มหาภารตะ · อัธยายะ 9.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.12.1
पीडिते धर्मराजे तु मद्रराजेन मारिष ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ।
परिवार्य रथैः शल्यं पीडयामासुराहवे ॥ ९.१२.१ ॥
เมื่อพระเจ้าธรรมราชถูกเบียดเบียนโดยพระราชาแห่งมัทระ ท่านผู้เจริญ สาตยกีกับภีมเสนและพี่น้องปาณฑพสองคนซึ่งเป็นโอรสของมาทรี ล้อมศัลยะด้วยรถศึกของตน แล้วเบียดเบียนเขาในการรบ
9.12.2
तमेकं बहुभिर्दृष्ट्वा पीड्यमानं महारथैः ।
साधुवादो महाञ्जज्ञे सिद्धाश्चासन्प्रहर्षिताः ॥ ९.१२.२ ॥
เมื่อเห็นเขาผู้เดียวถูกเบียดเบียนโดยมหารถนักรบจำนวนมาก เสียงชื่นชมอันยิ่งใหญ่ก็ดังขึ้น และบรรดาสิทธาต่างปีติยินดี
9.12.3
आश्चर्यमित्यभाषन्त मुनयश्चापि सङ्गताः ॥ ९.१२.३ ॥
“อัศจรรย์จริงหนอ” บรรดาฤๅษีที่มาประชุมกันอยู่ที่นั้นก็กล่าวเช่นนั้น
9.12.4
भीमसेनो रणे शल्यं शल्यभूतं पराक्रमे ।
एकेन विद्ध्वा बाणेन पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.४ ॥
ในการรบ ภีมเสนยิงศัลยะซึ่งเปรียบเหมือนหนามในความกล้าหาญ ด้วยลูกศรดอกเดียว แล้วยิงเขาอีกด้วยลูกศรเจ็ดดอก
9.12.5
सात्यकिश्च शतेनैनं धर्मपुत्रपरीप्सया ।
मद्रेश्वरमवाकीर्य सिंहनादमथानदत् ॥ ९.१२.५ ॥
สาตยกี ปรารถนาจะปกป้องโอรสของธรรม จึงยิงลูกศรหนึ่งร้อยดอกใส่พระราชาแห่งมัทระ แล้วคำรามเสียงเหมือนสิงโต
9.12.6
नकुलः पञ्चभिश्चैनं सहदेवश्च प़ञ्चभिः ।
विद्ध्वा तं तु पुनस्तूर्णं ततो विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१२.६ ॥
นกุลยิงเขาด้วยลูกศรห้าดอก และสหเทวะก็ยิงด้วยห้าดอกเช่นกัน จากนั้นเขารีบยิงเขาอีกด้วยลูกศรเจ็ดดอก
9.12.7
स तु शूरो रणे यत्तः पीडितस्तैर्महारथैः ।
विकृष्य कार्मुकं घोरं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ९.१२.७ ॥
วีรบุรุษผู้นั้นตั้งใจมั่นในการรบ และถูกมหารถนักรบเหล่านั้นเบียดเบียน จึงดึงคันธนูอันน่าเกรงขาม หนักและแรงกล้ายิ่งขึ้นไปอีก
9.12.8
सात्यकिं पञ्चविंशत्या शल्यो विव्याध मारिष ।
भीमसेनं तु सप्तत्या नकुलं सप्तभिस्तथा ॥ ९.१२.८ ॥
ท่านผู้เจริญ ศัลยะยิงสาตยกีด้วยลูกศรยี่สิบห้าดอก ยิงภีมเสนด้วยเจ็ดสิบดอก และยิงนกุลด้วยเจ็ดดอก
9.12.9
ततः स विशिखं चापं सहदेवस्य धन्विनः ।
छित्त्वा भल्लेन समरे विव्याधैनं त्रिसप्तभिः ॥ ९.१२.९ ॥
จากนั้นในการรบ เขาตัดลูกศรและคันธนูของสหเทวะผู้ถือธนูด้วยลูกศรภัลละ แล้วยิงเขาด้วยลูกศรยี่สิบเอ็ดดอก
9.12.10
सहदेवस्तु समरे मातुलं भूरिवर्चसम् ।
सज्यमन्यद्धनुः कृत्वा पञ्चभिः समताडयत्।
शरैराशीविषाकारैर्ज्वलज्ज्वलनसन्निभैः ॥ ९.१२.१० ॥
ส่วนสหเทวะ ในการรบ ขึงสายธนูอีกคันหนึ่งแล้วยิงลุงผู้มีรัศมีเรืองรองด้วยลูกศรห้าดอก ลูกศรเหล่านั้นเหมือนงูพิษและลุกโชนดุจเปลวไฟ
