Mahābhārata · Adhyāya 8.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.27.1
तमब्रुवन्देवगणा यं भवान्सन्नियोक्ष्यते ।
स भविष्यति देवेश सारथिस्ते न संशयः ॥ ८.२७.१ ॥
As hostes dos deuses disseram-lhe: "Aquele que designares, esse, ó senhor dos deuses, será o teu auriga; não há dúvida."
8.27.2
तानब्रवीन्महादेवो मत्तः श्रेष्ठतरो हि यः ।
तं सारथिं कुरुध्वं वै स्वयं सञ्चिन्त्य मा चिरम् ॥ ८.२७.२ ॥
O grande deus disse-lhes: "Escolhei por auriga aquele que for superior a mim; pensai vós mesmos e não demoreis."
8.27.3
एतच्छ्रुत्वा वचो देवाः सर्वे गत्वा पितामहम् ।
प्रणिपत्योचुरेकाग्राः प्रसाद्यैनं महर्षिभिः ॥ ८.२७.३ ॥
Ouvindo estas palavras, todos os deuses foram ao Avô, prostraram-se e, unânimes, com os grandes sábios, apaziguaram-no e falaram.
8.27.4
त्वया यत्कथितं देव त्रिदशारिनिबर्हणे ।
तथा तत्कृतमस्माभिः प्रसन्नश्च वृषध्वजः ॥ ८.२७.४ ॥
"Ó deus, o que declaraste para o abate dos inimigos dos trinta e três, assim fizemos, e o de bandeira de touro está satisfeito."
8.27.5
रथश्च विहितोऽस्माभिर्विचित्रायुधसंवृतः ।
सारथिं च न जानीमः कः स्यात्तस्मिन्रथोत्तमे ॥ ८.२७.५ ॥
"Preparámos um carro coberto de armas variadas; mas não sabemos quem seria o auriga desse excelente carro."
8.27.6
तस्माद्विधीयतां कश्चित्सारथिर्देवसत्तम ।
सफलां तां गिरं देव कर्तुमर्हसि नो विभो।
एवमस्मासु हि पुरा भगवन्नुक्तवानसि ॥ ८.२७.६ ॥
"Por isso, ó melhor dos deuses, que seja designado um auriga; ó poderoso, convém-te cumprir para nós a palavra que outrora nos disseste, ó bem-aventurado."
8.27.7
सदैव युक्तो रथसत्तमो वै ।
दुराधर्षो द्रावणः शात्रवाणाम्।
पिनाकधन्वा विहितोऽत्र योद्धा ।
विभीषयन्दानवानुद्यतोऽसौ ॥ ८.२७.७ ॥
Ele está sempre pronto, o melhor dos guerreiros de carro, que põe os inimigos em fuga e é invencível. Aqui foi designado como guerreiro, portador do arco Pināka, pronto para aterrorizar os Dānavas.
8.27.8
तथैव वेदाश्च हया रथाग्र्य ।
धरा सशैला च रथो महात्मनः।
नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी ।
यस्मिन्योद्धा सारथिनाऽभिरक्ष्यः ॥ ८.२७.८ ॥
Igualmente, os Vedas, os cavalos, o carro principal, a terra com suas montanhas, e o carro do magnânimo, blindado e seguindo a linhagem das estrelas, no qual o guerreiro deve ser protegido pelo condutor.
8.27.9
तत्र सारथिरेष्टव्यः सर्वैरेतैर्विशेषवान् ॥ ८.२७.९ ॥
Ali deve ser procurado um condutor distinguido por todas estas qualidades.
8.27.10
तं प्रविष्टा रथं देवा रथयोद्वारमेव च ।
कवचानि च शस्त्राणि कार्मुकं च पितामह ॥ ८.२७.१० ॥
Os deuses entraram naquele carro, e também o portão dos guerreiros de carro; igualmente as armaduras, as armas e o arco, ó avô.
8.27.11
त्वामृते सारथिं तत्र नान्यं पश्यामहे वयम् ।
त्वं हि सर्वैर्गणैर्युक्तोदेवताभ्योऽधिकः प्रभो ॥ ८.२७.११ ॥
Além de ti, não vemos outro condutor ali. Tu, ó senhor, estás dotado de todas estas qualidades e superas até os deuses.
8.27.12
त्वं देव शक्तो लोकेश नियन्तुं प्रद्रुतानिमान् ।
वेदांश्च सोपनिषदः सारथिर्भव नः स्वयम् ॥ ८.२७.१२ ॥
Ó deus, senhor dos mundos, só tu és capaz de conter estes que fogem. Torna-te tu mesmo nosso condutor, junto com os Vedas e os Upaniṣads.
