മഹാഭാരതം · അധ്യായം 8.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.27.1
तमब्रुवन्देवगणा यं भवान्सन्नियोक्ष्यते ।
स भविष्यति देवेश सारथिस्ते न संशयः ॥ ८.२७.१ ॥
ദേവഗണങ്ങൾ അവനോട് പറഞ്ഞു: "നീ ആരെ നിയമിക്കുന്നുവോ, അവനാണ് ദേവേശാ, നിന്റെ സാരഥിയാകുക; സംശയമില്ല."
8.27.2
तानब्रवीन्महादेवो मत्तः श्रेष्ठतरो हि यः ।
तं सारथिं कुरुध्वं वै स्वयं सञ्चिन्त्य मा चिरम् ॥ ८.२७.२ ॥
മഹാദേവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: "എന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായവനെ സാരഥിയാക്കുക; നിങ്ങൾ തന്നെ ആലോചിച്ച് വൈകരുത്."
8.27.3
एतच्छ्रुत्वा वचो देवाः सर्वे गत्वा पितामहम् ।
प्रणिपत्योचुरेकाग्राः प्रसाद्यैनं महर्षिभिः ॥ ८.२७.३ ॥
ഈ വാക്ക് കേട്ട് എല്ലാ ദേവന്മാരും പിതാമഹന്റെ അടുത്തു ചെന്ന്, വണങ്ങി, ഏകാഗ്രരായി, മഹർഷിമാരോടൊപ്പം അവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
8.27.4
त्वया यत्कथितं देव त्रिदशारिनिबर्हणे ।
तथा तत्कृतमस्माभिः प्रसन्नश्च वृषध्वजः ॥ ८.२७.४ ॥
"ദേവാ, ത്രിദശശത്രുക്കളെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതിനായി നീ പറഞ്ഞത് ഞങ്ങൾ അപ്രകാരം ചെയ്തു; വൃഷധ്വജൻ പ്രസന്നനാണ്."
8.27.5
रथश्च विहितोऽस्माभिर्विचित्रायुधसंवृतः ।
सारथिं च न जानीमः कः स्यात्तस्मिन्रथोत्तमे ॥ ८.२७.५ ॥
"വിചിത്രായുധങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു രഥം ഞങ്ങൾ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ ആ ഉത്തമരഥത്തിന് സാരഥി ആരാകുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല."
8.27.6
तस्माद्विधीयतां कश्चित्सारथिर्देवसत्तम ।
सफलां तां गिरं देव कर्तुमर्हसि नो विभो।
एवमस्मासु हि पुरा भगवन्नुक्तवानसि ॥ ८.२७.६ ॥
"അതിനാൽ, ദേവോത്തമാ, ഒരു സാരഥിയെ നിയമിക്കുക; വിഭോ, മുമ്പ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞ ആ വാക്ക് ഞങ്ങൾക്കായി സഫലമാക്കുന്നത് ഉചിതം, ഭഗവാനേ."
8.27.7
सदैव युक्तो रथसत्तमो वै ।
दुराधर्षो द्रावणः शात्रवाणाम्।
पिनाकधन्वा विहितोऽत्र योद्धा ।
विभीषयन्दानवानुद्यतोऽसौ ॥ ८.२७.७ ॥
അദ്ദേഹം എപ്പോഴും തയ്യാറായ രഥയോദ്ധാക്കളിൽ ഉത്തമനാണ്. ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കുന്നവൻ, ആക്രമിക്കാനാവാത്തവൻ. പിനാക വില്ലു ധരിച്ചവൻ, ഇവിടെ യോദ്ധാവായി നിയമിക്കപ്പെട്ടവൻ, ദാനവരെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഒരുങ്ങിയവൻ.
