Mahābhārata · Adhyāya 8.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.87.1
सर राजपुत्रेण समार्च्छदुग्र… ।
दुःशासनेन निकृतो निकृत्या ॥ ८.८७.१ ॥
El hijo del rey golpeó con flechas feroces… herido por Duḥśāsana, (Bhīma) contraatacó con armas cortantes.
8.87.2
तत्राकरोद्दुष्करं राजपुत्रो ।
दुःशासनः कुरुवीरो महात्मा।
यद्भीमसेनं प्रतियोधयद्रणे ।
जम्भो यथा शक्रमुदारवीर्यम् ॥ ८.८७.२ ॥
Allí el hijo del rey, Duḥśāsana, héroe de los Kuru de gran alma, realizó una hazaña difícil: en la batalla combatió contra Bhīmasena, como Jambha luchó contra Indra de noble valor.
8.87.3
धनुच्छित्त्वा भीमसेनस्य सङ्ख्ये ।
षड्भिः शरैः सारथिमभ्यविध्यत्।
ततोऽविध्यत्त्रिंशता भीमसेनं ।
वरेषुभिर्वन्यमिव द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.३ ॥
Tras cortar el arco de Bhīmasena en la batalla, hirió al auriga con seis flechas; luego, con treinta excelentes flechas, atravesó a Bhīmasena como se atraviesa a un señor de elefantes salvaje.
8.87.4
स कार्मुकं गृह्य तु भारसाधनं ।
भीमस्तदा राजपुत्रं ह्यविध्यत्।
पञ्चाशतैर्बाणगणैः स्तनानन्तरे ।
तोत्रैर्यथा तीव्रवेगं द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.४ ॥
Entonces Bhīma, tomando un arco capaz de soportar la carga, atravesó al hijo del rey en medio del pecho con una descarga de cincuenta flechas, como se pincha con varas a un señor de elefantes de rápida embestida.
8.87.5
ततस्तु राजन्विरथं महात्मा ।
दुःशासनो भीमसेनं चकार।
निहत्य सङ्ख्ये चतुरोऽस्य बाहा… ।
ञ्छित्त्वा रथेषां पुनरेव चाक्षिपत् ॥ ८.८७.५ ॥
Entonces, oh rey, el magnánimo Duḥśāsana dejó a Bhīmasena sin carro; habiendo abatido sus cuatro… (caballos) en la batalla y cortado los caballos del carro, volvió a lanzar sus ataques.
8.87.6
ततः क्षितिस्वो ह्यबरुह्य याना… ।
द्वृकोदरो मदया तस्य वाहान्।
यमक्षयं प्रेषयित्वा महात्मा ।
रथं समाकर्पत राजसूनोः ॥ ८.८७.६ ॥
Entonces Bhīma, señor de la tierra, descendió de su carro; el magnánimo de vientre de lobo, con su maza, envió los caballos de aquel a la morada de Yama y arrastró hacia sí el carro del hijo del rey.
8.87.7
तस्मादवप्लुत्य रथात्ससर्ज ।
दुःशासनस्तोमरमुग्रवेगम्।
स तेन विद्धो ह्युरसि ह्यप्रमेयो ।
गदां तस्मै विससर्जाप्रमेयाम् ॥ ८.८७.७ ॥
Entonces, saltando del carro, Duḥśāsana lanzó una lanza de fiera velocidad; le alcanzó en el pecho al inconmensurable, y él le lanzó una maza inconmensurable.
8.87.8
ततः क्रोधाद्भीमसेनः कृतानि ।
सर्वाणि दुःखान्यनुसंस्मरन्वै।
संस्मृत्य संस्मृत्य तथा प्रतिज्ञा… ।
मुग्रामसौ राजपुत्रौ व्यषीदत् ॥ ८.८७.८ ॥
Entonces, con ira, Bhīmasena recordó todos los sufrimientos que le habían sido infligidos; recordándolos una y otra vez, y también su voto, se abatió, afligido profundamente por los dos príncipes.
