Mahābhārata · Adhyāya 8.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.95.1
तौ शङ्खभेरीनिनदे समृद्धे ।
समीयतुः श्वेतहयौ नराग्र्यौ।
वैकर्तनः सूतपुत्रोऽर्जुनश्च ।
दुर्मन्त्रिते ते ससुतस्य राजन् ॥ ८.९५.१ ॥
Inmitten des anschwellenden Getöses von Muscheln und Kesseltrommeln trafen jene beiden Besten der Männer, mit weißen Rossen, Karṇa, Sohn des Vikartana, und Arjuna, aufeinander. O König, dies ist die Frucht des bösen Rates von dir und deinen Söhnen.
8.95.2
आशीविषावग्निमिवोत्सृजन्तौ ।
तथा मुखाभ्यामभिनिः श्वसन्तौ।
यशस्विनौ जज्वलतुर्मृधे तदा ।
घृतावसिक्ताविव हव्यवाहौ ॥ ८.९५.२ ॥
Wie zwei giftige Schlangen, die Feuer speien und aus ihren Mäulern schnauben, so loderten jene beiden berühmten Helden damals im Kampf auf, wie zwei mit Schmalz besprengte Opferfeuer.
8.95.3
यथा गजौ हैमवतौ प्रभिन्नौ ।
प्रवृद्धदन्ताविव वासितार्थे।
तथा समाजग्मतुरुग्रवीर्यौ ।
धनञ्जयश्चाधिरथिश्च वीरौ ॥ ८.९५.३ ॥
Wie zwei brünstige Elefanten des Himalaya mit vollgewachsenen Stoßzähnen aufeinanderprallen aus Verlangen nach einer Kuh, so trafen jene beiden Helden von wilder Tapferkeit, Dhanañjaya und Karṇa, Sohn des Adhiratha, aufeinander.
8.95.4
बलाहकेनेव महाबलाहको ।
यदृच्छया वा गिरिणा यथा गिरिः।
तथा धनुर्ज्यातलनेमिनिःस्वनौ ।
समीयतुस्ताविषुवर्षवर्षिणौ ॥ ८.९५.४ ॥
Wie eine gewaltige Gewitterwolke auf eine andere Wolke trifft oder ein Berg zufällig auf einen anderen Berg, so kamen jene beiden zusammen, ihre Bogensehnen und Bogenränder tönend, einen Pfeilregen niedergehen lassend.
8.95.5
शरास्त्रशक्त्यृष्टिगदासिसर्पौ ।
रोषानिलोद्वूतमहोर्मिमालौ।
यथाऽचलौ द्वौ चलतस्तथा तौ ।
यथाऽर्णवौ चाशु चतुर्युगान्ते ॥ ८.९५.५ ॥
Jene beiden, mit Schlangen aus Pfeilen, Waffen, Speeren, Wurfspießen, Keulen und Schwertern, mit Girlanden großer Wogen, vom Wind ihres Zorns aufgewühlt, bewegten sich wie zwei unbewegliche Berge, die in Gang gesetzt werden, und wie zwei Ozeane, die am Ende der vier Weltalter schnell anschwellen.
8.95.6
प्रवृद्धशृङ्गद्रुमवीरुदोषधी ।
प्रवृद्वनानाविधनिर्झरौघौ।
यथाऽचलौ वा चलितौ महाजलै… ।
स्तथा महास्त्रैरितरेतरं हतः ॥ ८.९५.६ ॥
Wie zwei Berge, geschwollen von hohen Gipfeln, Bäumen, Ranken und Kräutern, mit Bächen vieler Art in der Flut, oder wie zwei Berge, erschüttert von gewaltigen Wassern, so schlugen sie einander mit gewaltigen Waffen.
8.95.7
स सन्निपातो रथयोर्महानभू… ।
त्सुरेशवैरोचनयोर्यथा पुरा।
शरैर्विनुन्नाश्वनियन्तृदेहयोः ।
सुदुःसहास्त्रैः परिभिन्नदेहयोः ॥ ८.९५.७ ॥
Jener gewaltige Zusammenstoß der beiden Wagen geschah, wie einst zwischen dem Herrn der Götter und Vairocana. Mit Pfeilen wurden die Pferde und die Leiber der Wagenlenker niedergestreckt, und ihre Leiber durchbohrt von kaum zu ertragenden Waffen.
