Mahābhārata · Adhyāya 8.97

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

8.97.1

ततोऽपयाताः शरपातमात्रमवस्थिता वै कुरवो नरेन्द्र ।
विद्युत्प्रकाशं ददृशुः समन्ताद्धनञ्जयास्त्रं समुदीर्यमाणम् ॥ ८.९७.१ ॥

Então os kurus, recuados e postados à distância de um tiro de flecha, ó senhor dos homens, viram a arma de Dhanañjaya ser lançada por todos os lados, com um brilho de relâmpago.

8.97.2

ततोऽग्रसत्सूतपुत्रोऽर्जुनस्य वियद्गतं घोरतरं शरैस्तत् ।
क्रुद्धेन पार्थेन शरं विसृष्टं वधाय कर्णस्य महाविमर्दे ॥ ८.९७.२ ॥

Então o filho do cocheiro interceptou com suas flechas aquela flecha terrível de Arjuna, que voava pelo céu, lançada pelo filho de Pṛthā irado para matar Karṇa no grande combate.

8.97.3

उदीर्यमाणं स्म कुरुन्दहन्तं सुवर्णपुङ्खैर्विशिखैर्ममर्द ।
कर्णस्त्वमोघेष्वसनं दृढज्यं विस्फारयित्वा विसृजञ्छरौघान ॥ ८.९७.३ ॥

Karṇa esmagou aquela flecha, que se erguia queimando os kurus, com flechas de plumas douradas; e, esticando amplamente seu arco infalível de corda firme, desferiu torrentes de flechas.

8.97.4

रामादुपात्तेन महामहिम्ना ह्याथर्वणेनारिविनाशनेन ।
तदर्जुनास्त्रं व्यघमद्दहन्तं पार्थ च वाणैर्निशितैरविध्यत् ॥ ८.९७.४ ॥

Com a arma ātharvaṇa obtida de Rāma, de grande majestade e destruidora de inimigos, ele esmagou aquela arma ardente de Arjuna e feriu o filho de Pṛthā com flechas afiadas.

8.97.5

ततो विमर्दः सुमहान्वभूव तत्रार्जुनस्याधिरथेश्च राजन् ।
अन्योन्यमासादयतोः पृषत्कैर्विषाणघातैर्द्विपयोरिवाजौ ॥ ८.९७.५ ॥

Então, ó rei, travou-se ali um grande choque entre Arjuna e Karṇa, filho do cocheiro; com flechas lançaram-se um contra o outro, como dois elefantes que se chocam na batalha com golpes de presas.

8.97.6

ततोऽस्त्रसंघातसमावृतं तदा बभूव राजंस्तुमुलं रणाजिरम् ।
य्त्कर्णपार्थै शरवृष्टिसङ्घैर्निरन्तरं चक्रतुरम्बरं तदा ॥ ८.९७.६ ॥

Então, ó rei, aquele campo de batalha, coberto por massas de armas, tornou-se tumultuoso; Karṇa e Pārtha encheram sem cessar o céu com chuvas de flechas.

8.97.7

ततो जालं वाणमयं महान्तं सर्वेऽद्राक्षुः कुरवः सोमकाश्च ।
नान्यं च भूतं ददृशुस्तदा ते बाणान्धकारे तुमुलेऽथ किंचित् ॥ ८.९७.७ ॥

Então os Kurus e os Somakas viram todos uma vasta rede feita de flechas; naquela escuridão tumultuosa de flechas nada mais puderam ver.

8.97.8

तौ सन्दधानावनिशं च राजन् समस्यन्तौ चापि शराननेकान् ।
सन्दर्शयेतां युधि मार्गान्दिचित्रा न्धनुर्धरौ तौ विविधैः कृतास्त्रैः ॥ ८.९७.८ ॥

Ó rei, aqueles dois, encaixando e disparando flechas sem cessar, lançaram muitas flechas na batalha e mostraram caminhos maravilhosos — aqueles dois arqueiros, hábeis em muitas armas.

8.97.9

तयोरेवं युध्यतोराजिमध्ये सूतात्मजोऽभूदधिकः कदाचित् ।
पार्थः कदाचित्त्वधिकः किरीटी वीर्यास्त्रमायाबलपौरुषेण ॥ ८.९७.९ ॥

Enquanto aqueles dois lutavam assim no meio da batalha, por vezes o filho do cocheiro era o superior, e por vezes o coroado Pārtha era o superior — pelo valor, pelas armas, pela ilusão, pela força e pelo esforço viril.

8.97.10

दृष्ट्वा तयोस्तं युधि संप्रहारं परस्परस्यान्तरमीक्षमाणयोः ।
घोरं तयोर्दुर्विषहं रणेऽन्यैर्योधाः सर्वे विस्मयमभ्यगच्छन् ॥ ८.९७.१० ॥

Ao ver aquele terrível e insuportável choque de golpes na batalha entre os dois, cada um buscando uma brecha no outro, todos os outros guerreiros foram tomados de espanto.

