மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.57.1
पाण्ड्ये हते किमकरोदर्जुनो जयतांवरः ।
एकवीरेण कर्णेन द्राविते च युधिष्ठिरे ॥ ८.५७.१ ॥
பாண்டிய மன்னன் கொல்லப்பட்டபோது, வெற்றியாளர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன் என்ன செய்தான்? ஒரே வீரனான கர்ணனால் யுதிஷ்டிரன் துரத்தப்பட்டபோது அவன் என்ன செய்தான்?
8.57.2
समाप्तविद्यो बलवान्युक्तो वीरश्च पाण्डवः ।
सर्वभूतेष्वनुज्ञातः शङ्करेण महात्मना ॥ ८.५७.२ ॥
கல்வியை முடித்த, வலிமையான, கட்டுப்பாடுள்ள, வீரனான அந்தப் பாண்டவன், மகாத்மா சங்கரரால் எல்லா உயிர்களிடத்தும் பயன்படுத்த அனுமதி பெற்றவன்.
8.57.3
तस्मान्महद्भयं तीव्रममित्रघ्नाद्धनञ्जयात् ।
स यत्तत्राकरोत्पार्थस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ८.५७.३ ॥
ஆகவே பகைவரை அழிக்கும் தனஞ்சயனிடமிருந்து எனக்குப் பெரும், கடுமையான பயம் உண்டு. சஞ்சயா, அங்கே பிருதையின் மகன் என்ன செய்தான் என்பதை எனக்குச் சொல்.
8.57.4
हते पाण्ड्येऽर्जुनं कृष्णस्त्वरन्नाह वचो हितम् ।
हतं पश्य स्वराजानमपयातांश्च पाण्डवान् ॥ ८.५७.४ ॥
பாண்டியன் கொல்லப்பட்டபோது கிருஷ்ணன் விரைந்து அர்ஜுனனிடம் நன்மை தரும் சொற்களைக் கூறினான்: பார், உன் சொந்த அரசன் கொல்லப்பட்டான்; பாண்டவர்கள் ஓடிவிட்டனர்.
8.57.5
कर्णं पश्य महारङ्गे ज्वलन्तमिव पावकम् ।
असौ भीमो महेष्वासः प्रतिवृत्तो रणं प्रति ॥ ८.५७.५ ॥
பெரிய போர்க்களத்தில் நெருப்பைப்போல் எரியும் கர்ணனைப் பார். அதோ அந்த மகா வில்வீரன் பீமன் போரை நோக்கித் திரும்பியிருக்கிறான்.
8.57.6
त इमे नानुवर्तन्ते धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव पाण्डवानां चमूमुखम् ॥ ८.५७.६ ॥
திருஷ்டத்யும்னனைத் தலைமையாகக் கொண்ட இந்தப் பாஞ்சாலர்களும் சிருஞ்சயர்களும் பாண்டவர்களின் படையின் முன்னணியைப் பின்தொடரவில்லை.
8.57.7
निवृत्तैश्च पुनः पार्थैर्भग्नं शत्रुबलं महत् ।
कौरवान्द्रवतो ह्येष कर्णो वारयते भृशम् ॥ ८.५७.७ ॥
பாண்டவர்கள் திரும்பி வந்து மீண்டும் எதிரியின் பெரும் படையை சிதறடித்தனர். ஓடும் கௌரவர்களை இந்த கர்ணனே கடுமையாகத் தடுத்து நிறுத்துகிறான்.
8.57.8
अन्तकप्रतिमो वेगे शक्रतुल्यपराक्रमः ।
असौ गच्छति कौन्तेय द्रौणिः शस्त्रभृतां वरः ॥ ८.५७.८ ॥
வேகத்தில் யமனைப் போன்றவனும், வீரத்தில் இந்திரனுக்கு இணையானவனுமான அவன் போகிறான், குந்தியின் மகனே. துரோணரின் மகன், ஆயுதம் தாங்குபவர்களில் சிறந்தவன்.
8.57.9
तमेष प्रद्रुतः सङ्ख्ये धृष्टद्युम्नो महारथः ।
अश्वत्थाम्ना हताः सङ्ख्ये सर्वे कौन्तेय सृञ्जयाः ॥ ८.५७.९ ॥
அவனை நோக்கி இந்த மகாரதன் திருஷ்டத்யும்னன் விரைகிறான். குந்தியின் மகனே, போரில் அசுவத்தாமனால் சிருஞ்சயர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்.
