Mahābhārata · Adhyāya 8.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.16.1
युयुत्सं तव पुत्रस्य द्रावयन्तं बलं महत् ।
उलूको न्यपतत्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.१६.१ ॥
Sañjaya sprach: Ulūka stürzte schnell auf Yuyutsu los, der das große Heer deines Sohnes in die Flucht schlug, und rief: »Halt, halt!«
8.16.2
युयुत्सुश्च ततो राजञ्शितधारेण पत्रिणा ।
उलूकं ताडयामास वज्रेणेव महाबलम् ॥ ८.१६.२ ॥
Sañjaya sprach: Dann, o König, traf Yuyutsu Ulūka mit einem scharfen Pfeil, wie man einen Mächtigen mit dem Blitz trifft.
8.16.3
उलूकस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रस्य संयुगे ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ताडयामास कर्णिना ॥ ८.१६.३ ॥
Doch dann, zornentbrannt, zerschnitt Ulūka im Kampf mit deinem Sohn dessen Bogen mit einem rasiermesserscharfen Pfeil und traf ihn mit einem Widerhakenpfeil.
8.16.4
तदपास्य धनुश्छिन्नं युयुत्सर्वेगवत्तरम् ।
अन्यदादत्त सुमहच्चापं संरक्तलोचनः ॥ ८.१६.४ ॥
Nachdem er den zerbrochenen Bogen weggeworfen hatte, ergriff Yuyutsu mit geröteten Augen einen anderen, sehr großen und sehr schnellen Bogen.
8.16.5
शाकुनिं तु ततः षष्ट्या विव्याध भरतर्षभ ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्तं च भूयो व्यविध्यत ॥ ८.१६.५ ॥
Dann, o Stier der Bharatas, durchbohrte er Śakuni mit sechzig Pfeilen, traf den Wagenlenker mit dreien und durchbohrte ihn erneut.
8.16.6
उलूकस्तं तु विंशत्या विद्व्वा स्वर्णविभूषितैः ।
अथास्य समरे क्रुद्धो ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ॥ ८.१६.६ ॥
Ulūka durchbohrte ihn mit zwanzig goldverzierten Pfeilen, und dann, zornentbrannt, zerschnitt er im Kampf sein goldenes Banner.
8.16.7
स च्छिन्नयष्टिः सुमहाञ्शीर्यमाणो महाध्वजः ।
पपात प्रमुखे राजन्युयुत्सोः काञ्चनध्वजः ॥ ८.१६.७ ॥
O König, jene große goldene Fahne, mit zerbrochenem Schaft und zerfallend, fiel vor Yuyutsu nieder.
8.16.8
ध्वजमुन्मथितं दृष्ट्वा युयुत्सुः क्रोधमूर्च्छितः ।
उलूकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ८.१६.८ ॥
Als Yuyutsu die Fahne niedergerissen sah, traf er, von Zorn übermannt, Ulūka mit fünf Pfeilen an der Brust.
8.16.9
उलूकस्तस्य समरे तैलधौतेन मारिष ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन यन्तुर्भरतसत्तम ॥ ८.१६.९ ॥
O Herr, bester der Bharatas, im Kampf schlug Ulūka dem Wagenlenker mit einem ölgewaschenen Bhalla-Pfeil den Kopf ab.
8.16.10
तच्छिन्नमपतद्भूमौ युयुत्सोः सारथेस्तदा ।
तारारूपं यथा चित्रं निपपात महीतले ॥ ८.१६.१० ॥
Da fiel jener abgeschlagene Kopf des Wagenlenkers Yuyutsus zu Boden, wie ein leuchtender Stern.
8.16.11
जघान चतुरोऽश्वांश्च तं च विव्याध पञ्चभिः ।
सोऽतिविद्वो बलवता प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ८.१६.११ ॥
Er erschlug die vier Pferde und durchbohrte ihn mit fünf Pfeilen; schwer verwundet vom Starken zog er sich zu einem anderen Wagen zurück.
8.16.12
तं निर्जित्य रणे राजन्नुलूकस्त्वरितो ययौ ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ८.१६.१२ ॥
O König, nachdem er ihn im Kampf besiegt hatte, rückte Ulūka rasch vor und erschlug die Pāñcālas und Sṛñjayas mit scharfen Pfeilen.