8.95.8
प्रभूतपद्मोत्पलमत्स्यकच्छपौ ।
महाहदौ पक्षिगणानुनादितौ।
सुसन्निकृष्टावनिलोद्धतौ यथा ।
तथा रथौ तौ ध्वजिनौ समीयतुः ॥ ८.९५.८ ॥
Wie zwei große Seen, reich an Lotos, Seerosen, Fischen und Schildkröten, widerhallend von Vogelschwärmen, sehr nahe aneinander gedrängt und vom Wind aufgewühlt, so kamen jene beiden Wagen mit Bannern zusammen.
8.95.9
उभौ महेन्द्रस्य समानविक्रमा… ।
वुभौ महेन्द्रप्रतिमौ महारथौ।
महेन्द्रवज्रप्रतिमैश्च सायकै… ।
र्महेन्द्रवृत्राविव सम्प्रजघ्नतुः ॥ ८.९५.९ ॥
Beide von gleicher Tapferkeit wie Mahendra, beide große Wagenkämpfer gleich Indra, mit Pfeilen gleich Indras Donnerkeil schlugen sie einander, wie Indra und Vṛtra es taten.
8.95.10
सनागपत्त्यश्वरथे उभे बले ।
विचित्रवर्माभरणाम्बरायुधे।
चकम्पतुश्चोन्नदतुश्च विस्मया… ।
द्धरा वियच्चार्जुनकर्णसङ्गमे ॥ ८.९५.१० ॥
Beide Heere mit Elefanten, Fußsoldaten, Pferden und Wagen, mit mannigfaltigen Rüstungen, Schmuck, Gewändern und Waffen, erbebten und schrien auf; vor Staunen auch die Erde und der Himmel, bei jener Begegnung von Arjuna und Karṇa.
8.95.11
भुजाः सवस्त्राङ्गुलयः समुच्छ्रिताः ।
ससिंहनादैर्हृषितैर्दिदृक्षुभिः।
यदाऽर्जुनं मत्त इव द्विपो द्विपं ।
समभ्ययादाधिरथिर्जिघांसया ॥ ८.९५.११ ॥
Als Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers, seine Arme mit tuchumwickelten Fingern erhob, löwenhaft brüllend vor der begierigen und frohlockenden Menge, stürmte er mit dem Wunsch zu töten auf Arjuna zu, wie ein tobender Elefant auf einen anderen losgeht.
8.95.12
उदक्रोशन्सोमकास्तत्र पार्थं ।
त्वरस्व याह्यर्जुन भिन्धि कर्णम्।
छिन्ध्यस्य मूर्धानमलं चिरेण ।
श्रद्धां च राज्याद्वृतराष्ट्रसूनोः ॥ ८.९५.१२ ॥
Dort riefen die Somaka Pārtha zu: »Eile, Arjuna, vorwärts! Durchbohre Karṇa, schlag ihm ohne Zögern den Kopf ab und zerschlag die Hoffnung des Sohnes Dhṛtarāṣṭras auf das Königreich!«
8.95.13
तथाऽस्माकं बहवस्तत्र योधाः ।
कर्णं तथा याहि याहीत्यवोचन्।
जह्यर्जुनं कर्ण ततः सुदीनाः ।
पुनर्वनं यान्त्वचिराय पार्थाः ॥ ८.९५.१३ ॥
Ebenso riefen viele unserer Krieger dort: »Vorwärts, Karṇa, vorwärts! Erschlage Arjuna, Karṇa!« Mögen die sehr niedergeschlagenen Pṛthā-Söhne bald wieder in den Wald zurückkehren.
8.95.14
कर्णोऽथ पूर्वं दशभिः पृषत्कै… ।
र्गाण्डीवधन्वानमविध्यदाशु।
जघान तं चापि ततः किरीटी ।
शरैस्तदाष्टादशभिः सुमुक्तैः ॥ ८.९५.१४ ॥
Da durchbohrte Karṇa zuerst schnell mit zehn Pfeilen…den Gāṇḍīva-Bogenschützen. Und der Diademträger traf ihn seinerseits, dann mit achtzehn wohlgeschossenen Pfeilen.
8.95.15
पुनश्च कर्णस्त्वरितोऽपि पार्थं ।
रथेषुभिस्तं दशभिर्जघान।
तं चापि पार्थो दशभिः शिताग्रैः ।
कक्ष्यान्तरे तीक्ष्णमुखैरविध्यत् ॥ ८.९५.१५ ॥
Dann traf Karṇa Pārtha schnell erneut mit zehn Wagenpfeilen.