8.57.10
रथाश्वनरनागानां कृतं च कदनं महत् ।
इत्येतत्सर्वमाचष्ट वासुदेवः किरीटिने ॥ ८.५७.१० ॥
தேர்கள், குதிரைகள், மனிதர்கள், யானைகள் ஆகியவற்றின் பெரும் அழிவு நடந்தது. இவை அனைத்தையும் வாசுதேவன் கிரீடியிடம் கூறினான்.
8.57.11
एतच्छ्रुत्वा च दृष्ट्वा च भ्रातृणां व्यसनं महत् ।
वाहयाश्वान्हृषीकेश क्षिप्रमित्याह पाण्डवः ॥ ८.५७.११ ॥
இதைக் கேட்டும், சகோதரர்களின் பெரும் துன்பத்தைக் கண்டும் பாண்டவன், "ஹ்ருஷீகேசா, குதிரைகளை விரைவாக ஓட்டு" என்றான்.
8.57.12
ततः प्रायाद्धृषीकेशो रथेनाप्रतिमो युधि ।
ततो रेणुः समभवत्पुनस्तत्र महारणे ॥ ८.५७.१२ ॥
அப்போது போரில் ஒப்பற்ற ஹ்ருஷீகேசன் தேரில் முன்னேறினான். பின்னர் அந்த மகாப்போரில் மீண்டும் புழுதி எழுந்தது.
8.57.13
ततो राजन्महानासीत्सङ्गामो रोमहर्षणः ।
सिंहनादरवाश्चात्र प्रादुरासन्समागमे।
उभयोः सेनयो राजन्मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.५७.१३ ॥
அரசே, பின்னர் அங்கே மயிர் சிலிர்க்க வைக்கும் பெரும் போர் மூண்டது. சந்திப்பிடத்தில் சிங்கங்களின் கர்ஜனை ஒலிகளும் எழுந்தன. அரசே, இரு படைகளும் மரணத்தை எதிர்கொண்டு பின்வாங்காமல் நின்றன.
8.57.14
ततः हुनः समाजग्मुरभीताः कुरुसृञ्जयाः ।
युधिषरमुखाः पार्था वैकर्तनमुखा वयम् ॥ ८.५७.१४ ॥
பின்னர் அச்சமற்ற குருக்களும் ஸிருஞ்சயர்களும் மீண்டும் ஒன்று கூடினர். யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்டுப் பார்த்தர்களும், கர்ணனை முன்னிட்டு நாங்களும் அவ்வாறே.
8.57.15
ततः प्रववृते यूद्धं घोररूपं विशाम्पते ।
कर्णस्य पाण्डवानां च यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ८.५७.१५ ॥
பின்னர், மக்களின் தலைவரே, கர்ணனுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே பயங்கரமான போர் தொடங்கியது; அது யமனின் உலகத்தை வளர்ப்பதாக இருந்தது.
8.57.16
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे तुमुले रोमहर्षणे ।
संशप्तकेषु वीरेषु किञ्चिच्छेषेषु भारत ॥ ८.५७.१६ ॥
பரதனின் வழியவனே, அந்தக் கலக்கமான, மயிர் சிலிர்க்க வைக்கும் போர் நடந்தபோது, சம்சப்தக வீரர்களில் சிலரே எஞ்சியிருந்தனர்.
8.57.17
धृष्टद्युम्नो महाराज सहितः सर्वराजभिः ।
कर्णमेवाभिदुद्राव पाण्डवाश्च महारथाः ॥ ८.५७.१७ ॥
மாமன்னரே, திருஷ்டத்யும்னன் எல்லா அரசர்களுடனும் சேர்ந்து கர்ணன் மீதே பாய்ந்தான்; பாண்டவ மகாரதர்களும் அவ்வாறே.
8.57.18
आगच्छमानांस्तान्दृष्ट्वा सङ्ग्रमे विजयैषिणः ।
दधारैको रणे कार्णो जलौघानिव पर्वतः ॥ ८.५७.१८ ॥
போரில் வெற்றியை விரும்பி முன்னேறி வரும் அவர்களைக் கண்டு, தனியே நின்ற கர்ணன் போர்க்களத்தில் வெள்ளப் பெருக்கை மலை தாங்குவது போல் அவர்களைத் தாங்கினான்.
