Mahābhārata · Adhyāya 8.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.27.1
तमब्रुवन्देवगणा यं भवान्सन्नियोक्ष्यते ।
स भविष्यति देवेश सारथिस्ते न संशयः ॥ ८.२७.१ ॥
Die Scharen der Götter sprachen zu ihm: »Wen du bestimmst, der, o Herr der Götter, wird dein Wagenlenker sein; daran besteht kein Zweifel.«
8.27.2
तानब्रवीन्महादेवो मत्तः श्रेष्ठतरो हि यः ।
तं सारथिं कुरुध्वं वै स्वयं सञ्चिन्त्य मा चिरम् ॥ ८.२७.२ ॥
Der große Gott sprach zu ihnen: »Macht den zum Wagenlenker, der mir überlegen ist; überlegt selbst und zögert nicht lange.«
8.27.3
एतच्छ्रुत्वा वचो देवाः सर्वे गत्वा पितामहम् ।
प्रणिपत्योचुरेकाग्राः प्रसाद्यैनं महर्षिभिः ॥ ८.२७.३ ॥
Als die Götter diese Worte hörten, gingen sie alle zum Urahn, verneigten sich, und einmütig, mit den großen Weisen, besänftigten sie ihn und sprachen.
8.27.4
त्वया यत्कथितं देव त्रिदशारिनिबर्हणे ।
तथा तत्कृतमस्माभिः प्रसन्नश्च वृषध्वजः ॥ ८.२७.४ ॥
»O Gott, was du zur Vernichtung der Feinde der Dreiunddreißig verkündet hast, das haben wir genauso getan, und der Stierbannerträger ist zufrieden.«
8.27.5
रथश्च विहितोऽस्माभिर्विचित्रायुधसंवृतः ।
सारथिं च न जानीमः कः स्यात्तस्मिन्रथोत्तमे ॥ ८.२७.५ ॥
»Wir haben einen Wagen bereitet, bedeckt mit vielfältigen Waffen; doch wir wissen nicht, wer auf diesem herrlichen Wagen der Lenker sein sollte.«
8.27.6
तस्माद्विधीयतां कश्चित्सारथिर्देवसत्तम ।
सफलां तां गिरं देव कर्तुमर्हसि नो विभो।
एवमस्मासु हि पुरा भगवन्नुक्तवानसि ॥ ८.२७.६ ॥
»Darum, bester der Götter, möge jemand als Wagenlenker bestimmt werden; o Mächtiger, es geziemt dir, für uns das Wort wahr zu machen, das du uns zuvor gesagt hast, o Gesegneter.«
8.27.7
सदैव युक्तो रथसत्तमो वै ।
दुराधर्षो द्रावणः शात्रवाणाम्।
पिनाकधन्वा विहितोऽत्र योद्धा ।
विभीषयन्दानवानुद्यतोऽसौ ॥ ८.२७.७ ॥
Er ist stets bereit, der beste der Wagenkämpfer, der die Feinde in die Flucht schlägt und unbezwingbar ist. Hier ist er als Krieger bestimmt, der Träger des Pināka-Bogens, bereit, die Dānavas in Schrecken zu versetzen.
8.27.8
तथैव वेदाश्च हया रथाग्र्य ।
धरा सशैला च रथो महात्मनः।
नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी ।
यस्मिन्योद्धा सारथिनाऽभिरक्ष्यः ॥ ८.२७.८ ॥
Ebenso die Veden, die Pferde, der vornehmste Wagen, die Erde mit ihren Bergen und der Wagen des Hochherzigen, gepanzert und dem Geschlecht der Sterne folgend, in dem der Krieger vom Wagenlenker beschützt werden muss.
8.27.9
तत्र सारथिरेष्टव्यः सर्वैरेतैर्विशेषवान् ॥ ८.२७.९ ॥
Dort muss ein Wagenlenker gesucht werden, der sich durch all diese Eigenschaften auszeichnet.
