Mahābhārata · Adhyāya 8.24

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

8.24.1

भूय एव तु मद्रेश यत्त्वा वक्ष्यामि तच्छृणु ।
यथा पुरावृत्तमिदं युद्धे देवासुरे प्रभो ॥ ८.२४.१ ॥

Herr der Madras, höre nun, was ich dir erzählen werde: diese alte Geschichte der Schlacht zwischen Göttern und Asuras, o Herr.

8.24.2

यदुक्तवान्पितुर्मह्यं मार्कण्डेयो महातपाः ।
ब्रुवतस्तदशेषेण मम राजर्षिसत्तम।
निबोध मनसा चात्र न ते कार्या विचारणा ॥ ८.२४.२ ॥

Was Mārkaṇḍeya, der große Asket, meinem Vater sagte und mir vollständig berichtete, o Bester der Königsweisen: Verstehe es aufmerksamen Geistes, und hege darüber keinen Zweifel.

8.24.3

समुत्पन्नो हि राजानः प्रमोह इति निश्चयम् ।
कृत्वा चैव व्यवस्यन्ति सर्वे धर्मार्थनिश्चयान् ॥ ८.२४.३ ॥

Nachdem sie gewiss geworden sind, dass bei Königen Verblendung entstanden ist, fassen alle ihre Entschlüsse über Dharma und Besitz.

8.24.4

देवानामसुराणां च महानासीत्समुच्छ्रयः ।
सैंहिकेयास्तदोद्वृत्ता विबुधानवसूदयन्।
ते निरस्तः कृता देवैर्दानवा बलगर्विताः ॥ ८.२४.४ ॥

Zwischen Göttern und Asuras entstand ein großer Aufruhr. Da begannen die Söhne der Siṃhikā, übermütig geworden, die Götter zu zermalmen; doch die Dānavas, stolz auf ihre Kraft, wurden von den Göttern besiegt und zurückgedrängt.

8.24.5

तत्रासीत्प्रथमो राजन्सङ्ग्रामस्तारकामयः ।
निर्जिताश्च ततो दैत्या दैवतैरिति नः श्रुतिः ॥ ८.२४.५ ॥

Dort, o König, war die erste Schlacht der Krieg gegen Tāraka; und danach, wie wir gehört haben, wurden die Daityas von den Göttern besiegt.

8.24.6

भग्नदर्पा निरुत्साहाः पातालं विविशुस्तदा ॥ ८.२४.६ ॥

Ihres Stolzes beraubt und ohne Mut, drangen sie da in die Unterwelt ein.

8.24.7

निर्जितेषु च दैत्येषु तारकस्य सुतास्त्रयः ।
ताराक्षः कमलाक्षश्च विद्युन्माली च पार्थिव ॥ ८.२४.७ ॥

O König, als die Daitya besiegt waren, hatte Tāraka drei Söhne: Tārākṣa, Kamalākṣa und Vidyunmālin.

8.24.8

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिताः ।
तपसा कर्णयामासुर्देहांस्ताञ्शत्रुकर्शनाः ॥ ८.२४.८ ॥

Nachdem sie strenge Askese auf sich genommen und in höchster Disziplin verharrt hatten, quälten jene Feindbezwinger ihre Körper durch Bußübungen.

8.24.9

दमेन तपसा चैव नियमेन समाधिना ।
तेषां पितामहः प्रीतो वरदः प्रददौ वरम् ॥ ८.२४.९ ॥

Erfreut über ihre Selbstbeherrschung, Askese, Observanz und Sammlung, gewährte ihnen der Großvater, der Gabenspender, eine Gunst.

8.24.10

अवध्यत्वं च ते सर्वे सर्वभूतेषु सर्वदा ।
सहिता वरयामासः सर्वलोकपितामहम् ॥ ८.२४.१० ॥

Gemeinsam baten sie den Großvater aller Welten um Unverwundbarkeit, allezeit und vor allen Wesen.

8.24.11

तानब्रवीत्तदा देवः सर्वलोकगुरुः प्रभुः ।
नास्ति सर्वामरत्वं वै निवर्तध्वमितोऽसुराः।
अन्यं वरं वृणीध्वं वै रोचते यादृशो हि वः ॥ ८.२४.११ ॥

Da sprach der Gott, der Herr, der Lehrer aller Welten, zu ihnen: "Vollkommene Unsterblichkeit gibt es nicht. Kehrt um von hier, ihr Asura. Wählt eine andere Gunst, welche euch gefällt."

