Mahābhārata · Adhyāya 8.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.87.1
सर राजपुत्रेण समार्च्छदुग्र… ।
दुःशासनेन निकृतो निकृत्या ॥ ८.८७.१ ॥
Der Königssohn traf mit wilden Pfeilen… von Duḥśāsana verwundet, schlug (Bhīma) mit schneidenden Waffen zurück.
8.87.2
तत्राकरोद्दुष्करं राजपुत्रो ।
दुःशासनः कुरुवीरो महात्मा।
यद्भीमसेनं प्रतियोधयद्रणे ।
जम्भो यथा शक्रमुदारवीर्यम् ॥ ८.८७.२ ॥
Dort vollbrachte der Königssohn Duḥśāsana, der großherzige Held der Kuru, eine schwere Tat: Im Kampf stellte er sich Bhīmasena entgegen, wie Jambha gegen Indra von edler Tapferkeit kämpfte.
8.87.3
धनुच्छित्त्वा भीमसेनस्य सङ्ख्ये ।
षड्भिः शरैः सारथिमभ्यविध्यत्।
ततोऽविध्यत्त्रिंशता भीमसेनं ।
वरेषुभिर्वन्यमिव द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.३ ॥
Nachdem er Bhīmasenas Bogen im Kampf zerschnitten hatte, traf er den Wagenlenker mit sechs Pfeilen; dann durchbohrte er Bhīmasena mit dreißig vorzüglichen Pfeilen, wie man einen wilden Elefantenfürsten durchbohrt.
8.87.4
स कार्मुकं गृह्य तु भारसाधनं ।
भीमस्तदा राजपुत्रं ह्यविध्यत्।
पञ्चाशतैर्बाणगणैः स्तनानन्तरे ।
तोत्रैर्यथा तीव्रवेगं द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.४ ॥
Da nahm Bhīma einen Bogen, der die Last zu tragen vermochte, und durchbohrte den Königssohn mitten in der Brust mit einem Hagel von fünfzig Pfeilen, wie man einen schnell heranstürmenden Elefantenfürsten mit Stacheln durchbohrt.
8.87.5
ततस्तु राजन्विरथं महात्मा ।
दुःशासनो भीमसेनं चकार।
निहत्य सङ्ख्ये चतुरोऽस्य बाहा… ।
ञ्छित्त्वा रथेषां पुनरेव चाक्षिपत् ॥ ८.८७.५ ॥
Dann, o König, machte der großherzige Duḥśāsana Bhīmasena wagenlos; nachdem er im Kampf seine vier… (Pferde) erschlagen und die Wagenpferde zerschnitten hatte, schleuderte er erneut.
8.87.6
ततः क्षितिस्वो ह्यबरुह्य याना… ।
द्वृकोदरो मदया तस्य वाहान्।
यमक्षयं प्रेषयित्वा महात्मा ।
रथं समाकर्पत राजसूनोः ॥ ८.८७.६ ॥
Da stieg Bhīma, der Herr der Erde, von seinem Wagen; der großherzige Wolfsbauch sandte mit seiner Keule die Pferde des Königssohnes in Yamas Reich und zog dessen Wagen zu sich heran.
8.87.7
तस्मादवप्लुत्य रथात्ससर्ज ।
दुःशासनस्तोमरमुग्रवेगम्।
स तेन विद्धो ह्युरसि ह्यप्रमेयो ।
गदां तस्मै विससर्जाप्रमेयाम् ॥ ८.८७.७ ॥
Da sprang Duḥśāsana vom Wagen und schleuderte einen Speer von wilder Geschwindigkeit; er traf die Brust des Unermesslichen, und jener schleuderte ihm eine unermessliche Keule entgegen.
8.87.8
ततः क्रोधाद्भीमसेनः कृतानि ।
सर्वाणि दुःखान्यनुसंस्मरन्वै।
संस्मृत्य संस्मृत्य तथा प्रतिज्ञा… ।
मुग्रामसौ राजपुत्रौ व्यषीदत् ॥ ८.८७.८ ॥
Da erinnerte sich Bhīmasena im Zorn aller Leiden, die ihm zugefügt worden waren; immer wieder erinnerte er sich daran und an sein Gelübde, und er sank nieder, von bitterem Kummer um die beiden Prinzen erfasst.
