مهابهاراتا · أدهيايا 8.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.24.1
भूय एव तु मद्रेश यत्त्वा वक्ष्यामि तच्छृणु ।
यथा पुरावृत्तमिदं युद्धे देवासुरे प्रभो ॥ ८.२४.१ ॥
يا سيد المادرا، أصغِ الآن إلى ما سأقصّه عليك: هذه الرواية القديمة عن الحرب بين الآلهة والأسورا، أيها السيد.
8.24.2
यदुक्तवान्पितुर्मह्यं मार्कण्डेयो महातपाः ।
ब्रुवतस्तदशेषेण मम राजर्षिसत्तम।
निबोध मनसा चात्र न ते कार्या विचारणा ॥ ८.२४.२ ॥
ما قاله المارکندیا، الزاهد العظيم، لأبي، وما حدّثني به كاملاً، يا خير الملوك الحكماء: افهمه بعقل منتبه، ولا تُدخل فيه شكّاً.
8.24.3
समुत्पन्नो हि राजानः प्रमोह इति निश्चयम् ।
कृत्वा चैव व्यवस्यन्ति सर्वे धर्मार्थनिश्चयान् ॥ ८.२४.३ ॥
فبعد أن يتيقنوا أن الحيرة قد نشأت في الملوك، يعزم الجميع على قراراتهم في شأن الدّهرما والثروة.
8.24.4
देवानामसुराणां च महानासीत्समुच्छ्रयः ।
सैंहिकेयास्तदोद्वृत्ता विबुधानवसूदयन्।
ते निरस्तः कृता देवैर्दानवा बलगर्विताः ॥ ८.२४.४ ॥
نشب بين الآلهة والأسورا صراع عظيم. فتمرّد أبناء سِمهيكا وأخذوا يسحقون الآلهة؛ ثم هُزم الدانافا المزهوون بقوتهم وطردتهم الآلهة.
8.24.5
तत्रासीत्प्रथमो राजन्सङ्ग्रामस्तारकामयः ।
निर्जिताश्च ततो दैत्या दैवतैरिति नः श्रुतिः ॥ ८.२४.५ ॥
هناك، أيها الملك، كانت الحرب الأولى حرب تاراكا؛ ثم، كما سمعنا، قهرت الآلهة الدايتيا.
8.24.6
भग्नदर्पा निरुत्साहाः पातालं विविशुस्तदा ॥ ८.२४.६ ॥
وقد تحطّم كبرياؤهم وفقدوا عزيمتهم، فدخلوا عندئذٍ إلى العالم السفلي.
8.24.7
निर्जितेषु च दैत्येषु तारकस्य सुतास्त्रयः ।
ताराक्षः कमलाक्षश्च विद्युन्माली च पार्थिव ॥ ८.२४.७ ॥
أيها الملك، لما قُهر الدايتيا كان لتاراكا ثلاثة أبناء: تاراكشا وكامالاكشا وفيديونمالين.
8.24.8
तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिताः ।
तपसा कर्णयामासुर्देहांस्ताञ्शत्रुकर्शनाः ॥ ८.२४.८ ॥
وبعد أن اتخذوا تقشفًا شديدًا وثبتوا في الانضباط الأعلى، أنهك أولئك القاهرون للأعداء أجسادهم بالتقشف.
8.24.9
दमेन तपसा चैव नियमेन समाधिना ।
तेषां पितामहः प्रीतो वरदः प्रददौ वरम् ॥ ८.२४.९ ॥
فرح الجد، واهب النعم، بضبطهم للنفس وتقشفهم والتزامهم وتركيزهم، فمنحهم نعمة.
8.24.10
अवध्यत्वं च ते सर्वे सर्वभूतेषु सर्वदा ।
सहिता वरयामासः सर्वलोकपितामहम् ॥ ८.२४.१० ॥
وطلبوا جميعًا من جد العوالم كلها عدم القتل بين جميع الكائنات على الدوام.
