மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
போரில் துரோணரின் மகன் அர்ஜுனனை பல இரும்பு அம்புகளால் தாக்கினான்; அவனுடைய வீரமிக்க த்ரிகர்த்த பின்தொடர்பாளர்களான மகாரதர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்.
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
போரில் அர்ஜுனன் துரோணரின் மகனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்; மற்ற பெரும் வில்லாளிகளை இருவிரண்டு அம்புகளால் துளைத்தான். மகாராஜாவே, பின்னர் அம்பு மழையால் அவர்களை மூடினான்.
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் வீரர்கள் அம்புகளால் முட்களைப் போல் நிறைந்திருந்தாலும், பார்த்தனை அணுகி கூரிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்டபோதும் அவனை விட்டு விலகவில்லை.
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
துரோணரின் மகனை முன்னிட்டுக்கொண்டு, தேர்ப்படை வரிசையால் அர்ஜுனனை சுற்றி வளைத்து, மகிழ்ச்சியுடன் போரிட்டு அவர்கள் பிரகாசித்தனர்.
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
அரசே, அவர்களால் எய்யப்பட்ட பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள் விரைவாக அர்ஜுனனின் தேர்த்தட்டை நிரப்பின.
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
அதுபோலவே, அனைத்து வில்லாளிகளிலும் சிறந்த இரு மகாவில்லாளிகளான கிருஷ்ணர்களை, போர் வெறியில் மகிழ்ந்து அவர்கள் பயங்கர அம்புகளால் துளைத்தனர்.
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
ஓ மன்னா, அப்போது தேர்ச்சட்டம், சக்கரங்கள், நுகத்தடி, கயிறுகள், நுகம், அச்சுக்கோல் அனைத்தும் அம்புகளாக மாறின.
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
ஓ அரசே, அங்கே பார்த்தனுக்கு எதிராக உங்கள் வீரர்கள் செய்தது போன்றதை இதற்கு முன் நாம் பார்த்ததும் கேட்டதும் இல்லை.
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
அந்தத் தேர் வண்ணமயமான இறகுகளுடைய கூர்மையான அம்புகளால் எல்லாப் பக்கமும் ஒளிர்ந்தது; நூற்றுக்கணக்கான தீப்பந்தங்களால் எரியும் பூமியின் விமானம் போல் இருந்தது.
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
அப்போது, ஓ மகாராஜா, அர்ஜுனன் வளைந்த முனைகளுடைய அம்புகளால் அந்தப் படையை மூடினான்; மேகம் மலையை மூடுவது போல.
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
போரில் பார்த்தனின் பெயர் பொறித்த அம்புகளால் தாக்கப்பட்டவர்கள் அனைத்தையும் பார்த்து, எல்லாம் பார்த்தனாகவே ஆகிவிட்டதாக எண்ணினர்.
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
கோபத்தால் எழுந்த அம்புச் சுவாலைகளையும், வில்நாண் ஓசையாகிய பெரும் காற்றையும் கொண்ட பார்த்தன் என்னும் அக்கினி, உங்கள் படையாகிய விறகை விரைவில் எரித்தது.
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
நிலத்தில் விழுந்த சக்கரங்கள், நுகத்தடிகள், அம்பறாத்தூணிகள், கொடிகள் மற்றும் துவஜங்கள், தேர்களுடன் சேர்ந்து குவியல்களாக கிடந்தன.
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
பாரதனே, நுகத்தண்டுகள், இழுவைத் தண்டுகள், மூன்று மூட்டுள்ள அச்சுகள், அச்சுகள், கடிவாளங்கள் மற்றும் சாட்டைகள் ஆகியவற்றின் குவியல்கள் இருந்தன.
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
மகாபாகனே, குண்டலமும் தலைப்பாகையும் அணிந்த விழுந்த தலைகள், புயங்கள் மற்றும் தோள்களின் குவியல்கள் எங்கும் கிடந்தன.
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
பாரதனே, பார்த்தனின் தேர்ப்பாதைகளில் குடைகள், விசிறிகளுடன் கிரீடங்களின் குவியல்கள் காணப்பட்டன.
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இறைச்சியும் இரத்தமும் சேற்றாக்கிய அந்த பூமி அடையாளம் காண முடியாத உருவம் கொண்டது; கோழைகளுக்கு அச்சத்தையும் வீரர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையும் அளித்தது; ருத்ரனின் விளையாட்டிடம் போலானது.
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
எதிரிகளை எரிப்பவனாகிய பார்த்தன் போரில் இரண்டாயிரம் தேர்களை அவற்றின் கவசங்களுடன் கொன்றான்; புகையற்ற நெருப்பைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
ஓ அரசே, உலகின் அசையும் அசையாப் பொருட்களை எரித்த பின் புகையற்றவராகக் காணப்படும் பகவான் அக்னியைப் போலவே, பார்த்தன் தனஞ்சயன் காணப்பட்டான்.
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
ஆனால் போரில் பாண்டவனின் வீரத்தைக் கண்ட துரோணரின் மகன், மிக உயர்ந்த கொடிகளுடைய தேரில் பாண்டவனை எதிர்த்துத் தடுத்தான்.
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
அவ்விருவரும் மனிதர்களுள் புலிகள்; வெள்ளைக் குதிரைகளுடையவர்கள்; வில்லாளிகளுள் சிறந்தவர்கள். ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி அப்போது மோதினர்.
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
ஓ மகாராஜா, அவ்விருவருக்கும் இடையே மிகக் கொடிய அம்பு மழை பெய்தது; கோடை முடிவில் மேகங்களிலிருந்து மழை பெய்வது போல, ஓ பரதர்களில் காளையே.