8.95.16
कर्णस्ततो भारत साम्पराये ।
घोरेऽतिवेलं रणसंविमर्दी।
जघान पार्थं नवभिः शिताग्रैः ।
कक्ष्यान्ते नागमिव प्रभिन्नम् ॥ ८.९५.१६ ॥
Dann, o Bhārata, in jener schrecklichen Schlacht, schlug Karṇa, der das Schlachtfeld zermalmte, Pārtha mit neun scharfen Pfeilen, wie einen brünstigen Elefanten an der Flanke.
8.95.17
ततोऽपराभ्यां युधि सूतपुत्रो ।
द्वाभ्यां क्षुराभ्यां हरिमाशुकारी।
समाजघान त्वरया महात्मा ।
यथा सुरेन्द्रं नमुचिः प्रसह्य ॥ ८.९५.१७ ॥
Dann traf in der Schlacht der Wagenlenkersohn, der Großseelige von schneller Tat, das Pferd Hari mit zwei rasiermesserscharfen Pfeilen, so wie Namuci den Herrn der Götter gewaltsam traf.
8.95.18
तं पाण्डवः पञ्चभिरायसाग्रै… ।
राकर्णपूर्णैर्निजघान कर्णम्।
ते शोणितं तस्य पपुस्तदानीं ।
कालस्य दूता इव पार्थबाणाः ॥ ८.९५.१८ ॥
Der Pāṇḍava, mit fünf eisenspitzigen Pfeilen… mit bis zum Ohr gespannten Sehnen, streckte Karṇa nieder. Da tranken jene Pārtha-Pfeile sein Blut, wie Boten der Zeit.
8.95.19
कर्णोऽपि पार्थं सह वासुदेवं ।
समाचिनोद्भारत वत्सदन्तैः।
परस्परं तौ विशिखैः प्रमुक्तै… ।
स्ततक्षतुः सूतपुत्रोऽर्जुनश्च ॥ ८.९५.१९ ॥
Auch Karṇa bedeckte Pārtha zusammen mit Vāsudeva, o Bhārata, mit kalbszahnigen Pfeilen. Mit Pfeilen, die sie aufeinander abschossen… verwundeten Karṇa, der Wagenlenkersohn, und Arjuna einander.
8.95.20
परस्परं छिद्रदिदृक्षया च ।
सुभीममभ्याययतुः प्ररुष्टौ ॥ ८.९५.२० ॥
Begierig, eine Blöße beim anderen zu finden, avancierten beide voller Zorn äußerst furchterregend aufeinander zu.
8.95.21
ततोऽस्त्रमाग्नेयममित्रतापनं ।
मुमोच कर्णाय सुरेश्वरात्मजः।
धनञ्जयात्संयुगमूर्ध्नि निःसृतं ।
तदा प्रजज्वाल तदस्त्रमुत्तमम् ॥ ८.९५.२१ ॥
Da schleuderte der Sohn des Götterherrschers (Arjuna), der Feinde Verbrenner, die Feuerwaffe gegen Karṇa; und jene höchste Waffe, von Dhanañjaya an der Spitze des Kampfes entsandt, flammte auf.
8.95.22
समीक्ष्य कर्णो ज्वलनास्त्रमुद्यतं ।
स वारुणं तत्प्रशमार्थमाहवे।
समुत्सृजत्सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
स तेन वह्निं शमयाञ्चकार ॥ ८.९५.२२ ॥
Als Karṇa die erhobene Feuerwaffe sah, schleuderte der mächtige Wagenlenker-Sohn die Waffe Varuṇas, um sie im Kampf zu löschen; damit löschte er jenes Feuer.
8.95.23
वलाहकास्त्रेण दिशस्तरस्वी ।
चकार सर्वास्तिमिरेण संवृताः।
अपावहन्मेघगणांस्ततस्तान् ।
समीरणास्त्रेण समीरितेन ॥ ८.९५.२३ ॥
Der schnelle und mächtige Held überzog alle Himmelsrichtungen mit Finsternis durch die Wolkenwaffe; dann trieb er, angetrieben durch die Windwaffe, jene Wolkenscharen fort.
