ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.12.1
पीडिते धर्मराजे तु मद्रराजेन मारिष ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ।
परिवार्य रथैः शल्यं पीडयामासुराहवे ॥ ९.१२.१ ॥
ହେ ମାରିଷ, ମଦ୍ରରାଜ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲାବେଳେ ସାତ୍ୟକି, ଭୀମସେନ ଓ ମାଦ୍ରୀର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ରଥରେ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଘେରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ନ କଲେ।
9.12.2
तमेकं बहुभिर्दृष्ट्वा पीड्यमानं महारथैः ।
साधुवादो महाञ्जज्ञे सिद्धाश्चासन्प्रहर्षिताः ॥ ९.१२.२ ॥
ଏକାକୀ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ମହାରଥୀ ପୀଡ଼ନ କରୁଥିବା ଦେଖି ମହାନ ସାଧୁବାଦ ଉଠିଲା; ସିଦ୍ଧମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
9.12.3
आश्चर्यमित्यभाषन्त मुनयश्चापि सङ्गताः ॥ ९.१२.३ ॥
"ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ!" ଏହିପରି ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ।
9.12.4
भीमसेनो रणे शल्यं शल्यभूतं पराक्रमे ।
एकेन विद्ध्वा बाणेन पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ କଣ୍ଟା ପରି ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଭୀମସେନ ଏକ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି ପୁଣି ସାତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.5
सात्यकिश्च शतेनैनं धर्मपुत्रपरीप्सया ।
मद्रेश्वरमवाकीर्य सिंहनादमथानदत् ॥ ९.१२.५ ॥
ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସାତ୍ୟକି ଶହେ ବାଣରେ ମଦ୍ରେଶ୍ବରଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି ସିଂହନାଦ କଲେ।
9.12.6
नकुलः पञ्चभिश्चैनं सहदेवश्च प़ञ्चभिः ।
विद्ध्वा तं तु पुनस्तूर्णं ततो विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.६ ॥
ନକୁଳ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଓ ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ପରେ ଶୀଘ୍ର ପୁଣି ବିଦ୍ଧ କରି ସାତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.7
स तु शूरो रणे यत्तः पीडितस्तैर्महारथैः ।
विकृष्य कार्मुकं घोरं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ९.१२.७ ॥
ସେଇ ଶୂରବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ସାବଧାନ ଥାଇ, ସେହି ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର, ଭାର ସହନକାରୀ ଓ ଅତି ବେଗବାନ ଧନୁ ଟାଣି...
9.12.8
सात्यकिं पञ्चविंशत्या शल्यो विव्याध मारिष ।
भीमसेनं तु सप्तत्या नकुलं सप्तभिस्तथा ॥ ९.१२.८ ॥
ହେ ମାନନୀୟ, ଶଲ୍ୟ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ପଚିଶ ବାଣରେ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସତୁରି ବାଣରେ ଓ ନକୁଳଙ୍କୁ ସାତ ବାଣରେ ସେହିପରି ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.9
ततः स विशिखं चापं सहदेवस्य धन्विनः ।
छित्त्वा भल्लेन समरे विव्याधैनं त्रिसप्तभिः ॥ ९.१२.९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ସହଦେବଙ୍କ ଧନୁ ଓ ବାଣ କାଟି ତାଙ୍କୁ ଏକୁଶ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
9.12.10
सहदेवस्तु समरे मातुलं भूरिवर्चसम् ।
सज्यमन्यद्धनुः कृत्वा पञ्चभिः समताडयत्।
शरैराशीविषाकारैर्ज्वलज्ज्वलनसन्निभैः ॥ ९.१२.१० ॥
କିନ୍ତୁ ସହଦେବ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ମହାତେଜସ୍ୱୀ ମାମୁଁଙ୍କୁ, ଅନ୍ୟ ଧନୁରେ ଗୁଣ ଚଢ଼ାଇ, ସର୍ପସଦୃଶ ଓ ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଭଲ ଭାବେ ଆଘାତ କଲେ।
