ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 8.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.27.1
तमब्रुवन्देवगणा यं भवान्सन्नियोक्ष्यते ।
स भविष्यति देवेश सारथिस्ते न संशयः ॥ ८.२७.१ ॥
ದೇವಗಣಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀವು ಯಾರನ್ನು ನೇಮಿಸುವಿರೋ, ಅವನೇ ದೇವೇಶ, ನಿಮ್ಮ ಸಾರಥಿಯಾಗುವನು; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ."
8.27.2
तानब्रवीन्महादेवो मत्तः श्रेष्ठतरो हि यः ।
तं सारथिं कुरुध्वं वै स्वयं सञ्चिन्त्य मा चिरम् ॥ ८.२७.२ ॥
ಮಹಾದೇವನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನನ್ನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ; ನೀವೇ ಆಲೋಚಿಸಿ ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ."
8.27.3
एतच्छ्रुत्वा वचो देवाः सर्वे गत्वा पितामहम् ।
प्रणिपत्योचुरेकाग्राः प्रसाद्यैनं महर्षिभिः ॥ ८.२७.३ ॥
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.
8.27.4
त्वया यत्कथितं देव त्रिदशारिनिबर्हणे ।
तथा तत्कृतमस्माभिः प्रसन्नश्च वृषध्वजः ॥ ८.२७.४ ॥
"ದೇವ, ತ್ರಿದಶರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ; ವೃಷಧ್ವಜನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ."
8.27.5
रथश्च विहितोऽस्माभिर्विचित्रायुधसंवृतः ।
सारथिं च न जानीमः कः स्यात्तस्मिन्रथोत्तमे ॥ ८.२७.५ ॥
"ನಾವು ವಿಚಿತ್ರ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಥವೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಆ ಉತ್ತಮ ರಥಕ್ಕೆ ಸಾರಥಿ ಯಾರಾಗುವನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ."
8.27.6
तस्माद्विधीयतां कश्चित्सारथिर्देवसत्तम ।
सफलां तां गिरं देव कर्तुमर्हसि नो विभो।
एवमस्मासु हि पुरा भगवन्नुक्तवानसि ॥ ८.२७.६ ॥
"ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವೋತ್ತಮ, ಒಬ್ಬ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿ; ವಿಭೋ, ಹಿಂದೆ ನೀವು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಸಫಲಗೊಳಿಸುವುದು ಯುಕ್ತ, ಭಗವನ್."
8.27.7
सदैव युक्तो रथसत्तमो वै ।
दुराधर्षो द्रावणः शात्रवाणाम्।
पिनाकधन्वा विहितोऽत्र योद्धा ।
विभीषयन्दानवानुद्यतोऽसौ ॥ ८.२७.७ ॥
ಅವರು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವ ರಥವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವವರು, ಎದುರಿಸಲಾಗದವರು. ಪಿನಾಕ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದವರು, ಇಲ್ಲಿ ಯೋಧರಾಗಿ ನೇಮಿತರಾದವರು, ದಾನವರನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದವರು.
8.27.8
तथैव वेदाश्च हया रथाग्र्य ।
धरा सशैला च रथो महात्मनः।
नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी ।
यस्मिन्योद्धा सारथिनाऽभिरक्ष्यः ॥ ८.२७.८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವೇದಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥ, ಪರ್ವತಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ, ನಕ್ಷತ್ರವಂಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನ ಕವಚಧಾರೀ ರಥ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಧನು ಸಾರಥಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಬೇಕು.
8.27.9
तत्र सारथिरेष्टव्यः सर्वैरेतैर्विशेषवान् ॥ ८.२७.९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟನಾದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು.
8.27.10
तं प्रविष्टा रथं देवा रथयोद्वारमेव च ।
कवचानि च शस्त्राणि कार्मुकं च पितामह ॥ ८.२७.१० ॥
ಆ ರಥದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ರಥಯೋಧರ ದ್ವಾರವೂ ಕೂಡ. ಕವಚಗಳು, ಶಸ್ತ್ರಗಳು, ಧನುಸ್ಸು ಕೂಡ, ಓ ಪಿತಾಮಹ.
8.27.11
त्वामृते सारथिं तत्र नान्यं पश्यामहे वयम् ।
त्वं हि सर्वैर्गणैर्युक्तोदेवताभ्योऽधिकः प्रभो ॥ ८.२७.११ ॥
ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಪ್ರಭು, ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕನು.
8.27.12
त्वं देव शक्तो लोकेश नियन्तुं प्रद्रुतानिमान् ।
वेदांश्च सोपनिषदः सारथिर्भव नः स्वयम् ॥ ८.२७.१२ ॥
ಓ ದೇವ, ಲೋಕೇಶ, ಓಡುತ್ತಿರುವ ಇವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ನೀನೇ ಸಮರ್ಥನು. ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಸಾರಥಿಯಾಗು, ವೇದಗಳು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಡನೆ.