9.12.11
सारथिं चास्य समरे शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तं वै भूयस्त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.११ ॥
ในการรบ ด้วยความโกรธจัด เขายิงสารถีของศัลยะด้วยลูกศรข้อโค้ง แล้วยิงซ้ำอีกด้วยลูกศรสามดอก
9.12.12
भीमसेनस्तु सप्तत्या सात्यकिर्नवभिः शरैः ।
धर्मराजस्तथा षष्ट्या गात्रे शल्यं समार्पयत् ॥ ९.१२.१२ ॥
ภีมเสนยิงด้วยเจ็ดสิบดอก สาตยกียิงด้วยเก้าดอก และพระเจ้าธรรมราชก็ยิงด้วยหกสิบดอก ปักลงบนกายของศัลยะ
9.12.13
ततः शल्यो महाराज निर्विद्धस्तैर्महारथैः ।
सुस्राव रुधिरं गात्रैर्गैरिकं पर्वतो यथा ॥ ९.१२.१३ ॥
ดูกรมหาราช เมื่อศัลยะถูกมหารถนักรบเหล่านั้นยิงทะลุ เลือดก็ไหลออกจากร่างกาย ดุจแร่ตรีกาหลั่งไหลจากภูเขา
9.12.14
तांश्च सर्वान्महेष्वासान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध तरसा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.१२.१४ ॥
และดูกรพระราชา เขายิงมหาธนูผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมดนั้นคนละห้าดอก อย่างรวดเร็ว และเหตุการณ์นั้นดูเหมือนน่าอัศจรรย์
9.12.15
ततोऽपरेण भल्लेन धर्मपुत्रस्य मारिष ।
धनुश्चिच्छेद समरे सज्जयं स सुमहारथः ॥ ९.१२.१५ ॥
จากนั้น ท่านผู้เจริญ ด้วยลูกศรภัลละอีกดอกหนึ่ง มหารถนักรบผู้นั้นตัดคันธนูที่ขึงสายแล้วของโอรสแห่งธรรมในการรบ
9.12.16
अथान्यद्धनुरादाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
साश्वसूतध्वजरथं शल्यं प्राच्छादयच्छरैः ॥ ९.१२.१६ ॥
แล้วพระยุธิษฐิระ โอรสแห่งธรรม หยิบคันธนูอีกคันหนึ่ง และคลุมศัลยะพร้อมทั้งรถ ม้า สารถี และธงด้วยลูกศร
9.12.17
स च्छाद्यमानः समरे धर्मपुत्रस्य सायकैः ।
युधिष्ठिरमथाविध्यद्दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ९.१२.१७ ॥
ถูกลูกศรของโอรสแห่งธรรมคลุมไว้ในการรบ เขาจึงยิงพระยุธิษฐิระด้วยลูกศรคมสิบดอก
9.12.18
सात्यकिस्तु ततः क्रुद्धो धर्मपुत्रे शरार्दिते ।
मद्राणामधिपं शूरं शरैर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ९.१२.१८ ॥
จากนั้น สาตยกีโกรธเคืองเมื่อโอรสแห่งธรรมถูกลูกศรเบียดเบียน จึงยิงพระราชาแห่งมัทระ ผู้กล้าหาญ ด้วยลูกศรห้าดอก
9.12.19
स सात्यकेः प्रचिच्छेद क्षुरप्रेण महद्धनुः ।
भीमसेनमुखांस्तांश्च त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ९.१२.१९ ॥
เขาตัดคันธนูอันใหญ่ของสาตยกีด้วยลูกศรปลายใบมีด และยิงบรรดาผู้นำของภีมเสนเหล่านั้น ดอกละสามดอกต่อคน
9.12.20
तस्य क्रुद्धो महाराज सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
तोमरं प्रेषयामास स्वर्णदण्डं महारणे ॥ ९.१२.२० ॥
