Mahābhārata · Adhyāya 8.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.54.1
अथोत्तरेण पाण्डूनां सेनायां ध्वनिरुत्थितः ।
रथनागाश्वपत्तीनां दण्डधारेण वध्यताम् ॥ ८.५४.१ ॥
Da erhob sich von Norden her ein Geschrei im Heer der Pāṇḍavas, denn Streitwagen, Elefanten, Pferde und Fußsoldaten wurden vom Stabträger niedergeschlagen.
8.54.2
निवर्तयित्वा तु रथं केशवोऽर्जुनमब्रवीत् ।
वाहयन्नेव तुरगान्गरुडानिलरंहसः ॥ ८.५४.२ ॥
Keśava wendete den Wagen und sprach zu Arjuna, während er die Pferde lenkte, schnell wie Garuḍa oder der Wind.
8.54.3
मागधोऽसावतिक्रान्तो द्विरदेन प्रमाथिना ।
भगदत्तादनवमः शिक्षया च बलेन च ॥ ८.५४.३ ॥
Jener König von Magadha, auf einem verheerenden Elefanten reitend, stand Bhagadatta weder an Kunst noch an Kraft nach.
8.54.4
एनं हत्वा निहन्ताऽसि पुनः संशप्तकानिति ।
वाक्यान्ते प्रापयत्पार्थं दण्डधारगजं प्रति ॥ ८.५४.४ ॥
»Hast du ihn erschlagen, wirst du wieder die Saṃśaptakas erschlagen«, so sprach er am Ende seiner Worte und brachte Pārtha zum Elefanten des Stabträgers.
8.54.5
स मागधानां प्रवरो महाबलोऽ… ।
शुभग्रहो योधगणैः समन्वितः।
सपत्नसेनां प्रममाथ दारुणो ।
भीमं समग्रां बलवानिव ग्रहम् ॥ ८.५४.५ ॥
Er, der Erste unter den Māgadhas, von großer Macht … begleitet von Scharen von Kriegern wie ein glücklicher Planet, grimmig zermalmte er das feindliche Heer, wie ein mächtiger Planet die ganze schreckliche Welt erschüttert.
8.54.6
सुकल्पितं दानवनागसन्निभं ।
महाभ्रनिर्हादसमस्वनं रणे।
समास्थितो नागवरं नरेश्वरो ।
रथाश्वमातङ्गनरप्रमाथिनम् ॥ ८.५४.६ ॥
Wohlgeschmückt, dem Elefanten der Dämonen gleich, mit einem Brüllen wie eine große Wolke, bestieg der Herr der Menschen im Kampf den besten der Elefanten, den Zerstörer von Wagen, Pferden, Elefanten und Menschen.
8.54.7
स नागयन्तॄन्समरे महारथा… ।
न्सपत्तिसङ्घांस्तुरगान्ससादिनः।
द्विपांश्च बाणैर्निजघान वीर्यवा… ।
न्समन्ततो घ्नन्निव कालचक्रवत् ॥ ८.५४.७ ॥
In der Schlacht erschlug er die großen Wagenkämpfer, die Elefantenlenker, die Scharen des Fußvolks, die Pferde mit ihren Reitern und die Elefanten mit Pfeilen, schlug nach allen Seiten wie das Rad der Zeit.
8.54.8
नरांस्तु कांस्यायसवर्मभूषणा… ।
न्निपात्य साश्वानपि पत्तिभिः सह।
व्यपोथयद्दन्तिवरेण शुष्मिणा ।
सशब्दवत्स्थूलनलं यथा तथा ॥ ८.५४.८ ॥
Die Männer, geschmückt mit Panzern aus Bronze und Eisen, sowie die Pferde samt dem Fußvolk warf er nieder; der mächtige, edle Elefant zermalmte sie, wie man dickes Schilfrohr mit Getöse zerbricht.
8.54.9
अथार्जुनो ज्यातलनेमिनिःस्वने ।
मृदङ्गभेरीबहुशङ्खनादिते।
रथाश्वमातङ्गसहस्रनादिते ।
रथोत्तमेनाभ्यपतद्द्विपोत्तमम् ॥ ८.५४.९ ॥
Da stürzte Arjuna, inmitten des Surrens der Bogensehnen und des Rollens der Wagenräder, während Trommeln, Kesselpauken und viele Muscheln erklangen und das Brüllen tausender Wagen, Pferde und Elefanten die Schlacht erfüllte, mit seinem vortrefflichen Wagen auf jenen vornehmsten Elefanten los.