8.27.13
योद्वुं बलेन वीर्येण सत्वेन विनयेन च ।
अधिकःसारथिःकार्यो नास्ति चान्योऽधिको भवात् ॥ ८.२७.१३ ॥
ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಲ, ವೀರ್ಯ, ಸತ್ತ್ವ, ವಿನಯದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕನನ್ನೇ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ನಿಮಗಿಂತ ಅಧಿಕರು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
8.27.14
स भवांस्तारयत्वस्मान्कुरु सारथ्यमव्यय ।
भवानभ्यधिकस्त्वत्तो नान्योस्ति भविता त्विह ॥ ८.२७.१४ ॥
ಆ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿಸಿ; ಅವ್ಯಯನೇ, ಸಾರಥ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ. ನಿಮಗಿಂತ ಅಧಿಕನು ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೊಬ್ಬನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
8.27.15
त्वं हि देवेश सर्वैस्तु विशिष्टो वदतां वर ।
तं रथं त्वं समारुह्य संयच्छ परमान्हयान् ॥ ८.२७.१५ ॥
ನೀವೇ, ದೇವೇಶನೇ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಆ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ.
8.27.16
तव प्रसादाद्वध्येयुर्देव दैवतकण्टकाः ।
स नो रक्ष महाबाहो दैत्येभ्यो महतो भयात् ॥ ८.२७.१६ ॥
ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ದೇವನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮುಳ್ಳಾದವರು ಹತರಾಗಲಿ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಆ ನೀವು ದೈತ್ಯರಿಂದಾದ ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.
8.27.17
त्वं हि नो गतिरव्यग्र तवं न्त्रे गोप्ता महाव्रत ।
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे पूज्यन्ते त्रिदिवे प्रभो ॥ ८.२७.१७ ॥
ನೀವೇ ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಅವ್ಯಗ್ರನೇ; ನೀವೇ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರು, ಮಹಾವ್ರತನೇ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಭುವೇ.
8.27.18
इति ते शिरसाऽगच्छंस्त्रिलोकेशं पितामहम् ।
देवाः प्रसादयामासुः सारथ्यायेति नः श्रुतम् ॥ ८.२७.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಲೆಬಾಗಿ ತ್ರಿಲೋಕೇಶ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸಾರಥ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದರು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
8.27.19
एवमेतत्सुरास्तथ्यं नान्यस्त्वभ्यधिको भवात् ।
सारथित्वं करिष्यामि शङ्करस्य महात्मनः ॥ ८.२७.१९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳೇ, ಇದು ಸತ್ಯ; ಭವನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಬೇರೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಾನು ಸಾರಥಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.
8.27.20
सर्वथा रथिनः श्रेयान्कर्तव्यो रथसारथिः ।
तस्मादेतद्यथातत्त्वं ज्ञात्वा युष्मांश्च सङ्गतान्।
संयच्छामि हयानेष विबुधाय कपर्दिने ॥ ८.२७.२० ॥
ರಥಿಕನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾರಥಿ ಇರಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದರ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡು, ಜಟಾಧಾರಿ ದೇವನಿಗಾಗಿ ನಾನೇ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
8.27.21
एवमुक्त्वा जटाभारं संयम्य प्रपितामहः ।
परिधायाजिनं गाढं सन्न्यस्य च कमण्डलुम्।
प्रतोदपाणिर्भगवानारुरोह रथं तदा ॥ ८.२७.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹನು ಜಟಾಭಾರವನ್ನು ಸಂಯಮಿಸಿ, ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಂಕುಶ ಹಿಡಿದು ಭಗವಂತನು ಆಗ ರಥವನ್ನೇರಿದನು.
8.27.22
सारथौ कल्पिते देवैरीशानस्य महात्मनः ।
तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसम्भृतम्।
शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसम्भृताः ॥ ८.२७.२२ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಈಶಾನನಿಗೆ ಸಾರಥಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಲೋಕಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆ ರಥವನ್ನು ಅವನು ಏರಿದಾಗ, ವೇದಗಳಿಂದ ರೂಪಿತವಾದ ಕುದುರೆಗಳು ತಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
8.27.23
उभाभ्यां लोकनाथाभ्यामास्थितं रथसत्तमम् ।
ओढुं न शक्ता वेदाश्वा जानुभ्यामपतन्महीम् ॥ ८.२७.२३ ॥
ಲೋಕನಾಥರಿಬ್ಬರೂ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರಿಂದ, ವೇದರೂಪದ ಕುದುರೆಗಳು ಅದನ್ನು ಹೊರಲಾರದೆ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
8.27.24
अभीशुभिस्तु भगवानुद्यम्य च हयान्विभुः ।
अस्तु वीर्यं च शौर्यं च वेदाश्वानामिति प्रभुः।
रथं सञ्चोदयामास देवानां प्रभुरव्ययः ॥ ८.२७.२४ ॥
ಭಗವಂತನು ಲಗಾಮುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, 'ವೇದಾಶ್ವಗಳಿಗೆ ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯವಿರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅವ್ಯಯ ಪ್ರಭು ರಥವನ್ನು ಮುಂದೆ ನಡೆಸಿದನು.
