Mahābhārata · Adhyāya 8.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.47.1
क्षत्रियास्ते महाराज परस्परवधैषिणः ।
अन्योन्यं समरे जघ्नुः कृतवैरा महौजसः ॥ ८.४७.१ ॥
O großer König, jene Kṣatriyas, die den Tod einander begehrten und Feindschaft hegten, schlugen im Kampf aufeinander ein, mächtig an Kraft.
8.47.2
रथौघाश्च हयौघाश्च नरौघाश्च समन्ततः ।
गजौघाश्च महाराज संसक्ताश्च परस्परम् ॥ ८.४७.२ ॥
O großer König, von allen Seiten stießen Massen von Streitwagen, Massen von Pferden, Massen von Männern und Massen von Elefanten zusammen.
8.47.3
गदानां परिघाणां च शक्तीनां च परस्परम् ।
प्रासानां भिण्डिपालानां मुसुण्ठीनां च सर्वशः ॥ ८.४७.३ ॥
Keulen, eiserne Stangen, Speere, Wurfspieße, Bhiṇḍipālas und Musuṇṭhīs prallten überall aufeinander.
8.47.4
सम्पातं चानुपश्याम सङ्ग्रामे भृशदारुणे ।
शलभा इव सम्पेतुः शरवृष्ट्यः समन्ततः ॥ ८.४७.४ ॥
In jener überaus schrecklichen Schlacht sahen wir von allen Seiten Pfeilregen niederfallen, wie Heuschrecken.
8.47.5
नागान्नागाः समासाद्य व्यधमन्त परस्परम् ।
हया हयांश्च समरे रथिनो रथिनस्तथा ॥ ८.४७.५ ॥
Elefanten, auf Elefanten getroffen, schlugen aufeinander ein; im Kampf schlugen Pferde auf Pferde und Wagenkämpfer auf Wagenkämpfer ein.
8.47.6
पत्तयः पत्तिसङ्घांश्च हयसङ्घांश्च पत्तयः ।
पत्तयो रथमातङ्गान्रथा हस्त्यश्वमेव च।
नागाश्च समरे त्र्यङ्गं ममृदुः शीघ्रगा नृप ॥ ८.४७.६ ॥
Fußsoldaten schlugen auf Gruppen von Fußsoldaten, Reiter auf Reitergruppen, Fußsoldaten auf Wagen und Elefanten; und im Kampf, o König, zermalmten die schnellen Elefanten das dreigliedrige Heer.
8.47.7
वध्यतां तत्र शूराणां क्रोशतां च परस्परम् ।
घोरमायोधनं जज्ञे पशूनां घातने यथा ॥ ८.४७.७ ॥
Dort wurden die Helden, einander zurufend, erschlagen, und das Schlachtfeld wurde schrecklich wie das Schlachten von Tieren.
8.47.8
रुधिरेण समास्तीर्णा बभौ भारत मेदिनी ।
शक्रगोपगणाकीर्णा प्रावृषीव वसुन्धरा ॥ ८.४७.८ ॥
O Bhārata, die mit Blut dicht bedeckte Erde glänzte wie die Erde in der Regenzeit, übersät mit Regeninsekten.
8.47.9
यथा वा वाससी शुक्ले महारजनरञ्जिते ।
बिभ्रती युवती श्यामा तद्वदासीद्वसुन्धरा ॥ ८.४७.९ ॥
Oder wie zwei weiße Gewänder, tief rot gefärbt, getragen von einer dunklen jungen Frau, so war die Erde.
8.47.10
बद्वचूडामणिधरैः शिरोभिश्चारुकुण्डलैः ।
उज्झितैर्वृषभाक्षाणां भ्राजते स्म वसुन्धरा ॥ ८.४७.१० ॥
Mit den Köpfen der stieräugigen Helden, die gebundene Kronjuwelen und schöne Ohrringe trugen und abgeschlagen waren, leuchtete die Erde.
8.47.11
शशशोणितदिग्धेव शातकुम्भमयीव च ।
भूर्बभौ भरतश्रेष्ठ शान्तार्चिर्भिरिवानलैः ॥ ८.४७.११ ॥
O Bester der Bharatas, die Erde, wie mit Hasenblut beschmiert und wie aus Gold, glänzte wie Feuer mit erloschenen Flammen.
