Mahābhārata · Adhyāya 9.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.12.1
पीडिते धर्मराजे तु मद्रराजेन मारिष ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ।
परिवार्य रथैः शल्यं पीडयामासुराहवे ॥ ९.१२.१ ॥
Cuando el rey de la justicia fue acosado por el rey de los Madras, oh señor, Sātyaki, Bhīmasena y los dos Pāṇḍavas, hijos de Mādrī, rodearon a Śalya con sus carros y lo hostigaron en la batalla.
9.12.2
तमेकं बहुभिर्दृष्ट्वा पीड्यमानं महारथैः ।
साधुवादो महाञ्जज्ञे सिद्धाश्चासन्प्रहर्षिताः ॥ ९.१२.२ ॥
Al ver a aquel único hombre acosado por muchos grandes guerreros de carro, se alzó un gran clamor de aprobación, y los seres perfectos se alegraron.
9.12.3
आश्चर्यमित्यभाषन्त मुनयश्चापि सङ्गताः ॥ ९.१२.३ ॥
«¡Asombroso!», dijeron también los sabios que se habían reunido.
9.12.4
भीमसेनो रणे शल्यं शल्यभूतं पराक्रमे ।
एकेन विद्ध्वा बाणेन पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.४ ॥
En la batalla, Bhīmasena atravesó con una flecha a Śalya, espina de su valor, y luego lo atravesó de nuevo con siete.
9.12.5
सात्यकिश्च शतेनैनं धर्मपुत्रपरीप्सया ।
मद्रेश्वरमवाकीर्य सिंहनादमथानदत् ॥ ९.१२.५ ॥
Sātyaki, deseando proteger al hijo de la justicia, cubrió al señor de los Madras con cien flechas y luego lanzó un rugido de león.
9.12.6
नकुलः पञ्चभिश्चैनं सहदेवश्च प़ञ्चभिः ।
विद्ध्वा तं तु पुनस्तूर्णं ततो विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.६ ॥
Nakula lo atravesó con cinco flechas, y Sahadeva también con cinco; luego, atravesándolo de nuevo con rapidez, lo atravesó con siete.
9.12.7
स तु शूरो रणे यत्तः पीडितस्तैर्महारथैः ।
विकृष्य कार्मुकं घोरं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ९.१२.७ ॥
Aquel héroe, alerta en la batalla y acosado por aquellos grandes guerreros en carro, tensó su terrible arco, el más rápido de todos...
9.12.8
सात्यकिं पञ्चविंशत्या शल्यो विव्याध मारिष ।
भीमसेनं तु सप्तत्या नकुलं सप्तभिस्तथा ॥ ९.१२.८ ॥
Oh señor, Śalya hirió a Sātyaki con veinticinco, a Bhīmasena con setenta y a Nakula con siete.
9.12.9
ततः स विशिखं चापं सहदेवस्य धन्विनः ।
छित्त्वा भल्लेन समरे विव्याधैनं त्रिसप्तभिः ॥ ९.१२.९ ॥
Entonces, en la batalla, cortó con una flecha bhalla el arco y la flecha del arquero Sahadeva, y lo hirió con veintiuna.
9.12.10
सहदेवस्तु समरे मातुलं भूरिवर्चसम् ।
सज्यमन्यद्धनुः कृत्वा पञ्चभिः समताडयत्।
शरैराशीविषाकारैर्ज्वलज्ज्वलनसन्निभैः ॥ ९.१२.१० ॥
Pero Sahadeva, en la batalla, tensó otro arco e hirió bien a su tío de gran esplendor con cinco flechas semejantes a serpientes y brillantes como fuego ardiente.
9.12.11
सारथिं चास्य समरे शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तं वै भूयस्त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.११ ॥
En la batalla, muy enfurecido, hirió a su auriga con una flecha de nudos inclinados, y luego lo hirió de nuevo con tres flechas.
9.12.12
भीमसेनस्तु सप्तत्या सात्यकिर्नवभिः शरैः ।
धर्मराजस्तथा षष्ट्या गात्रे शल्यं समार्पयत् ॥ ९.१२.१२ ॥
Bhīmasena con setenta, Sātyaki con nueve y el rey Dharma, igualmente, con sesenta, hirieron a Śalya en el cuerpo.
9.12.13
ततः शल्यो महाराज निर्विद्धस्तैर्महारथैः ।
सुस्राव रुधिरं गात्रैर्गैरिकं पर्वतो यथा ॥ ९.१२.१३ ॥
Entonces, oh gran rey, Śalya, atravesado por aquellos grandes guerreros, sangró de sus miembros como el ocre rojo fluye de una montaña.