8.16.13
शतानीकं महाराज श्रुतकर्मा सुतस्तव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे निमेषार्धादसम्भ्रमः ॥ ८.१६.१३ ॥
O großer König, dein Sohn Śrutakarman machte in einem halben Augenblick, ohne Erregung, Śatānīkas Wagen ohne Pferde und Wagenlenker.
8.16.14
हताश्वे तु रथे तिष्ठञ्शतानीको महारथः ।
गदां चिक्षेप सङ्क्रुद्धस्तव पुत्रस्य मारिष ॥ ८.१६.१४ ॥
Doch Śatānīka, der große Wagenkämpfer, auf seinem Wagen stehend, dessen Pferde erschlagen waren, schleuderte im Zorn seine Keule gegen deinen Sohn, o Herr.
8.16.15
सा कृत्वा स्यन्दनं भस्म हयांश्चैव ससारथीन् ।
पपात धरणीं तूर्णं दारयन्तीव भारत ॥ ८.१६.१५ ॥
Jene Keule, Wagen, Pferde und Wagenlenker zu Asche verwandelnd, fiel rasch zu Boden, als spalte sie die Erde, o Bhārata.
8.16.16
तावुभौ विरथौ वीरौ कुरूणां कीर्तिवर्धनौ ।
व्यपाक्रमेतां युद्वात्तु प्रेक्षमाणौ परस्परम् ॥ ८.१६.१६ ॥
Jene beiden Helden, Mehrer des Ruhmes der Kurus, beide nun ohne Wagen, zogen sich aus dem Kampf zurück und sahen einander an.
8.16.17
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तो विविंशो रथमारुहत् ।
शतानीकोऽपि त्वरितः प्रतिविन्ध्यरथं गतः ॥ ८.१६.१७ ॥
Dein Sohn Viviṃśa bestieg, erregt, einen Wagen, und auch Śatānīka eilte rasch zum Wagen des Prativindhya.
8.16.18
सुतमोमं तु शकुनिर्विद्व्वा तु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत सङ्क्रुद्वो वार्योघ इव पर्वतम् ॥ ८.१६.१८ ॥
Śakuni durchbohrte Sutasoma mit scharfen Pfeilen, doch, obwohl im Zorn, vermochte er ihn nicht zu erschüttern, wie eine Wasserflut keinen Berg erschüttert.
8.16.19
सुतसोमस्तु तं दृष्ट्वा पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
शरैरनेकसाहस्रैश्छादयामास भारत ॥ ८.१६.१९ ॥
Sutasoma aber, als er den äußersten Feind seines Vaters sah, bedeckte ihn mit vielen Tausenden von Pfeilen, o Bhārata.
8.16.20
ताञ्शराञ्शकुनिस्तूर्णं चिच्छेदान्यैः पतत्रिभिः ।
लघ्वस्त्रश्चित्रयोधी च जितकाशी च संयुगे ॥ ८.१६.२० ॥
Śakuni zerschnitt jene Pfeile rasch mit anderen gefiederten Geschossen; schnell mit leichten Waffen, ein wundersamer Krieger, begierig nach Sieg im Kampf.
8.16.21
निवार्य समरे चापि शरांस्तान्निशितैः शरैः ।
आजघान सुसङ्क्रुद्धः सुतसोमं त्रिभिः शरैः ॥ ८.१६.२१ ॥
Nachdem er jene Pfeile im Kampf abgewehrt hatte, schlug er, hochgradig erzürnt, Sutasoma mit drei scharfen Pfeilen.
8.16.22
नाकम्पयत सङ्क्रुद्धो वार्योघ इव पर्वतम् ।
तस्याश्वान्केतनं सूतं तिलशो व्यधमच्छरैः।
श्यालस्तव महाराज तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ८.१६.२२ ॥
Obwohl zornentbrannt, konnte er ihn nicht erschüttern, wie eine Wasserflut keinen Berg erschüttert. Er zerschlug seine Pferde, Fahne und Wagenlenker mit Pfeilen in sesamkorngroße Stücke. Da, großer König, schrien die Leute um deinen Schwager auf.
