மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.27.1
तमब्रुवन्देवगणा यं भवान्सन्नियोक्ष्यते ।
स भविष्यति देवेश सारथिस्ते न संशयः ॥ ८.२७.१ ॥
தேவர்கள் அவரிடம் கூறினார்கள்: "நீர் யாரை நியமிப்பீரோ, அவரே தேவர்களின் தலைவரே, உமது சாரதியாவார்; இதில் ஐயமில்லை."
8.27.2
तानब्रवीन्महादेवो मत्तः श्रेष्ठतरो हि यः ।
तं सारथिं कुरुध्वं वै स्वयं सञ्चिन्त्य मा चिरम् ॥ ८.२७.२ ॥
மகாதேவர் அவர்களிடம் கூறினார்: "என்னிலும் சிறந்தவனை யாரை அறிவீர்களோ, அவனையே சாரதியாக்குங்கள்; நீங்களே சிந்தித்து நீண்ட தாமதம் செய்யாதீர்கள்."
8.27.3
एतच्छ्रुत्वा वचो देवाः सर्वे गत्वा पितामहम् ।
प्रणिपत्योचुरेकाग्राः प्रसाद्यैनं महर्षिभिः ॥ ८.२७.३ ॥
இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு அனைத்து தேவர்களும் பிதாமகரிடம் சென்று, வணங்கி, ஒருமனதுடன் மகரிஷிகளுடன் அவரை மகிழ்வித்துக் கூறினார்கள்.
8.27.4
त्वया यत्कथितं देव त्रिदशारिनिबर्हणे ।
तथा तत्कृतमस्माभिः प्रसन्नश्च वृषध्वजः ॥ ८.२७.४ ॥
"தேவரே, தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பதற்காக நீர் கூறியதை நாங்கள் அவ்வாறே செய்தோம்; விருஷத்வஜர் மகிழ்ந்துள்ளார்."
8.27.5
रथश्च विहितोऽस्माभिर्विचित्रायुधसंवृतः ।
सारथिं च न जानीमः कः स्यात्तस्मिन्रथोत्तमे ॥ ८.२७.५ ॥
"நாங்கள் பல்வேறு ஆயுதங்களால் நிரம்பிய ஒரு தேரை ஏற்பாடு செய்துள்ளோம்; ஆனால் அந்த உயர்ந்த தேரில் சாரதி யாராக இருப்பார் என்று நாங்கள் அறியோம்."
8.27.6
तस्माद्विधीयतां कश्चित्सारथिर्देवसत्तम ।
सफलां तां गिरं देव कर्तुमर्हसि नो विभो।
एवमस्मासु हि पुरा भगवन्नुक्तवानसि ॥ ८.२७.६ ॥
"ஆகவே, தேவர்களில் சிறந்தவரே, ஒரு சாரதியை நியமியுங்கள்; வல்லமையுடையவரே, முன்பு எங்களிடம் கூறிய அந்த வாக்கை எங்களுக்காக நிறைவேற்றுவது தகும், பகவானே."
8.27.7
सदैव युक्तो रथसत्तमो वै ।
दुराधर्षो द्रावणः शात्रवाणाम्।
पिनाकधन्वा विहितोऽत्र योद्धा ।
विभीषयन्दानवानुद्यतोऽसौ ॥ ८.२७.७ ॥
அவர் எப்போதும் தயாராக இருக்கும் தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர். எதிரிகளை ஓட்டுபவர், வெல்ல முடியாதவர். பினாக வில்லைத் தாங்கியவர், இங்கே போர்வீரராக நியமிக்கப்பட்டவர், தானவர்களை அச்சுறுத்தத் தயாராக உள்ளவர்.
