മഹാഭാരതം · അധ്യായം 9.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.12.1
पीडिते धर्मराजे तु मद्रराजेन मारिष ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ।
परिवार्य रथैः शल्यं पीडयामासुराहवे ॥ ९.१२.१ ॥
ഹേ മാരിഷ, മദ്രരാജാവ് ധർമ്മരാജനെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ, സാത്യകിയും ഭീമസേനനും മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവരും രഥങ്ങളാൽ ശല്യനെ വളഞ്ഞ് യുദ്ധത്തിൽ അവനെ പീഡിപ്പിച്ചു.
9.12.2
तमेकं बहुभिर्दृष्ट्वा पीड्यमानं महारथैः ।
साधुवादो महाञ्जज्ञे सिद्धाश्चासन्प्रहर्षिताः ॥ ९.१२.२ ॥
ഒറ്റയ്ക്കായ അവനെ അനേകം മഹാരഥന്മാർ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട് വലിയ സാധുവാദം ഉയർന്നു; സിദ്ധന്മാർ സന്തോഷിച്ചു.
9.12.3
आश्चर्यमित्यभाषन्त मुनयश्चापि सङ्गताः ॥ ९.१२.३ ॥
"ആശ്ചര്യം" എന്ന് ഒത്തുകൂടിയ മുനിമാരും പറഞ്ഞു.
9.12.4
भीमसेनो रणे शल्यं शल्यभूतं पराक्रमे ।
एकेन विद्ध्वा बाणेन पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വീര്യത്തിൽ മുള്ളുപോലെ നിന്ന ശല്യനെ ഭീമസേനൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ച്, പിന്നെയും ഏഴു അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ചു.
9.12.5
सात्यकिश्च शतेनैनं धर्मपुत्रपरीप्सया ।
मद्रेश्वरमवाकीर्य सिंहनादमथानदत् ॥ ९.१२.५ ॥
ധർമ്മപുത്രനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച സാത്യകി നൂറു അമ്പുകൊണ്ട് മദ്രേശ്വരനെ മറച്ച് സിംഹനാദം മുഴക്കി.
9.12.6
नकुलः पञ्चभिश्चैनं सहदेवश्च प़ञ्चभिः ।
विद्ध्वा तं तु पुनस्तूर्णं ततो विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.६ ॥
നകുലൻ അഞ്ചു അമ്പുകൊണ്ടും സഹദേവൻ അഞ്ചു അമ്പുകൊണ്ടും അവനെ തുളച്ചു; പിന്നെ വേഗത്തിൽ വീണ്ടും തുളച്ച് ഏഴു അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ചു.
9.12.7
स तु शूरो रणे यत्तः पीडितस्तैर्महारथैः ।
विकृष्य कार्मुकं घोरं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ९.१२.७ ॥
ആ വീരൻ യുദ്ധത്തിൽ ജാഗ്രതയോടെ നിന്നു; ആ മഹാരഥന്മാരാൽ പീഡിതനായി, ഭയങ്കരവും ഭാരം താങ്ങുന്നതും അതിവേഗമുള്ളതുമായ വില്ല് വലിച്ച്...
9.12.8
सात्यकिं पञ्चविंशत्या शल्यो विव्याध मारिष ।
भीमसेनं तु सप्तत्या नकुलं सप्तभिस्तथा ॥ ९.१२.८ ॥
ഹേ മാന്യാ, ശല്യൻ സാത്യകിയെ ഇരുപത്തഞ്ചു ശരങ്ങളാലും ഭീമസേനനെ എഴുപതിനാലും നകുലനെ ഏഴിനാലും അതുപോലെ പ്രഹരിച്ചു.
9.12.9
ततः स विशिखं चापं सहदेवस्य धन्विनः ।
छित्त्वा भल्लेन समरे विव्याधैनं त्रिसप्तभिः ॥ ९.१२.९ ॥
പിന്നെ അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭല്ലം കൊണ്ട് സഹദേവന്റെ വില്ലും ശരവും മുറിച്ച് അവനെ ഇരുപത്തിയൊന്നു ശരങ്ങളാൽ വിദ്ധനാക്കി.
9.12.10
सहदेवस्तु समरे मातुलं भूरिवर्चसम् ।
सज्यमन्यद्धनुः कृत्वा पञ्चभिः समताडयत्।
शरैराशीविषाकारैर्ज्वलज्ज्वलनसन्निभैः ॥ ९.१२.१० ॥
എന്നാൽ സഹദേവൻ യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ മഹാതേജസ്വിയായ മാതുലനെ, മറ്റൊരു വില്ലിൽ ഞാൺ കെട്ടി, സർപ്പസദൃശവും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിസദൃശവുമായ അഞ്ചു ശരങ്ങളാൽ നന്നായി പ്രഹരിച്ചു.
