Mahābhārata · Adhyāya 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
Na batalha, Arjuna foi ferido pelo filho de Droṇa com muitas flechas de ferro, e igualmente por seus valentes seguidores trigartas e pelos grandes guerreiros em carros.
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
Na batalha, Dhanañjaya feriu o filho de Droṇa com apenas três flechas, e os outros grandes arqueiros com duas cada; depois, ó grande rei, cobriu-os com uma chuva de flechas.
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
Ó touro dos bharatas, embora teus homens estivessem eriçados de flechas como espinhos, e atingidos por flechas afiadas ao se aproximarem do filho de Pṛthā, não o abandonaram.
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
Liderados pelo filho de Droṇa, cercaram Arjuna em formação de carros e brilharam, lutando com alegria.
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
Ó rei, as flechas que lançaram, adornadas de ouro, logo encheram a plataforma do carro de Arjuna.
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
Da mesma forma, os dois Kṛṣṇa, grandes arqueiros, touros entre todos os arqueiros, foram feridos por eles com flechas terríveis, deliciados e embriagados de batalha.
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
Ó poderoso, então a caixa do carro, as rodas, o timão, as correias do jugo, o jugo e o eixo tornaram-se flechas.
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
Ó rei, nunca antes vimos nem ouvimos nada igual ao que os teus homens fizeram contra Pārtha.
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
Aquele carro brilhava por todos os lados com flechas afiadas de penas coloridas, como um palácio celeste ardendo na terra com centenas de meteoros.
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
Então, ó grande rei, Arjuna cobriu aquele exército com flechas de hastes curvas, como uma nuvem cobre ousadamente uma montanha.
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
Feridos na batalha por flechas marcadas com o nome de Pārtha, olharam em volta e julgaram que tudo se tinha tornado Pārtha.
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
O fogo de Pārtha, com chamas de flechas acesas pela ira e seu grande vento o estalido da corda do arco, queimou rapidamente o teu exército como combustível.
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
Rodas, cangas, aljavas, flâmulas e estandartes jaziam caídos no chão, amontoados junto com os carros.
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
Ó Bharata, jaziam montes de timões, varais, eixos de três peças, eixos, rédeas e aguilhões.
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
Ó venturoso, por toda parte jaziam montes de cabeças caídas com brincos e turbantes, braços e ombros.
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
Ó Bharata, nos rastros dos carros de Pārtha viam-se montes de coroas junto com guarda-sóis e abanadores.
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
Ó melhor dos Bharatas, aquela terra, lamacenta de carne e sangue, tornou-se de forma irreconhecível; causava terror aos tímidos e aumentava a alegria dos heróis, como o campo de jogos de Rudra.
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
Pārtha, o queimador de inimigos, tendo matado na batalha dois mil carros com suas armaduras, brilhou como um fogo sem fumaça.
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
Assim como o bem-aventurado fogo, tendo queimado o mundo móvel e imóvel, aparece sem fumaça, ó rei, assim aparecia Pārtha Dhanañjaya.
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
Mas o filho de Droṇa, ao ver o valor do Pāṇḍava na batalha, com um carro de estandartes muito altos, opôs-se ao Pāṇḍava e o deteve.
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
Aqueles dois tigres entre os homens, de cavalos brancos, os melhores arqueiros, buscando a morte um do outro, então se encontraram.
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
Entre eles, ó grande rei, houve uma chuva de flechas muito terrível, como a chuva das nuvens no fim do verão, ó touro dos Bharatas.
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
Aqueles dois, rivalizando entre si, então feriram-se mutuamente com flechas de juntas curvadas, como dois touros que golpeiam com os chifres.
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
Ó grande rei, a batalha entre aqueles dois foi por muito tempo como se fosse igual, e ali o choque de armas tornou-se novamente terrível.
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
Então o filho de Droṇa feriu Arjuna com doze flechas afiadas de penas douradas, e Vāsudeva com dez, ó descendente de Bharata.
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
Então Arjuna, rindo, puxou o arco Gāṇḍīva, tendo honrado por um momento o filho do mestre naquela grande batalha.
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
Savyasācin, o queimador de inimigos, deixou seus cavalos, cocheiro e carro inúteis; primeiro suavemente, depois o feriu repetidas vezes.
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
De pé no carro com os cavalos mortos, o filho de Droṇa arremessou contra o filho de Pāṇḍu uma clava de ferro semelhante a uma barra de ferro.
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
Aquela clava, adornada com faixas de ouro, que se lançava de repente contra ele, foi cortada em sete pedaços pelo herói Pārtha, destruidor de inimigos.
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
Ao ver a clava cortada, o filho de Droṇa, enfurecido, pegou uma terrível barra de ferro semelhante ao cume de uma montanha, e o filho de Droṇa, hábil na batalha, arremessou-a contra Pārtha.
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
Vendo a clava avançar, enfurecida como a Morte, o pāṇḍava Arjuna logo a atingiu com cinco excelentes flechas.
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
Despedaçada pelas flechas de Pārtha, caiu ao chão na grande batalha, ó Bhārata, dilacerando os corações dos reis com o seu estrondo.
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
Então o pāṇḍava perfurou o filho de Droṇa com outras três flechas de ponta larga.
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
Embora gravemente atingido pelo poderoso e magnânimo Pārtha, o filho de Droṇa não tremeu; manteve-se firme em sua bravura viril.
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
Então, ó rei, o Bhāradvāja (filho de Droṇa) cobriu o grande condutor de carro Suratha com saraivadas de flechas, enquanto todos os guerreiros observavam.
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
Então Suratha, o grande condutor de carro dos Pāñcālas, lançou-se na batalha diretamente contra o filho de Droṇa, em seu carro que trovejava como uma nuvem.
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
Puxando o melhor arco, firme e capaz de suportar toda carga, cobriu-o com flechas semelhantes a serpentes venenosas em chamas.
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
Então, vendo o grande guerreiro de carro Suratha avançar sobre ele em fúria, o filho de Droṇa enfureceu-se na batalha como uma serpente atingida por um bastão.
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
Franzindo as sobrancelhas em três picos e lambendo os cantos da boca, olhando com raiva para Suratha, limpou a corda do arco e soltou uma flecha de ferro afiada, brilhante como o bastão de Yama.
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
Atravessou seu coração e penetrou com grande velocidade, como uma lança e um raio lançados que fendem a terra.
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
Atingido pela flecha de ferro, caiu ao chão, como o cume de uma montanha partido por um raio.
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
Quando aquele herói foi morto, o poderoso filho de Droṇa, o melhor dos condutores de carro, subiu rapidamente naquele mesmo carro.
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
Então, grande rei, o filho de Droṇa, embriagado de batalha, armou-se e, cercado pelos Saṃśaptakas, combateu Arjuna na batalha.
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
Ali houve uma grande batalha entre Arjuna e os inimigos, quando o sol chegou ao meio-dia; era uma batalha que aumentava o reino de Yama.
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
Ali presenciamos uma maravilha: ao ver o valor deles, vimos que Arjuna, sozinho, combatia muitos heróis ao mesmo tempo.
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
Houve uma grande matança entre Arjuna e os inimigos, como outrora a de Śatakratu (Indra) com o grande exército dos Daityas.