8.27.10
तं प्रविष्टा रथं देवा रथयोद्वारमेव च ।
कवचानि च शस्त्राणि कार्मुकं च पितामह ॥ ८.२७.१० ॥
Die Götter sind in jenen Wagen eingetreten, ebenso das Tor der Wagenkrieger; desgleichen die Rüstungen, die Waffen und der Bogen, o Großvater.
8.27.11
त्वामृते सारथिं तत्र नान्यं पश्यामहे वयम् ।
त्वं हि सर्वैर्गणैर्युक्तोदेवताभ्योऽधिकः प्रभो ॥ ८.२७.११ ॥
Außer dir sehen wir dort keinen anderen Wagenlenker. Du, o Herr, besitzt all diese Vorzüge und übertriffst sogar die Götter.
8.27.12
त्वं देव शक्तो लोकेश नियन्तुं प्रद्रुतानिमान् ।
वेदांश्च सोपनिषदः सारथिर्भव नः स्वयम् ॥ ८.२७.१२ ॥
O Gott, Herr der Welten, du allein vermagst diese Fliehenden aufzuhalten. Werde selbst unser Wagenlenker, zusammen mit den Veden und den Upaniṣaden.
8.27.13
योद्वुं बलेन वीर्येण सत्वेन विनयेन च ।
अधिकःसारथिःकार्यो नास्ति चान्योऽधिको भवात् ॥ ८.२७.१३ ॥
Für den Kampf soll der Wagenlenker der sein, der an Kraft, Heldenmut, Standhaftigkeit und Demut überlegen ist; keiner ist über dir.
8.27.14
स भवांस्तारयत्वस्मान्कुरु सारथ्यमव्यय ।
भवानभ्यधिकस्त्वत्तो नान्योस्ति भविता त्विह ॥ ८.२७.१४ ॥
Mögest du uns also hinübergeleiten; o Unvergänglicher, übernimm das Wagenlenken. Hier wird niemand über dir sein.
8.27.15
त्वं हि देवेश सर्वैस्तु विशिष्टो वदतां वर ।
तं रथं त्वं समारुह्य संयच्छ परमान्हयान् ॥ ८.२७.१५ ॥
Du, o Herr der Götter, bist der Vorzüglichste von allen, der Beste unter den Rednern. Besteige jenen Wagen und zügle die vortrefflichen Rosse.
8.27.16
तव प्रसादाद्वध्येयुर्देव दैवतकण्टकाः ।
स नो रक्ष महाबाहो दैत्येभ्यो महतो भयात् ॥ ८.२७.१६ ॥
Durch deine Gnade, o Gott, mögen die Dornen der Götter erschlagen werden. O Starkarmiger, beschütze du uns vor der großen Furcht vor den Daityas.
8.27.17
त्वं हि नो गतिरव्यग्र तवं न्त्रे गोप्ता महाव्रत ।
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे पूज्यन्ते त्रिदिवे प्रभो ॥ ८.२७.१७ ॥
Du bist unsere Zuflucht, o Unerschütterlicher; du bist unser Beschützer, o Großgelobter. Durch deine Gnade werden alle Götter im Himmel verehrt, o Herr.
8.27.18
इति ते शिरसाऽगच्छंस्त्रिलोकेशं पितामहम् ।
देवाः प्रसादयामासुः सारथ्यायेति नः श्रुतम् ॥ ८.२७.१८ ॥
So, haben wir gehört, gingen die Götter mit gesenkten Häuptern zum Urgroßvater, dem Herrn der drei Welten, und versöhnten ihn für das Wagenlenken.