8.57.19
समासाद्य तु ते कर्णं व्यशीर्यन्त महारथाः ।
यथाऽचलं समासाद्य वार्योधाः सर्वतोदिशम् ॥ ८.५७.१९ ॥
கர்ணனை அடைந்ததும் அந்த மகாரதர்கள் சிதறிப் போயினர்; மலையை அடைந்த நீர்ப்பெருக்கு எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறுவது போல.
8.57.20
तयोरासीन्महाराज सङ्ग्रामो घोरदर्शनः ।
प्रवृद्धयोर्महारङ्गे बलिनोर्विजिगीषतोः ॥ ८.५७.२० ॥
மன்னா, வெற்றி விரும்பிய அந்த இரு வலிமையாளர்களுக்கிடையில் அந்தப் பெரிய போர்க்களத்தில் பயங்கரமான போர் நடந்தது.
8.57.21
धृष्टद्युम्नस्तु राधेयं शरेणानतपर्वणा ।
छादयामास सङ्क्रुद्धस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.५७.२१ ॥
ஆனால் கோபமடைந்த திருஷ்டத்யும்னன் ராதையின் மகனை வளைந்த முனையுள்ள அம்பால் மூடி, 'நில், நில்!' என்றான்.
8.57.22
विजयं तु धनुः श्रेष्ठं विधृन्वानो महारथः ।
पार्षतस्य धनुश्छित्त्वा शरांश्चाशीविषोपमान् ॥ ८.५७.२२ ॥
மகாரதன் கர்ணன் தனது சிறந்த வில் 'விஜயத்தை' சுழற்றி, பிருஷதனின் மகனின் வில்லையும் விஷப்பாம்புகள் போன்ற அம்புகளையும் வெட்டினான்.
8.57.23
ववर्ष शरवर्षाणि तोयवर्षानिवाम्बुदः ।
छादयामास सङ्क्रुद्धः पार्षतं नवभिः शरैः ॥ ८.५७.२३ ॥
மேகம் மழை பொழிவது போல, கோபம் கொண்ட கர்ணன் அம்புமழை பொழிந்து ஒன்பது அம்புகளால் பிருஷதனின் மகனை மூடினான்.
8.57.24
ते हेमविकृतं वर्म भित्त्वा तस्य महात्मनः ।
शोणिताक्ता व्यराजन्त शक्रगोपा इवानघ ॥ ८.५७.२४ ॥
குற்றமற்றவனே, அந்த மகாத்மாவின் பொன்னிறக் கவசத்தைத் துளைத்த அம்புகள் இரத்தத்தில் தோய்ந்து இந்திரகோபப் பூச்சிகள் போல் ஒளிர்ந்தன.
8.57.25
तदपास्य धनुश्छिन्नं धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय सारवद्भारसाधनम्।
कर्णं विव्याध सप्तत्या शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ८.५७.२५ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க திருஷ்டத்யும்னன் உடைந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, சுமையைத் தாங்கும் வலுவான மற்றொரு வில்லை எடுத்து, வளைந்த கணுக்களையுடைய எழுபது அம்புகளால் கர்ணனைத் துளைத்தான்.
8.57.26
तथैव राजन्कर्णोऽपि पार्षतं शत्रुतापनम् ।
द्रोणशत्रुं महेष्वासो विव्याध निशितैः शरैः ॥ ८.५७.२६ ॥
அரசே, அவ்வாறே பெரும் வில்லாளியான கர்ணனும் துரோணரின் பகைவனும் எதிரிகளை வாட்டுபவனுமான பார்ஷதனைக் கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
8.57.27
पुनरन्यं महाराज शरं कनकभूषणम् ।
प्रेषयामास समरे मृत्युदण्डमिवापरम् ॥ ८.५७.२७ ॥
பெருமன்னா, போரில் கர்ணன் மீண்டும் பொன்னலங்கரிக்கப்பட்ட மற்றொரு அம்பை அனுப்பினான்; அது மரணத்தின் மற்றொரு தண்டம் போலிருந்தது.
