ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.16.1
युयुत्सं तव पुत्रस्य द्रावयन्तं बलं महत् ।
उलूको न्यपतत्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.१६.१ ॥
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ: ତୁମ ପୁଅର ବିଶାଳ ସେନାକୁ ତଡ଼ୁଥିବା ଯୁଯୁତ୍ସୁ ଉପରେ ଉଲୂକ ଶୀଘ୍ର ଝାସ ଦେଲା ଏବଂ କହିଲା, 'ଅଟକ, ଅଟକ!'
8.16.2
युयुत्सुश्च ततो राजञ्शितधारेण पत्रिणा ।
उलूकं ताडयामास वज्रेणेव महाबलम् ॥ ८.१६.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ତା'ପରେ ଯୁଯୁତ୍ସୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଥିବା ବାଣରେ ଉଲୂକକୁ ଆଘାତ କଲା, ଯେପରି ବଜ୍ରରେ ମହାବଳକୁ ଆଘାତ କରାଗଲା।
8.16.3
उलूकस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रस्य संयुगे ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ताडयामास कर्णिना ॥ ८.१६.३ ॥
କିନ୍ତୁ ତା'ପରେ ଉଲୂକ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା ଏବଂ ତୁମ ପୁଅ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ଧନୁ କାଟି କର୍ଣୀ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲା।
8.16.4
तदपास्य धनुश्छिन्नं युयुत्सर्वेगवत्तरम् ।
अन्यदादत्त सुमहच्चापं संरक्तलोचनः ॥ ८.१६.४ ॥
ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଧନୁ ପକାଇ, ରକ୍ତିମ ଆଖିରେ ଯୁଯୁତ୍ସୁ ଆଉ ଏକ ଅତି ବଡ଼ ଓ ବେଗବାନ ଧନୁ ଉଠାଇଲା।
8.16.5
शाकुनिं तु ततः षष्ट्या विव्याध भरतर्षभ ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्तं च भूयो व्यविध्यत ॥ ८.१६.५ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ସେ ଶକୁନିକୁ ଷାଠିଏ ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲା; ସାରଥିକୁ ତିନି ବାଣରେ ଆଘାତ କରି, ପୁଣି ତାକୁ ବିନ୍ଧିଲା।
8.16.6
उलूकस्तं तु विंशत्या विद्व्वा स्वर्णविभूषितैः ।
अथास्य समरे क्रुद्धो ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ॥ ८.१६.६ ॥
ଉଲୂକ ତାକୁ ସୁନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ କୋଡ଼ିଏଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା, ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ତା'ର ସୁନା ଧ୍ୱଜ କାଟିଦେଲା।
8.16.7
स च्छिन्नयष्टिः सुमहाञ्शीर्यमाणो महाध्वजः ।
पपात प्रमुखे राजन्युयुत्सोः काञ्चनध्वजः ॥ ८.१६.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଭଙ୍ଗା ଦଣ୍ଡସହିତ ସେହି ବିଶାଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣଧ୍ୱଜ ଯୁଯୁତ୍ସୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଡ଼ି ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
8.16.8
ध्वजमुन्मथितं दृष्ट्वा युयुत्सुः क्रोधमूर्च्छितः ।
उलूकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ८.१६.८ ॥
ଧ୍ୱଜ ଉପଡ଼ିଯାଇଥିବା ଦେଖି କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ଯୁଯୁତ୍ସୁ ଉଲୂକଙ୍କ ଛାତିରେ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
8.16.9
उलूकस्तस्य समरे तैलधौतेन मारिष ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन यन्तुर्भरतसत्तम ॥ ८.१६.९ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉଲୂକ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୈଳଧୌତ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିର ମସ୍ତକ ଛେଦନ କଲେ।
8.16.10
तच्छिन्नमपतद्भूमौ युयुत्सोः सारथेस्तदा ।
तारारूपं यथा चित्रं निपपात महीतले ॥ ८.१६.१० ॥
ସେତେବେଳେ ଯୁଯୁତ୍ସୁଙ୍କ ସାରଥିର ସେହି ଛିନ୍ନ ମସ୍ତକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରା ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
8.16.11
जघान चतुरोऽश्वांश्च तं च विव्याध पञ्चभिः ।
सोऽतिविद्वो बलवता प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ८.१६.११ ॥
ସେ ଚାରି ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ବଳବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତିଶୟ ଆହତ ହୋଇ ସେ ଅନ୍ୟ ରଥ ଆଡ଼କୁ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
