மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.24.1
भूय एव तु मद्रेश यत्त्वा वक्ष्यामि तच्छृणु ।
यथा पुरावृत्तमिदं युद्धे देवासुरे प्रभो ॥ ८.२४.१ ॥
மத்ரேசா, இன்னும் நான் உனக்குச் சொல்லப்போவதைக் கேள். தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த அந்தப் பழைய போரின் கதை இது, பிரபுவே.
8.24.2
यदुक्तवान्पितुर्मह्यं मार्कण्डेयो महातपाः ।
ब्रुवतस्तदशेषेण मम राजर्षिसत्तम।
निबोध मनसा चात्र न ते कार्या विचारणा ॥ ८.२४.२ ॥
மகாதவசியான மார்க்கண்டேயர் என் தந்தைக்குச் சொன்னதை, அவர் முழுவதுமாக எனக்குச் சொன்னதை, ராஜரிஷிகளில் சிறந்தவனே, மனதை ஒருமுகப்படுத்திப் புரிந்துகொள். இதில் உனக்கு சந்தேகம் வேண்டாம்.
8.24.3
समुत्पन्नो हि राजानः प्रमोह इति निश्चयम् ।
कृत्वा चैव व्यवस्यन्ति सर्वे धर्मार्थनिश्चयान् ॥ ८.२४.३ ॥
அரசர்களிடையே மயக்கம் தோன்றுகிறது என்று தீர்மானித்த பின்னரே அவர்கள் அனைவரும் தர்மத்தையும் பொருளையும் பற்றிய முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள்.
8.24.4
देवानामसुराणां च महानासीत्समुच्छ्रयः ।
सैंहिकेयास्तदोद्वृत्ता विबुधानवसूदयन्।
ते निरस्तः कृता देवैर्दानवा बलगर्विताः ॥ ८.२४.४ ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே பெரும் மோதல் எழுந்தது. அப்போது சிம்ஹிகையின் மகன்கள் அடங்காமல் தேவர்களை நசுக்கினார்கள்; பலத்தின் செருக்குடைய அந்த தானவர்களை தேவர்கள் தோற்கடித்தனர்.
8.24.5
तत्रासीत्प्रथमो राजन्सङ्ग्रामस्तारकामयः ।
निर्जिताश्च ततो दैत्या दैवतैरिति नः श्रुतिः ॥ ८.२४.५ ॥
அரசே, அங்கே முதல் போர் தாரகப் போராக நடந்தது. பின்னர் தைத்தியர்கள் தேவர்களால் வெல்லப்பட்டனர் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.
8.24.6
भग्नदर्पा निरुत्साहाः पातालं विविशुस्तदा ॥ ८.२४.६ ॥
அப்போது அவர்களின் செருக்கு முறிந்து உற்சாகம் இழந்து, அவர்கள் பாதாளத்திற்குள் புகுந்தனர்.
8.24.7
निर्जितेषु च दैत्येषु तारकस्य सुतास्त्रयः ।
ताराक्षः कमलाक्षश्च विद्युन्माली च पार्थिव ॥ ८.२४.७ ॥
அரசே, அசுரர்கள் வெல்லப்பட்டபோது தாரகனின் மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்: தாராக்ஷன், கமலாக்ஷன், வித்யுன்மாலி.
8.24.8
तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिताः ।
तपसा कर्णयामासुर्देहांस्ताञ्शत्रुकर्शनाः ॥ ८.२४.८ ॥
கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டு, உயர்ந்த நியமத்தில் நிலைபெற்று, அந்த எதிரிகளை அடக்கும் வீரர்கள் தவத்தால் தங்கள் உடல்களை வருத்திக் கொண்டனர்.
8.24.9
दमेन तपसा चैव नियमेन समाधिना ।
तेषां पितामहः प्रीतो वरदः प्रददौ वरम् ॥ ८.२४.९ ॥
அடக்கம், தவம், நியமம், சமாதி ஆகியவற்றால் மகிழ்ந்த வரம் அளிக்கும் பிதாமகர் அவர்களுக்கு வரம் அளித்தார்.
8.24.10
अवध्यत्वं च ते सर्वे सर्वभूतेषु सर्वदा ।
सहिता वरयामासः सर्वलोकपितामहम् ॥ ८.२४.१० ॥
அவர்கள் அனைவரும் எல்லா உயிரினங்களாலும் எப்போதும் கொல்லப்படாதிருக்கும் வரத்தை, அனைத்து உலகங்களின் பிதாமகரிடம் ஒன்றுசேர்ந்து கேட்டனர்.