8.87.9
सञ्चिन्तितं रोषमतीव वेगा-
त्त्रयोदशाब्दं पुरुषप्रवीरः।
प्रगृह्य वज्राशनितुल्यवेगां ।
गदां करेणाथ वृकोदरो रुषा ॥ ८.८७.९ ॥
La ira intensa acumulada en su corazón durante trece años brotó ahora con fuerza; el mejor de los hombres, Vṛkodara, empuñó en su mano una maza de velocidad igual al rayo y al trueno, y se llenó de cólera.
8.87.10
निपातयित्वा पृथिवीतले भृशं ।
स ताजयामा वृकोदरो बली।
अतीव सन्ताडितभिन्नगात्रो ।
दुःशासनो वै निपपात भूमौ ॥ ८.८७.१० ॥
Tras derribarlo violentamente sobre el suelo, el poderoso Vṛkodara lo golpeó; con los miembros destrozados por los golpes, Duḥśāsana cayó en verdad a la tierra.
8.87.11
आक्रम्य कण्ठे युधि राजपुत्रं ।
संरक्तनेत्रो ह्यब्रवीद्धार्तराष्ट्रम्।
तद्ब्रूहि किं त्वं परिमार्गमाणो ।
ह्यस्मान्पराभूय इहागतः पुनः ॥ ८.८७.११ ॥
Oprimiendo la garganta del hijo del rey en la batalla, con los ojos enrojecidos le dijo al hijo de Dhṛtarāṣṭra: "Dime, ¿qué buscas, que has vuelto aquí para vencernos otra vez?"
8.87.12
दिदीपयंस्तद्भृशदीपितं मे ।
चिरार्जितं रोषमतिप्रदीप्तम्।
मधु प्रपास्ये तव कोष्टभाजना… ।
दित्यब्रवीद्भीमसेनस्तरस्वी ॥ ८.८७.१२ ॥
"Avivando mi cólera largamente acumulada, ya muy encendida y ardiendo con furia, beberé miel del recipiente de tu vientre…" — así habló el veloz Bhīmasena.
8.87.13
दुःशासनं कण्ठदेशे प्रमृद्रं… ।
स्ततः क्रूरं भीमसेनश्चकार।
कतं व्यंसयित्वा सहसा ससार ।
बलादसौ धार्तराष्ट्रस्तरस्वी ॥ ८.८७.१३ ॥
Oprimiendo la garganta de Duḥśāsana… entonces Bhīmasena lo hizo con crueldad; de repente, arrastrándolo, se fue por la fuerza — aquel veloz hijo de Dhṛtarāṣṭra.
8.87.14
भीमोऽभिदुद्राव सुतं त्वदीयं ।
सपत्रतां दर्शयन्धार्तराष्ट्रे।
मृगं मुहुः सिंहशिशुर्यथा वने ।
तथाश्वभिद्रुत्य महाबलं बली ॥ ८.८७.१४ ॥
Bhīma se abalanzó sobre tu hijo, mostrando hostilidad hacia el hijo de Dhṛtarāṣṭra — como un cachorro de león que una y otra vez se lanza sobre un ciervo en el bosque, así el fuerte, con sus caballos, atacó a aquel poderoso.
8.87.15
निगृह्य चैनं परमेण कर्मणा ।
उत्क्षिप्य चोत्क्षिप्य च तूर्णमेनम्।
भूमौ तदा निष्पिपेषाथ वीर ।
असिं विकोशं विमलं चकार ॥ ८.८७.१५ ॥
Apresándolo, con una hazaña suprema, levantándolo una y otra vez, con rapidez aquel héroe lo aplastó contra el suelo; luego desenvainó su espada brillante.
8.87.16
तं पातयित्वा तु वृकोदरोऽथ ।
जगर्ज हर्षेण विनादयन्दिशः।
नादेन तेनाखिलपार्श्ववर्तिनो ।
मूर्च्छाकुलाः पतितास्त्वाजमीढ ॥ ८.८७.१६ ॥
Habiéndolo derribado, Vṛkodara rugió de alegría, llenando las direcciones de estruendo. Con aquel rugido, todos los que estaban cerca cayeron desvanecidos, oh Ajamīḍha.