9.12.11
सारथिं चास्य समरे शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तं वै भूयस्त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.११ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ନଇଥିବା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ତିନି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.12
भीमसेनस्तु सप्तत्या सात्यकिर्नवभिः शरैः ।
धर्मराजस्तथा षष्ट्या गात्रे शल्यं समार्पयत् ॥ ९.१२.१२ ॥
ଭୀମସେନ ସତୁରି, ସାତ୍ୟକି ନଅ ଓ ଧର୍ମରାଜ ସେହିପରି ଷାଠିଏ ବାଣରେ ଶଲ୍ୟଙ୍କ ଶରୀରରେ ଆଘାତ କଲେ।
9.12.13
ततः शल्यो महाराज निर्विद्धस्तैर्महारथैः ।
सुस्राव रुधिरं गात्रैर्गैरिकं पर्वतो यथा ॥ ९.१२.१३ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ସେହି ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ ଶଲ୍ୟଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ପର୍ବତରୁ ଗୈରିକ ବହିବା ପରି ରକ୍ତ ବହିଲା।
9.12.14
तांश्च सर्वान्महेष्वासान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध तरसा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.१२.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ସେହି ସମସ୍ତ ମହାଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ-ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ବିଦ୍ଧ କଲା; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲା।
9.12.15
ततोऽपरेण भल्लेन धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद समरे सज्जयं स सुमहारथः ॥ ९.१२.१५ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମାନ୍ୟ, ସେ ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଗୁଣ ଲଗାଯାଇଥିବା ଧନୁକୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ କାଟିଦେଲା।
9.12.16
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
साश्वसूतध्वजरथं शल्यं प्राच्छादयच्छरैः ॥ ९.१२.१६ ॥
ତା'ପରେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ଧରି, ଘୋଡା, ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ରଥରେ ଥିବା ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
9.12.17
स च्छाद्यमानः समरे धर्मपुत्रस्य सायकैः ।
युधिष्ठिरमथाविध्यद्दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ९.१२.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ ସେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦଶଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
9.12.18
सात्यकिस्तु ततः क्रुद्धो धर्मपुत्रे शरार्दिते ।
मद्राणामधिपं शूरं शरैर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ९.१२.१८ ॥
ତା'ପରେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ବାଣରେ ପୀଡିତ ହେବାରୁ ସାତ୍ୟକି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ମଦ୍ରଦେଶର ଅଧିପତି ଶୂର ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
9.12.19
स सात्यकेः प्रचिच्छेद क्षुरप्रेण महद्धनुः ।
भीमसेनमुखांस्तांश्च त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ९.१२.१९ ॥
ସେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ମହାଧନୁ କ୍ଷୁରପ୍ରରେ କାଟିଦେଲା; ଏବଂ ଭୀମସେନ ପ୍ରମୁଖ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତିନି ତିନି ବାଣରେ ଆଘାତ କଲା।
9.12.20
तस्य क्रुद्धो महाराज सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
तोमरं प्रेषयामास स्वर्णदण्डं महारणे ॥ ९.१२.२० ॥