8.24.11
तानब्रवीत्तदा देवः सर्वलोकगुरुः प्रभुः ।
नास्ति सर्वामरत्वं वै निवर्तध्वमितोऽसुराः।
अन्यं वरं वृणीध्वं वै रोचते यादृशो हि वः ॥ ८.२४.११ ॥
அப்போது அனைத்து உலகங்களின் குருவாகிய இறைவன் அவர்களிடம் கூறினார்: "அசுரர்களே, முழுமையான அமரத்துவம் என்பது இல்லை. திரும்பிச் செல்லுங்கள். உங்களுக்கு விருப்பமான வேறு வரத்தைக் கேளுங்கள்."
8.24.12
ततस्ते सहिता राजन्सम्प्रधार्यासकृद्बहुः ।
सर्वलोकेश्वरं वाक्यं प्रणम्यैनमथाऽब्रुवन् ॥ ८.२४.१२ ॥
அரசே, பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி பலமுறை ஆலோசித்தனர்; பின்னர் அனைத்து உலகங்களின் ஈசனை வணங்கி இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
8.24.13
वस्तुमिच्छाम नगरं कर्तुं कामगमं शुभम् ।
सर्वकामसमृद्वार्थमवध्यं देवदानवैः ॥ ८.२४.१३ ॥
நாங்கள் விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லக்கூடிய, சுபமான, எல்லா விருப்பங்களின் செல்வத்தாலும் நிறைந்த, தேவர்களாலும் தானவர்களாலும் வெல்ல முடியாத ஒரு நகரத்தில் வசிக்க விரும்புகிறோம்.
8.24.14
यक्षरक्षोरगगणैर्नानाजातिभिरेव च ।
न कृत्याभिर्न शस्त्रैश्च न शापैर्ब्रह्मवादिनाम्।
वध्येत त्रिपुरं देव प्रयच्छेः प्रपितामह ॥ ८.२४.१४ ॥
யக்ஷர், ராட்சசர், நாகர் கூட்டங்களாலும், பல்வேறு இனத்தவராலும், கிருத்யைகளாலும், ஆயுதங்களாலும், பிரம்மவாதிகளின் சாபங்களாலும் அந்த த்ரிபுரம் அழியாதிருக்க வேண்டும். ஓ தேவரே, ஓ பிரபிதாமகரே, அந்த வரத்தை அருளுங்கள்.
8.24.15
वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् ।
विचरिष्याम लोकेऽस्मिंस्त्वत्प्रसादपुरस्कृताः ॥ ८.२४.१५ ॥
நாங்கள் இந்த பூமியில் மூன்று நகரங்களிலேயே தங்கி, உங்கள் அருளை முன்னிட்டுக் கொண்டு இவ்வுலகில் சஞ்சரிப்போம்.
8.24.16
ततो वर्षसहस्रेषु समेष्यामः परस्परम् ।
एकीभावं गभिष्यन्ति पुराण्येतानि चानघ ॥ ८.२४.१६ ॥
பின்னர் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நாங்கள் ஒருவரோடொருவர் சந்திப்போம்; ஓ பாவமற்றவரே, இந்த நகரங்கள் ஒன்றாகும்.
8.24.17
समागतानि चैतानि यो हन्याद्भगवांस्तदा ।
एकेषुणा देववरः स नो मृत्युर्भविष्यति ॥ ८.२४.१७ ॥
இவை ஒன்றாகக் கூடியபோது, யார் ஒரே அம்பால் இவற்றை அழிக்கிறாரோ, அந்த பகவானும் தேவச்ரேஷ்டரும் எங்களுக்கு மரணமாவார்.
8.24.18
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवानां पितामहः ।
एवमस्त्विति तान्देवः प्रत्युक्त्वा प्राविशद्दिवम् ॥ ८.२४.१८ ॥
அந்த தானவர்களின் பேச்சைக் கேட்ட பிதாமகரான தேவர், "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று அவர்களுக்குப் பதில் சொல்லி வானுலகில் புகுந்தார்.