8.87.17
दुःशासनं तत्र समीक्ष्य राज… ।
न्भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा।
स्मृत्वा च केशग्रहणं च देव्या ।
वस्त्रापहारं च रजस्वलायाः ॥ ८.८७.१७ ॥
Allí, al ver a Duḥśāsana, Bhīma de brazos poderosos, de hazañas inconcebibles, recordó el asimiento de los cabellos de la reina y el despojo de la vestidura de la mujer en su menstruación.
8.87.18
अनागसो भर्तृपराङ्मुखाया ।
दुःखानि दत्तान्यपि विप्रचिन्त्या।
जज्वाल कोपादथ भीमसेन ।
आज्यप्रसिक्तो हि यथा हुताशः ॥ ८.८७.१८ ॥
Meditando profundamente en los sufrimientos infligidos a quien no había cometido falta y no se había apartado de sus esposos, Bhīmasena ardió de ira como un fuego rociado con mantequilla clarificada.
8.87.19
तत्राह कर्णं च सुयोधनं च ।
कृपं द्रौणिं कृतवर्माणमेव।
निहन्मि दुःशासनमद्य पापं ।
संरक्ष्यतामद्य समस्तयोधाः ॥ ८.८७.१९ ॥
Allí habló a Karṇa, a Suyodhana, a Kṛpa, al hijo de Droṇa, Aśvatthāman, y también a Kṛtavarman: "Hoy mataré a este malvado Duḥśāsana; que hoy todos los guerreros sean protegidos."
8.87.20
सुयोधनस्याधिरथेः समक्षम् ॥ ८.८७.२० ॥
en presencia de Suyodhana y del hijo de Adhiratha (Karṇa).
8.87.21
असिं समुद्यम्य सितं सुधारं ।
कण्ठे पदाक्रम्य च वेपमानम्।
उवाच तद्गौरिति यद्ब्रुवाणो ।
हृष्टोऽवदः कर्णसुयोधनाभ्याम् ॥ ८.८७.२१ ॥
Alzando una espada brillante y bien afilada y poniendo el pie sobre el cuello del que temblaba, habló diciendo «aquella vaca...», y, complacido, se dirigió a Karṇa y a Suyodhana.
8.87.22
ये राजसूयावभृथे पवित्रा ।
जाताः कछा याज्ञसेन्या दुरात्मन्।
ते पाणिना कतरेणावकृष्टा… ।
स्तद्ब्रूहि त्वां पृच्छति भीमसेनः ॥ ८.८७.२२ ॥
El cabello que se volvió sagrado en la ablución final del Rājasūya, el cabello de Yājñasenī, ¡oh malvado! ¿Con qué mano fue arrastrado? Dilo; Bhīmasena te pregunta.
8.87.23
जगाद भीमं परिवृत्तनेत्रः ॥ ८.८७.२३ ॥
Con los ojos desorbitados por la ira, habló a Bhīma.
8.87.24
अयं करिकराकारः पीनस्तनविमर्दनः ।
गोसहस्रप्रदाता च क्षत्रियान्तकरः करः ॥ ८.८७.२४ ॥
Esta mano, con la forma de la trompa de un elefante, que aplastó pechos llenos, que dio mil vacas, que es el destructor de los kṣatriyas.
8.87.25
अनेन याज्ञसेन्या मे भीम केशा विकर्षिताः ।
पश्यतां कुरुमुख्यानां युष्माकं च सभासदाम् ॥ ८.८७.२५ ॥
¡Oh Bhīma! Con esta misma mano fue arrastrado el cabello de mi Yājñasenī, mientras los principales kurus, tú y los miembros de la asamblea miraban.
8.87.26
एवं त्वसौ राजसुतं निशम्य ।
ब्रुवन्तमाजौ विनिपीड्य वक्षः।
भीमो बलात्तं प्रतिगृह्य दोर्भ्या… ।
मुच्चैर्ननादाथ समस्तयोधान् ॥ ८.८७.२६ ॥
Al oír las palabras del príncipe, Bhīma le oprimió el pecho en la batalla, lo agarró con fuerza con ambos brazos y rugió en voz alta para que todos los guerreros lo oyeran.