8.16.12
तं निर्जित्य रणे राजन्नुलूकस्त्वरितो ययौ ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ८.१६.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ଉଲୂକ ଶୀଘ୍ର ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧାଇଁଲେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି।
8.16.13
शतानीकं महाराज श्रुतकर्मा सुतस्तव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे निमेषार्धादसम्भ्रमः ॥ ८.१६.१३ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୁତକର୍ମା ଅଧା ପଳକରେ, ବିନା ବ୍ୟସ୍ତତାରେ, ଶତାନୀକଙ୍କ ରଥକୁ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ବିହୀନ କରିଦେଲେ।
8.16.14
हताश्वे तु रथे तिष्ठञ्शतानीको महारथः ।
गदां चिक्षेप सङ्क्रुद्धस्तव पुत्रस्य मारिष ॥ ८.१६.१४ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରିଯାଇଥିବା ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମହାରଥୀ ଶତାନୀକ କ୍ରୋଧରେ, ହେ ମାରିଷ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉପରେ ଗଦା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
8.16.15
सा कृत्वा स्यन्दनं भस्म हयांश्चैव ससारथीन् ।
पपात धरणीं तूर्णं दारयन्तीव भारत ॥ ८.१६.१५ ॥
ସେହି ଗଦା ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରି, ହେ ଭାରତ, ଯେମିତି ପୃଥିବୀକୁ ବିଦାରି ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
8.16.16
तावुभौ विरथौ वीरौ कुरूणां कीर्तिवर्धनौ ।
व्यपाक्रमेतां युद्वात्तु प्रेक्षमाणौ परस्परम् ॥ ८.१६.१६ ॥
କୁରୁମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ବୀର ରଥହୀନ ହୋଇ, ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖି ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧରୁ ଫେରିଗଲେ।
8.16.17
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तो विविंशो रथमारुहत् ।
शतानीकोऽपि त्वरितः प्रतिविन्ध्यरथं गतः ॥ ८.१६.१७ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିବିଂଶ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ; ଶତାନୀକ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
8.16.18
सुतमोमं तु शकुनिर्विद्व्वा तु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत सङ्क्रुद्वो वार्योघ इव पर्वतम् ॥ ८.१६.१८ ॥
ଶକୁନି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ସୁତସୋମଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜଳର ସ୍ରୋତ ଯେପରି ପର୍ବତକୁ ହଲାଇପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ହଲାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
8.16.19
सुतसोमस्तु तं दृष्ट्वा पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
शरैरनेकसाहस्रैश्छादयामास भारत ॥ ८.१६.१९ ॥
କିନ୍ତୁ ସୁତସୋମ ତାଙ୍କ ପିତାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖି ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ତାକୁ ଆବୃତ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
8.16.20
ताञ्शराञ्शकुनिस्तूर्णं चिच्छेदान्यैः पतत्रिभिः ।
लघ्वस्त्रश्चित्रयोधी च जितकाशी च संयुगे ॥ ८.१६.२० ॥
ଶକୁନି ଶୀଘ୍ର ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ; ସେ ଲଘୁ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବିଚିତ୍ର ଯୋଦ୍ଧା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ।
8.16.21
निवार्य समरे चापि शरांस्तान्निशितैः शरैः ।
आजघान सुसङ्क्रुद्धः सुतसोमं त्रिभिः शरैः ॥ ८.१६.२१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ସୁତସୋମକୁ ତିନି ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
8.16.22
नाकम्पयत सङ्क्रुद्धो वार्योघ इव पर्वतम् ।
तस्याश्वान्केतनं सूतं तिलशो व्यधमच्छरैः।
