மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.16.1
युयुत्सं तव पुत्रस्य द्रावयन्तं बलं महत् ।
उलूको न्यपतत्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.१६.१ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: உன் மகனின் பெரிய படையை விரட்டிக்கொண்டிருந்த யுயுத்சுவின் மீது உலூகன் விரைந்து பாய்ந்து, 'நில், நில்!' என்றான்.
8.16.2
युयुत्सुश्च ततो राजञ्शितधारेण पत्रिणा ।
उलूकं ताडयामास वज्रेणेव महाबलम् ॥ ८.१६.२ ॥
ஓ அரசே! பின்னர் யுயுத்சு கூரிய முனையுள்ள அம்பால் உலூகனைத் தாக்கினான், வஜ்ரத்தால் வலிமை மிக்கவனை அடித்ததுபோல்.
8.16.3
उलूकस्तु ततः क्रुद्धस्तव पुत्रस्य संयुगे ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा ताडयामास कर्णिना ॥ ८.१६.३ ॥
ஆனால் உலூகன் அப்போது கோபமடைந்து, உன் மகனுடன் போரில் க்ஷுரப்ர அம்பால் வில்லை அறுத்து, கர்ணி அம்பால் அடித்தான்.
8.16.4
तदपास्य धनुश्छिन्नं युयुत्सर्वेगवत्तरम् ।
अन्यदादत्त सुमहच्चापं संरक्तलोचनः ॥ ८.१६.४ ॥
முறிந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, சிவந்த கண்களுடன் யுயுத்சு மிக வேகமும் மிகப் பெரிதுமான வேறொரு வில்லை எடுத்தான்.
8.16.5
शाकुनिं तु ततः षष्ट्या विव्याध भरतर्षभ ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्तं च भूयो व्यविध्यत ॥ ८.१६.५ ॥
பின்னர், பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் சகுனியை அறுபது அம்புகளால் துளைத்தான்; சாரதியை மூன்றால் தாக்கி, மீண்டும் அவனையும் துளைத்தான்.
8.16.6
उलूकस्तं तु विंशत्या विद्व्वा स्वर्णविभूषितैः ।
अथास्य समरे क्रुद्धो ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ॥ ८.१६.६ ॥
உலூகன் அவனைத் தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இருபது அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் கோபத்துடன் போரில் அவனது பொன் கொடியை அறுத்தான்.
8.16.7
स च्छिन्नयष्टिः सुमहाञ्शीर्यमाणो महाध्वजः ।
पपात प्रमुखे राजन्युयुत्सोः काञ्चनध्वजः ॥ ८.१६.७ ॥
அரசே, உடைந்த கொடிக்கம்பத்துடன் மிகப் பெரிய அந்தத் தங்கக் கொடி யுயுத்சுவின் முன்னே விழுந்து சிதறியது.
8.16.8
ध्वजमुन्मथितं दृष्ट्वा युयुत्सुः क्रोधमूर्च्छितः ।
उलूकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ८.१६.८ ॥
கொடி வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு, கோபத்தால் மயங்கிய யுயுத்சு உலூகனின் மார்பில் ஐந்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
8.16.9
उलूकस्तस्य समरे तैलधौतेन मारिष ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन यन्तुर्भरतसत्तम ॥ ८.१६.९ ॥
மாரிஷரே, பரதர்களில் சிறந்தவரே, உலூகன் போரில் எண்ணெயில் தீட்டிய பல்ல அம்பால் அவனுடைய சாரதியின் தலையைத் துண்டித்தான்.
8.16.10
तच्छिन्नमपतद्भूमौ युयुत्सोः सारथेस्तदा ।
तारारूपं यथा चित्रं निपपात महीतले ॥ ८.१६.१० ॥
அப்போது யுயுத்சுவின் சாரதியின் துண்டிக்கப்பட்ட அந்தத் தலை, ஒளிரும் நட்சத்திரம் விழுவதுபோல் பூமியில் விழுந்தது.
8.16.11
जघान चतुरोऽश्वांश्च तं च विव्याध पञ्चभिः ।
सोऽतिविद्वो बलवता प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ८.१६.११ ॥
அவன் நான்கு குதிரைகளையும் கொன்று, அவனை ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான். பலவானால் மிகவும் காயமடைந்த அவன் வேறொரு தேருக்குப் பின்வாங்கினான்.
8.16.12
तं निर्जित्य रणे राजन्नुलूकस्त्वरितो ययौ ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ८.१६.१२ ॥
அரசே, போரில் அவனை வென்ற உலூகன் விரைவாக பாஞ்சாலர்களையும் சிருஞ்சயர்களையும் நோக்கிச் சென்று, கூரிய அம்புகளால் அவர்களைக் கொன்றான்.
