Mahābhārata · Adhyāya 8.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.56.1
प्रोक्तस्त्वया पूर्वमेव प्रवीरो लोकविश्रुतः ।
न त्वस्य कर्म सङ्ग्रामे त्वया सञ्जय कीर्तितम् ॥ ८.५६.१ ॥
Dhṛtarāṣṭra sprach: Sañjaya, du hast jenen in der Welt berühmten Helden schon zuvor erwähnt, doch seine Tat im Kampf hast du nicht berichtet.
8.56.2
तस्य विस्तरशो ब्रूहि प्रवीरस्याद्य विक्रमम् ।
शिक्षां प्रभावं वीर्यं च प्रमाणं दर्पमेव च ॥ ८.५६.२ ॥
Erzähle nun ausführlich von der Tapferkeit, Ausbildung, Macht, Heldenkraft, Geltung und dem Stolz jenes Helden.
8.56.3
भीष्मद्रोणकृपद्रौणिकर्णार्जुनजनार्दनान् ।
समाप्तविद्यान्धनुषि श्रेष्ठान्यान्सप्त मन्यसे ॥ ८.५६.३ ॥
Du hältst diese sieben für die besten, die ihre Ausbildung im Bogenschießen vollendet haben: Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Droṇas Sohn, Karṇa, Arjuna und Janārdana.
8.56.4
यो ह्याक्षिपति वीर्येण सर्वानेतान्महारथान् ।
न मेने चात्मना तुल्यं कञ्चिदेव नरेश्वरम् ॥ ८.५६.४ ॥
Er, der durch seine Tapferkeit alle diese großen Wagenkämpfer verachtete und keinen König sich gleich achtete.
8.56.5
तुल्यतांद्रोणभीष्माभ्यामात्मनो यो न मृष्यते ।
वासुदेवार्जुनाभ्यां च न्यूनतां नैच्छतात्मनि ॥ ८.५६.५ ॥
Er, der nicht einmal die Gleichheit mit Droṇa und Bhīṣma ertrug und sich nicht für geringer als Vāsudeva und Arjuna halten wollte.
8.56.6
स पाण्ड्योऽर्थपतिश्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
कर्णस्यानीकमहनत्पाशहस्त इवान्तकः ॥ ८.५६.६ ॥
Jener Pāṇḍya-König, der Beste unter den Herren des Reichtums und der Erste aller Waffenträger, schlug Karṇas Heer nieder wie der Tod mit der Schlinge in der Hand.
8.56.7
तदुदीर्णरथाश्वेभं पत्तिप्रवरसङ्कुलम् ।
कुलालचक्रवद्धान्तं पाण्ड्येनाभ्याहतं बलात् ॥ ८.५६.७ ॥
Jenes Heer, in dem Wagen, Pferde und Elefanten verstreut lagen und das von den besten Fußkämpfern wimmelte, wirbelte wie die Scheibe eines Töpfers und wurde vom Pāṇḍya mit Gewalt geschlagen.
8.56.8
व्यश्वसूतध्वजरथान्विप्रयुक्तयुगान्रथान् ।
सम्यगस्तैः शरैः पाण्ड्यो वायुर्मेघानिवाक्षिपत् ॥ ८.५६.८ ॥
Die Wagen, deren Pferde, Wagenlenker und Banner verloren waren und deren Joche sich gelöst hatten, zerstreute der Pāṇḍya mit seinen Waffen und Pfeilen gründlich, wie der Wind die Wolken zerstreut.
8.56.9
द्विरदान्प्रवरारोहान्विपताकायुधध्वजान् ।
स पादरक्षानहनद्वज्रेणाद्रीनिवाद्रिहा ॥ ८.५६.९ ॥
Er schlug die Elefanten mit ihren vortrefflichen Reitern, deren Wimpel, Waffen und Banner verloren waren, und ihre Fußwächter, wie Indra, der Bergspalter, die Berge mit dem Donnerkeil schlägt.
8.56.10
स शक्तिप्रासतूणीरानश्वारोहान्हयानपि ।
पुलिन्दखसबाह्लीकनिषादान्ध्रककुन्तलान् ॥ ८.५६.१० ॥
Er schlug die Reiter mit ihren Speeren, Wurfspießen und Köchern und auch die Pferde, ebenso die Pulinda, Khasa, Bāhlīka, Niṣāda, Āndhra und Kuntala.
