மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.87.1
सर राजपुत्रेण समार्च्छदुग्र… ।
दुःशासनेन निकृतो निकृत्या ॥ ८.८७.१ ॥
அரசகுமாரன் கடுமையான அம்புகளால் தாக்கினான்… துச்சாசனனால் காயமடைந்து (பீமன்) வெட்டினான்.
8.87.2
तत्राकरोद्दुष्करं राजपुत्रो ।
दुःशासनः कुरुवीरो महात्मा।
यद्भीमसेनं प्रतियोधयद्रणे ।
जम्भो यथा शक्रमुदारवीर्यम् ॥ ८.८७.२ ॥
அங்கு அரசகுமாரன் துச்சாசனன், குருவீரன் மகாத்மா, கடினமான செயலைச் செய்தான்; போரில் பீமசேனனை எதிர்த்துப் போரிட்டான், ஜம்பன் உயர்ந்த வீரியமுடைய இந்திரனுடன் போரிட்டதுபோல்.
8.87.3
धनुच्छित्त्वा भीमसेनस्य सङ्ख्ये ।
षड्भिः शरैः सारथिमभ्यविध्यत्।
ततोऽविध्यत्त्रिंशता भीमसेनं ।
वरेषुभिर्वन्यमिव द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.३ ॥
போரில் பீமசேனனின் வில்லை அறுத்து, ஆறு அம்புகளால் தேரோட்டியைத் தாக்கினான். பின்னர் முப்பது சிறந்த அம்புகளால் பீமசேனனை, காட்டு யானைத் தலைவனைப் போல, துளைத்தான்.
8.87.4
स कार्मुकं गृह्य तु भारसाधनं ।
भीमस्तदा राजपुत्रं ह्यविध्यत्।
पञ्चाशतैर्बाणगणैः स्तनानन्तरे ।
तोत्रैर्यथा तीव्रवेगं द्विपेन्द्रम् ॥ ८.८७.४ ॥
அப்போது பீமன் சுமையைத் தாங்கும் வில்லை எடுத்து, அரசகுமாரனை ஐம்பது அம்புத் தொகுதிகளால், மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்; வேகமாகப் பாயும் யானைத் தலைவனைத் தோட்டிகளால் குத்துவதுபோல்.
8.87.5
ततस्तु राजन्विरथं महात्मा ।
दुःशासनो भीमसेनं चकार।
निहत्य सङ्ख्ये चतुरोऽस्य बाहा… ।
ञ्छित्त्वा रथेषां पुनरेव चाक्षिपत् ॥ ८.८७.५ ॥
பின்னர் அரசே, மகாத்மா துச்சாசனன் பீமசேனனை தேரற்றவனாக்கினான். போரில் அவனது நான்கு… (குதிரைகளை) வீழ்த்தி, தேர்க்குதிரைகளை வெட்டி மீண்டும் தாக்கினான்.
8.87.6
ततः क्षितिस्वो ह्यबरुह्य याना… ।
द्वृकोदरो मदया तस्य वाहान्।
यमक्षयं प्रेषयित्वा महात्मा ।
रथं समाकर्पत राजसूनोः ॥ ८.८७.६ ॥
பின்னர் பூமிபதியான பீமன் தேரிலிருந்து இறங்கினார். மகாத்மாவான துவிகோதரன் தன் கதையால் அவனுடைய குதிரைகளை யமலோகத்திற்கு அனுப்பி, அரசகுமாரனின் தேரைத் தன்னருகே இழுத்தான்.
8.87.7
तस्मादवप्लुत्य रथात्ससर्ज ।
दुःशासनस्तोमरमुग्रवेगम्।
स तेन विद्धो ह्युरसि ह्यप्रमेयो ।
गदां तस्मै विससर्जाप्रमेयाम् ॥ ८.८७.७ ॥
அப்போது தேரிலிருந்து குதித்த துச்சாசனன் கடுமையான வேகமுள்ள ஈட்டி ஒன்றை எறிந்தான். அது அவனுடைய மார்பில் பாய்ந்தது; அளவிட முடியாத பீமனோ அவன்மேல் அளவிட முடியாத கதையை வீசினான்.