8.24.12

ततस्ते सहिता राजन्सम्प्रधार्यासकृद्बहुः ।
सर्वलोकेश्वरं वाक्यं प्रणम्यैनमथाऽब्रुवन् ॥ ८.२४.१२ ॥

Da, o König, berieten sie sich alle gemeinsam wiederholt und lange; und nachdem sie sich vor dem Herrn aller Welten verneigt hatten, sprachen sie diese Worte zu ihm.

8.24.13

वस्तुमिच्छाम नगरं कर्तुं कामगमं शुभम् ।
सर्वकामसमृद्वार्थमवध्यं देवदानवैः ॥ ८.२४.१३ ॥

Wir wünschen eine Stadt zu gründen, glückverheißend, nach Belieben beweglich, reich an der Erfüllung aller Wünsche, unverwundbar für Götter und Dämonen.

8.24.14

यक्षरक्षोरगगणैर्नानाजातिभिरेव च ।
न कृत्याभिर्न शस्त्रैश्च न शापैर्ब्रह्मवादिनाम्।
वध्येत त्रिपुरं देव प्रयच्छेः प्रपितामह ॥ ८.२४.१४ ॥

Möge jene dreifache Stadt nicht vernichtet werden durch Scharen von Yakṣas, Rākṣasas und Schlangen, durch Wesen verschiedener Art, durch Zauber, Waffen oder die Flüche der Brahman-Redner. O Gott, Urgroßvater, gewähre dies.

8.24.15

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् ।
विचरिष्याम लोकेऽस्मिंस्त्वत्प्रसादपुरस्कृताः ॥ ८.२४.१५ ॥

Auf dieser Erde in nur drei Städten wohnend, mit deiner Gnade vor uns, werden wir in dieser Welt umherziehen.

8.24.16

ततो वर्षसहस्रेषु समेष्यामः परस्परम् ।
एकीभावं गभिष्यन्ति पुराण्येतानि चानघ ॥ ८.२४.१६ ॥

Dann, nach Tausenden von Jahren, werden wir zusammenkommen, und diese Städte, o Makelloser, werden eins werden.

8.24.17

समागतानि चैतानि यो हन्याद्भगवांस्तदा ।
एकेषुणा देववरः स नो मृत्युर्भविष्यति ॥ ८.२४.१७ ॥

Wenn diese vereint sind, wird der erhabene Gott, der beste der Götter, der sie mit einem einzigen Pfeil trifft, unser Tod sein.

8.24.18

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवानां पितामहः ।
एवमस्त्विति तान्देवः प्रत्युक्त्वा प्राविशद्दिवम् ॥ ८.२४.१८ ॥

Als der Urgroßvater-Gott die Worte jener Dānavas gehört hatte, antwortete er ihnen: »So sei es«, und ging in den Himmel ein.

8.24.19

ते तु लब्धवराः प्रीताः सम्प्रधार्य परस्परम् ।
पुरत्रयविसृष्ट्यर्थं मयं वव्रुर्महारथाः।
विश्वकार्माणमजरं दैत्यदानवपूजितम् ॥ ८.२४.१९ ॥

Nachdem sie die Gaben erlangt hatten, berieten sich jene großen Streitwagenkämpfer erfreut untereinander und wählten Maya, um die drei Städte zu erschaffen; er gleicht dem unvergänglichen Viśvakarman, verehrt von den Daityas und Dānavas.

8.24.20

ततो मयः स्वतपसा चक्रे धीमान्पुराणि च ।
त्रीणि काञ्चनमेकं वै रौप्यं कार्ष्णायसं तथा ॥ ८.२४.२० ॥

Da schuf der weise Maya durch die Kraft seiner eigenen Askese drei Städte: eine aus Gold, eine aus Silber und eine aus dunklem Eisen.

8.24.21

काञ्चनं दिवि तत्रासीदन्तरिक्षे च राजतम् ।
आयसं चाभवद्भौमं तदा तेषां परन्तप ॥ ८.२४.२१ ॥

Die goldene Stadt war im Himmel, die silberne in der Luft, und die eiserne war auf der Erde — o Feindesbezwinger.

8.24.22

एकैकं योजनशतं विस्तृतं तावदायतम् ।
दृढं चाट्टालकयुतं बृहत्प्राकारतोरणम् ॥ ८.२४.२२ ॥

Jede Stadt war hundert Yojanas breit und ebenso lang; sie war fest, mit Wachtürmen versehen, mit großen Wällen und Toren.

