ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.27.1
तमब्रुवन्देवगणा यं भवान्सन्नियोक्ष्यते ।
स भविष्यति देवेश सारथिस्ते न संशयः ॥ ८.२७.१ ॥
ଦେବଗଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆପଣ ଯାହାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବେ, ସେ ହିଁ ହେ ଦେବେଶ, ଆପଣଙ୍କ ସାରଥି ହେବେ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"
8.27.2
तानब्रवीन्महादेवो मत्तः श्रेष्ठतरो हि यः ।
तं सारथिं कुरुध्वं वै स्वयं सञ्चिन्त्य मा चिरम् ॥ ८.२७.२ ॥
ମହାଦେବ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ଅପେକ୍ଷା ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାକୁ ସାରଥି କର; ନିଜେ ଚିନ୍ତା କରି ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।"
8.27.3
एतच्छ्रुत्वा वचो देवाः सर्वे गत्वा पितामहम् ।
प्रणिपत्योचुरेकाग्राः प्रसाद्यैनं महर्षिभिः ॥ ८.२७.३ ॥
ଏହି ବଚନ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତା ପିତାମହଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଣାମ କରି, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି କହିଲେ।
8.27.4
त्वया यत्कथितं देव त्रिदशारिनिबर्हणे ।
तथा तत्कृतमस्माभिः प्रसन्नश्च वृषध्वजः ॥ ८.२७.४ ॥
"ହେ ଦେବ, ତ୍ରିଦଶଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ସଂହାର ପାଇଁ ଆପଣ ଯାହା କହିଥିଲେ, ଆମେ ସେହିପରି କରିଛୁ; ବୃଷଧ୍ୱଜ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି।"
8.27.5
रथश्च विहितोऽस्माभिर्विचित्रायुधसंवृतः ।
सारथिं च न जानीमः कः स्यात्तस्मिन्रथोत्तमे ॥ ८.२७.५ ॥
"ଆମେ ବିଚିତ୍ର ଅସ୍ତ୍ରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ରଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ; କିନ୍ତୁ ସେହି ଉତ୍ତମ ରଥର ସାରଥି କିଏ ହେବ ତାହା ଆମେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ।"
8.27.6
तस्माद्विधीयतां कश्चित्सारथिर्देवसत्तम ।
सफलां तां गिरं देव कर्तुमर्हसि नो विभो।
एवमस्मासु हि पुरा भगवन्नुक्तवानसि ॥ ८.२७.६ ॥
"ତେଣୁ, ହେ ଦେବୋତ୍ତମ, କାହାକୁ ସାରଥି ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ; ହେ ବିଭୋ, ପୂର୍ବରୁ ଆପଣ ଆମକୁ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେହି ବାଣୀ ଆମ ପାଇଁ ସଫଳ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଭଗବନ୍।"
8.27.7
सदैव युक्तो रथसत्तमो वै ।
दुराधर्षो द्रावणः शात्रवाणाम्।
पिनाकधन्वा विहितोऽत्र योद्धा ।
विभीषयन्दानवानुद्यतोऽसौ ॥ ८.२७.७ ॥
ସେ ସର୍ବଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପଳାଉଥିବା, ଅଜେୟ। ପିନାକ ଧନୁ ଧାରଣକାରୀ, ଏଠାରେ ଯୋଦ୍ଧା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ।
8.27.8
तथैव वेदाश्च हया रथाग्र्य ।
धरा सशैला च रथो महात्मनः।
नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी ।
यस्मिन्योद्धा सारथिनाऽभिरक्ष्यः ॥ ८.२७.८ ॥
ସେହିପରି ବେଦ, ଘୋଡା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ପର୍ବତ ସହିତ ପୃଥିବୀ, ନକ୍ଷତ୍ରବଂଶ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ମହାତ୍ମାଙ୍କ କବଚଧାରୀ ରଥ, ଯେଉଁଥିରେ ଯୋଦ୍ଧା ସାରଥି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେବା ଉଚିତ୍।