श्यालस्तव महाराज तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ८.१६.२२ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବନ୍ୟାର ଜଳ ପର୍ବତକୁ ଯେପରି ହଲାଇ ପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ସେ ସୁତସୋମଙ୍କୁ ହଲାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା, ଧ୍ୱଜା ଓ ସାରଥିକୁ ବାଣରେ ତିଳ ପରିମାଣ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଭାଙ୍ଗି ଦେଲା। ତା'ପରେ, ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ୟାଳ ପାଇଁ ଲୋକେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
8.16.23
हताश्वो विरथश्चैव छिन्नकेतुश्च मारिष ।
धन्वी धनुर्वरं गृह्य रथाद्भूमावतिष्ठत ॥ ८.१६.२३ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରିଗଲେ, ରଥହୀନ ହେଲେ ଓ ଧ୍ୱଜା ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମାରିଷ, ଧନୁର୍ଦ୍ଧାରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ଧରି ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଭୂମିରେ ଠିଆ ହେଲା।
8.16.24
व्यसृजत्सायकांश्चैव स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
छादयामासुरथ ते तव श्यालस्य तं रथम्।
शळभानामिव व्राताः शरव्राता महारथम् ॥ ८.१६.२४ ॥
ସେ ସୁନା ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ, ପଥରରେ ଶାଣିତ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା। ତା'ପରେ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ୟାଳଙ୍କ ସେହି ରଥକୁ ପଙ୍ଖ ଭଳି ଆବୃତ କଲେ; ବାଣର ଝାଉଁ ସେହି ମହାରଥୀକୁ ଘେରି ଦେଲା।
8.16.25
सञ्छाद्यमानोऽपि दृढं विव्यथे नैव सौबलः ।
प्रममाथ शरांस्तस्य शरव्रातैर्महायशाः ॥ ८.१६.२५ ॥
ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସୌବଳ (ଶକୁନି) ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ ନାହିଁ; ସେହି ମହାଯଶା ଶରସମୂହ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଶରଗୁଡ଼ିକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
8.16.26
तत्रातुष्यन्त योधाश्च सिद्वाश्चापि दिवि स्थिताः ।
सुतसोमस्य तत्कर्म दृष्ट्वाऽश्रद्वेयमद्भुतम्।
रथस्थं शकुनिं यत्तु पदातिः समयोधयत् ॥ ८.१६.२६ ॥
ସେଠାରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ଆକାଶରେ ଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ। ସୁତସୋମଙ୍କର ସେହି ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଦେଖି—ରଥରେ ବସିଥିବା ଶକୁନି ସହିତ ସେ ପଦାତି ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
8.16.27
तस्य तीक्ष्णैर्महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यहनत्कारामुकं राजंस्तूणीरांश्चैव सर्वशः ॥ ८.१६.२७ ॥
ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ମହାବେଗୀ, ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଥିବା ଭଲ୍ଲମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ତୂଣୀରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
8.16.28
स च्छिन्नधन्वा विरथः खङ्गमुद्यम्य चानदत् ।
वैदूर्योत्पलवर्णाभं दन्तिदन्तमयत्सरुम् ॥ ८.१६.२८ ॥
ଧନୁ ଭାଙ୍ଗି ରଥହୀନ ହୋଇ ସେ ବୈଦୂର୍ୟ ଓ ନୀଳପଦ୍ମର ବର୍ଣ୍ଣର, ହାତୀ ଦାନ୍ତର ମୁଠିଥିବା ଖଡ଼୍ଗ ଉଠାଇ ଗର୍ଜନ କଲା।
8.16.29
भ्राम्यमाणं ततस्तं तु विमलाम्बरवर्चसम् ।
कालदण्डोपमं मेने सुतसोमस्य धीमतः ॥ ८.१६.२९ ॥
ତା'ପରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ସେହି ଖଡ଼୍ଗକୁ—ନିର୍ମଳ ଆକାଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଖଡ଼୍ଗକୁ—ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୁତସୋମ କାଳଦଣ୍ଡ ସମାନ ଭାବିଲେ।
8.16.30
सोऽचरत्सहसा खङ्गी मण्डलानि सहस्रशः ।
चतुर्दश महाराज शिक्षाबलसमन्वितः ॥ ८.१६.३० ॥
ସେହି ଖଡ଼୍ଗଧାରୀ ହଠାତ୍ ହଜାର ହଜାର ବୃତ୍ତାକାର ଗତି କରି ବୁଲିଲେ—ହେ ମହାରାଜ, ଶିକ୍ଷାବଳରେ ସମନ୍ୱିତ ହୋଇ, ଚଉଦ ଥର।
8.16.31
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातसमुदीर्णे च दर्शयामास संयुगे ॥ ८.१६.३१ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭ୍ରାନ୍ତ, ଉଦ୍ଧାନ୍ତ, ଆବିଦ୍ଧ, ଆପ୍ଲୁତ, ବିପ୍ଲୁତ ଓ ସୃତ ଗତି ଏବଂ ସମ୍ପାତ ଓ ଉଦୀର୍ଣ୍ଣ ଆଘାତ ଦେଖାଇଲା।