8.87.8
ततः क्रोधाद्भीमसेनः कृतानि ।
सर्वाणि दुःखान्यनुसंस्मरन्वै।
संस्मृत्य संस्मृत्य तथा प्रतिज्ञा… ।
मुग्रामसौ राजपुत्रौ व्यषीदत् ॥ ८.८७.८ ॥
அப்போது சினத்தால் பீமசேனன் இழைக்கப்பட்ட அனைத்துத் துன்பங்களையும் நினைவு கூர்ந்தான். மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து, தன் சபதத்தையும் நினைத்து, அந்த அரசகுமாரர்கள்மீது கடுந்துயரம் கொண்டான்.
8.87.9
सञ्चिन्तितं रोषमतीव वेगा-
त्त्रयोदशाब्दं पुरुषप्रवीरः।
प्रगृह्य वज्राशनितुल्यवेगां ।
गदां करेणाथ वृकोदरो रुषा ॥ ८.८७.९ ॥
பதின்மூன்று ஆண்டுகளாக மனதில் சேர்ந்திருந்த மிகுந்த கோபம் வேகமாகப் பொங்கியது. புருஷச்சிறந்தவனான வ்ருகோதரன் வஜ்ரத்துக்கும் மின்னலுக்கும் நிகரான வேகமுள்ள கதையைக் கையில் பற்றிக்கொண்டு கோபத்தால் நிறைந்தான்.
8.87.10
निपातयित्वा पृथिवीतले भृशं ।
स ताजयामा वृकोदरो बली।
अतीव सन्ताडितभिन्नगात्रो ।
दुःशासनो वै निपपात भूमौ ॥ ८.८७.१० ॥
பூமியில் கடுமையாகத் தள்ளி வீழ்த்தி, வலிமையான வ்ருகோதரன் அவனை அடித்தான். மிகவும் அடிபட்டு உடல் சிதைந்த துச்சாசனன் உண்மையாகவே நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
8.87.11
आक्रम्य कण्ठे युधि राजपुत्रं ।
संरक्तनेत्रो ह्यब्रवीद्धार्तराष्ट्रम्।
तद्ब्रूहि किं त्वं परिमार्गमाणो ।
ह्यस्मान्पराभूय इहागतः पुनः ॥ ८.८७.११ ॥
போரில் அரச குமாரனின் தொண்டையை அழுத்திப் பிடித்து, சிவந்த கண்களுடன் அவன் திருதராஷ்டிரனின் மகனிடம் கூறினான்: "சொல், நீ எதைத் தேடி மீண்டும் எங்களை வெல்ல இங்கு வந்தாய்?"
8.87.12
दिदीपयंस्तद्भृशदीपितं मे ।
चिरार्जितं रोषमतिप्रदीप्तम्।
मधु प्रपास्ये तव कोष्टभाजना… ।
दित्यब्रवीद्भीमसेनस्तरस्वी ॥ ८.८७.१२ ॥
"நீண்ட காலமாகச் சேர்ந்த என் கோபத்தை, ஏற்கனவே கொழுந்துவிட்டு எரியும் அதை மேலும் எரியச் செய்து, உன் வயிற்றுப் பாத்திரத்திலிருந்து தேனைக் குடிப்பேன்…" என்று வேகமான பீமசேனன் கூறினான்.
8.87.13
दुःशासनं कण्ठदेशे प्रमृद्रं… ।
स्ततः क्रूरं भीमसेनश्चकार।
कतं व्यंसयित्वा सहसा ससार ।
बलादसौ धार्तराष्ट्रस्तरस्वी ॥ ८.८७.१३ ॥
துச்சாசனனின் தொண்டையை நசுக்கி… பின்னர் பீமசேனன் கொடுமையாகச் செய்தான்; திடீரென அவனைப் பிடித்துப் பலவந்தமாக விரைந்தான் — திருதராஷ்டிரனின் வேகமான அந்த மகன்.