ହେ ମହାରାଜ! ତା ଉପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସତ୍ୟବିକ୍ରମ ସାତ୍ୟକି ସେହି ମହାରଣରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦଣ୍ଡ ଯୁକ୍ତ ଏକ ତୋମର ପ୍ରେରଣ କଲେ।
9.12.21
भीमसेनोऽथ नाराचं ज्वलन्तमिव पन्नगम् ।
नकुलः समरे शक्तिं सहदेवो गदां शुभाम्।
धर्मराजः शतघ्नीं च जिघांसुः शल्यमाहवे ॥ ९.१२.२१ ॥
ତା'ପରେ ଭୀମସେନ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସର୍ପ ପରି ନାରାଚ, ନକୁଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି, ସହଦେବ ସୁନ୍ଦର ଗଦା, ଏବଂ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ଶତଘ୍ନୀ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
9.12.22
तानापतत एवाशु पञ्चानां वै भुजच्युतान् ।
वारयामास समरे शस्त्रसङ्घैः स मद्रराट् ॥ ९.१२.२२ ॥
ପାଞ୍ଚ ଜଣଙ୍କ ବାହୁରୁ ଖସି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ସେସବୁକୁ ସେହି ମଦ୍ରରାଜ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶସ୍ତ୍ରସମୂହ ଦ୍ୱାରା ରୋକିଦେଲେ।
9.12.23
सात्यकिप्रहितं शल्यो भल्लैश्चिच्छेद तोमरम् ।
प्रहितं भीमसेनेन शरं कनकभूषणम् ॥ ९.१२.२३ ॥
ସାତ୍ୟକି ପ୍ରେରିତ ତୋମରକୁ ଶଲ୍ୟ ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେଲେ; ଏବଂ ଭୀମସେନ ପ୍ରେରିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ ଶରକୁ ମଧ୍ୟ କାଟିଦେଲେ।
9.12.24
द्विधा चिच्छेद समरे कृतहस्तः प्रतापवान् ।
नकुलप्रेषितां शक्तिं हेमदण्डां भयावहाम् ॥ ९.१२.२४ ॥
କୁଶଳ ହସ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରତାପୀ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନକୁଳ ପ୍ରେରିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦଣ୍ଡ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ।
9.12.25
गदां च सहदेवेन शरौघैः समवारयत् ।
शराभ्यां च शतघ्नीं तां राज्ञश्चिच्छेद भारत ॥ ९.१२.२५ ॥
ସହଦେବ ଶରବର୍ଷାରେ ତାଙ୍କ ଗଦାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୋକିଲେ; ହେ ଭାରତ, ଦୁଇ ବାଣରେ ରାଜାଙ୍କ ସେ ଶତଘ୍ନୀକୁ ଛେଦନ କଲେ।
9.12.26
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां सिंहनादं ननाद च ।
नामृष्यत्तत्र शैनेयः शत्रोर्विजयमाहवे ॥ ९.१२.२६ ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ସେ ସିଂହନାଦ କଲା; ସେଠାରେ ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁର ବିଜୟ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
9.12.27
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्वाभ्यां मद्रेश्वरं विद्वा सारथिं च त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.२७ ॥
ତା'ପରେ ସାତ୍ୟକି ଆଉ ଏକ ଧନୁ ଧରି କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ଦୁଇ ବାଣରେ ମଦ୍ରେଶ୍ୱର (ଶଲ୍ୟ)ଙ୍କୁ ଓ ତିନି ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.28
ततः शल्यो रणे राजन्सर्वांस्तान्दशभिः शरैः ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपान् ॥ ९.१२.२८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଶଲ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦଶ ଦଶ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ—ଯେପରି ମାହୁତ ମହାହାତୀଙ୍କୁ ଅଙ୍କୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କରେ।
9.12.29
ते वार्यमाणाः समरे मद्रराज्ञा महारथाः ।
न शेकुः सम्मुखे स्थातुं तस्य शत्रुनिषूदनाः ॥ ९.१२.२९ ॥
ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।
9.12.30
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा शल्यस्य विक्रमम् ।