8.87.9
सञ्चिन्तितं रोषमतीव वेगा-
त्त्रयोदशाब्दं पुरुषप्रवीरः।
प्रगृह्य वज्राशनितुल्यवेगां ।
गदां करेणाथ वृकोदरो रुषा ॥ ८.८७.९ ॥
Der über dreizehn Jahre im Herzen gesammelte heftige Zorn brach nun mit Macht hervor; der beste der Männer, Vṛkodara, ergriff mit der Hand eine Keule von der Geschwindigkeit des Donnerkeils und des Blitzes und erfüllte sich mit Wut.
8.87.10
निपातयित्वा पृथिवीतले भृशं ।
स ताजयामा वृकोदरो बली।
अतीव सन्ताडितभिन्नगात्रो ।
दुःशासनो वै निपपात भूमौ ॥ ८.८७.१० ॥
Nachdem er ihn heftig zu Boden geworfen hatte, schlug der mächtige Vṛkodara ihn; mit zerschmetterten Gliedern durch die Schläge stürzte Duḥśāsana wahrlich zur Erde.
8.87.11
आक्रम्य कण्ठे युधि राजपुत्रं ।
संरक्तनेत्रो ह्यब्रवीद्धार्तराष्ट्रम्।
तद्ब्रूहि किं त्वं परिमार्गमाणो ।
ह्यस्मान्पराभूय इहागतः पुनः ॥ ८.८७.११ ॥
Den Hals des Königssohnes im Kampf niederdrückend, sprach er mit blutroten Augen zum Sohn des Dhṛtarāṣṭra: »Sag, was suchst du, dass du hierher zurückgekehrt bist, um uns erneut zu besiegen?«
8.87.12
दिदीपयंस्तद्भृशदीपितं मे ।
चिरार्जितं रोषमतिप्रदीप्तम्।
मधु प्रपास्ये तव कोष्टभाजना… ।
दित्यब्रवीद्भीमसेनस्तरस्वी ॥ ८.८७.१२ ॥
»Ich will meinen lange angesammelten, schon heftig entfachten und lodernden Zorn noch weiter anfachen und aus dem Bauchgefäß deinen Honig trinken…« — so sprach der schnelle Bhīmasena.
8.87.13
दुःशासनं कण्ठदेशे प्रमृद्रं… ।
स्ततः क्रूरं भीमसेनश्चकार।
कतं व्यंसयित्वा सहसा ससार ।
बलादसौ धार्तराष्ट्रस्तरस्वी ॥ ८.८७.१३ ॥
Den Hals Duḥśāsanas niederdrückend… da tat Bhīmasena es grausam; plötzlich schleppte er ihn mit Gewalt davon — jener schnelle Sohn des Dhṛtarāṣṭra.
8.87.14
भीमोऽभिदुद्राव सुतं त्वदीयं ।
सपत्रतां दर्शयन्धार्तराष्ट्रे।
मृगं मुहुः सिंहशिशुर्यथा वने ।
तथाश्वभिद्रुत्य महाबलं बली ॥ ८.८७.१४ ॥
Bhīma stürzte sich auf deinen Sohn und zeigte Feindschaft gegen den Sohn des Dhṛtarāṣṭra — wie ein Löwenjunges sich im Wald immer wieder auf einen Hirsch wirft, so griff der Starke mit seinen Pferden jenen Mächtigen an.
8.87.15
निगृह्य चैनं परमेण कर्मणा ।
उत्क्षिप्य चोत्क्षिप्य च तूर्णमेनम्।
भूमौ तदा निष्पिपेषाथ वीर ।
असिं विकोशं विमलं चकार ॥ ८.८७.१५ ॥
Ihn ergreifend, durch eine höchste Tat, immer wieder emporhebend, zermalmte ihn der Held rasch auf dem Boden; dann zog er sein blankes Schwert aus der Scheide.
8.87.16
तं पातयित्वा तु वृकोदरोऽथ ।
जगर्ज हर्षेण विनादयन्दिशः।
नादेन तेनाखिलपार्श्ववर्तिनो ।
मूर्च्छाकुलाः पतितास्त्वाजमीढ ॥ ८.८७.१६ ॥
Nachdem er ihn niedergeworfen hatte, brüllte Vṛkodara vor Freude und ließ die Himmelsrichtungen widerhallen. Durch dieses Brüllen stürzten alle in der Nähe ohnmächtig nieder, o Ajamīḍha.
