Mahābhārata · Adhyāya 8.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.57.1
पाण्ड्ये हते किमकरोदर्जुनो जयतांवरः ।
एकवीरेण कर्णेन द्राविते च युधिष्ठिरे ॥ ८.५७.१ ॥
Was tat Arjuna, der Beste der Sieger, als der Pāṇḍya erschlagen war, und was tat er, als Yudhiṣṭhira von Karṇa, dem einzigen Helden, in die Flucht geschlagen wurde?
8.57.2
समाप्तविद्यो बलवान्युक्तो वीरश्च पाण्डवः ।
सर्वभूतेष्वनुज्ञातः शङ्करेण महात्मना ॥ ८.५७.२ ॥
Jener Pāṇḍava, in der Waffenkunde vollendet, kräftig, beherrscht und heldenhaft, hat vom großen Śaṅkara die Erlaubnis erhalten, sie gegen alle Wesen einzusetzen.
8.57.3
तस्मान्महद्भयं तीव्रममित्रघ्नाद्धनञ्जयात् ।
स यत्तत्राकरोत्पार्थस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ८.५७.३ ॥
Darum habe ich große und heftige Furcht vor Dhanañjaya, dem Vernichter der Feinde. Sañjaya, sag mir, was der Sohn der Pṛthā dort getan hat.
8.57.4
हते पाण्ड्येऽर्जुनं कृष्णस्त्वरन्नाह वचो हितम् ।
हतं पश्य स्वराजानमपयातांश्च पाण्डवान् ॥ ८.५७.४ ॥
Als der Pāṇḍya erschlagen war, sprach Kṛṣṇa eilig heilsame Worte zu Arjuna: Sieh, dein eigener König ist erschlagen, und die Pāṇḍavas sind geflohen.
8.57.5
कर्णं पश्य महारङ्गे ज्वलन्तमिव पावकम् ।
असौ भीमो महेष्वासः प्रतिवृत्तो रणं प्रति ॥ ८.५७.५ ॥
Sieh Karṇa, wie er im großen Schlachtfeld wie Feuer lodert. Jener große Bogenschütze Bhīma hat sich wieder dem Kampf zugewandt.
8.57.6
त इमे नानुवर्तन्ते धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव पाण्डवानां चमूमुखम् ॥ ८.५७.६ ॥
Diese Pāñcālas und Sṛñjayas, von Dhṛṣṭadyumna angeführt, folgen nicht der Vorhut des Pāṇḍava-Heeres.
8.57.7
निवृत्तैश्च पुनः पार्थैर्भग्नं शत्रुबलं महत् ।
कौरवान्द्रवतो ह्येष कर्णो वारयते भृशम् ॥ ८.५७.७ ॥
Die Söhne Pṛthās kehrten zurück und zerschlugen erneut das große feindliche Heer. Karṇa ist es, der die fliehenden Kauravas unnachgiebig aufhält.
8.57.8
अन्तकप्रतिमो वेगे शक्रतुल्यपराक्रमः ।
असौ गच्छति कौन्तेय द्रौणिः शस्त्रभृतां वरः ॥ ८.५७.८ ॥
Dem Tod gleich an Schnelligkeit, Indra gleich an Tapferkeit, geht jener Sohn Droṇas voran, der Beste der Waffenträger, o Sohn Kuntīs.
8.57.9
तमेष प्रद्रुतः सङ्ख्ये धृष्टद्युम्नो महारथः ।
अश्वत्थाम्ना हताः सङ्ख्ये सर्वे कौन्तेय सृञ्जयाः ॥ ८.५७.९ ॥
Auf ihn stürmt nun Dhṛṣṭadyumna zu, der große Wagenkämpfer. O Sohn Kuntīs, alle Sṛñjayas wurden im Kampf von Aśvatthāman erschlagen.
8.57.10
रथाश्वनरनागानां कृतं च कदनं महत् ।
इत्येतत्सर्वमाचष्ट वासुदेवः किरीटिने ॥ ८.५७.१० ॥
Ein großes Gemetzel an Wagen, Pferden, Männern und Elefanten ist angerichtet worden. Vāsudeva berichtete dies alles dem Träger des Diadems.
8.57.11
एतच्छ्रुत्वा च दृष्ट्वा च भ्रातृणां व्यसनं महत् ।
वाहयाश्वान्हृषीकेश क्षिप्रमित्याह पाण्डवः ॥ ८.५७.११ ॥
Als er dies gehört und das große Unglück seiner Brüder gesehen hatte, sprach der Pāṇḍava: "O Hṛṣīkeśa, treibe die Pferde schnell an."