8.27.25
ततोऽधिरूढे वरदे रथं पशुपतिस्तदा ।
साधुसाध्विति देवेशं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२७.२५ ॥
ಆಗ ವರದನು ರಥವನ್ನೇರಲು, ಪಶುಪತಿ ನಗುತ್ತಾ ದೇವೇಶನಿಗೆ, 'ಸಾಧು, ಸಾಧು!' ಎಂದನು.
8.27.26
याहि देव यतो दैत्याश्चोदयाश्वानरिन्दम ।
पश्य बाह्वोर्बलं मेऽद्य निघ्नतः शात्रवान्रणे ॥ ८.२७.२६ ॥
'ದೇವ, ದೈತ್ಯರಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು; ಅರಿಂದಮನೇ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು. ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ನೋಡು.'
8.27.27
ततोऽश्वांश्चोदयामास मनोमारुतरंहसः ।
पुराण्युद्दिश्य खस्थानि दानवानां तरस्विनाम् ॥ ८.२७.२७ ॥
ಆಗ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗವುಳ್ಳ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು—ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವರ ನಗರಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು.
8.27.28
ततस्ते सहसोत्पत्य वेदाख्या रथवाजिनः ।
क्षणेन तेन दैत्यानां पुराणि प्रापयन्हरम् ॥ ८.२७.२८ ॥
ಆಗ ವೇದನಾಮಕ ರಥಾಶ್ವಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಜಿಗಿದು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹರನನ್ನು ದೈತ್ಯರ ನಗರಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದವು.
8.27.29
अथर्वाङ्गिरसौ चास्तां चक्ररक्षौ महात्मनः ।
अथाधिज्यं धनुः कृत्वा शर्वः सन्धाय तं शरम्।
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् ॥ ८.२७.२९ ॥
ಅಥರ್ವ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ರಥಚಕ್ರಗಳ ರಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು. ಬಳಿಕ ಶರ್ವನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ, ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಸಂಧಿಸಿ, ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
8.27.30
तस्मिन्स्थिते ततो राजन्रुद्रे सज्जितकार्मुके ।
पुराणि तेन कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै ॥ ८.२७.३० ॥
ರಾಜನೇ, ರುದ್ರನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ನಿಂತಾಗ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ನಗರಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವು.
8.27.31
एकीभावं गते चैव त्रिपुरत्वमुपागते ।
बभूव तुमुलो हर्षो देवतानां महात्मनाम् ॥ ८.२७.३१ ॥
ನಗರಗಳು ಏಕೀಭವಿಸಿ ತ್ರಿಪುರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು.
8.27.32
ततो देवगुणाः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जयेति वाचो मुमुचुः संस्तुवन्तो महेश्वरम् ॥ ८.२७.३२ ॥
ಆಗ ದೇವಗಣಗಳೆಲ್ಲವೂ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ 'ಜಯ' ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು.
8.27.33
ततोऽग्रतः प्रादुरभूत्त्रिपुरं जघ्नुषोऽसुरान् ।
अनिर्देश्याग्र्यवपुषो देवस्यासह्यतेजसः ॥ ८.२७.३३ ॥
ಆಗ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ದೇವನ ಮುಂದೆ ತ್ರಿಪುರವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು; ಆ ದೇವನ ರೂಪ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ್ದು, ತೇಜಸ್ಸು ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು.
8.27.34
त्रीणि दृष्ट्वैव संस्थानि पुराण्यथ पिनाकधृत् ।
स तद्विकृष्य भगवान्दिव्यं लोकेश्वरो धनुः।
त्रैलोक्यसारं तमिषुं मुमोच त्रिपुरं प्रति ॥ ८.२७.३४ ॥
ಮೂರು ನಗರಗಳು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿನಾಕಧಾರಿಯಾದ ಲೋಕೇಶ್ವರ ಭಗವಂತನು ಆ ದಿವ್ಯ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದ ಸಾರವಾದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ತ್ರಿಪುರದತ್ತ ಬಿಟ್ಟನು.