8.24.19
ते तु लब्धवराः प्रीताः सम्प्रधार्य परस्परम् ।
पुरत्रयविसृष्ट्यर्थं मयं वव्रुर्महारथाः।
विश्वकार्माणमजरं दैत्यदानवपूजितम् ॥ ८.२४.१९ ॥
வரங்களைப் பெற்று மகிழ்ந்த அந்த மகாரதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆலோசித்து, முப்புரங்களைப் படைப்பதற்காக மயனைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்; அவர் அழியாத விஸ்வகர்மா, தைத்ய தானவர்களால் வணங்கப்படுபவர்.
8.24.20
ततो मयः स्वतपसा चक्रे धीमान्पुराणि च ।
त्रीणि काञ्चनमेकं वै रौप्यं कार्ष्णायसं तथा ॥ ८.२४.२० ॥
பின்னர் அறிவுள்ள மயன் தன் தவ வலிமையால் மூன்று நகரங்களைப் படைத்தான்; ஒன்று பொன்னாலும், ஒன்று வெள்ளியாலும், ஒன்று கரும்பு இரும்பாலும் ஆனது.
8.24.21
काञ्चनं दिवि तत्रासीदन्तरिक्षे च राजतम् ।
आयसं चाभवद्भौमं तदा तेषां परन्तप ॥ ८.२४.२१ ॥
பொன் நகரம் வானுலகில் இருந்தது; வெள்ளி நகரம் வானிடையில் இருந்தது; இரும்பு நகரம் பூமியில் இருந்தது, ஓ பகைவரைச் சுடுபவனே.
8.24.22
एकैकं योजनशतं विस्तृतं तावदायतम् ।
दृढं चाट्टालकयुतं बृहत्प्राकारतोरणम् ॥ ८.२४.२२ ॥
ஒவ்வொரு நகரமும் நூறு யோசனை அகலமும் அதே அளவு நீளமும் கொண்டது; அது உறுதியானது, காவல் கோபுரங்களுடனும், பெரிய மதில்களும் வாயில்களும் கொண்டது.
8.24.23
गृहप्रवरसम्बाधमसम्बाधमहापथम् ।
प्रासादैर्विविधैश्चापि द्वारैश्चैवोपशोभितम् ॥ ८.२४.२३ ॥
அந்த நகரம் சிறந்த வீடுகளால் நெருக்கமாக நிறைந்து, அகலமான பெருஞ்சாலைகளைக் கொண்டு, பல்வேறு மாளிகைகளாலும் வாயில்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
8.24.24
त्रिपुरं तेषु चाप्यासन्राजानो वै पृथक्पृथक् ।
दिव्यमाल्याम्बरधरा दैतेया राजसत्तम ॥ ८.२४.२४ ॥
அந்த மூன்று நகரங்களிலும் தனித்தனியே அரசர்கள் இருந்தனர்; தெய்வீக மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்த தைத்தியர்கள் அவர்கள் — ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
8.24.25
काञ्चनं तारकाक्षस्य दिव्यमासीन्महात्मनः ।
राजतं कमलाक्षस्य विद्युन्मालिन आयसम् ॥ ८.२४.२५ ॥
மகாத்மாவான தாரகாக்ஷனுடையது பொன்னாலானது, கமலாக்ஷனுடையது வெள்ளியாலானது, வித்யுன்மாலியுடையது இரும்பாலானது; அவை தெய்வீகமானவை.
8.24.26
त्रयस्ते दैत्यराजानस्त्रीँल्लोकानाशु तेजसा ।
आक्रम्य तस्थुरूचुश्च कश्च नाम प्रजापतिः ॥ ८.२४.२६ ॥
அந்த மூன்று தைத்திய அரசர்களும் தங்கள் தேஜஸால் மூன்று உலகங்களையும் விரைவில் வென்று நின்றனர்; பின்னர், 'பிரஜாபதி யார்?' என்று கேட்டனர்.
8.24.27
तेषां दानवमुख्यानां प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
कोट्याश्चाप्रतिवीराणां समाजग्मुस्ततस्ततः ॥ ८.२४.२७ ॥
அந்த முதன்மை தானவர்களின் பத்தாயிரங்களும் கோடிகளும், ஒப்பற்ற வீரர்களின் கோடிகளும், அங்குமிங்கும் இருந்து ஒன்று கூடினர்.