8.27.13
योद्वुं बलेन वीर्येण सत्वेन विनयेन च ।
अधिकःसारथिःकार्यो नास्ति चान्योऽधिको भवात् ॥ ८.२७.१३ ॥
Para a batalha, o auriga deve ser o superior em força, valor, firmeza e humildade; não há ninguém superior a ti.
8.27.14
स भवांस्तारयत्वस्मान्कुरु सारथ्यमव्यय ।
भवानभ्यधिकस्त्वत्तो नान्योस्ति भविता त्विह ॥ ८.२७.१४ ॥
Que tu, então, nos conduzas à outra margem; ó imperecível, exerce o ofício de auriga. Aqui não haverá ninguém superior a ti.
8.27.15
त्वं हि देवेश सर्वैस्तु विशिष्टो वदतां वर ।
तं रथं त्वं समारुह्य संयच्छ परमान्हयान् ॥ ८.२७.१५ ॥
Tu, ó senhor dos deuses, és o primeiro de todos, o melhor dos oradores. Sobe àquele carro e rege os excelentes cavalos.
8.27.16
तव प्रसादाद्वध्येयुर्देव दैवतकण्टकाः ।
स नो रक्ष महाबाहो दैत्येभ्यो महतो भयात् ॥ ८.२७.१६ ॥
Pela tua graça, ó deus, sejam abatidos os espinhos dos deuses. Ó de braços poderosos, protege-nos tu do grande temor que vem dos daityas.
8.27.17
त्वं हि नो गतिरव्यग्र तवं न्त्रे गोप्ता महाव्रत ।
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे पूज्यन्ते त्रिदिवे प्रभो ॥ ८.२७.१७ ॥
Tu és o nosso refúgio, ó imperturbável; tu és o nosso protetor, ó de grande voto. Pela tua graça, todos os deuses são honrados no céu, ó senhor.
8.27.18
इति ते शिरसाऽगच्छंस्त्रिलोकेशं पितामहम् ।
देवाः प्रसादयामासुः सारथ्यायेति नः श्रुतम् ॥ ८.२७.१८ ॥
Assim, ouvimos, os deuses foram com a cabeça inclinada ao avô, senhor dos três mundos, e o apaziguaram para o ofício de auriga.
8.27.19
एवमेतत्सुरास्तथ्यं नान्यस्त्वभ्यधिको भवात् ।
सारथित्वं करिष्यामि शङ्करस्य महात्मनः ॥ ८.२७.१९ ॥
Brahmā disse: "Ó deuses, isto é verdade; ninguém é superior a Bhava. Serei o condutor do grande Śaṅkara."
8.27.20
सर्वथा रथिनः श्रेयान्कर्तव्यो रथसारथिः ।
तस्मादेतद्यथातत्त्वं ज्ञात्वा युष्मांश्च सङ्गतान्।
संयच्छामि हयानेष विबुधाय कपर्दिने ॥ ८.२७.२० ॥
Um guerreiro de carro deve sempre ter um condutor melhor. Assim, sabendo disto como é e vendo-vos reunidos, eu mesmo seguro os cavalos para o deus de cabelos emaranhados.
8.27.21
एवमुक्त्वा जटाभारं संयम्य प्रपितामहः ।
परिधायाजिनं गाढं सन्न्यस्य च कमण्डलुम्।
प्रतोदपाणिर्भगवानारुरोह रथं तदा ॥ ८.२७.२१ ॥
Assim dito, o bisavô juntou o peso de seus cabelos emaranhados, vestiu firmemente a pele de antílope, depositou o seu cântaro de água e, com a vara na mão, o bem-aventurado subiu então ao carro.
8.27.22
सारथौ कल्पिते देवैरीशानस्य महात्मनः ।
तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसम्भृतम्।
शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसम्भृताः ॥ ८.२७.२२ ॥
Quando os deuses designaram um condutor para o grande Īśāna, e ele subiu àquele carro feito dos mundos, os cavalos formados dos Vedas caíram ao chão com suas cabeças.
8.27.23
उभाभ्यां लोकनाथाभ्यामास्थितं रथसत्तमम् ।
ओढुं न शक्ता वेदाश्वा जानुभ्यामपतन्महीम् ॥ ८.२७.२३ ॥
Como ambos os senhores dos mundos subiram àquele melhor dos carros, os cavalos védicos não puderam suportá-lo, e caíram de joelhos ao chão.