8.24.11
तानब्रवीत्तदा देवः सर्वलोकगुरुः प्रभुः ।
नास्ति सर्वामरत्वं वै निवर्तध्वमितोऽसुराः।
अन्यं वरं वृणीध्वं वै रोचते यादृशो हि वः ॥ ८.२४.११ ॥
فقال لهم حينها الإله، الرب، معلم جميع العوالم: "لا وجود للخلود التام. ارجعوا من هنا أيها الأسورا. اختاروا نعمة أخرى ترضيكم."
8.24.12
ततस्ते सहिता राजन्सम्प्रधार्यासकृद्बहुः ।
सर्वलोकेश्वरं वाक्यं प्रणम्यैनमथाऽब्रुवन् ॥ ८.२४.१२ ॥
ثم، أيها الملك، تداولوا جميعًا مرارًا طويلًا، ثم سجدوا لرب العوالم كلها وقالوا له هذه الكلمات.
8.24.13
वस्तुमिच्छाम नगरं कर्तुं कामगमं शुभम् ।
सर्वकामसमृद्वार्थमवध्यं देवदानवैः ॥ ८.२४.१३ ॥
نريد أن نبني مدينة مباركة تتحرك بمشيئتنا، غنية بتحقيق كل الرغبات، لا تُقهر من الآلهة والدانافا.
8.24.14
यक्षरक्षोरगगणैर्नानाजातिभिरेव च ।
न कृत्याभिर्न शस्त्रैश्च न शापैर्ब्रह्मवादिनाम्।
वध्येत त्रिपुरं देव प्रयच्छेः प्रपितामह ॥ ८.२४.१४ ॥
ليُفنَ تلك المدينة الثلاثية لا على يد جموع اليكشا والراكشاسا والثعابين، ولا على يد كائنات من أجناس شتى، ولا بالسحر ولا بالسلاح ولا بلعنات العارفين بالبراهمن. أيها الإله، يا جد الأجداد، امنحنا هذا.
8.24.15
वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् ।
विचरिष्याम लोकेऽस्मिंस्त्वत्प्रसादपुरस्कृताः ॥ ८.२४.१५ ॥
سنستقر على هذه الأرض في ثلاث مدن فقط، ونتقدم بنعمتك، ونجوب هذا العالم.
8.24.16
ततो वर्षसहस्रेषु समेष्यामः परस्परम् ।
एकीभावं गभिष्यन्ति पुराण्येतानि चानघ ॥ ८.२४.१६ ॥
ثم بعد آلاف السنين سنجتمع، وتصير هذه المدن واحدة، أيها الطاهر من الذنوب.
8.24.17
समागतानि चैतानि यो हन्याद्भगवांस्तदा ।
एकेषुणा देववरः स नो मृत्युर्भविष्यति ॥ ८.२४.१७ ॥
حين تجتمع هذه المدن، فالإله المبارك، أفضل الآلهة، الذي يضربها بسهم واحد، سيكون هو موتنا.
8.24.18
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवानां पितामहः ।
एवमस्त्विति तान्देवः प्रत्युक्त्वा प्राविशद्दिवम् ॥ ८.२४.१८ ॥
فلما سمع الإله الجد كلام الدانافا أجابهم قائلاً: «ليكن ذلك»، ودخل السماء.
8.24.19
ते तु लब्धवराः प्रीताः सम्प्रधार्य परस्परम् ।
पुरत्रयविसृष्ट्यर्थं मयं वव्रुर्महारथाः।
विश्वकार्माणमजरं दैत्यदानवपूजितम् ॥ ८.२४.१९ ॥
فاختار أولئك الفرسان العظام، بعد أن نالوا نعمهم وسروا، وتشاوروا فيما بينهم، مايا ليصنع المدن الثلاث؛ وهو كالفنان الخالد فيشفاكرمان، الذي يبجله الدايتيا والدانافا.
8.24.20
ततो मयः स्वतपसा चक्रे धीमान्पुराणि च ।
त्रीणि काञ्चनमेकं वै रौप्यं कार्ष्णायसं तथा ॥ ८.२४.२० ॥
ثم صنع مايا الحكيم، بقوة تقشفه الخاص، ثلاث مدن: واحدة من الذهب، وواحدة من الفضة، وواحدة من الحديد الداكن.