8.27.8
तथैव वेदाश्च हया रथाग्र्य ।
धरा सशैला च रथो महात्मनः।
नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी ।
यस्मिन्योद्धा सारथिनाऽभिरक्ष्यः ॥ ८.२७.८ ॥
அதுபோலவே வேதங்கள், குதிரைகள், சிறந்த தேர், மலைகளுடன் கூடிய பூமி, நட்சத்திரக் குலத்தைப் பின்பற்றும் மகாத்மாவின் கவசமுள்ள தேர் ஆகியவையும், அதில் போர்வீரன் சாரதியால் காக்கப்பட வேண்டும்.
8.27.9
तत्र सारथिरेष्टव्यः सर्वैरेतैर्विशेषवान् ॥ ८.२७.९ ॥
அங்கே இவை அனைத்தாலும் சிறப்புற்ற ஒரு சாரதி தேடப்பட வேண்டும்.
8.27.10
तं प्रविष्टा रथं देवा रथयोद्वारमेव च ।
कवचानि च शस्त्राणि कार्मुकं च पितामह ॥ ८.२७.१० ॥
அந்தத் தேரில் தேவர்கள் புகுந்தனர்; தேர்வீரர்களின் வாயிலும் அவ்வாறே. கவசங்களும் ஆயுதங்களும் வில்லும் கூட, ஓ பிதாமகரே.
8.27.11
त्वामृते सारथिं तत्र नान्यं पश्यामहे वयम् ।
त्वं हि सर्वैर्गणैर्युक्तोदेवताभ्योऽधिकः प्रभो ॥ ८.२७.११ ॥
உன்னைத் தவிர அங்கு வேறு சாரதியை நாங்கள் காணவில்லை. ஓ பிரபுவே, நீ எல்லா குணங்களுடனும் கூடியவன்; தேவர்களையும் விட உயர்ந்தவன்.
8.27.12
त्वं देव शक्तो लोकेश नियन्तुं प्रद्रुतानिमान् ।
वेदांश्च सोपनिषदः सारथिर्भव नः स्वयम् ॥ ८.२७.१२ ॥
ஓ தேவனே, உலகங்களின் அதிபதியே, ஓடும் இவர்களைத் தடுக்க நீ வல்லவன். நீயே எங்களுக்குச் சாரதியாக ஆவாய், வேதங்களும் உபநிடதங்களும் சேர்ந்தவனாக.
8.27.13
योद्वुं बलेन वीर्येण सत्वेन विनयेन च ।
अधिकःसारथिःकार्यो नास्ति चान्योऽधिको भवात् ॥ ८.२७.१३ ॥
போருக்கு வலிமை, வீர்யம், சத்துவம், பணிவு ஆகியவற்றில் மேலானவரையே தேரோட்டியாக அமர்த்த வேண்டும்; உங்களை விட மேலானவர் வேறு எவரும் இல்லை.
8.27.14
स भवांस्तारयत्वस्मान्कुरु सारथ्यमव्यय ।
भवानभ्यधिकस्त्वत्तो नान्योस्ति भविता त्विह ॥ ८.२७.१४ ॥
அந்த நீங்கள் எங்களைக் கரையேற்றுங்கள்; அழியாதவரே, தேரோட்டும் பணியைச் செய்யுங்கள். உங்களை விட மேலானவர் இங்கு வேறு எவரும் இருக்க மாட்டார்.
8.27.15
त्वं हि देवेश सर्वैस्तु विशिष्टो वदतां वर ।
तं रथं त्वं समारुह्य संयच्छ परमान्हयान् ॥ ८.२७.१५ ॥
நீங்களே, தேவர்களின் தலைவரே, எல்லோரையும் விட சிறந்தவர்; பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே. அந்தத் தேரில் ஏறி உயர்ந்த குதிரைகளைக் கடிவாளத்தால் அடக்குங்கள்.
8.27.16
तव प्रसादाद्वध्येयुर्देव दैवतकण्टकाः ।
स नो रक्ष महाबाहो दैत्येभ्यो महतो भयात् ॥ ८.२७.१६ ॥
உங்கள் அருளால், தேவரே, தேவர்களுக்கு முள்ளாக இருப்பவர்கள் கொல்லப்படட்டும். மகாபாகுவே, அந்த நீங்கள் அசுரர்களிடமிருந்து வரும் பெரும் பயத்திலிருந்து எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.
