ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.17.1
धृष्टद्युम्नं कृपो राजन्वारयामास संयुगे ।
यथा दृष्ट्वा वने सिंहं शरभो वारयेद्युधि ॥ ८.१७.१ ॥
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ: ହେ ରାଜନ୍, ବନରେ ସିଂହକୁ ଦେଖି ଶରଭ ଯେପରି ତାକୁ ରୋକେ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ କୃପ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
8.17.2
निरुद्वः पार्षतस्तेन गौतमेन बलीयसा ।
पदात्पदं विचलितुं नाशकत्तत्र भारत ॥ ८.१७.२ ॥
ହେ ଭରତ, ବଳବାନ ଗୌତମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ଧ ପାର୍ଷତ ସେଠାରେ ଏକ ପାଦ ମଧ୍ୟ ଚାଲିପାରିଲେ ନାହିଁ।
8.17.3
गौतमस्य रथं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
वित्रेसुः सर्वभूतानि क्षयं प्राप्तं च मेनिरे ॥ ८.१७.३ ॥
ଗୌତମଙ୍କ ରଥ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବାର ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟରେ କମ୍ପିଲେ; ସେମାନେ ଭାବିଲେ ବିନାଶ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି।
8.17.4
तदा जल्पन्ति पाण्डूनां रथिनः सादिनस्तथा ।
द्रोणस्य निधनान्नूनं सङ्क्रुद्वो द्विपदां वरः ॥ ८.१७.४ ॥
ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ରଥୀ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ କହିଲେ: ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ କ୍ରୋଧିତ ମନୁଷ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଶ୍ଚୟ ଆସୁଛନ୍ତି।
8.17.5
शारद्वतो महातेजा दिव्यास्त्रविदुदारधीः ।
अपि स्वस्ति भवेदद्य धृष्टद्युम्नस्य गौतमात् ॥ ८.१७.५ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାତା, ଉଦାରବୁଦ୍ଧି ଶାରଦ୍ୱତ (କୃପ) — ଆଜି ଗୌତମଙ୍କଠାରୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ହେବ କି?
8.17.6
अपीयं वाहिनी कृत्स्ना मुच्येत महतो भयात् ।
अप्ययं ब्राह्मणः सर्वान्न नो हन्यात्समागतान् ॥ ८.१७.६ ॥
ଏହି ସମଗ୍ର ସେନା କ'ଣ ମହାଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ? ନା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିବେ ନାହିଁ?
8.17.7
यादृशं दृश्यते रूपमन्तकप्रतिमं रणे ।
गमिष्यत्यद्य पदवीं भारद्वाजस्य गौतमः ॥ ८.१७.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯମ ସଦୃଶ ଯେଉଁ ରୂପ ଦେଖାଯାଉଛି, ସେହି ଗୌତମ (କୃପ) ଆଜି ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କ ପଥରେ ଯିବେ।
8.17.8
आचार्यः क्षिप्रहस्तश्च विजयी च सदा युधि ।
अस्त्रवान्वीर्यसम्पन्नः क्रोधेन च समन्वितः ॥ ८.१७.८ ॥
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ (ଦ୍ରୋଣ) କ୍ଷିପ୍ରହସ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସଦା ବିଜୟୀ, ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
8.17.9
पार्षतश्च महायुद्वे विमुखोऽद्याभिलक्ष्यते ।
इत्येवं विविधा वाचस्तावकानां परैः सह।
व्यश्रूयन्त महाराज तयोस्तत्र समागमे ॥ ८.१७.९ ॥
ପାର୍ଷତ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ) ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଆଜି ବିମୁଖ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଶତ୍ରୁ ଉଭୟଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ନାନା ପ୍ରକାର କଥା ଶୁଣାଗଲା।
8.17.10
विनिःश्वस्य ततः क्रोधात्कृपः शारद्वतो नृप ।
पार्षतं चार्दयामास निश्चेष्टं सर्वमर्मसु ॥ ८.१७.१० ॥
ହେ ନୃପ, ତା'ପରେ ଶାରଦ୍ୱତଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃପ କ୍ରୋଧରେ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ପାର୍ଷତ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ) ଉପରେ ଆଘାତ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ପ୍ରହାର କରି ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟ କଲେ।
8.17.11
स हन्यमानः समरे गौतमेन महात्मना ।
कर्तव्यं न स्म जानाति मोहेन महता वृतः ॥ ८.१७.११ ॥
ମହାତ୍ମା ଗୌତମ (କୃପ)ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ସେ, ମହାମୋହରେ ଆବୃତ ହୋଇ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
8.17.12
तमब्रवीत्ततो यन्ता कञ्चित्क्षेमं तु पार्षत ।
ईदृशं व्यसनं युद्धे न ते दृष्टं मया क्वचित् ॥ ८.१७.१२ ॥
ତେବେ ସାରଥି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ପାର୍ଷତ, ଆପଣ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କର ଏପରି ବିପଦ ମୁଁ କେବେ ଦେଖି ନାହିଁ।'
8.17.13
दैवयोगात्तु ते बाणा नापतन्मर्मभेदिनः ।
प्रेषिता द्विजमुख्येन मर्माण्युद्दिश्य सर्वतः ॥ ८.१७.१३ ॥
ଦୈବଯୋଗରେ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମର୍ମସ୍ଥଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଚାରିପାଶରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ତୁମ୍ଭ ମର୍ମଭେଦୀ ବାଣସବୁ ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
8.17.14
व्यावर्तये रथं तूर्णं नदीवेगमिवार्णवात् ।
अवध्यं ब्राह्मणं मन्ये येन ते विक्रमो हतः ॥ ८.१७.१४ ॥
ନଦୀର ବେଗ ସମୁଦ୍ରରୁ ଫେରିଆସିବା ପରି ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ରଥ ଫେରାଉଛି। ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମ ବିକ୍ରମକୁ ହତ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଅବଧ୍ୟ ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ।
8.17.15
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्शनकैरब्रवीद्वचः ।
मुह्यते मे मनस्तात गात्रस्वेदश्च जायते ॥ ८.१७.१५ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଧୀରେ କହିଲେ — ହେ ତାତ, ମୋ ମନ ମୋହିତ ହେଉଛି, ମୋ ଅଙ୍ଗରୁ ଝାଳ ବାହାରୁଛି।
8.17.16
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च सारथे ।
वर्जयन्ब्राह्मणं युद्धे शनैर्याहि यतोऽर्जुनः ॥ ८.१७.१६ ॥
ମୋ ଶରୀର କମ୍ପୁଛି, ହେ ସାରଥି, ରୋମାଞ୍ଚ ହେଉଛି। ଯୁଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏଡ଼ାଇ ଯେଉଁଠି ଅର୍ଜୁନ ଅଛନ୍ତି ସେଆଡ଼େ ଧୀରେ ରଥ ଚଳାଅ।
8.17.17
अर्जुनं भीमसेनं वा समरे प्राप्य सारथे ।
क्षेममद्य भवेन्मह्यमिति मे नैष्ठिकी मतिः ॥ ८.१७.१७ ॥
ହେ ସାରଥି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ କିମ୍ବା ଭୀମସେନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଆଜି ମୋର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ — ଏହା ମୋର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ।
8.17.18
ततः प्रायान्महाराज सारथिस्त्वरयन्हयान् ।
यतो भीमो महेष्वासो युयुधे तव सैनिकैः ॥ ८.१७.१८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ସାରଥି ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ରୁତ କରି ସେଆଡ଼େ ଗଲା ଯେଉଁଠି ମହାଧନୁର୍ଧର ଭୀମ ତୁମ ସୈନିକମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
8.17.19
प्रद्रुतं च रथं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नस्य मारिष ।
किरञ्शरशतान्येव गौतमोऽनुययौ तदा ॥ ८.१७.१९ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ରଥ ପଳାଉଥିବା ଦେଖି ଗୌତମ (କୃପ) ସେତେବେଳେ ଶହ ଶହ ବାଣ ବର୍ଷାଇ ତା'ର ପଛେ ଗଲେ।
8.17.20
शङ्खं च पूरयामास मुहुर्मुहुररिन्दमः ।
पार्षतं त्रासयामास महेन्द्रो नमुचिं यथा ॥ ८.१७.२० ॥
ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ବାରମ୍ବାର ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ; ମହେନ୍ଦ୍ର ନମୁଚିକୁ ଯେପରି ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ପାର୍ଷତଙ୍କୁ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ) ଭୟଭୀତ କଲେ।