8.24.21
काञ्चनं दिवि तत्रासीदन्तरिक्षे च राजतम् ।
आयसं चाभवद्भौमं तदा तेषां परन्तप ॥ ८.२४.२१ ॥
كانت المدينة الذهبية في السماء، والفضية في الجو، والحديدية على الأرض — يا مُحرِق الأعداء.
8.24.22
एकैकं योजनशतं विस्तृतं तावदायतम् ।
दृढं चाट्टालकयुतं बृहत्प्राकारतोरणम् ॥ ८.२४.२२ ॥
كانت كل مدينة مئة يوجانا عرضًا وبالطول نفسه؛ كانت حصينة، مزودة بأبراج المراقبة، ذات أسوار عظيمة وبوابات.
8.24.23
गृहप्रवरसम्बाधमसम्बाधमहापथम् ।
प्रासादैर्विविधैश्चापि द्वारैश्चैवोपशोभितम् ॥ ८.२४.२३ ॥
كانت تلك المدينة مزدحمة بالمنازل الفاخرة، ذات شوارع عريضة كبرى، ومزينة بقصور شتى وأبواب.
8.24.24
त्रिपुरं तेषु चाप्यासन्राजानो वै पृथक्पृथक् ।
दिव्यमाल्याम्बरधरा दैतेया राजसत्तम ॥ ८.२४.२४ ॥
وفي تلك المدن الثلاث كان هناك ملوك، كل واحد على حدة، دايتيون يرتدون أكاليل وثياب إلهية — يا أفضل الملوك.
8.24.25
काञ्चनं तारकाक्षस्य दिव्यमासीन्महात्मनः ।
राजतं कमलाक्षस्य विद्युन्मालिन आयसम् ॥ ८.२४.२५ ॥
كانت مدينة تاراكاكشا العظيم النفس الإلهية من ذهب، ومدينة كامالاكشا من فضة، ومدينة فيديونمالين من حديد.
8.24.26
त्रयस्ते दैत्यराजानस्त्रीँल्लोकानाशु तेजसा ।
आक्रम्य तस्थुरूचुश्च कश्च नाम प्रजापतिः ॥ ८.२४.२६ ॥
وقف أولئك الملوك الثلاثة من الدايتيا، بعد أن قهروا العوالم الثلاثة بسرعة بجلالهم، وقالوا: «من هو سيد المخلوقات يا ترى؟»
8.24.27
तेषां दानवमुख्यानां प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
कोट्याश्चाप्रतिवीराणां समाजग्मुस्ततस्ततः ॥ ८.२४.२७ ॥
اجتمع من هنا وهناك مئات الألوف والملايين من أولئك الدانافا الأعيان، وعشرات الملايين من الأبطال الذين لا نظير لهم.
8.24.28
मांसाशिनः सुदृप्ताश्च सुरैर्विनिकृताः पुरा ।
महदैश्वर्यमिच्छन्तस्त्रिपुरं दुर्गमाश्रिताः ॥ ८.२४.२८ ॥
كانوا آكلي لحوم ومتكبرين للغاية، وقد هزمتهم الآلهة من قبل، فلجأوا إلى تريبورا الحصين راغبين في سيادة عظيمة.
8.24.29
सर्वेषां च पुनश्चैषां सर्वयोगवहो मयः ।
तमाश्रित्य हि ते सर्वेऽवर्तयन्नकुतोभयाः ॥ ८.२४.२९ ॥
كان مايا حامل كل الحيل، وهو السند لهم جميعا ولهؤلاء أيضا؛ وبالاعتماد عليه كانوا جميعا يعيشون دون خوف من أي جهة.
8.24.30
यो हि यं मनसा कामं दध्यौ त्रिपुरसंश्रयः ।
तस्मै तस्मै मयस्तं तं विदधे मायया तदा ॥ ८.२४.३० ॥
وكل ما تمناه ساكن تريبورا في نفسه، كان مايا يوجده له حينها بسحره.