8.27.8
तथैव वेदाश्च हया रथाग्र्य ।
धरा सशैला च रथो महात्मनः।
नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी ।
यस्मिन्योद्धा सारथिनाऽभिरक्ष्यः ॥ ८.२७.८ ॥
അതുപോലെ വേദങ്ങൾ, കുതിരകൾ, ശ്രേഷ്ഠ രഥം, പർവതങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമി, നക്ഷത്രവംശം പിന്തുടരുന്ന മഹാത്മാവിന്റെ കവചിത രഥം, അതിൽ യോദ്ധാവ് സാരഥിയാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
8.27.9
तत्र सारथिरेष्टव्यः सर्वैरेतैर्विशेषवान् ॥ ८.२७.९ ॥
അവിടെ ഇവയെല്ലാം കൊണ്ട് വിശിഷ്ടനായ സാരഥിയെ തേടണം.
8.27.10
तं प्रविष्टा रथं देवा रथयोद्वारमेव च ।
कवचानि च शस्त्राणि कार्मुकं च पितामह ॥ ८.२७.१० ॥
ആ രഥത്തിൽ ദേവന്മാർ പ്രവേശിച്ചു, രഥയോദ്ധാക്കളുടെ കവാടവും. കവചങ്ങളും ആയുധങ്ങളും വില്ലും, ഹേ പിതാമഹാ.
8.27.11
त्वामृते सारथिं तत्र नान्यं पश्यामहे वयम् ।
त्वं हि सर्वैर्गणैर्युक्तोदेवताभ्योऽधिकः प्रभो ॥ ८.२७.११ ॥
നിന്നെയല്ലാതെ അവിടെ മറ്റൊരു സാരഥിയെ ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല. ഹേ പ്രഭോ, നീ എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയവനാണ്; ദേവന്മാരേക്കാളും മികച്ചവനാണ്.
8.27.12
त्वं देव शक्तो लोकेश नियन्तुं प्रद्रुतानिमान् ।
वेदांश्च सोपनिषदः सारथिर्भव नः स्वयम् ॥ ८.२७.१२ ॥
ഹേ ദേവാ, ലോകേശാ, ഓടുന്ന ഇവരെ തടയാൻ നീ ശക്തനാണ്. നീ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ സാരഥിയാകുക, വേദങ്ങളും ഉപനിഷത്തുക്കളും ചേർന്ന്.
8.27.13
योद्वुं बलेन वीर्येण सत्वेन विनयेन च ।
अधिकःसारथिःकार्यो नास्ति चान्योऽधिको भवात् ॥ ८.२७.१३ ॥
യുദ്ധത്തിന് ബലം, വീര്യം, സത്ത്വം, വിനയം ഇവയിൽ അധികനെയാണ് സാരഥിയാക്കേണ്ടത്; നിങ്ങളെക്കാൾ അധികനായി മറ്റാരുമില്ല.
8.27.14
स भवांस्तारयत्वस्मान्कुरु सारथ्यमव्यय ।
भवानभ्यधिकस्त्वत्तो नान्योस्ति भविता त्विह ॥ ८.२७.१४ ॥
ആ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ കരകയറ്റണം; അവ്യയനേ, സാരഥ്യം ചെയ്യണം. നിങ്ങളെക്കാൾ അധികനായി ഇവിടെ മറ്റൊരാൾ ഉണ്ടാകില്ല.
8.27.15
त्वं हि देवेश सर्वैस्तु विशिष्टो वदतां वर ।
तं रथं त्वं समारुह्य संयच्छ परमान्हयान् ॥ ८.२७.१५ ॥
നിങ്ങളാണ്, ദേവേശാ, എല്ലാവരിലും ശ്രേഷ്ഠൻ; വക്താക്കളിൽ വരനായവനേ. ആ രഥത്തിൽ കയറി ഉത്തമ കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കൂ.
8.27.16
तव प्रसादाद्वध्येयुर्देव दैवतकण्टकाः ।
स नो रक्ष महाबाहो दैत्येभ्यो महतो भयात् ॥ ८.२७.१६ ॥
നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താൽ, ദേവാ, ദേവന്മാർക്ക് മുള്ളായവർ വധിക്കപ്പെടട്ടെ. മഹാബാഹോ, ആ നിങ്ങൾ ദൈത്യരിൽ നിന്നുള്ള മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ.
