Mahābhārata · Adhyāya 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
En la batalla, el hijo de Droṇa hirió a Arjuna con muchas flechas de hierro, y de igual modo lo hicieron sus valientes seguidores trigartas y los grandes aurigas.
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
En la batalla, Dhanañjaya hirió al hijo de Droṇa con tres flechas, y a los demás grandes arqueros con dos cada uno; luego, oh gran rey, los cubrió con una lluvia de flechas.
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
Oh toro de los bharatas, aunque tus hombres estaban erizados de flechas como espinas, y aunque eran golpeados por flechas afiladas al acercarse al hijo de Pṛthā, no lo abandonaron.
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
Con el hijo de Droṇa al frente, rodearon a Arjuna en formación de carros y resplandecieron, combatiendo con alegría.
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
Oh rey, las flechas que lanzaron, adornadas con oro, llenaron rápidamente la plataforma del carro de Arjuna.
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
Asimismo, los dos Kṛṣṇas, grandes arqueros, toros entre todos los arqueros, fueron heridos por ellos con terribles flechas, complacidos y embriagados de batalla.
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
Oh poderoso, entonces la caja del carro, sus ruedas, la lanza, las correas del yugo, el yugo y el eje se volvieron flechas.
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
Oh rey, nunca antes hemos visto ni oído nada como lo que tus hombres hicieron allí contra Pārtha.
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
Aquel carro brillaba por todos lados con flechas afiladas de plumas multicolores, como una mansión celestial ardiendo en la tierra con cientos de meteoros.
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
Entonces, oh gran rey, Arjuna cubrió aquel ejército con flechas de astas curvas, como una nube cubre audazmente una montaña.
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
Heridos en la batalla por flechas marcadas con el nombre de Pārtha, miraron a su alrededor y creyeron que todo se había vuelto Pārtha.
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
El fuego de Pārtha, con sus llamas de flechas avivadas por la ira y su gran viento el zumbido del arco, quemó rápidamente tu ejército como combustible.
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
Ruedas, yugos, carcajes, pendones y estandartes yacían caídos sobre el suelo, amontonados junto con los carros.
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
Oh Bharata, había montones de timones, varales, ejes de tres piezas, ejes, riendas y aguijones.
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
Oh afortunado, por todas partes yacían montones de cabezas caídas con pendientes y turbantes, brazos y hombros.
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
Oh Bharata, en los senderos de los carros de Pārtha se veían montones de coronas junto con sombrillas y abanicos.
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
Oh mejor de los Bharatas, aquella tierra, enlodada de carne y sangre, adquirió una forma irreconocible; causaba terror a los cobardes y aumentaba la alegría de los héroes, como el campo de juegos de Rudra.
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
Pārtha, abrasador de enemigos, habiendo matado en batalla dos mil carros junto con sus armaduras, resplandeció como un fuego sin humo.
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
Así como el bienaventurado fuego, habiendo quemado el mundo de lo móvil y lo inmóvil, se ve sin humo, oh rey, así se veía Pārtha Dhanañjaya.
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
Pero el hijo de Droṇa, al ver el valor del Pāṇḍava en la batalla, con un carro de altísimos estandartes, se le opuso y lo detuvo.
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
Aquellos dos tigres entre los hombres, de caballos blancos, los mejores arqueros, buscando cada uno la muerte del otro, se encontraron entonces.
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
Entre ellos, oh gran rey, hubo una lluvia de flechas muy terrible, como la lluvia de las nubes al final del verano, oh toro de los Bharatas.
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
Aquellos dos, rivalizando entre sí, entonces se hirieron mutuamente con flechas de articulaciones dobladas, como dos toros que embisten con sus cuernos.
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
Oh gran rey, la batalla entre aquellos dos fue por largo tiempo como si fuera igual, y allí el choque de armas volvió a ser terrible.
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
Entonces el hijo de Droṇa hirió a Arjuna con doce flechas afiladas de plumas doradas, y a Vāsudeva con diez, oh descendiente de Bharata.
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
Entonces Arjuna, riendo, tensó el arco Gāṇḍīva, habiendo honrado por un momento al hijo del maestro en aquella gran batalla.
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
Savyasācin, el abrasador de enemigos, dejó sin caballos, auriga y carro a aquél; primero con suavidad, luego lo golpeó una y otra vez.
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
De pie en su carro cuyos caballos habían muerto, el hijo de Droṇa arrojó contra el hijo de Pāṇḍu una maza de hierro semejante a una barra de hierro.
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
Aquella maza, adornada con bandas de oro, que se abalanzaba de repente sobre él, fue cortada en siete pedazos por el héroe Pārtha, destructor de enemigos.
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
Al ver cortada la maza, el hijo de Droṇa, muy airado, tomó un terrible pilar de hierro semejante a la cima de una montaña y, hábil en la batalla, lo arrojó contra Pārtha.
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
Al ver la maza avanzar, furiosa como la Muerte, el pāṇḍava Arjuna la golpeó rápidamente con cinco excelentes flechas.
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
Destrozada por las flechas de Pārtha, cayó al suelo en la gran batalla, oh Bhārata, desgarrando los corazones de los reyes con su estruendo.
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
Entonces el pāṇḍava atravesó al hijo de Droṇa con otras tres flechas de punta ancha.
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
Aunque gravemente atravesado por el poderoso y magnánimo Pārtha, el hijo de Droṇa no tembló; se mantuvo firme en su valor viril.
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
Entonces, oh rey, el Bhāradvāja (hijo de Droṇa) cubrió al gran carrero Suratha con lluvias de flechas, mientras todos los guerreros miraban.
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
Entonces Suratha, el gran carrero de los Pāñcālas, cargó en la batalla directamente contra el hijo de Droṇa en su carro, que retumbaba como una nube.
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
Tensando el mejor arco, firme y capaz de soportar toda carga, lo cubrió de flechas semejantes a serpientes venenosas ardientes.
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
Entonces, al ver al gran auriga Suratha abalanzarse sobre él con furia, el hijo de Droṇa se enfureció en la batalla como una serpiente golpeada con un bastón.
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
Frunciendo el ceño en tres picos y lamiéndose las comisuras de la boca, mirando con ira a Suratha, limpió la cuerda de su arco y soltó una aguda flecha de hierro, brillante como la vara de Yama.
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
Atravesó su corazón y penetró con gran velocidad, como una lanza y un rayo arrojados que hienden la tierra.
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
Herido por la flecha de hierro, cayó al suelo, como la cima de una montaña partida por un rayo.
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
Cuando aquel héroe fue muerto, el poderoso hijo de Droṇa, el mejor de los aurigas, subió rápidamente a ese mismo carro.
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
Entonces, gran rey, el hijo de Droṇa, embriagado de batalla, se armó y, rodeado por los Saṃśaptakas, combatió con Arjuna en la contienda.
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
Allí hubo una gran batalla entre Arjuna y los enemigos, cuando el sol llegó al mediodía; era una batalla que hacía crecer el reino de Yama.
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
Allí presenciamos una maravilla: al ver su valor, vimos que Arjuna, solo, combatía a muchos héroes a la vez.
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
Hubo una gran matanza entre Arjuna y los enemigos, como la que en otro tiempo hubo entre Śatakratu (Indra) y el gran ejército de los Daityas.