8.97.11

ततो भूतान्यन्तरिक्षस्थितानि तौ कर्णपार्थै प्रशशंसुर्नरेन्द्र ।
भोः कर्ण साध्वर्जुन साधु चेति वियत्सु वाणी श्रूयते सर्वतोपि ॥ ८.९७.११ ॥

Então os seres que estavam no céu, ó senhor dos homens, louvaram aqueles dois, Karṇa e Pārtha. "Bem, Karṇa! Bem, Arjuna!" — tal voz foi ouvida no céu por todos os lados.

8.97.12

तस्मिन्विमर्दे रथवाजिनागैस्तदाऽभिघातैर्दलिते हि भूतले ।
ततस्तु पातालतले शयानो नागोऽश्वसेनः कृतवैरोऽर्जुनेन ॥ ८.९७.१२ ॥

Naquela confusão da batalha, quando a terra foi esmagada pelos golpes de carros, cavalos e elefantes, então a serpente Aśvasena, deitada nas profundezas do submundo, que havia jurado inimizade a Arjuna, estava ali.

8.97.13

राजंस्तदा खाण्डवदाहमुक्तो विवेश कोपाद्वसुधातले यः ।
अथोत्पपातोर्ध्वगतिर्जवेन सन्दृश्य कर्णार्जुनयोर्विमर्दम् ॥ ८.९७.१३ ॥

Ó rei, então a serpente que escapara do incêndio de Khāṇḍava e entrara na terra com ira, ao ver o choque entre Karṇa e Arjuna, subiu rapidamente para cima.

8.97.14

अयं हि कालेस्य दुरात्मनो वै पार्थस्य वैरप्रतियातनाय ।
सञ्चिन्त्य तूर्ण प्रविवेश चैव कर्णस्य राजन्शररुपधारी ॥ ८.९७.१४ ॥

«Chegou agora o tempo para este malvado retribuir a inimizade contra Pārtha», assim pensando, ó rei, tomando a forma de uma flecha, entrou rapidamente em Karṇa.

8.97.15

ततोस्रसङ्घातसमाकुलं तदा बभूव जन्यं विततांशुजालम् ।
तत्कर्णपार्थौ शरसङ्घ्वृष्टिभिर्निरन्तरं चक्रतुरंबरं तदा ॥ ८.९७.१५ ॥

Então o campo de batalha, cheio de torrentes de sangue, tornou-se como uma rede de raios estendida. Então Karṇa e Pārtha encheram incessantemente o céu com chuvas de rajadas de flechas.

8.97.16

तद्वाणजालैकमयं महान्तं सर्वेऽत्रसन्कुरवः सोमकाश्च ।
नान्यत्किञ्चिद्ददृशुः सम्पतद्वै बाणान्धकारे तुमुलेऽतिमात्रम् ॥ ८.९७.१६ ॥

Ao ver aquela vasta escuridão feita de uma rede de flechas, todos os Kurus e os Somakas ficaram aterrorizados. Na terrível escuridão de flechas, não viam nada além das flechas que caíam.

8.97.17

ततस्तौ पुरुषव्याघ्रौ सर्वलोकधनुर्धरौ ।
त्यक्तप्राणौ रणे वीरौ युध्दश्रममुपागतौ ॥ ८.९७.१७ ॥

Então, aqueles dois tigres entre os homens, arqueiros de todos os mundos, heróis que haviam abandonado suas vidas na batalha, foram tomados pelo cansaço da guerra.

8.97.18

समुत्क्षेपैर्वीक्षमाणौ सिक्तौ चन्दनवारिणा ।
सवालव्यजनैर्दिव्यैर्दिविस्थैरप्सरोगणैः ।
शक्रसूर्यकराब्जाभ्यां प्रमार्जितमुखावुभौ ॥ ८.९७.१८ ॥

Ambos, aspergidos com água perfumada de sândalo, abanados com leques divinos de cauda de iaque, observados por bandos de apsarás que estavam no céu, com os rostos enxugados pelas mãos de lótus de Indra e do Sol.

8.97.19

कर्णोऽथ पार्थ न विशेषयद्यदा भृशं च पार्थेन शराभितप्तः ।
ततस्तु वीरः शरविक्षताङ्गो दघ्रे मनो ह्येकशयस्य तस्य ॥ ८.९७.१९ ॥

Quando Arjuna o afligiu intensamente com flechas, Karṇa já não conseguia distinguir Arjuna. Então aquele herói, com o corpo ferido por flechas, fixou a mente naquele único leito.

8.97.20

ततो रिपुघ्नं समधत्त कर्णः सुसंचितं सर्पमुखं ज्वलन्तम् ।
रौद्रं शरं सन्नतमुग्रघौतं पार्थार्थमित्येव चिराभिगुप्तम् ॥ ८.९७.२० ॥

Então Karṇa fixou aquela flecha matadora de inimigos, bem preparada, de boca de serpente, flamejante, terrível, curvada, afiada com ferocidade, há muito guardada apenas para Arjuna.