8.27.35
एकबाणेन तं देवस्त्रिपुरं परमेश्वरः ।
निजघ्ने सासुरगणं देवदेवो महेश्वरः ॥ ८.२७.३५ ॥
ದೇವದೇವನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮಹೇಶ್ವರನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಆ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಅಸುರಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
8.27.36
बाणतेजोग्निदग्धं तद्विप्रकीर्णं सहस्रधा ।
महदार्तस्वरं कृत्वा नावशेषमुपागतम्।
मद्रेश सासुरगणं प्रापतत्पश्चिमार्णवे ॥ ८.२७.३६ ॥
ಬಾಣದ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಆ ನಗರವು ಸಾವಿರ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಚದುರಿತು. ಮಹಾ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿ ಏನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಓ ಮದ್ರೇಶ, ಅಸುರಗಣದೊಂದಿಗೆ ಅದು ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು.
8.27.37
एवं हि त्रिपुरं दग्धं दानवाश्चाप्यशेषतः ।
महेश्वरेण क्रुद्धेन त्रैलोक्यस्य हितैषिणा ॥ ८.२७.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಮೂರು ನಗರಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದವು, ದಾನವರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾದರು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಕ್ರುದ್ಧ ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ.
8.27.38
स चात्मक्रोधजो विह्निर्दहेत्युक्तो निवारितः ।
त्रैलोक्यमविशेषेण पुनर्दग्धुं प्रचक्रमे ॥ ८.२७.३८ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಗ್ನಿ — "ಸುಡು!" ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು — ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಸುಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
8.27.39
कालाग्निमिव निर्दग्धुमुत्थितं तं पुनः पुनः ।
माकार्षीर्भस्मासाल्लोकानिति त्र्यक्षोऽब्रवीद्वचः ॥ ८.२७.३९ ॥
ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಸುಡಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದ ಆ ಅಗ್ನಿಗೆ ತ್ರ್ಯಕ್ಷ (ಶಿವ) ಹೇಳಿದನು — "ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೂದಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಡ."
8.27.40
ततः प्रकृतिमापन्ना देलोकास्तथर्षयः ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरग्र्याभिः स्थाणुं त्रिपुरवैरिणम् ॥ ८.२७.४० ॥
ಆಗ ದೇವಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ತ್ರಿಪುರದ ವೈರಿಯಾದ ಸ್ಥಾಣುವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
8.27.41
तेऽनुज्ञाता भगवता सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
कृतकामाः प्रसन्नेन प्रजापतिमुखाः सुराः ॥ ८.२७.४१ ॥
ಭಗವಂತನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಕಾಮನೆ ಈಡೇರಿದವರಾಗಿ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
8.27.42
एवं रुद्रस्य कृतवान्सारथ्यं तु पितामहः ।
संयच्छ तुरगानस्य राधेयस्य महात्मनः ॥ ८.२७.४२ ॥
ಪಿತಾಮಹನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಈ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಧೇಯನ (ಕರ್ಣನ) ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಯಂತ್ರಿಸು.
8.27.43
त्वं हि कृष्णाच्च कर्णाच्च फल्गुनाच्च गुणाधिकः ।
बलतो रूपतो योगादस्त्रसम्पद एव च ॥ ८.२७.४३ ॥
ನೀನು ಕೃಷ್ಣನಿಗಿಂತಲೂ, ಕರ್ಣನಿಗಿಂತಲೂ, ಫಲ್ಗುನನಿಗಿಂತಲೂ (ಅರ್ಜುನನಿಗಿಂತಲೂ) ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು — ಬಲ, ರೂಪ, ಕೌಶಲ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ.
8.27.44
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ।
युद्वे ह्ययं रुद्रकल्पस्त्वं च ब्रह्मसमोऽनघ।
तस्माच्छक्तौ युवां जेतुं मच्छत्रून्दिवि वा सुरान् ॥ ८.२७.४४ ॥
ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಬಯಸಿದ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವನು (ಕರ್ಣ) ರುದ್ರನಂತೆ; ನೀನು ನಿರ್ಮಲನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿರುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಶಕ್ತರು — ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳಾದರೂ.
8.27.45
स यथा शल्य कर्णोऽयं श्वंताश्वं कृष्णसारथिम् ।
प्रमथ्य हन्यात्कौन्तेयं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ८.२७.४५ ॥
ಶಲ್ಯನೇ, ಈ ಕರ್ಣನು ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳುಳ್ಳ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕುಂತೀಪುತ್ರನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಮರ್ದಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ, ಅಂತಹ ಉಪಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಲಿ.
8.27.46
त्वयि राज्यं सुखं चैव जीवितं जयमेव च ।
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ॥ ८.२७.४६ ॥
ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ರಾಜ್ಯ, ಸುಖ, ಜೀವನ ಮತ್ತು ಜಯವೂ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಬಯಸಿದ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡು.
8.27.47
संयच्छास्य हयान्त्राजन्मत्प्रियार्थं परन्तप ॥ ८.२७.४७ ॥
ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದಕ್ಕಾಗಿ ಇವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಯಂತ್ರಿಸು.