8.27.9
तत्र सारथिरेष्टव्यः सर्वैरेतैर्विशेषवान् ॥ ८.२७.९ ॥
ସେଠାରେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ବିଶେଷ ସାରଥି ଖୋଜିବା ଉଚିତ୍।
8.27.10
तं प्रविष्टा रथं देवा रथयोद्वारमेव च ।
कवचानि च शस्त्राणि कार्मुकं च पितामह ॥ ८.२७.१० ॥
ସେହି ରଥରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ରଥଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାର ମଧ୍ୟ। କବଚ, ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଧନୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ପିତାମହ।
8.27.11
त्वामृते सारथिं तत्र नान्यं पश्यामहे वयम् ।
त्वं हि सर्वैर्गणैर्युक्तोदेवताभ्योऽधिकः प्रभो ॥ ८.२७.११ ॥
ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ସାରଥି ଆମେ ଦେଖୁ ନାହୁଁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ।
8.27.12
त्वं देव शक्तो लोकेश नियन्तुं प्रद्रुतानिमान् ।
वेदांश्च सोपनिषदः सारथिर्भव नः स्वयम् ॥ ८.२७.१२ ॥
ହେ ଦେବ, ହେ ଲୋକେଶ, ପଳାଉଥିବା ଏମାନଙ୍କୁ ରୋକିବାକୁ ତୁମେ ହିଁ ସମର୍ଥ। ତୁମେ ନିଜେ ଆମର ସାରଥି ହୁଅ, ବେଦ ଓ ଉପନିଷଦ ସହିତ।
8.27.13
योद्वुं बलेन वीर्येण सत्वेन विनयेन च ।
अधिकःसारथिःकार्यो नास्ति चान्योऽधिको भवात् ॥ ८.२७.१३ ॥
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବଳ, ବୀର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ବିନୟରେ ଯେ ଅଧିକ, ତାକୁ ସାରଥି କରିବା ଉଚିତ; ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଆଉ କେହି ନାହାଁନ୍ତି।
8.27.14
स भवांस्तारयत्वस्मान्कुरु सारथ्यमव्यय ।
भवानभ्यधिकस्त्वत्तो नान्योस्ति भविता त्विह ॥ ८.२७.१४ ॥
ସେ ଆପଣ ଆମକୁ ପାର କରନ୍ତୁ; ହେ ଅବ୍ୟୟ, ସାରଥ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଏଠାରେ ଆଉ କେହି ହେବେ ନାହିଁ।
8.27.15
त्वं हि देवेश सर्वैस्तु विशिष्टो वदतां वर ।
तं रथं त्वं समारुह्य संयच्छ परमान्हयान् ॥ ८.२७.१५ ॥
ଆପଣ ହିଁ, ହେ ଦେବେଶ, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ହେ ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେହି ରଥରେ ଚଢ଼ି ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତୁ।
8.27.16
तव प्रसादाद्वध्येयुर्देव दैवतकण्टकाः ।
स नो रक्ष महाबाहो दैत्येभ्यो महतो भयात् ॥ ८.२७.१६ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ହେ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କର କଣ୍ଟକମାନେ ବଧ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ମହାବାହୋ, ସେହି ଆପଣ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ମହାଭୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
8.27.17
त्वं हि नो गतिरव्यग्र तवं न्त्रे गोप्ता महाव्रत ।
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे पूज्यन्ते त्रिदिवे प्रभो ॥ ८.२७.१७ ॥
ଆପଣ ହିଁ ଆମର ଆଶ୍ରୟ, ହେ ଅବ୍ୟଗ୍ର; ଆପଣ ହିଁ ଆମର ରକ୍ଷକ, ହେ ମହାବ୍ରତ। ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ହିଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୋ।
8.27.18
इति ते शिरसाऽगच्छंस्त्रिलोकेशं पितामहम् ।
देवाः प्रसादयामासुः सारथ्यायेति नः श्रुतम् ॥ ८.२७.१८ ॥
