Mahābhārata · Adhyāya 8.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.40.1
दुर्योधनस्ततः कर्णमुपेत्य भरतर्षभ ।
अब्रवीन्मद्रराजं च तथैवान्यान्महारथान् ॥ ८.४०.१ ॥
O Stier der Bharatas, da trat Duryodhana zu Karṇa und sprach zum König der Madras und ebenso zu den anderen großen Kriegern.
8.40.2
यदृच्छयाऽयमव्यग्रो धर्मः परमकः सखा ।
सुखिनः क्षत्रियाः कर्ण लभन्ते युद्धमीदृशम् ॥ ८.४०.२ ॥
Karṇa, diese Pflicht ist von selbst gekommen, unbekümmert, der höchste Freund; glücklich sind die Krieger, die einen solchen Kampf erlangen.
8.40.3
यादृशं क्षत्रियैः शूरैः शूराणां दीव्यतां युधि ।
इष्टं भवति राधेय तदिदं समुपस्थितम् ॥ ८.४०.३ ॥
O Sohn der Rādhā, was die tapferen Krieger im Kampf unter Helden begehren, das ist nun vor uns erschienen.
8.40.4
हत्वा तु पाण्डवान्युद्धे स्थिरामुर्वीं प्रशासथ ।
निहता वा परैर्युद्धे वीरलोकानवाप्स्यथ ॥ ८.४०.४ ॥
Nachdem du die Pāṇḍavas im Kampf erschlagen hast, wirst du die feste Erde regieren; oder, von Feinden im Kampf erschlagen, wirst du die Welten der Helden erlangen.
8.40.5
दुर्योधनस्य वचनं श्रुत्वा तत्क्षत्रियर्षभाः ।
सिंहनादानुदक्रोशन्वादित्राणि च जघ्निरे ॥ ८.४०.५ ॥
Als sie die Worte Duryodhanas hörten, brüllten jene Stiere unter den Kriegern wie Löwen und schlugen die Instrumente.
8.40.6
तस्मिन्प्रमुदिते सैन्ये त्वदीये भरतर्षभ ।
हर्षयंस्तावकान्योधान्द्रौणिर्विचनमब्रवीत् ॥ ८.४०.६ ॥
O Stier der Bharatas, als dein Heer frohlockte, sprach der Sohn Droṇas, deine Krieger erfreuend, diese Worte.
8.40.7
प्रत्यक्षं सर्वसैन्यानां भवतां चापि पश्यताम् ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ ८.४०.७ ॥
Vor allen Heeren, während ihr alle zusah, wurde mein Vater, der seine Waffen niedergelegt hatte, von Dhṛṣṭadyumna niedergestreckt.
8.40.8
स तेनाहममर्षेण पित्रर्थे चापि भारत ।
धृष्टद्युम्नमहत्वाऽहं न विमोक्ष्यामि दंशनम् ॥ ८.४०.८ ॥
O Nachfahre Bharatas, in diesem Zorn und für meinen Vater werde ich meine Rüstung nicht ablegen, ohne Dhṛṣṭadyumna getötet zu haben.
8.40.9
कृत्वाऽनृतां प्रतिज्ञां वो नास्मि प्राप्ता महत्फलम् ।
अर्जुनं भीमसेनं च यश्च मां प्रतियोत्स्यति।
सर्वांस्तान्प्रमथिष्यामि इति मे निश्चिता मतिः ॥ ८.४०.९ ॥
Da ich euch gegenüber ein falsches Gelübde abgelegt habe, habe ich keine große Frucht erlangt. Arjuna, Bhīmasena und jeden, der gegen mich kämpfen wird, werde ich alle zermalmen; das ist mein fester Entschluss.
8.40.10
एवमुक्ते ततः सर्वा हर्षिता भारती चमूः ।
अभ्यवर्तत कौन्तेयांस्तथा तां चापि पाण्डवाः ॥ ८.४०.१० ॥
Als dies gesagt war, rückte das gesamte Heer der Bharatas voller Freude gegen die Söhne der Kuntī vor; und auch die Pāṇḍavas rückten gegen sie vor.
