ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.74.1
एतच्छ्रुत्वा पाण्डवो धर्मराजो ।
भ्रातुर्वाक्यं परुषं फल्गुनस्य।
उत्थाय तस्माच्छयनादुवाच ।
पार्थं ततो दुःखपरीतचेताः ॥ ८.७४.१ ॥
ଏହା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବ ଧର୍ମରାଜ, ଭାଇ ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କର କଠୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଶଯ୍ୟାରୁ ଉଠି, ଦୁଃଖରେ ବ୍ୟାକୁଳ ମନରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
8.74.2
कृतं मया पार्थं न साधुकर्म ।
येन प्राप्तं व्यसनं वः सुघोरम्।
तस्माच्छिरश्छिन्धि ममैतदद्य ।
कुलान्तकस्याधमपूरुषस्य ॥ ८.७४.२ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ କୌଣସି ଶୁଭ କର୍ମ କରିନାହିଁ; ଯାହାଯୋଗୁ ତୁମମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତି ଘୋର ବିପଦ ଆସିଛି। ଅତଏବ ଆଜି ମୋର ଏହି ମସ୍ତକ ଛେଦନ କର, କୁଳନାଶକ ଏହି ଅଧମ ପୁରୁଷର।
8.74.3
पापस्य पाप्मोहतस्य वीर ।
विमूढबुद्धेरलसस्य भीरोः।
वृद्धावमन्सुः परुषत्य चैव ।
किं ते चिरं मामनुसृज्य रूक्षम् ॥ ८.७४.३ ॥
ହେ ବୀର, ପାପୀ, ପାପରେ ପୀଡ଼ିତ, ମୂଢ଼ବୁଦ୍ଧି, ଆଳସୁଆ ଓ ଭୀରୁ, ବୟୋଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କ ଅପମାନକାରୀ ମୋତେ ଏତେ ସମୟ କଠୋର ବାକ୍ୟରେ ପଛେ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ତୁମକୁ କ'ଣ ମିଳିବ?
8.74.4
गच्छाम्यहं वनमद्यैव पापः ।
सुखं भवान्वर्ततां मद्विहीनः।
योग्यो राजा भीमसेनो महात्मा ।
क्लीबस्य किं वा मम राज्यकृत्यम् ॥ ८.७४.४ ॥
ମୁଁ ଆଜି ହିଁ ବନକୁ ଯାଉଛି, ମୁଁ ପାପୀ। ମୋ ବିନା ତୁମେ ସୁଖରେ ରୁହ। ଯୋଗ୍ୟ ରାଜା ମହାତ୍ମା ଭୀମସେନ। କ୍ଳୀବ ପୁରୁଷର ରାଜ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟରେ କ'ଣ ପ୍ରୟୋଜନ?
8.74.5
न चापि शक्तः परुषाणि सोढुं ।
पुनस्तवेमानि रुषान्वितस्य।
भीमोऽस्तु राजा मम जीवितेन ।
न कार्यमद्यावमतस्य वीर ॥ ८.७४.५ ॥
ତୁମର ଏହି କଠୋର ବାକ୍ୟ ପୁଣି ସହିବାକୁ ମୋର ଶକ୍ତି ନାହିଁ। ମୁଁ ଜୀବିତ ଥିବା ଯାଏଁ ଭୀମ ହିଁ ରାଜା ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ବୀର, ଅପମାନିତ ମୋର ଆଜି କୌଣସି କାମ ନାହିଁ।
8.74.6
इत्येवमुक्त्वा सहसोत्पपात ।
रुषान्वितस्तच्छयनं विहाय।
इयेष निर्गन्तुमथो वनाय ।
तं वासुदेवः प्रणतोऽभ्युवाच ॥ ८.७४.६ ॥
ଏହା କହି ସେ ହଠାତ୍ ଉଠି ଠିଆ ହେଲା। କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଶଯ୍ୟା ତ୍ୟାଗ କରି ବନକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲା। ସେତେବେଳେ ବାସୁଦେବ ପ୍ରଣାମ କରି ତାକୁ କହିଲେ।
8.74.7
न राजन्विदितं तत्ते यथा गाण्डीवधन्वनः ।
प्रतिज्ञा सत्यसन्धस्य गाण्डीवं प्रति विश्रुता ॥ ८.७४.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସତ୍ୟସନ୍ଧଙ୍କର ଗାଣ୍ଡୀବ ବିଷୟକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ତୁମେ ଜାଣି ନାହଁ କି?