ଏହିପରି ସେହି ଦେବତାମାନେ ମସ୍ତକ ନତ କରି ତ୍ରିଲୋକେଶ ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସାରଥ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ, ଏହା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
8.27.19
एवमेतत्सुरास्तथ्यं नान्यस्त्वभ्यधिको भवात् ।
सारथित्वं करिष्यामि शङ्करस्य महात्मनः ॥ ८.२७.१९ ॥
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ଦେବଗଣ, ଏହା ସତ୍ୟ; ଭବଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଉ କେହି ନାହାଁନ୍ତି। ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କର ସାରଥି ହେବି।
8.27.20
सर्वथा रथिनः श्रेयान्कर्तव्यो रथसारथिः ।
तस्मादेतद्यथातत्त्वं ज्ञात्वा युष्मांश्च सङ्गतान्।
संयच्छामि हयानेष विबुधाय कपर्दिने ॥ ८.२७.२० ॥
ରଥୀ ପାଇଁ ସର୍ବଥା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି ଥିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ ଏହାର ସତ୍ୟ ଜାଣି, ଏଠାରେ ସମବେତ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଟାଧାରୀ ଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ହିଁ ଘୋଡ଼ା ସମ୍ଭାଳିବି।
8.27.21
एवमुक्त्वा जटाभारं संयम्य प्रपितामहः ।
परिधायाजिनं गाढं सन्न्यस्य च कमण्डलुम्।
प्रतोदपाणिर्भगवानारुरोह रथं तदा ॥ ८.२७.२१ ॥
ଏହା କହି ପ୍ରପିତାମହ ଜଟାଭାର ସଂଯମ କଲେ, ମୃଗଚର୍ମ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ପିନ୍ଧିଲେ, କମଣ୍ଡଳୁ ରଖିଲେ, ହାତରେ ଅଙ୍କୁଶ ଧରି ଭଗବାନ ସେତେବେଳେ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
8.27.22
सारथौ कल्पिते देवैरीशानस्य महात्मनः ।
तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसम्भृतम्।
शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसम्भृताः ॥ ८.२७.२२ ॥
ଦେବତାମାନେ ମହାତ୍ମା ଈଶାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାରଥି ନିଯୁକ୍ତ କରିବାରୁ, ଲୋକମାନଙ୍କରେ ରଚିତ ସେହି ରଥରେ ସେ ଆରୋହଣ କରିବାବେଳେ, ବେଦରେ ସୃଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମୁଣ୍ଡ ସହିତ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
8.27.23
उभाभ्यां लोकनाथाभ्यामास्थितं रथसत्तमम् ।
ओढुं न शक्ता वेदाश्वा जानुभ्यामपतन्महीम् ॥ ८.२७.२३ ॥
ଦୁଇ ଲୋକନାଥ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଆସୀନ ହୋଇଥିବାରୁ, ବେଦରୂପୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ତାହା ବହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଆଣ୍ଠୁ ଭରରେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
8.27.24
अभीशुभिस्तु भगवानुद्यम्य च हयान्विभुः ।
अस्तु वीर्यं च शौर्यं च वेदाश्वानामिति प्रभुः।
रथं सञ्चोदयामास देवानां प्रभुरव्ययः ॥ ८.२७.२४ ॥
ଭଗବାନ ଲଗାମ ଉଠାଇ କହିଲେ, 'ବେଦାଶ୍ୱମାନଙ୍କର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶୌର୍ଯ୍ୟ ରହୁ', ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅବ୍ୟୟ ପ୍ରଭୁ ରଥ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲେ।
8.27.25
ततोऽधिरूढे वरदे रथं पशुपतिस्तदा ।
साधुसाध्विति देवेशं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२७.२५ ॥
ସେତେବେଳେ ବରଦାତା ରଥରେ ଆରୂଢ ହେଲେ, ପଶୁପତି ହସି ଦେବେଶଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସାଧୁ, ସାଧୁ!'