8.24.23

गृहप्रवरसम्बाधमसम्बाधमहापथम् ।
प्रासादैर्विविधैश्चापि द्वारैश्चैवोपशोभितम् ॥ ८.२४.२३ ॥

Diese Stadt war voll herrlicher Häuser, hatte breite Hauptstraßen und war mit verschiedenen Palästen und Toren geschmückt.

8.24.24

त्रिपुरं तेषु चाप्यासन्राजानो वै पृथक्पृथक् ।
दिव्यमाल्याम्बरधरा दैतेया राजसत्तम ॥ ८.२४.२४ ॥

In jenen drei Städten gab es Könige, jeder für sich, Daiteyas, die göttliche Girlanden und Gewänder trugen — o bester der Könige.

8.24.25

काञ्चनं तारकाक्षस्य दिव्यमासीन्महात्मनः ।
राजतं कमलाक्षस्य विद्युन्मालिन आयसम् ॥ ८.२४.२५ ॥

Die göttliche Stadt des hochherzigen Tārakākṣa war aus Gold, die des Kamalākṣa aus Silber und die des Vidyunmālin aus Eisen.

8.24.26

त्रयस्ते दैत्यराजानस्त्रीँल्लोकानाशु तेजसा ।
आक्रम्य तस्थुरूचुश्च कश्च नाम प्रजापतिः ॥ ८.२४.२६ ॥

Jene drei Herrscher der Daityas, die die drei Welten mit ihrer Macht rasch überwältigt hatten, standen da und sprachen: »Wer ist denn der Herr der Geschöpfe?«

8.24.27

तेषां दानवमुख्यानां प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
कोट्याश्चाप्रतिवीराणां समाजग्मुस्ततस्ततः ॥ ८.२४.२७ ॥

Hunderttausende und Millionen jener vornehmsten Dānavas und Dutzende Millionen unvergleichlicher Helden versammelten sich von hier und von dort.

8.24.28

मांसाशिनः सुदृप्ताश्च सुरैर्विनिकृताः पुरा ।
महदैश्वर्यमिच्छन्तस्त्रिपुरं दुर्गमाश्रिताः ॥ ८.२४.२८ ॥

Fleischesser und hochmütig, einst von den Göttern geschlagen, begehrten sie große Herrschaft und suchten Zuflucht in der unzugänglichen Tripura.

8.24.29

सर्वेषां च पुनश्चैषां सर्वयोगवहो मयः ।
तमाश्रित्य हि ते सर्वेऽवर्तयन्नकुतोभयाः ॥ ८.२४.२९ ॥

Maya, der Träger aller Mittel, war der Beistand all dieser und abermals dieser; auf ihn bauend lebten sie alle, von keiner Seite her furchtsam.

8.24.30

यो हि यं मनसा कामं दध्यौ त्रिपुरसंश्रयः ।
तस्मै तस्मै मयस्तं तं विदधे मायया तदा ॥ ८.२४.३० ॥

Welchen Wunsch der Bewohner Tripuras im Geiste ersann, dieses ließ Maya damals durch seine Täuschung für ihn entstehen.

8.24.31

तारकाक्षसुतश्चासीद्वरिर्नाम महाबलः ।
तपस्तेपे परमकं येनातुष्यत्पितामहः ॥ ८.२४.३१ ॥

Vari, der Sohn Tārakākṣas, war ein Wesen von großer Kraft. Er vollzog höchste Askese, durch die der Großvater erfreut wurde.

8.24.32

सन्तुष्टमवृणोद्देवं वापी भवतुः नः पुरे ।
शस्त्रैर्विनिहता यत्र क्षिप्ताः स्युर्बलवत्तराः ॥ ८.२४.३२ ॥

Der zufriedene Gott wurde um eine Gabe gebeten: In unserer Stadt möge ein Teich sein, in den die durch Waffen Erschlagenen geworfen, noch stärker auferstehen.

8.24.33

स तु लब्ध्वा वरं वीरस्तारकाक्षसुतो हरिः ।
ससृजे तत्र वापीं तां मृतसञ्जीविनीं प्रभो ॥ ८.२४.३३ ॥

Jener Held Hari, Sohn Tārakākṣas, der die Gabe erlangt hatte, schuf dort, o Herr, jenen Teich, der die Toten belebt.