निहतान्पाण्डवान्मेने पाञ्चालानथ सृञ्जयान्। ॥ ९.१२.३० ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶଲ୍ୟଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଭାବିଲେ ଯେ ପାଣ୍ଡବ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
9.12.31
तथाविधं महाराज मद्रराजस्य विक्रमम् ।
असह्यं मानवैर्युद्धे तद्बभूव नरर्षभ ॥ ९.१२.३१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ମଦ୍ରରାଜ ଶଲ୍ୟଙ୍କର ସେହିପରି ପରାକ୍ରମ ଯୁଦ୍ଧରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ ହୋଇଗଲା, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ।
9.12.32
ततो राजन्महाबाहुर्भीमसेनः प्रतापवान् ।
सन्त्यज्य मनसा प्राणान्मद्राधिपमयोधयत् ॥ ९.१२.३२ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ମହାବାହୁ ଓ ପ୍ରତାପୀ ଭୀମସେନ ମନରେ ପ୍ରାଣର ଆଶା ତ୍ୟାଗ କରି ମଦ୍ରାଧିପଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.33
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
परिवार्य तदा शल्यं समन्ताद्व्यकिरञ्शरैः ॥ ९.१२.३३ ॥
ନକୁଳ, ସହଦେବ ଓ ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକି ସେତେବେଳେ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘେରି ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ।
9.12.34
स चतुर्भिर्महेष्वासैः पाण्डवानां महारथः ।
वृतस्तान्योधयामास मद्रराजः प्रतापवान् ॥ ९.१२.३४ ॥
ସେହି ମହାରଥୀ, ପ୍ରତାପୀ ମଦ୍ରରାଜ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଚାରି ମହାଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
9.12.35
तस्य धर्मसुतो राजन्क्षुरप्रेण महाहवे ।
चक्ररक्षं जघानाशु मद्रराजस्य पार्थिवः ॥ ९.१२.३५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଧର୍ମପୁତ୍ର ରାଜା ମହାଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ଚକ୍ରରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କଲେ।
9.12.36
तस्मिंस्तु निहते शूरे चक्ररक्षे महारथे ।
मद्रराजोऽपि बलवान्सैनिकानावृणोच्छरैः ॥ ९.१२.३६ ॥
ସେହି ଶୂର ମହାରଥୀ ଚକ୍ରରକ୍ଷକ ନିହତ ହେଲେ, ବଳବାନ ମଦ୍ରରାଜ ମଧ୍ୟ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
9.12.37
समावृतांस्ततस्तांस्तु राजन्वीक्ष्य स्वसैनिकान् ।
चिन्तयामास समरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.१२.३७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ନିଜ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ଘେରାଯାଇଥିବା ଦେଖି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯୁଦ୍ଧରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
9.12.38
कथं नु न भवेत्सत्यं तन्माधववचो महत् ।
अपि क्रुद्धो रणे राजन्क्षपयेत बलं मम ॥ ९.१२.३८ ॥
ମାଧବଙ୍କ ସେ ମହାନ ବାକ୍ୟ କ'ଣ ସତ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ? ହେ ରାଜନ୍, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସେନା ନଷ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି।
9.12.39
अहं मद्धातरश्चैव सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव न शक्तास्म हि मद्रपम् ॥ ९.१२.३९ ॥
ମୁଁ, ମୋ ଭାଇମାନେ, ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକି, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ — ଆମେ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁ।
9.12.40
निहनिष्यति चैवाद्य मातुलोऽस्मान्महाबलः ।
गोविन्दवचनं सत्यं कथं भवति किन्त्विदम् ॥ ९.१२.४० ॥
ଆଜି ହିଁ ମଦ୍ରରାଜ, ଆମ ମାମୁଁ, ମହାବଳ, ଆମକୁ ସଂହାର କରିବେ। ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ବାକ୍ୟ କିପରି ସତ୍ୟ ହେବ? ଏହା କିପରି ହେବ?
