മഹാഭാരതം · അധ്യായം 8.97

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

8.97.1

ततोऽपयाताः शरपातमात्रमवस्थिता वै कुरवो नरेन्द्र ।
विद्युत्प्रकाशं ददृशुः समन्ताद्धनञ्जयास्त्रं समुदीर्यमाणम् ॥ ८.९७.१ ॥

അമ്പെറിയുന്ന ദൂരത്തിൽ പിന്മാറി നിന്ന കുരുക്കൾ, ഹേ നരേന്ദ്ര, ധനഞ്ജയന്റെ അസ്ത്രം മിന്നലിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ എല്ലാ ദിക്കിലും തൊടുക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടു.

8.97.2

ततोऽग्रसत्सूतपुत्रोऽर्जुनस्य वियद्गतं घोरतरं शरैस्तत् ।
क्रुद्धेन पार्थेन शरं विसृष्टं वधाय कर्णस्य महाविमर्दे ॥ ८.९७.२ ॥

അപ്പോൾ സൂതപുത്രൻ, കോപിച്ച പാർത്ഥൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ വധിക്കാനായി തൊടുത്ത, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന അതിഭയങ്കരമായ ആ അമ്പിനെ തന്റെ അമ്പുകളാൽ തടഞ്ഞു.

8.97.3

उदीर्यमाणं स्म कुरुन्दहन्तं सुवर्णपुङ्खैर्विशिखैर्ममर्द ।
कर्णस्त्वमोघेष्वसनं दृढज्यं विस्फारयित्वा विसृजञ्छरौघान ॥ ८.९७.३ ॥

കുരുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുയർന്ന അതിനെ കർണ്ണൻ സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള അമ്പുകളാൽ അമർത്തി; പിഴക്കാത്ത വില്ല് ഉറച്ച ഞാണോടെ വലിച്ചുമുറുക്കി അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം വിട്ടു.

8.97.4

रामादुपात्तेन महामहिम्ना ह्याथर्वणेनारिविनाशनेन ।
तदर्जुनास्त्रं व्यघमद्दहन्तं पार्थ च वाणैर्निशितैरविध्यत् ॥ ८.९७.४ ॥

പരശുരാമനിൽനിന്ന് ലഭിച്ച, മഹാമഹിമയുള്ള, ശത്രുനാശകമായ ആഥർവ്വണാസ്ത്രംകൊണ്ട് അവൻ ജ്വലിക്കുന്ന അർജ്ജുനാസ്ത്രത്തെ അമർത്തി; മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പാർത്ഥനെയും പ്രഹരിച്ചു.

8.97.5

ततो विमर्दः सुमहान्वभूव तत्रार्जुनस्याधिरथेश्च राजन् ।
अन्योन्यमासादयतोः पृषत्कैर्विषाणघातैर्द्विपयोरिवाजौ ॥ ८.९७.५ ॥

അപ്പോൾ, ഹേ രാജാവേ, അവിടെ അർജ്ജുനനും അധിരഥപുത്രനായ കർണ്ണനും തമ്മിൽ മഹത്തായ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടായി; യുദ്ധത്തിൽ രണ്ട് ആനകൾ കൊമ്പുകൾകൊണ്ട് കുത്തിമുട്ടുന്നതുപോലെ അവർ അമ്പുകളാൽ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.

8.97.6

ततोऽस्त्रसंघातसमावृतं तदा बभूव राजंस्तुमुलं रणाजिरम् ।
य्त्कर्णपार्थै शरवृष्टिसङ्घैर्निरन्तरं चक्रतुरम्बरं तदा ॥ ८.९७.६ ॥

അപ്പോൾ, രാജാവേ, അസ്ത്രസമൂഹങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട ആ യുദ്ധഭൂമി ഭയങ്കരമായ ആരവത്താൽ നിറഞ്ഞു; കർണനും പാർഥനും അമ്പുമഴകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ ആകാശത്തെ ഇടതടവില്ലാതെ നിറച്ചു.

8.97.7

ततो जालं वाणमयं महान्तं सर्वेऽद्राक्षुः कुरवः सोमकाश्च ।
नान्यं च भूतं ददृशुस्तदा ते बाणान्धकारे तुमुलेऽथ किंचित् ॥ ८.९७.७ ॥

അപ്പോൾ കുരുക്കളും സോമകരും അമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ വല കണ്ടു; അമ്പുകളുടെ ഇരുട്ടിലും ആരവത്തിലും അവർക്ക് മറ്റൊന്നും കാണാനായില്ല.

8.97.8

तौ सन्दधानावनिशं च राजन् समस्यन्तौ चापि शराननेकान् ।
सन्दर्शयेतां युधि मार्गान्दिचित्रा न्धनुर्धरौ तौ विविधैः कृतास्त्रैः ॥ ८.९७.८ ॥

അരചാ, ആ ഇരുവരും തുടർച്ചയായി അമ്പുകൾ തൊടുത്തും എയ്തും യുദ്ധത്തിൽ പല അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ച് അത്ഭുതകരമായ വഴികൾ കാട്ടി — വിവിധ അസ്ത്രങ്ങളിൽ നിപുണരായ ആ രണ്ട് വില്ലാളികൾ.

8.97.9

तयोरेवं युध्यतोराजिमध्ये सूतात्मजोऽभूदधिकः कदाचित् ।
पार्थः कदाचित्त्वधिकः किरीटी वीर्यास्त्रमायाबलपौरुषेण ॥ ८.९७.९ ॥

ഇങ്ങനെ യുദ്ധമധ്യത്തിൽ അവർ ഇരുവരും പോരാടുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ സൂതപുത്രൻ മേൽക്കൈ നേടി; ചിലപ്പോൾ കിരീടി പാർഥൻ മേൽക്കൈ നേടി — വീര്യത്താലും അസ്ത്രത്താലും മായയാലും ബലത്താലും പൗരുഷത്താലും.

8.97.10

दृष्ट्वा तयोस्तं युधि संप्रहारं परस्परस्यान्तरमीक्षमाणयोः ।
घोरं तयोर्दुर्विषहं रणेऽन्यैर्योधाः सर्वे विस्मयमभ्यगच्छन् ॥ ८.९७.१० ॥

പരസ്പരം അവസരം തേടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവർ ഇരുവരുടെയും ആ ഭയങ്കരവും സഹിക്കാനാകാത്തതുമായ യുദ്ധപ്രഹാരം കണ്ട്, യുദ്ധത്തിലെ മറ്റെല്ലാ യോദ്ധാക്കളും അത്ഭുതത്തിലായി.

8.97.11

ततो भूतान्यन्तरिक्षस्थितानि तौ कर्णपार्थै प्रशशंसुर्नरेन्द्र ।
भोः कर्ण साध्वर्जुन साधु चेति वियत्सु वाणी श्रूयते सर्वतोपि ॥ ८.९७.११ ॥

അപ്പോൾ ആകാശത്ത് നിന്ന ജീവികൾ, ഹേ നരേന്ദ്രാ, ആ രണ്ടുപേരെയും, കർണനെയും പാർത്ഥനെയും, പ്രശംസിച്ചു. "ഓ കർണാ, നന്നായി! അർജുനാ, നന്നായി!" എന്ന വാണി ആകാശത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും കേട്ടു.

