna sind. Nachdem er dies gesagt hatte, großer König, ließ er ihn da gehen.
8.15.52
वधप्राप्तं तु तं शूरो नाहनद्वर्मवित्तदा ।
स्मृत्वा कुन्त्या वचो राजंस्तत एनं व्यसर्जयत् ॥ ८.१५.५२ ॥
Obwohl er den Tod verdiente, schlug der Held, der Rüstungskundige, ihn damals nicht. Sich der Worte Kuntīs erinnernd, o König, entließ er ihn.
8.15.53
विसृष्टः पाण्डवो राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
व्रीडन्निव जगामाथ युधिष्ठिररथं प्रति ॥ ८.१५.५३ ॥
Von dem Wagenlenkersohn, dem Bogenschützen, entlassen, o König, ging der Pāṇḍava wie beschämt zum Wagen Yudhiṣṭhiras.
8.15.54
आरुरोह रथं चापि सूतपुत्रप्रतापितः ।
निःश्वसन्दुःखसन्तप्तः कुम्भक्षिप्त इवोरगः ॥ ८.१५.५४ ॥
Von dem Wagenlenkersohn gepeinigt, bestieg auch er seinen Wagen, seufzend, von Kummer gequält, wie eine in einen Krug geworfene Schlange.
8.15.55
तं विजित्याथ कर्णोऽपि पाञ्चालांस्त्वरितो ययौ ।
रथेनातिपताकेन चन्द्रवर्णहयेन च ॥ ८.१५.५५ ॥
Nachdem er ihn besiegt hatte, eilte auch Karṇa rasch gegen die Pāñcāla, mit einem Streitwagen vieler Banner und mondfarbenen Pferden.
8.15.56
तत्राक्रन्दो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ।
दृष्ट्वा सेनापतिं यान्तं पाञ्चालानां रथव्रजान् ॥ ८.१५.५६ ॥
Da erhob sich ein großes Wehklagen unter den Pāṇḍava, o Herr der Menschen, als sie den Feldherrn gegen die Wagenreihen der Pāñcāla vorrücken sahen.
8.15.57
तत्राकरोन्महाराज कदनं सूतनन्दनः ।
मध्यं प्राप्ते दिनकरे चक्रवद्विचरन्प्रभुः ॥ ८.१५.५७ ॥
Dort, o großer König, richtete der Sohn des Wagenlenkers ein Gemetzel an und bewegte sich wie ein Rad, der Mächtige, als die Sonne den Mittag erreichte.
8.15.58
भग्नचक्रै रथैः कैश्चिच्छिन्नध्यवजपताकिभिः ।
हताश्वैर्हतसूतैश्च भग्नाक्षैश्चैव मारिष।
हियमाणानपश्याम पाञ्चालानां रथव्रजान् ॥ ८.१५.५८ ॥
O Edler, wir sahen die Wagenreihen der Pāñcāla, mit zerbrochenen Rädern, zerschnittenen Bannern und Wimpeln, erschlagenen Pferden und Wagenlenkern, zerbrochenen Achsen, fortgeschleppt.
8.15.59
तत्रतत्र च सम्भ्रान्ता विचेरुरथ कुञ्जराः ।
दावाग्न्यभिपरीताङ्गा यथैव स्युर्महावने ॥ ८.१५.५९ ॥
Hier und dort verwirrt, irrten die Kampfelefanten umher, als wären ihre Leiber von einem Waldbrand im großen Wald umschlossen.
8.15.60
भिन्नकुम्भाः सरुधिराश्छिन्नहस्ताश्च वारणाः ।
छिन्नगात्रावराश्चैव च्छिन्नवालधयोऽपरे।
छिन्नाभ्राणीव सम्पेतुर्हन्यमाना महात्मना ॥ ८.१५.६० ॥
Elefanten mit gespaltenen Stirnen, blutig, mit abgeschnittenen Rüsseln; andere mit abgetrennten Gliedern, Hinterteilen und Schwänzen; vom Großherzigen erschlagen, fielen sie wie zerrissene Wolken.
8.15.61
अपरे त्रासिता नागा नाराचशरतोमरैः ।
तमेवाभिमुखं जग्मुः शलभा इव पावकम् ॥ ८.१५.६१ ॥
Andere Elefanten, von den eisernen Pfeilen nārāca, Pfeilen und Speeren tomara erschreckt, stürzten direkt auf ihn zu, wie Motten auf das Feuer.
8.15.62
अपरे निष्टनन्तश्च व्यदृश्यन्त महाद्विपाः ।
क्षरन्तः शोणितं गात्रैर्नगा इव जलस्रवाः ॥ ८.१५.६२ ॥
Andere große Elefanten waren stöhnend zu sehen, Blut floss aus ihren Gliedern wie Berge, die Wasserfälle ausströmen.
8.15.63
उरश्छदैर्वियुक्तांश्च वालबन्धैश्च वाजिनः ।
राजतैश्च तथा कांस्यैः सौवर्णैश्चैव भूषणैः ॥ ८.१५.६३ ॥
Ihre Brustpanzer waren abgerissen, die Schweifschmuckbänder gelöst; Schmuck aus Silber, Bronze und Gold war noch da.
8.15.64
हीनांश्चाभरणैश्चैव खलीनैश्च विवर्जितान् ।
चामरैश्च कुथाभिश्च तूणीरैः पतितैरपि ॥ ८.१५.६४ ॥
ihrer Schmuckstücke beraubt und ohne Zügel, mit Yakschweif-Fächern, Satteldecken und umgestürzten Köchern.
