மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.17.1
धृष्टद्युम्नं कृपो राजन्वारयामास संयुगे ।
यथा दृष्ट्वा वने सिंहं शरभो वारयेद्युधि ॥ ८.१७.१ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: அரசே, காட்டில் சிங்கத்தைக் கண்ட சரபம் அதைத் தடுப்பது போல, போரில் கிருபர் திருஷ்டத்யும்னனைத் தடுத்தார்.
8.17.2
निरुद्वः पार्षतस्तेन गौतमेन बलीयसा ।
पदात्पदं विचलितुं नाशकत्तत्र भारत ॥ ८.१७.२ ॥
பாரதா, வலிமைமிக்க கௌதமரால் தடுக்கப்பட்ட பார்ஷதன் அங்கே ஓரடியும் நகர முடியவில்லை.
8.17.3
गौतमस्य रथं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
वित्रेसुः सर्वभूतानि क्षयं प्राप्तं च मेनिरे ॥ ८.१७.३ ॥
கௌதமரின் தேர் திருஷ்டத்யும்னனின் தேரை நோக்கி வருவதைக் கண்டு எல்லா உயிரினங்களும் நடுங்கின; அழிவு வந்துவிட்டது என்று அவை எண்ணின.
8.17.4
तदा जल्पन्ति पाण्डूनां रथिनः सादिनस्तथा ।
द्रोणस्य निधनान्नूनं सङ्क्रुद्वो द्विपदां वरः ॥ ८.१७.४ ॥
அப்போது பாண்டவர்களின் தேர்வீரர்களும் குதிரைவீரர்களும் பேசினர்: துரோணரின் மரணத்தால் கோபமுற்ற மனிதர்களில் சிறந்தவர் நிச்சயமாக வருகிறார் என்று.
8.17.5
शारद्वतो महातेजा दिव्यास्त्रविदुदारधीः ।
अपि स्वस्ति भवेदद्य धृष्टद्युम्नस्य गौतमात् ॥ ८.१७.५ ॥
மகா தேஜஸ்வியும் தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்தவரும் உயர்ந்த அறிவுடையவருமான சாரத்வதர் (கிருபர்) — இன்று கௌதமரிடமிருந்து திருஷ்டத்யும்னனுக்கு நலன் உண்டாகுமா?
8.17.6
अपीयं वाहिनी कृत्स्ना मुच्येत महतो भयात् ।
अप्ययं ब्राह्मणः सर्वान्न नो हन्यात्समागतान् ॥ ८.१७.६ ॥
இந்தப் படை முழுவதும் பெரும் பயத்திலிருந்து விடுபடுமா? அல்லது இந்த பிராமணர் இங்கு கூடியிருக்கும் நம் அனைவரையும் கொல்லாமல் விடுவாரா?
8.17.7
यादृशं दृश्यते रूपमन्तकप्रतिमं रणे ।
गमिष्यत्यद्य पदवीं भारद्वाजस्य गौतमः ॥ ८.१७.७ ॥
போரில் யமனைப் போன்ற வடிவம் தெரிகிறது; கௌதமர் (கிருபர்) இன்று பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) வழியில் செல்வார்.
8.17.8
आचार्यः क्षिप्रहस्तश्च विजयी च सदा युधि ।
अस्त्रवान्वीर्यसम्पन्नः क्रोधेन च समन्वितः ॥ ८.१७.८ ॥
ஆசிரியர் (துரோணர்) விரைந்த கைகளை உடையவர், போரில் எப்போதும் வெற்றி பெறுபவர், அஸ்திரங்களில் வல்லவர், வீரியம் நிறைந்தவர், கோபம் கொண்டவர்.
8.17.9
पार्षतश्च महायुद्वे विमुखोऽद्याभिलक्ष्यते ।
इत्येवं विविधा वाचस्तावकानां परैः सह।
व्यश्रूयन्त महाराज तयोस्तत्र समागमे ॥ ८.१७.९ ॥
பார்ஷதர் (த்ருஷ்டத்யும்னர்) பெரும் போரில் இன்று பின்வாங்கியவராகக் காணப்படுகிறார். மகாராஜாவே, அவர்களின் அந்த சந்திப்பில் உங்கள் பக்கத்தாரிடமும் எதிரிகளிடமும் பலவகைப் பேச்சுகள் கேட்கப்பட்டன.
8.17.10
विनिःश्वस्य ततः क्रोधात्कृपः शारद्वतो नृप ।
पार्षतं चार्दयामास निश्चेष्टं सर्वमर्मसु ॥ ८.१७.१० ॥
அரசே, பின்னர் சரத்வானின் மகன் கிருபர் கோபத்தால் பெருமூச்சு விட்டு, பார்ஷதரை (த்ருஷ்டத்யும்னரை) தாக்கி அவரது எல்லா மர்மஸ்தானங்களிலும் அடித்து அசைவற்றவராக ஆக்கினார்.