8.27.19
एवमेतत्सुरास्तथ्यं नान्यस्त्वभ्यधिको भवात् ।
सारथित्वं करिष्यामि शङ्करस्य महात्मनः ॥ ८.२७.१९ ॥
Brahmā sprach: »Götter, das ist wahr; keiner ist größer als Bhava. Ich werde der Wagenlenker des großen Śaṅkara sein.«
8.27.20
सर्वथा रथिनः श्रेयान्कर्तव्यो रथसारथिः ।
तस्मादेतद्यथातत्त्वं ज्ञात्वा युष्मांश्च सङ्गतान्।
संयच्छामि हयानेष विबुधाय कपर्दिने ॥ ८.२७.२० ॥
Ein Wagenkämpfer soll stets einen besseren Wagenlenker haben. Daher werde ich, dies wahrhaft erkennend und euch hier versammelt sehend, selbst die Pferde lenken für den Gott mit dem Haarschopf.
8.27.21
एवमुक्त्वा जटाभारं संयम्य प्रपितामहः ।
परिधायाजिनं गाढं सन्न्यस्य च कमण्डलुम्।
प्रतोदपाणिर्भगवानारुरोह रथं तदा ॥ ८.२७.२१ ॥
So gesprochen, sammelte der Urgroßvater die Last seines Haarschopfs, legte das Antilopenfell fest um, stellte den Wasserkrug ab, und mit dem Stachel in der Hand bestieg der Gesegnete damals den Wagen.
8.27.22
सारथौ कल्पिते देवैरीशानस्य महात्मनः ।
तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसम्भृतम्।
शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसम्भृताः ॥ ८.२७.२२ ॥
Als die Götter dem großen Īśāna einen Wagenlenker bestimmt hatten und er jenen aus den Welten gefertigten Wagen bestieg, fielen die aus den Veden geformten Pferde mit ihren Köpfen zu Boden.
8.27.23
उभाभ्यां लोकनाथाभ्यामास्थितं रथसत्तमम् ।
ओढुं न शक्ता वेदाश्वा जानुभ्यामपतन्महीम् ॥ ८.२७.२३ ॥
Da beide Herren der Welten auf diesem besten aller Wagen Platz genommen hatten, vermochten die vedischen Pferde ihn nicht zu tragen, und sie fielen auf die Knie zur Erde.
8.27.24
अभीशुभिस्तु भगवानुद्यम्य च हयान्विभुः ।
अस्तु वीर्यं च शौर्यं च वेदाश्वानामिति प्रभुः।
रथं सञ्चोदयामास देवानां प्रभुरव्ययः ॥ ८.२७.२४ ॥
Der Herr hob die Zügel und sprach: »Die Veda-Rosse sollen Tapferkeit und Heldenmut haben.« Dann trieb der unvergängliche Herr der Götter den Wagen voran.
8.27.25
ततोऽधिरूढे वरदे रथं पशुपतिस्तदा ।
साधुसाध्विति देवेशं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२७.२५ ॥
Als der Gewährer der Gaben den Wagen bestieg, lächelte Paśupati und sprach zum Herrn der Götter: »Gut, gut!«
8.27.26
याहि देव यतो दैत्याश्चोदयाश्वानरिन्दम ।
पश्य बाह्वोर्बलं मेऽद्य निघ्नतः शात्रवान्रणे ॥ ८.२७.२६ ॥
»Fahre, o Gott, dorthin, wo die Daityas sind; treibe die Rosse an, o Bezwinger der Feinde. Sieh heute die Kraft meiner Arme, wie ich im Kampf die Feinde niederstrecke.«
8.27.27
ततोऽश्वांश्चोदयामास मनोमारुतरंहसः ।
पुराण्युद्दिश्य खस्थानि दानवानां तरस्विनाम् ॥ ८.२७.२७ ॥
Dann trieb er die Rosse an, schnell wie Gedanke und Wind, und zielte auf die Städte der mächtigen Dānava, die am Himmel standen.
8.27.28
ततस्ते सहसोत्पत्य वेदाख्या रथवाजिनः ।
क्षणेन तेन दैत्यानां पुराणि प्रापयन्हरम् ॥ ८.२७.२८ ॥
Da sprangen jene Wagenrosse namens Veda plötzlich empor und brachten Hara im Nu zu den Städten der Daityas.