8.97.12

तस्मिन्विमर्दे रथवाजिनागैस्तदाऽभिघातैर्दलिते हि भूतले ।
ततस्तु पातालतले शयानो नागोऽश्वसेनः कृतवैरोऽर्जुनेन ॥ ८.९७.१२ ॥

ആ യുദ്ധത്തിരക്കിൽ, രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, ആനകൾ എന്നിവയുടെ അടിയേറ്റ് ഭൂമി തകർന്നപ്പോൾ, പാതാളത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന നാഗൻ അശ്വസേനൻ, അർജുനനോട് വൈരം വെച്ചവൻ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

8.97.13

राजंस्तदा खाण्डवदाहमुक्तो विवेश कोपाद्वसुधातले यः ।
अथोत्पपातोर्ध्वगतिर्जवेन सन्दृश्य कर्णार्जुनयोर्विमर्दम् ॥ ८.९७.१३ ॥

രാജാവേ! അപ്പോൾ ഖാണ്ഡവദഹനത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട്, കോപത്തോടെ ഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നിരുന്നവൻ, കർണാർജുനന്മാരുടെ ആ ഏറ്റുമുട്ടൽ കണ്ട്, വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു.

8.97.14

अयं हि कालेस्य दुरात्मनो वै पार्थस्य वैरप्रतियातनाय ।
सञ्चिन्त्य तूर्ण प्रविवेश चैव कर्णस्य राजन्शररुपधारी ॥ ८.९७.१४ ॥

"ഈ ദുരാത്മാവിന് പാർത്ഥനോടുള്ള വൈരത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനുള്ള സമയമായി" എന്ന് ചിന്തിച്ച്, ഹേ രാജാവേ, അമ്പിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് വേഗത്തിൽ കർണനിൽ പ്രവേശിച്ചു.

8.97.15

ततोस्रसङ्घातसमाकुलं तदा बभूव जन्यं विततांशुजालम् ।
तत्कर्णपार्थौ शरसङ्घ्वृष्टिभिर्निरन्तरं चक्रतुरंबरं तदा ॥ ८.९७.१५ ॥

അപ്പോൾ രക്തപ്രവാഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ യുദ്ധഭൂമി വിരിഞ്ഞ രശ്മിജാലം പോലെയായി. അപ്പോൾ കർണനും പാർത്ഥനും അമ്പുകളുടെ കൂട്ടമഴകൊണ്ട് ആകാശം നിരന്തരം നിറച്ചു.

8.97.16

तद्वाणजालैकमयं महान्तं सर्वेऽत्रसन्कुरवः सोमकाश्च ।
नान्यत्किञ्चिद्ददृशुः सम्पतद्वै बाणान्धकारे तुमुलेऽतिमात्रम् ॥ ८.९७.१६ ॥

ആ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ നിറഞ്ഞ വലിയ ഇരുട്ടു കണ്ട് കൗരവരും സോമകരും എല്ലാവരും ഭയന്നു. അമ്പുകളുടെ ഘോരമായ ഇരുട്ടിൽ വീണുകൊണ്ടിരുന്നവയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവർ കണ്ടില്ല.

8.97.17

ततस्तौ पुरुषव्याघ्रौ सर्वलोकधनुर्धरौ ।
त्यक्तप्राणौ रणे वीरौ युध्दश्रममुपागतौ ॥ ८.९७.१७ ॥

അപ്പോൾ മനുഷ്യരിൽ വ്യാഘ്രങ്ങളായ, ലോകങ്ങളിലെല്ലാം വില്ലാളികളായ ആ രണ്ടു വീരന്മാരും യുദ്ധരംഗത്ത് ജീവൻ വെടിയാൻ തയ്യാറായി യുദ്ധക്ഷീണം പ്രാപിച്ചു.

8.97.18

समुत्क्षेपैर्वीक्षमाणौ सिक्तौ चन्दनवारिणा ।
सवालव्यजनैर्दिव्यैर्दिविस्थैरप्सरोगणैः ।
शक्रसूर्यकराब्जाभ्यां प्रमार्जितमुखावुभौ ॥ ८.९७.१८ ॥

ചന്ദനജലം തളിക്കപ്പെട്ട്, ചാമരങ്ങളും ദിവ്യവ്യജനങ്ങളും വീശപ്പെട്ട്, ആകാശത്തു നിൽക്കുന്ന അപ്സരസ്സമൂഹങ്ങൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഇന്ദ്രന്റെയും സൂര്യന്റെയും താമരക്കൈകളാൽ മുഖം തുടയ്ക്കപ്പെട്ട ആ ഇരുവരും.

8.97.19

कर्णोऽथ पार्थ न विशेषयद्यदा भृशं च पार्थेन शराभितप्तः ।
ततस्तु वीरः शरविक्षताङ्गो दघ्रे मनो ह्येकशयस्य तस्य ॥ ८.९७.१९ ॥

അർജ്ജുനൻ അമ്പുകളാൽ കഠിനമായി പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ കർണ്ണന് അർജ്ജുനനെ വേർതിരിച്ചറിയാനായില്ല. അപ്പോൾ അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ ശരീരമുള്ള ആ വീരൻ മനസ്സ് ആ ഒരേ ശയ്യയിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

8.97.20

ततो रिपुघ्नं समधत्त कर्णः सुसंचितं सर्पमुखं ज्वलन्तम् ।
रौद्रं शरं सन्नतमुग्रघौतं पार्थार्थमित्येव चिराभिगुप्तम् ॥ ८.९७.२० ॥

അപ്പോൾ കർണ്ണൻ ശത്രുഘാതകമായ, നന്നായി സജ്ജമാക്കപ്പെട്ട, സർപ്പമുഖമുള്ള, ജ്വലിക്കുന്ന, ഭയങ്കരമായ, വളച്ചുവെക്കപ്പെട്ട, കഠിനമായി മൂർച്ചകൂട്ടിയ, അർജ്ജുനനുവേണ്ടി മാത്രമായി ദീർഘകാലം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ അമ്പ് തൊടുത്തു.

8.97.21

सदार्चितं चन्दनचूर्णशायितं सुवर्णतूणीरशयं महार्चिषम् ।
आकर्णपूर्ण विचकर्ष कर्णो विमोक्तुकामः शरमुग्रवेगम् ॥ ८.९७.२१ ॥

എപ്പോഴും പൂജിതമായ, ചന്ദനപ്പൊടിയിൽ കിടന്നിരുന്ന, സ്വർണ്ണ ആവനാഴിയിൽ ശയിക്കുന്ന, മഹാതേജസ്സുള്ള ആ അമ്പിനെ കർണ്ണൻ ചെവിവരെ വലിച്ചു; അത് വിടാനാഗ്രഹിച്ച്, ഉഗ്രവേഗമുള്ള അമ്പിനെ.