ดูกรมหาราช สาตยกีผู้มีความกล้าหาญแท้จริง โกรธเขา จึงขว้างหอกที่มีด้ามทองคำในมหาสงครามนั้น
9.12.21
भीमसेनोऽथ नाराचं ज्वलन्तमिव पन्नगम् ।
नकुलः समरे शक्तिं सहदेवो गदां शुभाम्।
धर्मराजः शतघ्नीं च जिघांसुः शल्यमाहवे ॥ ९.१२.२१ ॥
ภีมเสนจึงยิงนาราจะที่ลุกโพลงดั่งงูไฟ นกุลยิงศักติในการรบ สหเทวยิงคทาอันงดงาม และพระธรรมราชผู้ปรารถนาจะสังหารศัลยในการรบ ยิงศตฆนี
9.12.22
तानापतत एवाशु पञ्चानां वै भुजच्युतान् ।
वारयामास समरे शस्त्रसङ्घैः स मद्रराट् ॥ ९.१२.२२ ॥
เมื่ออาวุธเหล่านั้นที่ปลดจากแขนของปาณฑพทั้งห้าพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ท้าวมัทราธิปติก็ป้องกันไว้ได้ในการรบด้วยกลุ่มอาวุธนานา
9.12.23
सात्यकिप्रहितं शल्यो भल्लैश्चिच्छेद तोमरम् ।
प्रहितं भीमसेनेन शरं कनकभूषणम् ॥ ९.१२.२३ ॥
ศัลยตัดโตมรที่สาตยกิส่งมาด้วยลูกศรรูปพระจันทร์เสี้ยว และตัดลูกศรประดับทองที่ภีมเสนส่งมาด้วย
9.12.24
द्विधा चिच्छेद समरे कृतहस्तः प्रतापवान् ।
नकुलप्रेषितां शक्तिं हेमदण्डां भयावहाम् ॥ ९.१२.२४ ॥
ผู้มีฝีมือและทรงอานุภาพนั้นตัดศักติที่นกุลส่งมาซึ่งมีด้ามทองและน่าสะพรึงกลัว ให้ขาดเป็นสองท่อนในการรบ
9.12.25
गदां च सहदेवेन शरौघैः समवारयत् ।
शराभ्यां च शतघ्नीं तां राज्ञश्चिच्छेद भारत ॥ ९.१२.२५ ॥
สหเทวป้องกันคทาของศัลยไว้ได้ด้วยฝูงลูกศรอันมากมาย และ ข้าแต่พระภารตะ ด้วยลูกศรสองดอกพระองค์ก็ตัดศตฆนีของพระราชานั้นให้ขาด
9.12.26
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां सिंहनादं ननाद च ।
नामृष्यत्तत्र शैनेयः शत्रोर्विजयमाहवे ॥ ९.१२.२६ ॥
ขณะที่ปาณฑุบุตรทั้งหลายเฝ้ามองอยู่ ท่านคำรามดั่งราชสีห์ แต่ไศเนยะ (สาตยกิ) ทนไม่ได้ที่ศัตรูได้ชัยชนะในการรบ
9.12.27
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिः क्रोधमूर्च्छितः ।
द्वाभ्यां मद्रेश्वरं विद्वा सारथिं च त्रिभिः शरैः ॥ ९.१२.२७ ॥
ลำดับนั้น สาตยกิหยิบคันธนูอีกคันหนึ่ง ถูกความโกรธครอบงำ ยิงท้าวมัทเรศวรด้วยลูกศรสองดอก และยิงสารถีของท้าวด้วยสามดอก
9.12.28
ततः शल्यो रणे राजन्सर्वांस्तान्दशभिः शरैः ।
विव्याध भृशसङ्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपान् ॥ ९.१२.२८ ॥
ข้าแต่พระราชา ลำดับนั้น ศัลยผู้โกรธกริ้วยิ่งนัก ยิงทุกคนในการรบนั้นด้วยลูกศรคนละสิบดอก ดั่งผู้ควบคุมช้างใหญ่ใช้ขอแทงช้างมหึมา
9.12.29
ते वार्यमाणाः समरे मद्रराज्ञा महारथाः ।
न शेकुः सम्मुखे स्थातुं तस्य शत्रुनिषूदनाः ॥ ९.१२.२९ ॥
แม้ถูกท้าวมัทราชห้ามไว้ บรรดามหารถนักรบผู้ทำลายศัตรูเหล่านั้นก็ไม่อาจยืนต่อหน้าท่านในการรบได้
9.12.30
ततो दुर्योधनो राजा दृष्ट्वा शल्यस्य विक्रमम् ।
निहतान्पाण्डवान्मेने पाञ्चालानथ सृञ्जयान्। ॥ ९.१२.३० ॥