8.97.21

सदार्चितं चन्दनचूर्णशायितं सुवर्णतूणीरशयं महार्चिषम् ।
आकर्णपूर्ण विचकर्ष कर्णो विमोक्तुकामः शरमुग्रवेगम् ॥ ८.९७.२१ ॥

Sempre honrada, repousando sobre pó de sândalo, descansando numa aljava de ouro, aquela flecha de grande chama; Karṇa a puxou até a orelha, desejando soltar a flecha de feroz velocidade.

8.97.22

प्रदीप्तमैरावतवंशसंभवं शिरो जिहीर्षुर्युधि सव्यसाचिनः ।
ततः प्रजज्वाल दिशो नमश्च उल्काश्च घोराः शतशः प्रपेतुः ॥ ८.९७.२२ ॥

Nascido da linhagem de Airāvata, flamejante, desejava arrebatar a cabeça de Savyasācin (Arjuna) na batalha. Então as direções e o céu arderam, e centenas de terríveis meteoros caíram.

8.97.23

तस्मिस्तु नागे धनुषि प्रयुक्ते हाहाकृता लोकपालाः सशक्राः ॥ ८.९७.२३ ॥

Quando aquela flecha-serpente foi posta no arco, os guardiões do mundo, junto com Śakra, clamaram: 'Ai, ai!'

8.97.24

स सूतपुत्रस्तमपाङ्गदेशे अवाड्मुखं संधयति स्म रोषात् ।
न तं स्म जानाति महानुभावमपङ्गदेशेऽभिनिविष्टमाजौ ॥ ८.९७.२४ ॥

Em fúria, o filho do cocheiro apontou aquela flecha de face voltada para baixo ao canto do olho; não sabia que aquele magnânimo estava fixado no canto do olho na batalha.

8.97.25

न चापि तं बुबुधे सूतपुत्रो बाणे प्रविष्टं योगबलेन नागम् ।
दशशतनयनोऽहिं दृश्य बाणे प्रविष्टं निहत इति सुतो मे स्रस्तगात्रो बभूव ।
जलजकुसुमयोनिः श्रेष्ठभावो जितात्मा त्रिदशपतिमवोचन्मा व्यथिष्ठा जये श्रीः ॥ ८.९७.२५ ॥

O filho do cocheiro não percebeu aquela serpente que entrara na flecha pelo poder do yoga. Indra, o de mil olhos, vendo a serpente entrar na flecha, enfraqueceu os membros, pensando: 'Meu filho foi morto.' Então Brahmā, nascido do lótus, de natureza suprema e senhor de si, disse ao senhor dos deuses: 'Não te aflijas; a fortuna está na vitória.'

8.97.26

ततोऽब्रवीन्मद्रराजो महात्मा दृष्ट्वा कर्ण प्रहितेषुं तमुग्रम् ।
ग्रीवायतः कर्ण न् संहितोऽयं समीक्ष्य संधत्स्व शरं परध्नम् ॥ ८.९७.२६ ॥

Então o magnânimo rei dos Madras, vendo a flecha feroz que Karṇa lançara, disse: "Karṇa, ela mira o pescoço; observe-a e encaixe uma flecha que mate o inimigo."

8.97.27

अथाब्रवीत्क्रोधसंरक्तनेत्रो मद्राधिपं सूतपुत्रो मनस्वी ।
न संधत्ते द्विः शरं शल्य कर्णो न मादृशा जिह्ययुध्दा भवन्ति ॥ ८.९७.२७ ॥

Então o orgulhoso filho do cocheiro, com os olhos avermelhados de ira, disse ao senhor dos Madras: "Śalya, Karṇa não encaixa uma segunda flecha; homens como eu não lutam por métodos tortuosos."

8.97.28

इतिदमुक्त्वा विससर्ज तं शरं प्रयत्नतो वर्षगणाभिपूजितम् ।
हतोसि रे फल्गुन इत्यधिक्षिपन्नुवाच चोच्चैर्गिरमूर्जितां वृषः ॥ ८.९७.२८ ॥

Assim dizendo, lançou aquela flecha, longamente honrada, com todo o esforço; zombando, "Ei, Phalguna, estás morto!" gritou em voz alta o poderoso touro dos guerreiros.

8.97.29

स सायकः कर्णभुजप्रसृष्टो हुताशनार्कप्रतिमः सुघोरः ।
गुणच्युतः कर्णधनुः प्रमुक्तो वियद्गतः प्राज्वलदन्तरिक्षे ॥ ८.९७.२९ ॥

Aquela flecha, lançada do braço de Karṇa, era terrível como o fogo e o sol; solta da corda do arco de Karṇa, subiu ao céu e flamejou no firmamento.

8.97.30

तमापतन्तं ज्वलितं निरीक्ष्य वियद्गतं वृष्णिकुलप्रवीरः ।
रथस्य चक्रं सहसा निपीड्य पञ्चाङ्गुलं मञ्जयति स्म वीरः ॥ ८.९७.३० ॥

Vendo a flecha flamejante cair sobre eles desde o céu, o maior herói do clã dos Vṛṣṇi pressionou de repente a roda do carro e a afundou cinco dedos na terra.