8.74.8
ब्रूयाद्य एनं गाण्डीवं देह्यन्यस्मै त्वमित्युत ।
वध्योऽस्य स पुमाँल्लोके त्वया चोक्तोयमीदृशम् ॥ ८.७४.८ ॥
"ତୁମେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଅନ୍ୟକୁ ଦିଅ" ଏପରି ଯିଏ ଏହାକୁ କହେ, ସେ ଜଗତରେ ବଧଯୋଗ୍ୟ; ଏବଂ ଏପରି କଥା ତୁମେ କହିଛ।
8.74.9
ततः सत्यां प्रतिज्ञां तां पार्थेन प्रतिरक्षता ।
मच्छन्दादवमानोऽयं कृतस्तव महीपते ॥ ८.७४.९ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପାର୍ଥ ମୋ ଇଚ୍ଛାରେ, ହେ ମହୀପତି, ତୁମର ଏହି ଅପମାନ କରିଛନ୍ତି।
8.74.10
गुरूणामवमानो हि वध इत्यभिधीयते ।
तस्मात्क्षम महाबाहो मम पार्थस्य चोभयोः ॥ ८.७४.१० ॥
ଗୁରୁଜନଙ୍କ ଅପମାନ ହିଁ ବଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତେଣୁ, ହେ ମହାବାହୁ, ମୋତେ ଓ ପାର୍ଥ ଦୁହିଁଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର।
8.74.11
व्यतिक्रममिमं राजन्सत्यसंरक्षणं प्रति ।
शरणं त्वां महाराज प्रतिपन्नावुभावपि ॥ ८.७४.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସତ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ଏହି ଉଲ୍ଲଂଘନ ପାଇଁ, ହେ ମହାରାଜ, ଆମେ ଦୁହେଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛୁ।
8.74.12
क्षन्तुमर्हसि मे राजन्प्रणतस्याभियाचतः ।
राधेयस्याद्य पापस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ८.७४.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପ୍ରଣତ ହୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ମୋତେ ଆପଣ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଆଜି ଏହି ପାପୀ ରାଧେୟର ରକ୍ତ ପୃଥିବୀ ପାନ କରିବ।
8.74.13
सत्यं ते प्रतिजानामि हतं विद्व्यद्य सूतजम् ।
यस्येच्छसि वधं तस्य गतमेवाद्य जिवीतम् ॥ ८.७४.१३ ॥
ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି; ଆଜି ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୃତ ବୋଲି ଜାଣ। ଯାହାର ବଧ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ତାହାର ଜୀବନ ଆଜି ହିଁ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି।
8.74.14
इति कृष्णवचः श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ससम्भ्रमं हृषीकेशमुत्थाप्य प्रणतं तदा।
कृताञ्जलिमुवाचेदं वाक्यं यत्समनन्तरम् ॥ ८.७४.१४ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବ୍ୟଗ୍ର ହୋଇ ପ୍ରଣତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ କରଯୋଡ଼ି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଏହି କଥା କହିଲେ।
8.74.15
एवमेव यथात्थ त्वमस्त्येषोऽतिक्रमो मम ।
अनुनीतोऽस्मि गोविन्द तारितश्चास्मि माधव ॥ ८.७४.१५ ॥
ତୁମେ ଯେପରି କହିଲ, ସେପରି ହିଁ; ଏହା ମୋର ଅତିକ୍ରମ। ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବୋଧିତ ହୋଇଛି; ହେ ମାଧବ, ମୁଁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛି।
8.74.16
मोचिता व्यसनाद्धोराद्वयमद्य त्वयाच्युत ।
भवन्तं नावमासाद्य ह्यावां व्यसनसागरात्।
घोरादद्य समुत्तीर्णावुभावज्ञानमोहितौ ॥ ८.७४.१६ ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଆଜି ତୁମେ ଆମକୁ ଭୟଙ୍କର ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତ କଲ। ତୁମକୁ ନୌକା ରୂପେ ପାଇ, ଅଜ୍ଞାନରେ ମୋହିତ ଆମେ ଦୁହେଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ବିପଦସାଗର ପାର ହୋଇଗଲୁ।
8.74.17
त्वद्बुद्धिप्लवमासाद्य दुःखशोकार्णवाद्वयम् ।
समुत्तीर्णाः सहामात्याः सनाथाः स्म त्वयाच्युत ॥ ८.७४.१७ ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧିରୂପୀ ଭେଲା ପାଇ, ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଦୁଃଖ-ଶୋକ ସାଗର ପାର ହୋଇଗଲୁ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନାଥ ହୋଇଗଲୁ।