8.24.31
तारकाक्षसुतश्चासीद्वरिर्नाम महाबलः ।
तपस्तेपे परमकं येनातुष्यत्पितामहः ॥ ८.२४.३१ ॥
كان فاري، ابن تاراكاكشا، ذا قوة عظيمة. أدى تقشفًا أعلى، فرضي به الجد.
8.24.32
सन्तुष्टमवृणोद्देवं वापी भवतुः नः पुरे ।
शस्त्रैर्विनिहता यत्र क्षिप्ताः स्युर्बलवत्तराः ॥ ८.२४.३२ ॥
سأل الإله المسرور منحة: ليكن في مدينتنا بركة، فمن قُتل بالسلاح ثم أُلقي فيها يزداد قوة.
8.24.33
स तु लब्ध्वा वरं वीरस्तारकाक्षसुतो हरिः ।
ससृजे तत्र वापीं तां मृतसञ्जीविनीं प्रभो ॥ ८.२४.३३ ॥
ذلك البطل هاري، ابن تاراكاكشا، لما نال المنحة، أيها السيد، أنشأ هناك تلك البركة التي تُحيي الموتى.
8.24.34
येन रूपेण यो दैत्यो येन वेषेण चाप्यथ ।
क्षिप्यते निहतो वाप्यां तादृशेनैव जायते।
सम्पूर्णबलवीर्यस्तु राजञ्छौर्यसमन्वितः ॥ ८.२४.३४ ॥
بأي هيئة وأي زي يُلقى الشيطان المقتول في البركة، بتلك الهيئة نفسها يولد. أيها الملك، يصبح ذا قوة وبأس وشجاعة كاملة.
8.24.35
एवं वीर्येण संयुक्तां कृतां तेन महात्मना ।
तां प्राप्य त्रैपुरा वापीं लोकान्सर्वान्बबाधिरे ॥ ८.२४.३५ ॥
ولما نال الشياطين الثلاثة تلك البركة، المفعمة بالقوة التي أنشأها ذلك العظيم، أرهقوا جميع العوالم.
8.24.36
महता तपसा सिद्धाः सुराणां भयवर्धनाः ।
एकस्मिन्निहते दैत्ये सृजन्ति स्म दशासुरान्।
न तेषां विद्यते युद्वे क्षयो राजन्कथञ्चन ॥ ८.२४.३६ ॥
كانوا بالتقشف العظيم قد بلغوا الكمال، يزيدون خوف الآلهة، وكلما قُتل شيطان واحد خلقوا عشرة أسوريين. أيها الملك، لم يكن هلاكهم في الحرب يحدث بأي حال.
8.24.37
ततस्ते लोभमोहाभ्यामभिभूता विचेतसः ।
निर्भीकाः सहिताः सर्वे स्थापिताः समलोलुपाः ॥ ८.२४.३७ ॥
فاستولى عليهم الطمع والوهم، فصاروا بلا عقل ولا خوف، مجتمعين جميعاً، متساوين في الشره، وقد تمكنوا.
8.24.38
विद्राव्य सगणान्देवांस्तत्रतत्र तदातदा ।
विचेरुः स्वेन कामेन वरदानेन दर्पिताः ॥ ८.२४.३८ ॥
طردوا الآلهة وأتباعهم هنا وهناك، في كل حين، وتجولوا بإرادتهم، متكبرين بالنعمة الممنوحة.
8.24.39
देवोद्यानानि सर्वाणि स्थानानि च दिवौकसाम् ।
ऋषीणामाश्रमान्पुण्यान्रम्याञ्चनपदांस्तथा।
उत्सादयन्त मर्यादां दानवा दुष्टचारिणः ॥ ८.२४.३९ ॥
دمّر الدانافا ذوو السلوك الشرير جميع بساتين الآلهة ومساكنها، وصوامع الحكماء المقدسة والجميلة، والأراضي المعمورة، محطمين النظام القائم.