9.12.11
सारथिं चास्य समरे शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तं वै भूयस्त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.११ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം കുപിതനായി അവൻ അവന്റെ സാരഥിയെയും വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള ഒരു ശരത്താൽ പ്രഹരിച്ചു; പിന്നെ അവനെ മൂന്നു ശരങ്ങളാൽ വീണ്ടും പ്രഹരിച്ചു.
9.12.12
भीमसेनस्तु सप्तत्या सात्यकिर्नवभिः शरैः ।
धर्मराजस्तथा षष्ट्या गात्रे शल्यं समार्पयत् ॥ ९.१२.१२ ॥
ഭീമസേനൻ എഴുപതിനാലും സാത്യകി ഒമ്പതിനാലും ധർമരാജൻ അതുപോലെ അറുപതിനാലും ശല്യന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രഹരിച്ചു.
9.12.13
ततः शल्यो महाराज निर्विद्धस्तैर्महारथैः ।
सुस्राव रुधिरं गात्रैर्गैरिकं पर्वतो यथा ॥ ९.१२.१३ ॥
അപ്പോൾ ഹേ മഹാരാജാവേ, ആ മഹാരഥന്മാരാൽ മുറിവേറ്റ ശല്യന്റെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് പർവതത്തിൽ നിന്ന് ഗൈരികം ഒഴുകുന്നതുപോലെ രക്തം ഒഴുകി.
9.12.14
तांश्च सर्वान्महेष्वासान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध तरसा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.१२.१४ ॥
ഹേ രാജാവേ, ആ മഹാധനുർധരന്മാരെയെല്ലാം ഓരോരുത്തരെയും അഞ്ചഞ്ചു ശരങ്ങളാൽ വേഗത്തിൽ അവൻ തുളച്ചു; അത് അദ്ഭുതമായിരുന്നു.
9.12.15
ततोऽपरेण भल्लेन धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद समरे सज्जयं स सुमहारथः ॥ ९.१२.१५ ॥
അപ്പോൾ ഹേ മാന്യാ, ആ മഹാരഥൻ യുദ്ധത്തിൽ ധർമപുത്രന്റെ ഞാൺകെട്ടിയ വില്ല് മറ്റൊരു ഭല്ലം കൊണ്ട് മുറിച്ചു.
9.12.16
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
साश्वसूतध्वजरथं शल्यं प्राच्छादयच्छरैः ॥ ९.१२.१६ ॥
പിന്നെ ധർമപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, കുതിരകളോടും സാരഥിയോടും കൊടിയോടും കൂടിയ രഥത്തിലുള്ള ശല്യനെ ശരങ്ങളാൽ മറച്ചു.
9.12.17
स च्छाद्यमानः समरे धर्मपुत्रस्य सायकैः ।
युधिष्ठिरमथाविध्यद्दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ९.१२.१७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ധർമപുത്രന്റെ ശരങ്ങളാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടവനായി അവൻ യുധിഷ്ഠിരനെ പത്തു മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
9.12.18
सात्यकिस्तु ततः क्रुद्धो धर्मपुत्रे शरार्दिते ।
मद्राणामधिपं शूरं शरैर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ९.१२.१८ ॥
പിന്നെ ധർമപുത്രൻ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതനായപ്പോൾ സാത്യകി കോപിച്ച്, മദ്രരുടെ അധിപനായ ശൂരനായ ശല്യനെ അഞ്ചു ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
9.12.19
स सात्यकेः प्रचिच्छेद क्षुरप्रेण महद्धनुः ।
भीमसेनमुखांस्तांश्च त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ९.१२.१९ ॥
അവൻ സാത്യകിയുടെ മഹാധനുസ്സിനെ ക്ഷുരപ്രം കൊണ്ട് മുറിച്ചു; ഭീമസേനൻ മുതലായവരെ ഓരോരുത്തരെയും മൂന്നു മൂന്ന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
9.12.20
तस्य क्रुद्धो महाराज सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
तोमरं प्रेषयामास स्वर्णदण्डं महारणे ॥ ९.१२.२० ॥
മഹാരാജാവേ! അവനോട് കോപിച്ച സത്യവിക്രമനായ സാത്യകി ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ സ്വർണദണ്ഡമുള്ള ഒരു തോമരം അയച്ചു.