ลำดับนั้น พระเจ้าทุรโยธน์ทอดพระเนตรฝีมือของศัลยแล้วทรงเข้าพระทัยว่า ปาณฑพ ปัญจาละ และสฤญชัยทั้งหลายถูกสังหารแล้ว
9.12.31
तथाविधं महाराज मद्रराजस्य विक्रमम् ।
असह्यं मानवैर्युद्धे तद्बभूव नरर्षभ ॥ ९.१२.३१ ॥
ข้าแต่มหาราชา ฝีมือของท้าวมัทราชเช่นนั้นทนไม่ได้สำหรับมนุษย์ในการรบ ข้าแต่นรรษภ ความเป็นเช่นนั้นได้เกิดขึ้นแล้ว
9.12.32
ततो राजन्महाबाहुर्भीमसेनः प्रतापवान् ।
सन्त्यज्य मनसा प्राणान्मद्राधिपमयोधयत् ॥ ९.१२.३२ ॥
ลำดับนั้น ข้าแต่พระราชา ภีมเสนผู้มีแขนใหญ่และทรงอานุภาพ ละความหวังในชีวิตในใจแล้ว จึงต่อสู้กับเจ้าแห่งมัทระ
9.12.33
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
परिवार्य तदा शल्यं समन्ताद्व्यकिरञ्शरैः ॥ ९.१२.३३ ॥
นกุล สหเทว และสาตยกิผู้เป็นมหารถ จึงล้อมศัลยไว้รอบด้าน และยิงลูกศรใส่ท่านอย่างหนาแน่น
9.12.34
स चतुर्भिर्महेष्वासैः पाण्डवानां महारथः ।
वृतस्तान्योधयामास मद्रराजः प्रतापवान् ॥ ९.१२.३४ ॥
มหารถผู้นั้น คือท้าวมัทราชผู้กล้าหาญ ถูกมหาธนูทั้งสี่ของปาณฑพล้อมไว้ ก็ยังสู้รบกับพวกเขาต่อไป
9.12.35
तस्य धर्मसुतो राजन्क्षुरप्रेण महाहवे ।
चक्ररक्षं जघानाशु मद्रराजस्य पार्थिवः ॥ ९.१२.३५ ॥
ข้าแต่พระราชา พระราชาผู้เป็นโอรสของธรรมะ ได้ยิงลูกศรหัวดาบโกนทำลายผู้คุ้มล้อรถของท้าวมัทราชอย่างรวดเร็วในการรบใหญ่
9.12.36
तस्मिंस्तु निहते शूरे चक्ररक्षे महारथे ।
मद्रराजोऽपि बलवान्सैनिकानावृणोच्छरैः ॥ ९.१२.३६ ॥
เมื่อผู้คุ้มล้อของมหารถผู้กล้าหาญนั้นถูกสังหารแล้ว ท้าวมัทราชผู้ทรงพลังก็ยิงลูกศรปกคลุมทหารทั้งหลาย
9.12.37
समावृतांस्ततस्तांस्तु राजन्वीक्ष्य स्वसैनिकान् ।
चिन्तयामास समरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.१२.३७ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อยุธิษฐิระ โอรสของธรรมะ เห็นทหารของตนถูกล้อมไว้ ก็เริ่มครุ่นคิดในการรบ
9.12.38
कथं नु न भवेत्सत्यं तन्माधववचो महत् ।
अपि क्रुद्धो रणे राजन्क्षपयेत बलं मम ॥ ९.१२.३८ ॥
ไฉนคำอันยิ่งใหญ่ของมาธวนั้นจะไม่เป็นจริงเล่า ข้าแต่พระราชา เขาอาจโกรธในการรบและทำลายกองทัพของเรา
9.12.39
अहं मद्धातरश्चैव सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव न शक्तास्म हि मद्रपम् ॥ ९.१२.३९ ॥
ข้าพเจ้า พี่น้องของข้าพเจ้า สาตยกิผู้เป็นมหารถ ปัญจาละ และสฤญชัยทั้งหลาย ล้วนไม่อาจต้านทานท้าวมัทระได้
9.12.40
निहनिष्यति चैवाद्य मातुलोऽस्मान्महाबलः ।
गोविन्दवचनं सत्यं कथं भवति किन्त्विदम् ॥ ९.१२.४० ॥
วันนี้ มาตุลของเราผู้มีกำลังมหาศาลจะต้องสังหารเราแน่ คำของโควินทะจะเป็นจริงได้อย่างไร และเรื่องนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน
9.12.41