8.27.17
त्वं हि नो गतिरव्यग्र तवं न्त्रे गोप्ता महाव्रत ।
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे पूज्यन्ते त्रिदिवे प्रभो ॥ ८.२७.१७ ॥
നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയം, അവ്യഗ്രനേ; നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ, മഹാവ്രതനേ. നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താലാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നത്, പ്രഭോ.
8.27.18
इति ते शिरसाऽगच्छंस्त्रिलोकेशं पितामहम् ।
देवाः प्रसादयामासुः सारथ्यायेति नः श्रुतम् ॥ ८.२७.१८ ॥
ഇങ്ങനെ ആ ദേവന്മാർ തല കുനിച്ച് ത്രിലോകേശനായ പിതാമഹന്റെ അടുത്തു ചെന്ന്, സാരഥ്യത്തിനായി അദ്ദേഹത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
8.27.19
एवमेतत्सुरास्तथ्यं नान्यस्त्वभ्यधिको भवात् ।
सारथित्वं करिष्यामि शङ्करस्य महात्मनः ॥ ८.२७.१९ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരേ, ഇത് സത്യമാണ്; ഭവനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായി മറ്റാരുമില്ല. മഹാത്മാവായ ശങ്കരന് ഞാൻ സാരഥിയാകും.
8.27.20
सर्वथा रथिनः श्रेयान्कर्तव्यो रथसारथिः ।
तस्मादेतद्यथातत्त्वं ज्ञात्वा युष्मांश्च सङ्गतान्।
संयच्छामि हयानेष विबुधाय कपर्दिने ॥ ८.२७.२० ॥
രഥയോദ്ധാവിന് എല്ലാവിധത്തിലും ശ്രേഷ്ഠനായ സാരഥി വേണം. അതിനാൽ ഇതിന്റെ യാഥാർഥ്യം അറിഞ്ഞ്, ഇവിടെ ഒത്തുകൂടിയ നിങ്ങളെ കണ്ട്, ജടാധാരിയായ ദേവനുവേണ്ടി ഞാൻതന്നെ കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കാം.
8.27.21
एवमुक्त्वा जटाभारं संयम्य प्रपितामहः ।
परिधायाजिनं गाढं सन्न्यस्य च कमण्डलुम्।
प्रतोदपाणिर्भगवानारुरोह रथं तदा ॥ ८.२७.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പ്രപിതാമഹൻ ജടാഭാരം ഒതുക്കി, തോൽ ഉടുത്ത് മുറുക്കി, കമണ്ഡലു വെച്ച്, കയ്യിൽ അങ്കുശവുമായി ഭഗവാൻ അപ്പോൾ രഥത്തിൽ കയറി.
8.27.22
सारथौ कल्पिते देवैरीशानस्य महात्मनः ।
तस्मिन्नारोहति रथं कल्पितं लोकसम्भृतम्।
शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसम्भृताः ॥ ८.२७.२२ ॥
ദേവന്മാർ മഹാത്മാവായ ഈശാനന് സാരഥിയെ നിയമിച്ചപ്പോൾ, ലോകങ്ങളാൽ നിർമിതമായ ആ രഥത്തിൽ അവൻ കയറുമ്പോൾ, വേദങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കുതിരകൾ തലകളോടെ ഭൂമിയിൽ വീണു.
8.27.23
उभाभ्यां लोकनाथाभ्यामास्थितं रथसत्तमम् ।
ओढुं न शक्ता वेदाश्वा जानुभ्यामपतन्महीम् ॥ ८.२७.२३ ॥
ലോകനാഥന്മാർ ഇരുവരും ആ ശ്രേഷ്ഠരഥത്തിൽ കയറിയതിനാൽ, വേദരൂപമായ കുതിരകൾക്ക് അത് വഹിക്കാനായില്ല; അവ മുട്ടുകുത്തി ഭൂമിയിൽ വീണു.
8.27.24
अभीशुभिस्तु भगवानुद्यम्य च हयान्विभुः ।
अस्तु वीर्यं च शौर्यं च वेदाश्वानामिति प्रभुः।
रथं सञ्चोदयामास देवानां प्रभुरव्ययः ॥ ८.२७.२४ ॥
ഭഗവാൻ കടിഞ്ഞാൺ ഉയർത്തി, 'വേദാശ്വങ്ങൾക്ക് വീര്യവും ശൗര്യവും ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരുടെ അവ്യയനായ പ്രഭു രഥത്തെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചു.