8.57.28
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
चिच्छेद शतधा राजन्पार्षतः कृतहस्तवत् ॥ ८.५७.२८ ॥
மக்களின் தலைவனே, திடீரென்று பாய்ந்து வந்த அந்த பயங்கரமான அம்பை, அரசே, பார்ஷதன் திறமையான கையால் நூறு துண்டுகளாக வெட்டினான்.
8.57.29
दृष्टवान्पतितं भूमौ शरं कर्णो विशाम्पते ॥ ८.५७.२९ ॥
மக்களின் தலைவனே, தரையில் விழுந்த அந்த அம்பைக் கர்ணன் கண்டான்.
8.57.30
पार्षतः शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयत् ।
विव्याध चैनं त्वरितो नाराचैः सप्तभिस्तदा ॥ ८.५७.३० ॥
பார்ஷதன் அம்பு மழையால் நாற்புறமும் அவனைச் சூழ்ந்தான்; பின்னர் விரைவாக ஏழு நாராசங்களால் அவனைத் துளைத்தான்.
8.57.31
तं प्रत्यविध्यद्दशभिः शरैर्हेमविभूषितैः ।
तयोर्युद्धं समभवद्दृष्टिश्रोत्रमनोहरम् ॥ ८.५७.३१ ॥
அவர் அவனை பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பத்து அம்புகளால் துளைத்தார். அவர்களிருவருக்கும் நடந்த போர் பார்வைக்கும் கேட்புக்கும் மனம் கவர்வதாக இருந்தது.
8.57.32
आसीद्धोरं च चित्रं च प्रेक्षणीयं च सर्वशः ॥ ८.५७.३२ ॥
அந்தப் போர் எல்லா வகையிலும் பயங்கரமாகவும், வியப்பானதாகவும், காணத்தக்கதாகவும் இருந்தது.
8.57.33
सर्वेषां तत्र भूतानां रोमहर्षो व्यजायत ।
दृष्ट्वा तत्समरे कर्म कर्णपार्षतयोर्नृप ॥ ८.५७.३३ ॥
அரசே, அங்கிருந்த அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் போரில் கர்ணனும் பார்ஷதனும் செய்த அந்தச் செயலைக் கண்டு மயிர் சிலிர்த்தது.
8.57.34
एतस्मिन्नन्तरे द्रौणिरभ्ययात्तं महारथम् ।
पार्षतं शत्रुदमनं शत्रुवीर्यासुनाशनम् ॥ ८.५७.३४ ॥
இதற்கிடையில் துரோணரின் மகன் அசுவத்தாமன், பகைவரை அடக்குபவனும் பகைவரின் வீரியத்தை விரைவில் அழிப்பவனுமான அந்த மகாரதன் பார்ஷதனை நோக்கி முன்னேறினான்.
8.57.35
स दृष्ट्वा समरे यान्तमभीतं च महारथम् ।
अभ्यभाषत सङ्क्रुद्धः पार्षतं शत्रुतापनम् ॥ ८.५७.३५ ॥
போரில் முன்னேறி வந்த அஞ்சாத அந்த மகாரதனைக் கண்டு, கோபம் கொண்டு பகைவரை வருத்தும் பார்ஷதனிடம் அவன் பேசினான்.
8.57.36
रथं रथेन सम्पीड्य पार्षतस्य तु ब्राह्मणः ॥ ८.५७.३६ ॥
அந்தணனாகிய அசுவத்தாமன் பார்ஷதனின் தேரை தன் தேரால் நெருக்கி அழுத்தினான்.
8.57.37
तिष्ठतिष्ठेति ब्रह्मघ्न न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ।
इत्युक्त्वा सुभृशं वीरः शीघ्रकृन्निशितैः शरैः।
छादयामास समरे यतमानो महारथः ॥ ८.५७.३७ ॥
"நில், நில், பிரம்மக்னனே! நான் உயிருடன் இருக்கையில் நீ தப்ப மாட்டாய்." இவ்வாறு மிகவும் கூறி, வீரனும் மகாரதனுமான அவன் போரில் முயன்று கூர்மையான அம்புகளால் விரைந்து அவனை மறைத்தான்.
