மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.56.1
प्रोक्तस्त्वया पूर्वमेव प्रवीरो लोकविश्रुतः ।
न त्वस्य कर्म सङ्ग्रामे त्वया सञ्जय कीर्तितम् ॥ ८.५६.१ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: சஞ்சயா, உலகப் புகழ்பெற்ற அந்த வீரனைப் பற்றி நீ முன்பே சொன்னாய்; ஆனால் போரில் அவனுடைய செயலை நீ சொல்லவில்லை.
8.56.2
तस्य विस्तरशो ब्रूहि प्रवीरस्याद्य विक्रमम् ।
शिक्षां प्रभावं वीर्यं च प्रमाणं दर्पमेव च ॥ ८.५६.२ ॥
இப்போது அந்த வீரனின் வீரச்செயல், பயிற்சி, செல்வாக்கு, வலிமை, நிலை மற்றும் செருக்கை விரிவாகச் சொல்.
8.56.3
भीष्मद्रोणकृपद्रौणिकर्णार्जुनजनार्दनान् ।
समाप्तविद्यान्धनुषि श्रेष्ठान्यान्सप्त मन्यसे ॥ ८.५६.३ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், துரோணரின் மகன், கர்ணன், அர்ஜுனன், ஜனார்தனன் ஆகிய ஏழு சிறந்த வில்வீரர்களை நீ கருதுகிறாய்.
8.56.4
यो ह्याक्षिपति वीर्येण सर्वानेतान्महारथान् ।
न मेने चात्मना तुल्यं कञ्चिदेव नरेश्वरम् ॥ ८.५६.४ ॥
தன் வீரத்தால் இந்த மகாரதர்கள் அனைவரையும் விஞ்சியவன்; தனக்கு நிகரான எந்த மன்னனையும் அவன் கருதவில்லை.
8.56.5
तुल्यतांद्रोणभीष्माभ्यामात्मनो यो न मृष्यते ।
वासुदेवार्जुनाभ्यां च न्यूनतां नैच्छतात्मनि ॥ ८.५६.५ ॥
துரோணரும் பீஷ்மரும் தனக்குச் சமமானவர்கள் என்பதையும் அவன் பொறுக்கவில்லை; வாசுதேவனையும் அர்ஜுனனையும் விட தன்னைக் குறைவாக நினைக்கவும் அவன் விரும்பவில்லை.
8.56.6
स पाण्ड्योऽर्थपतिश्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
कर्णस्यानीकमहनत्पाशहस्त इवान्तकः ॥ ८.५६.६ ॥
அந்தப் பாண்டிய மன்னன், செல்வந்தர்களில் சிறந்தவனும் படைக்கலம் ஏந்தியோரில் முதல்வனுமானவன், பாசக் கயிறு ஏந்திய யமனைப் போல கர்ணனின் படையை அழித்தான்.
8.56.7
तदुदीर्णरथाश्वेभं पत्तिप्रवरसङ्कुलम् ।
कुलालचक्रवद्धान्तं पाण्ड्येनाभ्याहतं बलात् ॥ ८.५६.७ ॥
தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள் சிதறிக் கிடந்ததும், சிறந்த காலாட்படையினர் நிறைந்ததுமான அந்தப் படை, குயவனின் சக்கரம் போல் சுழன்று, பாண்டியனால் வலிமையாகத் தாக்கப்பட்டது.
8.56.8
व्यश्वसूतध्वजरथान्विप्रयुक्तयुगान्रथान् ।
सम्यगस्तैः शरैः पाण्ड्यो वायुर्मेघानिवाक्षिपत् ॥ ८.५६.८ ॥
குதிரைகளும் சாரதிகளும் கொடிகளும் இழந்து, நுகத்தடிகள் பிரிந்த தேர்களை, பாண்டியன் தன் அம்புகளாலும் படைக்கலன்களாலும் முழுவதுமாக, காற்று மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல் சிதறடித்தான்.
8.56.9
द्विरदान्प्रवरारोहान्विपताकायुधध्वजान् ।
स पादरक्षानहनद्वज्रेणाद्रीनिवाद्रिहा ॥ ८.५६.९ ॥
சிறந்த பாகர்களுடைய யானைகளை, கொடி, படைக்கலன், துவஜம் இழந்தவற்றை, அவற்றின் பாதக் காவலர்களையும் அவன் வஜ்ராயுதத்தால் மலைகளைத் தாக்கும் மலைபிளப்பவன் போல் தாக்கினான்.