8.47.12
छिन्नानां चोत्तमाङ्गानां बाहूनां चोरुभिः सह ।
कुण्डलानां पिनद्धानां भूषणानां च भारत ॥ ८.४७.१२ ॥
O Bhārata, zusammen mit den abgeschlagenen Köpfen, Armen und Schenkeln sowie den gebundenen Ohrringen und Schmuckstücken leuchtete die Erde.
8.47.13
निष्काणां हेमसूत्राणां शरीराणां च धन्विनाम् ।
चर्मणां सपताकानां सङ्घास्तत्रापतन्भुवि। ॥ ८.४७.१३ ॥
Haufen von goldenen Schmuckstücken und goldgefädelten Dingen, Leiber, Bogenschützen, Schilde und Banner fielen dort auf die Erde.
8.47.14
प्रावृट्काले महाराज मेघा इव सविद्युतः ॥ ८.४७.१४ ॥
Wie Wolken mit Blitzen in der Regenzeit, großer König.
8.47.15
स्यन्दमाना यथा भान्ति पर्वता धातुमण्डिताः ।
तथा रेजू रणे नागा रुधिरेण समाप्लुताः ॥ ८.४७.१५ ॥
Wie fließende Berge im Glanz ihrer Mineralfarben leuchten, so glänzten die Elefanten im Kampf, von Blut durchtränkt.
8.47.16
तोमरान्सादिभिर्मुक्तान्प्रतिमानस्थितान्बहून् ।
हस्तैरुद्धृत्य तान्नागा बभञ्जुश्चापरे रणे ॥ ८.४७.१६ ॥
Viele Speere, von den Reitern geschleudert, die auf den Sänften standen — die Elefanten ergriffen sie mit ihren Rüsseln, und andere zerbrachen sie im Kampf.
8.47.17
नाराचैश्छिन्नवर्माणो भ्राजन्ते स्म गजोत्तमाः ।
हिमागमे यथा राजन्व्यभ्रा इव महीधराः ॥ ८.४७.१७ ॥
Die besten Elefanten, deren Panzer von eisernen Pfeilen durchschnitten waren, glänzten, o König, wie wolkenlose Berge, wenn der Winter kommt.
8.47.18
शरैः कनकपुङ्खैश्च चिता रेर्जुर्गजोत्तमाः ।
उल्काभिः सम्प्रदीप्ताग्राः पर्वता इव भारत ॥ ८.४७.१८ ॥
Die besten Elefanten, gezeichnet von Pfeilen mit goldenen Federn, glänzten, o Nachfahre Bharatas, wie Berge, die von brennenden Fackeln lodern.
8.47.19
केचिदभ्याहता नागैर्नागा नगवरोपमाः ।
न चेलुः समरात्तस्माच्छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ८.४७.१९ ॥
Einige Elefanten, von anderen Elefanten getroffen, den besten Bergen gleich, wichen nicht aus jener Schlacht, wie Berge mit abgeschnittenen Flügeln.
8.47.20
अपरे प्राद्रवन्नागाः शरार्ता व्रणपीडिताः ।
प्रतिमानैश्च कुम्भैश्च पेतुरुर्व्यां महाहवे ॥ ८.४७.२० ॥
Andere Elefanten, von Pfeilen gequält und von Wunden gepeinigt, flohen; und in jener großen Schlacht stürzten sie samt Panzerdecken und Stirnen zu Boden.
8.47.21
निषेदुः सिंहवच्चान्ये नदन्तो भैरवान्रवान् ।
वेमुश्च बहवो राजंश्चुक्रुशुश्चापरे गजाः ॥ ८.४७.२१ ॥
Einige sanken nieder wie Löwen, andere brüllten schreckliche Laute; o König, viele zitterten, und andere Elefanten schrien auf.
8.47.22
हयाश्च निहता बाणैर्हेमभाण्डविभूषिताः ।
निषेदुश्चैव मम्लुश्च बभ्रमुश्च दिशो दश ॥ ८.४७.२२ ॥
Pferde, mit goldenem Zaumzeug geschmückt, wurden von Pfeilen erschlagen; sie sanken nieder, wurden schwach und irrten in die zehn Richtungen umher.