8.95.24
ततः सोऽस्त्रं दयितं देवराज्ञः ।
प्रादुश्चक्रे वज्रममित्रतापनः।
गाण्डीवज्या विमृशंश्चातिमन्यु… ।
र्धनञ्जयः शत्रुसङ्घप्रमाथी ॥ ८.९५.२४ ॥
Dann brachte der Feinde Verbrenner die Donnerkeilwaffe hervor, dem Götterkönig lieb; die Sehne des Gāṇḍīva bedenkend, überaus zornig, tat Dhanañjaya, der Zermalmer feindlicher Scharen, dies.
8.95.25
नाराचनालीकवराहकर्णा ।
गाण्डीवतः प्रादुरासन्सुतीक्ष्णाः।
सहस्रशो वज्रसमानवेगा… ।
स्ते सर्वतः पर्यधावन्त घोराः ॥ ८.९५.२५ ॥
Vom Gāṇḍīva schnellten die überaus scharfen Pfeile namens nārāca, nālīka und varāhakarṇa hervor, zu Tausenden, mit der Geschwindigkeit des Donnerkeils… jene schrecklichen Pfeile jagten nach allen Seiten.
8.95.26
पार्थेषवः कर्णरथं विलग्ना ।
अधोमुखाः पक्षिगणा दिनान्ते।
निशानिकेतार्थमिवाशु वृक्षं ।
जग्राह तान्सूतपुत्रः पृषत्कैः ॥ ८.९५.२६ ॥
Die Pfeile Pārthas hefteten sich an Karṇas Wagen, nach unten gerichtet, wie Vogelschwärme, die am Ende des Tages rasch einen Baum als Nachtlager ergreifen. Der Wagenlenkersohn fing sie mit seinen Pfeilen ab.
8.95.27
क्षिप्तांस्तथा पाण्डवबाणसङ्घा… ।
नमृष्यमाणस्य धनञ्जयस्य।
रणाजिरे त्वन्तकतुल्यकर्मा ।
वैकर्तनो रोषपरीतचेताः ॥ ८.९५.२७ ॥
Auch die Pfeilscharen der Pāṇḍava wurden in gleicher Weise abgeschossen. Doch durch den unerträglichen Ansturm Dhanañjayas wurde Vaikartana (Karṇa), dessen Taten denen des Todes glichen, mit zornerfülltem Geist auf dem Schlachtfeld…
8.95.28
ज्योतिष्प्रभां यद्वदुपागतः स… ।
न्दिवाकरो नाशयते क्षणेन।
पार्थस्य तान्बाणगणान्समग्रा… ।
न्व्यनाशयद्युध्यत एव कर्णः ॥ ८.९५.२८ ॥
So wie die Sonne, dem Lichte der Gestirne nahe gekommen, es im Nu vernichtet, so vernichtete Karṇa im Kampfe alle jene Pfeilscharen Pārthas…
8.95.29
रोषात्प्रदीप्तः सुमहाविमर्दे ।
भीमस्ततोऽक्रुध्यददीनसत्वः।
पाणिं स्वपाणौ स विनिष्पिष्य रोषा… ।
दमर्षितो वाक्यमुवाच पार्थम् ॥ ८.९५.२९ ॥
Da entbrannte Bhīma, von Zorn flammend im großen Gewühl, von unerschütterlichem Mut, in Wut; seine eine Hand gegen die andere reibend, im Grimm… unfähig, es zu ertragen, sprach er diese Worte zu Pārtha.
8.95.30
त्वां सूतपुत्रो नु कथं किरीटि… ।
न्रथेषुभिर्हन्ति शिताग्रधारैः।
धृत्या हि भूतानि ययाऽजयस्त्वं ।
ग्रासं ददत्खाण्डवे पावकाय ॥ ८.९५.३० ॥
Wie könnte der Sohn des Wagenlenkers dich, o Kirīṭin, mit scharfspitzigen Pfeilen treffen? Durch die gleiche Standhaftigkeit, mit der du die Wesen besiegtest, warst du siegreich, als du dem Feuer in Khāṇḍava einen Bissen darbrachtest.
8.95.31
धृत्या तया सूतपुत्रं जहि त्व… ।
महं वैनं गदया पोथयिष्ये।
समेत्य पार्थं सुनृशंसवादी ।
जीवन्नायं यास्यति कालपक्वः ॥ ८.९५.३१ ॥
Mit derselben Standhaftigkeit erschlage du den Sohn des Wagenlenkers. Ich werde ihn mit meiner Keule zermalmen. Wer auf Pārtha trifft, dieser Sprecher grausamer Worte, von der Zeit reif gemacht, wird nicht lebend heimkehren.