8.56.10
स शक्तिप्रासतूणीरानश्वारोहान्हयानपि ।
पुलिन्दखसबाह्लीकनिषादान्ध्रककुन्तलान् ॥ ८.५६.१० ॥
அவன் வேல், ஈட்டி, அம்பறாத்தூணிகளுடன் குதிரை வீரர்களையும் குதிரைகளையும், புலிந்தர், கசர், பாஹ்லீகர், நிஷாதர், ஆந்திரர், குந்தலர் ஆகியோரையும் தாக்கினான்.
8.56.11
दाक्षिणात्यांश्च भोजांश्च शूरान्सङ्ग्रामकर्कशान् ।
विशस्त्रकवचान्बाणैः कृत्वा पाण्ड्योऽकरोद्व्यसून् ॥ ८.५६.११ ॥
தென்னாட்டவரையும் போஜரையும், போரில் கடுமையான வீரர்களையும், படைக்கலன்களும் கவசங்களும் இழக்கச் செய்து, பாண்டியன் அம்புகளால் அவர்களை உயிரற்றவர்களாக்கினான்.
8.56.12
चतुरङ्गं बलं बाणैर्निघ्नन्तं पाण्डयमाहवे ।
दृष्ट्वा द्रौणिरसम्भ्रान्तमसम्भ्रान्तस्ततोऽभ्ययात् ॥ ८.५६.१२ ॥
பாண்டியன் போரில் அம்புகளால் நால்வகைப் படையையும் அழித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, துரோணரின் மகன் சிறிதும் கலங்காமல் அவனை நோக்கிச் சென்றான்.
8.56.13
आभाष्य चैनं मधुरमभीतं तमभीतवत् ।
प्राह प्रहरतां श्रेष्ठः स्मितपूर्वं समाह्वयत् ॥ ८.५६.१३ ॥
அச்சமற்ற அவனை இனிய சொற்களால் அழைத்து, அச்சமின்றி நின்ற அவன், போர்வீரர்களில் சிறந்தவன் புன்னகையுடன் அவனைச் சவால் விடுத்தான்.
8.56.14
राजन्कमलपत्राक्ष प्रधानायुधवाहन ।
वज्रसंहननप्रख्य प्रख्यातबलपौरुष ॥ ८.५६.१४ ॥
ஓ அரசே! தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவனே, சிறந்த ஆயுதங்களைத் தாங்குபவனே, வஜ்ரம் போன்ற உடலமைப்பு கொண்டவனே, புகழ்பெற்ற வலிமையும் வீரமும் உடையவனே!
8.56.15
मुष्टिक्लिष्टाङ्गुलिभ्यां च व्यायताभ्यां महद्धनुः ।
दोर्भ्यां विस्फारयन्भासि महाजलदवद्भृशम् ॥ ८.५६.१५ ॥
பிடியால் தேய்ந்த விரல்களாலும், விரித்து நீட்டிய இரு கரங்களாலும் பெரிய வில்லை வளைத்து, பெரிய மேகம் போல் நீ மிகவும் ஒளிர்கிறாய்.
8.56.16
शरवर्षैर्महावेगैरमित्रानभिवर्षतः ।
मदन्यं नानुपश्यामि प्रतिवीरं तवाहवे ॥ ८.५६.१६ ॥
பெரும் வேகமுள்ள அம்புமழையால் பகைவர்களின் மீது பொழிபவனாகிய உனக்கு, போரில் என்னைத் தவிர வேறு எவரையும் உனக்கு இணையான வீரராக நான் காணவில்லை.
8.56.17
रथद्विरदपत्त्यश्वानेकः प्रमथसे बहून् ।
मृगसङ्घानिवारण्ये विभीर्भीमबलो हरिः ॥ ८.५६.१७ ॥
நீ தனியாக பல தேர்களையும் யானைகளையும் காலாட்படையையும் குதிரைகளையும் நசுக்குகிறாய்; அஞ்சாத, பயங்கர வலிமையுள்ள சிங்கம் காட்டில் மான் கூட்டங்களை நசுக்குவது போல்.