8.40.11
स सन्निपातो रथयूथपानां ।
महाहवे भारत लोभनीये।
जनक्षयः कालयुगान्तकल्पः ।
प्रावर्तताग्रे कुरुसृञ्जयानाम् ॥ ८.४०.११ ॥
O Bharata, in jener großen Schlacht entbrannte der Zusammenstoß der Wagenführer — furchtbar und verlockend —, ein Untergang der Menschen wie das Ende eines Weltzeitalters, der an der Front der Kurus und Sṛñjayas begann.
8.40.12
ततः प्रवृत्ते युधि सम्प्रहारे ।
भूतानि सर्वाणि सदैवतानि।
आसन्समेतानि सहाप्सरोभि… ।
निरीक्षतीभिर्युधि वीरसङ्घान् ॥ ८.४०.१२ ॥
Als dann der heftige Zusammenstoß im Kampf begann, versammelten sich alle Wesen samt den Göttern mit den Apsaras und schauten auf die Scharen der Helden im Kampf.
8.40.13
दिव्यैश्च गन्धैः परमैश्च पुष्पै… ।
रन्यैश्च रत्नैर्विविधैर्नराग्र्याः।
रणेषु कर्मोद्वहताः प्रहृष्टा-
ननन्दयन्नप्सरसः प्रहृष्टाः ॥ ८.४०.१३ ॥
Mit göttlichen Düften, höchsten Blumen und anderen vielfältigen Juwelen erfreuten die entzückten Apsaras, die die Taten der Besten der Menschen in den Schlachten priesen, sie.
8.40.14
समीरणस्तांस्तु निषेव्य गन्धा… ।
न्निषेवते तानपि योधमुख्यान्।
निषेव्यमाणास्त्वनिलेन योधाः ।
परस्परं चुक्रुशुराजिमध्ये ॥ ८.४०.१४ ॥
Der Wind, der jene Düfte brachte, bediente jene obersten Krieger; und die vom Wind umsorgten Krieger riefen sich mitten im Schlachtgetümmel einander zu.
8.40.15
तथा तु तस्मिंस्तुमुले प्रवृत्ते ।
दुर्योधनः क्रोधममृष्यमाणः।
अवेभ्य भीमं बलमध्यसंस्थः ।
समार्पयत्क्षुद्रकाणां शतेन ॥ ८.४०.१५ ॥
Als jener schreckliche Tumult so begonnen hatte, stand Duryodhana, unfähig, seinen Zorn zu ertragen, mitten im Heer, stieg ab und stürzte sich mit hundert gemeinen Männern auf Bhīma.
8.40.16
दुःशासनश्चित्रसेनश्च वीर… ।
स्तथोलूकः कितवः सौबलश्च।
गजानीकैः सर्वतो भीमसेनं ।
तथाविषक्तं सहसैवाभ्यगच्छन् ॥ ८.४०.१६ ॥
Duḥśāsana, Citrasena, der Held Ulūka und der Spieler Saubala (Śakuni) umringten Bhīmasena mit Elefantenscharen von allen Seiten und stürmten plötzlich auf ihn ein, als er so verwickelt war.
8.40.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य गजानीकं वृकोदरः ।
दुर्योधनं महाबाहुः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ८.४०.१७ ॥
Als er die Elefantenschar auf sich zustürmen sah, überschüttete Vṛkodara, der Starkarmige, Duryodhana mit einem Pfeilregen.
8.40.18
दुर्योधनं ततो भीमः सायकैर्वज्रसन्निभैः ।
पाण्डवो विमुखीकृत्य गजानभ्यद्रवद्बली ॥ ८.४०.१८ ॥
Da stürzte Bhīma, der Pāṇḍava, der Starke, nachdem er Duryodhana mit donnergleichen Pfeilen abgedrängt hatte, auf die Elefanten los.