8.27.25
ततोऽधिरूढे वरदे रथं पशुपतिस्तदा ।
साधुसाध्विति देवेशं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ८.२७.२५ ॥
അപ്പോൾ വരദൻ രഥത്തിൽ കയറിയപ്പോൾ, പശുപതി പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവേശനോട് 'സാധു, സാധു!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
8.27.26
याहि देव यतो दैत्याश्चोदयाश्वानरिन्दम ।
पश्य बाह्वोर्बलं मेऽद्य निघ्नतः शात्रवान्रणे ॥ ८.२७.२६ ॥
'ദേവാ, ദൈത്യന്മാരുള്ളിടത്തേക്കു പോകൂ; അരിന്ദമാ, കുതിരകളെ തെളിക്കൂ. ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ വധിക്കുന്ന എന്റെ ഭുജബലം കണ്ടാലും.'
8.27.27
ततोऽश्वांश्चोदयामास मनोमारुतरंहसः ।
पुराण्युद्दिश्य खस्थानि दानवानां तरस्विनाम् ॥ ८.२७.२७ ॥
അപ്പോൾ മനസ്സിനും കാറ്റിനും സമമായ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ തെളിച്ചു—ആകാശത്ത് നിന്ന ശക്തരായ ദാനവരുടെ നഗരങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി.
8.27.28
ततस्ते सहसोत्पत्य वेदाख्या रथवाजिनः ।
क्षणेन तेन दैत्यानां पुराणि प्रापयन्हरम् ॥ ८.२७.२८ ॥
അപ്പോൾ വേദനാമകങ്ങളായ രഥാശ്വങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് കുതിച്ചുയർന്ന്, ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഹരനെ ദൈത്യന്മാരുടെ നഗരങ്ങളിൽ എത്തിച്ചു.
8.27.29
अथर्वाङ्गिरसौ चास्तां चक्ररक्षौ महात्मनः ।
अथाधिज्यं धनुः कृत्वा शर्वः सन्धाय तं शरम्।
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् ॥ ८.२७.२९ ॥
അഥർവനും അംഗിരസനും ആ മഹാത്മാവിന്റെ ചക്രങ്ങളുടെ രക്ഷകരായിരുന്നു. പിന്നെ ശർവൻ വില്ലിൽ ഞാണേറ്റി, ആ അമ്പ് തൊടുത്ത്, പാശുപതാസ്ത്രത്തോടു ചേർത്ത്, ത്രിപുരത്തെ ധ്യാനിച്ചു.
8.27.30
तस्मिन्स्थिते ततो राजन्रुद्रे सज्जितकार्मुके ।
पुराणि तेन कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै ॥ ८.२७.३० ॥
രാജാവേ, രുദ്രൻ വില്ല് സജ്ജമാക്കി നിന്നപ്പോൾ ആ നഗരങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ ഏകത്വം പ്രാപിച്ചു.
8.27.31
एकीभावं गते चैव त्रिपुरत्वमुपागते ।
बभूव तुमुलो हर्षो देवतानां महात्मनाम् ॥ ८.२७.३१ ॥
ആ നഗരങ്ങൾ ഏകീഭവിച്ച് ത്രിപുരാവസ്ഥ പ്രാപിച്ചപ്പോൾ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാർക്കിടയിൽ വലിയ ആഹ്ലാദം ഉണ്ടായി.
8.27.32
ततो देवगुणाः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः ।
जयेति वाचो मुमुचुः संस्तुवन्तो महेश्वरम् ॥ ८.२७.३२ ॥
അപ്പോൾ ദേവഗണങ്ങളും സിദ്ധന്മാരും പരമർഷിമാരും മഹേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് 'ജയ' എന്ന വാക്കുകൾ ഉയർത്തി.