8.57.12
ततः प्रायाद्धृषीकेशो रथेनाप्रतिमो युधि ।
ततो रेणुः समभवत्पुनस्तत्र महारणे ॥ ८.५७.१२ ॥
Da fuhr der unvergleichliche Hṛṣīkeśa mit dem Wagen im Kampf voran. Da erhob sich dort in diesem großen Krieg erneut Staub.
8.57.13
ततो राजन्महानासीत्सङ्गामो रोमहर्षणः ।
सिंहनादरवाश्चात्र प्रादुरासन्समागमे।
उभयोः सेनयो राजन्मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.५७.१३ ॥
O König, da entbrannte dort ein großer Kampf, der die Haare zu Berge stehen ließ, und bei diesem Zusammentreffen erhoben sich auch die Löwengebrüll. O König, beide Heere, den Tod vor Augen, wichen nicht zurück.
8.57.14
ततः हुनः समाजग्मुरभीताः कुरुसृञ्जयाः ।
युधिषरमुखाः पार्था वैकर्तनमुखा वयम् ॥ ८.५७.१४ ॥
Dann kamen die furchtlosen Kurus und Sṛñjayas wieder zusammen: die Söhne Pṛthās mit Yudhiṣṭhira an der Spitze, und wir mit Karṇa an der Spitze.
8.57.15
ततः प्रववृते यूद्धं घोररूपं विशाम्पते ।
कर्णस्य पाण्डवानां च यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ८.५७.१५ ॥
Dann, o Herr der Menschen, begann zwischen Karṇa und den Pāṇḍavas ein schrecklicher Kampf, der das Reich Yamas wachsen ließ.
8.57.16
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे तुमुले रोमहर्षणे ।
संशप्तकेषु वीरेषु किञ्चिच्छेषेषु भारत ॥ ८.५७.१६ ॥
O Nachkomme Bharatas, in jenem tosenden, haarsträubenden Kampf, als nur noch wenige der heldenhaften Saṃśaptakas übrig waren.
8.57.17
धृष्टद्युम्नो महाराज सहितः सर्वराजभिः ।
कर्णमेवाभिदुद्राव पाण्डवाश्च महारथाः ॥ ८.५७.१७ ॥
O großer König, Dhṛṣṭadyumna stürzte sich mit allen Königen auf Karṇa, und ebenso die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas.
8.57.18
आगच्छमानांस्तान्दृष्ट्वा सङ्ग्रमे विजयैषिणः ।
दधारैको रणे कार्णो जलौघानिव पर्वतः ॥ ८.५७.१८ ॥
Als er sie anrücken sah, siegbegierig im Kampf, hielt Karṇa allein sie auf dem Schlachtfeld zurück, wie ein Berg den Anprall einer Wasserflut aufhält.
8.57.19
समासाद्य तु ते कर्णं व्यशीर्यन्त महारथाः ।
यथाऽचलं समासाद्य वार्योधाः सर्वतोदिशम् ॥ ८.५७.१९ ॥
Als sie Karṇa erreichten, wurden jene großen Wagenkämpfer zerstreut, wie Wasserfluten, die auf einen Berg treffen und sich in alle Richtungen verteilen.
8.57.20
तयोरासीन्महाराज सङ्ग्रामो घोरदर्शनः ।
प्रवृद्धयोर्महारङ्गे बलिनोर्विजिगीषतोः ॥ ८.५७.२० ॥
Großer König, zwischen jenen beiden Starken, die nach Sieg verlangten, entbrannte auf jenem großen Feld ein schrecklicher Kampf.
8.57.21
धृष्टद्युम्नस्तु राधेयं शरेणानतपर्वणा ।
छादयामास सङ्क्रुद्धस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.५७.२१ ॥
Doch Dhṛṣṭadyumna, voller Zorn, bedeckte den Sohn der Rādhā mit einem Pfeil mit gebogenen Gelenken und rief: „Halt, halt!“
8.57.22
विजयं तु धनुः श्रेष्ठं विधृन्वानो महारथः ।
पार्षतस्य धनुश्छित्त्वा शरांश्चाशीविषोपमान् ॥ ८.५७.२२ ॥
Da zerschnitt der große Wagenkämpfer Karṇa, seinen herrlichen Bogen Vijaya schwingend, den Bogen des Pṛṣata-Sohnes und dessen Pfeile, gleich giftigen Schlangen.