8.24.28
मांसाशिनः सुदृप्ताश्च सुरैर्विनिकृताः पुरा ।
महदैश्वर्यमिच्छन्तस्त्रिपुरं दुर्गमाश्रिताः ॥ ८.२४.२८ ॥
மாமிசம் உண்பவர்களும், மிகுந்த செருக்குடையவர்களுமான அவர்கள், முன்பு தேவர்களால் வெட்டுண்டவர்கள்; பெரும் ஐஸ்வரியத்தை விரும்பி அவர்கள் அழிக்க முடியாத திரிபுரத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டனர்.
8.24.29
सर्वेषां च पुनश्चैषां सर्वयोगवहो मयः ।
तमाश्रित्य हि ते सर्वेऽवर्तयन्नकुतोभयाः ॥ ८.२४.२९ ॥
இவர்கள் அனைவருக்கும், மீண்டும் இவர்களுக்கும், எல்லா யுக்திகளையும் கொண்டவன் மயன்; அவனை அடைக்கலமாகக் கொண்டு அவர்கள் அனைவரும் எங்கிருந்தும் அச்சமின்றி வாழ்ந்தனர்.
8.24.30
यो हि यं मनसा कामं दध्यौ त्रिपुरसंश्रयः ।
तस्मै तस्मै मयस्तं तं विदधे मायया तदा ॥ ८.२४.३० ॥
திரிபுரத்தில் வாழ்ந்தவன் எந்த விருப்பத்தை மனத்தில் நினைத்தானோ, அதை அவனுக்காக அப்போது மயன் தனது மாயையால் உருவாக்கினான்.
8.24.31
तारकाक्षसुतश्चासीद्वरिर्नाम महाबलः ।
तपस्तेपे परमकं येनातुष्यत्पितामहः ॥ ८.२४.३१ ॥
தாரகாக்ஷனின் மகன் வரி என்ற மகா பலசாலி இருந்தான். அவன் பரம தவம் செய்தான்; அதனால் பிதாமகர் மகிழ்ந்தார்.
8.24.32
सन्तुष्टमवृणोद्देवं वापी भवतुः नः पुरे ।
शस्त्रैर्विनिहता यत्र क्षिप्ताः स्युर्बलवत्तराः ॥ ८.२४.३२ ॥
மகிழ்ந்த தேவனிடம் அவன் வரம் கேட்டான்: நம் நகரில் ஒரு குளம் இருக்கட்டும்; ஆயுதங்களால் கொல்லப்பட்டவர்கள் அதில் எறியப்பட்டால் மேலும் பலம் பெறட்டும்.
8.24.33
स तु लब्ध्वा वरं वीरस्तारकाक्षसुतो हरिः ।
ससृजे तत्र वापीं तां मृतसञ्जीविनीं प्रभो ॥ ८.२४.३३ ॥
அந்த வீரன், தாரகாக்ஷனின் மகன் ஹரி, வரம் பெற்று, ஓ பிரபுவே, அங்கே உயிர்ப்பிக்கும் அந்தக் குளத்தைப் படைத்தான்.
8.24.34
येन रूपेण यो दैत्यो येन वेषेण चाप्यथ ।
क्षिप्यते निहतो वाप्यां तादृशेनैव जायते।
सम्पूर्णबलवीर्यस्तु राजञ्छौर्यसमन्वितः ॥ ८.२४.३४ ॥
எந்த உருவத்திலும் எந்த வேடத்திலும் கொல்லப்பட்ட அசுரன் குளத்தில் எறியப்படுகிறானோ, அதே உருவத்தில் பிறக்கிறான். அரசே, அவன் முழு பலமும் வீரியமும் வீரமும் பெற்றவனாகிறான்.
8.24.35
एवं वीर्येण संयुक्तां कृतां तेन महात्मना ।
तां प्राप्य त्रैपुरा वापीं लोकान्सर्वान्बबाधिरे ॥ ८.२४.३५ ॥
இவ்வாறு வீரியம் நிறைந்த, அந்த மகாத்மாவால் உருவாக்கப்பட்ட அந்தக் குளத்தைப் பெற்று, திரிபுரத்து அசுரர்கள் எல்லா உலகங்களையும் துன்புறுத்தினர்.