8.17.11
स हन्यमानः समरे गौतमेन महात्मना ।
कर्तव्यं न स्म जानाति मोहेन महता वृतः ॥ ८.१७.११ ॥
மகாத்மாவான கௌதமர் (கிருபர்) போரில் தாக்கப்பட்ட அவர், பெரும் மயக்கத்தால் சூழப்பட்டு, இனி என்ன செய்ய வேண்டுமென்பதை அறியவில்லை.
8.17.12
तमब्रवीत्ततो यन्ता कञ्चित्क्षेमं तु पार्षत ।
ईदृशं व्यसनं युद्धे न ते दृष्टं मया क्वचित् ॥ ८.१७.१२ ॥
அப்போது தேரோட்டி அவரிடம் சொன்னான், 'பார்ஷதரே, உமக்கு நலமா? போரில் இத்தகைய துன்பத்தை நான் உம்மிடம் எப்போதும் கண்டதில்லை.'
8.17.13
दैवयोगात्तु ते बाणा नापतन्मर्मभेदिनः ।
प्रेषिता द्विजमुख्येन मर्माण्युद्दिश्य सर्वतः ॥ ८.१७.१३ ॥
விதியின் வலிமையால், மர்மங்களைத் துளைக்கும் உன் அம்புகள் — த்விஜர்களில் சிறந்தவனால் மர்மங்களை நோக்கி எல்லாப் புறமிருந்தும் ஏவப்பட்டவை — விழவில்லை.
8.17.14
व्यावर्तये रथं तूर्णं नदीवेगमिवार्णवात् ।
अवध्यं ब्राह्मणं मन्ये येन ते विक्रमो हतः ॥ ८.१७.१४ ॥
நதியின் வேகம் கடலிலிருந்து திரும்புவது போல, விரைவாக ரதத்தைத் திருப்புகிறேன். உன் வீரியத்தை அழித்த அந்த பிராமணன் கொல்லப்படத் தகாதவன் என்று நான் கருதுகிறேன்.
8.17.15
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्शनकैरब्रवीद्वचः ।
मुह्यते मे मनस्तात गात्रस्वेदश्च जायते ॥ ८.१७.१५ ॥
அப்போது, அரசே, த்ருஷ்டத்யும்நன் மெல்ல பேசினான்: 'அன்பனே, என் மனம் குழம்புகிறது; என் உடல் வியர்க்கிறது.'
8.17.16
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च सारथे ।
वर्जयन्ब्राह्मणं युद्धे शनैर्याहि यतोऽर्जुनः ॥ ८.१७.१६ ॥
என் உடலில் நடுக்கம் உண்டாகிறது; சாரதியே, மயிர் சிலிர்க்கிறது. போரில் பிராமணனைத் தவிர்த்து, அர்ஜுனன் எங்கே இருக்கிறானோ அங்கே மெல்ல ஓட்டு.
8.17.17
अर्जुनं भीमसेनं वा समरे प्राप्य सारथे ।
क्षेममद्य भवेन्मह्यमिति मे नैष्ठिकी मतिः ॥ ८.१७.१७ ॥
சாரதியே, போரில் அர்ஜுனனையோ பீமசேனனையோ அடைந்து இன்று எனக்குப் பாதுகாப்பு உண்டாகட்டும் — இதுவே என் உறுதியான எண்ணம்.
8.17.18
ततः प्रायान्महाराज सारथिस्त्वरयन्हयान् ।
यतो भीमो महेष्वासो युयुधे तव सैनिकैः ॥ ८.१७.१८ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, சாரதி குதிரைகளை விரைவுபடுத்திக் கொண்டு, மகாவில்லாளன் பீமன் உன் வீரர்களுடன் போரிட்ட இடத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
8.17.19
प्रद्रुतं च रथं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नस्य मारिष ।
किरञ्शरशतान्येव गौतमोऽनुययौ तदा ॥ ८.१७.१९ ॥
மாரிஷா, திருஷ்டத்யும்னனின் தேர் ஓடுவதைக் கண்ட கௌதமன் (கிருபர்) அப்போது நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
8.17.20
शङ्खं च पूरयामास मुहुर्मुहुररिन्दमः ।
पार्षतं त्रासयामास महेन्द्रो नमुचिं यथा ॥ ८.१७.२० ॥
எதிரிகளை அடக்குபவன் பலமுறை சங்கை ஊதினான்; மகேந்திரன் நமுசியைக் கலக்கியது போல பார்ஷதனை (திருஷ்டத்யும்னனை) அச்சுறுத்தினான்.