8.57.23
ववर्ष शरवर्षाणि तोयवर्षानिवाम्बुदः ।
छादयामास सङ्क्रुद्धः पार्षतं नवभिः शरैः ॥ ८.५७.२३ ॥
Wie eine Wolke Regen ergießt, so ließ der zornige Karṇa einen Pfeilregen niederprasseln und bedeckte Dhṛṣṭadyumna mit neun Pfeilen.
8.57.24
ते हेमविकृतं वर्म भित्त्वा तस्य महात्मनः ।
शोणिताक्ता व्यराजन्त शक्रगोपा इवानघ ॥ ८.५७.२४ ॥
O Makelloser, jene Pfeile, die den goldverzierten Panzer jenes Großherzigen durchbohrt hatten, leuchteten blutbeschmiert wie Indragopa-Käfer.
8.57.25
तदपास्य धनुश्छिन्नं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय सारवद्भारसाधनम्।
कर्णं विव्याध सप्तत्या शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ८.५७.२५ ॥
Da warf der mächtige Dhṛṣṭadyumna seinen zerbrochenen Bogen weg, nahm einen anderen, starken Bogen, der die Spannung aushielt, und durchbohrte Karṇa mit siebzig Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
8.57.26
तथैव राजन्कर्णोऽपि पार्षतं शत्रुतापनम् ।
द्रोणशत्रुं महेष्वासो विव्याध निशितैः शरैः ॥ ८.५७.२६ ॥
Ebenso, o König, durchbohrte auch der große Bogenschütze Karṇa den Sohn des Pṛṣata, den Peiniger der Feinde und Feind Droṇas, mit scharfen Pfeilen.
8.57.27
पुनरन्यं महाराज शरं कनकभूषणम् ।
प्रेषयामास समरे मृत्युदण्डमिवापरम् ॥ ८.५७.२७ ॥
Erneut, o großer König, schoss Karṇa im Kampf einen anderen, mit Gold geschmückten Pfeil ab, wie ein weiterer Stab des Todes.
8.57.28
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
चिच्छेद शतधा राजन्पार्षतः कृतहस्तवत् ॥ ८.५७.२८ ॥
Jenen furchtbar aussehenden Pfeil, der plötzlich auf ihn zuschoss, o Herr der Menschen, zerschnitt der Sohn des Pṛṣata mit geschickter Hand in hundert Stücke.
8.57.29
दृष्टवान्पतितं भूमौ शरं कर्णो विशाम्पते ॥ ८.५७.२९ ॥
Karṇa sah den auf den Boden gefallenen Pfeil, o Herr der Menschen.
8.57.30
पार्षतः शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयत् ।
विव्याध चैनं त्वरितो नाराचैः सप्तभिस्तदा ॥ ८.५७.३० ॥
Der Sohn des Pṛṣata umzingelte ihn von allen Seiten mit einem Pfeilregen und durchbohrte ihn dann schnell mit sieben eisernen Pfeilen.
8.57.31
तं प्रत्यविध्यद्दशभिः शरैर्हेमविभूषितैः ।
तयोर्युद्धं समभवद्दृष्टिश्रोत्रमनोहरम् ॥ ८.५७.३१ ॥
Er durchbohrte ihn mit zehn goldgeschmückten Pfeilen. Der Kampf zwischen beiden wurde für Auge und Ohr entzückend.
8.57.32
आसीद्धोरं च चित्रं च प्रेक्षणीयं च सर्वशः ॥ ८.५७.३२ ॥
Jener Kampf war in jeder Hinsicht schrecklich, wunderbar und sehenswert.
8.57.33
सर्वेषां तत्र भूतानां रोमहर्षो व्यजायत ।
दृष्ट्वा तत्समरे कर्म कर्णपार्षतयोर्नृप ॥ ८.५७.३३ ॥
O König, allen dort anwesenden Wesen stellten sich die Haare zu Berge, als sie jene Tat Karṇas und Pārṣatas im Kampf sahen.
8.57.34
एतस्मिन्नन्तरे द्रौणिरभ्ययात्तं महारथम् ।
पार्षतं शत्रुदमनं शत्रुवीर्यासुनाशनम् ॥ ८.५७.३४ ॥
Inzwischen rückte Droṇas Sohn Aśvatthāman gegen jenen großen Wagenkämpfer Pārṣata vor, den Bezwinger der Feinde, den raschen Vernichter der Tapferkeit des Feindes.
8.57.35
स दृष्ट्वा समरे यान्तमभीतं च महारथम् ।
अभ्यभाषत सङ्क्रुद्धः पार्षतं शत्रुतापनम् ॥ ८.५७.३५ ॥
Als er jenen furchtlosen großen Wagenkämpfer im Kampf vorrücken sah, sprach er, von Zorn erfüllt, zu Pārṣata, dem Peiniger der Feinde.