8.15.65
निहतैः सादिभिश्चैव शूरैराहवशोभितैः ।
अपश्याम रणे तत्र भ्राम्यमाणान्हयोत्तमान् ॥ ८.१५.६५ ॥
Dort auf dem Schlachtfeld sahen wir edle Pferde umherirren, zusammen mit ihren erschlagenen Reitern und Helden, von der Schlacht geschmückt.
8.15.66
प्रासैः खङ्गैश्च रहितानृष्टिभिश्चापि भारत ।
हयसादीनपश्याम कञ्चुकोष्णीषधारिणः ॥ ८.१५.६६ ॥
O Bhārata, wir sahen Reiter ohne Wurfspeere, Schwerter oder Lanzen, in Tuniken und Turbanen gekleidet.
8.15.67
निहतान्वध्यमानांश्च वेपमानांश्च भारत ।
नागाङ्गावयवैर्हीनांस्तत्रतत्रैव भारत ॥ ८.१५.६७ ॥
O Nachfahre Bharatas, ich sah hier und dort die Erschlagenen, die Erschlagenden und die Zitternden, beraubt der Glieder der Elefanten.
8.15.68
रथान्हेमपरिष्कारान्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
भ्राम्यमाणानपश्याम हतेषु रथिषु द्रुतम् ॥ ८.१५.६८ ॥
Wir sahen goldgeschmückte Wagen, vor schnelle Pferde gespannt, die schnell umherirrten, nachdem die Wagenkämpfer erschlagen waren.
8.15.69
भग्नाक्षकूबरान्कांश्चिद्भग्नचक्रांश्च भारत ।
विपताकध्वजांश्चान्याञ्छिन्नेषादण्डबन्धुरान् ॥ ८.१५.६९ ॥
O Nachfahre Bharatas, manche Wagen hatten gebrochene Achsen und Joche, andere gebrochene Räder, wieder andere abgerissene Banner und Fahnen, und andere zerbrochene Deichseln und Stangen.
8.15.70
विहीनान्रथिनस्तत्र धावमानांस्ततस्ततः ।
सूतपुत्रशरैस्तीक्ष्णैर्हन्यमानान्विशाम्पते ॥ ८.१५.७० ॥
Dort, ihrer Wagenlenker beraubt, hin und her rennend, von den scharfen Pfeilen Karṇas, des Sohnes des Wagenlenkers, niedergestreckt, o Herr des Volkes.
8.15.71
विशस्त्रांश्च तथैवान्यान्सशस्त्रांश्च हतान्बहून् ।
तारकाजालसञ्छन्नान्वरघण्टाविशोभितान् ॥ ८.१५.७१ ॥
Viele andere, unbewaffnete wie bewaffnete, erschlagen, mit einem Netz aus Sternen bedeckt, geschmückt mit prächtigen Glöckchen.
8.15.72
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतान् ।
वारमआननुपश्याम धावमानान्समन्ततः ॥ ८.१५.७२ ॥
Wir sahen die Elefanten, geschmückt mit bunten Bannern vielfarbiger Art, die nach allen Seiten umherliefen.
8.15.73
शिरांसि बाहूनूरूंश्च च्छिन्नानन्यांस्तथैव च ।
कर्णचापच्युतैर्बाणैरपश्याम समन्ततः ॥ ८.१५.७३ ॥
Wir sahen ringsum Köpfe, Arme, Schenkel und andere Glieder abgetrennt von den Pfeilen, die aus Karṇas Bogen geschnellt waren.
8.15.74
महान्व्यतिकरो रौद्रो योधानामन्वपद्यत ।
कर्णसायकनुन्नानां युध्यतां च शितैः शरैः ॥ ८.१५.७४ ॥
Ein großes und schreckliches Durcheinander entstand unter den kämpfenden Kriegern, die von Karṇas scharfen Pfeilen getrieben wurden.
8.15.75
ते वध्यमानाः समरे सूतपुत्रेण सृञ्जयाः ।
तमेवाभिमुखं यान्ति पतङ्गा इव पावकम् ॥ ८.१५.७५ ॥
Im Kampf vom Sohn des Wagenlenkers erschlagen, stürzten sich die Sṛñjayas geradewegs auf ihn zu, wie Motten ins Feuer.
8.15.76
तं दहन्तमनीकानि तत्रतत्र महारथम् ।
क्षत्रिया वर्जयामासुर्युगान्ताग्निमिवोल्बणम् ॥ ८.१५.७६ ॥
Die Kṣatriyas wichen jenem großen Wagenkämpfer aus, der die Heere hier und dort verbrannte, wie man dem wilden Feuer am Ende eines Weltzeitalters ausweicht.
8.15.77
हतशेषास्तु ये वीराः पाञ्चालानां महारथाः ।
तान्प्रभग्रान्दुतान्वीरः पृष्ठो विकिऱञ्छरैः।
अभ्यधावत तेजस्वी विशीर्णवचनध्वजान् ॥ ८.१५.७७ ॥
Die übriggebliebenen großen Wagenkämpfer der Pāñcālas, zerschlagen und fliehend, wurden von jenem strahlenden Helden von hinten verfolgt, der Pfeile um sich streute; ihre Feldzeichen der Rede waren gefallen.
8.15.78
तापयामास तान्बाणैः सूतपुत्रो महाबलः ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो भूतानीव तमोनुदः ॥ ८.१५.७८ ॥
Der mächtige Sohn des Wagenlenkers versengte sie mit seinen Pfeilen, wie die Sonne, die Vertreiberin der Finsternis, wenn sie den Mittag erreicht, alle Wesen versengt.