8.97.31

ततोऽन्तरिक्षे सुमहान्निनादः संपूजनार्थ मधुसूदनस्य ।
र्दिव्यानि पुष्पाण्यथ सिंहनादाः ।
तस्मिंस्तथा वै धरणीं निमग्ने रथे प्रयत्नान्मधुसूदनस्य ॥ ८.९७.३१ ॥

Então um grande estrondo ergueu-se no céu em honra de Madhusūdana; flores divinas caíram e rugidos de leão soaram. Naquele momento o carro afundava na terra, e Madhusūdana, com esforço, o sustentou.

8.97.32

ततः किरीटं वहुरत्नचित्रं जघान नागोऽर्जुनमूर्धतो बलात् ।
गिरेः सुजाताङ्कुरपुष्पितद्रुमं महेन्द्रवज्रं शिखरं यथोत्तमम् ॥ ८.९७.३२ ॥

Então a serpente golpeou com força a coroa, adornada de muitas gemas, da cabeça de Arjuna, como o pico supremo de uma montanha, com brotos delicados e árvores em flor, é atingido pelo raio de Indra.

8.97.33

ततः किरीटं तपनीयचित्रं पार्थोत्तमाङ्गदहरत्तरस्वी ।
तद्धेमजालावनतं सुघोरं संप्रज्वलत्तन्निपपात भूमौ ॥ ८.९७.३३ ॥

Então o veloz filho de Pṛthā arrancou da cabeça de Arjuna a coroa de ouro cinzelado; curvada por sua rede dourada, aquela coroa terrível caiu ardendo ao chão.

8.97.34

ततोऽर्जुनस्योत्तमगात्रभूषणं सुवर्णमुक्तामणिवज्रचित्रितम् ।
धरावियद्दयोसलिलेषु विश्रुतं बलं निसर्गोत्तममन्युभिः सदा ॥ ८.९७.३४ ॥

Então o adorno do nobre corpo de Arjuna, variegado de ouro, pérolas, gemas e diamantes, renomado na terra, no céu, nos paraísos e nas águas, sempre dotado da força de sua ira natural e suprema.

8.97.35

शरेण मूर्ध्नि प्रजहार सूतजो दिवाकरेन्दुज्वलनग्रहत्विषम् ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रभूषणं पुरन्दरार्थ तपसा प्रयत्नतः ॥ ८.९७.३५ ॥

O filho do cocheiro atingiu com uma flecha o ornamento da cabeça, radiante como o sol, a lua, o fogo e os planetas, adornado de ouro, pérolas, gemas e diamantes, feito com esforço pela ascese para Indra.

8.97.36

स्वयं कृतं यद्विधिना स्वयंभुवा महार्हरुपं द्विषतां भयंकरम् ।
निजघ्नते देवरिपून्सुरेश्वरः स्वयं ददौ यध्दि मुदाऽर्जुनाय ॥ ८.९७.३६ ॥

Aquela que o próprio Svayambhū fabricou, de grande valor e forma, terrível para os inimigos, com a qual o senhor dos deuses Indra abateu os inimigos dos deuses, ele a deu com alegria a Arjuna.

8.97.37

हरिप्रचेतोहरिवित्तगोप्तृभिः पिनाकपाशाशनिदण्डधारिभिः ।
सुरोत्तमैरप्यविषह्यमर्दितुं प्रसह्य नागेन जहार तद्वृषा ॥ ८.९७.३७ ॥

Aquela que nem mesmo os melhores dos deuses podem suportar esmagar, guardada por Hari, Pracetas e Kubera, portadores do arco, do laço, do raio e da maça, o touro a arrebatou à força por meio da serpente.

8.97.38

तदुत्तमेषून्मथितं विषाहिना प्रदीप्तपर्चिष्मदतीव सुन्दरम् ।
पपात पार्थस्य किरीटमुत्तमं दिवाकरोस्तादिव पर्वताज्ज्वलन् ॥ ८.९७.३८ ॥

Aquela excelente diadema de Pārtha, abalada pelas excelentes flechas e pela serpente venenosa, flamejante e extremamente bela, caiu como o sol ardente cai de uma montanha.

8.97.39

महीवियद्दयोसलिलानि वायुना प्रसह्य रुग्णानि विघूर्णितानि वा ।
इतीव शब्दं भुवनेषु तत्तथा जना व्यवस्यन्ति दिशश्च विह्वलाः ॥ ८.९७.३९ ॥

A terra, o céu, o paraíso e as águas, como se fossem quebrados e revolvidos pelo vento — assim aquele som ressoou pelos mundos, e as pessoas e as regiões, atordoadas, julgaram que fosse assim.

8.97.40

विना किरीटं शुशुभे स पार्थः श्यामो युवा शैल इव त्रिशृङ्गैः ॥ ८.९७.४० ॥

Sem sua diadema, aquele Pārtha, de tez escura e jovem, brilhava como uma montanha de três picos.