8.87.17
दुःशासनं तत्र समीक्ष्य राज… ।
न्भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा।
स्मृत्वा च केशग्रहणं च देव्या ।
वस्त्रापहारं च रजस्वलायाः ॥ ८.८७.१७ ॥
Als er dort Duḥśāsana erblickte, erinnerte sich Bhīma, der Starkarmige, dessen Taten unfassbar sind, an das Ergreifen der Haare der Königin und das Entreißen des Gewandes der Frau in ihrer Menstruation.
8.87.18
अनागसो भर्तृपराङ्मुखाया ।
दुःखानि दत्तान्यपि विप्रचिन्त्या।
जज्वाल कोपादथ भीमसेन ।
आज्यप्रसिक्तो हि यथा हुताशः ॥ ८.८७.१८ ॥
Tief über die Leiden nachdenkend, die jener zugefügt worden waren, die keine Schuld begangen und sich von ihren Gatten nicht abgewandt hatte, loderte Bhīmasena im Zorn auf, wie ein mit geklärter Butter übergossenes Feuer.
8.87.19
तत्राह कर्णं च सुयोधनं च ।
कृपं द्रौणिं कृतवर्माणमेव।
निहन्मि दुःशासनमद्य पापं ।
संरक्ष्यतामद्य समस्तयोधाः ॥ ८.८७.१९ ॥
Dort sprach er zu Karṇa, zu Suyodhana, zu Kṛpa, zu Aśvatthāman, dem Sohn Droṇas, und auch zu Kṛtavarman: "Heute werde ich diesen bösen Duḥśāsana erschlagen; heute mögen alle Krieger beschützt werden."
8.87.20
सुयोधनस्याधिरथेः समक्षम् ॥ ८.८७.२० ॥
in Gegenwart Suyodhanas und des Sohnes des Adhiratha (Karṇa).
8.87.21
असिं समुद्यम्य सितं सुधारं ।
कण्ठे पदाक्रम्य च वेपमानम्।
उवाच तद्गौरिति यद्ब्रुवाणो ।
हृष्टोऽवदः कर्णसुयोधनाभ्याम् ॥ ८.८७.२१ ॥
Ein helles, scharf geschliffenes Schwert erhebend und den Fuß auf den zitternden Hals setzend, sprach er: "Jene Kuh..." und, erfreut, wandte er sich an Karṇa und Suyodhana.
8.87.22
ये राजसूयावभृथे पवित्रा ।
जाताः कछा याज्ञसेन्या दुरात्मन्।
ते पाणिना कतरेणावकृष्टा… ।
स्तद्ब्रूहि त्वां पृच्छति भीमसेनः ॥ ८.८७.२२ ॥
Das Haar, das bei der letzten Waschung des Rājasūya heilig wurde, das Haar Yājñasenīs, o Frevler — von welcher Hand wurde es gezogen? Sag es; Bhīmasena fragt dich.
8.87.23
जगाद भीमं परिवृत्तनेत्रः ॥ ८.८७.२३ ॥
Mit verdrehten Augen vor Wut sprach er zu Bhīma.
8.87.24
अयं करिकराकारः पीनस्तनविमर्दनः ।
गोसहस्रप्रदाता च क्षत्रियान्तकरः करः ॥ ८.८७.२४ ॥
Diese Hand, von der Gestalt eines Elefantenrüssels, die volle Brüste zerdrückte, die tausend Kühe gab, die der Vernichter der Kṣatriyas ist.
8.87.25
अनेन याज्ञसेन्या मे भीम केशा विकर्षिताः ।
पश्यतां कुरुमुख्यानां युष्माकं च सभासदाम् ॥ ८.८७.२५ ॥
O Bhīma, mit dieser Hand wurde das Haar meiner Yājñasenī gezogen, während die führenden Kurus, du und die Mitglieder der Versammlung zusahen.
8.87.26
एवं त्वसौ राजसुतं निशम्य ।
ब्रुवन्तमाजौ विनिपीड्य वक्षः।
भीमो बलात्तं प्रतिगृह्य दोर्भ्या… ।
मुच्चैर्ननादाथ समस्तयोधान् ॥ ८.८७.२६ ॥
Als er die Worte des Prinzen hörte, drückte Bhīma ihm im Kampf die Brust nieder, packte ihn mit beiden Armen gewaltsam und brüllte laut, damit alle Krieger es hörten.