8.24.36
महता तपसा सिद्धाः सुराणां भयवर्धनाः ।
एकस्मिन्निहते दैत्ये सृजन्ति स्म दशासुरान्।
न तेषां विद्यते युद्वे क्षयो राजन्कथञ्चन ॥ ८.२४.३६ ॥
பெரிய தவத்தால் சித்தி பெற்று, தேவர்களுக்கு பயம் விளைவித்த அவர்கள், ஒரு அசுரன் கொல்லப்பட்டால் பத்து அசுரர்களைப் படைத்தனர். அரசே, போரில் அவர்களுக்கு எந்த வகையிலும் அழிவு இல்லை.
8.24.37
ततस्ते लोभमोहाभ्यामभिभूता विचेतसः ।
निर्भीकाः सहिताः सर्वे स्थापिताः समलोलुपाः ॥ ८.२४.३७ ॥
அப்போது அவர்கள் பேராசை, மயக்கம் ஆகியவற்றால் வெல்லப்பட்டு, மனம் குழம்பி, அச்சமற்றவர்களாக, ஒன்றுகூடி, அனைவரும் சமமாக பேராசை கொண்டவர்களாக நிலைபெற்றனர்.
8.24.38
विद्राव्य सगणान्देवांस्तत्रतत्र तदातदा ।
विचेरुः स्वेन कामेन वरदानेन दर्पिताः ॥ ८.२४.३८ ॥
தேவர்களையும் அவர்களின் கணங்களையும் அங்கங்கே, அவ்வப்போது விரட்டி, தங்கள் விருப்பப்படி அவர்கள் சுற்றித் திரிந்தனர், வரத்தால் கர்வமடைந்து.
8.24.39
देवोद्यानानि सर्वाणि स्थानानि च दिवौकसाम् ।
ऋषीणामाश्रमान्पुण्यान्रम्याञ्चनपदांस्तथा।
उत्सादयन्त मर्यादां दानवा दुष्टचारिणः ॥ ८.२४.३९ ॥
தேவர்களின் எல்லா சோலைகளையும், இடங்களையும், முனிவர்களின் புனிதமான அழகிய ஆசிரமங்களையும், நாடுகளையும், தீய நடத்தையுள்ள தானவர்கள் ஒழுங்கை அழித்து சிதைத்தனர்.
8.24.40
निःस्थानाश्च कृता देवा ऋषयः पितृभिः सह ।
दैत्यैस्त्रिभिस्त्रयो लोका ह्याक्रान्तास्तैः सुरेतरैः ॥ ८.२४.४० ॥
தேவர்களும், முனிவர்களும், பித்ருக்களும் இடமற்றவர்களாக்கப்பட்டனர்; தேவர்களுக்கு எதிரான அந்த தைத்தியர்களால் மூன்று உலகங்களும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டன.
8.24.41
पीड्यमानेषु लोकेषु ततः शक्रो मरुद्वृतः ।
पुराण्यायोधयाञ्चक्रे वज्रहस्तः समन्ततः ॥ ८.२४.४१ ॥
உலகங்கள் துன்புறுத்தப்பட்டபோது, மருத்துக்களால் சூழப்பட்ட, கையில் வஜ்ரம் கொண்ட இந்திரன் நகரங்களை எல்லாப் பக்கங்களிலும் தாக்கினான்.
8.24.42
नाशकत्तान्यभेद्यानि यदा भेत्तुं पुरन्दरः ।
पुराणि वरदत्तानि धात्रा तेन नराधिप ॥ ८.२४.४२ ॥
மனிதர்களின் அரசனே! புரந்தரனாகிய இந்திரனால் அந்த அழிக்க முடியாத நகரங்களை உடைக்க இயலவில்லை; அவை பிரம்மதேவனால் வரமாக அளிக்கப்பட்டவை.
8.24.43
तदा भीतः सुरपतिर्मुक्त्वा तानि पुराण्यथ ।
तैरेव विबुधैः सार्धं पितामहमरिन्दम।
जगामाथ तदाख्यातुं विप्रकारं सुरेतरैः ॥ ८.२४.४३ ॥
அப்போது அச்சமுற்ற தேவர்தலைவன் அந்த நகரங்களை விட்டுவிட்டு, அதே தேவர்களுடன், எதிரிகளை அடக்குபவனே, பிதாமகரிடம் சென்றான்; தேவரல்லாதவர்களால் நேர்ந்த அவமானத்தை அறிவிப்பதற்காக.