8.56.18
महता रथघोषेण दिवं भूमिं च नादयन् ।
वर्षान्ते सस्यां सूर्यो भाभिरादीपयन्निव ॥ ८.५६.१८ ॥
பெரிய தேர்களின் முழக்கத்தால் வானையும் பூமியையும் அதிரச் செய்து, மழைக்காலம் முடிவில் சூரியன் தனது கதிர்களால் பயிர்களை ஒளிரச் செய்வது போல்.
8.56.19
संस्पृशानः शरैः पूर्णौ तूणी चाशीविषोपमैः ।
मयैवैकेन युध्यस्व त्र्यम्बकेनान्धको यथा ॥ ८.५६.१९ ॥
அம்புகளால் நிரம்பி, விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளையும் தொட்டுக்கொண்டு, அந்தகன் த்ryambakanுடன் போரிட்டது போல் என்னுடன் மட்டுமே போரிடு.
8.56.20
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा प्रमथ्यैनं स पार्थिवः ।
कर्णिना द्रोणतनयं विव्याध मलयध्वजः ॥ ८.५६.२० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், 'சரி' என்று சொல்லி அவனைத் தாக்கி, மலயக் கொடியுடைய அந்த அரசன் கர்ணி அம்பால் துரோணரின் மகனைத் துளைத்தான்.
8.56.21
मर्मभेदिभिरत्युग्रैर्बाणैरग्निशिखोपमैः ।
मर्मस्वभ्यहनद्द्रौणिः पाण्ड्यमाचार्यनन्दनः ॥ ८.५६.२१ ॥
மர்மங்களைத் துளைக்கும், மிகக் கொடிய, நெருப்புச் சுடர் போன்ற அம்புகளால் ஆசிரியரின் மகனாகிய துரோணி பாண்டியனை மர்மஸ்தானங்களில் தாக்கினான்.
8.56.22
ततोऽपरान्नवांस्तूर्णं नाराचान्कङ्कवाससः ।
गत्या दशम्या संयुक्तानश्वत्थामाऽप्यवासृजत् ॥ ८.५६.२२ ॥
பின்னர் அஸ்வத்தாமன் உடனே கங்கப் பறவையின் இறகுடைய, பத்தாவது திசையைச் சேர்ந்த வேறு புதிய இரும்பு நாராசங்களை எய்தான்.
8.56.23
तानच्छिनत्तदा पाण्ड्यश्चतुर्भिरपरैः शरैः ।
चतुरोऽभ्याहनच्चाश्वानाशु ते व्यसवोऽभवन् ॥ ८.५६.२३ ॥
அப்போது பாண்டியன் வேறு நான்கு அம்புகளால் அவற்றை அறுத்து, நான்கு குதிரைகளைத் தாக்கினான்; அவை உடனே உயிரிழந்தன.
8.56.24
अथ द्रोणसुतस्येषूंस्ताञ्छित्त्वा निशितैः शरैः ।
धनुर्ज्यां विततां पाण्ड्यश्चिच्छेदादित्यतेजसः ॥ ८.५६.२४ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகனின் அம்புகளைக் கூரிய அம்புகளால் அறுத்து, சூரியனின் ஒளியுடைய பாண்டியன் அவனுடைய நீட்டப்பட்ட வில்நாணை அறுத்தான்.
8.56.25
दिव्यं धनुरथाधिज्यं कृत्वा द्रौणिरमित्रहा ।
प्रेक्ष्य चाशु रथे युक्तान्नरैरन्यान्हयोत्तमान् ॥ ८.५६.२५ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகனும் பகைவரை அழிப்பவனுமான அஸ்வத்தாமன், தெய்வீக வில்லில் நாண் பூட்டி, மனிதர்களால் தேரில் பூட்டப்பட்டிருந்த மற்ற சிறந்த குதிரைகளை விரைவாகக் கண்டான்.
8.56.26
ततः शरसहस्राणि प्रेषयामास वै द्विजः ।
इषुसम्बाधमाकाशमकरोद्दिश एव च ॥ ८.५६.२६ ॥
பின்னர் அந்த த்விஜன் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை ஏவினான்; வானத்தையும் திசைகளையும் அம்புகளால் நிறைத்தான்.
