مهابهاراتا · أدهيايا 8.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.16.1
युयुत्सं तव पुत्रस्य द्रावयन्तं बलं महत् ।
उलूको न्यपतत्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.१६.१ ॥
قال سانجايا: انقضّ أولوكا بسرعة على يويُتسو، الذي كان يفرّق جيش ابنك العظيم، وصاح: «قِف، قِف!»
8.16.2
युयुत्सुश्च ततो राजञ्शितधारेण पत्रिणा ।
उलूकं ताडयामास वज्रेणेव महाबलम् ॥ ८.१६.२ ॥
قال سانجايا: ثم، أيها الملك، ضرب يويُتسو أولوكا بسهم حاد الشفرة، كما يُضرب الجبار بالصاعقة.
8.16.3
उलूकस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रस्य संयुगे ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ताडयामास कर्णिना ॥ ८.१६.३ ॥
ثم غضب أولوكا، وفي المعركة مع ابنك قطع قوسه بسهم كالموسى، وضربه بسهم ذي أشواك.
8.16.4
तदपास्य धनुश्छिन्नं युयुत्सर्वेगवत्तरम् ।
अन्यदादत्त सुमहच्चापं संरक्तलोचनः ॥ ८.१६.४ ॥
ألقى يويُتسو القوس المكسور، واحمرّت عيناه، ثم أخذ قوساً آخر عظيماً جداً وسريعاً جداً.
8.16.5
शाकुनिं तु ततः षष्ट्या विव्याध भरतर्षभ ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्तं च भूयो व्यविध्यत ॥ ८.१६.५ ॥
ثم، أيها الثور بين البهاراتا، طعن شاكوني بستين سهماً، وضرب السائق بثلاثة، ثم طعنه مرة أخرى.
8.16.6
उलूकस्तं तु विंशत्या विद्व्वा स्वर्णविभूषितैः ।
अथास्य समरे क्रुद्धो ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ॥ ८.१६.६ ॥
طعنه أولوكا بعشرين سهماً مزيّنة بالذهب، ثم غضب فقطع في المعركة راية ذهبه.
8.16.7
स च्छिन्नयष्टिः सुमहाञ्शीर्यमाणो महाध्वजः ।
पपात प्रमुखे राजन्युयुत्सोः काञ्चनध्वजः ॥ ८.१६.७ ॥
أيها الملك، سقطت تلك الراية الذهبية العظيمة، وقد انكسرت قناتها وتهاوت، أمام يويوتسو.
8.16.8
ध्वजमुन्मथितं दृष्ट्वा युयुत्सुः क्रोधमूर्च्छितः ।
उलूकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ८.१६.८ ॥
لما رأى الراية وقد اقتُلعت، ثار يويوتسو غضبًا فضرب أولوكا في صدره بخمسة سهام.
8.16.9
उलूकस्तस्य समरे तैलधौतेन मारिष ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन यन्तुर्भरतसत्तम ॥ ८.१६.९ ॥
أيها السيد، يا خير البهاراتا، في المعركة قطع أولوكا رأس سائقه بسهم بهلّا مغسول بالزيت.
8.16.10
तच्छिन्नमपतद्भूमौ युयुत्सोः सारथेस्तदा ।
तारारूपं यथा चित्रं निपपात महीतले ॥ ८.१६.१० ॥
فسقط عندئذٍ رأس سائق يويوتسو المقطوع على الأرض كنجمة لامعة.
8.16.11
जघान चतुरोऽश्वांश्च तं च विव्याध पञ्चभिः ।
सोऽतिविद्वो बलवता प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ८.१६.११ ॥
قتل الخيول الأربعة وطعنه بخمسة سهام؛ وقد أُصيب بجراح بالغة على يد القوي، فتراجع إلى عربة أخرى.
8.16.12
तं निर्जित्य रणे राजन्नुलूकस्त्वरितो ययौ ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ८.१६.१२ ॥
أيها الملك، بعد أن هزم ذلك في المعركة، انطلق أولوكا مسرعًا، يضرب البانشالا والسرنجايا بسهام حادة.