9.12.14
तांश्च सर्वान्महेष्वासान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध तरसा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.१२.१४ ॥
Y, oh rey, a todos esos grandes arqueros los atravesó rápidamente con cinco flechas cada uno, y aquello pareció algo asombroso.
9.12.15
ततोऽपरेण भल्लेन धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद समरे सज्जयं स सुमहारथः ॥ ९.१२.१५ ॥
Entonces, oh señor, con otra flecha bhalla, aquel gran guerrero cortó en batalla el arco tensado del hijo de Dharma.
9.12.16
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
साश्वसूतध्वजरथं शल्यं प्राच्छादयच्छरैः ॥ ९.१२.१६ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, tomó otro arco y cubrió a Śalya, con su carro, caballos, auriga y estandarte, con flechas.
9.12.17
स च्छाद्यमानः समरे धर्मपुत्रस्य सायकैः ।
युधिष्ठिरमथाविध्यद्दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ९.१२.१७ ॥
Cubierto en batalla por las flechas del hijo de Dharma, entonces atravesó a Yudhiṣṭhira con diez flechas afiladas.
9.12.18
सात्यकिस्तु ततः क्रुद्धो धर्मपुत्रे शरार्दिते ।
मद्राणामधिपं शूरं शरैर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ९.१२.१८ ॥
Entonces Sātyaki, enfurecido al ver afligido al hijo de Dharma por las flechas, atravesó al héroe señor de los Madras, Śalya, con cinco flechas.
9.12.19
स सात्यकेः प्रचिच्छेद क्षुरप्रेण महद्धनुः ।
भीमसेनमुखांस्तांश्च त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ९.१२.१९ ॥
Cortó el gran arco de Sātyaki con una flecha de punta de navaja, y golpeó a cada uno de los que encabezaban Bhīmasena con tres flechas.
9.12.20
तस्य क्रुद्धो महाराज सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
तोमरं प्रेषयामास स्वर्णदण्डं महारणे ॥ ९.१२.२० ॥
Enfurecido contra él, oh gran rey, Sātyaki de verdadero valor lanzó en aquella gran batalla una lanza de asta dorada.
9.12.21
भीमसेनोऽथ नाराचं ज्वलन्तमिव पन्नगम् ।
नकुलः समरे शक्तिं सहदेवो गदां शुभाम्।
धर्मराजः शतघ्नीं च जिघांसुः शल्यमाहवे ॥ ९.१२.२१ ॥
Entonces Bhīmasena lanzó una flecha como una serpiente ardiente, Nakula una lanza en la batalla, Sahadeva una hermosa maza, y el rey de la Justicia, deseando matar a Śalya en la batalla, una śataghnī.
9.12.22
तानापतत एवाशु पञ्चानां वै भुजच्युतान् ।
वारयामास समरे शस्त्रसङ्घैः स मद्रराट् ॥ ९.१२.२२ ॥
Mientras aquellas armas, soltadas por los brazos de los cinco, se precipitaban hacia él, el señor de los Madras las repelió en la batalla con andanadas de armas.
9.12.23
सात्यकिप्रहितं शल्यो भल्लैश्चिच्छेद तोमरम् ।
प्रहितं भीमसेनेन शरं कनकभूषणम् ॥ ९.१२.२३ ॥
Śalya cortó con flechas de media luna la lanza enviada por Sātyaki, y la flecha adornada en oro enviada por Bhīmasena.
9.12.24
द्विधा चिच्छेद समरे कृतहस्तः प्रतापवान् ।
नकुलप्रेषितां शक्तिं हेमदण्डां भयावहाम् ॥ ९.१२.२४ ॥
El diestro y poderoso, en la batalla, partió en dos la aterradora lanza de asta dorada enviada por Nakula.
9.12.25
गदां च सहदेवेन शरौघैः समवारयत् ।
शराभ्यां च शतघ्नीं तां राज्ञश्चिच्छेद भारत ॥ ९.१२.२५ ॥
Sahadeva rechazó por completo su maza con una lluvia de flechas, y, oh Bhārata, con dos flechas cortó aquella śatagnī del rey.
