Mahābhārata · Adhyāya 8.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.87.1
सर राजपुत्रेण समार्च्छदुग्र… ।
दुःशासनेन निकृतो निकृत्या ॥ ८.८७.१ ॥
O filho do rei atingiu com flechas ferozes… ferido por Duḥśāsana, (Bhīma) revidou com armas cortantes.
8.87.2
तत्राकरोद्दुष्करं राजपुत्रो ।
दुःशासनः कुरुवीरो महात्मा।
यद्भीमसेनं प्रतियोधयद्रणे ।
जम्भो यथा शक्रमुदारवीर्यम् ॥ ८.८७.२ ॥
Ali o filho do rei, Duḥśāsana, herói magnânimo dos Kuru, realizou um feito difícil: na batalha enfrentou Bhīmasena, como Jambha enfrentou Indra de nobre valor.
8.87.3
धनुच्छित्त्वा भीमसेनस्य सङ्ख्ये ।
षड्भिः शरैः सारथिमभ्यविध्यत्।
ततोऽविध्यत्त्रिंशता भीमसेनं ।
वरेषुभिर्वन्यमिव द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.३ ॥
Tendo cortado o arco de Bhīmasena na batalha, feriu o auriga com seis flechas; depois, com trinta excelentes flechas, perfurou Bhīmasena como se perfura um rei dos elefantes selvagens.
8.87.4
स कार्मुकं गृह्य तु भारसाधनं ।
भीमस्तदा राजपुत्रं ह्यविध्यत्।
पञ्चाशतैर्बाणगणैः स्तनानन्तरे ।
तोत्रैर्यथा तीव्रवेगं द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.४ ॥
Então Bhīma, tomando um arco capaz de suportar a carga, perfurou o filho do rei no meio do peito com uma saraivada de cinquenta flechas, como se espeta com aguilhões um rei dos elefantes de rápido ataque.
8.87.5
ततस्तु राजन्विरथं महात्मा ।
दुःशासनो भीमसेनं चकार।
निहत्य सङ्ख्ये चतुरोऽस्य बाहा… ।
ञ्छित्त्वा रथेषां पुनरेव चाक्षिपत् ॥ ८.८७.५ ॥
Então, ó rei, o magnânimo Duḥśāsana deixou Bhīmasena sem carro; tendo abatido seus quatro… (cavalos) na batalha e cortado os cavalos do carro, lançou-se novamente.
8.87.6
ततः क्षितिस्वो ह्यबरुह्य याना… ।
द्वृकोदरो मदया तस्य वाहान्।
यमक्षयं प्रेषयित्वा महात्मा ।
रथं समाकर्पत राजसूनोः ॥ ८.८७.६ ॥
Então Bhīma, senhor da terra, desceu do carro; o magnânimo de ventre de lobo, com sua maça, enviou os cavalos dele à morada de Yama e puxou para si o carro do filho do rei.
8.87.7
तस्मादवप्लुत्य रथात्ससर्ज ।
दुःशासनस्तोमरमुग्रवेगम्।
स तेन विद्धो ह्युरसि ह्यप्रमेयो ।
गदां तस्मै विससर्जाप्रमेयाम् ॥ ८.८७.७ ॥
Então, saltando do carro, Duḥśāsana lançou uma lança de velocidade feroz; atingiu o peito do imensurável, e este lhe arremessou uma maça imensurável.
8.87.8
ततः क्रोधाद्भीमसेनः कृतानि ।
सर्वाणि दुःखान्यनुसंस्मरन्वै।
संस्मृत्य संस्मृत्य तथा प्रतिज्ञा… ।
मुग्रामसौ राजपुत्रौ व्यषीदत् ॥ ८.८७.८ ॥
Então, em cólera, Bhīmasena recordou todos os sofrimentos que lhe haviam sido infligidos; recordando-os repetidamente, e também seu voto, abateu-se, profundamente aflito pelos dois príncipes.