8.47.23
अपरे क्लिश्यमानाश्च व्यवेष्टन्त महीतले ।
भावान्बहुविधांश्चक्रुस्ताडिताः शरतोमरैः ॥ ८.४७.२३ ॥
Andere, gequält, wälzten sich auf dem Boden; von Pfeilen und Lanzen getroffen, nahmen sie vielerlei Haltungen an.
8.47.24
नरास्तु निहता भूमौ कूजन्तस्तत्र मारिप ।
दृष्ट्वा च बान्धवानन्ये पितॄनन्ये पितामहान् ॥ ८.४७.२४ ॥
O Beschützer der Menschen, die dort Erschlagenen schrien auf dem Boden; die einen sahen ihre Verwandten, andere ihre Väter, andere ihre Großväter.
8.47.25
धावमानान्परांश्चान्ये दृष्ट्वान्ये तत्र भारत ।
ख्यातानि गोत्रनामानि शशंसुरितरेतरम् ॥ ८.४७.२५ ॥
O Bhārata, einige, als sie andere fliehen sahen, und andere nannten einander ihre berühmten Geschlechts- und Namen.
8.47.26
तेषां छिन्ना महाराज भुजाः कनकभूषणाः ।
उद्वेष्टन्ते विवेष्टन्ते भ्रमन्ति ह्युत्पतन्ति च ॥ ८.४७.२६ ॥
O großer König, ihre abgeschlagenen, mit Goldschmuck geschmückten Arme wanden sich, schlangen sich, taumelten und schnellten empor.
8.47.27
निपतन्ति तथैवान्ये स्फुरन्ति च सहस्रशः ।
वेगांश्चान्ये रमे चक्रुः पञ्चास्या इव पन्नगाः ॥ ८.४७.२७ ॥
Ebenso fielen andere nieder und zuckten tausendfach; andere bewegten sich schnell wie fünfköpfige Schlangen.
8.47.28
ते भुजा भोगिभोगाभाश्चन्दनाक्ता विशाम्पते ।
लोहितार्द्रा भृशं रेजुस्तपनीयध्वजा इव ॥ ८.४७.२८ ॥
O Herr der Völker, jene Arme, Schlangenwindungen gleich, mit Sandelpaste bestrichen und stark von Blut getränkt, leuchteten wie goldene Banner.
8.47.29
वर्तमाने तथा घोरे सङ्कुले सर्वतो दिशम् ।
अविज्ञाताः स्म युध्यन्ते विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ८.४७.२९ ॥
Während ein solcher schrecklicher Tumult nach allen Seiten tobte, schlugen sie einander und kämpften unerkannt.
8.47.30
भौमेन रजसाकीर्णे शस्त्रसम्पातसङ्कुले ।
नैव स्वे न परे राजन्व्यज्ञायन्त तमोवृताः ॥ ८.४७.३० ॥
O König, in jenem Tumult, erfüllt vom Staub der Erde und gedrängt vom Niederfallen der Waffen, von Finsternis umhüllt, erkannte man weder die Seinen noch die Fremden.
8.47.31
तथा तदभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
लोहितोदा महानद्यः प्रसस्रुस्तत्र चासकृत् ॥ ८.४७.३१ ॥
So nahm jener Kampf eine schreckliche, furchterregende Gestalt an. Dort strömten immer wieder große Flüsse, deren Wasser Blut war.
8.47.32
शीर्षपाषाणसञ्छन्नाः केशशैवलशाद्वलाः ।
अस्थिमीनसमाकीर्णा धनुःशरगदोडुपाः ॥ ८.४७.३२ ॥
Jene Flüsse waren mit Steinen bedeckt, die Köpfe waren; ihr Haar glich Moos und grünem Gras. Knochen lagen dicht wie Fische, und Bogen, Pfeile und Keulen dienten als Boote.