8.24.40
निःस्थानाश्च कृता देवा ऋषयः पितृभिः सह ।
दैत्यैस्त्रिभिस्त्रयो लोका ह्याक्रान्तास्तैः सुरेतरैः ॥ ८.२४.४० ॥
جُرّد الآلهة والحكماء والأسلاف من مساكنهم، واجتاح الدايتيا أعداء الآلهة العوالم الثلاثة.
8.24.41
पीड्यमानेषु लोकेषु ततः शक्रो मरुद्वृतः ।
पुराण्यायोधयाञ्चक्रे वज्रहस्तः समन्ततः ॥ ८.२४.४१ ॥
وبينما كانت العوالم تُضطهد، هاجم إندرا، محاطاً بالمارُوتا، والصاعقة في يده، المدن من كل جانب.
8.24.42
नाशकत्तान्यभेद्यानि यदा भेत्तुं पुरन्दरः ।
पुराणि वरदत्तानि धात्रा तेन नराधिप ॥ ८.२४.४२ ॥
يا سيد البشر، حين عجز إندرا، مدمّر المدن، عن اختراق تلك المدن المنيعة التي منحها الخالق هبةً.
8.24.43
तदा भीतः सुरपतिर्मुक्त्वा तानि पुराण्यथ ।
तैरेव विबुधैः सार्धं पितामहमरिन्दम।
जगामाथ तदाख्यातुं विप्रकारं सुरेतरैः ॥ ८.२४.४३ ॥
فمضى سيد الآلهة الخائف، وقد ترك تلك المدن، مع أولئك الآلهة نفسهم، يا قاهر الأعداء، إلى الجد ليخبره بالإهانة التي ألحقها غير الآلهة.
8.24.44
ते तत्त्वं सर्वमाख्याय शिरोभिः सम्प्रणम्य च ।
तद्वधोपायमाचक्ष्व भगवन्निति चाब्रुवन् ॥ ८.२४.४४ ॥
فلما أخبروه بالحقيقة كلها وسجدوا برؤوسهم، قالوا: «يا مبارك، أخبرنا بوسيلة قتلهم».
8.24.45
श्रुत्वा तद्भगवान्देवो देवानिदमुवाच ह ।
श्रूयतां त्रिदशाः सर्वे यथेदं वाक्यगौरवम् ॥ ८.२४.४५ ॥
فلما سمع ذلك، قال الإله المبارك للآلهة: «اسمعوا أيها الثلاثون جميعًا، هذه الكلمات ذات الوزن.»
8.24.46
दुरात्मानोऽसुरा नित्यं ते चापि विबुधा मम ।
न शक्नुवन्ति ते सर्वे युष्मान्वै पीडयन्ति ते ॥ ८.२४.४६ ॥
إن الأسورا الأشرار دائمًا، والآلهة أيضًا لي؛ لا يقدرون، ومع ذلك يعذبونكم جميعًا.
8.24.47
अहं समस्तु सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः ।
अविनीता निहन्तव्या इत्येवं प्रब्रवीमि वः ॥ ८.२४.४७ ॥
إنني متساوٍ لجميع الكائنات، ولا شك في ذلك؛ لكن المتمردين ينبغي قتلهم، هكذا أقول لكم.
8.24.48
एकेषुणा विभेद्यानि तानि दुर्गाणि नान्यथा ।
शक्तस्तु तानि बाणेन भेत्तुं कामं त्रिलोचनः ॥ ८.२४.४८ ॥
لا تُخترق تلك الحصون إلا بسهم واحد ولا سبيل غيره؛ ولا يستطيع أحد أن يخترقها بإرادته بذلك السهم سوى ذي العين الثلاثة.
8.24.49
ते यूयं स्थाणुमीशानं जिष्मुमक्लिष्टकारिणम् ।
योद्वारं वृणुत क्षिप्रं स तान्हन्ता सुरेतरान् ॥ ८.२४.४९ ॥
اختاروا جميعًا بسرعة محاربًا هو سثانو الثابت، والرب إيشانا، والمنتصر، الذي يفعل دون عناء؛ فهو سيقتل أولئك الذين ليسوا من الآلهة.