8.54.10
ततोऽर्जुनं द्वादशभिः शरोत्तमै… ।
र्जनार्दनं षोडशभिः समार्पयत्।
स दण्डधारस्तुरगांस्त्रिभिस्त्रिभि… ।
स्ततो ननाद प्रजहास चासकृत् ॥ ८.५४.१० ॥
Dann traf jener Stabträger Arjuna mit zwölf vortrefflichen Pfeilen, Arjuna und Janārdana mit sechzehn; die Pferde traf er mit je dreien, dann brüllte er und lachte immer wieder.
8.54.11
ततोऽस्य पार्थः सगुणेषुकार्मुकं ।
चकर्त भल्लैर्ध्वजमप्यलङ्कृतम्।
पुनर्नियन्तॄन्सहपादगोप्तृभि… ।
स्ततः स चुक्रोध गिरिव्रजेश्वरः ॥ ८.५४.११ ॥
Da zerschnitt Pārtha seinen Bogen samt Sehne und Pfeilen und das geschmückte Banner mit halbmondförmigen Pfeilen. Dann schlug er die Wagenlenker samt den Fußschützern nieder. Da geriet der Herr von Girivraja in Zorn.
8.54.12
ततोऽर्जुनं भिन्नकटेन दन्तिना ।
घनाघनेनानिलतुल्यरंहसा।
अतीव चुक्रोधयिषुर्जनार्दनं ।
घनञ्जयं चाभिजघान तोमरैः ॥ ८.५४.१२ ॥
Dann griff er Arjuna mit einem Elefanten an, dessen Schläfen von Brunstsaft strömten, dunkel wie eine Gewitterwolke und schnell wie der Wind. Da er Janārdana heftig erzürnen wollte, traf er auch Dhanañjaya mit Wurfspeeren.
8.54.13
अथास्य बाहू द्विपहस्तसन्निभौ ।
शिरश्च पूर्णेन्दुनिभाननं त्रिभिः।
क्षुरैः प्रचिच्छेद सहैव पाण्डव… ।
स्ततो द्विपं बाणशतैः समर्पयत् ॥ ८.५४.१३ ॥
Da schnitt der Pāṇḍava mit drei rasiermesserscharfen Pfeilen auf einmal seine zwei Arme, gleich Elefantenrüsseln, und den Kopf mit dem Antlitz des Vollmonds ab. Dann durchbohrte er den Elefanten mit hundert Pfeilen.
8.54.14
स पार्थबाणैस्तपनीयभूषणैः ।
समावृतः काञ्चनवर्मभृद्द्विपः।
भृशं चकाशे निशि पर्वतो यथा ।
दावाग्निना प्रज्वलितौषधिद्रुमः ॥ ८.५४.१४ ॥
Dieser Elefant, bedeckt mit Pārthas goldgeschmückten Pfeilen und in goldenem Panzer, leuchtete nachts gewaltig, wie ein Berg mit Heilkräutern und Bäumen, die von einem Waldbrand entflammt sind.
8.54.15
स वेदनार्तोऽम्बुदनिस्वनो नदं… ।
श्चरन्भ्रमन्प्रस्स्वलितान्तरोऽद्रवत्।
पपात रुग्णः सनियन्तृकस्तथा ।
यथा गिरिर्वज्रविदारितस्तथा ॥ ८.५४.१५ ॥
Von Schmerzen gepeinigt, brüllend wie der Donner einer Wolke, … rannte er umher, hierhin und dorthin, kreisend und taumelnd. Verwundet stürzte er samt seinem Lenker nieder, wie ein vom Donnerkeil gespaltener Berg fällt.
8.54.16
हिमावदानेन सुवर्णमालिना ।
हिमाद्रिकूटप्रतिमेन दन्तिना।
हते रणे भ्रातरि दण्ड आव्रज… ।
ज्जिघांसुरिन्द्रावरजं धनञ्जयम् ॥ ८.५४.१६ ॥
Daṇḍa, weiß wie Schnee, mit goldenen Girlanden geschmückt, auf einem Elefanten reitend, der einem Gipfel des Schneegebirges gleicht, drängte vorwärts, als sein Bruder im Kampf erschlagen war, begierig, Dhanañjaya, den jüngeren Bruder Indras, zu töten.
8.54.17
सतोमरैरर्करप्रभैस्त्रिभि… ।
र्जनार्दनं पञ्चभिरर्जुनं शितैः।
समर्पयित्वा विननाद चार्दयं… ।
स्ततोऽस्य बाहू निचकर्त पाण्डवः ॥ ८.५४.१७ ॥
Nachdem er Janārdana mit drei sonnengleich strahlenden Wurfspeeren und Arjuna mit fünf scharfen Pfeilen getroffen hatte, brüllend und quälend, da schnitt der Pāṇḍava ihm die Arme ab.