8.24.44
ते तत्त्वं सर्वमाख्याय शिरोभिः सम्प्रणम्य च ।
तद्वधोपायमाचक्ष्व भगवन्निति चाब्रुवन् ॥ ८.२४.४४ ॥
அவர்கள் எல்லா உண்மையையும் சொல்லி, தலைகளால் வணங்கி, 'பகவானே, அவர்களை அழிக்கும் வழியைச் சொல்லுங்கள்' என்று கூறினர்.
8.24.45
श्रुत्वा तद्भगवान्देवो देवानिदमुवाच ह ।
श्रूयतां त्रिदशाः सर्वे यथेदं वाक्यगौरवम् ॥ ८.२४.४५ ॥
அதைக் கேட்ட பகவான் தேவன் தேவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்: 'தேவர்களே, அனைவரும் கேளுங்கள், இந்தச் சொல்லின் பெருமையை.'
8.24.46
दुरात्मानोऽसुरा नित्यं ते चापि विबुधा मम ।
न शक्नुवन्ति ते सर्वे युष्मान्वै पीडयन्ति ते ॥ ८.२४.४६ ॥
தீய மனமுள்ள அசுரர்கள் எப்போதும், தேவர்களும் என்னுடையவர்கள்; அவர்கள் அனைவரும் உங்களை வருத்துகிறார்கள், அவர்களால் முடியவில்லை.
8.24.47
अहं समस्तु सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः ।
अविनीता निहन्तव्या इत्येवं प्रब्रवीमि वः ॥ ८.२४.४७ ॥
நான் எல்லா உயிர்களிடத்தும் சமமானவன், இதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் ஒழுங்கற்றவர்கள் கொல்லப்பட வேண்டும் என்று உங்களுக்கு இவ்வாறு சொல்கிறேன்.
8.24.48
एकेषुणा विभेद्यानि तानि दुर्गाणि नान्यथा ।
शक्तस्तु तानि बाणेन भेत्तुं कामं त्रिलोचनः ॥ ८.२४.४८ ॥
அந்தக் கோட்டைகளை ஒரே அம்பால்தான் துளைக்க முடியும், வேறு வழியில்லை. முக்கண்ணனான சிவனே அந்த அம்பால் அவற்றை விரும்பியபடி துளைக்க வல்லவன்.
8.24.49
ते यूयं स्थाणुमीशानं जिष्मुमक्लिष्टकारिणम् ।
योद्वारं वृणुत क्षिप्रं स तान्हन्ता सुरेतरान् ॥ ८.२४.४९ ॥
நீங்கள் அனைவரும் நிலையான ஸ்தாணுவை, ஈசானரை, வெற்றியாளரை, சிரமமின்றி செயல்படுபவரை விரைவில் போர்வீரராக வரித்துக்கொள்ளுங்கள்; அவர் அந்த சுரர் அல்லாதவர்களை அழிப்பார்.
8.24.50
ते देवास्तेन वाक्येन चोदिताः प्रणताः स्थिताः ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै तपस्तप्त्वा सुरर्षभाः।
शुभात्मानो महात्मानो जग्मुर्वै वृषभध्वजम् ॥ ८.२४.५० ॥
அந்த வார்த்தையால் தூண்டப்பட்ட அந்த தேவர்கள் வணங்கி நின்றனர்; தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்து, தூய ஆன்மாக்களான அந்த சுரர்களில் சிறந்தோர் விருஷபத்வஜரிடம் சென்றனர்.
8.24.51
ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा शरण्यं शरणागताः ।
तपः परममाजग्मुर्गृणन्तो ब्रह्म शाश्वतम् ॥ ८.२४.५१ ॥
பிரம்மாவை முன்னிறுத்தி, புகலிடம் தருபவரைப் புகலாகக் கொண்டு வந்தனர்; பரம தவத்துடன், நித்திய பிரம்மத்தைத் துதித்தவாறு வந்தனர்.
8.24.52
अनङ्गमथनं सर्वे भवं सर्वात्मना गताः ।
देवदेवं परं स्थाणुं वरदं त्र्यम्बकं शिवम् ॥ ८.२४.५२ ॥
அனைவரும் முழு மனதுடன் அனங்கனை அழித்தவரான பவரை அடைந்தனர்; தேவதேவரான பரமரான ஸ்தாணுவை, வரம் தருபவரான, முக்கண்ணரான, சிவனை.