8.87.9
सञ्चिन्तितं रोषमतीव वेगा-
त्त्रयोदशाब्दं पुरुषप्रवीरः।
प्रगृह्य वज्राशनितुल्यवेगां ।
गदां करेणाथ वृकोदरो रुषा ॥ ८.८७.९ ॥
A intensa ira acumulada em seu coração por treze anos irrompeu agora com força; o melhor dos homens, Vṛkodara, empunhou na mão uma maça de velocidade igual à do raio e do trovão, e encheu-se de fúria.
8.87.10
निपातयित्वा पृथिवीतले भृशं ।
स ताजयामा वृकोदरो बली।
अतीव सन्ताडितभिन्नगात्रो ।
दुःशासनो वै निपपात भूमौ ॥ ८.८७.१० ॥
Tendo-o derrubado violentamente ao chão, o poderoso Vṛkodara o espancou; com os membros despedaçados pelos golpes, Duḥśāsana de fato caiu por terra.
8.87.11
आक्रम्य कण्ठे युधि राजपुत्रं ।
संरक्तनेत्रो ह्यब्रवीद्धार्तराष्ट्रम्।
तद्ब्रूहि किं त्वं परिमार्गमाणो ।
ह्यस्मान्पराभूय इहागतः पुनः ॥ ८.८७.११ ॥
Pressionando a garganta do filho do rei na batalha, de olhos avermelhados, disse ao filho de Dhṛtarāṣṭra: "Diga-me, o que procuras, para voltar aqui e nos derrotar de novo?"
8.87.12
दिदीपयंस्तद्भृशदीपितं मे ।
चिरार्जितं रोषमतिप्रदीप्तम्।
मधु प्रपास्ये तव कोष्टभाजना… ।
दित्यब्रवीद्भीमसेनस्तरस्वी ॥ ८.८७.१२ ॥
"Atiçando minha cólera longamente acumulada, já tão acesa e flamejante, beberei mel do vaso do teu ventre…" — assim falou o veloz Bhīmasena.
8.87.13
दुःशासनं कण्ठदेशे प्रमृद्रं… ।
स्ततः क्रूरं भीमसेनश्चकार।
कतं व्यंसयित्वा सहसा ससार ।
बलादसौ धार्तराष्ट्रस्तरस्वी ॥ ८.८७.१३ ॥
Pressionando a garganta de Duḥśāsana… então Bhīmasena, cruelmente, o fez; de repente, arrastando-o, partiu à força — aquele veloz filho de Dhṛtarāṣṭra.
8.87.14
भीमोऽभिदुद्राव सुतं त्वदीयं ।
सपत्रतां दर्शयन्धार्तराष्ट्रे।
मृगं मुहुः सिंहशिशुर्यथा वने ।
तथाश्वभिद्रुत्य महाबलं बली ॥ ८.८७.१४ ॥
Bhīma lançou-se sobre o teu filho, mostrando hostilidade ao filho de Dhṛtarāṣṭra — como um filhote de leão que repetidamente investe contra um veado na floresta, assim o forte, com seus cavalos, atacou aquele poderoso.
8.87.15
निगृह्य चैनं परमेण कर्मणा ।
उत्क्षिप्य चोत्क्षिप्य च तूर्णमेनम्।
भूमौ तदा निष्पिपेषाथ वीर ।
असिं विकोशं विमलं चकार ॥ ८.८७.१५ ॥
Agarrando-o, por um feito supremo, erguendo-o repetidas vezes, rapidamente aquele herói o esmagou no chão; então desembainhou sua espada reluzente.
8.87.16
तं पातयित्वा तु वृकोदरोऽथ ।
जगर्ज हर्षेण विनादयन्दिशः।
नादेन तेनाखिलपार्श्ववर्तिनो ।
मूर्च्छाकुलाः पतितास्त्वाजमीढ ॥ ८.८७.१६ ॥
Tendo-o derrubado, Vṛkodara rugiu de alegria, fazendo ecoar as direções. Com aquele estrondo, todos os que estavam por perto caíram desfalecidos, ó Ajamīḍha.
8.87.17
दुःशासनं तत्र समीक्ष्य राज… ।
न्भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा।
स्मृत्वा च केशग्रहणं च देव्या ।
वस्त्रापहारं च रजस्वलायाः ॥ ८.८७.१७ ॥
Ali, ao ver Duḥśāsana, Bhīma de braços poderosos, de feitos inconcebíveis, lembrou-se do agarrar dos cabelos da rainha e do despojamento da veste da mulher em sua menstruação.