8.97.42

ततः समुद्ग्र्थ्य सितेन वाससा स्वमूर्घजानव्यथितस्तदाऽर्जुनः ।
बभौ सुसंपूर्णमरीचिनेन्दुना शिरोगतेनोदयपर्वतो यथा
स चापि राधेयभुजप्रमुक्तो हुताशनार्कप्रतिमद्युतिर्महान् ।
महोरगः कृतवैरोऽर्जुनेन किरीटमाहृत्य समुत्पपात ॥ ८.९७.४२ ॥

Então Arjuna, imperturbável, prendeu os cabelos com um pano branco e brilhou como a montanha do nascente com a lua de raios plenos sobre o cume. Aquela grande serpente, libertada do braço de Karṇa, brilhante como o fogo e o sol, guardando inimizade contra Arjuna, arrebatou o diadema e voou para o alto.

8.97.43

तमुत्पतन्तं द्विपदां वरिष्ठो दृष्ट्वा वचः पार्थमुवाच कृष्णः ।
महोरगं पाण्डव पश्यपश्य प्रयोजितं त्वन्निधनार्थमुग्रम् ॥ ८.९७.४३ ॥

Ao ver aquela serpente elevar-se no voo, Kṛṣṇa, o melhor dos bípedes, falou a Arjuna: Olha, Pāṇḍava, olha aquela feroz grande serpente, lançada para a tua destruição!

8.97.44

स एवमुक्तो मधुसूदनेन गाण्डीवधन्वा हरिमुग्रवाचा ।
उवाच को न्वेष ममाद्य नागः क्षयाय नागाद्गरुडस्य वक्त्रम् ॥ ८.९७.४४ ॥

Quando Madhusūdana assim falou, Arjuna, o arqueiro do Gāṇḍīva, disse a Hari com palavras ferozes: Quem é este que hoje veio como serpente para a minha destruição? Quem é este, como uma serpente escapada da boca de Garuḍa?

8.97.45

योऽसौ त्वया खाण्डवे चित्रभानुं संतर्पयाणेन धनुर्धरेण ।
वियद्गतो जननीगुप्तदेहो मत्वैकरूपं निहताऽस्य माता ॥ ८.९७.४५ ॥

Aquele a quem tu mataste, o arqueiro, enquanto saciavas Citrabhānu (o Fogo) na floresta de Khāṇḍava, aquele cujo corpo era protegido pela mãe, esse foi para o céu. Tomando-te e a ela por uma só forma, matou a tua mãe.

8.97.46

स एष तद्वैरमनुस्मरन्वै त्वां प्रार्थयत्यात्मवधाय नूनम् ।
नभश्च्युतां प्रज्वलितामिवोल्कां पश्यैनमायान्तममित्रसाह ॥ ८.९७.४६ ॥

Lembrando daquela inimizade, ele certamente te procura para a própria destruição. Veja-o vir como um meteoro ardente caído do céu, ó vencedor de inimigos.

8.97.47

ततः स जिष्णुः परिवृत्य रोषाच्चिच्छेद षड्भिर्निशितैः सुधारैः ।
नागं वियत्तिर्यगिवोत्पतन्तं स च्छिन्नगात्रो निपपात भूमौ ॥ ८.९७.४७ ॥

Então Arjuna, o vencedor, voltou-se com raiva e, com seis flechas afiadas e bem amoladas, cortou a serpente que se erguia obliquamente no céu; com o corpo partido, caiu ao chão.

8.97.48

हते च तस्मिन्भुजगे किरीटिना स्वयं विभुः पार्थिव भूतलादथ ।
समुज्जहाराशु पुनः पतन्तं रथं भुजाभ्यां पुरुषोत्तमस्ततः ॥ ८.९७.४८ ॥

Ó rei, quando Arjuna, o de diadema, matou aquela serpente, o poderoso Puruṣottama em pessoa ergueu de novo, rapidamente, com os braços, o carro que caía do chão.

8.97.49

तस्मिन्मुहूर्ते दशभिः पृषत्कैः शिलाशितैर्बर्हिणबर्हवाजितैः ।
विव्याघ कर्णः पुरुषप्रवीरो धनञ्जयं तिर्यगवेक्षमाणः ॥ ८.९७.४९ ॥

Naquele mesmo instante, o herói Karṇa, o primeiro entre os homens, feriu Dhanañjaya com dez flechas afiadas na pedra e emplumadas com penas de pavão, olhando-o de lado.

8.97.50

ततोऽर्जुनो द्वादशभिः सुमुक्तैर्वराहकर्णैर्निशितैः समर्प्य ।
नाराचमाशीविषतुल्यवेगमाकर्णपूर्णायतमुत्ससर्ज ॥ ८.९७.५० ॥

Então Arjuna, encaixando doze flechas afiadas de ponta de javali bem disparadas, lançou uma flecha de ferro veloz como uma serpente venenosa, puxada até a orelha.

8.97.51

स चित्रवर्मेषुवरो विदार्य प्राणान्निरस्यन्निव साधुमुक्तः ।
कर्णस्य पीत्वा रुधिरं विवेश वसुंधरां शॊणितदिग्धवाजः ॥ ८.९७.५१ ॥

Aquela flecha excelente, com sua armadura variegada, bem disparada, como se expelisse os alentos vitais, perfurou Karṇa, bebeu seu sangue e entrou na terra, suas penas manchadas de sangue.