8.27.29
अथर्वाङ्गिरसौ चास्तां चक्ररक्षौ महात्मनः ।
अथाधिज्यं धनुः कृत्वा शर्वः सन्धाय तं शरम्।
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् ॥ ८.२७.२९ ॥
Atharvan und Aṅgiras waren die Wächter der Räder jenes großherzigen Gottes. Dann spannte Śarva den Bogen, legte jenen Pfeil auf, verband ihn mit der Pāśupata-Waffe und richtete seinen Gedanken auf die drei Städte.
8.27.30
तस्मिन्स्थिते ततो राजन्रुद्रे सज्जितकार्मुके ।
पुराणि तेन कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै ॥ ८.२७.३० ॥
O König, als Rudra mit gespanntem Bogen dastand, wurden jene Städte bald eins.
8.27.31
एकीभावं गते चैव त्रिपुरत्वमुपागते ।
बभूव तुमुलो हर्षो देवतानां महात्मनाम् ॥ ८.२७.३१ ॥
Als sie eins geworden waren und den Zustand der dreifachen Stadt erreicht hatten, erhob sich unter den großherzigen Göttern ein tosender Jubel.
8.27.32
ततो देवगुणाः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जयेति वाचो मुमुचुः संस्तुवन्तो महेश्वरम् ॥ ८.२७.३२ ॥
Dann riefen alle Scharen der Götter, die Vollendeten und die höchsten Seher, das Wort »Sieg!« aus und priesen Maheśvara.
8.27.33
ततोऽग्रतः प्रादुरभूत्त्रिपुरं जघ्नुषोऽसुरान् ।
अनिर्देश्याग्र्यवपुषो देवस्यासह्यतेजसः ॥ ८.२७.३३ ॥
Da erschien vor dem Gott, dem Erschlager der Asuras, die dreifache Stadt; die Gestalt des Gottes war unbeschreiblich und erhaben, sein Glanz unerträglich.
8.27.34
त्रीणि दृष्ट्वैव संस्थानि पुराण्यथ पिनाकधृत् ।
स तद्विकृष्य भगवान्दिव्यं लोकेश्वरो धनुः।
त्रैलोक्यसारं तमिषुं मुमोच त्रिपुरं प्रति ॥ ८.२७.३४ ॥
Als er die drei Städte stehen sah, spannte der Träger des Pināka, der gesegnete Herr der Welten, seinen göttlichen Bogen und schoss jenen Pfeil, das Wesen der drei Welten, gegen die dreifache Stadt.
8.27.35
एकबाणेन तं देवस्त्रिपुरं परमेश्वरः ।
निजघ्ने सासुरगणं देवदेवो महेश्वरः ॥ ८.२७.३५ ॥
Mit einem einzigen Pfeil erschlug der Gott, der höchste Herr, Gott der Götter, Maheśvara, jene drei Städte samt den Scharen der Asuras.
8.27.36
बाणतेजोग्निदग्धं तद्विप्रकीर्णं सहस्रधा ।
महदार्तस्वरं कृत्वा नावशेषमुपागतम्।
मद्रेश सासुरगणं प्रापतत्पश्चिमार्णवे ॥ ८.२७.३६ ॥
Vom Feuer des Pfeilglanzes verbrannt, zerstob jene Stadt in tausend Stücke und stieß einen großen Klageschrei aus; es blieb nichts übrig. O Herr der Madras, mit ihrer Schar von Asuras stürzte sie in den westlichen Ozean.
8.27.37
एवं हि त्रिपुरं दग्धं दानवाश्चाप्यशेषतः ।
महेश्वरेण क्रुद्धेन त्रैलोक्यस्य हितैषिणा ॥ ८.२७.३७ ॥
So wurden die drei Städte verbrannt, und auch die Dānavas wurden vollständig vernichtet, vom zornigen Maheśvara, der das Wohl der drei Welten wollte.