8.87.14
भीमोऽभिदुद्राव सुतं त्वदीयं ।
सपत्रतां दर्शयन्धार्तराष्ट्रे।
मृगं मुहुः सिंहशिशुर्यथा वने ।
तथाश्वभिद्रुत्य महाबलं बली ॥ ८.८७.१४ ॥
பீமன் உன் மகனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; திருதராஷ்டிரனின் மகனிடம் பகையைக் காட்டி — காட்டில் சிங்கக் குட்டி மானைத் திரும்பத் திரும்பத் தாக்குவது போல, அந்த வலியவன் குதிரைகளுடன் அந்த மகாபலனைத் தாக்கினான்.
8.87.15
निगृह्य चैनं परमेण कर्मणा ।
उत्क्षिप्य चोत्क्षिप्य च तूर्णमेनम्।
भूमौ तदा निष्पिपेषाथ वीर ।
असिं विकोशं विमलं चकार ॥ ८.८७.१५ ॥
அவனைப் பிடித்து, மிகச் சிறந்த செயலால் பலமுறை தூக்கித் தூக்கி, விரைவில் அவனைத் தரையில் அந்த வீரன் நசுக்கினான்; பின்னர் உறையிலிருந்து தெளிந்த வாளை உருவினான்.
8.87.16
तं पातयित्वा तु वृकोदरोऽथ ।
जगर्ज हर्षेण विनादयन्दिशः।
नादेन तेनाखिलपार्श्ववर्तिनो ।
मूर्च्छाकुलाः पतितास्त्वाजमीढ ॥ ८.८७.१६ ॥
அவனை வீழ்த்திய பின் வ்ருகோதரன் மகிழ்ச்சியுடன் கர்ஜித்து திசைகளை அதிரச் செய்தான். அந்த ஒலியால் அருகிலிருந்த அனைவரும் மயக்கத்தில் வீழ்ந்தனர், ஓ அஜமீடா.
8.87.17
दुःशासनं तत्र समीक्ष्य राज… ।
न्भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा।
स्मृत्वा च केशग्रहणं च देव्या ।
वस्त्रापहारं च रजस्वलायाः ॥ ८.८७.१७ ॥
அங்கே துச்சாசனனைக் கண்டு, ராஜ… மகாபாகு பீமன், சிந்திக்க முடியாத செயல்கள் கொண்டவன், தேவியின் (திரௌபதியின்) கூந்தல் பிடிக்கப்பட்டதையும், மாதவிலக்கான நிலையில் அவளுடைய ஆடை பறிக்கப்பட்டதையும் நினைத்தான்.
8.87.18
अनागसो भर्तृपराङ्मुखाया ।
दुःखानि दत्तान्यपि विप्रचिन्त्या।
जज्वाल कोपादथ भीमसेन ।
आज्यप्रसिक्तो हि यथा हुताशः ॥ ८.८७.१८ ॥
குற்றமற்ற, கணவர்களிடமிருந்து விலகாதவளுக்கு இழைக்கப்பட்ட துன்பங்களை ஆழ்ந்து எண்ணி, பீமசேனன் கோபத்தால் நெய் ஊற்றப்பட்ட நெருப்பு போல் எரிந்தெழுந்தான்.
8.87.19
तत्राह कर्णं च सुयोधनं च ।
कृपं द्रौणिं कृतवर्माणमेव।
निहन्मि दुःशासनमद्य पापं ।
संरक्ष्यतामद्य समस्तयोधाः ॥ ८.८७.१९ ॥
அங்கே கர்ணனிடமும், சுயோதனனிடமும், கிருபரிடமும், துரோணனின் மகன் அசுவத்தாமனிடமும், கிருதவர்மனிடமும் அவன் சொன்னான் — "இன்று நான் இந்தப் பாவியான துச்சாசனனைக் கொல்வேன்; இன்று வீரர்கள் அனைவரும் காக்கப்படட்டும்."
8.87.20
सुयोधनस्याधिरथेः समक्षम् ॥ ८.८७.२० ॥
சுயோதனன் மற்றும் அதிரதன் மகன் (கர்ணன்) முன்னிலையில்.
