Mahābhārata · Adhyāya 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
Im Kampf wurde Arjuna vom Sohn Droṇas mit vielen eisernen Pfeilen verwundet, ebenso von seinen tapferen Trigarta-Gefolgsleuten und den großen Streitwagenkämpfern.
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
Im Kampf traf Dhanañjaya den Sohn Droṇas mit nur drei Pfeilen und die übrigen großen Bogenschützen mit je zwei; dann, o großer König, überschüttete er sie mit einem Pfeilregen.
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
O Stier der Bharatas, obwohl deine Männer wie von Dornen mit Pfeilen gespickt waren und von scharfen Pfeilen getroffen wurden, verließen sie den Sohn Pṛthās nicht, als sie sich ihm näherten.
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
Angeführt vom Sohn Droṇas umringten sie Arjuna in einer Wagenformation und glänzten, indem sie freudig kämpften.
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
O König, die von ihnen geschleuderten, mit Gold verzierten Pfeile füllten rasch die Plattform von Arjunas Streitwagen.
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
Ebenso wurden die beiden Kṛṣṇa, große Bogenschützen, die Stiere unter allen Bogenschützen, von ihnen mit schrecklichen Pfeilen getroffen, erfreut und vom Kampfesrausch berauscht.
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
O Mächtiger, da wurden der Wagenkasten, die Räder, die Deichsel, die Jochriemen, das Joch und die Achse zu Pfeilen.
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
O König, Ähnliches wie das, was deine Leute dort gegen Pārtha taten, haben wir weder gesehen noch gehört.
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
Dieser Wagen leuchtete ringsum mit scharfen Pfeilen bunter Federn, wie ein himmlischer Palast, auf der Erde von hundert Feuerkugeln entflammt.
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
Da, o großer König, überschüttete Arjuna jenes Heer mit Pfeilen mit gebogenen Schäften, wie eine Wolke kühn einen Berg bedeckt.
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
Im Kampf von Pfeilen getroffen, die mit Pārthas Namen gezeichnet waren, sahen sie sich um und glaubten, alles sei zu Pārtha geworden.
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
Das Feuer Pārthas, dessen von Zorn entfachte Pfeilflammen und dessen gewaltiger Wind das Schnellen der Bogensehne war, verzehrte eure Heere wie Brennholz im Nu.
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
Räder, Joche, Köcher, Wimpel und Banner lagen zu Boden gefallen, zusammen mit den Streitwagen aufgehäuft.
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
O Bharata, dort lagen Haufen von Deichseln, Zugstangen, dreiteiligen Achsbäumen, Achsen, Zügeln und Treibstöcken.
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
O Glücklicher, überall lagen Haufen gefallener Köpfe mit Ohrringen und Turbanen, Arme und Schultern.
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
O Bharata, auf den Wagenspuren Pārthas sah man Haufen von Kronen zusammen mit Sonnenschirmen und Fliegenwedeln.
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
O Bester der Bharatas, jene Erde, schlammig von Fleisch und Blut, wurde von unkenntlicher Gestalt; sie erfüllte die Feigen mit Schrecken und vermehrte die Freude der Helden, wie der Spielplatz Rudras.
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
Pārtha, der Brenner der Feinde, hatte im Kampf zweitausend Streitwagen samt ihrer Rüstung erschlagen und loderte wie ein rauchloses Feuer.
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
Wie das erhabene Feuer, nachdem es die bewegte und unbewegte Welt verbrannt hat, rauchlos erscheint, o König, so erschien Pārtha Dhanañjaya.
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
Doch der Sohn Droṇas, der die Tapferkeit des Pāṇḍava in der Schlacht sah, stellte sich mit einem Streitwagen mit sehr hohen Bannern dem Pāṇḍava entgegen und hielt ihn auf.
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
Diese beiden Tiger unter den Menschen, mit weißen Pferden, die besten Bogenschützen, nach dem Tod des anderen trachtend, trafen dann aufeinander.
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
Zwischen ihnen, o großer König, gab es einen sehr schrecklichen Pfeilregen, wie Regen aus Wolken am Ende des Sommers, o Stier der Bharatas.
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
Die beiden, einander wetteifernd, verwundeten einander dann mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken, wie zwei Stiere mit ihren Hörnern.