8.97.22

प्रदीप्तमैरावतवंशसंभवं शिरो जिहीर्षुर्युधि सव्यसाचिनः ।
ततः प्रजज्वाल दिशो नमश्च उल्काश्च घोराः शतशः प्रपेतुः ॥ ८.९७.२२ ॥

ഐരാവതവംശത്തിൽ ജനിച്ച, ജ്വലിക്കുന്ന ആ (അമ്പ്) യുദ്ധത്തിൽ സവ്യസാചിയുടെ (അർജുനന്റെ) തല അപഹരിക്കാനാഗ്രഹിച്ചു; അപ്പോൾ ദിക്കുകളും ആകാശവും ജ്വലിച്ചു; നൂറുകണക്കിന് ഭയങ്കര ഉൽക്കകൾ വീണു.

8.97.23

तस्मिस्तु नागे धनुषि प्रयुक्ते हाहाकृता लोकपालाः सशक्राः ॥ ८.९७.२३ ॥

ആ നാഗാസ്ത്രം വില്ലിൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശക്രനോടൊപ്പം ലോകപാലകർ 'അയ്യോ, അയ്യോ' എന്ന് നിലവിളിച്ചു.

8.97.24

स सूतपुत्रस्तमपाङ्गदेशे अवाड्मुखं संधयति स्म रोषात् ।
न तं स्म जानाति महानुभावमपङ्गदेशेऽभिनिविष्टमाजौ ॥ ८.९७.२४ ॥

ആ സൂതപുത്രൻ കോപത്താൽ അത് — മുഖം താഴോട്ടുള്ള അമ്പ് — കണ്ണിന്റെ കോണിൽ തൊടുത്തു; യുദ്ധത്തിൽ കണ്ണിന്റെ കോണിൽ ഉറച്ചുനിന്ന ആ മഹാനുഭാവനെ അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.

8.97.25

न चापि तं बुबुधे सूतपुत्रो बाणे प्रविष्टं योगबलेन नागम् ।
दशशतनयनोऽहिं दृश्य बाणे प्रविष्टं निहत इति सुतो मे स्रस्तगात्रो बभूव ।
जलजकुसुमयोनिः श्रेष्ठभावो जितात्मा त्रिदशपतिमवोचन्मा व्यथिष्ठा जये श्रीः ॥ ८.९७.२५ ॥

സൂതപുത്രൻ യോഗബലത്താൽ അമ്പിൽ പ്രവേശിച്ച ആ നാഗത്തെ അറിഞ്ഞില്ല. സഹസ്രനേത്രനായ ഇന്ദ്രൻ നാഗം അമ്പിൽ പ്രവേശിച്ചത് കണ്ട്, 'എന്റെ പുത്രൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു' എന്നു കരുതി ഗാത്രം തളർന്നു. അപ്പോൾ താമരപ്പൂവിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, ശ്രേഷ്ഠഭാവനും ജിതാത്മാവുമായി, ഇന്ദ്രനോടു പറഞ്ഞു: 'വ്യഥപ്പെടേണ്ട; ജയത്തിൽ ശ്രീയുണ്ട്.'

8.97.26

ततोऽब्रवीन्मद्रराजो महात्मा दृष्ट्वा कर्ण प्रहितेषुं तमुग्रम् ।
ग्रीवायतः कर्ण न् संहितोऽयं समीक्ष्य संधत्स्व शरं परध्नम् ॥ ८.९७.२६ ॥

അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ മദ്രരാജാവ് കർണൻ അയച്ച ആ ഭയങ്കര ബാണം കണ്ട് പറഞ്ഞു: "കർണാ, ഇത് കഴുത്ത് ലക്ഷ്യമാക്കി വരുന്നു; ഇതു കണ്ട് ശത്രുഘാതകമായ ബാണം തൊടുക്കൂ."

8.97.27

अथाब्रवीत्क्रोधसंरक्तनेत्रो मद्राधिपं सूतपुत्रो मनस्वी ।
न संधत्ते द्विः शरं शल्य कर्णो न मादृशा जिह्ययुध्दा भवन्ति ॥ ८.९७.२७ ॥

അപ്പോൾ കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ മനസ്വിയായ സൂതപുത്രൻ മദ്രരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ശല്യാ, കർണൻ രണ്ടുവട്ടം ബാണം തൊടുക്കാറില്ല; എന്നെപ്പോലുള്ളവർ വഞ്ചനയോടെ യുദ്ധം ചെയ്യാറില്ല."

8.97.28

इतिदमुक्त्वा विससर्ज तं शरं प्रयत्नतो वर्षगणाभिपूजितम् ।
हतोसि रे फल्गुन इत्यधिक्षिपन्नुवाच चोच्चैर्गिरमूर्जितां वृषः ॥ ८.९७.२८ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ വർഷങ്ങളായി പൂജിക്കപ്പെട്ട ആ ബാണം പൂർണ്ണ പ്രയത്നത്തോടെ അയച്ചു; "അരേ ഫാൽഗുന, നീ മരിച്ചു!" എന്ന് പരിഹസിച്ച് ആ വൃഷഭൻ ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ചു.

8.97.29

स सायकः कर्णभुजप्रसृष्टो हुताशनार्कप्रतिमः सुघोरः ।
गुणच्युतः कर्णधनुः प्रमुक्तो वियद्गतः प्राज्वलदन्तरिक्षे ॥ ८.९७.२९ ॥

കർണന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് വിട്ട ആ ബാണം അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായിരുന്നു; കർണന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാണിൽ നിന്ന് വിട്ട് ആകാശത്തിലെത്തി അന്തരീക്ഷത്തിൽ ജ്വലിച്ചു.

8.97.30

तमापतन्तं ज्वलितं निरीक्ष्य वियद्गतं वृष्णिकुलप्रवीरः ।
रथस्य चक्रं सहसा निपीड्य पञ्चाङ्गुलं मञ्जयति स्म वीरः ॥ ८.९७.३० ॥

ആ ജ്വലിക്കുന്ന ബാണം ആകാശത്തുനിന്ന് തങ്ങളുടെ നേരെ വീഴുന്നത് കണ്ട്, വൃഷ്ണികുലത്തിലെ മികച്ച വീരൻ പെട്ടെന്ന് രഥചക്രം അമർത്തി അഞ്ചു വിരൽ ആഴത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് താഴ്ത്തി.