8.27.26
याहि देव यतो दैत्याश्चोदयाश्वानरिन्दम ।
पश्य बाह्वोर्बलं मेऽद्य निघ्नतः शात्रवान्रणे ॥ ८.२७.२६ ॥
'ହେ ଦେବ, ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଯାଅ; ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଚଳାଅ। ଆଜି ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା ମୋ ବାହୁବଳ ଦେଖ।'
8.27.27
ततोऽश्वांश्चोदयामास मनोमारुतरंहसः ।
पुराण्युद्दिश्य खस्थानि दानवानां तरस्विनाम् ॥ ८.२७.२७ ॥
ତା'ପରେ ମନ ଓ ପବନ ପରି ବେଗବାନ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇଲେ—ଆକାଶରେ ଥିବା ବଳଶାଳୀ ଦାନବମାନଙ୍କ ନଗର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି।
8.27.28
ततस्ते सहसोत्पत्य वेदाख्या रथवाजिनः ।
क्षणेन तेन दैत्यानां पुराणि प्रापयन्हरम् ॥ ८.२७.२८ ॥
ସେତେବେଳେ ବେଦନାମକ ରଥାଶ୍ୱମାନେ ହଠାତ୍ ଉଚ୍ଛୁଳି ପଡ଼ିଲେ, ଏବଂ କ୍ଷଣକରେ ହରଙ୍କୁ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ନଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲେ।
8.27.29
अथर्वाङ्गिरसौ चास्तां चक्ररक्षौ महात्मनः ।
अथाधिज्यं धनुः कृत्वा शर्वः सन्धाय तं शरम्।
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् ॥ ८.२७.२९ ॥
ଅଥର୍ବ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଚକ୍ରର ରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ତା'ପରେ ଶର୍ବ ଧନୁରେ ଗୁଣ ଲଗାଇ, ସେ ବାଣ ଯୋଡ଼ି, ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରରେ ଯୋଜି ତ୍ରିପୁରକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
8.27.30
तस्मिन्स्थिते ततो राजन्रुद्रे सज्जितकार्मुके ।
पुराणि तेन कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै ॥ ८.२७.३० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରୁଦ୍ର ଧନୁ ସଜ୍ଜିତ କରି ଠିଆ ହେବା ବେଳେ ସେହି ନଗରସମୂହ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
8.27.31
एकीभावं गते चैव त्रिपुरत्वमुपागते ।
बभूव तुमुलो हर्षो देवतानां महात्मनाम् ॥ ८.२७.३१ ॥
ସେହି ନଗରସମୂହ ଏକ ହୋଇ ତ୍ରିପୁର ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାରୁ ମହାତ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ ହର୍ଷ ଜାତ ହେଲା।
8.27.32
ततो देवगुणाः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जयेति वाचो मुमुचुः संस्तुवन्तो महेश्वरम् ॥ ८.२७.३२ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ, ସିଦ୍ଧ ଓ ପରମ ଋଷିମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି 'ଜୟ' ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
8.27.33
ततोऽग्रतः प्रादुरभूत्त्रिपुरं जघ्नुषोऽसुरान् ।
अनिर्देश्याग्र्यवपुषो देवस्यासह्यतेजसः ॥ ८.२७.३३ ॥
ତା'ପରେ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତ୍ରିପୁର ପ୍ରକଟ ହେଲା; ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ରୂପ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେଜ ଅସହ୍ୟ ଥିଲା।
8.27.34
त्रीणि दृष्ट्वैव संस्थानि पुराण्यथ पिनाकधृत् ।
स तद्विकृष्य भगवान्दिव्यं लोकेश्वरो धनुः।
त्रैलोक्यसारं तमिषुं मुमोच त्रिपुरं प्रति ॥ ८.२७.३४ ॥
ତିନୋଟି ନଗର ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ପିନାକଧାରୀ ଲୋକେଶ୍ୱର ଭଗବାନ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଟାଣି ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟର ସାର ସେହି ବାଣକୁ ତ୍ରିପୁର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁକ୍ତ କଲେ।
8.27.35
एकबाणेन तं देवस्त्रिपुरं परमेश्वरः ।
निजघ्ने सासुरगणं देवदेवो महेश्वरः ॥ ८.२७.३५ ॥
ଦେବଦେବ ପରମେଶ୍ୱର ମହେଶ୍ୱର ଏକ ବାଣରେ ସେହି ତ୍ରିପୁରକୁ ଅସୁରଗଣ ସହିତ ବିନଷ୍ଟ କଲେ।
8.27.36
बाणतेजोग्निदग्धं तद्विप्रकीर्णं सहस्रधा ।
महदार्तस्वरं कृत्वा नावशेषमुपागतम्।
मद्रेश सासुरगणं प्रापतत्पश्चिमार्णवे ॥ ८.२७.३६ ॥
ବାଣର ତେଜରୂପ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ସେ ନଗର ହଜାର ଖଣ୍ଡରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଲା। ମହା ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରି କିଛି ବି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ। ହେ ମଦ୍ରେଶ, ଅସୁରଗଣ ସହ ତାହା ପଶ୍ଚିମ ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଲା।