8.57.38
यत्नतः परया शक्त्या धृष्टद्युम्नं महारथम् ।
योधयामास समरे क्रुद्धरूपो विशाम्पते ॥ ८.५७.३८ ॥
மக்களின் தலைவனே! கோபம் நிறைந்த உருவத்துடன் அவன் பெரும் வலிமையோடும் முயற்சியோடும் போரில் மகாரதன் திருஷ்டத்யும்னனுடன் போரிட்டான்.
8.57.39
तयोस्तु सन्निपाते हि घोररूपो विशाम्पते ॥ ८.५७.३९ ॥
மக்களின் தலைவனே! அவர்கள் இருவரின் அந்த மோதல் உண்மையிலேயே கொடிய வடிவம் கொண்டதாக இருந்தது.
8.57.40
यथा हि समरे द्रौणिः पार्षतं दृश्यत मारिष ।
नातिहृष्टमना ह्यासीन्मन्वानो मृत्युमात्मनः ॥ ८.५७.४० ॥
ஐயா! போரில் துரோணியின் மகன் பார்ஷதனை எவ்வாறு கண்டானோ, அவன் அதிக மகிழ்ச்சியுள்ள மனத்தோடு இல்லை; தன் மரணத்தையே நினைத்துக்கொண்டிருந்தான்.
8.57.41
स ज्ञात्वा पितुरत्यन्तरैरिणं तु महाहवे ।
आत्मानं समरे ज्ञात्वाऽशस्त्रवध्यं महाबलः।
जवेनाभिययौ द्रौणिं कालः कालक्षये यथा ॥ ८.५७.४१ ॥
அவன், தந்தையின் பெரிய போர்க்களத்தையும், போரில் தான் ஆயுதங்களால் கொல்லப்பட முடியாதவன் என்பதையும் அறிந்து, மகாபலனாக, கால முடிவில் காலன் வருவதுபோல் வேகத்துடன் துரோணியை நோக்கி விரைந்தான்.
8.57.42
द्रौणिस्तु दृष्ट्वा राजेन्द्र धृष्टद्युम्नमवस्थितम् ।
क्रोधेन निःश्वसन्वीरः पार्षदं समभिद्रवत् ॥ ८.५७.४२ ॥
அரசர்களின் அரசனே! துரோணியின் மகன் திருஷ்டத்யும்னன் நின்றிருப்பதைக் கண்டு, கோபத்தால் பெருமூச்செறிந்தவனாக அந்த வீரன் பார்ஷதனைத் தாக்கி விரைந்தான்.
8.57.43
तावन्योन्यं तु दृष्ट्वैव संरम्भं जग्मतुः परम् ।
प्रगृह्य महती चापे शरासनसमन्विते ॥ ८.५७.४३ ॥
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கண்டதும் பெரும் சினம் கொண்டனர்; பெரிய வில்லையும் அம்புகளுடன் கூடிய வில்லையும் ஏந்தினர்.
8.57.44
अथाब्रवीन्महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
धृष्टद्युम्नं समीपस्थं त्वरमाणो विशाम्पते ॥ ८.५७.४४ ॥
அப்போது, மன்னா! வலிமைமிக்க துரோணரின் மகன் விரைவாக அருகில் நின்ற திருஷ்டத்யும்னனிடம் சொன்னான் — ஓ மக்களின் தலைவனே!
8.57.45
पाञ्चालापशदाद्य त्वां प्रेषयामि यमक्षयम् ।
पापं हि यत्त्वया कर्म कृतं तातं घ्नता रणे ॥ ८.५७.४५ ॥
பாஞ்சாலர்களின் அவமானமே! இன்று உன்னை யமலோகத்திற்கு அனுப்புகிறேன்; போரில் என் தந்தையைக் கொன்று நீ பாவச்செயல் செய்தாய்.
8.57.46
अद्य त्वं प्राप्स्यसे तद्वै यथा ह्यकुशलस्तथा ।
अरक्ष्यमाणः पार्थेन यदि तिष्ठसि संयुगे।
नापक्रामसि वा मोहात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ८.५७.४६ ॥
இன்று நீ அதே பலனை அடைவாய்; பார்த்தனால் காக்கப்படாமல் போரில் நிற்பாயெனில், அல்லது மயக்கத்தால் ஓடாமல் இருந்தாலோ. இதுவே உண்மை, உனக்கு நான் சொல்கிறேன்.