8.17.21
शिखण्डिनं तु समरे भीष्ममृत्युं दुरासदम् ।
हार्दिक्यो वारयामास स्मयन्निव मुहुर्मुहुः ॥ ८.१७.२१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱରୂପ ଓ ନିକଟ ଯିବା କଷ୍ଟକର ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ହାର୍ଦିକ୍ୟ (କୃତବର୍ମା) ହସି ହସି ବାରମ୍ବାର ଅଟକାଇଲେ।
8.17.22
शिखण्डी तु समासाद्य हृदिकानां महारथम् ।
पञ्चभिर्निशितैर्भल्लैर्जत्रुदेशे समाहनत् ॥ ८.१७.२२ ॥
ଶିଖଣ୍ଡୀ ହୃଦିକମାନଙ୍କ ମହାରଥୀ (କୃତବର୍ମା) ନିକଟକୁ ଯାଇ ପାଞ୍ଚଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭଲ୍ଲରେ ତା'ର ଜତ୍ରୁ-ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଘାତ କଲେ।
8.17.23
कृतवर्मा तु सङ्क्रद्धो भित्त्वा षष्ट्या पतत्रिभिः ।
धनुरेकेन चिच्छेद हसन्राजन्महारथः ॥ ८.१७.२३ ॥
କିନ୍ତୁ କୃତବର୍ମା କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ଷାଠିଏ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ବାଣରେ ତାକୁ ବିନ୍ଧି, ହସି ହସି, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ମହାରଥୀ ଏକ ବାଣରେ ତା'ର ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
8.17.24
अथान्यद्वनुरादाय द्रुपदस्यात्मजो बली ।
तिष्ठतिष्ठेति सङ्क्रुद्धो हार्दिक्यं प्रत्यभाषत ॥ ८.१७.२४ ॥
ତେବେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ବଳବାନ ପୁତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ଧରି, କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!'
8.17.25
ततोऽस्य नवतिं बाणान्रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ।
प्रेषयामास राजेन्द्र तेऽस्याभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ८.१७.२५ ॥
ତା'ପରେ ସେ ତାʼ ଉପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁଚ୍ଛଯୁକ୍ତ, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନବେ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାʼ କବଚରୁ ଖସି ପଡ଼ିଲା।
8.17.26
वितथांस्तान्समालक्ष्य पतितांश्च महीतले ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन कार्मुकं चिच्छिदे भृशम् ॥ ८.१७.२६ ॥
ସେହି ବାଣମାନ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି, ସେ ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ତାʼ ଧନୁକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାଟିଦେଲା।
8.17.27
अथैनं छिन्नधन्वानं भग्नशृङ्गमिवर्षभम् ।
अशीत्या मार्गणैः क्रुद्धो बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ८.१७.२७ ॥
ତା'ପରେ ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା, ଶୃଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ବୃଷଭ ପରି ତାକୁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ଅଶୀ ବାଣରେ ତାʼ ବାହୁ ଓ ବକ୍ଷରେ ଆଘାତ କଲା।
8.17.28
कृतवर्मा तु सङ्क्रुद्धो मार्गणैः क्षतविक्षतः ।
ववाम रुधिरं गात्रैः कुम्भवक्रादिवोदकम् ॥ ८.१७.२८ ॥
କିନ୍ତୁ କୃତବର୍ମା ବାଣରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା। ତାʼ ଅଙ୍ଗରୁ ଘଡ଼ାର ମୁଖରୁ ଜଳ ଢଳିବା ପରି ରକ୍ତ ଝରିଲା।
8.17.29
रुधिरेण परिक्लिन्नः कृतवर्मा त्वराजत ।
वर्षेण क्लेदितो राजन्यथा गैरिकपर्वतः ॥ ८.१७.२९ ॥
ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇ କୃତବର୍ମା ଶୋଭିଲା, ହେ ରାଜନ୍, ବର୍ଷାରେ ଭିଜିଥିବା ଗୈରିକ ପର୍ବତ ପରି।
8.17.30
अथान्यद्वनुरादाय समार्गणगुणं प्रभुः ।
शिखण्डिनं बाणगणैः स्कन्धदेशे व्यताडयत् ॥ ८.१७.३० ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟ ଧନୁ ଧରି, ବାଣ ଓ ଜ୍ୟା ସହିତ, ଶିଖଣ୍ଡୀର କାନ୍ଧରେ ବାଣ ସମୂହରେ ଆଘାତ କଲେ।