8.56.11
दाक्षिणात्यांश्च भोजांश्च शूरान्सङ्ग्रामकर्कशान् ।
विशस्त्रकवचान्बाणैः कृत्वा पाण्ड्योऽकरोद्व्यसून् ॥ ८.५६.११ ॥
Die Südländer und die Bhojas, im Kampf harte Helden, entwaffnet und ohne Panzer, machte der Pāṇḍya mit seinen Pfeilen leblos.
8.56.12
चतुरङ्गं बलं बाणैर्निघ्नन्तं पाण्डयमाहवे ।
दृष्ट्वा द्रौणिरसम्भ्रान्तमसम्भ्रान्तस्ततोऽभ्ययात् ॥ ८.५६.१२ ॥
Als er sah, wie der Pāṇḍya das vierteilige Heer im Kampf mit Pfeilen niederstreckte, rückte Droṇas Sohn gelassen gegen ihn vor.
8.56.13
आभाष्य चैनं मधुरमभीतं तमभीतवत् ।
प्राह प्रहरतां श्रेष्ठः स्मितपूर्वं समाह्वयत् ॥ ८.५६.१३ ॥
Er sprach ihn sanft an, den Furchtlosen, und er selbst, furchtlos wie einer ohne Angst, der Beste unter den Kämpfern, sprach zuerst lächelnd und forderte ihn heraus.
8.56.14
राजन्कमलपत्राक्ष प्रधानायुधवाहन ।
वज्रसंहननप्रख्य प्रख्यातबलपौरुष ॥ ८.५६.१४ ॥
O König, Lotusblattäugiger, Träger der Hauptwaffen, dem Donnerkeil in Gestalt gleich, berühmt für Kraft und Tapferkeit!
8.56.15
मुष्टिक्लिष्टाङ्गुलिभ्यां च व्यायताभ्यां महद्धनुः ।
दोर्भ्यां विस्फारयन्भासि महाजलदवद्भृशम् ॥ ८.५६.१५ ॥
Mit den vom Griff der Faust abgeriebenen Fingern und deinen beiden weit ausgestreckten Armen spannst du den großen Bogen und strahlst gewaltig wie eine große Regenwolke.
8.56.16
शरवर्षैर्महावेगैरमित्रानभिवर्षतः ।
मदन्यं नानुपश्यामि प्रतिवीरं तवाहवे ॥ ८.५६.१६ ॥
Du regnest auf deine Feinde mit Pfeilschauern von großer Geschwindigkeit; im Kampf sehe ich keinen dir ebenbürtigen Helden außer mir.
8.56.17
रथद्विरदपत्त्यश्वानेकः प्रमथसे बहून् ।
मृगसङ्घानिवारण्ये विभीर्भीमबलो हरिः ॥ ८.५६.१७ ॥
Allein zermalmst du viele Scharen von Wagen, Elefanten, Fußsoldaten und Pferden, wie ein furchtloser Löwe von schrecklicher Kraft die Hirschherden im Wald zermalmt.
8.56.18
महता रथघोषेण दिवं भूमिं च नादयन् ।
वर्षान्ते सस्यां सूर्यो भाभिरादीपयन्निव ॥ ८.५६.१८ ॥
Himmel und Erde mit dem gewaltigen Dröhnen der Wagen erfüllend, wie am Ende der Regenzeit die Sonne die Saaten mit ihren Strahlen entflammt.
8.56.19
संस्पृशानः शरैः पूर्णौ तूणी चाशीविषोपमैः ।
मयैवैकेन युध्यस्व त्र्यम्बकेनान्धको यथा ॥ ८.५६.१९ ॥
Die beiden Köcher berührend, voll mit Pfeilen wie giftige Schlangen, kämpfe allein mit mir, wie Andhaka mit Tryambaka kämpfte.
8.56.20
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा प्रमथ्यैनं स पार्थिवः ।
कर्णिना द्रोणतनयं विव्याध मलयध्वजः ॥ ८.५६.२० ॥
So angesprochen, sprach er: »Es sei so«, stürmte auf ihn los und durchbohrte den Sohn Droṇas mit einem widerhakigen Pfeil; der König mit dem Malaya-Banner.
8.56.21
मर्मभेदिभिरत्युग्रैर्बाणैरग्निशिखोपमैः ।
मर्मस्वभ्यहनद्द्रौणिः पाण्ड्यमाचार्यनन्दनः ॥ ८.५६.२१ ॥
Mit sehr grimmigen, lebenswichtige Stellen durchbohrenden Pfeilen, gleich Feuerflammen, traf der Sohn des Lehrers, Drauṇi, den Pāṇḍya an den Lebensstellen.