8.47.33
मांसशोणितपङ्किन्यो घोररूपाः सुदारुणाः ।
नदीः प्रवर्तयामासुः सोणितौघविवर्धिनीः ॥ ८.४७.३३ ॥
Sie ließen Flüsse strömen, schlammig von Fleisch und Blut, von schrecklicher Gestalt und überaus furchtbar, anschwellend von Blutströmen.
8.47.34
भीरुवित्रासकारिण्यः शूराणां हर्षवर्धनाः ।
ता नद्यो घोररूपास्तु नयन्त्यो यमसादनम् ॥ ८.४७.३४ ॥
Jene Flüsse von schrecklicher Gestalt erregten Furcht und Schrecken bei den Feigen, mehrten die Freude der Helden und führten zum Wohnsitz Yamas.
8.47.35
अवगाढान्मज्जयन्त्यः क्षत्रस्याजनयन्भयम् ।
क्रव्यादानां नरव्याघ्र नर्दतां तत्रतत्र ह ॥ ८.४७.३५ ॥
Die Eingetauchten ertränkend, erzeugten sie Furcht unter den Kriegern. O Tiger unter den Menschen, es gab auch den Schrecken der Fleischfresser, die hier und dort brüllten.
8.47.36
घोरमायोधनं जज्ञे प्रेतराजपुरोपमम् ।
उत्थितान्यगणेयानि कबन्धानि समन्ततः ॥ ८.४७.३६ ॥
Jener Kampf wurde schrecklich, gleich der Stadt des Totenkönigs. Ringsum erhoben sich unzählige kopflose Rümpfe.
8.47.37
नृत्यन्ति वै भूतगणाः सुतृप्ता मांसशोणितैः ।
पीत्वा च शोणितं तत्र वसां भुक्त्वा च भारत ॥ ८.४७.३७ ॥
Die Scharen der Geister, von Fleisch und Blut gesättigt, tanzten; dort tranken sie Blut und aßen Mark und Fett, o Bhārata.
8.47.38
मेदोमज्जावसामत्तास्तृप्ता मांसस्य चैव ह ।
धावमानाः स्म दृश्यन्ते काकगृघ्रबकास्तथा ॥ ८.४७.३८ ॥
Vom Fett, Mark und Talg berauscht und vom Fleisch gesättigt, sah man Krähen, Geier und Reiher umherlaufen.
8.47.39
शूरास्तु समरे राजन्भयं त्यक्त्वा सुदुस्त्यजम् ।
योधव्रतसमाख्याताश्चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ८.४७.३९ ॥
Doch, o König, die Helden im Kampf, die Furcht ablegten, die schwer abzulegen ist, durch das Gelübde der Krieger berühmt, vollbrachten ihre Taten, als wären sie furchtlos.
8.47.40
शरशक्तिसमाकीर्णे क्रव्यादगणसङ्कुले ।
व्यचरन्त रणे शूराः ख्यापयन्तः स्वपौरुषम् ॥ ८.४७.४० ॥
Im Kampf, übersät mit Pfeilen und Speeren und bevölkert von fleischfressenden Scharen, bewegten sich die Helden umher und verkündeten ihre eigene Tapferkeit.
8.47.41
अन्योन्यं श्रावयन्ति स्म नामगोत्राणि भारत ।
पितृनामानि च रणे गोत्रनामानि वा विभो ॥ ८.४७.४१ ॥
O Bhārata, sie riefen einander im Kampf ihre Namen und Geschlechter zu, und die Namen ihrer Väter und Sippennamen, o Mächtiger.
8.47.42
श्रावयाणाश्च बहवस्तत्र योधा विशाम्पते ।
अन्योन्यमवमृद्रन्तः शक्तितोमरपट्टसैः ॥ ८.४७.४२ ॥
Und viele Krieger dort, o Herr der Menschen, riefen laut und zermalmten einander mit Speeren, Tomaras und Schwertern.
8.47.43
वर्तमाने तथा युद्धे घोररूपे सुदारुणे ।
व्यषीदत्कौरवी सेना भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ८.४७.४३ ॥
Während die Schlacht so tobte, schrecklich und überaus grausam, versank das Heer der Kauravas in Verzweiflung, wie ein zerbrochenes Boot auf dem Ozean.