8.97.52

ततो वृषो बाणनिपातकोपितो महोरगो दण्डविघट्टितो यथा ।
तदाऽऽशुकारी व्यसृजच्छरोत्तमान् महाविषः सर्प इवोत्तमं विषम् ॥ ८.९७.५२ ॥

Então Vṛṣa, irritado com a queda da flecha, como uma grande serpente atingida por um bastão, lançou rapidamente as melhores flechas, como uma serpente de grande veneno expele seu supremo veneno.

8.97.53

जनार्दनं द्वादशभिः पराभिनन्नवैर्नवत्या च शरैस्तथाऽर्जुनम् ।
शरेण घोरेण पुनश्च पाण्डवं विदार्य कर्णो व्यनदज्जहास च ॥ ८.९७.५३ ॥

Feriu Janārdana com doze flechas e Arjuna com noventa; então, perfurando novamente o Pāṇḍava com uma flecha terrível, Karṇa rugiu e riu.

8.97.54

तमस्य हर्षं ममृषे न पाण्डवो बिभेद मर्माणि ततोऽस्य मर्मवित् ।
परःशतैः पत्रिभिरिन्द्रविक्रमस्तथा यथेन्द्रो बलमोजसा रणे ॥ ८.९७.५४ ॥

O Pāṇḍava não suportou seu júbilo; conhecedor dos pontos vitais, perfurou os pontos vitais de Karṇa com centenas de flechas emplumadas, valente como Indra, como Indra golpeia na batalha com sua força e vigor.

8.97.55

ततः शराणां नवतिं तदाऽर्जुनः ससर्ज कर्णेऽन्तकदण्डसंनिभाम् ।
तैः पत्रिभिर्विद्धतनुः स विव्यथे तथा यथा वज्रविदारितोऽचलः । ॥ ८.९७.५५ ॥

Então Arjuna lançou noventa flechas contra Karṇa, semelhantes ao bastão da Morte; seu corpo perfurado por aquelas flechas emplumadas sofreu como uma montanha partida pelo raio.

8.97.56

मणिप्रवेकोत्तमवज्रहाटकैरलंकृतं चास्य वराङ्गभूषणम् ।
प्रविद्धमुर्व्यां निपपात पत्रिभिर्धनञ्जयेनोत्तमकुण्डलेपि च ॥ ८.९७.५६ ॥

Seu excelente adorno corporal, enfeitado com gemas, diamantes finos e ouro, foi atravessado pelas flechas de Arjuna e caiu ao chão, e também caiu seu excelente brinco.

8.97.57

महाधनं शिल्पिवरैः प्रयत्नतः कृतं यदस्योत्तमवर्म भास्वरम् ।
सुदीर्घकालेन ततोऽस्य पाण्डवः क्षणेन बाणैर्बहुधा व्यशातयत् ॥ ८.९७.५७ ॥

Sua excelente armadura brilhante, de grande valor, feita com grande esforço ao longo de muito tempo pelos melhores artesãos, foi despedaçada em muitos pedaços pelo Pāṇḍava com flechas num instante.

8.97.58

तस्येषुभिः खण्डितकुण्डलोऽन्तः परिक्षतश्चाभ्यधिकं तदानीम् ।
सलोहिताङ्गश्रवणश्चकाशे सलोहिताङ्गश्रवणो यथा दिवि ॥ ८.९७.५८ ॥

Seus brincos foram quebrados pelas flechas; naquele momento ele estava gravemente ferido por dentro, e com membros e orelhas tingidos de sangue brilhou como um planeta vermelho no céu.

8.97.59

स तं विवर्माणमथोत्तपेषुभिः शितैश्चतुर्भिः कुपितः पराभिनत् ।
स विव्यथेऽत्यर्थमरिप्रताडितो यथाऽऽतुरः पित्तकफानिलज्वरैः ॥ ८.९७.५९ ॥

Arjuna, enfurecido, atingiu o Karṇa desprovido de armadura com quatro flechas afiadas e ardentes; atingido pelo inimigo, Karṇa sofreu intensamente, como um doente atormentado por febres de bile, fleuma e vento.

8.97.60

महाधनुर्मण्डलनिः सृतैः शितैः क्रियाप्रयत्नप्रहितैर्बलेन च ।
ततक्ष कर्ण बहुभिः शरोत्तमैर्बिभेद मर्मस्वपि चार्जुनस्त्वरन् ॥ ८.९७.६० ॥

Com muitas flechas excelentes, afiadas, disparadas do círculo de seu grande arco, lançadas por esforço hábil e força, Arjuna atingiu Karṇa; e apressando-se, Arjuna perfurou até seus pontos vitais.

8.97.61

दृढाहतः पत्रिभिरुग्रवेगैः पार्थेन कर्णो विविधैः शिताग्रैः ।
बभौ गिरिर्गैरिकधातुरक्तः क्षरन्प्रपातैरिव रक्तमम्भः ॥ ८.९७.६१ ॥

Duramente atingido pelas flechas de feroz velocidade e pontas afiadas de Pārtha, Karṇa brilhou como uma montanha tingida de vermelho pelo ocre gairika, deixando escorrer água semelhante a sangue por suas cachoeiras.