8.56.22
ततोऽपरान्नवांस्तूर्णं नाराचान्कङ्कवाससः ।
गत्या दशम्या संयुक्तानश्वत्थामाऽप्यवासृजत् ॥ ८.५६.२२ ॥
Dann schoss Aśvatthāman sogleich andere neue eiserne Nārācas ab, mit Reiherfedern gefiedert und mit dem zehnten Lauf verbunden.
8.56.23
तानच्छिनत्तदा पाण्ड्यश्चतुर्भिरपरैः शरैः ।
चतुरोऽभ्याहनच्चाश्वानाशु ते व्यसवोऽभवन् ॥ ८.५६.२३ ॥
Da zerschnitt der Pāṇḍya sie mit vier anderen Pfeilen und traf vier Pferde; diese wurden sogleich leblos.
8.56.24
अथ द्रोणसुतस्येषूंस्ताञ्छित्त्वा निशितैः शरैः ।
धनुर्ज्यां विततां पाण्ड्यश्चिच्छेदादित्यतेजसः ॥ ८.५६.२४ ॥
Dann zerschnitt der Pāṇḍya, strahlend wie die Sonne, die Pfeile des Sohnes Droṇas mit scharfen Schäften und trennte die gespannte Bogensehne durch.
8.56.25
दिव्यं धनुरथाधिज्यं कृत्वा द्रौणिरमित्रहा ।
प्रेक्ष्य चाशु रथे युक्तान्नरैरन्यान्हयोत्तमान् ॥ ८.५६.२५ ॥
Dann spannte der Sohn Droṇas, Vernichter der Feinde, den göttlichen Bogen, und blickte schnell auf die anderen vortrefflichen Pferde, die im Wagen von Männern angespannt waren.
8.56.26
ततः शरसहस्राणि प्रेषयामास वै द्विजः ।
इषुसम्बाधमाकाशमकरोद्दिश एव च ॥ ८.५६.२६ ॥
Dann sandte der zweimal Geborene Tausende von Pfeilen aus und füllte den Himmel und die Richtungen mit Pfeilen.
8.56.27
ततस्तानस्यतः सर्वान्द्रौणेर्बाणान्महात्मनः ।
जानानोप्यक्षयान्पाण्ड्यो शातयत्पुरुषर्षभः ॥ ८.५६.२७ ॥
Dann schnitt der Pāṇḍava, der Stier unter den Männern, alle jene Pfeile nieder, die der hochherzige Sohn Droṇas abschoss, obwohl er wusste, dass sie unvergänglich waren.
8.56.28
प्रयुक्तांस्तान्प्रयत्नेन छित्त्वा द्रौणेरिषूनरिः ।
चक्ररक्षौ रणे तस्य प्राणुदन्निशितैः शरैः ॥ ८.५६.२८ ॥
Nachdem der Feind die von Droṇas Sohn abgeschossenen Pfeile mühsam zerschnitten hatte, traf er im Kampf dessen Radwächter mit scharfen Pfeilen.
8.56.29
अथ तल्लाघवं दृष्ट्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
प्रास्यद्द्रोणसुतो बाणान्वृष्टिं पूषानुजो यथा ॥ ८.५६.२९ ॥
Als er diese Gewandtheit sah, bog der Sohn Droṇas seinen Bogen zu einem Kreis und schoss Pfeile wie ein Regen, wie der jüngere Bruder Pūṣans (Indra) es tut.
8.56.30
अष्टावष्टगवान्यूहुः शकटानि यदायुधम् ।
अह्नस्तदष्टभागेन द्रौणिश्चिक्षेप मारिष ॥ ८.५६.३० ॥
Es gab Waffen genug, um acht Karren zu füllen, die jeweils von acht Ochsen gezogen wurden; o Verehrter, der Sohn Droṇas schleuderte sie alle in einem Achtel des Tages.
8.56.31
तमन्तकमिव क्रुद्धमन्तकालान्तकोपमम् ।
ये ये ददृशिरे रूपं विसंज्ञाः प्रायशोऽभवन् ॥ ८.५६.३१ ॥
Wie der zornige Tod, dem Vernichter am Ende der Zeitalter gleich, verloren die meisten, die seine Gestalt sahen, das Bewusstsein.
8.56.32
आचार्यपुत्रस्तां सेनां बाणवृष्ट्या व्यवीवृषत् ।
पर्जन्य इव घर्मान्ते वृष्ट्या साद्रिद्रुमां महिम् ॥ ८.५६.३२ ॥
Der Sohn des Lehrers überschüttete jenes Heer mit einem Pfeilregen, wie eine Regenwolke am Ende der Sommerhitze die Erde mit ihren Bergen und Bäumen durchnässt.