8.97.31

ततोऽन्तरिक्षे सुमहान्निनादः संपूजनार्थ मधुसूदनस्य ।
र्दिव्यानि पुष्पाण्यथ सिंहनादाः ।
तस्मिंस्तथा वै धरणीं निमग्ने रथे प्रयत्नान्मधुसूदनस्य ॥ ८.९७.३१ ॥

അപ്പോൾ ആകാശത്ത് മധുസൂദനനെ പൂജിക്കുവാൻ വലിയ ഒരു നാദം മുഴങ്ങി; ദിവ്യ പുഷ്പങ്ങൾ വർഷിക്കപ്പെട്ടു, സിംഹനാദങ്ങൾ ഉയർന്നു; ആ സമയം രഥം ഭൂമിയിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയപ്പോൾ മധുസൂദനൻ പരിശ്രമത്താൽ അതിനെ താങ്ങി.

8.97.32

ततः किरीटं वहुरत्नचित्रं जघान नागोऽर्जुनमूर्धतो बलात् ।
गिरेः सुजाताङ्कुरपुष्पितद्रुमं महेन्द्रवज्रं शिखरं यथोत्तमम् ॥ ८.९७.३२ ॥

അപ്പോൾ നാഗൻ അർജുനന്റെ തലയിൽനിന്ന് പല രത്നങ്ങളാൽ ചിത്രിതമായ കിരീടത്തെ ബലമായി പ്രഹരിച്ചു; നല്ല തളിരുകളും പൂത്ത മരങ്ങളുമുള്ള പർവതശിഖരം ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്താൽ തകർക്കപ്പെട്ടതുപോലെ.

8.97.33

ततः किरीटं तपनीयचित्रं पार्थोत्तमाङ्गदहरत्तरस्वी ।
तद्धेमजालावनतं सुघोरं संप्रज्वलत्तन्निपपात भूमौ ॥ ८.९७.३३ ॥

അപ്പോൾ വേഗതയുള്ള പാർത്ഥൻ അർജുനന്റെ തലയിൽനിന്ന് സ്വർണ്ണചിത്രങ്ങളുള്ള കിരീടം പറിച്ചെടുത്തു; സ്വർണ്ണവലയാൽ വളഞ്ഞ ആ ഭയങ്കര കിരീടം ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.

8.97.34

ततोऽर्जुनस्योत्तमगात्रभूषणं सुवर्णमुक्तामणिवज्रचित्रितम् ।
धरावियद्दयोसलिलेषु विश्रुतं बलं निसर्गोत्तममन्युभिः सदा ॥ ८.९७.३४ ॥

അപ്പോൾ അർജുനന്റെ ഉത്തമശരീരത്തിന്റെ ആഭരണം, സ്വർണ്ണം, മുത്ത്, രത്നം, വജ്രം എന്നിവയാൽ ചിത്രിതമായത്, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തും സ്വർഗ്ഗത്തിലും ജലങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായത്, എപ്പോഴും സ്വാഭാവികമായ ഉത്തമകോപത്തിന്റെ ബലമുള്ളത്.

8.97.35

शरेण मूर्ध्नि प्रजहार सूतजो दिवाकरेन्दुज्वलनग्रहत्विषम् ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रभूषणं पुरन्दरार्थ तपसा प्रयत्नतः ॥ ८.९७.३५ ॥

സൂതപുത്രൻ അമ്പുകൊണ്ട് അർജുനന്റെ തലയിൽ പ്രഹരിച്ചു; സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും പോലെ ജ്വലിച്ച ആ ആഭരണം, സ്വർണ്ണം, മുത്ത്, രത്നം, വജ്രം എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ചത്, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി തപസ്സാൽ പ്രയത്നത്തോടെ നിർമ്മിച്ചത്.

8.97.36

स्वयं कृतं यद्विधिना स्वयंभुवा महार्हरुपं द्विषतां भयंकरम् ।
निजघ्नते देवरिपून्सुरेश्वरः स्वयं ददौ यध्दि मुदाऽर्जुनाय ॥ ८.९७.३६ ॥

ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും, മഹാവിലയും രൂപവുമുള്ളതും, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരവുമായത്; ദേവശത്രുക്കളെ വധിച്ച സുരേശ്വരനായ ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷപൂർവ്വം അർജ്ജുനന് നൽകി.

8.97.37

हरिप्रचेतोहरिवित्तगोप्तृभिः पिनाकपाशाशनिदण्डधारिभिः ।
सुरोत्तमैरप्यविषह्यमर्दितुं प्रसह्य नागेन जहार तद्वृषा ॥ ८.९७.३७ ॥

ഹരി, പ്രചേതസ്, കുബേരൻ മുതലായ രക്ഷകർ, പിനാകം, പാശം, വജ്രം, ദണ്ഡം ധരിച്ചവർ, ശ്രേഷ്ഠദേവന്മാർക്കുപോലും തകർക്കാനാവാത്തത്, വൃഷൻ (ഇന്ദ്രൻ) ഒരു നാഗത്താൽ ബലമായി അപഹരിച്ചു.

8.97.38

तदुत्तमेषून्मथितं विषाहिना प्रदीप्तपर्चिष्मदतीव सुन्दरम् ।
पपात पार्थस्य किरीटमुत्तमं दिवाकरोस्तादिव पर्वताज्ज्वलन् ॥ ८.९७.३८ ॥

ഉത്തമ അമ്പുകളാൽ ഇളക്കപ്പെട്ട അത്, വിഷസർപ്പത്താൽ (ഇളക്കപ്പെട്ട്), ജ്വലിക്കുന്ന ജ്വാലകളോടെ, അത്യന്തം സുന്ദരമായ പാർത്ഥന്റെ ഉത്തമകിരീടം പർവതത്തിൽനിന്ന് ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യൻ വീഴുന്നതുപോലെ വീണു.

8.97.39

महीवियद्दयोसलिलानि वायुना प्रसह्य रुग्णानि विघूर्णितानि वा ।
इतीव शब्दं भुवनेषु तत्तथा जना व्यवस्यन्ति दिशश्च विह्वलाः ॥ ८.९७.३९ ॥

ഭൂമി, ആകാശം, സ്വർഗ്ഗം, ജലങ്ങൾ കാറ്റാൽ ബലമായി തകർന്ന് ചുറ്റിത്തിരിയുന്നതുപോലെ—എന്ന് ലോകങ്ങളിൽ ആ ശബ്ദം മുഴങ്ങി; മനുഷ്യരും ദിക്കുകളും വിഭ്രാന്തരായി അങ്ങനെ കരുതി.

8.97.40

विना किरीटं शुशुभे स पार्थः श्यामो युवा शैल इव त्रिशृङ्गैः ॥ ८.९७.४० ॥

കിരീടമില്ലാതെ ആ പാർത്ഥൻ, കറുത്ത നിറമുള്ള യുവാവായി, മൂന്നു ശിഖരങ്ങളുള്ള പർവതംപോലെ ശോഭിച്ചു.

