ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅನೇಕ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವನ ತ್ರಿಗರ್ತ ಶೂರ ಅನುಚರರು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಮೂರೇ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಇತರ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರನ್ನು ತಲಾ ಎರಡೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಂತರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಆ ಸೈನಿಕರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಳ್ಳುಗಳಂತೆ ಆವೃತರಾದರೂ, ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ರಥಶ್ರೇಣಿಯಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಶೋಭಿಸಿದರು.
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವರು ಎಸೆದ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಬಾಣಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ತುಂಬಿದವು.
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಕೃಷ್ಣರನ್ನು, ಯುದ್ಧದ ಮದದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡವರು ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
ಓ ಪ್ರಭೂ, ಆಗ ರಥದ ಕೂಬರ, ಚಕ್ರಗಳು, ಈಷಾ, ಹಗ್ಗಗಳು, ನೊಗ, ಅನುಕರ್ಷ ಎಲ್ಲವೂ ಬಾಣಮಯವಾದವು.
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮವರು ಮಾಡಿದಂತಹುದನ್ನು ನಾವು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
ಆ ರಥವು ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಗರಿಗಳ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹೊಳೆಯಿತು; ನೂರಾರು ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ ಉರಿಯುವ ಭೂಮಿಯ ವಿಮಾನದಂತೆ.
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅರ್ಜುನನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಮೇಘವು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ಹೆಸರು ಕೆತ್ತಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಎಲ್ಲವೂ ಪಾರ್ಥನೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರು.
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಎದ್ದ ಬಾಣಜ್ವಾಲೆ, ಧನುಸ್ಸಿನ ಟಂಕಾರದ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಾ ಪಾರ್ಥ-ಅಗ್ನಿ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯೆಂಬ ಇಂಧನವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಸುಟ್ಟಿತು.
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಚಕ್ರಗಳು, ನೊಗಗಳು, ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು, ಪತಾಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳು ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಶಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
ಭರತನೇ, ನೊಗದ ದಂಡಗಳು, ಎಳೆಯುವ ದಂಡಗಳು, ಮೂರು ಕೀಲಿನ ಇರುಸುಗಳು, ಅಚ್ಚುಗಳು, ಲಗಾಮುಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಟಿಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಇದ್ದವು.
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಪೇಟ ಧರಿಸಿದ್ದ ಬಿದ್ದ ತಲೆಗಳು, ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಗಲುಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದವು.
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
ಭರತನೇ, ಪಾರ್ಥನ ರಥಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಛತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಜನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಿರೀಟಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಕಂಡುಬಂದವು.
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಕೆಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಭೂಮಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ರೂಪ ಪಡೆಯಿತು; ಹೇಡಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಶೂರರ ಹರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು; ರುದ್ರನ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಳದಂತಾಯಿತು.
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕವಚಗಳೊಂದಿಗೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ರಥಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟ ನಂತರ ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕಾಣುವ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಪಾರ್ಥ ಧನಂಜಯನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು, ಎತ್ತರದ ಧ್ವಜಗಳ ರಥದಿಂದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ತಡೆದನು.
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು, ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳುಳ್ಳವರು, ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಪರಸ್ಪರ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಆಗ ಎದುರಾದರು.
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು; ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿದಂತೆ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಗ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದರು; ಎರಡು ಹೋರಿಗಳು ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ತಿವಿದಂತೆ.
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಯುದ್ಧ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಘರ್ಷಣೆ ಮತ್ತೆ ಭೀಕರವಾಯಿತು.
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹನ್ನೆರಡು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ಓ ಭಾರತ.
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ನಗುತ್ತಾ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದನು; ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುರುಪುತ್ರನನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗೌರವಿಸಿ.
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಅರ್ಜುನನು ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಸಾರಥಿಯನ್ನು, ರಥವನ್ನು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಮೊದಲು ಮೃದುವಾಗಿ, ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೊಡೆದನು.
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಸತ್ತ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪರಿಘದಂತಹ ಮುಸಲವನ್ನು ಎಸೆದನು.
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
ತನ್ನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ಪಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅದನ್ನು ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ವೀರ ಪಾರ್ಥನು ಏಳು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
ಆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಮುಸಲ ತುಂಡಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತನಾದನು. ಪರ್ವತಶಿಖರದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಪರಿಘವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಯುದ್ಧನಿಪುಣ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
ಯಮನಂತೆ ಕ್ರುದ್ಧವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪರಿಘವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಐದು ಉತ್ತಮ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುರಿದು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು; ಓ ಭಾರತ, ತನ್ನ ಶಬ್ದದಿಂದ ರಾಜರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಾ.
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
ನಂತರ ಪಾಂಡವನು ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
ಬಲಿಷ್ಠ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟರೂ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ನಡುಗಲಿಲ್ಲ; ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು.
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
ನಂತರ, ಓ ರಾಜ, ಭಾರದ್ವಾಜನು (ದ್ರೋಣಪುತ್ರ) ಮಹಾರಥ ಸುರಥನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು; ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ.
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
ನಂತರ ಪಾಂಚಾಲರ ಮಹಾರಥ ಸುರಥನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಮೊಳಗುವ ರಥದಿಂದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಮೇಲೆಯೇ ಧಾವಿಸಿದನು.
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
ಎಲ್ಲ ಭಾರವನ್ನೂ ಹೊರಬಲ್ಲ, ದೃಢವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು, ಉರಿಯುವ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾರಥ ಸುರಥನನ್ನು ಕಂಡು, ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸರ್ಪದಂತೆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೆರಳಿದನು.
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
ಮೂರು ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ತುಟಿಯ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ, ಕೋಪದಿಂದ ಸುರಥನನ್ನು ನೋಡಿ, ಧನುಸ್ತಂತಿಯನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಯಮದಂಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ನಾರಾಚವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
ಅದು ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸೀಳಿ ಅತಿ ವೇಗದಿಂದ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿತು; ಎಸೆದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಜ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಿದಂತೆ.
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
ನಾರಾಚದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು; ವಜ್ರದಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ.
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
ಆ ವೀರ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತಕ್ಷಣ ಅದೇ ರಥವನ್ನೇರಿದನು.
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಸಂಶಪ್ತಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ರಣದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೂ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಸೂರ್ಯನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅದು ಯಮರಾಜ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವಂತಿತ್ತು.
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡೆವು; ಅವರ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು, ಅರ್ಜುನನು ಒಬ್ಬನೇ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವೀರರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೂ ಅತಿ ಭೀಕರ ಸಂಹಾರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ದೈತ್ಯ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ನಡೆದಂತೆ.