8.16.23
हताश्वो विरथश्चैव छिन्नकेतुश्च मारिष ।
धन्वी धनुर्वरं गृह्य रथाद्भूमावतिष्ठत ॥ ८.१६.२३ ॥
Mit erschlagenen Pferden, ohne Wagen und mit zerbrochener Fahne, o Edler, nahm der Bogenschütze den besten Bogen, stieg vom Wagen und stand auf dem Boden.
8.16.24
व्यसृजत्सायकांश्चैव स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
छादयामासुरथ ते तव श्यालस्य तं रथम्।
शळभानामिव व्राताः शरव्राता महारथम् ॥ ८.१६.२४ ॥
Er schoss Pfeile mit goldenen Federn, auf Stein geschärft. Dann bedeckten sie den Wagen deines Schwagers, wie Heuschreckenschwärme es bedecken; Pfeilschwärme umhüllten jenen großen Wagenkämpfer.
8.16.25
सञ्छाद्यमानोऽपि दृढं विव्यथे नैव सौबलः ।
प्रममाथ शरांस्तस्य शरव्रातैर्महायशाः ॥ ८.१६.२५ ॥
Obwohl völlig eingehüllt, war der Sohn des Subala keineswegs erschüttert; der große Ruhmreiche zerschmetterte seine Pfeile mit Pfeilsalven.
8.16.26
तत्रातुष्यन्त योधाश्च सिद्वाश्चापि दिवि स्थिताः ।
सुतसोमस्य तत्कर्म दृष्ट्वाऽश्रद्वेयमद्भुतम्।
रथस्थं शकुनिं यत्तु पदातिः समयोधयत् ॥ ८.१६.२६ ॥
Dort freuten sich die Krieger und auch die Siddhas, die am Himmel standen. Als sie die Tat Sutasomas sahen, unglaublich und wunderbar — dass er zu Fuß gegen Śakuni kämpfte, der auf dem Wagen saß.
8.16.27
तस्य तीक्ष्णैर्महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यहनत्कारामुकं राजंस्तूणीरांश्चैव सर्वशः ॥ ८.१६.२७ ॥
Mit seinen scharfen, schnellen, breitköpfigen Pfeilen mit gebogenen Gelenken zerschlug er, o König, den Bogen und zertrümmerte auch die Köcher vollständig.
8.16.28
स च्छिन्नधन्वा विरथः खङ्गमुद्यम्य चानदत् ।
वैदूर्योत्पलवर्णाभं दन्तिदन्तमयत्सरुम् ॥ ८.१६.२८ ॥
Mit zerbrochenem Bogen und ohne Wagen hob er ein Schwert, das wie Lapislazuli und blauer Lotus schimmerte, mit Griff aus Elfenbein, und brüllte auf.
8.16.29
भ्राम्यमाणं ततस्तं तु विमलाम्बरवर्चसम् ।
कालदण्डोपमं मेने सुतसोमस्य धीमतः ॥ ८.१६.२९ ॥
Da hielt der weise Sutasoma jenes Schwert, das wirbelte und wie ein makelloser Himmel glänzte, für gleich dem Stab des Todes.
8.16.30
सोऽचरत्सहसा खङ्गी मण्डलानि सहस्रशः ।
चतुर्दश महाराज शिक्षाबलसमन्वितः ॥ ८.१६.३० ॥
Plötzlich bewegte sich der Schwertkämpfer in tausend kreisenden Schwüngen, o großer König, vierzehnmal, begabt mit der Kraft seiner Ausbildung.
8.16.31
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातसमुदीर्णे च दर्शयामास संयुगे ॥ ८.१६.३१ ॥
Im Kampf zeigte er das Kreisen, Hochschnellen, Stoßen, Springen, Seitwärtsspringen und Gleiten sowie die Schläge des Herabstoßens und Emporsteigens.
8.16.32
सौबलस्तु ततस्तस्य शरांश्चिक्षेप वीर्यवान् ।
तानापतत एवाशु चिच्छेद परमासिना ॥ ८.१६.३२ ॥
Da schoss der mächtige Sohn des Subala Pfeile auf ihn; als sie auf ihn zukamen, zerschlug er sie rasch mit seinem höchsten Schwert.