8.97.42

ततः समुद्ग्र्थ्य सितेन वाससा स्वमूर्घजानव्यथितस्तदाऽर्जुनः ।
बभौ सुसंपूर्णमरीचिनेन्दुना शिरोगतेनोदयपर्वतो यथा
स चापि राधेयभुजप्रमुक्तो हुताशनार्कप्रतिमद्युतिर्महान् ।
महोरगः कृतवैरोऽर्जुनेन किरीटमाहृत्य समुत्पपात ॥ ८.९७.४२ ॥

അപ്പോൾ വെളുത്ത വസ്ത്രംകൊണ്ടു തന്റെ മുടി കെട്ടിയ അവ്യഥിതനായ അർജുനൻ, ശിരസ്സിൽ പൂർണ്ണരശ്മിയുള്ള ചന്ദ്രനെ വഹിക്കുന്ന ഉദയപർവ്വതംപോലെ പ്രകാശിച്ചു. കർണ്ണന്റെ ഭുജത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുപോയ ആ മഹാസർപ്പം, അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ തേജസ്സോടെ, അർജുനനോട് വൈരം പുലർത്തി, കിരീടം അപഹരിച്ച് മുകളിലേക്ക് പറന്നു.

8.97.43

तमुत्पतन्तं द्विपदां वरिष्ठो दृष्ट्वा वचः पार्थमुवाच कृष्णः ।
महोरगं पाण्डव पश्यपश्य प्रयोजितं त्वन्निधनार्थमुग्रम् ॥ ८.९७.४३ ॥

പറന്നുയരുന്ന ആ സർപ്പത്തെ കണ്ട ദ്വിപാദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണൻ അർജുനനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: പാണ്ഡവാ, നോക്കൂ നോക്കൂ, നിന്റെ നാശത്തിനായി അയയ്ക്കപ്പെട്ട ആ ഉഗ്രമഹാസർപ്പത്തെ!

8.97.44

स एवमुक्तो मधुसूदनेन गाण्डीवधन्वा हरिमुग्रवाचा ।
उवाच को न्वेष ममाद्य नागः क्षयाय नागाद्गरुडस्य वक्त्रम् ॥ ८.९७.४४ ॥

മധുസൂദനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗാണ്ഡീവധന്വാവായ അർജുനൻ ഉഗ്രവാക്കോടെ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: ഇന്ന് എന്റെ നാശത്തിനായി നാഗമായി വന്നിരിക്കുന്നത് ആരാണ്? ഗരുഡന്റെ വായിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട സർപ്പംപോലെ ഇവൻ ആരാണ്?

8.97.45

योऽसौ त्वया खाण्डवे चित्रभानुं संतर्पयाणेन धनुर्धरेण ।
वियद्गतो जननीगुप्तदेहो मत्वैकरूपं निहताऽस्य माता ॥ ८.९७.४५ ॥

ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ ചിത്രഭാനുവിനെ (അഗ്നിയെ) തൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നീ വില്ലാളിയായി വധിച്ചവൻ, അമ്മയാൽ സംരക്ഷിതദേഹനായ ഇവനാണ് ആകാശത്തേക്ക് പോയത്. നിന്നെയും അവളെയും ഒരേ രൂപമായി കരുതി അവൻ അവളുടെ അമ്മയെ കൊന്നു.

8.97.46

स एष तद्वैरमनुस्मरन्वै त्वां प्रार्थयत्यात्मवधाय नूनम् ।
नभश्च्युतां प्रज्वलितामिवोल्कां पश्यैनमायान्तममित्रसाह ॥ ८.९७.४६ ॥

ആ വൈരം ഓർത്ത് അവൻ തന്റെ നാശത്തിനായി നിന്നെ തേടുന്നു. ആകാശത്തുനിന്ന് വീണ ജ്വലിക്കുന്ന ഉല്കപോലെ വരുന്ന ഇവനെ നോക്കൂ, ശത്രുജയിയേ.

8.97.47

ततः स जिष्णुः परिवृत्य रोषाच्चिच्छेद षड्भिर्निशितैः सुधारैः ।
नागं वियत्तिर्यगिवोत्पतन्तं स च्छिन्नगात्रो निपपात भूमौ ॥ ८.९७.४७ ॥

അപ്പോൾ ജിഷ്ണുവായ അർജുനൻ കോപത്തോടെ തിരിഞ്ഞ്, മൂർച്ചയുള്ള ആറ് അമ്പുകളാൽ ആകാശത്ത് കുറുകെ പൊങ്ങിയ ആ നാഗത്തെ മുറിച്ചു; ശരീരം മുറിഞ്ഞ് അത് ഭൂമിയിൽ വീണു.

8.97.48

हते च तस्मिन्भुजगे किरीटिना स्वयं विभुः पार्थिव भूतलादथ ।
समुज्जहाराशु पुनः पतन्तं रथं भुजाभ्यां पुरुषोत्तमस्ततः ॥ ८.९७.४८ ॥

രാജാവേ, കിരീടധാരിയായ അർജുനൻ ആ നാഗത്തെ കൊന്നപ്പോൾ, സർവശക്തനായ പുരുഷോത്തമൻ (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ നിലത്തുനിന്ന് വീണുകൊണ്ടിരുന്ന രഥം തന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ ഉടൻ വീണ്ടും ഉയർത്തി.

8.97.49

तस्मिन्मुहूर्ते दशभिः पृषत्कैः शिलाशितैर्बर्हिणबर्हवाजितैः ।
विव्याघ कर्णः पुरुषप्रवीरो धनञ्जयं तिर्यगवेक्षमाणः ॥ ८.९७.४९ ॥

ആ നിമിഷത്തിൽ, പുരുഷപ്രവീരനായ കർണൻ കല്ലിൽ മൂർച്ച കൂട്ടിയതും മയിൽപ്പീലി ചേർത്തതുമായ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് ധനഞ്ജയനെ (അർജുനനെ) പ്രഹരിച്ചു; കുറുകെ നോക്കിക്കൊണ്ട്.

8.97.50

ततोऽर्जुनो द्वादशभिः सुमुक्तैर्वराहकर्णैर्निशितैः समर्प्य ।
नाराचमाशीविषतुल्यवेगमाकर्णपूर्णायतमुत्ससर्ज ॥ ८.९७.५० ॥

പിന്നെ അർജുനൻ പന്ത്രണ്ട് നന്നായി തൊടുത്ത, പന്നിച്ചെവി പോലുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ ചേർത്ത്, വിഷസർപ്പത്തിന്റെ വേഗമുള്ള നാരാചം ചെവിവരെ വലിച്ചു വിട്ടു.

8.97.51

स चित्रवर्मेषुवरो विदार्य प्राणान्निरस्यन्निव साधुमुक्तः ।
कर्णस्य पीत्वा रुधिरं विवेश वसुंधरां शॊणितदिग्धवाजः ॥ ८.९७.५१ ॥

ചിത്രകവചമുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠ ബാണം, പ്രാണങ്ങളെ പുറന്തള്ളുന്നതുപോലെ നന്നായി തൊടുക്കപ്പെട്ട്, കർണനെ പിളർന്ന് അവന്റെ രക്തം കുടിച്ച് ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അതിന്റെ തൂവലുകൾ രക്തത്തിൽ കുതിർന്നിരുന്നു.