8.27.24
अभीशुभिस्तु भगवानुद्यम्य च हयान्विभुः ।
अस्तु वीर्यं च शौर्यं च वेदाश्वानामिति प्रभुः।
रथं सञ्चोदयामास देवानां प्रभुरव्ययः ॥ ८.२७.२४ ॥
O Senhor ergueu as rédeas e disse: «Que os cavalos Veda tenham valor e heroísmo». Então o senhor imperecível dos deuses fez avançar o carro.
8.27.25
ततोऽधिरूढे वरदे रथं पशुपतिस्तदा ।
साधुसाध्विति देवेशं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२७.२५ ॥
Então, quando o doador de bênçãos subiu no carro, Paśupati sorriu e disse ao senhor dos deuses: «Bem feito, bem feito!».
8.27.26
याहि देव यतो दैत्याश्चोदयाश्वानरिन्दम ।
पश्य बाह्वोर्बलं मेऽद्य निघ्नतः शात्रवान्रणे ॥ ८.२७.२६ ॥
«Vai, ó deus, para onde estão os Daityas; conduz os cavalos, ó subjugador de inimigos. Vê hoje a força dos meus braços abatendo os inimigos na batalha.»
8.27.27
ततोऽश्वांश्चोदयामास मनोमारुतरंहसः ।
पुराण्युद्दिश्य खस्थानि दानवानां तरस्विनाम् ॥ ८.२७.२७ ॥
Então impeliu os cavalos, rápidos como a mente e o vento, mirando as cidades dos poderosos Dānava que estavam no céu.
8.27.28
ततस्ते सहसोत्पत्य वेदाख्या रथवाजिनः ।
क्षणेन तेन दैत्यानां पुराणि प्रापयन्हरम् ॥ ८.२७.२८ ॥
Então aqueles cavalos de carro chamados Veda saltaram de repente e, num instante, levaram Hara às cidades dos Daitya.
8.27.29
अथर्वाङ्गिरसौ चास्तां चक्ररक्षौ महात्मनः ।
अथाधिज्यं धनुः कृत्वा शर्वः सन्धाय तं शरम्।
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् ॥ ८.२७.२९ ॥
Atharvan e Aṅgiras eram os guardiões das rodas daquele magnânimo. Então Śarva, armando o arco e encaixando aquela flecha, uniu-a à arma Pāśupata e fixou o pensamento nas três cidades.
8.27.30
तस्मिन्स्थिते ततो राजन्रुद्रे सज्जितकार्मुके ।
पुराणि तेन कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै ॥ ८.२७.३० ॥
Ó rei, enquanto Rudra permanecia com o arco armado, aquelas cidades rapidamente tornaram-se uma só.
8.27.31
एकीभावं गते चैव त्रिपुरत्वमुपागते ।
बभूव तुमुलो हर्षो देवतानां महात्मनाम् ॥ ८.२७.३१ ॥
Quando se tornaram um só e alcançaram o estado de triplice cidade, surgiu uma alegria tumultuosa entre os deuses magnânimos.
8.27.32
ततो देवगुणाः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जयेति वाचो मुमुचुः संस्तुवन्तो महेश्वरम् ॥ ८.२७.३२ ॥
Então todas as hostes divinas, os seres perfeitos e os grandes sábios proclamaram palavras de «Vitória!», louvando Maheśvara.
8.27.33
ततोऽग्रतः प्रादुरभूत्त्रिपुरं जघ्नुषोऽसुरान् ।
अनिर्देश्याग्र्यवपुषो देवस्यासह्यतेजसः ॥ ८.२७.३३ ॥
Então, diante do deus matador dos asuras, surgiu a tripla cidade; a forma do deus era indescritível e suprema, e seu esplendor insuportável.
8.27.34
त्रीणि दृष्ट्वैव संस्थानि पुराण्यथ पिनाकधृत् ।
स तद्विकृष्य भगवान्दिव्यं लोकेश्वरो धनुः।
त्रैलोक्यसारं तमिषुं मुमोच त्रिपुरं प्रति ॥ ८.२७.३४ ॥
Ao ver as três cidades de pé, o portador do Pināka, o bem-aventurado senhor dos mundos, puxou seu arco divino e lançou contra a tripla cidade aquela flecha, a essência dos três mundos.
8.27.35
एकबाणेन तं देवस्त्रिपुरं परमेश्वरः ।
निजघ्ने सासुरगणं देवदेवो महेश्वरः ॥ ८.२७.३५ ॥
Com uma única flecha, o deus, o supremo Senhor, deus dos deuses, Maheśvara, derrubou aquela tripla cidade junto com as hostes asuras.