8.16.33
ततः क्रुद्धो महाराज सौबलः परवीरहा ।
प्राहिणोत्सुतसोमाय शरानाशीविषोपमान् ॥ ८.१६.३३ ॥
Da sandte, großer König, der erzürnte Sohn des Subala, der Töter feindlicher Helden, Pfeile gleich giftigen Schlangen gegen Sutasoma.
8.16.34
चिच्छेद तांस्तु खङ्गेन शिक्षया च बलेन च ।
दर्शयँल्लाघवं युद्धे तार्क्ष्यतुल्यपराक्रमः ॥ ८.१६.३४ ॥
Mit Schwert, Geschick und Kraft zerschlug er jene Pfeile und zeigte im Kampf seine Gewandtheit; ein Krieger, dessen Tapferkeit der des Tārkṣya gleichkam.
8.16.35
तस्य सञ्चरतो राजन्मण्डलावर्तने तदा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन खङ्गं चिच्छेद सुप्रभम् ॥ ८.१६.३५ ॥
O König, als er in kreisenden Wendungen umherzog, zerschnitt er mit einem sehr scharfen, rasiermesserspitzen Pfeil sein glänzendes Schwert.
8.16.36
स च्छिन्नः सहसा भूमौ निपपात महानसिः ।
अधर्मस्य स्थितं हस्ते सुत्सरोस्तत्र भारत ॥ ८.१६.३६ ॥
Jenes große, durchtrennte Schwert fiel plötzlich zu Boden; o Bhārata, dort war es in der Hand des Adharma, in der Hand des Sutsaru.
8.16.37
छिन्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
प्राविध्यत ततः शेषं सुतसोमो महारथः ॥ ८.१६.३७ ॥
Als er sah, dass das Schwert zerbrochen war, sprang der große Wagenkämpfer Sutasoma sechs Schritte und schleuderte den Rest.
8.16.38
तच्छित्त्वा सगुणं चापं रणे तस्य महात्मनः ।
पपात धरणीं तूर्णं स्वर्णवज्रविभूषितम् ॥ ८.१६.३८ ॥
Als im Kampf der Bogen mit seiner Sehne dieses großherzigen Mannes zerschnitten wurde, fiel er schnell zu Boden, geschmückt mit Gold und Diamanten.
8.16.39
सुतसोमस्ततोऽगच्छच्छ्रुतकीर्तेर्महारथम् ।
सौबलोऽपि धनुर्गृह्य घोरमन्यत्सुदुर्जयम् ॥ ८.१६.३९ ॥
Dann ging Sutasoma zum großen Wagen Śrutakīrtis; auch der Sohn Subalas nahm einen anderen furchtbaren, schwer zu besiegenden Bogen.
8.16.40
अभ्ययात्पाण्डवानीकं निघ्नञ्शत्रुगणान्बहून् ।
तत्र नादो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ॥ ८.१६.४० ॥
Er griff das Heer der Pāṇḍavas an und schlug viele feindliche Scharen nieder; und dort, o Herr der Menschen, erhob sich ein großes Geschrei bei den Pāṇḍavas.
8.16.41
सौबलं समरे दृष्ट्वा विचरन्तमभीतवत् ।
तान्यनीकानि दृप्तानि शस्त्रवन्ति महान्ति च।
द्राव्यमाणान्यदृश्यन्त सौबलेन महात्मना ॥ ८.१६.४१ ॥
Als man den Sohn Subalas im Kampf furchtlos umherziehen sah, erkannte man, wie jene stolzen, waffenstarrenden großen Heere vom großherzigen Sohn Subalas in die Flucht geschlagen wurden.
8.16.42
यथा दैत्यचमूं राजन्देवराजो ममर्द ह ।
तथैव पाण्वीं सेनां सौबलेयो व्यनाशयत् ॥ ८.१६.४२ ॥
So wie der König der Götter, Indra, das Heer der Daityas zermalmte, o König, so vernichtete der Sohn Subalas das Heer der Pāṇḍavas.