8.16.13
शतानीकं महाराज श्रुतकर्मा सुतस्तव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे निमेषार्धादसम्भ्रमः ॥ ८.१६.१३ ॥
மகாராஜாவே, உங்கள் மகன் ஸ்ருதகர்மா அரை கணத்தில், பதற்றமின்றி, சதானீகனின் தேரை குதிரைகளும் சாரதியும் இல்லாததாக ஆக்கினான்.
8.16.14
हताश्वे तु रथे तिष्ठञ्शतानीको महारथः ।
गदां चिक्षेप सङ्क्रुद्धस्तव पुत्रस्य मारिष ॥ ८.१६.१४ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரில் நின்ற மகாரதன் சதானீகன் கோபத்துடன், ஐயா, உங்கள் மகன் மீது கதையை எறிந்தான்.
8.16.15
सा कृत्वा स्यन्दनं भस्म हयांश्चैव ससारथीन् ।
पपात धरणीं तूर्णं दारयन्तीव भारत ॥ ८.१६.१५ ॥
அந்தக் கதை தேரையும், குதிரைகளையும், சாரதிகளையும் சாம்பலாக்கி, பாரதா, பூமியைப் பிளப்பது போல் விரைவில் நிலத்தில் விழுந்தது.
8.16.16
तावुभौ विरथौ वीरौ कुरूणां कीर्तिवर्धनौ ।
व्यपाक्रमेतां युद्वात्तु प्रेक्षमाणौ परस्परम् ॥ ८.१६.१६ ॥
குருக்களின் புகழை வளர்த்த அந்த இரு வீரர்களும் தேரற்றவர்களாகி, ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடி போரிலிருந்து விலகினர்.
8.16.17
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तो विविंशो रथमारुहत् ।
शतानीकोऽपि त्वरितः प्रतिविन्ध्यरथं गतः ॥ ८.१६.१७ ॥
உங்கள் மகன் விவிம்சன் பதற்றத்துடன் ஒரு தேரில் ஏறினான்; சதானீகனும் விரைந்து பிரதிவிந்தியனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
8.16.18
सुतमोमं तु शकुनिर्विद्व्वा तु निशितैः शरैः ।
नाकम्पयत सङ्क्रुद्वो वार्योघ इव पर्वतम् ॥ ८.१६.१८ ॥
சகுனி கூர்மையான அம்புகளால் சுதசோமனைத் துளைத்தான்; ஆனால் சினத்துடன் இருந்தபோதும், நீர்ப்பெருக்கு மலையை அசைக்காதது போல் அவனை அசைக்க முடியவில்லை.
8.16.19
सुतसोमस्तु तं दृष्ट्वा पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
शरैरनेकसाहस्रैश्छादयामास भारत ॥ ८.१६.१९ ॥
ஆனால் சுதசோமன் தன் தந்தையின் கடும் பகைவனைக் கண்டு, ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் அவனை மறைத்தான், ஓ பாரதா.
8.16.20
ताञ्शराञ्शकुनिस्तूर्णं चिच्छेदान्यैः पतत्रिभिः ।
लघ्वस्त्रश्चित्रयोधी च जितकाशी च संयुगे ॥ ८.१६.२० ॥
சகுனி விரைவாக அந்த அம்புகளை மற்ற இறகுள்ள அம்புகளால் வெட்டினான்; அவன் இலகு ஆயுதங்கள் கொண்ட, அற்புத வீரன், போரில் வெற்றி விரும்பியவன்.
8.16.21
निवार्य समरे चापि शरांस्तान्निशितैः शरैः ।
आजघान सुसङ्क्रुद्धः सुतसोमं त्रिभिः शरैः ॥ ८.१६.२१ ॥
போரில் அந்த அம்புகளைத் தடுத்து, மிகவும் கோபமுற்று அவன் சுதசோமனை மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்.
8.16.22
नाकम्पयत सङ्क्रुद्धो वार्योघ इव पर्वतम् ।
तस्याश्वान्केतनं सूतं तिलशो व्यधमच्छरैः।
श्यालस्तव महाराज तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ८.१६.२२ ॥
கோபமுற்றாலும் வெள்ளப் பெருக்கு மலையை அசைக்க முடியாததுபோல் அவன் சுதசோமனை அசைக்கவில்லை. அவன் அவனுடைய குதிரைகள், கொடி, தேரோட்டியை அம்புகளால் எள்ளளவாக நொறுக்கினான். அப்போது, மகாராஜரே, உம் மைத்துனனுக்காக மக்கள் உரக்கக் கதறினர்.
8.16.23
हताश्वो विरथश्चैव छिन्नकेतुश्च मारिष ।
धन्वी धनुर्वरं गृह्य रथाद्भूमावतिष्ठत ॥ ८.१६.२३ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு, தேர் இழந்து, கொடி அறுந்து போயினும், ஓ மாரிஷா, வில்லாளி சிறந்த வில்லை எடுத்துக்கொண்டு தேரிலிருந்து இறங்கி நிலத்தில் நின்றான்.