8.56.33
द्रौणिपर्जन्यमुक्तां तां बाणवृष्टिं सुदुःसहाम् ।
वायव्यास्त्रेण स क्षिप्रं विद्ध्वा पाण्ड्यातिलोऽनदत् ॥ ८.५६.३३ ॥
Nachdem er jenen unerträglichen Pfeilregen, den der Sohn Droṇas wie eine Wolke entsandte, rasch mit der Vāyu-Waffe durchschlagen hatte, brüllte der Pāṇḍya-Fürst auf.
8.56.34
तस्य नानदतः केतुं चन्दनागुरुरूषितम् ।
मलयप्रतिमं द्रौणिश्छित्त्वाश्वांश्चतुरोऽहनत् ॥ ८.५६.३४ ॥
Die Fahne des Brüllenden, mit Sandel und Aloe duftend, dem Malaya-Gebirge gleich, zerschlug Droṇas Sohn; dann erschlug er seine vier Pferde.
8.56.35
सूतमेकेषुणा हत्वा महाजलदनिःस्वनम् ।
धनुश्छित्त्वाऽर्धचन्द्रेण तिलशो व्यधमद्रथम् ॥ ८.५६.३५ ॥
Den Wagenlenker, dessen Donnern dem einer großen Wolke glich, streckte er mit einem einzigen Pfeil nieder; mit einem halbmondförmigen Pfeil zerschnitt er den Bogen und zerschlug den Wagen in sesamkorngroße Stücke.
8.56.36
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य छित्त्वा सर्वायुधानि च ।
प्राप्तमप्यहितं द्रौणिर्नाहनद्युद्धतृष्णया ॥ ८.५६.३६ ॥
Nachdem er Waffen mit Waffen abgewehrt und alle Waffen zerschnitten hatte, schlug Droṇas Sohn nicht einmal den nahe herangekommenen Feind, aus Lust am Kampf.
8.56.37
हतेश्वरो दन्तिवरः सुकल्पित… ।
सत्वराभिसृष्टः प्रतिशब्दगो बली।
तमाद्रवद्द्रौणिशराहतस्त्वरन् ।
जवेन कृत्वा प्रतिहस्तिगर्जितम् ॥ ८.५६.३७ ॥
Jener vortreffliche Elefant, dessen Herr erschlagen war, wohl geschmückt… schnell losgelassen, der Mächtige den Widerhall zurückgebend, von Drauṇis Pfeilen getroffen, stürmte eilends auf ihn zu, mit Schnelligkeit das Trompeten des feindlichen Elefanten erwidernd.
8.56.38
तं वारणं वारणयुद्धकोविदो ।
द्विपोत्तमं पर्वतसानुसन्निभम्।
सम्भ्यतिष्ठन्मलयध्वजस्त्वर… ।
न्यथाऽद्रिशृङ्गं हरिरुन्नदंस्तथा ॥ ८.५६.३८ ॥
Dem Elefanten gegenüber stellte sich der König mit dem Malaya-Banner entschlossen, kundig im Elefantenkampf, dem vortrefflichen Elefanten gleich einem Bergrücken gegenüber, eilend… wie ein Löwe auf dem Gipfel des Berges brüllt, so.
8.56.39
स तोमरं भास्कररश्मिवर्चसं ।
बलास्त्रसर्गोत्तमयत्नमन्युभिः।
ससर्ज शीघ्रं परिपीडयन्गजं ।
गुरोः सुताय द्रविडेश्वरो नदन् ॥ ८.५६.३९ ॥
Er schleuderte schnell einen Speer, strahlend wie die Sonnenstrahlen, mit Kraft, Waffenentladung, höchster Anstrengung und Zorn, den Elefanten bedrängend gegen den Sohn des Lehrers, der Herr der Draviḍas brüllend.
8.56.40
मणिप्रवेकोत्तमवज्रहाटकै… ।
रलङ्कृतं चांशुकमाल्यमौक्तिकैः।
हतो मयासीत्यसकृन्मुदा नद… ।
न्पराभिनद्द्रौणिवराङ्गभूषणम् ॥ ८.५६.४० ॥
Geschmückt mit den besten Edelsteinen, Korallen, Diamanten und Gold… und mit Seiden, Girlanden und Perlen, immer wieder vor Freude brüllend: 'Ich habe ihn erschlagen' … der prächtige Körperschmuck des Sohnes Droṇas.