8.16.13
शतानीकं महाराज श्रुतकर्मा सुतस्तव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे निमेषार्धादसम्भ्रमः ॥ ८.१६.१३ ॥
أيها الملك العظيم، ابنك شروتاكارمان، دون اضطراب، في نصف لمحة، جعل عربة شاتانيكا بلا خيول ولا سائق.
8.16.14
हताश्वे तु रथे तिष्ठञ्शतानीको महारथः ।
गदां चिक्षेप सङ्क्रुद्धस्तव पुत्रस्य मारिष ॥ ८.१६.१४ ॥
أما شاتانيكا، المحارب العظيم على عربته وخيولها قد قُتلت، فغاضبًا قذف هراوته نحو ابنك، أيها السيد.
8.16.15
सा कृत्वा स्यन्दनं भस्म हयांश्चैव ससारथीन् ।
पपात धरणीं तूर्णं दारयन्तीव भारत ॥ ८.१६.१५ ॥
تلك الهراوة، إذ حولت العربة والخيول والسائقين إلى رماد، سقطت سريعًا على الأرض كأنها تشقها، أيها البهاراتي.
8.16.16
तावुभौ विरथौ वीरौ कुरूणां कीर्तिवर्धनौ ।
व्यपाक्रमेतां युद्वात्तु प्रेक्षमाणौ परस्परम् ॥ ८.१६.१६ ॥
انسحب ذانك البطلان، مجدّدا شرف الكورو، وقد صارا بلا عربة، ينظر أحدهما إلى الآخر، مبتعدين عن القتال.
8.16.17
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तो विविंशो रथमारुहत् ।
शतानीकोऽपि त्वरितः प्रतिविन्ध्यरथं गतः ॥ ८.१६.१७ ॥
صعد ابنك فيفيمشا، مضطربًا، عربة، وأسرع شاتانيكا أيضًا نحو عربة براتيفيندهيا.
8.16.18
सुतमोमं तु शकुनिर्विद्व्वा तु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत सङ्क्रुद्वो वार्योघ इव पर्वतम् ॥ ८.१६.१८ ॥
طعن شاكوني سوتاسوما بسهام حادة، لكنه، رغم غضبه، لم يحركه، كما لا يحرّك سيل الماء جبلاً.
8.16.19
सुतसोमस्तु तं दृष्ट्वा पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
शरैरनेकसाहस्रैश्छादयामास भारत ॥ ८.१६.१९ ॥
أما سوتاسوما فلما رأى عدو أبيه الألد غطّاه بآلاف السهام، يا بهارata.
8.16.20
ताञ्शराञ्शकुनिस्तूर्णं चिच्छेदान्यैः पतत्रिभिः ।
लघ्वस्त्रश्चित्रयोधी च जितकाशी च संयुगे ॥ ८.१६.२० ॥
فقطع شakuni بسرعة تلك السهام بأسهم أخرى ذات ريش؛ كان سريع الحركة بالأسلحة الخفيفة، محاربًا عجيبًا، شديد الرغبة في النصر في المعركة.
8.16.21
निवार्य समरे चापि शरांस्तान्निशितैः शरैः ।
आजघान सुसङ्क्रुद्धः सुतसोमं त्रिभिः शरैः ॥ ८.१६.२१ ॥
بعد أن صدّ تلك السهام في المعركة، وقد اشتد غضبه، ضرب سوتاسوما بثلاثة سهام حادة.
8.16.22
नाकम्पयत सङ्क्रुद्धो वार्योघ इव पर्वतम् ।
तस्याश्वान्केतनं सूतं तिलशो व्यधमच्छरैः।
श्यालस्तव महाराज तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ८.१६.२२ ॥
ومع أنه كان مغضبًا، لم يستطع أن يزعزعه، كما لا يزعزع فيضان الماء جبلًا. حطّم بالسهام خيوله ورايته وسائقه إلى قطع في حجم حبات السمسم. فعندئذٍ، أيها الملك العظيم، صاح الناس لأجل صهرك.