9.12.21
भीमसेनोऽथ नाराचं ज्वलन्तमिव पन्नगम् ।
नकुलः समरे शक्तिं सहदेवो गदां शुभाम्।
धर्मराजः शतघ्नीं च जिघांसुः शल्यमाहवे ॥ ९.१२.२१ ॥
പിന്നെ ഭീമസേനൻ ജ്വലിക്കുന്ന സർപ്പത്തെപ്പോലെയുള്ള നാരാചം, നകുലൻ യുദ്ധത്തിൽ ശക്തി, സഹദേവൻ മനോഹരമായ ഗദ, ധർമ്മരാജൻ യുദ്ധത്തിൽ ശല്യനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് ശതഘ്നി എന്നിവ പ്രയോഗിച്ചു.
9.12.22
तानापतत एवाशु पञ्चानां वै भुजच्युतान् ।
वारयामास समरे शस्त्रसङ्घैः स मद्रराट् ॥ ९.१२.२२ ॥
അഞ്ചുപേരുടെയും കൈകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയി വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്ത അവയെ ആ മദ്രരാജാവ് യുദ്ധത്തിൽ ആയുധവ്യൂഹങ്ങൾ കൊണ്ട് തടുത്തു.
9.12.23
सात्यकिप्रहितं शल्यो भल्लैश्चिच्छेद तोमरम् ।
प्रहितं भीमसेनेन शरं कनकभूषणम् ॥ ९.१२.२३ ॥
സാത്യകി അയച്ച തോമരത്തെ ശല്യൻ ഭല്ലങ്ങൾ കൊണ്ട് മുറിച്ചു; ഭീമസേനൻ അയച്ച സ്വർണാലങ്കാരമുള്ള അമ്പിനെയും മുറിച്ചു.
9.12.24
द्विधा चिच्छेद समरे कृतहस्तः प्रतापवान् ।
नकुलप्रेषितां शक्तिं हेमदण्डां भयावहाम् ॥ ९.१२.२४ ॥
കൈവഴക്കമുള്ള പ്രതാപവാനായ അവൻ യുദ്ധത്തിൽ നകുലൻ അയച്ച സ്വർണദണ്ഡമുള്ള ഭയങ്കരമായ ശക്തിയെ രണ്ടായി മുറിച്ചു.
9.12.25
गदां च सहदेवेन शरौघैः समवारयत् ।
शराभ्यां च शतघ्नीं तां राज्ञश्चिच्छेद भारत ॥ ९.१२.२५ ॥
സഹദേവൻ ശരപ്രവാഹം കൊണ്ട് അവന്റെ ഗദയെ പൂർണ്ണമായി തടഞ്ഞു; ഭാരതാ, രണ്ട് ശരങ്ങൾകൊണ്ട് രാജാവിന്റെ ആ ശതഘ്നിയെ മുറിച്ചു.
9.12.26
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां सिंहनादं ननाद च ।
नामृष्यत्तत्र शैनेयः शत्रोर्विजयमाहवे ॥ ९.१२.२६ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ നോക്കിനിൽക്കേ അവൻ സിംഹനാദം മുഴക്കി; അവിടെ ശൈനേയൻ (സാത്യകി) യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ ജയം സഹിച്ചില്ല.
9.12.27
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्वाभ्यां मद्रेश्वरं विद्वा सारथिं च त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.२७ ॥
പിന്നെ സാത്യകി മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി, രണ്ടു ശരങ്ങൾകൊണ്ട് മദ്രേശ്വരനെയും (ശല്യനെയും) മൂന്നു ശരങ്ങൾകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെയും എയ്തു.
9.12.28
ततः शल्यो रणे राजन्सर्वांस्तान्दशभिः शरैः ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपान् ॥ ९.१२.२८ ॥
പിന്നെ, രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ അതിക്രുദ്ധനായ ശല്യൻ അവരെല്ലാവരെയും പത്തു പത്തു ശരങ്ങൾകൊണ്ട് എയ്തു—മഹാഗജങ്ങളെ തോട്ടികൊണ്ട് കുത്തുന്നതുപോലെ.
9.12.29
ते वार्यमाणाः समरे मद्रराज्ञा महारथाः ।
न शेकुः सम्मुखे स्थातुं तस्य शत्रुनिषूदनाः ॥ ९.१२.२९ ॥
മദ്രരാജാവ് തടഞ്ഞിട്ടും, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ആ മഹാരഥന്മാർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാനായില്ല.