8.16.24
व्यसृजत्सायकांश्चैव स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
छादयामासुरथ ते तव श्यालस्य तं रथम्।
शळभानामिव व्राताः शरव्राता महारथम् ॥ ८.१६.२४ ॥
அவன் பொன்னிறச் சிறகுள்ள, கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட அம்புகளை எய்தான். பின்னர் அவர்கள் உம் மைத்துனனின் அந்தத் தேரை வெட்டுக்கிளிக் கூட்டங்கள்போல் மறைத்தனர்; அம்புகளின் கூட்டங்கள் அந்த மகாரதனை மூடின.
8.16.25
सञ्छाद्यमानोऽपि दृढं विव्यथे नैव सौबलः ।
प्रममाथ शरांस्तस्य शरव्रातैर्महायशाः ॥ ८.१६.२५ ॥
மூடப்பட்ட போதிலும் சௌபலர் (சகுனி) மிகவும் கலங்கவில்லை; அவர் தம் அம்பு-தொகுதிகளால் அவனுடைய அம்புகளை நொறுக்கினார், அந்த மகா புகழ்பெற்றவர்.
8.16.26
तत्रातुष्यन्त योधाश्च सिद्वाश्चापि दिवि स्थिताः ।
सुतसोमस्य तत्कर्म दृष्ट्वाऽश्रद्वेयमद्भुतम्।
रथस्थं शकुनिं यत्तु पदातिः समयोधयत् ॥ ८.१६.२६ ॥
அங்கே போர்வீரர்களும் வானில் நின்ற சித்தர்களும் மகிழ்ந்தனர். சுதசோமனின் அந்தச் செயலைக் கண்டு—நம்பமுடியாததும் அற்புதமானதுமான அச்செயலைக் கண்டு—அவன் தேரில் இருந்த சகுனியை காலாட்படையாக நின்று எதிர்த்துப் போரிட்டான்.
8.16.27
तस्य तीक्ष्णैर्महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
व्यहनत्कारामुकं राजंस्तूणीरांश्चैव सर्वशः ॥ ८.१६.२७ ॥
அவனுடைய கூர்மையான, மிகுந்த வேகமுள்ள, வளைந்த முனைகள் கொண்ட பல்லங்களால், ஓ அரசே, அவன் வில்லை முறித்தான்; அம்பறாத்தூணிகளையும் முழுவதுமாக நொறுக்கினான்.
8.16.28
स च्छिन्नधन्वा विरथः खङ्गमुद्यम्य चानदत् ।
वैदूर्योत्पलवर्णाभं दन्तिदन्तमयत्सरुम् ॥ ८.१६.२८ ॥
வில் முறிந்து தேரற்றவனான அவன், வைடூரியமும் நீலத்தாமரையும் போன்ற நிறமுள்ள, யானைத்தந்தத்தாலான பிடியுள்ள வாளை உயர்த்தி முழங்கினான்.
8.16.29
भ्राम्यमाणं ततस्तं तु विमलाम्बरवर्चसम् ।
कालदण्डोपमं मेने सुतसोमस्य धीमतः ॥ ८.१६.२९ ॥
அப்போது சுழன்று கொண்டிருந்த அந்த வாளை—தூய வானம் போல் ஒளிர்ந்ததை—அறிவாளியான சுதசோமன் காலதண்டம் போன்றதாக எண்ணினான்.
8.16.30
सोऽचरत्सहसा खङ्गी मण्डलानि सहस्रशः ।
चतुर्दश महाराज शिक्षाबलसमन्वितः ॥ ८.१६.३० ॥
அந்த வாளேந்தியவன் திடீரென ஆயிரக்கணக்கான வட்டநகர்வுகளைச் செய்து சுழன்றான்—ஓ மகாராஜா, பயிற்சியின் வலிமை பெற்றவனாக, பதினான்கு முறை.
8.16.31
भ्रान्तमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् ।
सम्पातसमुदीर्णे च दर्शयामास संयुगे ॥ ८.१६.३१ ॥
அவன் போரில் சுழற்சி, உத்தாந்தம், ஆவித்தம், ஆப்லுதம், விப்லுதம், ஸ்ருதம் ஆகிய நடைகளையும், சம்பாதம் மற்றும் உதீர்ணம் ஆகிய தாக்குதல்களையும் காட்டினான்.
8.16.32
सौबलस्तु ततस्तस्य शरांश्चिक्षेप वीर्यवान् ।
तानापतत एवाशु चिच्छेद परमासिना ॥ ८.१६.३२ ॥
பின்னர் வீரியம் கொண்ட சௌபலன் அவன் மீது அம்புகளை எய்தான்; அவை வரும்போதே அவன் உயர்ந்த வாளால் விரைவாக வெட்டி வீழ்த்தினான்.