8.97.52

ततो वृषो बाणनिपातकोपितो महोरगो दण्डविघट्टितो यथा ।
तदाऽऽशुकारी व्यसृजच्छरोत्तमान् महाविषः सर्प इवोत्तमं विषम् ॥ ८.९७.५२ ॥

അപ്പോൾ വൃഷൻ, അമ്പുകളുടെ പതനത്താൽ കോപിച്ച്, ദണ്ഡത്താൽ അടിക്കപ്പെട്ട മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ, വേഗത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠ ബാണങ്ങൾ തൊടുത്തു; മഹാവിഷമുള്ള സർപ്പം ഉത്തമവിഷം വമിക്കുന്നതുപോലെ.

8.97.53

जनार्दनं द्वादशभिः पराभिनन्नवैर्नवत्या च शरैस्तथाऽर्जुनम् ।
शरेण घोरेण पुनश्च पाण्डवं विदार्य कर्णो व्यनदज्जहास च ॥ ८.९७.५३ ॥

ജനാർദ്ദനനെ പന്ത്രണ്ട് ബാണങ്ങളാലും അർജുനനെ തൊണ്ണൂറ് ബാണങ്ങളാലും അവൻ പ്രഹരിച്ചു; വീണ്ടും ഭയങ്കരമായ ബാണത്താൽ പാണ്ഡവനെ പിളർന്ന് കർണൻ ഗർജിച്ച് ചിരിച്ചു.

8.97.54

तमस्य हर्षं ममृषे न पाण्डवो बिभेद मर्माणि ततोऽस्य मर्मवित् ।
परःशतैः पत्रिभिरिन्द्रविक्रमस्तथा यथेन्द्रो बलमोजसा रणे ॥ ८.९७.५४ ॥

പാണ്ഡവന് അവന്റെ ആ ആഹ്ലാദം സഹിക്കാനായില്ല; മർമ്മങ്ങളറിയുന്നവൻ, ഇന്ദ്രസമാന വിക്രമിയായ അവൻ നൂറുകണക്കിന് തൂവൽബാണങ്ങളാൽ അവന്റെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങൾ പിളർന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ബലത്താലും ഓജസ്സാലും ചെയ്യുന്നതുപോലെ.

8.97.55

ततः शराणां नवतिं तदाऽर्जुनः ससर्ज कर्णेऽन्तकदण्डसंनिभाम् ।
तैः पत्रिभिर्विद्धतनुः स विव्यथे तथा यथा वज्रविदारितोऽचलः । ॥ ८.९७.५५ ॥

അപ്പോൾ അർജുനൻ കർണന്റെ നേർക്ക് യമദണ്ഡസമാനമായ തൊണ്ണൂറ് ബാണങ്ങൾ അയച്ചു; ആ തൂവൽബാണങ്ങളാൽ ശരീരം തുളയ്ക്കപ്പെട്ട അവൻ, വജ്രത്താൽ പിളർക്കപ്പെട്ട പർവ്വതംപോലെ വേദനിച്ചു.

8.97.56

मणिप्रवेकोत्तमवज्रहाटकैरलंकृतं चास्य वराङ्गभूषणम् ।
प्रविद्धमुर्व्यां निपपात पत्रिभिर्धनञ्जयेनोत्तमकुण्डलेपि च ॥ ८.९७.५६ ॥

മണികൾ, ശ്രേഷ്ഠമായ വജ്രങ്ങൾ, സ്വർണ്ണം എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച അവന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ ദേഹാഭരണം അർജുനന്റെ അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട് നിലത്തുവീണു; ശ്രേഷ്ഠമായ കുണ്ഡലവും വീണു.

8.97.57

महाधनं शिल्पिवरैः प्रयत्नतः कृतं यदस्योत्तमवर्म भास्वरम् ।
सुदीर्घकालेन ततोऽस्य पाण्डवः क्षणेन बाणैर्बहुधा व्यशातयत् ॥ ८.९७.५७ ॥

വളരെ വിലപിടിച്ചതും ശ്രേഷ്ഠ ശില്പികൾ വളരെ പ്രയത്നത്തോടെ ദീർഘകാലമെടുത്ത് നിർമ്മിച്ചതുമായ അവന്റെ തിളങ്ങുന്ന ശ്രേഷ്ഠ കവചത്തെ പാണ്ഡവൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അമ്പുകളാൽ പലതായി തകർത്തു.

8.97.58

तस्येषुभिः खण्डितकुण्डलोऽन्तः परिक्षतश्चाभ्यधिकं तदानीम् ।
सलोहिताङ्गश्रवणश्चकाशे सलोहिताङ्गश्रवणो यथा दिवि ॥ ८.९७.५८ ॥

അവന്റെ അമ്പുകളാൽ അവന്റെ കുണ്ഡലങ്ങൾ പൊട്ടി; അപ്പോൾ അവൻ ഉള്ളിൽ അത്യന്തം മുറിവേറ്റു; ചുവന്ന ശരീരവും ചെവിയുമുള്ള അവൻ ആകാശത്തിലെ (ചൊവ്വ പോലെ) പ്രകാശിച്ചു.

8.97.59

स तं विवर्माणमथोत्तपेषुभिः शितैश्चतुर्भिः कुपितः पराभिनत् ।
स विव्यथेऽत्यर्थमरिप्रताडितो यथाऽऽतुरः पित्तकफानिलज्वरैः ॥ ८.९७.५९ ॥

കവചമില്ലാത്ത അവനെ കോപിച്ച അർജുനൻ നാല് മൂർച്ചയുള്ള, ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു; ശത്രുവിനാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട അവൻ പിത്തം, കഫം, വാതം എന്നിവയുടെ പനിയാൽ പീഡിതനായ രോഗിയെപ്പോലെ അത്യന്തം വേദനിച്ചു.

8.97.60

महाधनुर्मण्डलनिः सृतैः शितैः क्रियाप्रयत्नप्रहितैर्बलेन च ।
ततक्ष कर्ण बहुभिः शरोत्तमैर्बिभेद मर्मस्वपि चार्जुनस्त्वरन् ॥ ८.९७.६० ॥

വലിയ വില്ലിന്റെ വൃത്തത്തിൽ നിന്ന് വിട്ട, മൂർച്ചയുള്ള, വൈദഗ്ധ്യമുള്ള പ്രയത്നത്താലും ബലത്താലും പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ട അനേകം ശ്രേഷ്ഠ അമ്പുകളാൽ അർജുനൻ കർണ്ണനെ പ്രഹരിച്ചു; ത്വരിതപ്പെട്ട അർജുനൻ അവന്റെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളും തുളച്ചു.