9.12.30
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा शल्यस्य विक्रमम् ।
निहतान्पाण्डवान्मेने पाञ्चालानथ सृञ्जयान्। ॥ ९.१२.३० ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ ശല്യന്റെ വിക്രമം കണ്ട്, പാണ്ഡവരും പാഞ്ചാലരും സൃഞ്ജയരും നിഹതരായി എന്ന് കരുതി.
9.12.31
तथाविधं महाराज मद्रराजस्य विक्रमम् ।
असह्यं मानवैर्युद्धे तद्बभूव नरर्षभ ॥ ९.१२.३१ ॥
മഹാരാജാവേ, മദ്രരാജാവായ ശല്യന്റെ അത്തരം പരാക്രമം യുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യർക്ക് സഹിക്കാനാകാത്തതായിരുന്നു, നരശ്രേഷ്ഠാ.
9.12.32
ततो राजन्महाबाहुर्भीमसेनः प्रतापवान् ।
सन्त्यज्य मनसा प्राणान्मद्राधिपमयोधयत् ॥ ९.१२.३२ ॥
അനന്തരം, രാജാവേ, മഹാബാഹുവും പ്രതാപശാലിയുമായ ഭീമസേനൻ പ്രാണങ്ങളെ മനസ്സാ ത്യജിച്ച് മദ്രാധിപനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
9.12.33
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
परिवार्य तदा शल्यं समन्ताद्व्यकिरञ्शरैः ॥ ९.१२.३३ ॥
നകുലനും സഹദേവനും മഹാരഥനായ സാത്യകിയും അപ്പോൾ ശല്യനെ ചുറ്റിവളഞ്ഞ് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു.
9.12.34
स चतुर्भिर्महेष्वासैः पाण्डवानां महारथः ।
वृतस्तान्योधयामास मद्रराजः प्रतापवान् ॥ ९.१२.३४ ॥
ആ മഹാരഥനായ പ്രതാപശാലി മദ്രരാജാവ് പാണ്ഡവരുടെ നാല് മഹാധനുർധരരാൽ വളയപ്പെട്ട് അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
9.12.35
तस्य धर्मसुतो राजन्क्षुरप्रेण महाहवे ।
चक्ररक्षं जघानाशु मद्रराजस्य पार्थिवः ॥ ९.१२.३५ ॥
രാജാവേ, ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് മഹായുദ്ധത്തിൽ ക്ഷുരപ്ര അമ്പുകൊണ്ട് മദ്രരാജാവിന്റെ ചക്രരക്ഷകനെ ഉടൻ വീഴ്ത്തി.
9.12.36
तस्मिंस्तु निहते शूरे चक्ररक्षे महारथे ।
मद्रराजोऽपि बलवान्सैनिकानावृणोच्छरैः ॥ ९.१२.३६ ॥
ആ ശൂരനായ മഹാരഥനായ ചക്രരക്ഷകൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബലവാനായ മദ്രരാജാവും സൈനികരെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടി.
9.12.37
समावृतांस्ततस्तांस्तु राजन्वीक्ष्य स्वसैनिकान् ।
चिन्तयामास समरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.१२.३७ ॥
ഹേ രാജാവേ, തന്റെ സൈനികർ വളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ യുദ്ധത്തിൽ ചിന്തിച്ചു.
9.12.38
कथं नु न भवेत्सत्यं तन्माधववचो महत् ।
अपि क्रुद्धो रणे राजन्क्षपयेत बलं मम ॥ ९.१२.३८ ॥
മാധവന്റെ ആ മഹത്തായ വാക്ക് സത്യമാകാതിരിക്കുമോ? ഹേ രാജാവേ, കോപിച്ച് അവൻ യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ സേനയെ നശിപ്പിച്ചേക്കാം.
9.12.39
अहं मद्धातरश्चैव सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव न शक्तास्म हि मद्रपम् ॥ ९.१२.३९ ॥
ഞാനും എന്റെ സഹോദരന്മാരും മഹാരഥനായ സാത്യകിയും പാഞ്ചാലരും സൃഞ്ജയരും മദ്രരാജനെ ചെറുക്കാൻ ശക്തരല്ല.
9.12.40
निहनिष्यति चैवाद्य मातुलोऽस्मान्महाबलः ।
गोविन्दवचनं सत्यं कथं भवति किन्त्विदम् ॥ ९.१२.४० ॥
ഇന്നുതന്നെ മദ്രരാജാവ്, ഞങ്ങളുടെ മാതുലൻ, മഹാബലൻ, ഞങ്ങളെ നിഗ്രഹിക്കും. ഗോവിന്ദന്റെ വാക്ക് എങ്ങനെ സത്യമാകും? ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കും?