8.87.21
असिं समुद्यम्य सितं सुधारं ।
कण्ठे पदाक्रम्य च वेपमानम्।
उवाच तद्गौरिति यद्ब्रुवाणो ।
हृष्टोऽवदः कर्णसुयोधनाभ्याम् ॥ ८.८७.२१ ॥
ஒளிரும், கூர்மையான வாளை உயர்த்தி, நடுங்கிக் கொண்டிருந்தவனின் கழுத்தில் காலை வைத்து, அவன் சொன்னான் — "இவள்... " என்று பேசியவாறு மகிழ்ச்சியுடன் கர்ணனிடமும் சுயோதனனிடமும் பேசினான்.
8.87.22
ये राजसूयावभृथे पवित्रा ।
जाताः कछा याज्ञसेन्या दुरात्मन्।
ते पाणिना कतरेणावकृष्टा… ।
स्तद्ब्रूहि त्वां पृच्छति भीमसेनः ॥ ८.८७.२२ ॥
ராஜசூயத்தின் அவப்ருத நீராட்டில் தூய்மையானவையாகிய யாஜ்ஞசேனியின் கூந்தல், ஓ தீயவனே, எந்தக் கையால் இழுக்கப்பட்டது? அதைச் சொல், பீமசேனன் உன்னிடம் கேட்கிறான்.
8.87.23
जगाद भीमं परिवृत्तनेत्रः ॥ ८.८७.२३ ॥
சுழன்ற கண்களுடன் அவன் பீமனிடம் சொன்னான்.
8.87.24
अयं करिकराकारः पीनस्तनविमर्दनः ।
गोसहस्रप्रदाता च क्षत्रियान्तकरः करः ॥ ८.८७.२४ ॥
யானையின் துதிக்கை போன்ற இந்தக் கை, நிறைந்த மார்பகங்களை நசுக்கியது, ஆயிரம் பசுக்களைத் தந்தது, க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பது.
8.87.25
अनेन याज्ञसेन्या मे भीम केशा विकर्षिताः ।
पश्यतां कुरुमुख्यानां युष्माकं च सभासदाम् ॥ ८.८७.२५ ॥
ஓ பீமா, இந்தக் கையால் என் யாஜ்ஞசேனியின் கூந்தல் இழுக்கப்பட்டது; குரு முதல்வர்களும் உங்களும் சபையினரும் பார்க்க.
8.87.26
एवं त्वसौ राजसुतं निशम्य ।
ब्रुवन्तमाजौ विनिपीड्य वक्षः।
भीमो बलात्तं प्रतिगृह्य दोर्भ्या… ।
मुच्चैर्ननादाथ समस्तयोधान् ॥ ८.८७.२६ ॥
அரசகுமாரனின் சொற்களைக் கேட்டு, போரில் அவனது மார்பை அழுத்தி, பீமன் பலவந்தமாக அவனை இரு கைகளாலும் பிடித்து, அனைத்து வீரர்களும் கேட்கும்படி உரத்து முழங்கினான்.
8.87.27
उवाच यस्यास्ति बलं स रक्ष… ।
त्वसौ भवेदद्य निरस्तबाहुः।
दुःशानं जीवितं प्रोत्सृजन्त… ।
माक्षिप्य योधांस्तरसा महाबलः ॥ ८.८७.२७ ॥
"எவனுக்குப் பலம் உண்டோ, அவன் காக்கட்டும்; இன்று இவன் கையற்றவனாகட்டும்" என்றான். துச்சாசனன் உயிரை விடும்போது, மகாபலன் வேகமாக வீரர்களை எறிந்தான்.
8.87.28
एवं क्रुद्धो भीमसेनः करेण ।
उत्पाटयामास भुजं महात्मा।
दुःशासनं तेन स वीरमध्ये ।
जघान वज्राशनिसन्निभेन ॥ ८.८७.२८ ॥
இவ்வாறு கோபமடைந்த பீமசேனன் தன் கையால் மகாத்மாவான துஃசாசனனின் கையைப் பிய்த்தெடுத்தான்; பின்னர் வீரர்களின் நடுவே அதைக் கொண்டே வஜ்ர-அசனிக்கு நிகரான அடியால் அவனைத் தாக்கினான்.