8.24.50
ते देवास्तेन वाक्येन चोदिताः प्रणताः स्थिताः ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै तपस्तप्त्वा सुरर्षभाः।
शुभात्मानो महात्मानो जग्मुर्वै वृषभध्वजम् ॥ ८.२४.५० ॥
وقد حثّتهم تلك الكلمات، وقف الآلهة منحنين؛ وبعد أن مارسوا التقشف ألف سنة إلهية، ذهب سادة الآلهة الطاهرو النفوس العظام إلى حامل راية الثور.
8.24.51
ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा शरण्यं शरणागताः ।
तपः परममाजग्मुर्गृणन्तो ब्रह्म शाश्वतम् ॥ ८.२४.५१ ॥
وضعوا براهما في المقدمة، وجاءوا لاجئين إلى الملجأ؛ بتقشف عظيم، يمجّدون البراهمن الأبدي، جاؤوا.
8.24.52
अनङ्गमथनं सर्वे भवं सर्वात्मना गताः ।
देवदेवं परं स्थाणुं वरदं त्र्यम्बकं शिवम् ॥ ८.२४.५२ ॥
لجأوا جميعًا بكل كيانهم إلى بهافا مُهلِك كاما: إله الآلهة، الأسمى، سثانو الثابت، واهب النعم، ذو العين الثالثة، شيفا المبارك.
8.24.53
शर्वमीड्यमजं रुद्रं शशाङ्काङ्कितमूर्धजम् ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरुग्राभिर्भयेष्वभयमच्युतम्।
सर्वात्मानं महात्मानं येनाप्तं विश्वमात्मना ॥ ८.२४.५३ ॥
مدحوا شارفا، المستحق للحمد، غير المولود، رودرا، ذا الشعر المعلَّم بالقمر، بكلمات حادّة: الذي يهب الأمان في الأخطار، الذي لا يفنى، نفس الكل، العظيم النفس، الذي بنفسه قد عمّ العالم كله.
8.24.54
तपोविशेषैर्विविधैर्योगं यो वेद चात्मनः ।
यः साङ्ख्यमात्मना वेत्ति यस्य चात्मा वेशे सदा ॥ ८.२४.५४ ॥
الذي يعرف يوغا الذات بضروب من التقشف الخاص؛ الذي يعرف السانكهيا بالذات؛ والذي تسكن ذاته الجسد دائمًا.
8.24.55
तं ते ददृशुरीशानं तेजोराशिमुमापतिम् ।
परेण यत्नेन भवं त्रिदशाः शर्वमीश्वरम्।
अनन्यसदृशं लोके प्रतपन्तमकल्मषम् ॥ ८.२४.५५ ॥
رأته الآلهة بجهد عظيم: إيشانا، كتلة النور، سيد أوما — بهافا وشارفا، الرب، الذي لا نظير له في العالم، متوهجًا لا عيب فيه.
8.24.56
एकश्च भगवांस्तत्र नानारूपमकल्पयत् ।
आत्मनः प्रतिरूपाणि रूपाण्यथ महात्मनि।
परस्परस्य चापश्यन्सर्वे परमविस्मिताः ॥ ८.२४.५६ ॥
وهناك خلق الربّ المبارك وحده من ذاته صورًا كثيرة، صورًا مماثلةً لذاته؛ فرأوها في تلك النفس العظيمة، وتحيّر الجميع عجبًا، فنظر بعضهم إلى بعض.
8.24.57
सर्वभूतमयं दृष्ट्वा तमजं जगतः परिम् ।
देवा ब्रह्मर्षयश्चैव शिरोभिर्धरणीं गताः ॥ ८.२४.५७ ॥
لما رأوه، وهو المكوَّن من جميع الكائنات، الأزلي، رب العالم، سجدت الآلهة والبراهمة الحكماء بوجوههم إلى الأرض.
8.24.58
तान्स्वस्तिवाच्य चाभ्यर्च्य समुत्थाप्य च शङ्करः ।
ब्रूतब्रूतेति भगवान्स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२४.५८ ॥
وبعد أن باركهم وأكرمهم وأقامهم، تكلّم شانكارا المبارك مبتسمًا: «قولوا، قولوا!»