9.12.26
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां सिंहनादं ननाद च ।
नामृष्यत्तत्र शैनेयः शत्रोर्विजयमाहवे ॥ ९.१२.२६ ॥
Mientras los hijos de Pāṇḍu miraban, lanzó un rugido de león; allí el descendiente de Śini (Sātyaki) no pudo soportar la victoria del enemigo en la batalla.
9.12.27
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्वाभ्यां मद्रेश्वरं विद्वा सारथिं च त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.२७ ॥
Entonces Sātyaki, tomando otro arco y ofuscado por la ira, hirió al señor de los Madra (Śalya) con dos flechas y a su auriga con tres.
9.12.28
ततः शल्यो रणे राजन्सर्वांस्तान्दशभिः शरैः ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपान् ॥ ९.१२.२८ ॥
Entonces, oh rey, Śalya, muy enfurecido en la batalla, los hirió a todos con diez flechas cada uno, como un conductor pincha a grandes elefantes con garrochas.
9.12.29
ते वार्यमाणाः समरे मद्रराज्ञा महारथाः ।
न शेकुः सम्मुखे स्थातुं तस्य शत्रुनिषूदनाः ॥ ९.१२.२९ ॥
Aunque el rey de los Madra los contenía, aquellos grandes guerreros de carro, destructores de enemigos, no pudieron mantenerse cara a cara con él en la batalla.
9.12.30
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा शल्यस्य विक्रमम् ।
निहतान्पाण्डवान्मेने पाञ्चालानथ सृञ्जयान्। ॥ ९.१२.३० ॥
Entonces el rey Duryodhana, al ver el valor de Śalya, creyó que los Pāṇḍava, los Pāñcāla y los Sṛñjaya habían sido muertos.
9.12.31
तथाविधं महाराज मद्रराजस्य विक्रमम् ।
असह्यं मानवैर्युद्धे तद्बभूव नरर्षभ ॥ ९.१२.३१ ॥
Oh gran rey, tal fue el valor del rey de los Madras, insoportable para los hombres en la batalla, oh toro entre los hombres.
9.12.32
ततो राजन्महाबाहुर्भीमसेनः प्रतापवान् ।
सन्त्यज्य मनसा प्राणान्मद्राधिपमयोधयत् ॥ ९.१२.३२ ॥
Entonces, oh rey, Bhīmasena, de brazos poderosos y valiente, abandonando en su mente la esperanza de su vida, combatió contra el señor de los Madras.
9.12.33
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
परिवार्य तदा शल्यं समन्ताद्व्यकिरञ्शरैः ॥ ९.१२.३३ ॥
Nakula, Sahadeva y el gran auriga Sātyaki entonces rodearon a Śalya por todos lados y lo cubrieron de flechas.
9.12.34
स चतुर्भिर्महेष्वासैः पाण्डवानां महारथः ।
वृतस्तान्योधयामास मद्रराजः प्रतापवान् ॥ ९.१२.३४ ॥
Aquel gran auriga, el valiente rey de los Madras, rodeado por cuatro grandes arqueros de los Pāṇḍavas, siguió combatiendo contra ellos.
9.12.35
तस्य धर्मसुतो राजन्क्षुरप्रेण महाहवे ।
चक्ररक्षं जघानाशु मद्रराजस्य पार्थिवः ॥ ९.१२.३५ ॥
Oh rey, el rey, hijo de Dharma, derribó rápidamente con una flecha de punta de navaja al guardián de la rueda del carro del rey de los Madras en la gran batalla.
9.12.36
तस्मिंस्तु निहते शूरे चक्ररक्षे महारथे ।
मद्रराजोऽपि बलवान्सैनिकानावृणोच्छरैः ॥ ९.१२.३६ ॥
Cuando aquel héroe, gran auriga, guardián de la rueda, fue muerto, el poderoso rey de los Madras también cubrió a los soldados con flechas.
9.12.37
समावृतांस्ततस्तांस्तु राजन्वीक्ष्य स्वसैनिकान् ।
चिन्तयामास समरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.१२.३७ ॥
Oh rey, al ver a sus propios soldados rodeados, Yudhiṣṭhira, el hijo de Dharma, comenzó a reflexionar en la batalla.
9.12.38
कथं नु न भवेत्सत्यं तन्माधववचो महत् ।
अपि क्रुद्धो रणे राजन्क्षपयेत बलं मम ॥ ९.१२.३८ ॥
¿Cómo podría no ser verdad aquella gran palabra de Mādhava? Oh rey, airado en la batalla, podría destruir mi ejército.