8.87.27
उवाच यस्यास्ति बलं स रक्ष… ।
त्वसौ भवेदद्य निरस्तबाहुः।
दुःशानं जीवितं प्रोत्सृजन्त… ।
माक्षिप्य योधांस्तरसा महाबलः ॥ ८.८७.२७ ॥
»Wer Kraft hat, möge ihn beschützen; heute soll er armlos sein.« Und als Duḥśāsana sein Leben aufgab, schleuderte der Mächtige die Krieger rasch beiseite.
8.87.28
एवं क्रुद्धो भीमसेनः करेण ।
उत्पाटयामास भुजं महात्मा।
दुःशासनं तेन स वीरमध्ये ।
जघान वज्राशनिसन्निभेन ॥ ८.८७.२८ ॥
So zornig riss Bhīmasena dem hochherzigen Duḥśāsana mit der Hand den Arm aus und erschlug ihn dann mit diesem Arm mitten unter den Helden, mit einem Schlag gleich Donnerkeil und Blitz.
8.87.29
कण्ठे समाक्रम्य च वेपमानं ।
कृत्वाऽनु रूपं परमं सुघोरम्।
कालान्तकाभ्यां सदृशं तदानीं ।
विदार्य वक्षश्च महारथस्य ॥ ८.८७.२९ ॥
Den zitternden Hals niederdrückend, nahm er eine höchste und überaus schreckliche Gestalt an, dem Tod und dem Vernichter gleich, und zerriss die Brust des großen Streitwagenkämpfers.
8.87.30
दुःशासनस्य निपुशासनस्य ।
उद्धृत्य वक्षः पतितस्य भूमौ।
ततोऽपिबच्छोणितमस्य कोष्ण… ।
मास्वाद्य चास्वाद्य च वीक्षमाणः ॥ ८.८७.३० ॥
Die Brust des am Boden liegenden Duḥśāsana hochhebend, trank er dann sein warmes Blut, kostete es immer wieder und sah zu.
8.87.31
क्रुद्धः प्रहृष्टो निजगाद वाक्यं ।
स्तन्यस्य मातुः पयसोऽमृतस्य।
माध्वीकजस्येव रसस्य तस्य ।
मधोश्च पानाद्यवकस्य पानात् ॥ ८.८७.३१ ॥
Zornig und erfreut sprach er diese Worte: Dieser Saft gleicht der Muttermilch, dem Nektar, dem aus Honigwein gewonnenen Saft, dem Trinken von Honig und Gerstentrank.
8.87.32
पयोदधिभ्यां मथिताच्च मुख्या… ।
त्तथेक्षुसारस्य मनोहरस्य।
सर्वेभ्य एवाभ्यधिको रसोऽस्य ।
मतो ममाद्याहितलोहितस्य ॥ ८.८७.३२ ॥
Mit Milch und Quark verquirlt, das Vornehmste… und mehr als der köstliche Saft des Zuckerrohr-Extrakts ist sein Saft der überragendste; heute gilt mir der Saft dieses Blutvergossenen als der beste.
8.87.33
एवं ब्रुवाणं पुनरुत्थितं त… ।
मास्फोट्य वल्गन्तमतिप्रहृष्टम्।
ये भीमसेनं ददृशुस्तदानीं ।
प्रायेण तेऽपि व्यथिता निपेतुः ॥ ८.८७.३३ ॥
So sprechend erhob er sich wieder, schlug sich auf die Arme und sprang in großer Freude umher; die, die Bhīmasena damals sahen, fielen meist bekümmert nieder.
8.87.34
ये चापि नासन्पतिता मनुष्या… ।
स्तेषां करेभ्यः पतितं तु शस्त्रम्।
भयाच्च सञ्चुक्रुशुरस्वरैस्तदा ।
निमीलिताक्षा मुमुहुश्च तत्र ॥ ८.८७.३४ ॥
Auch den Männern, die nicht gefallen waren, entglitten die Waffen den Händen; vor Furcht schrien sie laut auf und fielen mit geschlossenen Augen dort in Ohnmacht.
8.87.35
ये तत्र भीमं रुधिरं पिबन्तं ।
दुःशासनस्य ददृशुः प्रपन्नाः।
नायं मनुष्यस्त्विति भाषमाणाः ।
सर्वेऽपलायन्त भयाभिपन्नाः ॥ ८.८७.३५ ॥
Die, die näher kamen und sahen, wie Bhīma das Blut Duḥśāsanas trank, sagten: »Das ist kein Mensch«, wurden von Furcht ergriffen und flohen alle.