8.56.41
तदर्कचन्द्रग्रहपावकत्विषं ।
भृशाभिघातात्पतितं विघूर्णितम्।
महेन्द्रवज्राभिहतं महास्वनं ।
यथाऽद्रिशृङ्गं भरणीतले तथा ॥ ८.५६.४१ ॥
Jener, dessen Glanz dem der Sonne, des Mondes, der Planeten und des Feuers glich, gefallen durch den gewaltigen Schlag, taumelnd, vom großen Donnerkeil Indras getroffen, mit großem Getöse, wie ein Bergesgipfel auf die Erde stürzt, so.
8.56.42
ततः प्रजज्वाल परेण मन्युना ।
पादाहतो नागपतिर्यथा तथा।
समाददे चान्तकदण्डसन्निभा… ।
निषूनमित्रान्तकरांश्चतुर्दश ॥ ८.५६.४२ ॥
Da loderte er auf in höchstem Zorn, wie ein Elefantenfürst, von einem Fuß getroffen. Einen dem Stab des Todes gleichenden … (Lücke im Text) ergreifend, nahm er vierzehn feindvernichtende Pfeile.
8.56.43
द्विपस्य पादाग्रकरान्स पञ्चभि… ।
र्नृपस्य बाहू च शिरोऽथ च त्रिभिः।
जघान पड्भिः पडृतूपमत्विषः ।
स पाण्ड्यराजानुचरान्महारथान् ॥ ८.५६.४३ ॥
Mit fünf traf er die Füße und Rüsselspitzen des Elefanten … (Lücke im Text); mit dreien schlug er die beiden Arme und das Haupt des Königs ab; und mit sechs, leuchtend wie die sechs Jahreszeiten, erschlug er die großen Wagenkämpfer, Gefolgsleute des Pāṇḍya-Königs.
8.56.44
सुदीर्घवृत्तौ वरचन्दनोक्षितौ ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रभूषणौ।
भुजौ धरायां पतितौ नृपस्य तौ ।
विचेष्टतुस्तार्क्ष्यहताविवोरगौ ॥ ८.५६.४४ ॥
Des Königs lange, runde Arme, mit feinem Sandel benetzt und mit Schmuck aus Gold, Perlen, Edelsteinen und Diamanten verziert, fielen zu Boden und wanden sich wie von Garuḍa getroffene Schlangen.
8.56.45
शिरश्च तत्पूर्णशशिप्रभाननं ।
सरोषताम्रायतनेत्रमुन्नसम्।
क्षितावपि भ्राजति तत्सकुण्डलं ।
विशाखयोर्मध्यगतः शशी यथा ॥ ८.५६.४५ ॥
Und jenes Haupt, mit einem Antlitz wie der Vollmond, weiten, von Zorn gerötenen Augen, hoher Nase und seinen Ohrringen, leuchtete selbst am Boden, wie der Mond zwischen den Viśākhā-Sternen.
8.56.46
स तु द्विपः पञ्चभिरुत्तमेषुभिः ।
कृतः षडंशश्चतुरो नृपस्त्रिभिः।
कृतो दशांशः कुशलेन युध्यता ।
यथा हविस्तद्दश दैवतं तथा ॥ ८.५६.४६ ॥
Jener Elefant wurde durch fünf vortreffliche Pfeile in sechs Teile geteilt; der König (samt seinem Reittier) durch vier in vier; und er selbst durch drei in zehn Teile, während der geschickte Krieger kämpfte — wie die Opfergabe unter die zehn Gottheiten verteilt wird.
8.56.47
स पादशो राक्षसभोजनान्बहून् ।
प्रदाय पाण्ड्योऽश्वमनुष्यकुञ्जरान्।
स्वधामिवाप्य ज्वलनः पितृप्रिय… ।
स्ततः प्रशान्तः सलिलप्रवाहतः ॥ ८.५६.४७ ॥
Stück für Stück hatte er den Rākṣasas viele Speisen, Pferde, Menschen und Elefanten dargebracht, wie das den Ahnen liebe Feuer, das seine Wohnstatt erreicht hat… dann wurde er durch den Wasserstrom beruhigt.
8.56.48
समाप्तविद्यं तु गुरोः सुतं नृपः ।
समाप्तकर्माणमुपेत्य ते सुतः।
सुहृद्वृतोऽत्यर्थमपूजयन्मुदा ।
जिते बलौ विष्णुमिवामरेश्वरः ॥ ८.५६.४८ ॥
Der Sohn des Lehrers hatte seine Studien und Pflichten vollendet. Euer Sohn, der König, von Freunden umgeben, trat zu ihm und ehrte ihn überaus freudig, wie der Herr der Unsterblichen Viṣṇu ehrte, als Bali besiegt war.