8.57.36
रथं रथेन सम्पीड्य पार्षतस्य तु ब्राह्मणः ॥ ८.५७.३६ ॥
Der Brahmane Aśvatthāman drängte den Wagen Pārṣatas mit dem seinen hart zusammen.
8.57.37
तिष्ठतिष्ठेति ब्रह्मघ्न न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ।
इत्युक्त्वा सुभृशं वीरः शीघ्रकृन्निशितैः शरैः।
छादयामास समरे यतमानो महारथः ॥ ८.५७.३७ ॥
»Halt, halt, Brahmanenmörder! Solange ich lebe, wirst du nicht entkommen.« So sprechend, mit großer Heftigkeit, bedeckte der Held, der große Wagenkämpfer, der im Kampf sich mühte, ihn rasch mit scharfen Pfeilen.
8.57.38
यत्नतः परया शक्त्या धृष्टद्युम्नं महारथम् ।
योधयामास समरे क्रुद्धरूपो विशाम्पते ॥ ८.५७.३८ ॥
O Herr der Völker, mit zornigem Antlitz kämpfte er in der Schlacht mit dem großen Wagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna, mit höchster Kraft und Mühe.
8.57.39
तयोस्तु सन्निपाते हि घोररूपो विशाम्पते ॥ ८.५७.३९ ॥
O Herr der Völker, ihre Begegnung war fürwahr von schrecklicher Gestalt.
8.57.40
यथा हि समरे द्रौणिः पार्षतं दृश्यत मारिष ।
नातिहृष्टमना ह्यासीन्मन्वानो मृत्युमात्मनः ॥ ८.५७.४० ॥
Herr, wie Aśvatthāman in der Schlacht gegen Dhṛṣṭadyumna gesehen wurde, war er keineswegs freudigen Sinnes, denn er dachte an seinen eigenen Tod.
8.57.41
स ज्ञात्वा पितुरत्यन्तरैरिणं तु महाहवे ।
आत्मानं समरे ज्ञात्वाऽशस्त्रवध्यं महाबलः।
जवेनाभिययौ द्रौणिं कालः कालक्षये यथा ॥ ८.५७.४१ ॥
Da er das weite Schlachtfeld seines Vaters kannte und wusste, dass er selbst im Kampf durch Waffen nicht zu töten sei, stürzte sich der Mächtige schnell auf Aśvatthāman zu, wie der Tod (Kāla) am Ende der Zeiten.
8.57.42
द्रौणिस्तु दृष्ट्वा राजेन्द्र धृष्टद्युम्नमवस्थितम् ।
क्रोधेन निःश्वसन्वीरः पार्षदं समभिद्रवत् ॥ ८.५७.४२ ॥
O König der Könige, als er Dhṛṣṭadyumna dastehen sah, stürmte der Held Aśvatthāman, zornig schwer atmend, gegen den Sohn des Pṛṣata.
8.57.43
तावन्योन्यं तु दृष्ट्वैव संरम्भं जग्मतुः परम् ।
प्रगृह्य महती चापे शरासनसमन्विते ॥ ८.५७.४३ ॥
Kaum sahen sie einander, da entbrannten beide in höchstem Zorn und ergriffen ihre großen Bögen, mit Pfeilen versehen.
8.57.44
अथाब्रवीन्महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
धृष्टद्युम्नं समीपस्थं त्वरमाणो विशाम्पते ॥ ८.५७.४४ ॥
Da sprach, großer König, der mächtige Sohn Droṇas hastig zu Dhṛṣṭadyumna, der in der Nähe stand — O Herr der Menschen!
8.57.45
पाञ्चालापशदाद्य त्वां प्रेषयामि यमक्षयम् ।
पापं हि यत्त्वया कर्म कृतं तातं घ्नता रणे ॥ ८.५७.४५ ॥
O Schande der Pañcālas! Heute schicke ich dich in Yamas Reich, denn du hast eine sündhafte Tat begangen, als du meinen Vater im Kampf erschlugst.
8.57.46
अद्य त्वं प्राप्स्यसे तद्वै यथा ह्यकुशलस्तथा ।
अरक्ष्यमाणः पार्थेन यदि तिष्ठसि संयुगे।
नापक्रामसि वा मोहात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ८.५७.४६ ॥
Heute wirst du genau das Los des Unglücklichen erhalten, wenn du ungeschützt vom Sohn Pṛthās im Kampf stehen bleibst oder nicht aus Verblendung fliehst. Dies ist die Wahrheit, die ich dir sage.