8.97.61

दृढाहतः पत्रिभिरुग्रवेगैः पार्थेन कर्णो विविधैः शिताग्रैः ।
बभौ गिरिर्गैरिकधातुरक्तः क्षरन्प्रपातैरिव रक्तमम्भः ॥ ८.९७.६१ ॥

പാർത്ഥന്റെ ഉഗ്രവേഗമുള്ള വിവിധ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ഗാഢമായി മുറിവേറ്റ കർണൻ, ഗൈരിക ധാതുവാൽ ചുവന്ന പർവതം വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളിലൂടെ രക്തസമാനമായ ജലം ഒഴുക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

8.97.62

ततोऽर्जुनः कर्णमवक्रगैर्नवैः सुवर्णपुङ्खैः सुदृढैरयस्मयैः ।
यमाग्निदण्डप्रतिमैः स्तनान्तरे पराभिनत्क्रौञ्चमिवाद्रिमग्निजः ॥ ८.९७.६२ ॥

തുടർന്ന് അർജുനൻ കർണന്റെ മാറിനിടയിൽ നേരെ പോകുന്ന, പുതിയ, സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, അതിദൃഢമായ ഇരുമ്പ് അമ്പുകളാൽ, യമദണ്ഡത്തിനും അഗ്നിദണ്ഡത്തിനും തുല്യമായവയാൽ, അഗ്നിപുത്രൻ ക്രൗഞ്ചപർവതത്തെ തുളച്ചതുപോലെ തുളച്ചു.

8.97.63

ततः शरावापमपास्य सूतजो धनुश्च तच्छक्रशरासनोपमम् ।
ततो रथस्थः स मुमोह च स्खलन् प्रशीर्णमुष्टिः सुभृशाहतः प्रभो ॥ ८.९७.६३ ॥

പിന്നെ സൂതപുത്രൻ ഇന്ദ്രധനുസ്സിനു തുല്യമായ ആ വില്ലും അമ്പുകളുടെ കൂട്ടവും ഉപേക്ഷിച്ചു; പിന്നെ രഥത്തിൽ നിന്ന മോഹിതനായി, കാലിടറി, കൈമുഷ്ടി അയഞ്ഞു, ഏറെ മുറിവേറ്റു, ഓ പ്രഭോ!

8.97.64

न चार्जुनस्तं व्यसने तदेषिवान्निहन्तुमार्यः पुरुषव्रते स्थितः ।
ततस्तमिन्द्रावरजः सुसंभ्रमादुवाच किं पाण्डव हे प्रमाद्यसे ॥ ८.९७.६४ ॥

ആര്യനായ അർജുനൻ പുരുഷവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നതിനാൽ ആ ആപത്തിലകപ്പെട്ട കർണനെ കൊല്ലാൻ ഇച്ഛിച്ചില്ല; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രന്റെ അനുജൻ അതിവേഗ സംഭ്രമത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'ഓ പാണ്ഡവാ, നീ എന്തിനു അശ്രദ്ധ കാട്ടുന്നു?'

8.97.65

नैवाहितानां सततं विपश्चितः क्षणं प्रतीक्षन्त्यपि दुर्बलीयसाम् ।
विशेषतोऽरीन्व्यसनेषु पण्डितो निहत्य धर्मं च यशश्च विन्दते ॥ ८.९७.६५ ॥

ബുദ്ധിമാന്മാർ ശത്രുക്കൾക്കായി, വിശേഷിച്ച് ദുർബലർക്കായി, ഒരു നിമിഷവും കാത്തുനിൽക്കാറില്ല; ആപത്തുകളിൽ ശത്രുക്കളെ വധിച്ച് പണ്ഡിതൻ ധർമ്മവും യശസ്സും നേടുന്നു.

8.97.66

तदेकवीरं तव चाहितं सदा त्वरस्व कर्ण सहसाऽभिमर्दितुम् ।
पुरा समर्थः समुपैति सूतजो भिन्धि त्वमेनं नमुचिं यथा हरिः ॥ ८.९७.६६ ॥

അതിനാൽ നിന്റെ എന്നും ശത്രുവായ ആ ഏകവീരനെ, കർണാ, ഉടൻ തകർക്കാൻ ത്വരപ്പെടുക. സൂതപുത്രൻ സമർത്ഥനായി മുന്നോട്ടു വരുന്നു; ഇന്ദ്രൻ നമുചിയെ ഭേദിച്ചതുപോലെ ഇവനെ ഭേദിക്കുക.

8.97.67

ततस्तदेवेत्यभिपूज्य सत्वरं जनार्दनं कर्णमविध्यदर्जुनः ।
शरोत्तमैः सर्वकुरुत्तमस्त्वरं स्तथा यथा शम्बरहा पुरा बलिम् ॥ ८.९७.६७ ॥

അപ്പോൾ 'അങ്ങനെതന്നെ' എന്ന് ജനാർദനനെ വേഗം വണങ്ങി, കുരുക്കളിൽ ഉത്തമനായ അർജുനൻ ശ്രേഷ്ഠമായ ബാണങ്ങളാൽ കർണനെ തുളച്ചു; പണ്ട് ശംബരനെ വധിച്ചവൻ ബലിയെ തുളച്ചതുപോലെ.

8.97.68

साश्चं तु कर्णं सरथं किरीटी समाचिनोद्भारत वत्सदन्तैः ।
प्रच्छादयामास दिशश्च बाणैः सर्वप्रयत्नात्तपनीयपुङ्खैः ॥ ८.९७.६८ ॥

എന്നാൽ കിരീടി (അർജുനൻ) കുതിരകളോടും രഥത്തോടും കൂടിയ കർണനെ, ഓ ഭാരതാ, വത്സദന്ത ബാണങ്ങളാൽ മൂടി; തന്റെ പൂർണ പ്രയത്നത്തോടെ സ്വർണച്ചിറകുള്ള ബാണങ്ങളാൽ ദിക്കുകളെയും മറച്ചു.

8.97.69

स वत्सदन्तैः पृथुपीनवक्षाः समाचितः सोऽधिरथिर्विभाति ।
सुपुष्पिताशोकपलाशशाल्मलिर्यथाऽचलश्चन्दनकाननायुतः ॥ ८.९७.६९ ॥

വത്സദന്ത ബാണങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട, വിശാലവും ഉറച്ചതുമായ മാറുള്ള ആ അധിരഥപുത്രൻ, നന്നായി പുഷ്പിച്ച അശോകം, പലാശം, ശാൽമലി മരങ്ങളും ചന്ദനവനങ്ങളും ചുറ്റിയ പർവതംപോലെ ശോഭിക്കുന്നു.

8.97.70

शरैः शरीरे बहुभिः समर्पितैर्विभाति कर्णः समरे विशांपते ।
महीरुहैराचितसानुकन्दरो यथा गिरीन्द्रः स्फुटकर्णिकारवान् ॥ ८.९७.७० ॥

ഓ വിശാംപതേ, യുദ്ധത്തിൽ ശരീരത്തിൽ പതിഞ്ഞ പല ബാണങ്ങളാൽ കർണൻ ശോഭിക്കുന്നു; മരങ്ങളാൽ മൂടിയ ശിഖരങ്ങളും ഗുഹകളുമുള്ള, പൂത്ത കർണികാര വൃക്ഷങ്ങളുള്ള ഗിരീന്ദ്രൻ പോലെ.