9.12.41
ततः सरथनागाश्वा पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
मद्रराजं समासेदुः पीडयन्तः समन्ततः ॥ ९.१२.४१ ॥
അപ്പോൾ, ഹേ പാണ്ഡുവിന്റെ മൂത്തപുത്രാ, രഥങ്ങളോടും ആനകളോടും കുതിരകളോടുംകൂടി പാണ്ഡവർ മദ്രരാജനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തെത്തി.
9.12.42
नानाशस्त्रौघबहुलां शस्त्रवृष्टिं समुद्यताम् ।
व्यधमत्समरे राजा महाभ्राणीव मारुतः ॥ ९.१२.४२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ രാജാവ്, പല ആയുധപ്രവാഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ് ഉയർന്ന ആയുധവർഷത്തെ, കാറ്റ് വലിയ മേഘങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ ചിതറിച്ചു.
9.12.43
ततः कनकपुङ्खां तां शल्यक्षिप्तां वियद्गताम् ।
शरवृष्टिमपश्याम शलभानामिवायतिम् ॥ ९.१२.४३ ॥
അപ്പോൾ ശല്യൻ എയ്തുവിട്ട് ആകാശത്ത് പരന്ന സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള ആ അമ്പുമഴയെ വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടം പോലെ ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
9.12.44
ते शरा मद्रराजेन प्रेषिता रणमूर्धनि ।
सम्पतन्तः स्म दृश्यन्ते शलभानां व्रजा इव ॥ ९.१२.४४ ॥
മദ്രരാജാവ് യുദ്ധമുഖത്ത് എയ്തയച്ച ആ അമ്പുകൾ താഴ്ന്നുവരുമ്പോൾ വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടങ്ങൾ പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
9.12.45
मद्रराजधनुर्मुक्तैः शरैः कनकभूषणैः ।
निरन्तरमिवाकाशं सम्बभूव जनाधिप ॥ ९.१२.४५ ॥
ജനാധിപാ! മദ്രരാജാവിന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള അമ്പുകളാൽ ആകാശം അന്തരമില്ലാതെ നിറഞ്ഞതുപോലെയായി.
9.12.46
न पाण्डवानां नास्माकं तत्र किञ्चिद्व्यदृश्यत ।
बाणान्धकारे महति कृते तत्र महाहवे ॥ ९.१२.४६ ॥
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ മഹാന്ധകാരത്താൽ അവിടെ പാണ്ഡവരുടേതോ നമ്മുടേതോ ഒന്നും കാണപ്പെട്ടില്ല.
9.12.47
मद्रराजेन बलिना लाघवाच्छरवृष्टिभिः ।
चाल्यमानं तु तं दृष्ट्वा पाण्डवानां बलार्णवम्।
विस्मयं परमं जग्मुर्देवगन्धर्वदानवाः ॥ ९.१२.४७ ॥
ബലവാനായ മദ്രരാജാവ് തന്റെ ലാഘവത്താൽ വർഷിച്ച അമ്പുമഴയാൽ പാണ്ഡവസേനയാകുന്ന സമുദ്രം ഇളകുന്നത് കണ്ട് ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ദാനവന്മാരും അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.
9.12.48
स तु तान्सर्वतो यत्ताञ्शरैः सञ्छाद्य मारिष ।
धर्मराजमवच्छाद्य सिंहवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ९.१२.४८ ॥
മാരിഷാ! അവൻ എല്ലായിടത്തും ഒരുങ്ങിനിന്നവരെ അമ്പുകളാൽ മറച്ച്, ധർമ്മരാജനെയും മൂടി, സിംഹത്തെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജിച്ചു.
9.12.49
ते च्छन्नाः समरे तेन पाण्डवानां महारथाः ।
नाशक्नुवंस्तदा युद्धे प्रत्युद्यातुं महारथम् ॥ ९.१२.४९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവനാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട പാണ്ഡവരുടെ മഹാരഥന്മാർക്ക് അപ്പോൾ ആ മഹാരഥനെ എതിരിടാൻ മുന്നേറാനായില്ല.
9.12.50
धर्मराजपुरोगास्तु भीमसेनमुखा रथाः ।
निजघ्नुः समरे शूरंशल्यमाहवशोभिनम् ॥ ९.१२.५० ॥
എന്നാൽ ധർമ്മരാജനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ഭീമസേനനെ പ്രധാനിയാക്കിയ രഥികൾ യുദ്ധത്തിൽ ശോഭിച്ച ശൂരനായ ശല്യനെ പ്രഹരിച്ചു.