8.56.27
ततस्तानस्यतः सर्वान्द्रौणेर्बाणान्महात्मनः ।
जानानोप्यक्षयान्पाण्ड्यो शातयत्पुरुषर्षभः ॥ ८.५६.२७ ॥
பின்னர் மகாத்மாவான துரோணரின் மகன் ஏவிய அந்த எல்லா அம்புகளையும், அவை அழியாதவை என்று அறிந்திருந்தும், நரசிறந்த பாண்டவன் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
8.56.28
प्रयुक्तांस्तान्प्रयत्नेन छित्त्वा द्रौणेरिषूनरिः ।
चक्ररक्षौ रणे तस्य प्राणुदन्निशितैः शरैः ॥ ८.५६.२८ ॥
துரோணரின் மகன் ஏவிய அந்த அம்புகளை எதிரி முயற்சியுடன் வெட்டி, போரில் அவனுடைய சக்ர-காவலர்களை கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்.
8.56.29
अथ तल्लाघवं दृष्ट्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
प्रास्यद्द्रोणसुतो बाणान्वृष्टिं पूषानुजो यथा ॥ ८.५६.२९ ॥
பின்னர் அவனுடைய அந்த திறமையைக் கண்டு, வில்லை வட்டமாக வளைத்து, துரோணரின் மகன் பூஷனின் தம்பியைப் போல அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தான்.
8.56.30
अष्टावष्टगवान्यूहुः शकटानि यदायुधम् ।
अह्नस्तदष्टभागेन द्रौणिश्चिक्षेप मारिष ॥ ८.५६.३० ॥
எட்டு எட்டு காளைகள் இழுக்கும் எட்டு வண்டிகள் அளவு ஆயுதங்கள் இருந்தன; ஓ மாரிஷனே, அவற்றை துரோணரின் மகன் பகலின் எட்டில் ஒரு பங்கிலேயே எறிந்துவிட்டான்.
8.56.31
तमन्तकमिव क्रुद्धमन्तकालान्तकोपमम् ।
ये ये ददृशिरे रूपं विसंज्ञाः प्रायशोऽभवन् ॥ ८.५६.३१ ॥
கோபங்கொண்ட அந்தகனைப் போல, ஊழிக்காலத்து அழிப்பவனைப் போலிருந்த அவனது உருவத்தை எவரெவர் கண்டனரோ, அவர்கள் பெரும்பாலும் உணர்வற்றுப் போயினர்.
8.56.32
आचार्यपुत्रस्तां सेनां बाणवृष्ट्या व्यवीवृषत् ।
पर्जन्य इव घर्मान्ते वृष्ट्या साद्रिद्रुमां महिम् ॥ ८.५६.३२ ॥
ஆசாரியர் மகன் அம்புமழையால் அந்தப் படையை நனைத்தான்; கோடையின் முடிவில் மேகம் மலைகளும் மரங்களும் கொண்ட பூமியை மழையால் நனைப்பது போல.
8.56.33
द्रौणिपर्जन्यमुक्तां तां बाणवृष्टिं सुदुःसहाम् ।
वायव्यास्त्रेण स क्षिप्रं विद्ध्वा पाण्ड्यातिलोऽनदत् ॥ ८.५६.३३ ॥
துரோணரின் மகனாகிய மேகம் பொழிந்த அந்தத் தாங்கமுடியாத அம்புமழையை அவன் வாயவ்யாஸ்திரத்தால் விரைவில் துளைத்து, பாண்டியன் கர்ஜித்தான்.
8.56.34
तस्य नानदतः केतुं चन्दनागुरुरूषितम् ।
मलयप्रतिमं द्रौणिश्छित्त्वाश्वांश्चतुरोऽहनत् ॥ ८.५६.३४ ॥
கர்ஜித்துக்கொண்டிருந்தவனின், சந்தனமும் அகிலும் மணம் வீசும், மலயமலையைப் போன்ற கொடியை துரோணரின் மகன் அறுத்து, அவனது நான்கு குதிரைகளையும் வீழ்த்தினான்.
8.56.35
सूतमेकेषुणा हत्वा महाजलदनिःस्वनम् ।
धनुश्छित्त्वाऽर्धचन्द्रेण तिलशो व्यधमद्रथम् ॥ ८.५६.३५ ॥
பெரும் மேகத்தின் முழக்கம் கொண்ட தேரோட்டியை ஒரே அம்பால் வீழ்த்தி, அர்த்தசந்திர அம்பால் வில்லை அறுத்து, தேரைத் எள்ளளவாகச் சிதைத்தான்.