9.12.39
अहं मद्धातरश्चैव सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव न शक्तास्म हि मद्रपम् ॥ ९.१२.३९ ॥
Yo, mis hermanos, el gran auriga Sātyaki, los Pāñcālas y los Sṛñjayas no somos capaces de resistir al rey de Madra.
9.12.40
निहनिष्यति चैवाद्य मातुलोऽस्मान्महाबलः ।
गोविन्दवचनं सत्यं कथं भवति किन्त्विदम् ॥ ९.१२.४० ॥
Hoy mismo el rey de Madra, nuestro tío materno, el poderoso, nos matará. ¿Cómo se hará verdad la palabra de Govinda? ¿Cómo puede suceder esto?
9.12.41
ततः सरथनागाश्वा पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
मद्रराजं समासेदुः पीडयन्तः समन्ततः ॥ ९.१२.४१ ॥
Entonces, oh hijo mayor de Pāṇḍu, los Pāṇḍavas con carros, elefantes y caballos se acercaron al rey de Madra, presionándolo por todos lados.
9.12.42
नानाशस्त्रौघबहुलां शस्त्रवृष्टिं समुद्यताम् ।
व्यधमत्समरे राजा महाभ्राणीव मारुतः ॥ ९.१२.४२ ॥
En la batalla, el rey dispersó la lluvia de armas que se alzaba, densa con muchas corrientes de armas, como el viento dispersa las grandes nubes.
9.12.43
ततः कनकपुङ्खां तां शल्यक्षिप्तां वियद्गताम् ।
शरवृष्टिमपश्याम शलभानामिवायतिम् ॥ ९.१२.४३ ॥
Entonces vimos aquella lluvia de flechas de plumas doradas, lanzada por Śalya y extendida por el cielo, como una inmensa nube de langostas.
9.12.44
ते शरा मद्रराजेन प्रेषिता रणमूर्धनि ।
सम्पतन्तः स्म दृश्यन्ते शलभानां व्रजा इव ॥ ९.१२.४४ ॥
Aquellas flechas, lanzadas por el rey de los Madras en la vanguardia de la batalla, se veían caer como bandadas de langostas.
9.12.45
मद्रराजधनुर्मुक्तैः शरैः कनकभूषणैः ।
निरन्तरमिवाकाशं सम्बभूव जनाधिप ॥ ९.१२.४५ ॥
Oh señor de los hombres, el cielo pareció quedar sin espacio, colmado de flechas adornadas con oro, disparadas desde el arco del rey de los Madras.
9.12.46
न पाण्डवानां नास्माकं तत्र किञ्चिद्व्यदृश्यत ।
बाणान्धकारे महति कृते तत्र महाहवे ॥ ९.१२.४६ ॥
En aquella gran batalla, con la gran oscuridad de flechas que allí se creó, no se veía nada ni de los Pāṇḍava ni de los nuestros.
9.12.47
मद्रराजेन बलिना लाघवाच्छरवृष्टिभिः ।
चाल्यमानं तु तं दृष्ट्वा पाण्डवानां बलार्णवम्।
विस्मयं परमं जग्मुर्देवगन्धर्वदानवाः ॥ ९.१२.४७ ॥
Al ver el gran océano del ejército de los Pāṇḍava sacudido por las lluvias de flechas que el poderoso rey de los Madras derramaba con destreza, dioses, gandharvas y dānavas quedaron en suprema admiración.
9.12.48
स तु तान्सर्वतो यत्ताञ्शरैः सञ्छाद्य मारिष ।
धर्मराजमवच्छाद्य सिंहवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ९.१२.४८ ॥
Oh señor, cubriendo con flechas por todos lados a los que estaban preparados, y cubriendo también al rey del dharma, rugió una y otra vez como un león.
9.12.49
ते च्छन्नाः समरे तेन पाण्डवानां महारथाः ।
नाशक्नुवंस्तदा युद्धे प्रत्युद्यातुं महारथम् ॥ ९.१२.४९ ॥
Cubiertos por él en la batalla, los grandes guerreros de carro de los Pāṇḍavas entonces no pudieron avanzar para enfrentarse al gran guerrero de carro en el combate.
9.12.50
धर्मराजपुरोगास्तु भीमसेनमुखा रथाः ।
निजघ्नुः समरे शूरंशल्यमाहवशोभिनम् ॥ ९.१२.५० ॥
Pero los aurigas, con el rey de la justicia al frente y Bhīmasena a la cabeza, abatieron al héroe Śalya, glorioso en la batalla.