8.97.62

ततोऽर्जुनः कर्णमवक्रगैर्नवैः सुवर्णपुङ्खैः सुदृढैरयस्मयैः ।
यमाग्निदण्डप्रतिमैः स्तनान्तरे पराभिनत्क्रौञ्चमिवाद्रिमग्निजः ॥ ८.९७.६२ ॥

Então Arjuna perfurou Karṇa no meio do peito com flechas novas de ferro, de voo reto, com penas douradas, muito firmes e semelhantes aos bastões de Yama e Agni, como o filho do fogo perfurou a montanha Krauñca.

8.97.63

ततः शरावापमपास्य सूतजो धनुश्च तच्छक्रशरासनोपमम् ।
ततो रथस्थः स मुमोह च स्खलन् प्रशीर्णमुष्टिः सुभृशाहतः प्रभो ॥ ८.९७.६३ ॥

Então o filho do cocheiro largou aquele arco, semelhante ao de Indra, e a aljava; depois, de pé no carro, ficou confuso e cambaleou, com o punho afrouxado, gravemente ferido, ó senhor!

8.97.64

न चार्जुनस्तं व्यसने तदेषिवान्निहन्तुमार्यः पुरुषव्रते स्थितः ।
ततस्तमिन्द्रावरजः सुसंभ्रमादुवाच किं पाण्डव हे प्रमाद्यसे ॥ ८.९७.६४ ॥

O nobre Arjuna, firme no voto de virilidade, não quis matá-lo naquela desgraça; então o irmão mais novo de Indra disse-lhe com grande pressa: 'Ó Pāṇḍava, por que estás desatento?'

8.97.65

नैवाहितानां सततं विपश्चितः क्षणं प्रतीक्षन्त्यपि दुर्बलीयसाम् ।
विशेषतोऽरीन्व्यसनेषु पण्डितो निहत्य धर्मं च यशश्च विन्दते ॥ ८.९७.६५ ॥

Os sábios nunca esperam nem um momento por seus inimigos, sobretudo pelos mais fracos; o homem erudito que mata os inimigos na desgraça obtém tanto o dharma quanto a fama.

8.97.66

तदेकवीरं तव चाहितं सदा त्वरस्व कर्ण सहसाऽभिमर्दितुम् ।
पुरा समर्थः समुपैति सूतजो भिन्धि त्वमेनं नमुचिं यथा हरिः ॥ ८.९७.६६ ॥

Apressa-te, pois, a esmagar de imediato aquele herói solitário, teu eterno inimigo, ó Karṇa. O filho do auriga avança, capaz; abate-o como Hari abateu Namuci.

8.97.67

ततस्तदेवेत्यभिपूज्य सत्वरं जनार्दनं कर्णमविध्यदर्जुनः ।
शरोत्तमैः सर्वकुरुत्तमस्त्वरं स्तथा यथा शम्बरहा पुरा बलिम् ॥ ८.९७.६७ ॥

Então, dizendo «assim seja» e honrando prontamente Janārdana, Arjuna, o melhor de todos os Kurus, traspassou Karṇa com excelentes flechas, como outrora o matador de Śambara traspassou Bali.

8.97.68

साश्चं तु कर्णं सरथं किरीटी समाचिनोद्भारत वत्सदन्तैः ।
प्रच्छादयामास दिशश्च बाणैः सर्वप्रयत्नात्तपनीयपुङ्खैः ॥ ८.९७.६८ ॥

Mas Kirīṭin (Arjuna), ó Bhārata, cobriu Karṇa, juntamente com os seus cavalos e carro, com flechas de dentes de bezerro; com todo o seu esforço, cobriu também as direções com hastes de penas douradas.

8.97.69

स वत्सदन्तैः पृथुपीनवक्षाः समाचितः सोऽधिरथिर्विभाति ।
सुपुष्पिताशोकपलाशशाल्मलिर्यथाऽचलश्चन्दनकाननायुतः ॥ ८.९७.६९ ॥

Coberto de flechas de dentes de bezerro, aquele filho de Adhiratha, de peito largo e robusto, brilha como uma montanha cercada de florestas de sândalo, com as suas árvores aśoka, palāśa e śālmalī em plena floração.

8.97.70

शरैः शरीरे बहुभिः समर्पितैर्विभाति कर्णः समरे विशांपते ।
महीरुहैराचितसानुकन्दरो यथा गिरीन्द्रः स्फुटकर्णिकारवान् ॥ ८.९७.७० ॥

Ó senhor dos homens, na batalha Karṇa resplandece com as muitas flechas cravadas no seu corpo, como o rei das montanhas, de cumes e grutas cobertos de árvores, com árvores karṇikāra em flor.