8.97.71

स बाणस्ङ्घान्बहुधा व्यवासृजन् विभाति कर्णः शरजालरश्मिवान् ।
सलोहितो रक्तगभस्तिमण्डलो दिवाकरोऽस्ताभिमिखो यथा तथा ॥ ८.९७.७१ ॥

അവൻ പലവിധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അയച്ചു; അമ്പുവലയമാകുന്ന രശ്മികളോടെ കർണൻ തിളങ്ങി, ചുവന്ന രശ്മിമണ്ഡലമുള്ള സൂര്യൻ അസ്തമയത്തിനഭിമുഖമായി തിളങ്ങുന്നതുപോലെ.

8.97.72

बाह्वन्तरादाधिरथेर्विमुक्तान् बाणान्महाहीनिव दीप्यमानान् ।
व्यध्वंसयन्नर्जुनवाहुमुक्ताः शराः समासाद्य दिशः शिताग्राः ॥ ८.९७.७२ ॥

കർണന്റെ ഭുജങ്ങൾക്കിടയിൽനിന്ന് വിട്ട, മഹാസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകളെ അർജുനന്റെ ഭുജങ്ങളിൽനിന്ന് വിട്ട മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ തകർത്തു; അവ ദിക്കുകളിലെത്തി.

8.97.73

ततः स कर्णः समवाप्य धैर्य बाणान्विमुञ्चन्कुपिताहिकल्पान् ।
विव्याध पार्थ दशभिः पृषत्कैः कृष्णं च षड्भिः कुपिताहिकल्पैः ॥ ८.९७.७३ ॥

അനന്തരം കർണൻ ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് ക്രുദ്ധസർപ്പങ്ങൾ പോലുള്ള അമ്പുകൾ അയച്ചു; പത്തു പൃഷത്കങ്ങളാൽ പാർത്ഥനെയും ആറു ക്രുദ്ധസർപ്പസമാനമായ അമ്പുകളാൽ കൃഷ്ണനെയും തുളച്ചു.

8.97.74

ततः किरीटी भृशमुग्रनिः स्वनं महाशरं सर्पविषानलोपमम् ।
अयस्मयं रौद्रमहास्रसंभृतं महाहवे क्षेप्तुमना महामतिः ॥ ८.९७.७४ ॥

അനന്തരം മഹാബുദ്ധിയായ കിരീടി അർജുനൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായി മുഴങ്ങുന്ന, സർപ്പവിഷാഗ്നിക്കു സമമായ, ഇരുമ്പുനിർമ്മിതമായ, ഭീകരമായ, മഹാസ്ത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു മഹാശരം എയ്യാൻ മനസ്സുവച്ചു.

8.97.75

कालो ह्यदृश्यो नृप विप्रशापान्निदर्शयन्कर्णवधं ब्रुवाणः ।
भूमिस्तु चक्रं ग्रसतीत्यवोच त्कर्णस्य तस्मिन्वघकाल आगते ॥ ८.९७.७५ ॥

രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണശാപത്താൽ അദൃശ്യനായ കാലം കർണവധം കാണിച്ചുകൊണ്ട്, 'ഭൂമി ചക്രം വിഴുങ്ങുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞു; കർണന്റെ ആ വധകാലം വന്നപ്പോൾ അങ്ങനെ അതു പറഞ്ഞു.

8.97.76

न चास्य धोरं प्रतिभाति चास्त्रं यद्भार्गवोऽस्मै प्रददौ महात्मा ।
चक्रं च वामं ग्रसते भूमिरस्य प्राप्ते तस्मिन्वध्काले नृवीर ॥ ८.९७.७६ ॥

മഹാത്മാവായ ഭാർഗവൻ അവന് നൽകിയ ആ ഭീകരമായ അസ്ത്രം അവന് ഓർമ്മയിൽ തെളിയുന്നില്ല. ഓ നരവീരാ, ആ വധകാലം വന്നപ്പോൾ ഭൂമി അവന്റെ ഇടത് ചക്രം വിഴുങ്ങുന്നു.

8.97.77

ततो रथो घूर्णितवान्नरेन्द्र शापात्तदा ब्राह्मणसत्तमस्य ।
प्राप्तं वधं शंसति चाप्यथास्रं प्रणश्यमानं द्विजमुख्यशापात् ॥ ८.९७.७७ ॥

അപ്പോൾ, ഓ നരേന്ദ്രാ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്റെ ശാപത്താൽ അവന്റെ രഥം ചുറ്റിത്തിരിയാൻ തുടങ്ങി. അത് അവന്റെ വധം അടുത്തെത്തിയതറിയിക്കുന്നു; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്റെ ശാപത്താൽ അസ്ത്രവും നശിക്കുന്നു.

8.97.78

ततश्च क्रमपतत्तस्य भूमौ स विह्वलः समरे सूतपुत्रः ।
सवेदिकश्चैत्य इवातिमात्रः सुपुष्पितो भूमितले निमग्नः ॥ ८.९७.७८ ॥

അപ്പോൾ സൂതപുത്രൻ യുദ്ധത്തിൽ വിഹ്വലനായി ക്രമേണ നിലത്തേക്ക് വീണു; വേദികയോടുകൂടിയ, അത്യുന്നതമായ, പൂവിട്ട ചൈത്യവൃക്ഷം മറിഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ അവൻ ഭൂമിയിൽ താണു.

8.97.79

मग्ने रथे ब्राह्मणशापमूढो ह्यस्त्रं च तं मोघमिषुं च सर्पम् ।
अमृष्यमाणो व्यसनानि तानि ह्स्तौ विधुन्वन्विजगर्ह धर्मम् ॥ ८.९७.७९ ॥

രഥം താണുപോയപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണശാപത്താൽ മോഹിതനായി, ആ അസ്ത്രവും വ്യർഥമായ ബാണവും സർപ്പബാണവും ഓർത്ത്, ഈ വിപത്തുകൾ സഹിക്കാനാകാതെ, കൈകൾ വീശിക്കൊണ്ട് അവൻ ധർമ്മത്തെ നിന്ദിച്ചു.

8.97.80

धर्मप्रधानं किल पाति धर्म इत्यब्रुवन्धर्मविदः सदैव ।
वयं च धर्मे प्रयताम नित्यं चर्तुयथाशक्ति यथाश्रुतं च ।
स चापि निघ्नाति न पाति भक्तान् मन्ये न नित्यं परिपाति धर्मः ॥ ८.९७.८० ॥

ധർമ്മമാണ് പ്രധാനം, അതുതന്നെ രക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് ധർമ്മജ്ഞർ എപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കേട്ടതുപോലെ ഞങ്ങളും ശക്തിക്കൊത്ത് എപ്പോഴും ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ ധർമ്മം തന്നെ ഭക്തരെ കൊല്ലുന്നു, രക്ഷിക്കുന്നില്ല; ധർമ്മം എപ്പോഴും രക്ഷിക്കുന്നില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.