8.27.38
स चात्मक्रोधजो विह्निर्दहेत्युक्तो निवारितः ।
त्रैलोक्यमविशेषेण पुनर्दग्धुं प्रचक्रमे ॥ ८.२७.३८ ॥
Jenes Feuer, aus seinem eigenen Zorn geboren, das zwar gesagt bekommen hatte »Brenne!« und zurückgehalten worden war, begann aufs Neue, die drei Welten ohne Unterschied zu verbrennen.
8.27.39
कालाग्निमिव निर्दग्धुमुत्थितं तं पुनः पुनः ।
माकार्षीर्भस्मासाल्लोकानिति त्र्यक्षोऽब्रवीद्वचः ॥ ८.२७.३९ ॥
Zu jenem Feuer, das sich immer wieder erhob wie das Feuer der Zeit, um alles zu verbrennen, sprach der Dreiäugige diese Worte: »Mache die Welten nicht zu Asche.«
8.27.40
ततः प्रकृतिमापन्ना देलोकास्तथर्षयः ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरग्र्याभिः स्थाणुं त्रिपुरवैरिणम् ॥ ८.२७.४० ॥
Da lobten die Götterwelten und ebenso die Weisen, die ihren natürlichen Zustand zurückerlangt hatten, Sthāṇu, den Feind Tripuras, mit den erhabensten Worten.
8.27.41
तेऽनुज्ञाता भगवता सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
कृतकामाः प्रसन्नेन प्रजापतिमुखाः सुराः ॥ ८.२७.४१ ॥
Von dem Erhabenen entlassen, kehrten alle Götter unter Führung Prajāpatis, mit erfüllten Wünschen, den Weg zurück, den sie gekommen waren.
8.27.42
एवं रुद्रस्य कृतवान्सारथ्यं तु पितामहः ।
संयच्छ तुरगानस्य राधेयस्य महात्मनः ॥ ८.२७.४२ ॥
Wie der Großvater einst Rudra als Wagenlenker diente, so halte nun die Pferde des großmütigen Rādheya (Karṇa) zurück.
8.27.43
त्वं हि कृष्णाच्च कर्णाच्च फल्गुनाच्च गुणाधिकः ।
बलतो रूपतो योगादस्त्रसम्पद एव च ॥ ८.२७.४३ ॥
Du übertriffst Kṛṣṇa, Karṇa und Phalguna (Arjuna) an Vorzügen – an Stärke, Schönheit, Geschick und Waffenreichtum.
8.27.44
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ।
युद्वे ह्ययं रुद्रकल्पस्त्वं च ब्रह्मसमोऽनघ।
तस्माच्छक्तौ युवां जेतुं मच्छत्रून्दिवि वा सुरान् ॥ ८.२७.४४ ॥
O Beschützer der Erde, tue von ganzem Herzen, was ich zu meinem Wohl wünsche. Im Kampf gleicht dieser Rudra, und du, o Makelloser, gleichst Brahmā. Darum seid ihr beide imstande, meine Feinde zu besiegen, ob auf der Erde oder die Götter im Himmel.
8.27.45
स यथा शल्य कर्णोऽयं श्वंताश्वं कृष्णसारथिम् ।
प्रमथ्य हन्यात्कौन्तेयं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ८.२७.४५ ॥
O Śalya, möge ein Plan entworfen werden, dass Karṇa den Sohn der Kuntī — dessen Pferde weiß sind und dessen Wagenlenker Kṛṣṇa ist — niederwerfen und töten kann.
8.27.46
त्वयि राज्यं सुखं चैव जीवितं जयमेव च ।
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ॥ ८.२७.४६ ॥
In dir ruhen das Reich, das Glück, das Leben selbst und auch der Sieg. O Beschützer der Erde, tue von ganzem Herzen, was ich zu meinem Wohl wünsche.
8.27.47
संयच्छास्य हयान्त्राजन्मत्प्रियार्थं परन्तप ॥ ८.२७.४७ ॥
O König, o Versengen der Feinde, um dessen willen, was mir lieb ist, halte die Pferde dieses hier zurück.