8.24.53
शर्वमीड्यमजं रुद्रं शशाङ्काङ्कितमूर्धजम् ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरुग्राभिर्भयेष्वभयमच्युतम्।
सर्वात्मानं महात्मानं येनाप्तं विश्वमात्मना ॥ ८.२४.५३ ॥
சர்வரை, துதிக்கத்தக்கவரை, பிறப்பற்றவரை, ருத்ரரை, சந்திரனால் குறிக்கப்பட்ட சடைமுடியுடையவரை அவர்கள் கடுமையான சொற்களால் துதித்தனர்; பயங்களில் அபயமானவர், அச்யுதர், சர்வாத்மா, மகாத்மா, தம் ஆன்மாவால் உலகம் முழுவதையும் வியாபித்திருப்பவர்.
8.24.54
तपोविशेषैर्विविधैर्योगं यो वेद चात्मनः ।
यः साङ्ख्यमात्मना वेत्ति यस्य चात्मा वेशे सदा ॥ ८.२४.५४ ॥
பல்வேறு சிறப்புத் தவங்களால் ஆன்மாவின் யோகத்தை அறிபவர்; ஆன்மாவால் சாங்கியத்தை அறிபவர்; எவரது ஆன்மா எப்போதும் உடலில் வாழ்கிறதோ அவர்.
8.24.55
तं ते ददृशुरीशानं तेजोराशिमुमापतिम् ।
परेण यत्नेन भवं त्रिदशाः शर्वमीश्वरम्।
अनन्यसदृशं लोके प्रतपन्तमकल्मषम् ॥ ८.२४.५५ ॥
தேவர்கள் அவரை — ஈசானரை, ஒளிப்பிழம்பாகிய உமாபதியை — பெரும் முயற்சியுடன் கண்டனர். பவனை, சர்வனை, ஈசுவரனை, உலகில் ஒப்பற்றவராய், ஒளிர்ந்து, களங்கமற்றவராய்.
8.24.56
एकश्च भगवांस्तत्र नानारूपमकल्पयत् ।
आत्मनः प्रतिरूपाणि रूपाण्यथ महात्मनि।
परस्परस्य चापश्यन्सर्वे परमविस्मिताः ॥ ८.२४.५६ ॥
அங்கே ஒருவரான பகவான் தன்னிலிருந்து பல்வேறு வடிவங்களை உருவாக்கினார்; பின்னர் அந்த மகாத்மாவில் அவ்வுருவங்களைக் கண்டு அனைவரும் பெரும் வியப்படைந்து ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர்.
8.24.57
सर्वभूतमयं दृष्ट्वा तमजं जगतः परिम् ।
देवा ब्रह्मर्षयश्चैव शिरोभिर्धरणीं गताः ॥ ८.२४.५७ ॥
எல்லாப் உயிர்களுமான, பிறப்பற்ற, உலகின் தலைவரான அவரைக் கண்டு, தேவர்களும் பிரம்மரிஷிகளும் தலையால் நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
8.24.58
तान्स्वस्तिवाच्य चाभ्यर्च्य समुत्थाप्य च शङ्करः ।
ब्रूतब्रूतेति भगवान्स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२४.५८ ॥
அவர்களுக்கு மங்கலம் கூறி, வழிபட்டு, எழுப்பிய பின், சங்கரரான பகவான் புன்னகையுடன், 'சொல்லுங்கள், சொல்லுங்கள்' என்றார்.
8.24.59
त्र्यम्बकेणाभ्यनुज्ञातास्ततस्ते स्वस्थचेतसः ।
नमो नमो नमस्तेऽस्तु प्रभो इत्यब्रुवन्भवम् ॥ ८.२४.५९ ॥
முக்கண்ணரால் அனுமதி பெற்ற பின், அவர்கள் அமைதியான மனத்துடன், 'வணக்கம், வணக்கம், வணக்கம் உமக்கு, பிரபுவே' என்று பவனிடம் கூறினர்.
8.24.60
नमो देवाधिदेवाय प्रियाधाघ्नेऽतिमन्यवे ।
प्रजापतिमखघ्नाय प्रजापतिभिरीड्यते ॥ ८.२४.६० ॥
தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனுக்கு வணக்கம்; பிரியமானதை அழிப்பவருக்கும், மிகுந்த கோபமுடையவருக்கும் வணக்கம்; பிரஜாபதியின் யாகத்தை அழித்தவருக்கு வணக்கம், பிரஜாபதிகளால் போற்றப்படுபவருக்கு.