8.27.17
त्वं हि नो गतिरव्यग्र तवं न्त्रे गोप्ता महाव्रत ।
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे पूज्यन्ते त्रिदिवे प्रभो ॥ ८.२७.१७ ॥
நீங்களே எங்கள் புகலிடம், அசைவற்றவரே; நீங்களே எங்கள் காவலர், மகாவிரதரே. உங்கள் அருளாலேயே எல்லா தேவர்களும் சொர்க்கத்தில் போற்றப்படுகிறார்கள், பிரபுவே.
8.27.18
इति ते शिरसाऽगच्छंस्त्रिलोकेशं पितामहम् ।
देवाः प्रसादयामासुः सारथ्यायेति नः श्रुतम् ॥ ८.२७.१८ ॥
இவ்வாறு அந்த தேவர்கள் தலை வணங்கி மூவுலகத் தலைவரான பிதாமகரிடம் சென்று, தேரோட்டும் பணிக்காக அவரை மகிழ்வித்தார்கள் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்.
8.27.19
एवमेतत्सुरास्तथ्यं नान्यस्त्वभ्यधिको भवात् ।
सारथित्वं करिष्यामि शङ्करस्य महात्मनः ॥ ८.२७.१९ ॥
பிரம்மா கூறினார்: தேவர்களே, இது உண்மை; பவனை விடச் சிறந்தவர் வேறு எவரும் இல்லை. மகாத்மாவான சங்கரருக்கு நான் சாரதியாவேன்.
8.27.20
सर्वथा रथिनः श्रेयान्कर्तव्यो रथसारथिः ।
तस्मादेतद्यथातत्त्वं ज्ञात्वा युष्मांश्च सङ्गतान्।
संयच्छामि हयानेष विबुधाय कपर्दिने ॥ ८.२७.२० ॥
போர்வீரனுக்கு எல்லா வகையிலும் சிறந்த சாரதி இருக்க வேண்டும். எனவே உண்மையை அறிந்து, இங்கே கூடியிருக்கும் உங்களைக் கண்டு, சடையுடைய தேவனுக்காக நானே குதிரைகளைப் பிடிப்பேன்.
8.27.21
एवमुक्त्वा जटाभारं संयम्य प्रपितामहः ।
परिधायाजिनं गाढं सन्न्यस्य च कमण्डलुम्।
प्रतोदपाणिर्भगवानारुरोह रथं तदा ॥ ८.२७.२१ ॥
இவ்வாறு கூறி, பிரபிதாமகர் சடைச்சுமையை அடக்கிக் கட்டி, மானுரியை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு, கமண்டலுவை வைத்துவிட்டு, கையில் அங்குசத்துடன் பகவான் அப்போது தேரில் ஏறினார்.
8.27.22
सारथौ कल्पिते देवैरीशानस्य महात्मनः ।
तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसम्भृतम्।
शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसम्भृताः ॥ ८.२७.२२ ॥
தேவர்களால் மகாத்மாவான ஈசானருக்கு சாரதி நியமிக்கப்பட்டபோது, அவர் உலகங்களால் அமைக்கப்பட்ட அந்தத் தேரில் ஏறியபோது, வேதங்களால் உருவான குதிரைகள் தலைகளுடன் பூமியில் விழுந்தன.
8.27.23
उभाभ्यां लोकनाथाभ्यामास्थितं रथसत्तमम् ।
ओढुं न शक्ता वेदाश्वा जानुभ्यामपतन्महीम् ॥ ८.२७.२३ ॥
உலகங்களின் இரு தலைவர்களும் ஏறியதால் அந்தச் சிறந்த தேர் நிறைந்திருந்தது; வேதக் குதிரைகளால் அதைச் சுமக்க முடியவில்லை; அவை முழங்கால்களால் பூமியில் விழுந்தன.