8.16.33
ततः क्रुद्धो महाराज सौबलः परवीरहा ।
प्राहिणोत्सुतसोमाय शरानाशीविषोपमान् ॥ ८.१६.३३ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, கோபம் கொண்ட பகைவீரர்களை அழிக்கும் சௌபலன் சுதசோமன் மீது விஷப்பாம்புகளுக்கு நிகரான அம்புகளை ஏவினான்.
8.16.34
चिच्छेद तांस्तु खङ्गेन शिक्षया च बलेन च ।
दर्शयँल्लाघवं युद्धे तार्क्ष्यतुल्यपराक्रमः ॥ ८.१६.३४ ॥
அவன் வாளாலும், பயிற்சியாலும், வலிமையாலும் அவற்றை வெட்டி வீழ்த்தினான்; போரில் தன் லாகவத்தைக் காட்டிய அவன் தார்க்ஷ்யனுக்கு (கருடனுக்கு) நிகரான பராக்கிரமம் கொண்டவன்.
8.16.35
तस्य सञ्चरतो राजन्मण्डलावर्तने तदा ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन खङ्गं चिच्छेद सुप्रभम् ॥ ८.१६.३५ ॥
அரசே, அவன் வட்டமாகச் சுழன்று நகர்ந்தபோது, மிகக் கூர்மையான க்ஷுரப்ர அம்பால் அவனது ஒளிரும் வாளை வெட்டினான்.
8.16.36
स च्छिन्नः सहसा भूमौ निपपात महानसिः ।
अधर्मस्य स्थितं हस्ते सुत्सरोस्तत्र भारत ॥ ८.१६.३६ ॥
வெட்டுண்ட அந்த பெரிய வாள் திடீரென நிலத்தில் வீழ்ந்தது; பாரதனே, அங்கே அது அதர்மத்தின் கையில் இருந்தது, சுத்சருவின் கையிலிருந்தது.
8.16.37
छिन्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
प्राविध्यत ततः शेषं सुतसोमो महारथः ॥ ८.१६.३७ ॥
வாள் உடைந்ததை அறிந்து ஆறு அடிகள் பாய்ந்து, மகாரதன் சுதசோமன் மீதியை வீசினான்.
8.16.38
तच्छित्त्वा सगुणं चापं रणे तस्य महात्मनः ।
पपात धरणीं तूर्णं स्वर्णवज्रविभूषितम् ॥ ८.१६.३८ ॥
போரில் அந்த மகாத்மாவின் நாணுடன் கூடிய வில்லை வெட்டியதும், பொன்னும் வைரமும் இழைத்த அது விரைவில் நிலத்தில் விழுந்தது.
8.16.39
सुतसोमस्ततोऽगच्छच्छ्रुतकीर्तेर्महारथम् ।
सौबलोऽपि धनुर्गृह्य घोरमन्यत्सुदुर्जयम् ॥ ८.१६.३९ ॥
பின்னர் சுதசோமன் சுருதகீர்த்தியின் மகாரதத்தை நோக்கிச் சென்றான்; சௌபலனும் பயங்கரமான, வெல்ல முடியாத மற்றொரு வில்லை எடுத்தான்.
8.16.40
अभ्ययात्पाण्डवानीकं निघ्नञ्शत्रुगणान्बहून् ।
तत्र नादो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ॥ ८.१६.४० ॥
அவன் பாண்டவப் படையை நோக்கிச் சென்று பல பகைவர் கூட்டத்தைக் கொன்றான். மக்களின் தலைவனே, அங்கே பாண்டவர்களிடமிருந்து பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
8.16.41
सौबलं समरे दृष्ट्वा विचरन्तमभीतवत् ।
तान्यनीकानि दृप्तानि शस्त्रवन्ति महान्ति च।
द्राव्यमाणान्यदृश्यन्त सौबलेन महात्मना ॥ ८.१६.४१ ॥
போர்க்களத்தில் அஞ்சாதவன் போல் திரியும் சௌபலனைக் கண்டு, அந்த ஆணவம் கொண்ட, ஆயுதம் ஏந்திய பெரும் படைகள் மகாத்மா சௌபலனால் துரத்தப்படுவதாகக் காணப்பட்டன.
8.16.42
यथा दैत्यचमूं राजन्देवराजो ममर्द ह ।
तथैव पाण्वीं सेनां सौबलेयो व्यनाशयत् ॥ ८.१६.४२ ॥
அரசே, தேவராஜன் இந்திரன் தைத்தியர் படையை நசுக்கியது போல, சௌபலனின் மகன் பாண்டவப் படையை அழித்தான்.