8.17.31
स्कन्धदेशस्थितैर्बाणैः शिखण्डी तु व्यराजत ।
शाखाप्रशाखाविपुलः सुमहान्पादपो यथा ॥ ८.१७.३१ ॥
କାନ୍ଧ ଅଞ୍ଚଳରେ ଲାଗିଥିବା ବାଣରେ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଶୋଭିଲେ, ଶାଖା-ପ୍ରଶାଖାରେ ବିସ୍ତୃତ ମହାବୃକ୍ଷ ପରି।
8.17.32
तावन्योन्यं भृशं विद्व्वा रुधिरेण समुक्षितौ ।
पोप्लुयमानौ हि यथा महान्तौ शोणितहदे।
तद्वद्विरेजतुर्वीरौ शोणितेन परिप्लुतौ ॥ ८.१७.३२ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ଗୁରୁତର ଭାବେ ବିଦ୍ଧ କରି, ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ସେହି ଦୁଇ ବୀର, ରକ୍ତ ହ୍ରଦରେ ପହଁରୁଥିବା ଦୁଇ ମହାନ ହାତୀ ପରି ଶୋଭିଲେ।
8.17.33
यथा च किंशुकौ फुल्लौ पुष्पमासे समागते ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ रक्तचन्दनरूषितौ।
भुजगाविव सङ्क्रुद्धौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ ॥ ८.१७.३३ ॥
ବସନ୍ତ ମାସରେ ଫୁଟିଥିବା ଦୁଇଟି କିଂଶୁକ ବୃକ୍ଷ ପରି, ରକ୍ତରେ ସର୍ବାଙ୍ଗ ସିକ୍ତ ଓ ରକ୍ତଚନ୍ଦନ ଲିପ୍ତ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦୁଇ ସର୍ପ ପରି ସେହି ନରୋତ୍ତମ ଶୋଭିଲେ।
8.17.34
तावुभौ शरवनुन्नाङ्गौ परस्परशरक्षतौ ।
अन्योन्यशृङ्गाभिहतौ रेजतुर्वृषभाविव ॥ ८.१७.३४ ॥
ବାଣର ଅରଣ୍ୟରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୁଇଜଣ, ପରସ୍ପରର ବାଣରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ, ପରସ୍ପରର ଶୃଙ୍ଗରେ ଆହତ ଦୁଇଟି ଷଣ୍ଢ ପରି ଶୋଭିଲେ।
8.17.35
अन्योन्यस्य वधे यत्नं कुर्वाणौ तौ महारथौ ।
रथाभ्यां चेरतुस्तत्र मण्डलानि सहस्रशः ॥ ८.१७.३५ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଯତ୍ନ କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ, ସେଠାରେ ନିଜ ରଥରେ ହଜାରେ ମଣ୍ଡଳ ଘୂରିଲେ।
8.17.36
कृतवर्मा महाराज पार्षतं निशितैः शरैः ।
रणे विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्गैः शिलाशितैः ॥ ८.१७.३६ ॥
ହେ ମହାରାଜ! କୃତବର୍ମା ରଣରେ ପାର୍ଷତଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ, ସୁନାପଖା ଓ ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ସତୁରି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
8.17.37
ततोऽस्य समरे बाणं भोजः प्रहरतां वरः ।
जीवितान्तकरं घोरं व्यसृजत्त्वरयाऽन्वितः ॥ ८.१७.३७ ॥
ଆଘାତକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଜ ସମରରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରାଣାନ୍ତକାରୀ ଭୟଙ୍କର ବାଣ ଶୀଘ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
8.17.38
स तेनाभिहतो राजन्मूर्च्छामाशु समाविशत् ।
ध्वजयष्टिं च सहसा शिश्रिये कश्मलावृतः ॥ ८.१७.३८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ସେ ଶୀଘ୍ର ମୂର୍ଚ୍ଛାରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ମୋହାବୃତ ହୋଇ ହଠାତ୍ ଧ୍ୱଜଦଣ୍ଡକୁ ଧରିଲେ।
8.17.39
अपोवाह रणात्तूर्णं सारथी रथिनां वरम् ।
हार्दिक्यशरसन्तप्तं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ॥ ८.१७.३९ ॥
ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ବୀରଙ୍କୁ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କ ବାଣରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ନିଶ୍ୱାସ ପକାଉଥିବାରୁ ସାରଥି ଶୀଘ୍ର ରଣରୁ ଦୂରକୁ ନେଇଗଲା।
8.17.40
पराजिते ततः शूरे द्रुपदस्यात्मजे प्रभो ।
व्यद्रवत्पाण्डवी सेना व्यधमाना समन्ततः ॥ ८.१७.४० ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତା'ପରେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ଶୂରବୀର ପରାଜିତ ହେବାରୁ ପାଣ୍ଡବ ସେନା ସବୁଦିଗେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ପଳାଇଲା।