8.27.24
अभीशुभिस्तु भगवानुद्यम्य च हयान्विभुः ।
अस्तु वीर्यं च शौर्यं च वेदाश्वानामिति प्रभुः।
रथं सञ्चोदयामास देवानां प्रभुरव्ययः ॥ ८.२७.२४ ॥
பகவான் கடிவாளங்களை உயர்த்தி, 'வேதாஷ்வர்களுக்கு வீர்யமும் சௌர்யமும் உண்டாகட்டும்' என்று கூறி, தேவர்களின் அழிவற்ற பிரபு தேரை முன்னே செலுத்தினார்.
8.27.25
ततोऽधिरूढे वरदे रथं पशुपतिस्तदा ।
साधुसाध्विति देवेशं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२७.२५ ॥
அப்போது வரமளிப்பவர் தேரில் ஏறியதும், பசுபதி புன்னகையுடன் தேவேசனை நோக்கி, 'சாது, சாது!' என்றார்.
8.27.26
याहि देव यतो दैत्याश्चोदयाश्वानरिन्दम ।
पश्य बाह्वोर्बलं मेऽद्य निघ्नतः शात्रवान्रणे ॥ ८.२७.२६ ॥
'தேவா, தைத்தியர் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்லுங்கள்; அரிந்தமனே, குதிரைகளைச் செலுத்துங்கள். இன்று போரில் பகைவரை வீழ்த்தும் என் புயங்களின் வலிமையைப் பாருங்கள்.'
8.27.27
ततोऽश्वांश्चोदयामास मनोमारुतरंहसः ।
पुराण्युद्दिश्य खस्थानि दानवानां तरस्विनाम् ॥ ८.२७.२७ ॥
அப்பொழுது மனம் போலவும் காற்று போலவும் வேகமுடைய குதிரைகளைச் செலுத்தினார், வானில் நின்ற வலிமைமிக்க தானவர்களின் நகரங்களை நோக்கி.
8.27.28
ततस्ते सहसोत्पत्य वेदाख्या रथवाजिनः ।
क्षणेन तेन दैत्यानां पुराणि प्रापयन्हरम् ॥ ८.२७.२८ ॥
அப்பொழுது வேதப் பெயருடைய தேர்க்குதிரைகள் திடீரென எழுந்து, ஒரு கணத்தில் அதே வழியாக ஹரனை தைத்தியரின் நகரங்களுக்கு கொண்டு சேர்த்தன.
8.27.29
अथर्वाङ्गिरसौ चास्तां चक्ररक्षौ महात्मनः ।
अथाधिज्यं धनुः कृत्वा शर्वः सन्धाय तं शरम्।
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् ॥ ८.२७.२९ ॥
அதர்வனும் அங்கிரசும் அந்த மகாத்மாவின் சக்கரங்களைக் காப்பவர்களாய் இருந்தனர். பின்னர் சர்வர் வில்லில் நாண் ஏற்றி அந்த அம்பைப் பொருத்தி, பாசுபதாஸ்திரத்துடன் இணைத்து திரிபுரத்தை எண்ணினார்.
8.27.30
तस्मिन्स्थिते ततो राजन्रुद्रे सज्जितकार्मुके ।
पुराणि तेन कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै ॥ ८.२७.३० ॥
அரசே, ருத்திரன் வில்லை ஏந்தி நின்றபோது, அந்தக் கணத்திலேயே அந்நகரங்கள் விரைவில் ஒன்றாயின.
8.27.31
एकीभावं गते चैव त्रिपुरत्वमुपागते ।
बभूव तुमुलो हर्षो देवतानां महात्मनाम् ॥ ८.२७.३१ ॥
அந்த நகரங்கள் ஒன்றானபோதும் திரிபுர நிலை அடைந்தபோதும், மகாத்மாவான தேவர்களிடையே பெரும் ஆரவாரமான மகிழ்ச்சி எழுந்தது.