8.56.36
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य छित्त्वा सर्वायुधानि च ।
प्राप्तमप्यहितं द्रौणिर्नाहनद्युद्धतृष्णया ॥ ८.५६.३६ ॥
அஸ்திரங்களால் அஸ்திரங்களைத் தடுத்து, எல்லா ஆயுதங்களையும் அறுத்து, அருகில் வந்த பகைவனையும் போரின் ஆசையால் துரோணரின் மகன் தாக்கவில்லை.
8.56.37
हतेश्वरो दन्तिवरः सुकल्पित… ।
सत्वराभिसृष्टः प्रतिशब्दगो बली।
तमाद्रवद्द्रौणिशराहतस्त्वरन् ।
जवेन कृत्वा प्रतिहस्तिगर्जितम् ॥ ८.५६.३७ ॥
தன் தலைவன் கொல்லப்பட்ட, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த உயர்ந்த யானை… விரைவாக ஏவப்பட்டு, எதிரொலி எழுப்பிய வலிமையுள்ள அது, துரோணியின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு விரைந்து அவனை நோக்கி ஓடியது; வேகத்துடன் எதிர் யானையின் பிளிறலுக்குப் பதிலளித்தபடி.
8.56.38
तं वारणं वारणयुद्धकोविदो ।
द्विपोत्तमं पर्वतसानुसन्निभम्।
सम्भ्यतिष्ठन्मलयध्वजस्त्वर… ।
न्यथाऽद्रिशृङ्गं हरिरुन्नदंस्तथा ॥ ८.५६.३८ ॥
அந்த யானைக்கு எதிராக, யானைப் போரில் வல்லவனாக, மலைச்சிகரம் போன்ற உயர்ந்த யானைக்கு எதிராக, மலய-கொடியுடைய அரசன் விரைந்து நின்றான்… மலைச்சிகரத்தில் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல, அதுபோலவே.
8.56.39
स तोमरं भास्कररश्मिवर्चसं ।
बलास्त्रसर्गोत्तमयत्नमन्युभिः।
ससर्ज शीघ्रं परिपीडयन्गजं ।
गुरोः सुताय द्रविडेश्वरो नदन् ॥ ८.५६.३९ ॥
அவன் சூரியக் கதிர்களைப் போல ஒளிர்ந்த ஈட்டியை, வலிமை, அஸ்திர ஏவல், உயர்ந்த முயற்சி, சினம் ஆகியவற்றுடன் விரைவாக வீசினான்; யானையை நசுக்கியபடி, குருவின் மகனை நோக்கி, திராவிடர்களின் தலைவன் கர்ஜித்தபடி.
8.56.40
मणिप्रवेकोत्तमवज्रहाटकै… ।
रलङ्कृतं चांशुकमाल्यमौक्तिकैः।
हतो मयासीत्यसकृन्मुदा नद… ।
न्पराभिनद्द्रौणिवराङ्गभूषणम् ॥ ८.५६.४० ॥
மணிகள், சிறந்த பவளம், வைரம், பொன் ஆகியவற்றால்… அலங்கரிக்கப்பட்ட, பட்டாடைகள், மாலைகள், முத்துகளுடன், 'நான் இவனைக் கொன்றேன்' என்று மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ச்சியில் கர்ஜித்தபடி… துரோணியின் சிறந்த உடல் அணிகலனை.
8.56.41
तदर्कचन्द्रग्रहपावकत्विषं ।
भृशाभिघातात्पतितं विघूर्णितम्।
महेन्द्रवज्राभिहतं महास्वनं ।
यथाऽद्रिशृङ्गं भरणीतले तथा ॥ ८.५६.४१ ॥
சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், நெருப்பு போன்ற ஒளியுடையது, கடும் அடியால் விழுந்து தடுமாறி, மகேந்திரனின் வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்டு, பெரும் ஒலியுடன், மலைச்சிகரம் பூமியில் விழுவது போல.
8.56.42
ततः प्रजज्वाल परेण मन्युना ।
पादाहतो नागपतिर्यथा तथा।
समाददे चान्तकदण्डसन्निभा… ।
निषूनमित्रान्तकरांश्चतुर्दश ॥ ८.५६.४२ ॥
அப்போது அவன் பெரும் கோபத்தால் கொழுந்துவிட்டெரிந்தான்; காலால் மிதிக்கப்பட்ட யானைத் தலைவனைப் போல். யமதண்டத்தை ஒத்த … (பகுதி படிக்க இயலவில்லை) ஏந்தி, எதிரிகளை அழிக்கும் பதினான்கு (அம்புகளை) எடுத்தான்.