8.97.71

स बाणस्ङ्घान्बहुधा व्यवासृजन् विभाति कर्णः शरजालरश्मिवान् ।
सलोहितो रक्तगभस्तिमण्डलो दिवाकरोऽस्ताभिमिखो यथा तथा ॥ ८.९७.७१ ॥

Lançou bandos de flechas de muitos modos; Karṇa brilhou com uma rede de flechas como raios, como o sol de disco de raios vermelhos brilha voltado para o ocaso.

8.97.72

बाह्वन्तरादाधिरथेर्विमुक्तान् बाणान्महाहीनिव दीप्यमानान् ।
व्यध्वंसयन्नर्जुनवाहुमुक्ताः शराः समासाद्य दिशः शिताग्राः ॥ ८.९७.७२ ॥

As flechas de ponta aguda lançadas dos braços de Arjuna destruíram as flechas flamejantes, como grandes serpentes, lançadas entre os braços de Karṇa; alcançaram as direções.

8.97.73

ततः स कर्णः समवाप्य धैर्य बाणान्विमुञ्चन्कुपिताहिकल्पान् ।
विव्याध पार्थ दशभिः पृषत्कैः कृष्णं च षड्भिः कुपिताहिकल्पैः ॥ ८.९७.७३ ॥

Então Karṇa, recobrando a coragem, lançou flechas como serpentes irritadas; feriu Pārtha com dez flechas pṛṣatka e Kṛṣṇa com seis flechas semelhantes a serpentes irritadas.

8.97.74

ततः किरीटी भृशमुग्रनिः स्वनं महाशरं सर्पविषानलोपमम् ।
अयस्मयं रौद्रमहास्रसंभृतं महाहवे क्षेप्तुमना महामतिः ॥ ८.९७.७४ ॥

Então Kirīṭī (Arjuna), de grande sabedoria, decidiu lançar uma grande flecha que rugia ferozmente na grande batalha, semelhante ao fogo do veneno de serpente, de ferro, terrível, carregada de grandes armas.

8.97.75

कालो ह्यदृश्यो नृप विप्रशापान्निदर्शयन्कर्णवधं ब्रुवाणः ।
भूमिस्तु चक्रं ग्रसतीत्यवोच त्कर्णस्य तस्मिन्वघकाल आगते ॥ ८.९७.७५ ॥

Ó rei, o Tempo, invisível pela maldição de um brâmane, mostrando a morte de Karṇa, falou: 'Verdadeiramente a terra engole a roda'; assim disse quando chegou aquele tempo da morte de Karṇa.

8.97.76

न चास्य धोरं प्रतिभाति चास्त्रं यद्भार्गवोऽस्मै प्रददौ महात्मा ।
चक्रं च वामं ग्रसते भूमिरस्य प्राप्ते तस्मिन्वध्काले नृवीर ॥ ८.९७.७६ ॥

A terrível arma que o magnânimo Bhārgava lhe deu não lhe vem à mente, e quando chegou o momento de sua morte, ó herói entre os homens, a terra engole sua roda esquerda.

8.97.77

ततो रथो घूर्णितवान्नरेन्द्र शापात्तदा ब्राह्मणसत्तमस्य ।
प्राप्तं वधं शंसति चाप्यथास्रं प्रणश्यमानं द्विजमुख्यशापात् ॥ ८.९७.७७ ॥

Então, ó senhor dos homens, pela maldição do melhor dos brâmanes, sua carruagem começou a girar; ela anuncia que sua morte chegou, e pela maldição do principal dos duas vezes nascidos a arma também perece.

8.97.78

ततश्च क्रमपतत्तस्य भूमौ स विह्वलः समरे सूतपुत्रः ।
सवेदिकश्चैत्य इवातिमात्रः सुपुष्पितो भूमितले निमग्नः ॥ ८.९७.७८ ॥

Então o filho do cocheiro, atordoado na batalha, caiu gradualmente ao chão, afundando na terra como uma árvore sagrada (caitya) muito alta e florida, junto com seu altar.

8.97.79

मग्ने रथे ब्राह्मणशापमूढो ह्यस्त्रं च तं मोघमिषुं च सर्पम् ।
अमृष्यमाणो व्यसनानि तानि ह्स्तौ विधुन्वन्विजगर्ह धर्मम् ॥ ८.९७.७९ ॥

Com a roda do carro afundada, atordoado pela maldição do brâmane, incapaz de suportar estas desgraças, e lembrando aquela arma, a flecha inútil e a flecha-serpente, sacudiu as mãos e censurou o dharma.

8.97.80

धर्मप्रधानं किल पाति धर्म इत्यब्रुवन्धर्मविदः सदैव ।
वयं च धर्मे प्रयताम नित्यं चर्तुयथाशक्ति यथाश्रुतं च ।
स चापि निघ्नाति न पाति भक्तान् मन्ये न नित्यं परिपाति धर्मः ॥ ८.९७.८० ॥

Os conhecedores do dharma sempre disseram que o dharma é o principal e que é o dharma que protege. Nós também nos esforçamos sempre por praticar o dharma conforme a nossa capacidade e conforme ouvimos. Mas esse mesmo dharma fere os seus devotos e não os protege; na minha opinião, o dharma nem sempre protege.