ततः सरथनागाश्वा पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
मद्रराजं समासेदुः पीडयन्तः समन्ततः ॥ ९.१२.४१ ॥
จากนั้น โอ้ผู้เป็นบุตรคนโตของปาณฑุ เหล่าปาณฑพพร้อมด้วยรถ ช้าง และม้า เข้าไปหาพระราชาแห่งมัทรา บีบคั้นพระองค์จากทุกด้าน
9.12.42
नानाशस्त्रौघबहुलां शस्त्रवृष्टिं समुद्यताम् ।
व्यधमत्समरे राजा महाभ्राणीव मारुतः ॥ ९.१२.४२ ॥
ในการรบ พระราชาได้โปรยฝนอาวุธที่กำลังพุ่งเข้ามา หนาแน่นด้วยกระแสอาวุธนานาชนิด ดุจลมพัดกระจายเมฆใหญ่
9.12.43
ततः कनकपुङ्खां तां शल्यक्षिप्तां वियद्गताम् ।
शरवृष्टिमपश्याम शलभानामिवायतिम् ॥ ९.१२.४३ ॥
จากนั้น พวกเราได้เห็นฝนลูกศรที่มีขนทองนั้น ซึ่งศัลยะยิงออกไปแล่นกลางท้องฟ้า ดุจฝูงตั๊กแตนมากมายมหาศาล
9.12.44
ते शरा मद्रराजेन प्रेषिता रणमूर्धनि ।
सम्पतन्तः स्म दृश्यन्ते शलभानां व्रजा इव ॥ ९.१२.४४ ॥
ลูกศรเหล่านั้นที่พระราชาแห่งมัทราส่งไปที่แนวหน้าของการรบ เห็นได้ว่าพุ่งลงมาเหมือนฝูงตั๊กแตน
9.12.45
मद्रराजधनुर्मुक्तैः शरैः कनकभूषणैः ।
निरन्तरमिवाकाशं सम्बभूव जनाधिप ॥ ९.१२.४५ ॥
โอ้ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ท้องฟ้าดูเหมือนจะกลายเป็นผืนเดียวกัน เต็มไปด้วยลูกศรประดับทอง ที่ปล่อยจากธนูของพระราชาแห่งมัทรา
9.12.46
न पाण्डवानां नास्माकं तत्र किञ्चिद्व्यदृश्यत ।
बाणान्धकारे महति कृते तत्र महाहवे ॥ ९.१२.४६ ॥
ในมหาสงครามครั้งนั้น เพราะความมืดมหาศาลของลูกศรที่เกิดขึ้น ไม่มีใครเห็นอะไรของฝ่ายปาณฑพหรือฝ่ายของเราเลย
9.12.47
मद्रराजेन बलिना लाघवाच्छरवृष्टिभिः ।
चाल्यमानं तु तं दृष्ट्वा पाण्डवानां बलार्णवम्।
विस्मयं परमं जग्मुर्देवगन्धर्वदानवाः ॥ ९.१२.४७ ॥
เมื่อเห็นมหาสมุทรแห่งกองทัพปาณฑพถูกฝนลูกศรที่พระราชาแห่งมัทราผู้ทรงพลังโปรยลงมาด้วยความชำนาญ ทำให้สั่นสะเทือน เทพ คันธรรพ์ และทานพก็เกิดความอัศจรรย์อย่างยิ่ง
9.12.48
स तु तान्सर्वतो यत्ताञ्शरैः सञ्छाद्य मारिष ।
धर्मराजमवच्छाद्य सिंहवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ९.१२.४८ ॥
โอ้ท่านผู้เจริญ พระองค์ทรงคลุมพวกที่เตรียมพร้อมอยู่โดยรอบด้วยลูกศร และทรงคลุมพระธรรมราชาไว้ แล้วคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่าดุจราชสีห์
9.12.49
ते च्छन्नाः समरे तेन पाण्डवानां महारथाः ।
नाशक्नुवंस्तदा युद्धे प्रत्युद्यातुं महारथम् ॥ ९.१२.४९ ॥
เหล่ามหารถของปาณฑพที่ถูกพระองค์คลุมไว้ในการรบ ณ ขณะนั้นไม่อาจเข้าไปประจันหน้ามหารถนั้นในการต่อสู้ได้
9.12.50
धर्मराजपुरोगास्तु भीमसेनमुखा रथाः ।
निजघ्नुः समरे शूरंशल्यमाहवशोभिनम् ॥ ९.१२.५० ॥
แต่เหล่ารถที่มีพระธรรมราชานำหน้าและภีมเสนเป็นหัวหน้า ได้สังหารศัลยะผู้กล้าหาญ ผู้รุ่งโรจน์ในการรบ