8.16.32
सौबलस्तु ततस्तस्य शरांश्चिक्षेप वीर्यवान् ।
तानापतत एवाशु चिच्छेद परमासिना ॥ ८.१६.३२ ॥
ତା'ପରେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ସୌବଳ ତାʼ ଉପରେ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା; ସେଗୁଡ଼ିକ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ସେ ପରମ ଖଡ୍ଗରେ ଶୀଘ୍ର କାଟି ପକାଇଲା।
8.16.33
ततः क्रुद्धो महाराज सौबलः परवीरहा ।
प्राहिणोत्सुतसोमाय शरानाशीविषोपमान् ॥ ८.१६.३३ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୌବଳ ସୁତସୋମ ଉପରେ ବିଷଧର ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲା।
8.16.34
चिच्छेद तांस्तु खङ्गेन शिक्षया च बलेन च ।
दर्शयँल्लाघवं युद्धे तार्क्ष्यतुल्यपराक्रमः ॥ ८.१६.३४ ॥
ସେ ଖଡ୍ଗ, ଶିକ୍ଷା ଓ ବଳରେ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲା; ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ଲାଘବ ଦେଖାଉଥିବା, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ (ଗରୁଡ଼) ସଦୃଶ ପରାକ୍ରମୀ ସେ ଥିଲା।
8.16.35
तस्य सञ्चरतो राजन्मण्डलावर्तने तदा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन खङ्गं चिच्छेद सुप्रभम् ॥ ८.१६.३५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ବୃତ୍ତାକାରେ ଘୂରୁଥିବା ସମୟରେ ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ତାʼର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଖଡ୍ଗ କାଟି ଦେଲା।
8.16.36
स च्छिन्नः सहसा भूमौ निपपात महानसिः ।
अधर्मस्य स्थितं हस्ते सुत्सरोस्तत्र भारत ॥ ८.१६.३६ ॥
ସେହି କଟାଯାଇଥିବା ମହାଖଡ୍ଗ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ତାହା ଅଧର୍ମଙ୍କ ହାତରେ ଓ ସୁତ୍ସରୁଙ୍କ ହାତରେ ଥିଲା।
8.16.37
छिन्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
प्राविध्यत ततः शेषं सुतसोमो महारथः ॥ ८.१६.३७ ॥
ଖଡ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଜାଣି ଛଅ ପାଦ ଡେଇଁ ମହାରଥୀ ସୁତସୋମ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
8.16.38
तच्छित्त्वा सगुणं चापं रणे तस्य महात्मनः ।
पपात धरणीं तूर्णं स्वर्णवज्रविभूषितम् ॥ ८.१६.३८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଗୁଣ ସହିତ ଧନୁ କାଟିବାରୁ, ସୁନା ଓ ବଜ୍ରରେ ଶୋଭିତ ତାହା ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
8.16.39
सुतसोमस्ततोऽगच्छच्छ्रुतकीर्तेर्महारथम् ।
सौबलोऽपि धनुर्गृह्य घोरमन्यत्सुदुर्जयम् ॥ ८.१६.३९ ॥
ତା'ପରେ ସୁତସୋମ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିଙ୍କ ମହାରଥ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ସୌବଳ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ଜୟ ଅନ୍ୟ ଧନୁ ଧରିଲେ।
8.16.40
अभ्ययात्पाण्डवानीकं निघ्नञ्शत्रुगणान्बहून् ।
तत्र नादो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ॥ ८.१६.४० ॥
ସେ ପାଣ୍ଡବ ସେନା ଆଡ଼େ ଧାଇଁଗଲେ ଓ ଅନେକ ଶତ୍ରୁସମୂହ ବଧ କଲେ। ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ମହା କୋଳାହଳ ଉଠିଲା।
8.16.41
सौबलं समरे दृष्ट्वा विचरन्तमभीतवत् ।
तान्यनीकानि दृप्तानि शस्त्रवन्ति महान्ति च।
द्राव्यमाणान्यदृश्यन्त सौबलेन महात्मना ॥ ८.१६.४१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସୌବଳଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଗର୍ବିତ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ମହାସେନା ମହାତ୍ମା ସୌବଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଳାଇ ଯାଉଥିବା ଦେଖାଗଲା।
8.16.42
यथा दैत्यचमूं राजन्देवराजो ममर्द ह ।
तथैव पाण्वीं सेनां सौबलेयो व्यनाशयत् ॥ ८.१६.४२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୈତ୍ୟ ସେନାକୁ ଯେପରି ମର୍ଦ୍ଦନ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ସୌବଲେୟ ପାଣ୍ଡବ ସେନାକୁ ବିନଷ୍ଟ କଲେ।