8.27.33
ततोऽग्रतः प्रादुरभूत्त्रिपुरं जघ्नुषोऽसुरान् ।
अनिर्देश्याग्र्यवपुषो देवस्यासह्यतेजसः ॥ ८.२७.३३ ॥
അപ്പോൾ അസുരന്മാരെ വധിച്ച ദേവന്റെ മുന്നിൽ ത്രിപുരം പ്രത്യക്ഷമായി; ആ ദേവന്റെ രൂപം വർണ്ണിക്കാനാകാത്തതും തേജസ്സ് അസഹ്യവുമായിരുന്നു.
8.27.34
त्रीणि दृष्ट्वैव संस्थानि पुराण्यथ पिनाकधृत् ।
स तद्विकृष्य भगवान्दिव्यं लोकेश्वरो धनुः।
त्रैलोक्यसारं तमिषुं मुमोच त्रिपुरं प्रति ॥ ८.२७.३४ ॥
മൂന്നു നഗരങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ പിനാകം ധരിച്ച ലോകേശ്വരനായ ഭഗവാൻ ആ ദിവ്യ വില്ല് വലിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും സാരമായ ആ ബാണം ത്രിപുരത്തിനുനേരെ പ്രയോഗിച്ചു.
8.27.35
एकबाणेन तं देवस्त्रिपुरं परमेश्वरः ।
निजघ्ने सासुरगणं देवदेवो महेश्वरः ॥ ८.२७.३५ ॥
ദേവദേവനായ പരമേശ്വരൻ മഹേശ്വരൻ ഒറ്റ ബാണം കൊണ്ട് ആ ത്രിപുരത്തെയും അസുരഗണങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ചു.
8.27.36
बाणतेजोग्निदग्धं तद्विप्रकीर्णं सहस्रधा ।
महदार्तस्वरं कृत्वा नावशेषमुपागतम्।
मद्रेश सासुरगणं प्रापतत्पश्चिमार्णवे ॥ ८.२७.३६ ॥
അമ്പിന്റെ തേജസ്സാകുന്ന അഗ്നിയാൽ ദഹിച്ച് ആ നഗരം ആയിരം കഷണങ്ങളായി ചിതറി. വലിയ ആർത്തനാദം മുഴക്കി ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല. ഹേ മദ്രേശാ, അസുരഗണങ്ങളോടൊപ്പം അത് പടിഞ്ഞാറൻ സമുദ്രത്തിൽ വീണു.
8.27.37
एवं हि त्रिपुरं दग्धं दानवाश्चाप्यशेषतः ।
महेश्वरेण क्रुद्धेन त्रैलोक्यस्य हितैषिणा ॥ ८.२७.३७ ॥
ഇങ്ങനെ മൂന്ന് നഗരങ്ങളും ദഹിച്ചു; ദാനവരും പൂർണ്ണമായി നശിച്ചു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച കോപിതനായ മഹേശ്വരനാൽ.
8.27.38
स चात्मक्रोधजो विह्निर्दहेत्युक्तो निवारितः ।
त्रैलोक्यमविशेषेण पुनर्दग्धुं प्रचक्रमे ॥ ८.२७.३८ ॥
തന്റെ സ്വന്തം കോപത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ആ അഗ്നി — "ദഹിപ്പിക്കൂ!" എന്ന് പറയപ്പെട്ടിട്ടും തടയപ്പെട്ടു — വീണ്ടും മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും വിവേചനമില്ലാതെ ദഹിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
8.27.39
कालाग्निमिव निर्दग्धुमुत्थितं तं पुनः पुनः ।
माकार्षीर्भस्मासाल्लोकानिति त्र्यक्षोऽब्रवीद्वचः ॥ ८.२७.३९ ॥
കാലാഗ്നിപോലെ ദഹിപ്പിക്കാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയർന്ന ആ അഗ്നിയോട് ത്ര്യക്ഷൻ (ശിവൻ) പറഞ്ഞു — "ലോകങ്ങളെ ഭസ്മമാക്കരുത്."