8.27.36
बाणतेजोग्निदग्धं तद्विप्रकीर्णं सहस्रधा ।
महदार्तस्वरं कृत्वा नावशेषमुपागतम्।
मद्रेश सासुरगणं प्रापतत्पश्चिमार्णवे ॥ ८.२७.३६ ॥
Queimada pelo fogo do brilho da flecha, aquela cidade, dispersa em mil pedaços e soltando um grande grito de angústia, nada deixou de remanescente. Ó senhor dos Madras, junto com sua multidão de asuras, caiu no oceano ocidental.
8.27.37
एवं हि त्रिपुरं दग्धं दानवाश्चाप्यशेषतः ।
महेश्वरेण क्रुद्धेन त्रैलोक्यस्य हितैषिणा ॥ ८.२७.३७ ॥
Assim foram queimadas as três cidades, e os Dānavas também foram totalmente destruídos pelo irado Maheśvara, que desejava o bem dos três mundos.
8.27.38
स चात्मक्रोधजो विह्निर्दहेत्युक्तो निवारितः ।
त्रैलोक्यमविशेषेण पुनर्दग्धुं प्रचक्रमे ॥ ८.२७.३८ ॥
Aquele fogo nascido de sua própria ira, embora lhe tivessem dito "Queima!" e fosse contido, começou de novo a queimar indiscriminadamente os três mundos.
8.27.39
कालाग्निमिव निर्दग्धुमुत्थितं तं पुनः पुनः ।
माकार्षीर्भस्मासाल्लोकानिति त्र्यक्षोऽब्रवीद्वचः ॥ ८.२७.३९ ॥
Àquele fogo, que se erguia repetidamente como o fogo do tempo para consumir tudo, o de três olhos disse estas palavras: "Não reduzas os mundos a cinzas."
8.27.40
ततः प्रकृतिमापन्ना देलोकास्तथर्षयः ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरग्र्याभिः स्थाणुं त्रिपुरवैरिणम् ॥ ८.२७.४० ॥
Então os mundos dos deuses e também os sábios, recuperando seu estado natural, louvaram Sthāṇu, o inimigo de Tripura, com as palavras mais excelentes.
8.27.41
तेऽनुज्ञाता भगवता सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
कृतकामाः प्रसन्नेन प्रजापतिमुखाः सुराः ॥ ८.२७.४१ ॥
Dispensados pelo bem-aventurado senhor, todos os deuses liderados por Prajāpati, com seus desejos realizados, voltaram pelo caminho por onde tinham vindo.
8.27.42
एवं रुद्रस्य कृतवान्सारथ्यं तु पितामहः ।
संयच्छ तुरगानस्य राधेयस्य महात्मनः ॥ ८.२७.४२ ॥
Assim como o avô foi auriga de Rudra, da mesma forma conduz os cavalos do magnânimo Rādheya (Karṇa).
8.27.43
त्वं हि कृष्णाच्च कर्णाच्च फल्गुनाच्च गुणाधिकः ।
बलतो रूपतो योगादस्त्रसम्पद एव च ॥ ८.२७.४३ ॥
Tu superas Kṛṣṇa, Karṇa e Phalguna (Arjuna) em virtudes — em força, beleza, habilidade e riqueza de armas.
8.27.44
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ।
युद्वे ह्ययं रुद्रकल्पस्त्वं च ब्रह्मसमोऽनघ।
तस्माच्छक्तौ युवां जेतुं मच्छत्रून्दिवि वा सुरान् ॥ ८.२७.४४ ॥
Ó protetor da terra, faze de coração o que desejo para o meu bem. Na batalha, este é como Rudra, e tu, ó sem mácula, és como Brahmā. Por isso vós os dois podeis vencer os meus inimigos, sejam eles da terra ou os deuses do céu.
8.27.45
स यथा शल्य कर्णोऽयं श्वंताश्वं कृष्णसारथिम् ।
प्रमथ्य हन्यात्कौन्तेयं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ८.२७.४५ ॥
Ó Śalya, que se organize uma estratégia para que Karṇa, tendo esmagado o filho de Kuntī — cujos cavalos são brancos e cujo auriga é Kṛṣṇa —, possa matá-lo.
8.27.46
त्वयि राज्यं सुखं चैव जीवितं जयमेव च ।
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ॥ ८.२७.४६ ॥
Em ti repousam o reino, a felicidade, a própria vida e também a vitória. Ó protetor da terra, faze de coração o que desejo para o meu bem.
8.27.47
संयच्छास्य हयान्त्राजन्मत्प्रियार्थं परन्तप ॥ ८.२७.४७ ॥
Ó rei, ó abrasador dos inimigos, por aquilo que me é caro, conduz os cavalos deste.