8.16.23
हताश्वो विरथश्चैव छिन्नकेतुश्च मारिष ।
धन्वी धनुर्वरं गृह्य रथाद्भूमावतिष्ठत ॥ ८.१६.२३ ॥
وبعد أن قُتلت خيوله وفقد عربته وانكسرت رايته، أيها الشريف، أخذ الرامي أفضل قوس ونزل من العربة ووقف على الأرض.
8.16.24
व्यसृजत्सायकांश्चैव स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
छादयामासुरथ ते तव श्यालस्य तं रथम्।
शळभानामिव व्राताः शरव्राता महारथम् ॥ ८.१६.२४ ॥
أطلق سهامًا ذات ريش ذهبي مشحوذة على الحجر. ثم غطّوا عربة صهرك كما تغطيها أسراب الجراد؛ أحاطت أسراب السهام بذلك الفارس العظيم.
8.16.25
सञ्छाद्यमानोऽपि दृढं विव्यथे नैव सौबलः ।
प्रममाथ शरांस्तस्य शरव्रातैर्महायशाः ॥ ८.१६.२५ ॥
ومع أنه قد حُجب تمامًا، لم يضطرب ابن سوبالا البتة؛ فذلك العظيم الشهرة حطّم سهامه بوابل من سهامه.
8.16.26
तत्रातुष्यन्त योधाश्च सिद्वाश्चापि दिवि स्थिताः ।
सुतसोमस्य तत्कर्म दृष्ट्वाऽश्रद्वेयमद्भुतम्।
रथस्थं शकुनिं यत्तु पदातिः समयोधयत् ॥ ८.१६.२६ ॥
فابتهج هناك المقاتلون والسيدهات الواقفون في السماء أيضًا، إذ رأوا فعلة سوتاسوما التي لا تُصدَّق وعجيبة — إذ قاتل راجلًا شكونيَ الجالسَ في عربته.
8.16.27
तस्य तीक्ष्णैर्महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यहनत्कारामुकं राजंस्तूणीरांश्चैव सर्वशः ॥ ८.१६.२७ ॥
بسهامه الحادة السريعة ذات الرؤوس العريضة والعقد المنحنية، أيها الملك، حطّم القوس وهشّم الكنانات كلها أيضًا.
8.16.28
स च्छिन्नधन्वा विरथः खङ्गमुद्यम्य चानदत् ।
वैदूर्योत्पलवर्णाभं दन्तिदन्तमयत्सरुम् ॥ ८.१६.२८ ॥
وقد انكسر قوسه وفقد عربته، رفع سيفًا يلمع كاللازورد وزهرة اللوتس الزرقاء، بمقبض من العاج، وصرخ مزمجرًا.
8.16.29
भ्राम्यमाणं ततस्तं तु विमलाम्बरवर्चसम् ।
कालदण्डोपमं मेने सुतसोमस्य धीमतः ॥ ८.१६.२९ ॥
فرأى الحكيم سوتاسوما ذلك السيف، وهو يدور ويلمع كسماء صافية، كأنه عصا الموت.
8.16.30
सोऽचरत्सहसा खङ्गी मण्डलानि सहस्रशः ।
चतुर्दश महाराज शिक्षाबलसमन्वितः ॥ ८.१६.३० ॥
فجأة تحرك حامل السيف في آلاف الدوائر، أيها الملك العظيم، أربع عشرة مرة، متمتعًا بقوة تدريبه.
8.16.31
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातसमुदीर्णे च दर्शयामास संयुगे ॥ ८.१६.३१ ॥
وأظهر في القتال حركات الدوران والاندفاع والطعن والوثب والوثب الجانبي والانزلاق، وضربات الانقضاض والصعود.
8.16.32
सौबलस्तु ततस्तस्य शरांश्चिक्षेप वीर्यवान् ।
तानापतत एवाशु चिच्छेद परमासिना ॥ ८.१६.३२ ॥
فأطلق عليه ابن سوبالا الشديد السهام، فلما اقتربت منه قطعها بسرعة بسيفه الأعلى.