8.17.21
शिखण्डिनं तु समरे भीष्ममृत्युं दुरासदम् ।
हार्दिक्यो वारयामास स्मयन्निव मुहुर्मुहुः ॥ ८.१७.२१ ॥
போரில் பீஷ்மரின் மரணமாகவும் அணுக முடியாதவனுமான சிகண்டியை, ஹார்திக்யன் (கிருதவர்மா) புன்னகைப்பவன் போல் மீண்டும் மீண்டும் தடுத்தான்.
8.17.22
शिखण्डी तु समासाद्य हृदिकानां महारथम् ।
पञ्चभिर्निशितैर्भल्लैर्जत्रुदेशे समाहनत् ॥ ८.१७.२२ ॥
ஆனால் சிகண்டி ஹிருதிகர்களின் மகாரதனை (கிருதவர்மாவை) அடைந்து, ஐந்து கூரான பல்லங்களால் அவனது தோள்-எலும்பு பகுதியில் தாக்கினான்.
8.17.23
कृतवर्मा तु सङ्क्रद्धो भित्त्वा षष्ट्या पतत्रिभिः ।
धनुरेकेन चिच्छेद हसन्राजन्महारथः ॥ ८.१७.२३ ॥
ஆனால் கிருதவர்மா கோபமுற்று, அறுபது இறகு அம்புகளால் துளைத்து, சிரித்தவாறு, அரசே, அந்த மகாரதன் ஒரே அம்பால் அவனது வில்லை அறுத்தான்.
8.17.24
अथान्यद्वनुरादाय द्रुपदस्यात्मजो बली ।
तिष्ठतिष्ठेति सङ्क्रुद्धो हार्दिक्यं प्रत्यभाषत ॥ ८.१७.२४ ॥
பின்னர் துருபதனின் வலிமைமிக்க மகன் வேறொரு வில்லை எடுத்து, கோபத்துடன் ஹார்திக்யனை நோக்கி, 'நில், நில்!' என்றான்.
8.17.25
ततोऽस्य नवतिं बाणान्रुक्मपुङ्खान्सुतेजनान् ।
प्रेषयामास राजेन्द्र तेऽस्याभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ ८.१७.२५ ॥
அப்போது அவன் அவன் மீது பொன் இறகுகள் கொண்ட, மிகக் கூர்மையான தொண்ணூறு அம்புகளை ஏவினான். மன்னர்களின் தலைவனே, அவை அவனுடைய கவசத்திலிருந்து வழுக்கி விழுந்தன.
8.17.26
वितथांस्तान्समालक्ष्य पतितांश्च महीतले ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन कार्मुकं चिच्छिदे भृशम् ॥ ८.१७.२६ ॥
அவை பயனற்றுப் போய் தரையில் விழுந்ததைக் கண்டு, அவன் மிகக் கூர்மையான க்ஷுரப்ர அம்பால் அவனுடைய வில்லை முழுவதுமாக வெட்டினான்.
8.17.27
अथैनं छिन्नधन्वानं भग्नशृङ्गमिवर्षभम् ।
अशीत्या मार्गणैः क्रुद्धो बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ८.१७.२७ ॥
பின்னர், வில் உடைந்து கொம்பு முறிந்த காளை போல இருந்த அவனை, சினந்த அவன் எண்பது அம்புகளால் அவனுடைய தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.
8.17.28
कृतवर्मा तु सङ्क्रुद्धो मार्गणैः क्षतविक्षतः ।
ववाम रुधिरं गात्रैः कुम्भवक्रादिवोदकम् ॥ ८.१७.२८ ॥
ஆனால் கிருதவர்மா அம்புகளால் பலமாகக் காயமடைந்து, சினமுற்றான். அவனுடைய உறுப்புகளிலிருந்து இரத்தம் குடத்தின் வாயிலிருந்து நீர் ஊற்றுவது போல் வழிந்தது.
8.17.29
रुधिरेण परिक्लिन्नः कृतवर्मा त्वराजत ।
वर्षेण क्लेदितो राजन्यथा गैरिकपर्वतः ॥ ८.१७.२९ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்த கிருதவர்மா ஒளிர்ந்தான். அரசனே, மழையால் நனைந்த செம்மண் மலை போல.
8.17.30
अथान्यद्वनुरादाय समार्गणगुणं प्रभुः ।
शिखण्डिनं बाणगणैः स्कन्धदेशे व्यताडयत् ॥ ८.१७.३० ॥
பின்னர் வல்லவனான அவன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, அம்புகளும் நாணும் கொண்டு, சிகண்டியின் தோளில் அம்புத் தொகைகளால் தாக்கினான்.