8.56.43
द्विपस्य पादाग्रकरान्स पञ्चभि… ।
र्नृपस्य बाहू च शिरोऽथ च त्रिभिः।
जघान पड्भिः पडृतूपमत्विषः ।
स पाण्ड्यराजानुचरान्महारथान् ॥ ८.५६.४३ ॥
அவன் யானையின் கால், துதிக்கை நுனிகளை ஐந்தால்… (பகுதி படிக்க இயலவில்லை) அரசனின் இரு தோள்களையும் தலையையும் மூன்றால் அறுத்தான்; ஆறு ருதுக்களைப் போல் ஒளிரும் ஆறால் பாண்டிய மன்னனின் பின்தொடர்ந்த மகாரதர்களைக் கொன்றான்.
8.56.44
सुदीर्घवृत्तौ वरचन्दनोक्षितौ ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रभूषणौ।
भुजौ धरायां पतितौ नृपस्य तौ ।
विचेष्टतुस्तार्क्ष्यहताविवोरगौ ॥ ८.५६.४४ ॥
அரசனின் அந்த நீண்ட, வட்டமான தோள்கள், சிறந்த சந்தனம் பூசப்பட்டு, தங்கம், முத்து, மணி, வைர அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை, நிலத்தில் விழுந்து கருடனால் தாக்கப்பட்ட பாம்புகளைப் போல துடித்தன.
8.56.45
शिरश्च तत्पूर्णशशिप्रभाननं ।
सरोषताम्रायतनेत्रमुन्नसम्।
क्षितावपि भ्राजति तत्सकुण्डलं ।
विशाखयोर्मध्यगतः शशी यथा ॥ ८.५६.४५ ॥
நிறைமதி போன்ற முகமும், கோபத்தால் சிவந்த நீண்ட கண்களும், உயர்ந்த மூக்கும், குண்டலங்களும் கொண்ட அந்தத் தலை நிலத்திலும் விசாகை நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவே நிற்கும் சந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்தது.
8.56.46
स तु द्विपः पञ्चभिरुत्तमेषुभिः ।
कृतः षडंशश्चतुरो नृपस्त्रिभिः।
कृतो दशांशः कुशलेन युध्यता ।
यथा हविस्तद्दश दैवतं तथा ॥ ८.५६.४६ ॥
அந்த யானை ஐந்து சிறந்த அம்புகளால் ஆறு பகுதிகளாகவும், நான்கால் அரசனையும் (வாகனத்தையும்), மூன்றால் அவனை பத்து பகுதிகளாகவும் ஆக்கப்பட்டது; திறமையான வீரன் போர் செய்ய, யாகத் தவிசு பத்து தேவர்களுக்குப் பகிரப்படுவது போல.
8.56.47
स पादशो राक्षसभोजनान्बहून् ।
प्रदाय पाण्ड्योऽश्वमनुष्यकुञ्जरान्।
स्वधामिवाप्य ज्वलनः पितृप्रिय… ।
स्ततः प्रशान्तः सलिलप्रवाहतः ॥ ८.५६.४७ ॥
அவன் துண்டு துண்டாக்கி, ராட்சசர்களுக்காக பல உணவுகளையும், குதிரைகளையும், மனிதர்களையும், யானைகளையும் அளித்து, தன் இருப்பிடத்தை அடைந்த, முன்னோர்களுக்கு உகந்த நெருப்பைப் போல… பின்னர் நீரோட்டத்தால் சாந்தமடைந்தான்.
8.56.48
समाप्तविद्यं तु गुरोः सुतं नृपः ।
समाप्तकर्माणमुपेत्य ते सुतः।
सुहृद्वृतोऽत्यर्थमपूजयन्मुदा ।
जिते बलौ विष्णुमिवामरेश्वरः ॥ ८.५६.४८ ॥
குருவின் மகனின் கல்வியும் கடமையும் முடிந்திருந்தன; உங்கள் மகனான அரசன், நண்பர்களால் சூழப்பட்டு அவனை அணுகி மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கௌரவித்தான், பலி வென்றபோது தேவர்களின் தலைவன் விஷ்ணுவை கௌரவித்ததுபோல்.