8.16.33
ततः क्रुद्धो महाराज सौबलः परवीरहा ।
प्राहिणोत्सुतसोमाय शरानाशीविषोपमान् ॥ ८.१६.३३ ॥
فأرسل، أيها الملك العظيم، ابن سوبالا الغاضب، قاتل أبطال الأعداء، سهاماً كالأفاعي السامة نحو سوتاسوما.
8.16.34
चिच्छेद तांस्तु खङ्गेन शिक्षया च बलेन च ।
दर्शयँल्लाघवं युद्धे तार्क्ष्यतुल्यपराक्रमः ॥ ८.१६.३४ ॥
قطعها بسيفه ومهارته وقوته، مظهراً خفته في القتال، وكان شجاعته تعادل شجاعة تاركشيا (غارودا).
8.16.35
तस्य सञ्चरतो राजन्मण्डलावर्तने तदा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन खङ्गं चिच्छेद सुप्रभम् ॥ ८.१६.३५ ॥
أيها الملك، بينما كان يتحرك في دورات دائرية، قطع سيفه اللامع بسهم حاد كالموسى ذي رأس شفري.
8.16.36
स च्छिन्नः सहसा भूमौ निपपात महानसिः ।
अधर्मस्य स्थितं हस्ते सुत्सरोस्तत्र भारत ॥ ८.१६.३६ ॥
فسقط ذلك السيف العظيم المقطوع فجأة على الأرض؛ يا بهارata، كان هناك في يد أدهارما، في يد سوتسارو.
8.16.37
छिन्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
प्राविध्यत ततः शेषं सुतसोमो महारथः ॥ ८.१६.३७ ॥
فلما علم أن السيف قد انكسر، قفز المحارب العظيم سوتاسوما ستة خطوات وقذف بما بقي منه.
8.16.38
तच्छित्त्वा सगुणं चापं रणे तस्य महात्मनः ।
पपात धरणीं तूर्णं स्वर्णवज्रविभूषितम् ॥ ८.१६.३८ ॥
ولما قُطع في المعركة القوس بوتره لذلك العظيم النفس، سقط سريعًا على الأرض، مزينًا بالذهب والماس.
8.16.39
सुतसोमस्ततोऽगच्छच्छ्रुतकीर्तेर्महारथम् ।
सौबलोऽपि धनुर्गृह्य घोरमन्यत्सुदुर्जयम् ॥ ८.१६.३९ ॥
ثم مضى سوتاسوما نحو عربة شروتاكيرتي العظيمة، وأخذ ابن سوبالا أيضًا قوسًا أخرى مرعبة يصعب قهرها.
8.16.40
अभ्ययात्पाण्डवानीकं निघ्नञ्शत्रुगणान्बहून् ।
तत्र नादो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ॥ ८.१६.४० ॥
تقدّم نحو جيش البانداويين يقتل جموعًا كثيرة من الأعداء، وهناك، أيها سيد الناس، ارتفعت صيحة عظيمة من البانداويين.
8.16.41
सौबलं समरे दृष्ट्वा विचरन्तमभीतवत् ।
तान्यनीकानि दृप्तानि शस्त्रवन्ति महान्ति च।
द्राव्यमाणान्यदृश्यन्त सौबलेन महात्मना ॥ ८.१६.४१ ॥
ولما رأوا ابن سوبالا يتجوّل في المعركة كأنه لا يخاف، رُئيت تلك الجيوش المتعجرفة المسلحة الكبيرة تُطارَد على يد ابن سوبالا العظيم النفس.
8.16.42
यथा दैत्यचमूं राजन्देवराजो ममर्द ह ।
तथैव पाण्वीं सेनां सौबलेयो व्यनाशयत् ॥ ८.१६.४२ ॥
كما سحق ملك الآلهة إندرا جيش الدايتيا، أيها الملك، كذلك دمّر ابن سوبالا جيش البانداويين.