8.24.34

येन रूपेण यो दैत्यो येन वेषेण चाप्यथ ।
क्षिप्यते निहतो वाप्यां तादृशेनैव जायते।
सम्पूर्णबलवीर्यस्तु राजञ्छौर्यसमन्वितः ॥ ८.२४.३४ ॥

In welcher Gestalt und in welchem Gewand ein erschlagener Dämon in den Teich geworfen wird, in eben dieser Gestalt wird er wiedergeboren. O König, er wird mit voller Kraft, Stärke und Tapferkeit ausgestattet.

8.24.35

एवं वीर्येण संयुक्तां कृतां तेन महात्मना ।
तां प्राप्य त्रैपुरा वापीं लोकान्सर्वान्बबाधिरे ॥ ८.२४.३५ ॥

Nachdem sie jenen Teich erlangt hatten, mit solcher Kraft ausgestattet und von jenem Großherzigen geschaffen, bedrängten die Dämonen von Tripura alle Welten.

8.24.36

महता तपसा सिद्धाः सुराणां भयवर्धनाः ।
एकस्मिन्निहते दैत्ये सृजन्ति स्म दशासुरान्।
न तेषां विद्यते युद्वे क्षयो राजन्कथञ्चन ॥ ८.२४.३६ ॥

Durch große Askese vollendet und die Furcht der Götter mehrend, erschufen sie, wenn ein Dämon erschlagen wurde, zehn Asuras. O König, im Kampf kam ihre Vernichtung auf keine Weise zustande.

8.24.37

ततस्ते लोभमोहाभ्यामभिभूता विचेतसः ।
निर्भीकाः सहिताः सर्वे स्थापिताः समलोलुपाः ॥ ८.२४.३७ ॥

Da wurden sie, von Gier und Verblendung überwältigt, besinnungslos und furchtlos, alle zusammen festgesetzt, gleichermaßen gierig.

8.24.38

विद्राव्य सगणान्देवांस्तत्रतत्र तदातदा ।
विचेरुः स्वेन कामेन वरदानेन दर्पिताः ॥ ८.२४.३८ ॥

Die Götter und ihre Gefolge hier und dort, immer wieder vertreibend, streiften sie nach Belieben umher, durch die Gabe übermütig geworden.

8.24.39

देवोद्यानानि सर्वाणि स्थानानि च दिवौकसाम् ।
ऋषीणामाश्रमान्पुण्यान्रम्याञ्चनपदांस्तथा।
उत्सादयन्त मर्यादां दानवा दुष्टचारिणः ॥ ८.२४.३९ ॥

Alle Gärten und Wohnsitze der Götter, die heiligen und lieblichen Einsiedeleien der Weisen und die bewohnten Länder verwüsteten die Dānavas von übler Lebensart und zerstörten die Ordnung.

8.24.40

निःस्थानाश्च कृता देवा ऋषयः पितृभिः सह ।
दैत्यैस्त्रिभिस्त्रयो लोका ह्याक्रान्तास्तैः सुरेतरैः ॥ ८.२४.४० ॥

Die Götter, Weisen und Ahnen wurden heimatlos gemacht, und die drei Welten wurden von den Daityas überrannt, den Feinden der Götter.

8.24.41

पीड्यमानेषु लोकेषु ततः शक्रो मरुद्वृतः ।
पुराण्यायोधयाञ्चक्रे वज्रहस्तः समन्ततः ॥ ८.२४.४१ ॥

Als die Welten bedrängt wurden, griff da Indra, von den Maruts umgeben, mit dem Donnerkeil in der Hand die Städte von allen Seiten an.

8.24.42

नाशकत्तान्यभेद्यानि यदा भेत्तुं पुरन्दरः ।
पुराणि वरदत्तानि धात्रा तेन नराधिप ॥ ८.२४.४२ ॥

O Herr der Menschen, als Indra, der Zerstörer der Städte, jene uneinnehmbaren Städte nicht zu brechen vermochte, die dem Schöpfer als Gabe verliehen worden waren.

8.24.43

तदा भीतः सुरपतिर्मुक्त्वा तानि पुराण्यथ ।
तैरेव विबुधैः सार्धं पितामहमरिन्दम।
जगामाथ तदाख्यातुं विप्रकारं सुरेतरैः ॥ ८.२४.४३ ॥

Da verließ der erschrockene Herr der Götter jene Städte und ging zusammen mit eben jenen Göttern, o Feindebezwinger, zum Großvater, um die Kränkung durch die Nicht-Götter zu berichten.