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
O großer König, der Kampf zwischen jenen beiden war lange wie ausgeglichen, und dort wurde das Aufeinanderprallen der Waffen wieder schrecklich.
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
Dann durchbohrte der Sohn Droṇas Arjuna mit zwölf scharfen Pfeilen mit goldenen Federn und Vāsudeva mit zehn, o Nachkomme Bharatas.
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
Dann spannte Arjuna lachend den Bogen Gāṇḍīva, nachdem er im großen Kampf für einen Augenblick den Sohn des Lehrers geehrt hatte.
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
Savyasācin, der Feindverbrenner, machte seine Pferde, seinen Wagenlenker und seinen Wagen unbrauchbar; zuerst sanft, dann schlug er ihn immer wieder.
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
Auf seinem Wagen stehend, dessen Pferde erschlagen waren, schleuderte der Sohn Droṇas eine eiserne Keule, einer eisernen Stange gleich, gegen den Sohn Pāṇḍus.
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
Jene mit goldenen Bändern geschmückte Keule, die plötzlich auf ihn zustürzte, zerschnitt der Held Pārtha, der Vernichter der Feinde, in sieben Stücke.
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
Als er die Keule zerschnitten sah, ergriff der über die Maßen zornige Sohn Droṇas eine schreckliche eiserne Stange, einem Bergesgipfel gleich, und der im Kampf erfahrene Sohn Droṇas schleuderte sie gegen Pārtha.
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
Als er die Keule heranstürmen sah, zornig wie der Tod, traf sie der Pāṇḍava Arjuna rasch mit fünf vortrefflichen Pfeilen.
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
Von Pārthas Pfeilen zerschmettert, fiel sie in der großen Schlacht zu Boden, o Bhārata, und zerriss mit ihrem Getöse die Herzen der Könige.
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
Dann durchbohrte der Pāṇḍava den Sohn Droṇas mit drei weiteren breitköpfigen Pfeilen.
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
Obwohl schwer von dem mächtigen und hochherzigen Pārtha durchbohrt, zitterte Droṇas Sohn nicht; er stand fest in seiner männlichen Tapferkeit.
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
Dann, o König, überschüttete der Bhāradvāja (Droṇas Sohn) den großen Wagenkämpfer Suratha mit Pfeilsalven, während alle Krieger zusahen.
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
Da stürmte auch Suratha, der große Wagenkämpfer der Pāñcālas, im Kampf geradewegs auf Droṇas Sohn los, in seinem Streitwagen, der wie eine Wolke donnerte.
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
Den besten Bogen spannend, fest und jede Last tragend, überschüttete er ihn mit Pfeilen gleich brennenden giftigen Schlangen.
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
Als er den großen Wagenkämpfer Suratha zornig auf sich zustürmen sah, entbrannte der Sohn Droṇas im Kampf wie eine mit einem Stock geschlagene Schlange.
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
Er zog die Brauen zu drei Spitzen, leckte sich die Mundwinkel, blickte zornig auf Suratha, wischte die Bogensehne ab und ließ einen scharfen Eisenpfeil fliegen, leuchtend wie der Stab Yamas.
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
Er durchbohrte sein Herz und drang mit großer Schnelle ein, wie ein geschleuderter Speer und Blitz, der die Erde spaltet.
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
Vom Eisenpfeil getroffen, fiel er zu Boden, wie ein vom Blitz gespaltener Bergesgipfel.
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
Als jener Held erschlagen war, bestieg der mächtige Sohn Droṇas, der beste der Wagenkämpfer, rasch eben jenen Wagen.
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
Dann, großer König, rüstete sich der Sohn Droṇas, berauscht vom Kampf, und, von den Saṃśaptakas umringt, kämpfte er im Gefecht gegen Arjuna.
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
Dort entbrannte ein gewaltiger Kampf zwischen Arjuna und den Feinden, als die Sonne den Mittag erreicht hatte; es war ein Kampf, der das Reich Yamas vermehrte.
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
Dort sahen wir ein Wunder: Als wir ihre Tapferkeit sahen, sahen wir, dass Arjuna allein zugleich viele Helden bekämpfte.
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
Ein sehr großes Gemetzel fand statt zwischen Arjuna und den Feinden, wie einst das des Śatakratu (Indra) mit dem großen Heer der Daityas.