8.27.37
एवं हि त्रिपुरं दग्धं दानवाश्चाप्यशेषतः ।
महेश्वरेण क्रुद्धेन त्रैलोक्यस्य हितैषिणा ॥ ८.२७.३७ ॥
ଏହିପରି ତିନି ନଗର ଦଗ୍ଧ ହେଲା ଏବଂ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ତିନି ଲୋକର ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
8.27.38
स चात्मक्रोधजो विह्निर्दहेत्युक्तो निवारितः ।
त्रैलोक्यमविशेषेण पुनर्दग्धुं प्रचक्रमे ॥ ८.२७.३८ ॥
ନିଜ କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମିତ ସେ ଅଗ୍ନି — "ଦଗ୍ଧ କର!" ବୋଲି କୁହାଯାଇ ମଧ୍ୟ ରୋକାଗଲା — ପୁନର୍ବାର ତିନି ଲୋକକୁ ଭେଦହୀନ ଭାବେ ଦଗ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
8.27.39
कालाग्निमिव निर्दग्धुमुत्थितं तं पुनः पुनः ।
माकार्षीर्भस्मासाल्लोकानिति त्र्यक्षोऽब्रवीद्वचः ॥ ८.२७.३९ ॥
କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦଗ୍ଧ କରିବାକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ଉଠିଥିବା ସେହି ଅଗ୍ନିକୁ ତ୍ର୍ୟକ୍ଷ (ଶିବ) କହିଲେ — "ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କର ନାହିଁ।"
8.27.40
ततः प्रकृतिमापन्ना देलोकास्तथर्षयः ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरग्र्याभिः स्थाणुं त्रिपुरवैरिणम् ॥ ८.२७.४० ॥
ତାପରେ ଦେବଲୋକ ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥା ପାଇ ତ୍ରିପୁର ଶତ୍ରୁ ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣୀରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
8.27.41
तेऽनुज्ञाता भगवता सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
कृतकामाः प्रसन्नेन प्रजापतिमुखाः सुराः ॥ ८.२७.४१ ॥
ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁମତି ପାଇ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା, କାମନା ପୂରଣ ହୋଇ, ଯେଉଁପରି ଆସିଥିଲେ ସେହିପରି ଫେରିଗଲେ।
8.27.42
एवं रुद्रस्य कृतवान्सारथ्यं तु पितामहः ।
संयच्छ तुरगानस्य राधेयस्य महात्मनः ॥ ८.२७.४२ ॥
ପିତାମହ ଯେପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସାରଥ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଏହି ମହାତ୍ମା ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କ ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯତ କର।
8.27.43
त्वं हि कृष्णाच्च कर्णाच्च फल्गुनाच्च गुणाधिकः ।
बलतो रूपतो योगादस्त्रसम्पद एव च ॥ ८.२७.४३ ॥
ତୁମେ କୃଷ୍ଣ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଗୁଣରେ ଅଧିକ — ବଳ, ରୂପ, କୌଶଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ରସମ୍ପଦରେ ମଧ୍ୟ।
8.27.44
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ।
युद्वे ह्ययं रुद्रकल्पस्त्वं च ब्रह्मसमोऽनघ।
तस्माच्छक्तौ युवां जेतुं मच्छत्रून्दिवि वा सुरान् ॥ ८.२७.४४ ॥
ହେ ମହୀପାଳ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ମୋର ଇଚ୍ଛିତ ହିତ ସାଧନ କର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଏ (କର୍ଣ୍ଣ) ରୁଦ୍ରତୁଲ୍ୟ; ଆଉ ତୁମେ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ। ତେଣୁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ — ପୃଥିବୀରେ ଥାଆନ୍ତୁ କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବତା ହୁଅନ୍ତୁ।
8.27.45
स यथा शल्य कर्णोऽयं श्वंताश्वं कृष्णसारथिम् ।
प्रमथ्य हन्यात्कौन्तेयं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ८.२७.४५ ॥
ହେ ଶଲ୍ୟ, ଏ କର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସାରଥି କରିଥିବା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ମର୍ଦ୍ଦନ କରି ବଧ କରିପାରିବ — ସେହିପରି ନୀତି ସ୍ଥିର କରାଯାଉ।
8.27.46
त्वयि राज्यं सुखं चैव जीवितं जयमेव च ।
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ॥ ८.२७.४६ ॥
ତୁମଠାରେ ହିଁ ରାଜ୍ୟ, ସୁଖ, ଜୀବନ ଓ ଜୟ ନିହିତ। ହେ ମହୀପାଳ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ମୋର ଇଚ୍ଛିତ ହିତ ସାଧନ କର।
8.27.47
संयच्छास्य हयान्त्राजन्मत्प्रियार्थं परन्तप ॥ ८.२७.४७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ମୋର ପ୍ରିୟ ହିତ ପାଇଁ ତୁମେ ଏହାର ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯତ କର।