8.24.44

ते तत्त्वं सर्वमाख्याय शिरोभिः सम्प्रणम्य च ।
तद्वधोपायमाचक्ष्व भगवन्निति चाब्रुवन् ॥ ८.२४.४४ ॥

Nachdem sie ihm die ganze Wahrheit erzählt und mit dem Haupt verneigt hatten, sprachen sie: 'O Gesegneter, nenne uns das Mittel, sie zu töten.'

8.24.45

श्रुत्वा तद्भगवान्देवो देवानिदमुवाच ह ।
श्रूयतां त्रिदशाः सर्वे यथेदं वाक्यगौरवम् ॥ ८.२४.४५ ॥

Als er das hörte, sprach der gesegnete Gott zu den Göttern: 'O Tridaśas, hört alle die Schwere dieser Worte.'

8.24.46

दुरात्मानोऽसुरा नित्यं ते चापि विबुधा मम ।
न शक्नुवन्ति ते सर्वे युष्मान्वै पीडयन्ति ते ॥ ८.२४.४६ ॥

Die bösgesinnten Asuras sind stets, und auch die Götter sind die meinen; sie vermögen es nicht, und doch bedrängen sie euch alle.

8.24.47

अहं समस्तु सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः ।
अविनीता निहन्तव्या इत्येवं प्रब्रवीमि वः ॥ ८.२४.४७ ॥

Ich bin allen Wesen gleich, daran besteht kein Zweifel; doch die Ungezügelten müssen erschlagen werden, so sage ich es euch.

8.24.48

एकेषुणा विभेद्यानि तानि दुर्गाणि नान्यथा ।
शक्तस्तु तानि बाणेन भेत्तुं कामं त्रिलोचनः ॥ ८.२४.४८ ॥

Jene Festungen können nur mit einem einzigen Pfeil durchbohrt werden, auf keine andere Weise; nur der Dreiäugige vermag sie mit jenem Pfeil nach Belieben zu durchbohren.

8.24.49

ते यूयं स्थाणुमीशानं जिष्मुमक्लिष्टकारिणम् ।
योद्वारं वृणुत क्षिप्रं स तान्हन्ता सुरेतरान् ॥ ८.२४.४९ ॥

Ihr alle, wählt schnell als Krieger den unbeweglichen Sthāṇu, den Herrn Īśāna, den Sieger, den mühelos Handelnden; er wird jene Nicht-Götter erschlagen.

8.24.50

ते देवास्तेन वाक्येन चोदिताः प्रणताः स्थिताः ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै तपस्तप्त्वा सुरर्षभाः।
शुभात्मानो महात्मानो जग्मुर्वै वृषभध्वजम् ॥ ८.२४.५० ॥

Von jenen Worten angetrieben, standen die Götter verneigt da; nachdem sie tausend göttliche Jahre Askese geübt hatten, gingen die reinen und großen besten der Götter zu dem Stierbannerträger.

8.24.51

ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा शरण्यं शरणागताः ।
तपः परममाजग्मुर्गृणन्तो ब्रह्म शाश्वतम् ॥ ८.२४.५१ ॥

Mit Brahmā an der Spitze kamen sie als Schutzsuchende zum Zufluchtgeber; mit höchster Askese, das ewige Brahman preisend, kamen sie.

8.24.52

अनङ्गमथनं सर्वे भवं सर्वात्मना गताः ।
देवदेवं परं स्थाणुं वरदं त्र्यम्बकं शिवम् ॥ ८.२४.५२ ॥

Alle suchten mit ganzem Herzen Zuflucht bei Bhava, dem Vernichter Kāmas: dem Gott der Götter, dem Höchsten, dem unbeweglichen Sthāṇu, dem Gewährer von Gaben, dem Dreiäugigen, dem gütigen Śiva.

8.24.53

शर्वमीड्यमजं रुद्रं शशाङ्काङ्कितमूर्धजम् ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरुग्राभिर्भयेष्वभयमच्युतम्।
सर्वात्मानं महात्मानं येनाप्तं विश्वमात्मना ॥ ८.२४.५३ ॥

Śarva, den Preiswürdigen, den Ungeborenen, Rudra, den Mondgezeichneten am Haarschopf, priesen sie mit gewaltigen Worten: die Furchtlosigkeit in Gefahren, den Unvergänglichen, die Seele aller, den Großseeligen, durch dessen Selbst die ganze Welt durchdrungen ist.