8.87.18
अनागसो भर्तृपराङ्मुखाया ।
दुःखानि दत्तान्यपि विप्रचिन्त्या।
जज्वाल कोपादथ भीमसेन ।
आज्यप्रसिक्तो हि यथा हुताशः ॥ ८.८७.१८ ॥
Refletindo profundamente sobre os sofrimentos infligidos àquela que não cometera falta e não se afastara de seus esposos, Bhīmasena então ardeu em cólera, como um fogo aspergido de manteiga clarificada.
8.87.19
तत्राह कर्णं च सुयोधनं च ।
कृपं द्रौणिं कृतवर्माणमेव।
निहन्मि दुःशासनमद्य पापं ।
संरक्ष्यतामद्य समस्तयोधाः ॥ ८.८७.१९ ॥
Ali falou a Karṇa, a Suyodhana, a Kṛpa, ao filho de Droṇa, Aśvatthāman, e também a Kṛtavarman: "Hoje matarei este malvado Duḥśāsana; que hoje todos os guerreiros sejam protegidos."
8.87.20
सुयोधनस्याधिरथेः समक्षम् ॥ ८.८७.२० ॥
na presença de Suyodhana e do filho de Adhiratha (Karṇa).
8.87.21
असिं समुद्यम्य सितं सुधारं ।
कण्ठे पदाक्रम्य च वेपमानम्।
उवाच तद्गौरिति यद्ब्रुवाणो ।
हृष्टोऽवदः कर्णसुयोधनाभ्याम् ॥ ८.८७.२१ ॥
Erguendo uma espada brilhante e bem afiada e pondo o pé sobre o pescoço do que tremia, falou dizendo "aquela vaca..." e, deliciado, dirigiu-se a Karṇa e a Suyodhana.
8.87.22
ये राजसूयावभृथे पवित्रा ।
जाताः कछा याज्ञसेन्या दुरात्मन्।
ते पाणिना कतरेणावकृष्टा… ।
स्तद्ब्रूहि त्वां पृच्छति भीमसेनः ॥ ८.८७.२२ ॥
O cabelo que se tornou sagrado na ablução final do Rājasūya, o cabelo de Yājñasenī, ó malvado — por qual mão foi arrastado? Diz; Bhīmasena pergunta-te.
8.87.23
जगाद भीमं परिवृत्तनेत्रः ॥ ८.८७.२३ ॥
Com os olhos revirados de fúria, falou a Bhīma.
8.87.24
अयं करिकराकारः पीनस्तनविमर्दनः ।
गोसहस्रप्रदाता च क्षत्रियान्तकरः करः ॥ ८.८७.२४ ॥
Esta mão, com a forma da tromba de um elefante, que esmagou seios cheios, que deu mil vacas, que é a destruidora dos kṣatriyas.
8.87.25
अनेन याज्ञसेन्या मे भीम केशा विकर्षिताः ।
पश्यतां कुरुमुख्यानां युष्माकं च सभासदाम् ॥ ८.८७.२५ ॥
Ó Bhīma, com esta mão foi arrastado o cabelo da minha Yājñasenī, enquanto os principais kurus, tu e os membros da assembleia olhavam.
8.87.26
एवं त्वसौ राजसुतं निशम्य ।
ब्रुवन्तमाजौ विनिपीड्य वक्षः।
भीमो बलात्तं प्रतिगृह्य दोर्भ्या… ।
मुच्चैर्ननादाथ समस्तयोधान् ॥ ८.८७.२६ ॥
Ouvindo as palavras do príncipe, Bhīma comprimiu-lhe o peito na batalha, agarrou-o à força com ambos os braços e rugiu alto para que todos os guerreiros ouvissem.