8.54.18
क्षुरप्रकृत्तौ विपुलौ सतोमरौ ।
शुभाङ्गदौ चन्दनरूषितौ भुजौ।
गजात्पतन्तौ युगपद्विरेजतु… ।
र्यथोरगौ पर्वतशृङ्गवन्महीम् ॥ ८.५४.१८ ॥
Seine beiden mächtigen Arme, von Kṣurapra-Pfeilen zusammen mit dem Wurfspeer abgetrennt, mit feinen Armreifen geschmückt und mit Sandel bestrichen, fielen zugleich vom Elefanten und leuchteten wie zwei Schlangen, die von Bergspitzen zur Erde stürzen.
8.54.19
अथाऽर्धचन्द्रेण हतं किरीटिना ।
पपात दण्डस्य शिरः क्षितिं द्विपात्।
स शोणितार्द्रो निपतन्विरेजे ।
दिवाकरोऽस्तादिव पश्चिमां दिशम् ॥ ८.५४.१९ ॥
Da fiel das Haupt Daṇḍas, von Kirīṭin (Arjuna) mit einem halbmondförmigen Pfeil getroffen, vom Elefanten zur Erde. Blutgetränkt und stürzend leuchtete er wie die Sonne, die im Westen untergeht.
8.54.20
अथ द्विपं श्वेतनगाग्रसन्निभं ।
दिवाकरांशुप्रतिमैः शरोत्तमैः।
बिभेद पार्थः स पपात नादयन् ।
हिमाद्रिकूटं कुलिशाहतं यथा ॥ ८.५४.२० ॥
Da durchbohrte Pārtha jenen Elefanten, der einem Gipfel des weißen Berges glich, mit vortrefflichen Pfeilen, gleich den Strahlen der Sonne. Brüllend fiel er, wie ein Gipfel des Schneegebirges, von einem Donnerkeil getroffen.
8.54.21
ततोऽपरं तत्प्रतिमा गजोत्तमा ।
जिगीषवः संयति सव्यसाचिना।
तथा कृतास्तेऽपि यथैव तौ द्विपौ ।
ततः प्रभग्नं सुमहद्रिपोर्बलम् ॥ ८.५४.२१ ॥
Dann wurden andere, vortreffliche Elefanten, ihnen gleich, von Savyasācin, der im Kampf nach Sieg verlangte, ebenso zugerichtet wie jene beiden. Dann zerbrach das gewaltige Heer des Feindes.
8.54.22
गजा रथाश्वाः पुरुषाश्च सङ्घशः ।
परस्परघ्नाः परिपेतुराहवे।
परस्परं प्रस्खलिताः समाहता ।
भृशं च तत्तद्बहुभाषिणो हताः ॥ ८.५४.२२ ॥
Elefanten, Wagen, Pferde und Männer fielen scharenweise im Kampf, einander erschlagend. Zusammenprallend, strauchelnd, getroffen, laut in vielen Stimmen schreiend, wurden sie erschlagen.
8.54.23
अथार्जुनं स्वे परिवार्य सैनिकाः ।
पुरन्दरं देवगणा इवाब्रुवन्।
अभैष्म यस्मान्मरणादिव प्रजाः ।
स वीर दिष्ट्या निहतस्त्वया रिपुः ॥ ८.५४.२३ ॥
Da umringten unsere Krieger Arjuna und sprachen, wie die Götter zu Indra sprechen: »Held, wir fürchteten uns, wie die Geschöpfe den Tod fürchten; durch glückliches Geschick hast du diesen Feind erschlagen.«
8.54.24
न चेत्परित्रास्यदिमाञ्जनान्भया… ।
द्द्विषद्भिरेवं बलिभिः प्रपीडितान्।
तथाऽभविष्यद्द्विषतां प्रमोदनं ।
यथा हतेष्वेष्विह नोऽरिसूदन ॥ ८.५४.२४ ॥
Hättest du diese Leute nicht vor Furcht … beschützt, so wären sie so von den Starken der Feinde bedrängt worden, und es hätte den Feinden Freude bereitet, wie wenn hier unsere Männer erschlagen werden, o Vernichter der Feinde!
8.54.25
इतीव भूयश्च सुहृद्भिरीडिता ।
निशम्य वाचः सुमनास्तदाऽर्जुनः।
यथाऽनुरूपं प्रतिपूज्य तं जनं ।
जगाम संशप्तकसङ्घहा पुनः ॥ ८.५४.२५ ॥
So erneut von seinen Freunden gepriesen, ehrte Arjuna, froh im Herzen über diese Worte, jene Leute, wie es sich gebührte, und, der Vernichter des Heeres der Saṃśaptaka, zog er wieder weiter.