8.27.32
ततो देवगुणाः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जयेति वाचो मुमुचुः संस्तुवन्तो महेश्वरम् ॥ ८.२७.३२ ॥
பின்னர் தேவகணங்கள், சித்தர்கள், பரமரிஷிகள் அனைவரும் மகேசுவரனைப் புகழ்ந்து 'ஜய' என்று சொற்களை எழுப்பினர்.
8.27.33
ततोऽग्रतः प्रादुरभूत्त्रिपुरं जघ्नुषोऽसुरान् ।
अनिर्देश्याग्र्यवपुषो देवस्यासह्यतेजसः ॥ ८.२७.३३ ॥
பின்னர் அசுரர்களைக் கொன்ற தேவனுக்கு முன்னால் திரிபுரம் தோன்றியது; அந்த தேவனின் உருவம் வர்ணிக்க இயலாதது, தேஜஸ் தாங்கமுடியாதது.
8.27.34
त्रीणि दृष्ट्वैव संस्थानि पुराण्यथ पिनाकधृत् ।
स तद्विकृष्य भगवान्दिव्यं लोकेश्वरो धनुः।
त्रैलोक्यसारं तमिषुं मुमोच त्रिपुरं प्रति ॥ ८.२७.३४ ॥
மூன்று நகரங்கள் நிற்பதைக் கண்டதும், பினாகத்தை ஏந்திய லோகேசுவர பகவான் அந்த தெய்வீக வில்லை இழுத்து, மூவுலகின் சாரமான அந்த அம்பை திரிபுரத்தை நோக்கி விடுத்தார்.
8.27.35
एकबाणेन तं देवस्त्रिपुरं परमेश्वरः ।
निजघ्ने सासुरगणं देवदेवो महेश्वरः ॥ ८.२७.३५ ॥
தேவதேவரான பரமேசுவர மகேசுவரன் ஒரே அம்பால் அந்த திரிபுரத்தையும் அசுரக் கூட்டங்களையும் அழித்தார்.
8.27.36
बाणतेजोग्निदग्धं तद्विप्रकीर्णं सहस्रधा ।
महदार्तस्वरं कृत्वा नावशेषमुपागतम्।
मद्रेश सासुरगणं प्रापतत्पश्चिमार्णवे ॥ ८.२७.३६ ॥
அம்பின் தேஜஸ் என்ற நெருப்பால் எரிக்கப்பட்டு, அது ஆயிரம் துண்டுகளாகச் சிதறியது. பெருங்குரலில் அலறி, எதுவும் எஞ்சவில்லை. ஓ மத்ர மன்னனே, அசுரக் கூட்டத்துடன் அது மேற்குக் கடலில் விழுந்தது.
8.27.37
एवं हि त्रिपुरं दग्धं दानवाश्चाप्यशेषतः ।
महेश्वरेण क्रुद्धेन त्रैलोक्यस्य हितैषिणा ॥ ८.२७.३७ ॥
இவ்வாறு மூன்று நகரங்களும் எரிந்தன; தானவர்களும் முற்றிலும் அழிந்தனர். மூவுலகின் நலனை விரும்பிய கோபமுற்ற மகேசுவரனால்.
8.27.38
स चात्मक्रोधजो विह्निर्दहेत्युक्तो निवारितः ।
त्रैलोक्यमविशेषेण पुनर्दग्धुं प्रचक्रमे ॥ ८.२७.३८ ॥
தன் சொந்தக் கோபத்திலிருந்து பிறந்த அந்தத் தீ — "எரி!" என்று சொல்லப்பட்டதும் தடுக்கப்பட்டது — மீண்டும் மூவுலகங்களையும் வேறுபாடின்றி எரிக்கத் தொடங்கியது.
8.27.39
कालाग्निमिव निर्दग्धुमुत्थितं तं पुनः पुनः ।
माकार्षीर्भस्मासाल्लोकानिति त्र्यक्षोऽब्रवीद्वचः ॥ ८.२७.३९ ॥
காலாக்கினி போல் எரிக்கத் திரும்பத் திரும்பக் எழுந்த அந்த நெருப்பை நோக்கி முக்கண்ணன் கூறினான்: "உலகங்களை சாம்பலாக்காதே."