8.24.59
त्र्यम्बकेणाभ्यनुज्ञातास्ततस्ते स्वस्थचेतसः ।
नमो नमो नमस्तेऽस्तु प्रभो इत्यब्रुवन्भवम् ॥ ८.२४.५९ ॥
وبعد أن أذن لهم ذو العيون الثلاث، قالوا بقلوب مطمئنة لبهافا: «نمسكم، نمسكم، نمسكم، أيها الرب!»
8.24.60
नमो देवाधिदेवाय प्रियाधाघ्नेऽतिमन्यवे ।
प्रजापतिमखघ्नाय प्रजापतिभिरीड्यते ॥ ८.२४.६० ॥
المجد لإله الآلهة، مُهلِك المحبوب، ذي الغضب الشديد؛ المجد لمُفسد قربان براجابتي، الذي يُمجِّده أرباب المخلوقات.
8.24.61
नमः स्तुताय स्तुत्याय स्तूयमानाय शम्भवे ।
विलोहिताय रुद्राय नीलग्रीवाय शूलिने ॥ ८.२४.६१ ॥
السلام على المحمود، والجدير بالحمد، والمُحمَّد، وعلى شَمبهو. السلام على الأحمر، رُدرا، أزرق العنق، حامل الرمح الثلاثي.
8.24.62
अमोघाय मृगाक्षाय प्रवरायुधयोधिने ।
अर्हाय चैव शुद्वाय क्षयाय क्रथनाय च ॥ ८.२४.६२ ॥
السلام على الذي لا يُخطئ، وذي العينين الغزاليتين، ومحارب السلاح الأفضل، والجدير، والطاهر. السلام على المُهلِك والقاتل.
8.24.63
दुर्वारणाय शुक्राय ब्रह्मणे ब्रह्मचारिणे ।
ईशानायाप्रमेयाय निहन्त्रे चर्मवाससे ॥ ८.२४.६३ ॥
السلام على الذي لا يُردّ، والمشرق، والبراهمي، والمتبتّل. السلام على السيد، وغير المحدود، والقاتل، ولابس الجلد.
8.24.64
तपोरताय पिङ्गाय व्रतिने कृत्तिवाससे ।
कुमारपित्रे त्र्यक्षाय प्रवरायुधधारिणे ॥ ८.२४.६४ ॥
السلام على المنهمك في التقشف، والأصفر، والملتزم بالنذور، ولابس الجلد. السلام على أبي كوماري، وذي الأعين الثلاث، وحامل أفضل السلاح.
8.24.65
प्रपन्नार्तिविनाशाय ब्रह्मद्विट्सङ्घघातिने ।
वनस्पतीनां पतये वनानां पतये नमः ॥ ८.२४.६५ ॥
السلام على مُبيد آلام الملتجئين، وقاتل جماعات كارهي البراهمة. السلام على سيد الأشجار، والسلام على سيد الغابات.
8.24.66
गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः ।
नमोस्तु ते ससैन्याय त्र्यम्बकायामितौजसे।
मनोवाक्कर्मभिर्देव त्वां प्रपन्नान्भजस्व नः ॥ ८.२४.६६ ॥
السلام دائمًا على سيد الماشية وسيد القرابين. السلام عليك يا تريامبكا مع جندك، يا ذا القوة اللامتناهية. أيها الإله، أنعم علينا نحن الملتجئين إليك بالفكر والقول والفعل.
8.24.67
ततः प्रसन्नो भगवान्स्वागतेनाभिनन्द्य च ।
प्रोवाच व्येतु वस्त्रासो ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ८.२४.६७ ॥
فقال الرب المسرور، مرحّبًا بهم: لِيَزُلْ خوفكم؛ قولوا، ماذا أفعل لكم؟
8.24.68
देवाः शर्वस्य वचनं श्रुत्वा हर्षमुपागताः ॥ ८.२४.६८ ॥
ولمّا سمعت الآلهة كلام شرفا (شيفا) امتلأت فرحًا.