8.17.31
स्कन्धदेशस्थितैर्बाणैः शिखण्डी तु व्यराजत ।
शाखाप्रशाखाविपुलः सुमहान्पादपो यथा ॥ ८.१७.३१ ॥
தோள்பகுதியில் பதிந்த அம்புகளால் சிகண்டி விளங்கினான், கிளைகளும் துணைக்கிளைகளும் பரந்த பெரிய மரம் போல.
8.17.32
तावन्योन्यं भृशं विद्व्वा रुधिरेण समुक्षितौ ।
पोप्लुयमानौ हि यथा महान्तौ शोणितहदे।
तद्वद्विरेजतुर्वीरौ शोणितेन परिप्लुतौ ॥ ८.१७.३२ ॥
ஒருவரை ஒருவர் கடுமையாகத் துளைத்து, இரத்தத்தால் நனைந்த அவ்விரு வீரர்களும், இரத்தக் குளத்தில் நீந்தும் இரு பெரிய யானைகளைப் போல் விளங்கினர்.
8.17.33
यथा च किंशुकौ फुल्लौ पुष्पमासे समागते ।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ रक्तचन्दनरूषितौ।
भुजगाविव सङ्क्रुद्धौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ ॥ ८.१७.३३ ॥
வசந்த காலத்தில் மலர்ந்த இரு கிம்சுக மரங்களைப் போல, இரத்தத்தால் உடல் முழுவதும் நனைந்து, சிவப்பு சந்தனத்தால் பூசப்பட்டு, கோபம் கொண்ட இரு பாம்புகளைப் போல அந்த நரோத்தமர்கள் விளங்கினர்.
8.17.34
तावुभौ शरवनुन्नाङ्गौ परस्परशरक्षतौ ।
अन्योन्यशृङ्गाभिहतौ रेजतुर्वृषभाविव ॥ ८.१७.३४ ॥
அம்புக்காட்டால் மறைக்கப்பட்ட உடல்களுடைய, ஒருவர் அம்புகளால் ஒருவர் காயமடைந்த அவ்விருவரும், ஒருவர் கொம்புகளால் ஒருவர் முட்டுண்ட இரு காளைகளைப் போல விளங்கினர்.
8.17.35
अन्योन्यस्य वधे यत्नं कुर्वाणौ तौ महारथौ ।
रथाभ्यां चेरतुस्तत्र मण्डलानि सहस्रशः ॥ ८.१७.३५ ॥
ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல முயன்ற அந்த இரு மகாரதர்களும், அங்கே தங்கள் தேர்களால் ஆயிரக்கணக்கான வட்டங்களைச் சுற்றினர்.
8.17.36
कृतवर्मा महाराज पार्षतं निशितैः शरैः ।
रणे विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्गैः शिलाशितैः ॥ ८.१७.३६ ॥
மகாராஜாவே! கிருதவர்மன் போரில் பார்ஷதனை கூர்மையான அம்புகளால், பொன் இறகுகளும் கல்லில் தீட்டப்பட்ட கூர்முனைகளுமுள்ள எழுபது அம்புகளால் துளைத்தான்.
8.17.37
ततोऽस्य समरे बाणं भोजः प्रहरतां वरः ।
जीवितान्तकरं घोरं व्यसृजत्त्वरयाऽन्वितः ॥ ८.१७.३७ ॥
அப்போது போரில் தாக்குபவர்களில் சிறந்த போஜன் அவன் மீது உயிரைப் பறிக்கும் கொடிய அம்பைத் துரிதமாக ஏவினான்.
8.17.38
स तेनाभिहतो राजन्मूर्च्छामाशु समाविशत् ।
ध्वजयष्टिं च सहसा शिश्रिये कश्मलावृतः ॥ ८.१७.३८ ॥
அரசே, அந்த அம்பால் தாக்கப்பட்டவன் விரைவில் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்; மயக்கத்தால் சூழப்பட்டு திடீரென கொடிக்கம்பத்தைப் பற்றிக்கொண்டான்.
8.17.39
अपोवाह रणात्तूर्णं सारथी रथिनां वरम् ।
हार्दिक्यशरसन्तप्तं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ॥ ८.१७.३९ ॥
தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனை சாரதி ஹார்திக்யனின் அம்பால் வருந்தியவனாய் அடிக்கடி பெருமூச்செறிந்த அவனைப் போரிலிருந்து விரைவாகக் கொண்டுசென்றான்.
8.17.40
पराजिते ततः शूरे द्रुपदस्यात्मजे प्रभो ।
व्यद्रवत्पाण्डवी सेना व्यधमाना समन्ततः ॥ ८.१७.४० ॥
பிரபுவே, அப்போது துருபதனின் மகனாகிய அந்த வீரன் தோற்கடிக்கப்பட்டதும், பாண்டவர் படை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சிதறி ஓடியது.