8.87.27
उवाच यस्यास्ति बलं स रक्ष… ।
त्वसौ भवेदद्य निरस्तबाहुः।
दुःशानं जीवितं प्रोत्सृजन्त… ।
माक्षिप्य योधांस्तरसा महाबलः ॥ ८.८७.२७ ॥
«Quem tiver força que o proteja; hoje que fique sem braços.» E enquanto Duḥśāsana entregava a vida, o de grande força lançou rapidamente os guerreiros de lado.
8.87.28
एवं क्रुद्धो भीमसेनः करेण ।
उत्पाटयामास भुजं महात्मा।
दुःशासनं तेन स वीरमध्ये ।
जघान वज्राशनिसन्निभेन ॥ ८.८७.२८ ॥
Assim enfurecido, Bhīmasena arrancou com a mão o braço do magnânimo Duḥśāsana e, então, no meio dos heróis, matou-o com aquele mesmo braço, num golpe semelhante ao raio e ao trovão.
8.87.29
कण्ठे समाक्रम्य च वेपमानं ।
कृत्वाऽनु रूपं परमं सुघोरम्।
कालान्तकाभ्यां सदृशं तदानीं ।
विदार्य वक्षश्च महारथस्य ॥ ८.८७.२९ ॥
Pressionando o pescoço do que tremia, assumindo uma forma suprema e terrível, então semelhante à Morte e ao Destruidor, rasgou o peito do grande guerreiro.
8.87.30
दुःशासनस्य निपुशासनस्य ।
उद्धृत्य वक्षः पतितस्य भूमौ।
ततोऽपिबच्छोणितमस्य कोष्ण… ।
मास्वाद्य चास्वाद्य च वीक्षमाणः ॥ ८.८७.३० ॥
Levantando o peito de Duḥśāsana, caído no chão, bebeu então seu sangue quente, provando-o repetidas vezes, olhando.
8.87.31
क्रुद्धः प्रहृष्टो निजगाद वाक्यं ।
स्तन्यस्य मातुः पयसोऽमृतस्य।
माध्वीकजस्येव रसस्य तस्य ।
मधोश्च पानाद्यवकस्य पानात् ॥ ८.८७.३१ ॥
Enfurecido e exultante, proferiu estas palavras: esse suco é como o leite materno, como o néctar, como o sumo nascido do vinho de mel, como beber mel e a bebida de cevada.
8.87.32
पयोदधिभ्यां मथिताच्च मुख्या… ।
त्तथेक्षुसारस्य मनोहरस्य।
सर्वेभ्य एवाभ्यधिको रसोऽस्य ।
मतो ममाद्याहितलोहितस्य ॥ ८.८७.३२ ॥
Batido com leite e coalhada, o principal… e mais que o delicioso sumo da essência da cana-de-açúcar, o sumo deste é de longe o mais excelente; hoje, o sumo deste cujo sangue foi derramado é considerado por mim o melhor.
8.87.33
एवं ब्रुवाणं पुनरुत्थितं त… ।
मास्फोट्य वल्गन्तमतिप्रहृष्टम्।
ये भीमसेनं ददृशुस्तदानीं ।
प्रायेण तेऽपि व्यथिता निपेतुः ॥ ८.८७.३३ ॥
Falando assim, ergueu-se de novo, bateu nos braços e saltou em grande alegria; os que viram então Bhīmasena, em sua maioria, caíram aflitos.
8.87.34
ये चापि नासन्पतिता मनुष्या… ।
स्तेषां करेभ्यः पतितं तु शस्त्रम्।
भयाच्च सञ्चुक्रुशुरस्वरैस्तदा ।
निमीलिताक्षा मुमुहुश्च तत्र ॥ ८.८७.३४ ॥
As armas caíram das mãos dos homens que não haviam tombado; com medo, gritaram alto e, de olhos fechados, desmaiaram ali mesmo.
8.87.35
ये तत्र भीमं रुधिरं पिबन्तं ।
दुःशासनस्य ददृशुः प्रपन्नाः।
नायं मनुष्यस्त्विति भाषमाणाः ।
सर्वेऽपलायन्त भयाभिपन्नाः ॥ ८.८७.३५ ॥
Os que se aproximaram e viram Bhīma bebendo o sangue de Duḥśāsana, dizendo "este não é um homem", foram tomados de medo e todos fugiram.