8.27.40
ततः प्रकृतिमापन्ना देलोकास्तथर्षयः ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरग्र्याभिः स्थाणुं त्रिपुरवैरिणम् ॥ ८.२७.४० ॥
பின்னர் தேவ உலகங்களும் முனிவர்களும் தங்கள் இயல்பு நிலையை அடைந்து, திரிபுரத்தின் பகைவனாகிய ஸ்தாணுவை மிக உயர்ந்த சொற்களால் துதித்தனர்.
8.27.41
तेऽनुज्ञाता भगवता सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
कृतकामाः प्रसन्नेन प्रजापतिमुखाः सुराः ॥ ८.२७.४१ ॥
பகவானால் அனுமதிக்கப்பட்டு, பிரஜாபதியை முன்னிட்டு வந்த தேவர்கள் அனைவரும் தங்கள் ஆசை நிறைவேறியவர்களாய், வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றனர்.
8.27.42
एवं रुद्रस्य कृतवान्सारथ्यं तु पितामहः ।
संयच्छ तुरगानस्य राधेयस्य महात्मनः ॥ ८.२७.४२ ॥
ருத்திரனுக்கு பிதாமகர் தேர்ச்சாரதியாக இருந்ததுபோல, மகாத்மாவான ராதேயனின் (கர்ணனின்) குதிரைகளை அடக்கிப் பிடி.
8.27.43
त्वं हि कृष्णाच्च कर्णाच्च फल्गुनाच्च गुणाधिकः ।
बलतो रूपतो योगादस्त्रसम्पद एव च ॥ ८.२७.४३ ॥
நீ கிருஷ்ணனை விடவும், கர்ணனை விடவும், பால்குனனை (அர்ஜுனனை) விடவும் குணங்களில் மேம்பட்டவன் — வலிமையிலும், அழகிலும், திறனிலும், அஸ்திர செல்வத்திலும் கூட.
8.27.44
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ।
युद्वे ह्ययं रुद्रकल्पस्त्वं च ब्रह्मसमोऽनघ।
तस्माच्छक्तौ युवां जेतुं मच्छत्रून्दिवि वा सुरान् ॥ ८.२७.४४ ॥
மன்னா, முழு மனதோடு என் விருப்பமான நலனைச் செய். போரில் இவன் (கர்ணன்) ருத்திரனைப் போன்றவன்; பாவமற்றவனே, நீ பிரம்மனைப் போன்றவன். ஆகவே என் எதிரிகளை வெல்ல நீங்கள் இருவரும் வல்லவர்கள் — பூமியிலும் சரி, வானுலகிலுள்ள தேவர்களிலும் சரி.
8.27.45
स यथा शल्य कर्णोऽयं श्वंताश्वं कृष्णसारथिम् ।
प्रमथ्य हन्यात्कौन्तेयं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ८.२७.४५ ॥
சல்யா, இந்தக் கர்ணன் வெண்குதிரைகளையுடைய, கிருஷ்ணனை சாரதியாகக் கொண்ட குந்தியின் மகனை (அர்ஜுனனை) நசுக்கி வீழ்த்துமாறு, அத்தகைய திட்டம் வகுக்கப்படட்டும்.
8.27.46
त्वयि राज्यं सुखं चैव जीवितं जयमेव च ।
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ॥ ८.२७.४६ ॥
உன்னிடமே அரசும், இன்பமும், வாழ்வும், வெற்றியும் நிலைத்துள்ளன. மன்னா, முழு மனதோடு என் விருப்பமான நலனைச் செய்.
8.27.47
संयच्छास्य हयान्त्राजन्मत्प्रियार्थं परन्तप ॥ ८.२७.४७ ॥
அரசே, எதிரிகளை வாட்டுபவனே, எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்வதற்காக இவனுடைய குதிரைகளை அடக்கிப் பிடி.