8.87.27
उवाच यस्यास्ति बलं स रक्ष… ।
त्वसौ भवेदद्य निरस्तबाहुः।
दुःशानं जीवितं प्रोत्सृजन्त… ।
माक्षिप्य योधांस्तरसा महाबलः ॥ ८.८७.२७ ॥
«Que quien tenga fuerza lo proteja; hoy que se quede sin brazos». Y mientras Duḥśāsana entregaba la vida, el de gran fuerza arrojó rápidamente a los guerreros.
8.87.28
एवं क्रुद्धो भीमसेनः करेण ।
उत्पाटयामास भुजं महात्मा।
दुःशासनं तेन स वीरमध्ये ।
जघान वज्राशनिसन्निभेन ॥ ८.८७.२८ ॥
Así, encolerizado, Bhīmasena arrancó con su mano el brazo del magnánimo Duḥśāsana, y luego, en medio de los héroes, lo mató con ese mismo brazo, con un golpe semejante al rayo y al trueno.
8.87.29
कण्ठे समाक्रम्य च वेपमानं ।
कृत्वाऽनु रूपं परमं सुघोरम्।
कालान्तकाभ्यां सदृशं तदानीं ।
विदार्य वक्षश्च महारथस्य ॥ ८.८७.२९ ॥
Presionando el cuello del que temblaba, adoptando una forma suprema y espantosa, entonces semejante a la Muerte y al Destructor, desgarró el pecho del gran guerrero.
8.87.30
दुःशासनस्य निपुशासनस्य ।
उद्धृत्य वक्षः पतितस्य भूमौ।
ततोऽपिबच्छोणितमस्य कोष्ण… ।
मास्वाद्य चास्वाद्य च वीक्षमाणः ॥ ८.८७.३० ॥
Alzando el pecho de Duḥśāsana, caído en tierra, luego bebió su sangre caliente, saboreándola una y otra vez, mirando.
8.87.31
क्रुद्धः प्रहृष्टो निजगाद वाक्यं ।
स्तन्यस्य मातुः पयसोऽमृतस्य।
माध्वीकजस्येव रसस्य तस्य ।
मधोश्च पानाद्यवकस्य पानात् ॥ ८.८७.३१ ॥
Furioso y alegre, pronunció estas palabras: ese jugo es como la leche materna, como el néctar, como el jugo nacido del vino de miel, como beber miel y el brebaje de cebada.
8.87.32
पयोदधिभ्यां मथिताच्च मुख्या… ।
त्तथेक्षुसारस्य मनोहरस्य।
सर्वेभ्य एवाभ्यधिको रसोऽस्य ।
मतो ममाद्याहितलोहितस्य ॥ ८.८७.३२ ॥
Batido con leche y cuajada, lo principal… y más que el delicioso jugo de la esencia de caña, el jugo de este es, por encima de todos, el más excelente; hoy el jugo de este cuya sangre ha sido derramada es para mí el mejor.
8.87.33
एवं ब्रुवाणं पुनरुत्थितं त… ।
मास्फोट्य वल्गन्तमतिप्रहृष्टम्।
ये भीमसेनं ददृशुस्तदानीं ।
प्रायेण तेऽपि व्यथिता निपेतुः ॥ ८.८७.३३ ॥
Diciendo esto, se levantó de nuevo, se golpeó los brazos y saltó lleno de gran júbilo; quienes vieron entonces a Bhīmasena cayeron, en su mayoría, afligidos.
8.87.34
ये चापि नासन्पतिता मनुष्या… ।
स्तेषां करेभ्यः पतितं तु शस्त्रम्।
भयाच्च सञ्चुक्रुशुरस्वरैस्तदा ।
निमीलिताक्षा मुमुहुश्च तत्र ॥ ८.८७.३४ ॥
Las armas cayeron de las manos de los hombres que no habían caído; por el miedo gritaron entonces con voces fuertes y, con los ojos cerrados, se desmayaron allí mismo.
8.87.35
ये तत्र भीमं रुधिरं पिबन्तं ।
दुःशासनस्य ददृशुः प्रपन्नाः।
नायं मनुष्यस्त्विति भाषमाणाः ।
सर्वेऽपलायन्त भयाभिपन्नाः ॥ ८.८७.३५ ॥
Quienes se acercaron y vieron a Bhīma bebiendo la sangre de Duḥśāsana, diciendo «este no es un hombre», fueron presa del miedo y todos huyeron.