8.24.61
नमः स्तुताय स्तुत्याय स्तूयमानाय शम्भवे ।
विलोहिताय रुद्राय नीलग्रीवाय शूलिने ॥ ८.२४.६१ ॥
புகழப்பட்டவருக்கும், புகழத்தக்கவருக்கும், புகழப்படுபவருக்கும், சம்புவுக்கும் வணக்கம். செம்மையானவருக்கும், ருத்திரனுக்கும், நீலகண்டனுக்கும், சூலதாரிக்கும் வணக்கம்.
8.24.62
अमोघाय मृगाक्षाय प्रवरायुधयोधिने ।
अर्हाय चैव शुद्वाय क्षयाय क्रथनाय च ॥ ८.२४.६२ ॥
தவறாதவருக்கும், மானின் கண்ணுடையவருக்கும், சிறந்த ஆயுதங்களுடன் போரிடுபவருக்கும், தகுதியானவருக்கும், தூயவருக்கும் வணக்கம். அழிப்பவருக்கும், வெட்டுபவருக்கும் வணக்கம்.
8.24.63
दुर्वारणाय शुक्राय ब्रह्मणे ब्रह्मचारिणे ।
ईशानायाप्रमेयाय निहन्त्रे चर्मवाससे ॥ ८.२४.६३ ॥
தடுக்க முடியாதவருக்கும், ஒளிமிக்கவருக்கும், பிரம்மனுக்கும், பிரம்மசாரிக்கும் வணக்கம். ஈசானனுக்கும், அளவிட முடியாதவருக்கும், கொல்பவருக்கும், தோல் ஆடை அணிந்தவருக்கும் வணக்கம்.
8.24.64
तपोरताय पिङ्गाय व्रतिने कृत्तिवाससे ।
कुमारपित्रे त्र्यक्षाय प्रवरायुधधारिणे ॥ ८.२४.६४ ॥
தவத்தில் ஈடுபட்டவருக்கும், பொன்னிறத்தவருக்கும், விரதம் கொண்டவருக்கும், தோல் ஆடை அணிந்தவருக்கும் வணக்கம். குமாரனின் தந்தைக்கும், மூன்று கண்ணுடையவருக்கும், சிறந்த ஆயுதம் தரித்தவருக்கும் வணக்கம்.
8.24.65
प्रपन्नार्तिविनाशाय ब्रह्मद्विट्सङ्घघातिने ।
वनस्पतीनां पतये वनानां पतये नमः ॥ ८.२४.६५ ॥
சரண் அடைந்தவர்களின் துன்பத்தை அழிப்பவருக்கும், பிரம்மத்தை வெறுப்பவர்களின் கூட்டத்தைக் கொல்பவருக்கும் வணக்கம். மரங்களின் அதிபதிக்கு வணக்கம், காடுகளின் அதிபதிக்கு வணக்கம்.
8.24.66
गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः ।
नमोस्तु ते ससैन्याय त्र्यम्बकायामितौजसे।
मनोवाक्कर्मभिर्देव त्वां प्रपन्नान्भजस्व नः ॥ ८.२४.६६ ॥
பசுக்களுக்கும் யாகங்களுக்கும் அதிபதிக்கு எப்போதும் வணக்கம். படையுடன் கூடிய முக்கண்ணருக்கும், அளவற்ற ஆற்றலுடையவருக்கும் வணக்கம். தேவே, மனம், வாக்கு, செயல் மூலம் சரண் அடைந்த எங்களைக் கருணையுடன் ஏற்றருள்க.
8.24.67
ततः प्रसन्नो भगवान्स्वागतेनाभिनन्द्य च ।
प्रोवाच व्येतु वस्त्रासो ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ८.२४.६७ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பகவான், வரவேற்புடன் அவர்களை வாழ்த்தி கூறினார்: அச்சம் நீங்கட்டும்; சொல்லுங்கள், உங்களுக்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
8.24.68
देवाः शर्वस्य वचनं श्रुत्वा हर्षमुपागताः ॥ ८.२४.६८ ॥
சர்வனின் (சிவனின்) வார்த்தையைக் கேட்டு தேவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.