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிட்ட அவ்விருவரும், வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் அப்போது ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்; இரண்டு காளைகள் கொம்புகளால் குத்திக்கொள்வது போல.
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
ஓ மகாராஜா, அவ்விருவரின் போர் நீண்ட நேரம் சமமானது போல் இருந்தது; அங்கு ஆயுதங்களின் மோதல் மீண்டும் கொடியதாயிற்று.
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் அர்ஜுனனை தங்கச் சிறகுகள் கொண்ட பன்னிரண்டு கூர்மையான அம்புகளாலும், வாசுதேவரை பத்து அம்புகளாலும் துளைத்தான், ஓ பாரதா.
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் சிரித்துக்கொண்டு காண்டீவ வில்லை இழுத்தான்; அந்தப் பெரும் போரில் குருவின் மகனை ஒரு கணம் மதித்தான்.
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
எதிரிகளை எரிப்பவனான சவ்யசாச்சி அர்ஜுனன் அவனுடைய குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் தேரையும் இல்லாமல் ஆக்கினான்; முதலில் மென்மையாக, பின்னர் அவனை மீண்டும் மீண்டும் தாக்கினான்.
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரில் நின்ற துரோணரின் மகன், பாண்டுவின் மகன் மேல் பட்டை போன்ற இரும்பு உலக்கையை எறிந்தான்.
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
திடீரென தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த பொன் பட்டைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அதை, எதிரிகளை அழிக்கும் வீரனான பார்த்தன் ஏழு துண்டுகளாக வெட்டினான்.
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
அந்த துரோணரின் மகன் உலக்கை துண்டானதைக் கண்டு மிகவும் சினந்தான். மலைச்சிகரம் போன்ற கொடிய பட்டையை எடுத்து, போரில் வல்லவனான அவன் பார்த்தன் மீது எறிந்தான்.
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
யமனைப் போல் கோபத்துடன் வரும் அந்தப் பரிகத்தைக் கண்ட பாண்டவன் அர்ஜுனன் விரைவாக ஐந்து சிறந்த அம்புகளால் அதை எய்தான்.
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் சிதறி அது பெரும் போரில் நிலத்தில் விழுந்தது; ஓ பாரதா, அதன் ஒலியால் அரசர்களின் இதயங்களைப் பிளந்தபடி.
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
பின்னர் பாண்டவன் வேறு மூன்று பல்லங்களால் துரோணரின் மகனைத் துளைத்தான்.
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
வலிமைமிக்க, மகாத்மாவான பார்த்தனால் மிகவும் துளைக்கப்பட்டும் துரோணரின் மகன் நடுங்கவில்லை; அவன் வீரத்தில் உறுதியாக நின்றான்.
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, பாரத்வாஜன் (துரோணரின் மகன்) மகாரதன் சுரதனை அம்புகளின் மழையால் மூடினான்; எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
பின்னர் பாஞ்சாலர்களின் மகாரதன் சுரதனும் போரில் மேகம் போல் முழங்கும் தேரில் துரோணரின் மகனையே நோக்கி விரைந்தான்.
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
சிறந்த, எல்லாச் சுமையையும் தாங்கும் வலிமையான வில்லை இழுத்து, எரியும் நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால் அவனை மூடினான்.
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
அப்போது கோபத்துடன் பாய்ந்து வந்த அந்த மகாரதன் சுரதனைக் கண்டு, போரில் துரோணரின் மகன் தண்டத்தால் அடிபட்ட பாம்பைப் போல சினந்தான்.
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
மூன்று சிகரம் போல் புருவம் சுளித்து, வாயோரத்தை நக்கியவாறு, கோபத்துடன் சுரதனைப் பார்த்து, வில்நாணைத் துடைத்து, யமதண்டத்திற்கு ஒப்பான ஒளியுள்ள கூரிய நாராசத்தை எய்தான்.
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
அது அவனது இதயத்தைத் துளைத்து மிகுந்த வேகத்துடன் உள்ளே நுழைந்தது; வீசப்பட்ட சக்தியும் இடியும் பூமியைப் பிளப்பது போல்.
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
நாராசத்தால் தாக்கப்பட்டு அவன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான்; இடியால் பிளக்கப்பட்ட மலை உச்சி போல்.
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
அந்த வீரன் கொல்லப்பட்டதும், வலிமைமிக்க துரோணரின் மகன், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன், விரைவாக அதே தேரில் ஏறினான்.
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
அப்போது மகாராஜனே, போரின் மதத்தில் களித்த துரோணரின் மகன் ஆயத்தமாகி, சம்சப்தகர்களால் சூழப்பட்டு போர்க்களத்தில் அர்ஜுனனுடன் போரிட்டான்.
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
அங்கே அர்ஜுனனுக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையில் பெரும் போர் நடந்தது; சூரியன் நண்பகலை அடைந்தபோது அது யமனின் ராஜ்யத்தை வளர்ப்பதாயிருந்தது.
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
அங்கே நாங்கள் ஒரு வியப்பைக் கண்டோம்; அவர்களின் வீரத்தைக் கண்டு, அர்ஜுனன் ஒருவனே ஒரே நேரத்தில் பல வீரர்களுடன் போரிட்டதைக் கண்டோம்.
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
அர்ஜுனனுக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே மிகப் பெரிய படுகொலைப் போர் நடந்தது; முன்பு இந்திரனுக்கு பெரும் தைத்திய படையுடன் நடந்தது போல.