8.40.19
ततः पावकसङ्काशैर्भीमबाणैरवक्रगैः ।
शलभैरिव नागांस्तानर्दयामास पाण्डवः ॥ ८.४०.१९ ॥
Da quälte der Pāṇḍava jene Elefanten mit Bhīmas Pfeilen, die wie Feuer glühten und geradeaus flogen wie Heuschrecken.
8.40.20
ततः कुञ्जरयूथानि भीमसेनो महाबलः ।
व्यधमन्निशितैर्बाणैर्महावातो घनानिव ॥ ८.४०.२० ॥
Da zerstreute Bhīmasena, der Mächtige, die Elefantenherden mit scharfen Pfeilen, wie ein gewaltiger Sturmwind die Wolken zerstreut.
8.40.21
नित्यमत्ताश्च मातङ्गाः शूरैर्मत्तैरधिष्ठिताः ।
आरोहकैर्महामात्रैस्तोमराङ्कुरापाणिभिः ॥ ८.४०.२१ ॥
Stets brünstige Elefanten, bestiegen von Helden und wilden Lenkern, die großen Elefantentreiber mit Speeren und Stacheln in den Händen.
8.40.22
सुवर्णजालैः प्रच्छन्ना मणिजालैश्च कुञ्जराः ।
रूप्यजाम्बूनदाभासः क्षुरमालाभ्यलङ्कृताः ॥ ८.४०.२२ ॥
Elefanten, bedeckt mit goldenen Netzen und Netzen aus Juwelen, glänzend wie Silber und Gold, geschmückt mit Girlanden aus Rasierklingen.
8.40.23
वध्यमानाः शरै राजन्भीमसेनेन ते गजाः ।
विभिन्नहृदयाः केचित्तत्रैवाभ्यपतन्भुवि ॥ ८.४०.२३ ॥
O König, jene Elefanten, von Bhīmasenas Pfeilen getroffen, einige mit durchbohrten Herzen, stürzten dort auf der Stelle zu Boden.
8.40.24
निपतद्भिर्महावेगैर्हेमभाण्डविभूषितैः ।
अशोभत महाराज धातुचित्रैरिवाचलैः ॥ ८.४०.२४ ॥
O großer König, jene fallenden Elefanten von großer Wucht, mit goldenem Schmuck geschmückt, leuchteten wie mit Mineralfarben bemalte Berge.
8.40.25
दीप्ताभरणवद्भिश्च गजपृष्ठनिपातितैः ।
सङ्गरः शुशुभे राजन्क्षीणपुण्यैरिवामरैः ॥ ८.४०.२५ ॥
O König, das Schlachtfeld leuchtete von jenen mit glänzendem Schmuck, von Elefantenrücken herabgeworfen, wie Götter, deren Verdienst verbraucht ist.
8.40.26
महापरिघसङ्काशौ चन्दनागरुरूषितौ ।
अपश्यं भीमसेनस्य धनुर्विक्षिपतो भुजौ ॥ ८.४०.२६ ॥
Ich sah Bhīmasenas beide Arme, Eisenkeulen gleich, mit Sandelholz und Aloe bestrichen, wie sie den Bogen schleuderten.
8.40.27
तस्य ज्यातलनिर्घोषमस्यतः सव्यदक्षिणम् ।
तं श्रुत्वाऽभ्यद्रवन्नागा भीमसेनभयार्दिताः ॥ ८.४०.२७ ॥
Als sie den Ton der Bogensehne hörten, während er mit linker und rechter Hand schoss, flohen die Elefanten, von Furcht vor Bhīmasena gepeinigt.
8.40.28
तस्य भीमस्य तत्कर्म राजन्नेकस्य धीमतः ।
अपश्याम महाराज तद्भूतमिवाभवत् ॥ ८.४०.२८ ॥
O König, wir sahen jene Tat jenes einen weisen Bhīma; o großer König, sie wurde zu einem Wunder.