8.87.29
कण्ठे समाक्रम्य च वेपमानं ।
कृत्वाऽनु रूपं परमं सुघोरम्।
कालान्तकाभ्यां सदृशं तदानीं ।
विदार्य वक्षश्च महारथस्य ॥ ८.८७.२९ ॥
நடுங்கிக் கொண்டிருந்தவனின் கழுத்தை அழுத்திப் பிடித்து, மிகக் கொடிய உருவம் கொண்டு, அப்போது காலனையும் யமனையும் போல ஆகி, மகாரதனின் மார்பைப் பிளந்தான்.
8.87.30
दुःशासनस्य निपुशासनस्य ।
उद्धृत्य वक्षः पतितस्य भूमौ।
ततोऽपिबच्छोणितमस्य कोष्ण… ।
मास्वाद्य चास्वाद्य च वीक्षमाणः ॥ ८.८७.३० ॥
நிலத்தில் விழுந்த துஃசாசனனின் மார்பைத் தூக்கி, பின்னர் அவனுடைய சூடான இரத்தத்தைக் குடித்தான்; சுவைத்துச் சுவைத்து நோக்கிக் கொண்டிருந்தான்.
8.87.31
क्रुद्धः प्रहृष्टो निजगाद वाक्यं ।
स्तन्यस्य मातुः पयसोऽमृतस्य।
माध्वीकजस्येव रसस्य तस्य ।
मधोश्च पानाद्यवकस्य पानात् ॥ ८.८७.३१ ॥
கோபமும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டு அவன் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்: தாயின் முலைப்பாலைப் போலவும், அமிர்தத்தைப் போலவும், தேன்-மதுவிலிருந்து பிறந்த சாறைப் போலவும், தேனையும் வாற்கோதுமைப் பானத்தையும் குடிப்பது போலவும் அந்தச் சுவையுடையது.
8.87.32
पयोदधिभ्यां मथिताच्च मुख्या… ।
त्तथेक्षुसारस्य मनोहरस्य।
सर्वेभ्य एवाभ्यधिको रसोऽस्य ।
मतो ममाद्याहितलोहितस्य ॥ ८.८७.३२ ॥
பாலும் தயிரும் கடைந்தெடுத்த, முதன்மையான… கரும்புச்சாறின் இனிய சாரத்தைக் காட்டிலும், அனைத்தையும் விட இவனது சாறு மிகச் சிறந்தது; இன்று சிந்தப்பட்ட இரத்தமுடையவனின் இது எனக்குச் சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
8.87.33
एवं ब्रुवाणं पुनरुत्थितं त… ।
मास्फोट्य वल्गन्तमतिप्रहृष्टम्।
ये भीमसेनं ददृशुस्तदानीं ।
प्रायेण तेऽपि व्यथिता निपेतुः ॥ ८.८७.३३ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டு மீண்டும் எழுந்து, தோள்களைத் தட்டி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் குதித்துக் கொண்டிருந்த பீமசேனனை அப்போது கண்டவர்கள் பெரும்பாலும் துயருற்று விழுந்தனர்.
8.87.34
ये चापि नासन्पतिता मनुष्या… ।
स्तेषां करेभ्यः पतितं तु शस्त्रम्।
भयाच्च सञ्चुक्रुशुरस्वरैस्तदा ।
निमीलिताक्षा मुमुहुश्च तत्र ॥ ८.८७.३४ ॥
விழாமல் இருந்த மனிதர்களின் கைகளிலிருந்தும் ஆயுதங்கள் கீழே விழுந்தன; பயத்தால் அவர்கள் அப்போது உரத்த குரலில் கத்தி, கண்களை மூடிக்கொண்டு அங்கேயே மயங்கி விழுந்தனர்.
8.87.35
ये तत्र भीमं रुधिरं पिबन्तं ।
दुःशासनस्य ददृशुः प्रपन्नाः।
नायं मनुष्यस्त्विति भाषमाणाः ।
सर्वेऽपलायन्त भयाभिपन्नाः ॥ ८.८७.३५ ॥
அங்கே நெருங்கி வந்து துச்சாசனனின் இரத்தத்தைக் குடிக்கும் பீமனைக் கண்டவர்கள், 'இவன் மனிதன் அல்ல' என்று சொல்லிக்கொண்டு பயத்தால் சூழப்பட்டு அனைவரும் ஓடிப்போயினர்.