9.12.41
ततः सरथनागाश्वा पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
मद्रराजं समासेदुः पीडयन्तः समन्ततः ॥ ९.१२.४१ ॥
ତା'ପରେ ହେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର, ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ସବୁ ପାଖରୁ ପୀଡ଼ିତ କରି ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
9.12.42
नानाशस्त्रौघबहुलां शस्त्रवृष्टिं समुद्यताम् ।
व्यधमत्समरे राजा महाभ्राणीव मारुतः ॥ ९.१२.४२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜା, ନାନା ଶସ୍ତ୍ର-ପ୍ରବାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଠୁଥିବା ଶସ୍ତ୍ରବର୍ଷାକୁ, ପବନ ଯେପରି ବଡ଼ ମେଘକୁ ଉଡ଼ାଏ, ସେପରି ଉଡ଼ାଇ ଦେଲେ।
9.12.43
ततः कनकपुङ्खां तां शल्यक्षिप्तां वियद्गताम् ।
शरवृष्टिमपश्याम शलभानामिवायतिम् ॥ ९.१२.४३ ॥
ଏବେ ଶଲ୍ୟ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିବା, ସୁନା ପୋଖରୀ ଥିବା, ଆକାଶରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ସେ ଶରବୃଷ୍ଟିକୁ ପଙ୍ଖପାଳର ବୃହତ ଝାଡ଼ ଭଳି ଆମେ ଦେଖିଲୁ।
9.12.44
ते शरा मद्रराजेन प्रेषिता रणमूर्धनि ।
सम्पतन्तः स्म दृश्यन्ते शलभानां व्रजा इव ॥ ९.१२.४४ ॥
ମଦ୍ରରାଜ ରଣମୁଖରେ ପ୍ରେରଣ କରିଥିବା ସେ ବାଣଗୁଡ଼ିକ ତଳକୁ ଆସିବା ବେଳେ ପଙ୍ଖପାଳର ଝାଡ଼ ଭଳି ଦିଶୁଥିଲା।
9.12.45
मद्रराजधनुर्मुक्तैः शरैः कनकभूषणैः ।
निरन्तरमिवाकाशं सम्बभूव जनाधिप ॥ ९.१२.४५ ॥
ହେ ଜନାଧିପ! ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ସୁନାଳଙ୍କାରର ବାଣରେ ଆକାଶ ଯେମିତି ନିରନ୍ତର ପୂରି ଗଲା।
9.12.46
न पाण्डवानां नास्माकं तत्र किञ्चिद्व्यदृश्यत ।
बाणान्धकारे महति कृते तत्र महाहवे ॥ ९.१२.४६ ॥
ସେ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବାଣର ମହା ଅନ୍ଧକାରରେ ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କର କିମ୍ବା ଆମର କିଛି ହେଁ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।
9.12.47
मद्रराजेन बलिना लाघवाच्छरवृष्टिभिः ।
चाल्यमानं तु तं दृष्ट्वा पाण्डवानां बलार्णवम्।
विस्मयं परमं जग्मुर्देवगन्धर्वदानवाः ॥ ९.१२.४७ ॥
ବଳବାନ ମଦ୍ରରାଜ ଚତୁରତାରେ ବର୍ଷାଇଥିବା ଶରବୃଷ୍ଟିରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସୈନ୍ୟସମୁଦ୍ର ଚଳୁଥିବା ଦେଖି ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦାନବମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
9.12.48
स तु तान्सर्वतो यत्ताञ्शरैः सञ्छाद्य मारिष ।
धर्मराजमवच्छाद्य सिंहवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ९.१२.४८ ॥
ହେ ମାରିଷ! ସେ ଚାରିପାଶରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି, ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆବୃତ କରି, ସିଂହ ପରି ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କଲା।
9.12.49
ते च्छन्नाः समरे तेन पाण्डवानां महारथाः ।
नाशक्नुवंस्तदा युद्धे प्रत्युद्यातुं महारथम् ॥ ९.१२.४९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ପାଣ୍ଡବ ମହାରଥୀମାନେ ସେତେବେଳେ ସେହି ମହାରଥୀକୁ ଆଗେଇ ଆସି ମୁକାବିଲା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
9.12.50
धर्मराजपुरोगास्तु भीमसेनमुखा रथाः ।
निजघ्नुः समरे शूरंशल्यमाहवशोभिनम् ॥ ९.१२.५० ॥
କିନ୍ତୁ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଏବଂ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୋଭାୟମାନ ଶୂର ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।