8.27.40
ततः प्रकृतिमापन्ना देलोकास्तथर्षयः ।
तुष्टुवुर्वाग्भिरग्र्याभिः स्थाणुं त्रिपुरवैरिणम् ॥ ८.२७.४० ॥
അപ്പോൾ ദേവലോകങ്ങളും ഋഷിമാരും സ്വാഭാവികാവസ്ഥ വീണ്ടെടുത്ത് ത്രിപുരശത്രുവായ സ്ഥാണുവിനെ ഉത്കൃഷ്ടമായ വാക്കുകളാൽ സ്തുതിച്ചു.
8.27.41
तेऽनुज्ञाता भगवता सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
कृतकामाः प्रसन्नेन प्रजापतिमुखाः सुराः ॥ ८.२७.४१ ॥
ഭഗവാനാൽ അനുവാദം ലഭിച്ച്, പ്രജാപതിയെ മുൻനിർത്തിയ എല്ലാ ദേവന്മാരും, ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമായവരായി, വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി.
8.27.42
एवं रुद्रस्य कृतवान्सारथ्यं तु पितामहः ।
संयच्छ तुरगानस्य राधेयस्य महात्मनः ॥ ८.२७.४२ ॥
പിതാമഹൻ രുദ്രന് സാരഥ്യം ചെയ്തതുപോലെ, മഹാത്മാവായ രാധേയന്റെ (കർണ്ണന്റെ) കുതിരകളെ അടക്കിപ്പിടിക്കുക.
8.27.43
त्वं हि कृष्णाच्च कर्णाच्च फल्गुनाच्च गुणाधिकः ।
बलतो रूपतो योगादस्त्रसम्पद एव च ॥ ८.२७.४३ ॥
നീ കൃഷ്ണനെക്കാളും കർണ്ണനെക്കാളും ഫല്ഗുനനെക്കാളും (അർജ്ജുനനെക്കാളും) ഗുണങ്ങളിൽ മികച്ചവനാണ് — ബലത്തിലും രൂപത്തിലും യോഗ്യതയിലും അസ്ത്രസമ്പത്തിലും പോലും.
8.27.44
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ।
युद्वे ह्ययं रुद्रकल्पस्त्वं च ब्रह्मसमोऽनघ।
तस्माच्छक्तौ युवां जेतुं मच्छत्रून्दिवि वा सुरान् ॥ ८.२७.४४ ॥
മഹീപാലാ, പൂർണ്ണമനസ്സോടെ എന്റെ ഇഷ്ടമായ ഹിതം ചെയ്യുക. യുദ്ധത്തിൽ ഇവൻ (കർണ്ണൻ) രുദ്രതുല്യനാണ്; നീ പാപരഹിതനും ബ്രഹ്മതുല്യനുമാണ്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്റെ ശത്രുക്കളെ — ഭൂമിയിലുള്ളവരെയോ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാരെയോ — ജയിക്കാൻ പ്രാപ്തരാണ്.
8.27.45
स यथा शल्य कर्णोऽयं श्वंताश्वं कृष्णसारथिम् ।
प्रमथ्य हन्यात्कौन्तेयं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ८.२७.४५ ॥
ശല്യാ, വെളുത്ത കുതിരകളുള്ളവനും കൃഷ്ണനെ സാരഥിയാക്കിയവനുമായ കുന്തീപുത്രനെ (അർജ്ജുനനെ) തകർത്തു കൊല്ലുംവിധം, ഈ കർണ്ണൻ ഒരു തന്ത്രം ഒരുക്കട്ടെ.
8.27.46
त्वयि राज्यं सुखं चैव जीवितं जयमेव च ।
समासक्तं महीपाल कुरु मे हितमीप्सितम् ॥ ८.२७.४६ ॥
രാജ്യവും സുഖവും ജീവിതവും വിജയവും നിന്നിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. മഹീപാലാ, പൂർണ്ണമനസ്സോടെ എന്റെ ഇഷ്ടമായ ഹിതം ചെയ്യുക.
8.27.47
संयच्छास्य हयान्त्राजन्मत्प्रियार्थं परन्तप ॥ ८.२७.४७ ॥
രാജാവേ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, എനിക്ക് പ്രിയമായ കാര്യത്തിനായി ഇവന്റെ കുതിരകളെ അടക്കിപ്പിടിക്കുക.